Test Board

เงื่อนไขการเข้าใช้งาน

1) มีความรับผิดชอบในการเล่น ถ้าเป็นไปได้จนกว่าจะจบการทดสอบ
2) มีความรับผิดชอบในการเล่น ไม่ปล่อยให้คนอื่นรอ หรือ ทิ้งเนื้อหาไปเกินกว่า 1 วัน โดยไม่มีเหตุอันควร

สำรองข้อมูล

สำรองข้อมูล

สำรองข้อมูล

สำรองข้อมูล

ณ เมืองหลวงแห่งหนึ่งที่เจริญก้าวหน้า ที่ซึ่งผู้คนอยุ่กันอย่างมีความสุข ทว่าวันหนึ่งทุกอย่างได้เปรียบแปลงไปเมื่อเกิดเหตุการณ์ ZOMBIE APOCALYPSE ซึ่งก็คือเหล่าชาวเมืองจะลุกขึ้นมากัดกินกันเอง และทำให้ฝ่ายที่โดนทำร้ายกลายเป็น Zombie เหมือนตน

ในถนนแห่งหนึ่ง Karn พนักงงานบริษัทกำลังขับรถคันหนึ่งพุ่งชนผ่าน Zombie ไป เขาพึ่งจะหนีออกมาจากบริษัทที่เขาอยุ่เพราะเหตุการณ์ ZOMBIE APOCALYPSE ของที่เขามีติดตัวคือกระบองยามและปืนพกลูกโม่บรรจุ 6 นัดแต่มี 2 ลูก แล้วก็ไฟฉาย

ทว่าระหว่างทางที่เขาจะขับเพื่อหนีออกนอกเมือง จู่ๆก็มีรถคันหนึ่งโผล่มาอย่างกระทันหันแล้วชนเข้ากับรถของเขาอย่างจังจนผลิกคว่ำในที่สุด แล้วทุกอย่างก็มืดลง

(.....ฉันอยู่ไหนเนี่ย) Karn พูดในใจก่อนเขาจะได้สติขึ้นมา เขาลุกขึ้นมองรอบๆ ซากรถที่ผลิกคว้ำ และไฟกำลังไหม้ รอบๆ Zombie เริ่มรวมตัวกันแล้ว

ตอนนี้สิ่งที่เขาคิดคือ หาทางเอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์นี้ โดยหาทางหนีออกนอกเมืองให้เร็วที่สุด!!!

To be Continue...

===========================

ฉบับเต็มก่อนแก้ไข (อ่านหรือไม่ก็ได้)

(.....ฉันอยู่ไหนเนี่ย) เสียงของชายคนหนึ่งพูดในใจก่อนเขาจะได้สติขึ้นมา เขาลุกขึ้นมองรอบๆ ซากรถที่ผลิกคว้ำ ชายคนนี้ใส่ชุดสูทสีดำเสือสูทใช่แล้วจำได้ว่าเขาอยู่ในที่ทำงานกำลังทำงานเป็นพนักงานOfficeธรรมดาเท่านั้น โดยมีชื่อว่า Karn

ZOMBIE APOCALYPSE Day

ก่อนหน้านั้น ประมาณ 40 นาที

วันนั้น Karn พนักงานกำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานของเขากำลังพิมพ์งานให้เสร็จเพื่อจะได้กลับบ้าน

"แล้วเจอกันใหม่นะ Karn" เสียงเพื่อนพนักงานกล่าวขึ้นขณะที่เขากำลังเดินทางกลับบ้านเพราะนี้ 5 โมงเย็นแล้ว ซึ่งเป็นเวาลเลิกงาน แต่ที่ Karn ต้องยังทำอยู่เพราะเขากำลังทำงานที่ค้างคาให้เสร็จ จนในที่สุดของเผลอหลับไป

จนเวลาผ่านไปราวๆ 2 ทุ่ม Karn ตื่นขึ้นอีกครั้งในเวลานี้

"หืม ทำไมเงียบๆ..." Karn กล่าวลอยๆขึ้นขณะที่เขาเดินออกจากห้องทำงาน เมื่อเขาเดินออกมาก็พบว่าที่ทำงานของเขาเงียบมากๆ ปกติถึงตอนนี้จะ 2 ทุ่ม แต่ก็ต้องมีเสียงคนที่ทำงานดึกแบบเขาอยุ่บ้าง อย่างน้อยก็เสียงพิมพ์งานนิดๆหน่อยๆ

