ความคิดเห็นล่าสุด

คุณหมอจะสั่งผ่าตัดอย่างเดียวหรือเปล่า - -'

โดฯจิน คือ ดัชนีชี้วัดความนิยมอย่างหนึ่งนะ 'w'

ท่าหลบสำนักเนโตะ(ผู้ใช้ต้องมีขนาดนมไม่เกิน A-Cup เท่านั้น)

เป็นสกิลเฉพาะทางจริง ๆ 'w'

กากอยล์
ตระกูล โกเลม
ประเภท วัตถุเวทมนตร์
ที่อยู่อาศัย หอคอย ปราสาทเก่าๆ
นิสัย ตรงไปตรงมา ตัณหาจัด
อาหาร พลังวิญญาณของผู้ชาย

สัตว์ประหลาดซึ่งเป็นรูปปั้นที่มีชีวิตขึ้นมาและเคลื่อนไหวได้ด้วยวิญญาณของปิศาจที่อยู่ข้างใน นอกจากพวกที่เกิดจากที่ปิศาจประจุพลังเวทมนตร์และวิญญาณส่วนหนึ่งของตนเองเข้าไปเพื่อให้มาเป็นคนรับใช้แล้วก็ยังมีกากอยล์อยู่มากมายที่เกิดจากวิญญาณเข้าไปอยู่ในรูปปั้นเอง ทั้งนี้ บางคนนั้นเป็นปิศาจที่ชั่วร้ายซึ่งถูกขังไว้ในรูปปั้นมาตั้งแต่สมัยของจอมมารรุ่นก่อนๆ แต่ในสมัยนี้นั้นวิญญาณชั่วร้ายเหล่านั้นก็กลายเป็นวิญญาณของปิศาจราคะไปหมดแล้ว พวกเธอแกล้งทำเป็นรูปปั้นธรรมดาเพื่อเฝ้ารอโอกาสที่จะได้ชำเราผู้ชาย

พวกเธอส่วนใหญ่จะเคลื่อนไหวได้เป็นเวลาสั้นๆเพราะผนึกหรือไม่ก็ขาดแคลนพลังเวทมนตร์ โดยทั่วไปแล้วตอนกลางวันพวกเธอก็จะอยู่นิ่งเป็นรูปปั้นธรรมดา แต่เมื่อตกค่ำวิญญาณปิศาจก็จะตื่นตัวและเริ่มเคลื่อนไหว ทะยานสู่ท้องฟ้ายามราตรีเพื่อหาเหยื่อ เมื่อเจอผู้ชายที่ถูกใจแล้วก็จะปลอมเป็นรูปปั้นเพื่อเตรียมลอบโจมตีหรือไม่ก็โฉบลงมากดเขาไว้กับพื้นแล้ว█████กัน ในกรณีนี้ร่างของสตรีที่อยู่บนตัวและ████████████นั้นจะนุ่มและอุ่นจนแทบนึกไม่ออกเลยว่าเดิมนั้นมันเป็นหินเย็นๆ กากอยล์นั้นมีความกระหายในพลังวิญญาณอย่างมากเพราะพวกเธอต้องการได้รับพลังเวทมนตร์ให้เพียงพอ หรือใช้ในการปลดผนึก พวกเธอจึงโถมใส่ผู้ชายด้วยความละโมบและดุดันอย่างมาก ในเวลากลางคืนั้นเธอจะไม่หยุดโยกเอวเลย

เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น พวกเธอก็จะกลับเป็นรูปปั้นที่ไม่เคลื่อนไหวอีกครั้ง ซึ่งถ้าผู้ชายยังอยู่ระหว่างการ██████กับเธอและตัวติดกันแล้วเขาก็จะกลายเป็นหินและเคลื่อนไหวไม่ได้ไปด้วยจนกว่าจะถึงกลางคืนอีก ซึ่งถ้าเป็นหินกันตอนที่เธออยู่ข้างบนฝ่ายชายก็คงจะดูเสมือนว่าเป็นฐานนั่งของกากอยล์ไปน่ะนะ ผู้ชายที่เป็นหินไปพร้อมกากอยล์นั้นจะเคลื่อนไหวหรือพูดไม่ได้ ความคิดของเขาก็จะเบลอๆเหมือนฝันอยู่ แต่เขายังสื่อสารกับเธอได้ และเพราะว่าร่างกายของทั้งสองยังเชื่อมติดกันอยู่ แม้ว่าพวกเขาจะขยับไม่ได้ก็จะยังรับรู้ถึงความสุขของกามารมณ์ได้อย่างต่อเนื่อง เขาจะเฝ้ารอให้ถึงกลางคืนอย่างตั้งใจราวกับว่าความสุขและพลังปิศาจที่ได้รับมานั้นฝังลึกลงไปในใจมึนๆของเขา และเมื่อถึงกลางคืน กากอยล์ที่รออยู่อย่างตั้งใจพอๆกันหรือยิ่งกว่าก็จะเริ่มโยกร่างเหนือเขาราวกับเขื่อนในใจแตก

หลังจากที่มีสามีและเซ็กซ์ตลอดช่วงเวลาหลายค่ำคืน ราวกับว่าร่างของเธอจะเปี่ยมด้วยพลังเวทมนตร์ "กลางคืน"ของเธอก็จะนานขึ้น เมื่อเธอได้พลังเวทมนตร์มากพอหรือผนึกอ่อนกำลังลงแล้วเธอก็จะเคลื่อนไหวได้ตลอดเวลาทั้งกลางวันและกลางคืน แต่แม้จะเป็นอิสระแล้วกากอยล์ส่วนใหญ่ก็จะอยาก██████กับสามีให้มากเท่าที่ต้องการแล้วก็จะนั่งคร่อมสามีและเกลือกกลั้วกับความสุขไปเรื่อยๆซึ่งก็อาจจะเป็นเพราะทั้งคู่ตัวติดกันเป็นธรรมดาไปแล้วก็ได้ ธรรมดาแล้วแม้แต่เวลานอนเธอก็หลับไปเงียบๆหลังจาก██████โดยที่ยังตัวติดกัน ดังนั้นภาพลักษณ์ของฐานตั้งกับรูปปั้นของทั้งสองก็ไม่เปลี่ยนไปหรอก

แจ่มไปอีกแบบ

สาดดดดเห้ไรว่ะนั่น

เต้นให้เหมือนต้นฉบับ แต่ขอ"ร่างโลลิ"นะเฟ้ย!!!!!!!

เป็นกันทั้งบ้านแล้วสินะ!!!!
/me กุมขมับ ~

ไอ้หมอนี่ผมจำได้ กกน.usa สวนผ้าโพสหัว พร้อมท่าเต้นสุดมัน(อ้วก!) =w=

พี่โต..ถูกใจสิ่งนี้

นี่เธอจงใจทำพังหรือเปล่าเนี่ยซุยกะ

ทำให้นึกถึงคลิปที่เด็กรัสเซียอวดมือถืออันของคอมมิวนิสต์ที่รู้กันว่าแข็งแกร่งไร้เทียมทานโดยการเอาฆ้อนทุบโครมๆให้ดู

พอเปิดออกมาถึงกับร้องไห้เพราะจอแตกยับ แสดงว่าที่แท้แล้วมือถือของเขาเป็นทุนนิยมมาตลอด!

คนเขาอุตส่าห์ทำให้ยังคิดจะพังอีก

ความหนาแน่นสูง แต่ขนาดเล็ก ประมาณหลุมดำ

ปัญหาคือกินแล้วจะอิ่มมั้ย?

การบีบอัดอย่างรวดเร็วด้วยมวลพลังงานมหาศาลนั้น ! ทำให้อะตอมของข้าวเริ่มจับตัวกันใหม่แล้ว ! แล้วปล่อยเข้าไปรวมตัวกันที่ใจกลางข้างปั้น !!!!

จนกลายเป็นข้าวปั้นไส้แกงกะหรี่ !!!!!!

มัน คือ หนึ่งในสาขาวิชาโมมงแปรธาตุ ! วิชาไส้แกงกะหรี่พริบตา !!!!!!

/me พากษ์โหวกเหวกแบบสปีดแวดก้อนอยู่ข้างห้องครัว

...แบบนี้นี่เอง การเกิดนิวเคลียร์ฟิวชั่นของข้าวทำให้เกิดธาตุที่หนักกว่าข้าวนั่นก็คือแกงกะหรี่!! เช่นเดียวกับการฟิวชั่นของไฮโดรเจนกลายเป็นฮีเลียมของดวงอาทิตย์ หมายความว่าพลังฝ่ามือของหลวงเจ๊นั้นเทียบเท่าหรือมากกว่าพลังนิวเคลียร์ฟิวชั่นของกาเบ๊อะแบบไม่ต้องสงสัยนั่นเอง!

บีบอัดแน่นขนาดนั้นข้าวปั้นคงแข็งเป็นหิน กัดทีฟันร่วงแหง

คล้ายๆกับที่ว่ากินตัวอ่อนที่ยังไม่เกิดของสัตว์ปีกคู่กับเนื้อปนไขมันของสัตว์สินะ (ไข่ดาวกับเบคอน)

แค่ตั้งชื่อเมนูให้ดูพิสดารก็น่าสั่งมากินแล้ว

ผีจริงโดนผีปลอมบ่นว่าไม่สมจริง อืม...เสียใจด้วยนะ

สมควรล่ะ