LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

[นิยาย] Treasure Hunter's Adventures อภินิหารผจญภัยล่าสมบัติสุดขอบโลก By pipekun And pai_pai

พูดคุยทั่วไป 11 ก.พ. 2012 ♥ 0 👁 8 💬 35

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

เป็นนิยายที่แต่งขึ้นเพียง 2 คน คือ pipekun (ไปร์คุง) และ pai_pai (น้องไผ่ จากผู้สร้าง ลอร่า ตุ๊กตาจากนรก - pai_pai เปลี่ยนชื่อเป็น PhaiChan นะครับ) นิยายนี้จะแต่งแบบคอมโบ ไม่รู้ว่าจะจบรึเปล่า

นิยายนี้เป็นแบบผจญภัย โรแมนติก แอกชั่นไซไฟ สยองขวัญ(ยันเดเระ) แฟนตาซี และบลาๆ

เริ่มอ่านได้เลยเน้อ

ปล1.pai_pai เปลี่ยนชื่อเป็น PhaiChan นะครับ
ปล2.pai_pai เปลี่ยนชื่อเป็น PhaiChan นะครับ
ปล3.pai_pai เปลี่ยนชื่อเป็น PhaiChan นะครับ

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

35 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
PhaiChan สมาชิก
· #21
เช้าที่เเสงสาดส่องอลิซกับทอมตอนนี้กําลังนั่งกินอาหารอยู่นั้น ทอมกําลังดูตุ๊กตาพวกนั้น
" วันนี้...น่าเบื่ออ่ะ~!!!!"อลิซขยับหูตัวเองเเล้วกัดขนมปังต่อ ทอมมองอลิซเเล้วยิ้มเล็กน้อย
" ทําไมล่ะ...??"ทอมมองอลิซเเล้ว จิบกาเเฟ
" ไม่รู้อ่ะ " อลิซนั่งทําหน้าบู๋เเล้ว เเล้วมองหน้าต่าง
" อ่า.."จอร์นมองอลิซเเล้วกินขนมที่ทอมทํา
" วันนี้ ขอตัวข้างนอกน้าค้า~"อลิซวางขนมปังเเล้วเดินออกไปจอร์นมองอลิซที่เดินออกไป
" เอาไงดีล่ะจะเอาไรดีล่ะ"อลิซบ่นไปมาเเล้วไปหาอะไรกิน เธอเดินเล่นไปรอบเมืองเเล้ว ทันใดนั้นอลิซเห็นเเมวตัวนึง เธอเดินเข้าไปหามัน เเล้วอุ้มมัน
" เธอนะ...น่ารักจังเลย " อลิซยิ้มเเล้วลูบหัวเเมวสีขาวที่มันกระดิกหูไปมา
เเล้วอลิซก็อุ้มมันเเล้วมองเมืองเเล้วเจ้าเเมวสีขาวเธออุ้มมันไปมาเเล้ว
เเล้วเดินรอบเเล้วดูของต่างๆมากมาย..
เวลาผ่านไปเธอ อุ้มเจ้าเเมวเดินไปมาเเล้ว ไปยังทุ่งสีเขียว สักพักเจ้าเเมวสีขาวก็วิ่งออกจากอ้อมกอดอลิซ อลิซวิงตามมันไปเเล้ว
จนพบว่าเเมวตัวนั้นวิ่งไปไกลมากพอสมควร อลิซยังคงวิ่งต่อไปเเล้วก็พบว่าเเมวตัวนั้นมีดวงตาสีเเดง เเล้วทันใดนั้นอลิซ
" เฮ้!!!เธอจะไปไหนนะ อ๊อค!!!!!!!!!!!!!!"ร่างของอลิซรู้สึกมีของหนักนั้นทําให้เธอสลบไปเเล้ว
เวลาผ่านมาอลิซรู้สึกว่าจัวเองกําลังถูกมัดเเล้วมันก็มีชายสีดําด้วย
" อ่า...ตื่นเเล้วหรอ"ชายในชุดสีดําเชยคางอลิซ อลิซมองชายคนนั้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ
" ปล่อย!!!!!!!!!!!!!!!ปล่อยฉันนะพวกบ้า!!!!!!!!!!!!"อลิซด้นเเต่ว่าร่างกายของเธอนั้น ถูกมัดอยู่
" หึ...ดิ้นไปก็เท่านั้นเเหละ " ชายในชุดสีดํา หยุเเชยคางอลิซเเล้วหัวเราะเยาะเเทน เเล้วสักพักนั้นก็มีเสียงคล้ายของระเบิดดังขึ้น
" อ่า......ว่าเเล้วเชียว....."จอร์นในร่างหูกะหางสิงโตถือปืนยาว ส่วนจอร์นตอนนี้ถือดามเล่มยาว
" พวกเเก!!!!!!!!มาเจอได้ไง!!!!!!!!!"ชายสีดําหันมาถามทอมเเล้วจอร์น
" ก็เอลิซตุ๊กตาของเด็กคนนั้นไงล่ะครับ " ทอมยิ้มเเต่มันกลับมีความน่ากลัวเเบบสุดขั้ว
" งั้นหรอ....งั้นก็จัดให้มันหน่อยสิ!!!!!!!" ชายชุดสีดําพูดเเล้ว เรียกลูกน้องเยอะสมควรมารุมจอร์นเเล้วทอม
" เอาล่ะ พร้อมยังครับ?"ทอมหันไปทางจอร์นที่มีสีหน้ามันใจสุดๆ
" เเน่อยู่เเล้วล่ะ!!"
" งั้นก็ลุยเลย!!!!!!!"
CHELSEA สมาชิก
· #22
ดีครับ สู้ต่อไปนะ สู้ไปพร้อมกับพวกเค้า(สองคน)....

รูปภาพ
ZadigaBurner สมาชิก
· #23
ก็อย่าลงรูปที่ไม่เกี่ยวนิยายสิครับ สลัด
CHELSEA สมาชิก
· #24
@phaichan

ถ้าพี่ขอใช้พื้นที่แต่งนิยายในกระทู้ของน้องกระทู้นี้ด้วยจะได้ไหม??

รูปภาพ
นี่แหละคือเรื่องที่พี่จะแต่ง

edit..
ไม่ระบุตัว
· #25
ก็เรื่องใครเรื่องมันสิวะ นี้กระทู่น้องเค้าแกมาแต่งอะไรในนี้ แล้วเอารูปบอลบ้าบออะไรมาติด...ไหนบอกจะไม่เกรียน สุดท้ายก็ลมปากอยู่ดี ถุย
CHELSEA สมาชิก
· #26
^
ก็กลัวแต่งแล้วไม่มีคนอ่านนี่หว่า
pipekun ผ สมาชิก
· #27
ผมไม่อนุญาติครับ

ถ้าน้องสาวไผ่จังมา ถือว่าตัดสินเด็ดขาดเลยนะ
CHELSEA สมาชิก
· #28
อืม ไม่ได้ก็คือไม่ได้ เฮ้อ..
ไม่ระบุตัว
· #29
phauchan ไม่ล็อคอิน(ล็อคเเล้วช้า)
" ไม่อนุญาตค่ะ "
pipekun ผ สมาชิก
· #30
ขุดๆ
PhaiChan สมาชิก
· #31
ร่างของทั้ง2พุ่งไปยังลูกน้องของพวกชายชุดดํา กวาดอาวุธไปมาเเล้วฟัดพวกเหยื่อเหล่านั้น จนเริ่มจะหมดเเล้วเเต่ว่า..ยิ่งทําเเล้วเห็เหมือนยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
" บ้าชิบ..!! ทําไมไหนเเม่งเพิ่มขึ้นวะ เนี้ย!? " จอร์นพูดอย่างไม่พอใจเเล้วยังคงกระหนํ่าปืนไปมาใส่พวกลูกน้อง
" จํานวนของพวกมันมีเยอะครับ ถ้าสู้ไปมันก็เพิ่มมากอีกนั้นเเหละครับ " ทอมพูดเเบบเงียบสงบ เเบบไม่มีอะไรนั้นเกิดขึ้น เขายังคงใช่ดาบเล่มยาวที่เเหล่ม ฟาดเเล้วเเทงใส่พวกลูกน้องของชายชุดดําไม่หยุด
ส่วนด้านของอลิซยังคงดิ้นเเล้วพยายามให้ออกจากเชือกเเน่นที่มัดตัวเธออยู่ เเต่ทว่าตอนนั้น นั้นเองชายชุดดํา ก็เอาปืนยาวจิ้นที่ขมับของเธอ
" ถ้าคิดหนีล่ะก็...หัวของเธอได้กระจุยเเน่.."ชายชุดดําพูดด้วยเสียงเย็นชาเเล้วเเสยะยิ้ม ตอนนี้อลิซก็เหมือนกระต่ายที่ไม่มีทางเลือก
" ดิฉันว่าไม่ใช่ยังงั้นนะค่ะ...."เสียงนุ่มนวลเเฝงด้วยความเย็นชา หญิงสาวในชุดโกธิคโลลิต้าสีขาว เธอเดินออกมาเเล้วยิ้มเล็กน้อย ให้กับชายชุดดํา
" อะ...เอลิซ!!!! " อลิซหันมองหญิงสาวเพราะนั้นคือตุ๊กตาที่ชื่อว่าเอลิซ เเต่ตอนนี้ร่างกายของเธอโตเหมือนมนุษย์ ซึ่งสวยมากพอสมควร
" เห...เอลิซ มาเเล้วหรอครับ ให้รอตั้งนานนะ.." ทอมหันไปมองอลิซเเล้วยิ้มเล็กน้อย เอลิซยิ้มกลับเเล้วมองจอร์น
" เจ้าพวกเศษสวะ พวกนั้นเดี๋ยวดิฉันจัดการเองนะค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะค่ะ " เอลิซยิ้มอย่างเย็นชาเเล้ว ใดเเปปเดียว เอลิซ ก็ใช่เคียวเล่มยาวฟัดพวกลูกน้องจนกระเด็ดไปคนละทาง
" นี่...มาสเตอร์ค่ะ ทําไมคุณไม่จัดการพวกนั้นเเบบสิ้นสางไปเลยค่ะ จะใช่เเค่ดาบเล่มนั้นเเทงพวกมัน ยังไง..มันก็เเค่นั้นเเละค่ะ กรุณาเลิกฟัดเล่นๆดีกว่านะคะ"
" อ่าา ครับบ ไม่ฟัดเล่นเเล้วล่ะครับบบ " ทอมหัวเราะอย่างสบายใจ เเล้วเเสยะยิ้มอย่างน่ากลัว เเล้วดวงตานั้นเป็นสีเทา เเล้วทันใดนั้นเขาก็ ใช่ดาบฟันไปทั่วพวกลูกน้องพวกนั้นเเล้วเอลิซก็กระโดดเเล้วขยับดวงตาลูกตุ๊กตาไปมาเเล้วใช่เคียวเล่มยาวฟาดพวกลูกน้องจนเรียบ
" ทางนี้ ให้ฉันเเล้วมาสเตอร์จัดการเถอะนะค่ะ คุณจอร์น " เอลิซยิ้มให้จอร์น เเล้วขยับเคียวไปมาใส่พวกลูกน้องเหมือนเป็นของเล่น
อะ...อื้ม ขอบคุณครับ " จอร์นจึงวิ่งหนีออกมาจากก่องลูกน้องเหล่านั้น เเล้วไปหาชายชุดดํา
" นี่...ปล่อยเด็กคนนั้นเถอะ...อย่าหาว่าไม่เตือนนะครับ " จอร์นมองอย่างเย็นชาเหมือนที่จะ ฆ่าเขาได้ทุกเมื่อ เขากําปืนเเน่น เเล้วกุมหน้าเล็กน้อย เเต่ว่าทันใดนั้น ยังที่เขายังไม่ทันทําไร ชายหนุ่มชุดดําก็เข้ามาต่อยที่ท้องของเขาเเล้ว ไปเตะที่ขา จนร่างของจอร์นล้มลงกับพื้น เเต่ว่า..ชายชุดดํานั้นยังคงกระทืบต่อไปโดยคราวนี้เอาเท้าไป ที่หลังของจอร์น
" อะไรกัน...น่าสมเพชร!! " คราวนี้ชายหนุ่มชุดดําเตะร่างของจอร์น จนล้มไป ตอนนี้ร่างของจอร์น โทรมตัวเลอะไปหมด
" ไม่นะ..ไม่นะ!!!!! จอร์น ลุกขึ้นมาสิ!!!!!!" อลิซตระโกนเรียกหาจอร์นพยายามตระโกนเรียกเเต่ว่า ร่างของจอร์นก็ยังเเน่นิ่งอยู่กับพื้น
" ฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆ!!!!!!! เจ้านี้มัน โง่จริงๆ !!! " ขนาดนั้นที่ชายชุดดํานั้นกําลังหัวเราะ ร่างของจอร์นก็ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วเเล้วล็อคคอเขาไว้เเล้วเอาปืนจ่อที่ขมับของชายชุดดํา
" คุณนั้นเเหละครับ...ที่โง่เอง"จอร์นพูดด้วยนํ้าเสียงเย็นชา ดวงตาสีนํ้าเงิน ของจอร์นตอนนี้ดูน่ากลัวเพราะมันสัตว์ร้ายที่จะกําลังฆ่าเหยื่อ
" ยังงั้นหรอ..." ชายหนุ่มชุดดําเเสยะยิ้ม เเล้วทับเท้าของจอร์นอย่างเเรง
" คุณจอร์นระวัง!!!!!!!!!!!!"เสียงของทอมพูดดังขึ้น เเต่ว่านั้นไม่ทันเสียเเล้ว ร่างของจอร์นโดนชายชุดดํา ต่อยที่หน้าอย่างเเรง โชคดีที่ว่าจอร์นตอนนั้นรู้สึกตัวเขาจึงหลบได้ทัน เเต่ว่าจากการหลบนั้นทําให้เขากระเด็ดไปไกลพอสมควร
ตอนนี้ชายชุดดําจอร์นอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่เมตร
เเล้วตอนนั้นเองพวกทอมเอลิซก็กําจัดพวกนั้นจนหมดเเล้ว เลยวิ่งมาช่วยจอร์นเเล้วอลิซ
" คุณจอร์น อย่าประมาณนะ..." ทอมหันไปกระซิบกับจอร์นเล็กน้อย เเล้วมองยังมาที่ชายชุดดํา
" อื้ม....อันนี้รู้เเล้วล่ะนะ " จอร์นพูดกับทอมเเล้ว ยังคงจ้องไปที่ชายชุดดําเพื่ิว่าถ้าเขาคิดจะหนีจะได้ กําจัดทิ้งซะ
" เก่งดีนี่น่า...เเพ้ซะเเล้วสินะ..." ชายหนุ่มชุดดําทําท่าเเบบเหมือนไม่มีอะไรเกิด ตอนนี้ทั้งพวกของจอร์นก็ยังไม่ประมาท เเละไม่สนใจคําพูดนั้นด้วย
" หุบปากไปซะเถอะค่ะ !!!!! " เอลิซพูดอย่างโมโหสุขีดเเล้วกําลังเอาเคียวของเธอฟัดใส่ชุดดํา เเต่ตอนนั้นทอมจับมือของเธอเพื่อเเสดงเหมือนว่าให้หยุด
เธอจึงนิ่งเเล้ววางเคียวลง
" นายนะ...ยอมเเพ้ได้เเล้วล่ะนะ ทั้งลูกน้องนายตอนนี้นายเองก็เหมือนหนูจนตรอกเเล้วนะล่ะนะ " อลิซพูดด้วยนํ้าเสียงเย็นชา
" เห ยังงั้น...ไม่มีทางหรอกเฟ้ย!!!! " ชายชุดดําตระโกนเเล้วยิ้มเเสยะออกมาเเล้วทันใดนั้นก็มีพวกลูกน้องมาอีกเเล้วคราวนี้มาเยอะเเล้วรุมล้อมด้วย
" มาสเตอร์ค่ะ..มันมาเเล้วล่ะค่ะ เริ่มเเผนเลยไหมค่ะ " เอลิซมองทอมเเล้วยิ้มให้กับทอม ชายหนุ่มมองเธอกลับเเล้วยิ้มให้
" เอาเลยสิ.." ทอมพูดกลับอลิซเเล้ว ตอนนั้นอลิซก็ เขวี้ยงของบางอย่างนั้น ทําให้เกิดควั้นมากมาย
" ให้ตายสิ!!!!ระเบิดควัน " ชายหนุ่มชุดดําเอ่ย อย่างไม่พอใจ เเต่ว่าไม่ทันซะเเล้ว ทั้งจอร์นอลิซทอมเเละเอลิซได้หนีไปเเล้ว
" นะ..นี่ คุณวางเเผนไว้ตั้งเเต่เเรกเเล้วหรอ!!!! " จอร์น หันมาทางทอมเเล้ว ทําหน้างุนงง
" ครับ..วางไว้ตั้งเเต่เเรกเเล้ว คิดเเล้วต้องเป็นเเบบนี้.." ทอมยิ่งอย่างสบายอารมณ์ เเต่ว่าตอนนี้ทั้งจอร์นเเล้วอลิซไม่สบายใจ เเต่ว่าเอลิซเเล้วจอร์นกลับยิ่งอย่างสบายใจ เเล้วตอนนั้นเอง ก็เจอทางออก เเล้วมันก็มีรถ จอดไว้อยู่
" ขึ้นไปบนรถ เร็ว!!!! " ทอมพูดเเล้ว พวกเขาก็ขึ้นรถ เเล้วทอมก็รีบทําการขับหนี ซึ่งสักพักนึง พวกชุดดํานั้นก็ขี่รถตามมาติดๆเเล้วเอลิซก็ เเก้เชือกให้อลิซ เมื่อทอมเห็นว่า พวกนั้นตามมาเเล้วจึงขับเร็วขึ้น เเล้วตอนนั้น พวกเขาได้ขับไปในเมืองซึ่งตอนนี้ในเมืองกําลังขายของกัน นั้นทําให้ทอมขับลําบากมากขึ้น
" คุณจอร์น ไปยิงพวกมันให้หมดเลยนะครับ!!!!" ทอมพูดอย่างรีบร้อนเเล้วขับเร็วมากกว่าเดิม จอร์นได้ยินดังนั้นจึงยิงปืนใส่ พวกที่อยู่ข้างหลังเสียงปืนที่ยิงกันนั้นทําให้ชาวบ้านั้นเเตกตื่นมิใช่น้อย
เเล้วทันใดพวกชุดดํา ก็ยิงกลับมาไม่ใช่น้อย นั้นทําให้รถเลียวไปยังทั้งซ้ายเเล้วขวาซึ่งทําให้ชนของ เเต่สักพักก็ยัง ทรงตัวได้รถของพวกชุดดําเข้ามาใกล้มากจนในที่สุดถึงรถของพวกทอม
" บ้าเอ้ยยย!!! " ทั้งอลิซเเล้วเอลิซพูดพร้อมกัน เเล้วตอนนั้นเองพวกของชุดดําก็ขึนมาบนรถของทอมนั้น ทําให้เขาเสียหลังเล็กน้อย จนเลี้ยวขวาไปหน่อย
ส่วนตอนนี้จอร์นไม่ว่างที่จะสู้กับอีกคนพวกชุดดําที่ขึ้นมาบนรถได้ อลิซจึงตัดสินใจ
เปลี่ยนมือของเธอให้เป็นเหมือนอุ้งมือกระต่ายที่มีเล็บเเหล่มคม
อลิซจึงใช่อุ้งมือกระต่ายที่เเหล่มของเธอฟาดไปชายชุดดํา ส่วนเอลิซก็ใช่เคียวของเธอฟาดไปที่ชายชุดดําเเต่ว่าเขานั้นกับหลบได้ รถของชายชุดดํา
ชนเขาที่รถของทอมนั้นทําให้ทอมเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาจนไปชนกับของมากมาย เอลิซเเล้วก็อลิซเกือบล้มออกจากรถเเต่โชคดีที่เธอยังสามารถตั้งตัวได้
" คิดว่าจะหนีได้หรอ เปล่าประโยชน์!!! " ชายชุดดํากระหนํ่าปืนตัวเองไปมา นั้นทําให้อลิซเเละเอลิซจัดการเขาลําบากมากขึ้น อลิซจึงใช่อุ้งมือที่โตเเล้วเล็บที่เเหล่มคม ฟาดไปที่ชายชุดดํา ส่วนเอลิซก็ใช่เคียวฟาดไปที่ชายชุดดําจนในที่สุดชายชุดดํากระเด็ด ออกไปจากรถของทอม
" อลิซ!! คุณเอลิซ!! ช่วยจัดการ ไอ้พวกชุดดําพวกนั้นหน่อยสิ!!!" จอร์นพูดเสียงอย่างรีบร้อนเเล้วยังคงกระหนํ่ารั่วปืนไม่หยุด อลิซเเละเอลิซได้ยินดังนั้นก็ รีบกระโดดไปที่รถของพวกชายชุดดําเเล้วตอนนั้น
รถของชายชุดดําเลี้ยวไปเลี้ยวชนของมากมาย เเล้วตอนนั้นอลิซจึงเอาอุ้งมือเเล้วเล็บที่เเหล่ม เเทงเขาที่คนขับรถของคนชุดดํา เเล้วเอลิซจนใช่เคียวตัดเเขนของพวกชายชุดดําจนขาดเลือดสีเเดงพุ่งออกมาเป็นสายนํ้า เเล้วตอนนั้นรถของชายชุดดําเสียหลัก เเต่โชคดีที่เอลิซอลิซกระโดดออกมาเเล้วตอนนี้อยู่ในรถของทอมเรียบร้อยเเล้ว
" ขอบคุณมากนะ อลิซ เอลิซ " จอร์นยิ้มเป็นการขอบคุณ เเล้ว ขยับหูสิงโตเเล้วหางไปมา ภาพตอนนี้ทําให้เขาน่ารักมาก
" สิ่งนี้เองสินะค่ะที่เรียกว่า " โมเอะ " นะค่ะ =A= " เอลิซมองจอร์นที่ตอนนี้ขยับหูกับหางสิงโตไปมา
" นั้นสินะ..." อลิซมองจอร์นเเล้วเลือดกําเดาไหลเล็กน้อย ส่วนจอร์นมองอย่าง งงๆว่าเกิดอะไรขึ้น เเล้วขยับหูไปมา เวลาผ่านไป รถของทอมก็ออกมาจากเมืองเเล้ว เเล้วตอนนี้เริ่มเข้าใกล้ที่เเห่งหนึ่งเข้าให้เเล้ว
" เอาล่ะ มาถึงเเล้วครับ " ทอมออกมาจากรถ เเล้วมองดู เเต่ว่า พบมีทุ่งหญ้าที่กว้างมากพอสมควรสายลมเย็นนพัดมา จอร์นอลิซเเละเอลิซ ลงมากจากรถเเล้ว มองทุ่งอย่างนั้นไปมา
" ไม่เห็นจะมีอะไรเลยนี่ค่ะ มาสเตอร์ " เอลิซมองไปทั่ว ซึ่งยังไงก็พบเเต่ ทุ่งหญ้งอยู่ดี
" นั้นสิ เเต่มันบอกที่นี้นี่น่า " ทอมมองไปทั่วรอบ
" อาจจะมี..ลึกกว่านี้นะค่ะ ข้างหน้านะ มันมีทางให้เดินต่อไปนี้ค่ะ " อลิซพูดเเล้วชี้ไปข้างหน้าเเล้วเดินไปข้างหน้า
" อะ..จริงสิ รอดด้วยสิ " จอร์นวิ่งตามอลิซไป เเล้วเอลิซกับทอมก็วิ่งไปตามกันไป
พวกเขาเดินลึกมากขึ้น เข้าไปในทุ่งหญ้าที่ไม่ธรรมาดาเเห่งนี้....
FroZen สมาชิก
· #32
นึกว่าล้มเลิกไปแล้วซะอีก = =a
PhaiChan สมาชิก
· #33
^
ดองนะค่ะ//โดนตรบ
PhaiChan สมาชิก
· #34
" เฮ้ นี้เราเดินมาหลายรอบเเล้วนะ " จอร์นบ่นอุบอิบเล็ก น้อยเเล้วมองไปทุ่งหญ้านั้น ส่วนอลิซเริ่มมีท่าที่เหนื่อยเเล้วเล็กน้อย
" นี้ เราเองก็เดินมาหลายชั่วโมงเเล้วนะ.." อลิซพูดบ่นไปมาเเล้วปาดเหงื่อเล็กน้อยเเล้ว ยังคงมองทอมกับเอลิซที่ไม่มีอีท่าจะเหนื่อยซักนิด
" พวกคุณนะ ไม่เหน่อยกันบ้างหรอคะ?" อลิซมอง2คนที่เดินอย่างสบายใจด้วยสายตางงเล็กน้อย
" ไม่เลยล่ะ เดินมาเยอะเเล้วล่ะ " เอลิซยิ้มเล็กน้อยเเล้วยังคงต่อไป ซึ่งเวลาที่เดินมานั้น หลายชั่วโมงกว่าเเล้ว เเดดร้อน ทําให้จอร์นเเทบจะละลาย ซึ่งถึงจะร้อนเท่าไหนก็คงต้องเดินไปล่ะนะ
" เอาล่ะ ใกล้ถึงเเล้วล่ะครับ " จอร์นพูดเเล้วชี้ไปที่ทุ่งเเห่งนึงที่เหมือนมี เเทงไม้อะไรสักอย่างที่มีอัญมณีสีม่วงที่มีเเสงสวยงามพอสมควร
" ไอ้นี้มัน..."อลิซมองมันเล็กน้อยซึ่งเธอรู้สึกว่าเธอเคยเห็นที่ไหนซัก เธอพยายามจะจับเเต่ว่าทันใดนั้นเอง...
ทุ่งหญ้าที่สวยงาม มีต้นไม้ กับกลายเป็นทุ่งสีเลือด ท้องฟ้าสีมืดมน เเล้วอัญมณีนั้นกับกลายเป็นสีเเดงเเล้วตอนนั้น ก็เกิดมีต้นไม้มากมายกั้นไม่ให้พวอของจอร์นเข้าไปได้เเถมมันดันเป็นเขาวงกต
" เวรกรรม...เกิดบ้าไรอีกเนี้ย? " จอร์นมองด้วยสีหน้าปวดตับเเล้วมองไปทั่วซึ่งพบว่าจอร์นโดนเเยกกับทอมเเละเอลิซซะเเล้ว
" เอาไงดีล่ะ อลิซ..นี่..."จอร์นหันไปมองอลิซที่เหมือนกําลังเหม่อลอยอะไรสักอยาก ซึ่งเหมือนว่าเธอกําลังคิดอะไรสักอยาก
" นี่...อลิซเป็นอะไรไหม?" จอร์นสะกิดอลิซเล็กน้อย นั้นทําให้เธอสะดุ้งเเล้วหันมามองจอร์นเเล้วขยับหัวเล็กน้อย
" เปล่าหรอก....ไม่มีอะไรหรอกนะ..."
อลิซพูดด้วยเสียงเบาๆเเต่ว่าตอนนี้มันไม่ใช่ ดวงตาของเธอดูเหม่อๆดวงตาสีม่วงอ่อน ตอนนี้เริ่มมีสีเเดงเล็กน้อย
" ยะ..ยังงั้นหรอ"จอร์นมองอลิซเเล้วจูงมือเธอเดินไปมา จนเขาหลงเเล้ว ถึงยังไงจอร์นก็ยังคงพยามเดินทางหาให้ออกให้ได้เเต่ว่าผ่านไปนานเเล้วเขาก็ยังไม่พบทางออกซะที่
" อ่า..ให้ตายสิฟระ!!"จอร์นบ่นอยากหัวเสีย เเล้วโมโหว่าทําไมเขานั้นยังหาทางไม่ได้เลย
" นั้นไงเจอมันเเล้ว!!!!!!"พวกชุดดํานั้นก็ตามจอร์นเเล้วอลิซมานั้นทําให้จอร์นปวดตับมากกว่าเดิมนั้นทําให้อุ้มอลิซขึ้นมา ซึ่งวิ่งเท่าไหร่พวกนั้นก็ตามมามากขึ้นเท่านั้น
" เวรเอ้ย!!เลิกตามเเม่งซักที่ได้ไหมวะ!!"จอร์นตระโกนด่าพวกชุดดําที่ตามมา จอร์นจึงใช่มือข้างนึงอุ้มอลิซไว้เเล้วใช่มืออีกข้างยิงใส่พวกชุดดําถึงยังไงมันก็ตามมาทันอยู่ดีตอนนั้นเองอลิซสะดุ้งขึ้นมาเหมือนตกใจอะไรบางอย่าง
" ทางขวา....ไปทางขวา.."
อลิซพูดด้วยเสียงเรียบๆซึ่งจอร์นทําตามอลิซเขาเลี้ยวไปทางขวา ซึ่งเหมือนว่าพวกนั้นเริ่มตามน้อยลงเเล้ว
" ทางซ้าย....ไปทางซ้าย.."
นั้นทําให้จอร์นรีบทําตามอลิซ ซึ่งเหมือนว่าที่เขาทําตามอลิซเหมือนว่ามันจะได้ผลเพราะเหมือนพวกนั้นจะตามน้อยลง เเละนั้นทําให้เค้าเห็นทางออก
" เธอรู้ได้ไง?..." จอร์นมองอลิซด้วยสายตาอึ้งๆซึ่งเหมือนอลิซก็ยังคงนิ่งเหมือนยังงั้น
" มีคนบอกฉัน....บอกว่าให้ไปทางนั้น..."
อลิซพูดด้วยเสียงเรียบ เเฝงความเย็นชา ซึ่งนั้นทําให้จอร์นงงอยู่ดี ในที่สุดทั้งคู่ก็ถึงทางออกที่มันเป็นเต็มไปด้วยไม้เเละหญ้าขึ้นเต็มไปหมด
" นี้คือทางเข้าสินะ อลิซ.."
" อื้ม..."
ทั้งสองคนมองประตูนั้นซักพักเเล้วเดินเข้าไป ข้างในนั้นประกอบไปด้วยไม้ต่างๆหญ้าขึ้นรก มากมาย
" นะ..น่ากลัวจังวุ้ย..= = "จอร์นมองไปทั่วเเล้วยังคงขนลุกกับบรรยากาศ
" ไม่มีอะไรหรอกค่ะ.."อลิซมองที่จอร์นยิ้มเล็กน้อยให้ทั้งคู่เดินจนรู้สึกว่ามันเเปลกๆนั้นก็ให้พบกับพวกชุดดํากําลังใช่ดาบฟัดจอร์น
"ระวัง!!!!!"
ฉัวะ!!!!!!!!!!
ตอนนั้นเองทอมอยู่ข้างหลังได้ฟันชายชุดดํานั้นจนล้มไป
" เป็นอะไรกันไหมคะ?" เอลิซเข้ามาดูจอร์น จอร์นยิ้มเเล้วสายหน้าประมาณว่าไม่เป็นไร
" ให้ตายสิครับ กว่าจะหาทางออกได้นานมากเลยล่ะครับ " ทอมถอนหายใจเล็กน้อยเเล้วมองมาที่เอลิซ
" ค่ะ..มันยากนะค่ะ กว่าการที่จะใช่เวลามันยากค่ะ..เเต่เอาเถอะ..ต่อไปต้องเจออะไรหนักกว่านี้เเน่นอนค่ะ " เอลิซพูดด้วยนํ้าเสียงจริงจังเเล้วมองไปที่อลิซ
" นี่..อลิซเธอนะรู้ว่ามันต้องไปทางไปนั้นสินะจ๊ะ " เอลิซยิ้มเเล้วตอนนั้นเองอลิซยิ้มเล็กน้อย
" ค่ะ...ฉันรู้ค่ะ เพราะว่าเหมือนมี " เขา " เเนะนําทางให้ ดังนั้นตามฉันมานะค่ะ "อลิซยิ้มเล็กน้อยเเล้วจูงมือจอร์นซึ่งทั้งเอลิซเเล้วทอมก็เดินตามมาด้วย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
เวลาผ่านไปทั้งจอร์นเอลิซเอลิซเเละทอมเหมือนว่าได้เดินลึกมามากพอสมควรเเล้ว
ซึ่งเหมืนอว่าถ้าเดินลึกมันยิ่งเหมือนจะเจอทางออกมากขึ้น
" ไปทางนั้น..ไปทางตรง " อลิซพูดด้วยเสียงเรียบๆเเล้ววิ่งไปทางตรงนั้นทําให้ทั้งจอร์นเเล้วทองเอลิซวิ่งตามอลิซไป
" เจอเเล้วค่ะ..." อลิซมองซึ่งนั้นนํ้าตกที่สวยงามเเม่นํ้าสีฟ้าสะอาดสายลมเย็นสบายเเต่ว่าทันใดนั้นเองพวกชายดํานั้นก็ตามมาจนได้
" = = ตามไรหนักหนาวะ!!"จอร์นบ่นอยากหัวเสียเเล้วควักปืนออกมาซึ่งทอมเอลิซเตรียมอาวุธออกมาเเล้ว
" อลิซทางนี้เดี๋ยวผมจัดการเองนะ!!!"จอร์นหันมาทางอลิซซึ่งตอนนั้นเขาเองกําลังจัดการเองชุดดําอยู่นั้นร่วมถึงเอลิซเเล้วทอมด้วยอลิซพยักหน้าเเล้วรีบไปตรงนํ้าตกเเล้วเอามือสีมผัวกับนํ้า
" จงวินวอน จงขับร้อง"
" จงเเสดงอํานาจของเจ้า"
" จงปลดปล่อย ปีก จงหลุดจากความนิรันดร์"
" จงเเสดงมันออกมา!!!"
ตอนนั้นเอง...นํ้าก็มีเเสงสีม่วงออกมาดวงตาของอลิซเริ่มเป็นสีม่วง เเล้วเอามือไปหยิบสิ่งของ นั้นคืออัญมณีสีม่วง ที่ส่องเเสง
" อะไรกันล่ะนั้น?.."จอร์นมองเเสงนั้นเเล้วยังคงต่อสู้เเล้วตอนนั้นอลิซหันมามองพวกชุดดํา
เเล้วตอนนั้นเองดวงตาเริ่มเป็นสีเเดงจ้องมองพวกชุดดําเหมือพร้อมที่จะฆ่าได้เสมอเวลา เเล้วตอนนั้นเอง..พวกชายชุดดํานั้นก็สลบไป
" ไม่เป็นไรสินะค่ะ"อลิซมองทุกคนเเล้วหันมาทางเอลิซ
" ระวังตัวหน่อยเล้วกันนะค่ะ " อลิซหันมองอลิซเเล้วยังคงเดินทางต่อไปเเล้วตอนนั้นอลิซมองนํ้าตกนั้นเเล้วหยิบอัญมณนั้นออกมา
" เเค่นี้ก็..ก็จบเเล้วล่ะค่ะ..."
เธอเเล้วตอนนั้นเองก็มีทุกอยากก็กลับมาเหมือนเดิมในพริบตาทุ่งหญ้าสีเขียวเเล้วมีรถมาเหมือนเดมเหมืแอนว่ากลับมาที่เดมิอะไรยังงั้น เเล้วตอนนั้นเองอลิซก็บอกว่า
" กลับไปที่เมืองเก่าของฉัน..."
อลิซเอ่ยเบาเบาเเเล้วมานั่งขึ้นรถเเล้วจอร์นตอนนั้นก็ขึ้นรถพร้อมทั้งเอลิซเเล้วทอมเเล้วตอนนั้นเขาจึงออกเดินทาง...ไปที่เมืองนั้น
PhaiChan สมาชิก
· #35
เรือสีขาวกระทบกับเเม่นํ้าสีฟ้าขาวสะอาดสายลมเย็นสบายพัดผ่านหน้าสาวน้อยหูกรพต่ายสีม่วงที่กําลังมองนํ้าทะเละด้วยสีหน้าปกติเหมือน่วานั้นคือทางผ่านธรรมดาของเธอ
" เป็นอะไรไปหรอคะ อลิซ? " หญิงสาวผมสีทองหันมาถามสายน้อยหูกระต่ายที่ชื่อว่าอลิซด้วยความสงสัย
" เปล่าหรอกคะ คือว่านี้เป็นทางผ่านของฉันที่เห็นประจํานะค่ะ"อลิซยิ้มเล็กน้อยเเล้วมองเเม่นํ้าเหมือนว่ามันธรรมดามากพอสมควร
เนื่องจากว่าการออกเดืนทางตอนเเรกนั้นกะว่าจะใช่รถเเต่ว่าถ้าหากเเล้วมนจะล่าช้าเอานั้นทําให้ใช่เรือเเทนการรถ
เเล้วตอนนี้นั้นเองก็ได้มาถึงชายหาดของทะเละนี้เเล้วทะเละทรายที่ดูสวยงามนั้นถ้าในตอนกลางคืนมันอาจจะสวยกว่านี้ก็ได้
ตอนนี้พวกของอลิซก็ได้มาถึงเมื่องนี้เเล้วเเต่ไหงมันเป็นทะเละล่ะ??...
" คุณอลิซ ไหงมันเป็นทะเละล่ะ " ทอมหันมาทางอลิซที่ตอนนี้กําลังจะเดินหน้า
" เมืองนี้นะ....พอดีว่ามันนะ ทะเลนี้เป็นที่ค้าขายกลางทะเล เเล้วส่วนข้างในมันจะเป็นตัวเมืองคะ..นั้นหนูขอเดินนําหน้าเลยนะค่ะ" อลิซทําหน้านิ่งๆเเล้วยิ้มเเล้วเดินหน้าต่อไป ส่วนทางด้านจอร์นนั้น ยังคงรู้สึกเเปลกๆตั้งเเม่เมื่อกี้เเล้ว เเต่ว่าเขาไม่สนใจเเล้วเลิกคิดถึงมัน เเล้วเดินหน้าต่อไป
ภาพใยเวลาเเปปเดียวนั้นจากทะเละที่สวยงามกลับเป็นเมืองร้างที่รกรุ่งรัง ที่มีคาบฝุ่นมากมายซึ่งบรรยากาศต่างกันโดยสิ้นเชิงเอาซะเลย...
" ที่นี้อาจจะน่ากลัวไปหน่อยนะค่ะ เเต่ว่านี้คือสภาพเมืองในตอนนี้ค่ะ " อลิซยิ้มเล็กน้อยเเล้วเอามือสัมผัสกับตึกร้างที่สูงนิดนึงเเล้วพบว่ามือของเธอนั้นมีฝุ่นเต็มไปหมด เธอปัดมันทิ้งเเล้วมองรอบเมืองต่อไป ความรู้สึดของจอร์นเมื้อกี้พุดขึ้นมาอีกดครั้ง
" เป็นอะไรรึเปล่าคะ? คุณจอร์น? " เอลิซในร่างตัวจิ๋วขนาดเท่าตุ๊กตาหันมาถามจอร์ยที่กําลังตอนนี้มีสีหน้ากังวลนิดนึง เขาสายหัวเเล้วยิ้ม
" เปล่าหรอกครับ...ไม่มีอะไรหรอกครับ.."
ทางด้านของอลิซเมื่อเห็นจอร์นมีอาการเเปลกขึ้นมาเธอเหมือนว่ารู้เเล้วว่าสาเหตุของจอร์นเป็นอะไรเหมือนคนที่กุมความลับของเขานั้นเเหละ
เเล้วหลังจากนั้นทุกคนก็เดินต่อไป ในทางข้างหน้านั้นเอง ตลอดการเดืนทางนั้นจอร์นเอาเเต่กุมหัวของตัวเองเเต่ว่าเขายังเเสเเสร้งยิ้มอยู่
" ในเมืองนี้มัน...อะไรกันนะ??"
อลิซเดินมาเเล้วหยุดที่เเห่งนึง ที่เหมือนเป็นตึกขนาดนึง ที่ใหญ่มาพอสมควร สายตาของอลิซกวาดมองไปทั่วเเล้ว เธอก็เดินเข้าไปในนั้นคือโบสถ์ที่มีประติมากรรมสวยงามอะไรมากมายทั้งรูปของเทพเเล้วเทวดาที่ประกอบกันไปมา โบสถ์นี้กว่ามากที่นั่งสําหรับ การทําพีธีอะไรยังงี้
" กว้างจังเลยนะค่ะ"เอลิซพูดขึ้นมาเเล้วยิ้มขึ้นมา เเล้วมองรอบตัวโบสถ์
" ค่ะ ก็นี้เป็นโบสถ์ที่ทําพิธีกรรมค่ะ เเล้วก็มีสมับติชิ้นสุดท้ายด้วยนะค่ะ " อลิซทําหน้านิ่งเล็กน้อยเเล้วสํารวจรอบตึกไปทั่ว ส่วนจอร์นตอนนี้กําลังเปิดคัมภีร์ของในโบสถ์เช่นกัน จนภายในเเปปเดียว กลับกลายเป็นตอนกลางคืนซะเเล้ว นั้นทําให้น่ากลัวมากกว่าเดิม สายตาของจอร์นมองไปทั่วร่างกายของรู้สึกมันร้อนเเปลกๆ
" เเปลกจังเลย รู้สึกเเปลกจังเเหะ " เขากวาดสายตาไปทั่ว เเล้วเหมือนว่าตอนนั้นมี อะไรบางอย่างที่เป็นเงาสีดํา จอร์นเดินเข้าไปหาตรงเงามืดนั้น เเล้วตอนนั้นเองก็มีดวงตาสีเเดงขึ้นมา จอร์นสะดุ้ง
เเล้วรีบทําการควักอาวุธออกมา เจ้าดวงตาสีเเดงนั้นออกมาเป็นรูปร่างของสัตว์ป่าลักษณะตัวคือหน้าตาของมันเป็นเสือลําตัวเป็นเหมือนม้าตัวใหญ่หลาบเท่าตัวประมาณช้างหางของมันเป็นหอกที่เหมือนยืดได้
" นั้นมัน ปีศาจที่มีหน้าที่ดูเเล สมบัติค่ะ " อลิซพูดด้วยนํ้าเสียงตื่นตันเล็กน้อยเเล้วเอากรงเล็บของกระต่ายนิ้วมือเเขนยาวมากทั้งสองข้าง
" ทางนี้ฉันกับอลิซจะช่วยกันเองค่ะ..รีบไปหาที่อื่นก่อนะค่ะ " ทอมเเล้วทั้งจอร์นต่างพากันวิ่งหนีเเล้วเปิดประตูอีกด้านของโบสถ์ ที่นั้นคือเป็นเมืองร้างทีเข้ามานั้นเองเเต่ว่ากลับมีพวกที่มาก่อก๊วนเข้าอีกรอบบเเต่ว่าคราวนี้กลับมาเป็นฝูง ที่ปริมาณเยอะมาก
" ชิชะ มาไรกันเยอะเเยะวะ????"จอร์นพูดอย่างหัวเสียส่วนทอมได้เเต่ทําหน้านิ่งๆ
" ไม่ได้เจอนานเลยยยน้าาาา" ชายหนุ่มเส้นผมสีทองผมสั้นตัวผอมได้รูปไม่น่าเกลียดจนเกินไป ใส่เสื้อสีดํา กางสีดําพรางยิ้มให้ เหมือนว่าตัวเองรู้จักกันมานาน
" ไม่รู้จักฉันสิน้าาาา ติดตามตัวมาตั้งนานเเนะ ฉันชื่อ คอล น้าา" ชายหนุ่มคนนั้นหัวเราะอย่างสบายใจ เเต่ว่าตอนนั้นนั้นเองเขาเปลี่ยนสีหน้าของตัวเองเป็นหน้ากลัวมันที่
" เลิกเล่นซะที่!!!มันช่างน่าหนวกหูรําคาญ จัดการมันให้หมดซะ!!!" คอลในดวงตาสีนํ้าเงินเข้มนั้นให้พวกลูกน้องของเขา ทอมเเล้วจอร์นจึงช่วยกันกําจัดที่ละคนเเต่ว่าเนื่องจากจํานวนนั้นเยอะมากพอสมควรเเล้วตอนนั้นเองเสียงดังนึงได้ดังขึ้นนั้นคือพวกอลิซนั้นเอง
" มาเเล้ววว"อลิซพูดอย่างสบายใจเเล้วตอนนั้นเธอขี่เจ้าสัตว์ประหลาดนั้นด้วยเเถมเอลิซก็ด้วยคน
" ดะ...ได้ไง=[]="จอร์นถามอึ้งอึ้ง
" ก็คุยเจจรากับเค้าเเล้วได้นะค่ะเอาล่ะจัดการเลยคะ " อลิซชี้ไปทางพวกลูกน้องเเล้วสัต์ตนนั้นก็ฟาดฟันพวกนั้นจนล้มไปภายในที่สุด
" เก่งเหมือนกันนี้น่าเจ้าพวกนี้นะ " คอลยิ้มอย่างสบายใจเเล้วเอาขวานของเขาออกมา
" เเต่ว่าการสู่ครั้งนี้ห้ามใช่ปืนน้าาา ต้องเป็นอย่างอื่นนะ" ในเมื่อจอร์นได้ยินตอนนั้นขึงยิมดาบของทอมมาเเล้วตอนนั้นเองทั้งจอร์นเเล้วคอลสู้กันจนในที่สุดฝ่ายที่เริ่มเเพ้คือจอร์นเเต่อลิซจะเข้าไปร่วมด้วยเเต่ดันโดนทอมห้ามไว้
" เริ่มเเพ้เเล้วน้าาาาไม่ไหวเลยน้าาา"คอลยิ้มอย่างสมเพชร(เดียวมาเขียนต่อ)