ซึ่ง Karn ก็คิดแง่ดีว่าเขาอาจจะเป็นคนสุดท้ายของที่ทำงานนี้ แต่คิดไปคิดมา แม้แต่ยามหรือพนักงานทำความสะอาดก็ไม่เห็น Karn หยิบมือถือขึ้นมาดู

"2 ทุ่ม จะ 3 ทุ่มแล้วเหรอนี้" เขากล่าวก่อนจะเก็บมือถือและเก็บของในที่ทำงานเตรียมเดินทางลงไปยังชั้นจอดรถ ซึ่งตามทางเต็มไปด้วยความเงียบจนผิดสังเกต

Karn แม้จะกลัวๆและรู้สึกแปลกๆบ้างแต่เขาก็คิดแค่ว่า คิดมากไปเองจนในที่สุดเขาเดินทางมาจนถึงจุดตอกบัตรเช็คชื่อแล้วนั้นเอง เขาพบชายคนหนึ่งนอนฟุบอยู่ เขาคือยามประจำบริษัทคนหนึ่งนั้นเอง แต่เขากำลังนอนจมกองเลือด

Karn ตกใจแต่ไม่แสดงสีหน้าออกมาเล็กน้อย (เกิดอะไรขึ้น!?) เขาคิดในใจก่อนจะเข้าไปดู ซึ่งยามคนนี้มีลอยกัดเต็มตัว เนื้อหลายส่วนหายไป แน่นอนเขาสิ้นใจแล้ว

"นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแน่" Karn ไม่ค้นตัวเขาพบกระบองยาม 1 อัน เขาจึงหยิบมาพกติดตัวทันที มีไฟฉาย แล้วก็ปืนลูกโม่บรรจุ 6 นัด แต่มีกระสุนแค่ 2

ไม่นานก็มีเสียงเหมือนคนกำลังเดินเข้าหาเขา และเมือมองไปเท่านั้นเองเขาก็เห็นเพื่อนพนักงานในสภาพเละหลายๆคน กำลังเดินมาทางเขาอยู่นั้นเอง บางคนแขนขาดก็มี

ด้วยสัญชาติญาณเขาไม่รอช้าเลยที่จะออกวิ่งทันที โดยมีเหล่า Zombie ตามหลัง ตามทางเขาได้ยิงเสียงไซเรนดังขึ้นและมีการประกาศลี้ภัย

[ทุกคนโปรดทราบ สถานการณ์การแพร่เชื้อขั้นรุนแรง ขอให้ทุกคนหาที่หลบภัยโดยด่วน ขอย้ำนี้ไม่ใช้เรื่องล้อเล่น]

Karn วิ่งไปจนถึงที่จอดรถ แล้วเมื่อเขาเปิดออกไปก็พบพวกมันเต็มไปหมด เขาวิ่งฝ่าพวกมันไปจนในที่สุดก็ถึงรถของเขา เขาหยิบกุญแจมาแล้วเสียบไปที่ประตูรถ และเปิดมันเข้าไปข้างในรถทันที ตอนนี้ Zombie เริ่มมารวมกันแถวๆรถเขาหมดแล้ว เขารีบ Start รถทันที

บิดคันเร่งแล้วพุ้งออกไป ชนเหล่า Zombie ลงมาทีละชั้นจนในที่สุดเขาขับรถออกมานอกอาคารสู่ท้องถนน ซึ่งตามทางเต็มไปด้วยพวกมัน เขาขับฝ่าไปตามถนนหนทางจนในที่สุดรถเขาถูกรถอีกคันชนอย่างเต็มแรงจนเขาหมดสติไป

เขาได้สติอีกทีในรถของตัวเองที่ผลิกคว่ำ เขาลุกขึ้นมองรอบๆ ซากรถที่ผลิกคว้ำ และไฟกำลังไหม้ รอบๆ Zombie เริ่มรวมตัวกันแล้ว

ตอนนี้สิ่งที่เขาคิดคือ หาทางเอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์นี้ โดยหาทางหนีออกนอกเมืองให้เร็วที่สุด!!!


===========================

(ตอนนี้ผู้เล่นสามารถแต่งเนื้อหาได้อย่างอิสระได้เลย แค่อยู่ในกรอบขอบเขตก็พอ ผู้เล่นสามารถร่วมมือกับผู้เล่นอีกฝ่ายได้ โดยอาจจะบังเอิญเจอกัน โดยคอยสังเกตสถานการณ์ผ่านตัวละคร Main ซึ่งตอนนี้คือ Karn)

*** ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดๆ ทุกคนจะไม่มีทางเจอเขา อย่างมากก็อาจจะเห็นเขาผ่านกล้องวงจรปิดหรือขับรถผ่าน เท่านั้น ***

สรุป ตอนนี้เป็นเหตุการณ์ช่วง ZOMBIE APOCALYPSE ที่เริ่มมีการแพร่เชื้อนั้นเอง ผู้คนต่างหนีเอาตัวรอด หรือเอาชีวิตรอดกันอยู่

"อะไรวะเนี้ย"ซิริอัสอุทานเมื่อเห็นฝูงซอมบี้เดินกันเกลื่อนถนนบางตัวหันมาที่เขาสภาพนั้นบอกไม่ถูก

"เหวอ.."ซิริอัสไม่คิดอะไรอีกแล้วเด็กหนุ่มนั้นถีบตัวที่เข้ามาใกล้แล้วรีบวิ่งเท่าที่จะวิ่งได้พลางคิดทบทวนว่ามันเกิดอะไรขึ้นเขาพึ่งจะเสร็จงานในโรงเรียนมัธยมที่เขาเตรียมจะเอาผลงานเข้าประกวดจึงกลับค่อยข้างดึกแต่พอออกมานั้นก็เจอกับเรื่องแบบนี้

"แฮ่กๆ...เฮ้ย...."ซิรีอัสอุทานอีกรอบเมื่อเห็นร่างๆหนึ่งนอนอยูบนทางเท้าเหมือนพึ่งโดยรถชนมา

"เอาไงดีเนี้ย....ไม่ดูดีกว่า..."ซิริอัสตัดสินใจวิ่งผ่านร่างที่นอนอยู่นั้นไปแต่เขาอดจะมองไปไม่ได้ว่าร่างที่นอนอยู่นั้นจะลุกขึ้นมาหรือเปล่าเด็กหนุ่มนั้นก็ตัดสินใจวิ่งต่อไปเรื่อยๆเพื่อหาที่ปลอดภัยเอาไว้ก่อน

แลนซ์ที่ก่อนหน้านี้แค่ปั่นจักรยานมาทำธุระตอนกลางคึนเท่านั้น แต่ตอนนี้ทั้งหมดมันไม่สำคัญเท่าการหนีตอนนี้อีกแล้ว
"แฮ่ก! แฮ่ก! ไอ้เจ้าพวกนี้มันอะไรกันครับเนี่ย!"เขาต้องรีบปั่นจักรยานหนีพวกซอมบี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และไม่มีคำว่าหยุดแม้เขาจะเหนื่อยเท่าใดก็ตาม เพราะถ้าเขาหยุดก็หมายถึงความตายเท่านั้น
แต่อยู่ดีๆเขาก็พบกับคนๆหนึ่งกำลังวิ่งอยู่(ซิริอัส)เขาจึงรีบปั่นไปหาทันที
"ขอโทษนะครับ! แต่ว่าตอนนี้ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรเหมือนกัน แต่ผมคิดว่าตอนนี้ถ้าช่วยกันคงจะดีขึ้น ให้ผมช่วยอะไรมั้ยครับ!"

แฮ่กๆ......นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!!!...... ยูริ บ่นกับตัวเองพร้อมกับวิ่งหนีฝูงซอมบี้อย่างสุดกำลัง

ตามจังเลยนะพวกแกน่ะเอานี่ไปซะ ชายหนุ่มตะโกนและปาก้อนอิฐที่เขาเก็บได้ไปอีกทางเพื่อดึงความสนใจซึ่งมันได้ผลทำให้ชายหนุ่มพอมีเวลาหายใจและบ่นกับตัวเองได้ซักพัก

