ไม่สบอารมณ์กับสิ่งรอบกาย

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)
นั่นอาจจะเกิดจากการมองอะไรด้วยรายละเอียดแบบ HD มากเกินไป
และการคิดเล็กคิดน้อย การมีกฏระเบียบในหัวที่มากมาย ฯลฯ
จนทำให้รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม ไม่ถูก ไม่ควร ไม่เอา และเกิดการอยากให้เปลี่ยนขึ้น
เหมือนกับผม ที่กำลังคิดอยู่ในขณะนี้

ผมได้เดินเข้าไปในโรงเรียนแห่งหนึ่ง เห็นป้ายพลาสติกแบบติดตัวอักษรนูน, ป้ายโลหะ, ป้ายไวนิลบอกข้อมูลต่างๆ หนังสือเรียนที่ใช้ฟอนท์ของ PSL, DB ฯลฯ ทำปกหนังสือ

แล้วจู่ๆ ผมก็เกิดความไม่สบอารมณ์กับสิ่งที่เห็นขึ้นมา รู้สึกว่ามันใช้ฟอนท์แตกแถวกันไปต่างๆ นาๆ ไม่เป็นระเบียบ และ(ที่ผมคิดคือ)โรงเรียนและสิ่งที่เกี่ยวกับการศึกษาในวัยอนุบาล-ประถม-มัธยม ควรอยู่กันเป็นระเบียบและมีมาตรฐานที่เข้มข้น "เพียงมาตรฐานเดียว"

เมื่อไม่สบอารมณ์แล้วก็...อยากให้เปลี่ยน...สิครับ

1.หนังสือเรียนของโรงเรียน, หนังสือเกี่ยวกับการเรียนการสอน ทุกเล่ม ทุกเจ้า ทุกบริษัท ในใจผมรู้สึกว่าอยากให้ใช้ฟอนท์ TH Sarabun New ในทุกๆ ส่วนของหนังสือไม่ว่าจะเป็นส่วนปก หรือเนื้อหาภายในของหนังสือก็ตาม

2.ป้ายต่างๆ ภายในโรงเรียน ไม่ว่าจะเป็นป้ายหินอ่อนหน้าโรงเรียน, ป้ายโลหะหรือพลาสติกในโรงเรียน
ป้ายบอกชื่ออาคาร, ชื่อห้อง, ป้ายหน้าห้อง, ป้ายนิเทศชนิศไวนิล หรือสื่ออักษรต่างๆ ในโรงเรียน
ถ้าบังคับได้ ผมคงบังคับให้ใช้หรือเปลี่ยนเป็น TH Sarabun New อย่างแน่นอนครับ

คิดว่าผมตั้งกฏระเบียบข้อแม้ในใจมากเกินไปหรือเปล่าครับ ผมรู้สึกว่าผมคงจะ ตึง มากเกินไปหน่อย