ถามความเห็นก่อนทำนิยาย
คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่
นี่เป็นเพียง 1 ในพล๊อตเรื่องที่กระผมคิดเอาไว้ จะติชม ด่า หรืออะไรก็ตามใจเรื่องจริงๆอาจจะมีตามมา อยากเอาไปผมก็ว่า แต่ช่วยให้เครดิตหน่อยก็ได้นะครับ.... ยาวไปไม่อ่านก็ได้ ผมไม่ว่าอะไร ขอความเห็นด้วยนะครับ กราบขอบคุณจากนายโลลิค่อนหื่นคนนี้ด้วยครับ orz
"คุณเคยเสียใจจนแทบบ้ามั้ย? คุณเคยรู้สึกผิดกับสิ่งที่ตนทำเหรอไม่" คำถามนี้ดังก้องในหัวของเขา เขาเคยเป็นมนุษย์ เขาเคยใช้ชีวิตอยู่กับคนทั่วไป แต่เพราะพลังประหลาดในตัวเขาทำให้เขาถูกรังเกียจ เขาไม่เคยทำร้ายใคร เขาไม่เคยกล่าวร้ายหรือนินทาใคร แต่คนที่ยังกลัวใน"สิ่งที่เขาไม่รู้จัก"ก็ได้แสดงออกมาภายนอกด้วยแววตาที่หวาดกลัวหรือไม่ก็ขว้างหิน ล้อเลีน และทำเรื่องร้ายกาจหลายๆอย่าง เขาอาศัยกับบุคคลที่เรียกว่าแม่และน้องสาวที่เขาไม่รู้สึกว่าเป็นครอบครัว อยู่กับคนที่ยอมรับเขาใรฐานะมนุษย์และได้สอนการมีชีวิตแบบมนุษย์ให้กับเขา.......
"ทำไม? ทำไมต้องเป็นเธอ....ทำไมต้องเป็นเธอที่ตาย" ทั้งๆที่เขาไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น ทั้งๆที่เขาได้ให้สัญญากับคนที่เขารักว่าจะปกป้องไปตลอด เขาไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้น ไม่ต้องการให้มีผู้สังเวยชีวิตไปจาก "ความโกรธและความแค้นที่มีต่อบุคคลที่เรียกว่าพ่อ" จนทำให้อดีตมนุษย์คนนี้คลั่งและเปลี่ยนร่างกายและจิตใจของตนเป็นปีศาจ เขาคร่าชีวิตครอบครัวของตนเอง คนในประเทศ และ คนทั้งโลกไปหลายล้านคน แต่เขากลับไม่เสียใจที่สุดเท่ากับการที่เขาฆ่า "คนที่เขารัก" มากที่สุดด้วยมือคู่นี้นี่เอง
"แก้ไขไม่ได้เหรอ? ย้อนเวลากลับไปไม่ได้เหรอ? แล้วคำสัญญาของฉันล่ะ? แล้วสิ่งที่ฉันต้องการจะไม่เป็นจริงอีกต่อไปเหรอ?" คำถามนี้วนไปมาในหัวของเขา จิตใจของเขาไม่เหลือชิ้นดีตอนเห็นร่างของ "คนที่เขารัก" สลายไปต่อหน้าต่อตาเขา "นั้นสินะ...แค่สัญญาเดียวฉันยังทำให้เธอไม่ได้...งั้นฉันก็จะขอทำในสิ่งที่ฉันทำบ้างล่ะ..." เขาพูดไปพร้อมหัวเราะออกทั้งนำ้ตาที่แห้งเหือดในชั่วพริบตา "ถ้าการเป็นมนุษย์คนนึงมันยากขนาดนี้ ฉันขอสาบานต่อให้ขายวิญญาณกับซาตาน...ฉันจะหาพลังมาแล้วฆ่าทุกคนที่ขวางฉันแน่ คอยก่อนเถอะ...โทวมะ"
ทากะยามะ ริวเซย์ หญิงสาวผู้สูญเสียและมอบความสูญเสียให้กับมนุษย์โลก ได้เริ่มตามหาพลังของตน เพื่อจุดประสงค์เพียงอย่างเดียว.... เลือดไม่ล้างด้วยเลือด มันก็ไม่ออกหรอก...