ให้ตายเหอะฝึกวิชาหน่วยรบพิเศษ.....เพื่อที่จะมารบกับซอมบี้ ทหารหนุ่มบนกับตัวเองพร้อมกับหยิบปืนพก TT33 โทกาเรฟ

แต่ว่าเขาได้เหลือไปเห็นกลุ่มคนก็คือ แลนซ์

เอ๊ะเดี๋ยว......นั่นใครเฮ้!!!!!!!!....พวกนายเป็นคนใช่ไหม...ชายหนุ่มลุกขึ้นและรีบวิ่งไปหากลุ่มคนตรงนั้น

ภายหลังจากได้สติจากรถที่ผลิกคว้ำ เขามองไปรอบๆเห็นเหล่า Zombie ในบริเวณนั้นมีมากขึ้น ผู้คนต่างหนีตาย

Karn พนักงานบริษัทไม่รอช้า เขารีบปลดเซ็ตตี้เบลทันที ก่อนจะค่อยๆคลานออกจากรถพร้อมอาวุธในมือ

"เอาหล่ะ ตอนนี้ออกนอกเมืองให้ได้ นั้นอาจเป็นทางรอดทางเดียว" Karn พูดลอยๆขึ้นมา ตอนนี้เขาบาดเจ็บเล็กน้อยจากลูกคว่ำทำให้เขาได้แผลช้ำตามร่างกาย

ว่าแล้วเขาก็เริ่มเดินทางผ่านไปทีละบล็อค ซึ่งจากรถที่เขานั่งมาทำให้เขามาใกล้ทางออกจากเมืองพอสมควร ที่นั้นมีคนออลกันเต็มไปหมด แต่ทว่าสิ่งที่เขาพบคือทหารจำนวนหนึ่งกำลังปิดล้อมอยู่บนกำแพงสูง อาวุธ ชุดเกราะครบมือ พร้อมกับกำแพงขนาดใหญ่

ตั้งแต่เขาเข้าเมืองใหญ่มา ไม่เคยมีสิ่งก่อสร้างอย่างงี้มาก่อนแน่ๆ ต่อให้สร้างมาต้องใช้เวลาอย่างน้อยก็เกือบสัปดาห์ แต่จู่ๆมาโผล่เป็นกำแพงไม่ให้ใครออกได้ไง

เมื่อนั้นเองก็เริ่มมีผู้ติดเชื้อโผล่มาแล้ว และเมื่อนั้นความโกหลก็เกิดขึ้น ผู้คนต่างวิ่งหนี ไม่ก็สู้กับผู้ติดเชื้อ

"ให้ตายสิ" Karn อุทานขึ้นก่อนเขาจะเข้าไปในซอยๆหนึ่ง

"เอ๋..."ซิริอัสมองแลนซ์ที่ถามเขาจนเขางงไปหมดและท่สำคัญอีกฝ่ายขี่จักรยานมาด้วยจนเขาต้องเร่งฝีเท้าตามแลนซ์ให้ทันและก็มีทหารหนุ่มวิ่งมาทางตนซิริอัสจึงซะรอฝีเท้าเพื่อรอทหารคนนั้นวิ่งมารวมกลุ่มเพื่อความปลอดภัย

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับเนี้ย..."ซิริอัสถามทั้งสองถึงจะมีประกาศแต่เด็กหนุ่มก็ไม่อาจเข้าใจอยู่ดี

"(รองเพลงประจำตัวของยูคาริ)"วิลลี่ ชายหนุ่มใกล้30กำลังฮัมเพลงอยู่นั้นได้เห็นเหล่าคนที่กำลังหวัดร้องอย่างกะทันหัน

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย"เขาพูดออกมา"เฮ้ย นี่มัน"เพราะตอนนี้เขาเห็นคนที่โชกเลือดกัดคอคนที่ล้มลง แรงกัดทำให้เว้นเลือดใหญ่ขาดและเลือดสาดกระเซ็น

"แบบนี้ท่าจะไม่ดีแล้ว"เขารีบหันกลับไปทางตรงข้ามทันที

"ต้องหาที่ปลอดภัยก่อน เลี่ยงที่ที่มีคนเยอะ"เขาเอ่ยจนเห็นอาคารที่มีบันไดปีนขึ้นหลังคาทางเดียวเท่านั้น

"ตั้งหลักที่นี่ก่อน"เขาพูดก่อนดับเครื่องแล้วรีบไต่ขึ้นบันไดทันที

อีกด้านหนึ่ง Karn ที่เข้าไปในซิยแห่งหนึ่งเขาได้เดินไปตามถนนหนทาง พร้อมกับปืนในมือ เมื่อเขาหลุดออกมาอีกซอยเข้าก็เห็นภาพที่คนพยายามเอาชีวิตรอดไม่ต่างจะตะกี้เลย ตอนนี้เป้าหมายของเขาคือกลับไปตั้งหลักที่บ้านนั้นเอง

Karn เดินทางผ่านไปเรื่อยๆ บางครั้งเขาเห็นคนต้องการความช่วยเหลือก็ช่วยไม่ได้เพราะสายไปแล้ว อย่างน้อยเขาก็รู้ว่ากำลังเกิดเหตุการณ์ ZOMBIE APOCALYPSE แบบในเกมส์ที่เขาเล่นในสมัยก่อน ว่าแล้วเขาก็เดินทางไปเรื่อยๆเพื่อกลับไปยังบ้านของเขาเอง

อีกด้านหนึ่งนอกกำแพง ที่ฐานปฎิบัติการทหารชั่วคราว บริเวณลานจอดเฮริคอปเตอร์ เฮริคอปเตอร์ (CH-47) กำลังบินขึ้นจากฐานที่มั่นและบินเข้าสู่ตัวเมือง ซึ่งในนั้นบรรจุทหารนาวิกโยธินไว้กว่า 10 ชีวิต

"เอาหล่ะพวกนายฟังให้ดีนะ ภารกิจครั้งนี้เสี่ยงตายมาก เป้าหมายของเราก็คือก็หยุดยั้งการแพร่ระบาดของเชื้อให้ได้มากที่สุด โดยถ้าเห็นใครติดเชื้อพวกนายต้องยิงพวกเขา แม้จะเป็นพวกเดียวกันเองก็ตาม" จ่าทหารกล่าวขึ้น

"ครับผม!!!" ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกัน ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานเฮริคอปเตอร์มาถึงจุดปล่อยตัวซึ่งเป็นลานจอดรถแห่งหนึ่งนั้นเอง ทหารกว่า 10 ชีวิต รวมหัวหน้าหน่วยได้ลงมาถึงยังพื้นที่แล้ว โดยไม่รุ้ว่าข้างหน้าจะมีอะไรอยู่

เมื่อวิลลี่เห็นเฮลิปคอปเตอร์เขานั้นรีบเอาน้ำมันที่อยู่บนหลังคาราดเป็นตัวอักษรว่าSOSพร้อมตะโกนเลยว่า"ช่วยด้วยว้อย"

เมื่อส่งเหล่ามิตรสหายเสร็จ เฮริคอปเตอร์ก็บินจากไปทันที ระหว่างทางเขาเห็นสัญญาณ S.O.S แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถไปรับได้ จึงบินผ่านไปเลย

ทางด้านหน่วยทหารนาวิกโยธินพวกเขาเริ่มออกตัววิ่งเป้าหมายของพวกเขาที่แรกคือไปศูนย์ลี้ภัยของเมือง โดยเป็นอาคารหลังหนึ่ง

อีกด้านหนึ่ง Karn เขาวิ่งหนีพวก Zombie จนมาถึงอาคารหนึ่งเขารีบปิดประตูทันที

"เกือบไปแล้ว..." ว่าแล้วเขาก็เริ่มมองไปรอบๆ ตอนนี้เขาพบว่าเขาอยู่ในอาคารเก็บของเก่าๆแห่งหนึ่ง ดูเหมือนว่าเขาคงต้องติดอยู่ที่นี้สักระยะหล่ะนะ เขากล่าว

เฮ้.......!!!!!....ไอ้น้องที่วิ่งอยู่ตรงนั้นน่ะ หยุดก่อน!!!!!......//ยูริตะโกนเรียก ซิริอัส

ไอ้น้องรอชั้นด้วยฉันไม่ทำร้ายนายหรอก แฮ่ก....ๆ....ๆ!!!!!!//ชายหนุ่มตะโกนอีกครั้งพร้อมกับหอบจากการวิ่งตาม

"ท..ทหารคนนั้นเขาตามมาทำไมครับเนี่ย"แลนซ์ที่ปั่นจักรยานนำซิริอัสหันหลังไป
"แต่ตอนนี้ไม่สำคัญแล้วล่ะครับ ฮ.มาแล้ว ต้องรีบล่ะครับ!!"แลนซ์ตะโกนแหกปากลั่นหลังเฮลิคอปเตอร์บินผ่านไป
"ช่วยด้วยครับ!!!!"
หลังตะโกนไป เขาก็รีบปั่นไปตามเฮลิคอปเตอร์ทันที

ซิริอัสนั้นซะลอฝีเท้าลงเพี่อรอนายทหารที่วิ่งตามมาก่อนแต่สายตานั้นก็มองไปยังเฮลิคอร์ปเตอร์ที่บินผ่านไปโดยที่ไม่คิดจะช่วยพวกเขาแม้แต่น้อยเด็กหนุ่มนั้นสายตาก็เริ่มมองหาที่ๆสามารถจะหยุดพักจากเหล่าซอมบี้พวกนั้นเมื่อเห็นว่าสถานการ์ณตอนนี้เริ่มเลวร้ายสุดๆแล้ว

ด้านทหารนาวิกโยธินพวกเขามาถึงศูนย์ลี้ภัยทว่าสิ่งที่ตามหลังพวกเขามาคือผู้ติดเชื้อ ซ้ำร้ายศูนย์ลี้ภัยผู้ติดเชื้อก็โดนโจมตีหนักจนคิดว่าต้านได้อีกไม่นานแน่ พวกเขาฝ่าเข้าไปข้างในได้สำเร็จทว่าไม่นาน ประตูที่กั้นไว้ก็พังลง พวกมันบุกเข้ามาข้างหน้า เกิดการต่อสู้ มีผู้เสียชีวิตและติดเชื้อมากมาย รวมถึงทหารนาวิกโยธินด้วย

"ถอยๆ!!!" เสียงของใครสักคนตะโกนขึ้น พร้อมกับเสียงปืนที่ยิงกันแบบไม่หยุดหย่อน

ตอนนี้บางคนเริ่มตายหรือติดเชื้อแล้ว แต่คนที่เหลือยังสู้อยู่ต่อไปจนในที่สุดต่างคนต่างต้องหนีเอาตัวรอดแล้วเพราะมันมากเกินไป จนหัวหน้าทีมสั่งกระจายกำลังเอาตัวรอด

Burning หนึ่งในทหารนาวิกโยธินได้วิ่งออกไปตามถนน แม้จะเจอพวกมันบ้างแต่ก็พอจะฝ่าไปได้เพราะพวกมันไปออกันในศูนย์ลี้ภัย

จนในที่สุดเขาอาคารหลังหนึ่งสีขาว เขาตัดสินใจวิ่งเข้าไปทันที

==========

ด้าน Karn เขาติดอยุ่ในอาคารแห่งหนึ่ง แต่จากที่ตรวจสอบดู ดูเหมือนจะเป็นโกดังเก็บของ ซึ่งข้างในบรรจุอาหารไว้ เขาเดินไปรอบๆพบว่ามีห้องยามห้องหนึ่ง แต่เขาเข้าไปไม่ได้ เพราะมันล็อคและกระจกก็แข็งมากด้วย จะเสี่ยงใช้ปืนยิงก็ไม่ดีเพราะกระสุนเหลือ 2 นัด เขาจึงทำใจรอความช่วยเหลือแทน ณ ที่นั้น

==========

ที่กำแพงเมืองเกิดการต่อสู้ระหว่างทหารบนกำแพง กับฝูง Zombie ด้านล่างบ้างแล้ว ผู้คนต่างหนีกระจัดกระจายไปคนล่ะทิศล่ะทาง แต่ส่วนใหญ่เริ่มหาที่ซ่อนที่กำบังแล้วนั้นเอง

เอาล่ะ ไอ้น้องตอนนี้เราหาที่ซ่อนกันก่อนดีไหม//ชายหนุ่มพูดอย่างลนลานกับเด็กหนุ่ม

ไอ้น้องฉันรู้ว่านายมีแผนรีบบอกมา//ชายหนุ่มถามย้ำเด็กหนุ่มอีกครั้ง