"คุณเคยเสียใจจนแทบบ้ามั้ย? คุณเคยรู้สึกผิดกับสิ่งที่ตนทำเหรอไม่" คำถามนี้ดังก้องในหัวของเขา เขาเคยเป็นมนุษย์ เขาเคยใช้ชีวิตอยู่กับคนทั่วไป แต่เพราะพลังประหลาดในตัวเขาทำให้เขาถูกรังเกียจ เขาไม่เคยทำร้ายใคร เขาไม่เคยกล่าวร้ายหรือนินทาใคร แต่คนที่ยังกลัวใน"สิ่งที่เขาไม่รู้จัก"ก็ได้แสดงออกมาภายนอกด้วยแววตาที่หวาดกลัวหรือไม่ก็ขว้างหิน ล้อเลีน และทำเรื่องร้ายกาจหลายๆอย่าง เขาอาศัยกับบุคคลที่เรียกว่าแม่และน้องสาวที่เขาไม่รู้สึกว่าเป็นครอบครัว อยู่กับคนที่ยอมรับเขาใรฐานะมนุษย์และได้สอนการมีชีวิตแบบมนุษย์ให้กับเขา.......
"ทำไม? ทำไมต้องเป็นเธอ....ทำไมต้องเป็นเธอที่ตาย" ทั้งๆที่เขาไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น ทั้งๆที่เขาได้ให้สัญญากับคนที่เขารักว่าจะปกป้องไปตลอด เขาไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้น ไม่ต้องการให้มีผู้สังเวยชีวิตไปจาก "ความโกรธและความแค้นที่มีต่อบุคคลที่เรียกว่าพ่อ" จนทำให้อดีตมนุษย์คนนี้คลั่งและเปลี่ยนร่างกายและจิตใจของตนเป็นปีศาจ เขาคร่าชีวิตครอบครัวของตนเอง คนในประเทศ และ คนทั้งโลกไปหลายล้านคน แต่เขากลับไม่เสียใจที่สุดเท่ากับการที่เขาฆ่า "คนที่เขารัก" มากที่สุดด้วยมือคู่นี้นี่เอง
"แก้ไขไม่ได้เหรอ? ย้อนเวลากลับไปไม่ได้เหรอ? แล้วคำสัญญาของฉันล่ะ? แล้วสิ่งที่ฉันต้องการจะไม่เป็นจริงอีกต่อไปเหรอ?" คำถามนี้วนไปมาในหัวของเขา จิตใจของเขาไม่เหลือชิ้นดีตอนเห็นร่างของ "คนที่เขารัก" สลายไปต่อหน้าต่อตาเขา "นั้นสินะ...แค่สัญญาเดียวฉันยังทำให้เธอไม่ได้...งั้นฉันก็จะขอทำในสิ่งที่ฉันทำบ้างล่ะ..." เขาพูดไปพร้อมหัวเราะออกทั้งนำ้ตาที่แห้งเหือดในชั่วพริบตา "ถ้าการเป็นมนุษย์คนนึงมันยากขนาดนี้ ฉันขอสาบานต่อให้ขายวิญญาณกับซาตาน...ฉันจะหาพลังมาแล้วฆ่าทุกคนที่ขวางฉันแน่ คอยก่อนเถอะ...โทวมะ"
ทากะยามะ ริวเซย์ หญิงสาวผู้สูญเสียและมอบความสูญเสียให้กับมนุษย์โลก ได้เริ่มตามหาพลังของตน เพื่อจุดประสงค์เพียงอย่างเดียว.... เลือดไม่ล้างด้วยเลือด มันก็ไม่ออกหรอก...
ให้กำลังใจผู้เขียน
ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน