The World :: Episode 1-1 Lucia,The one girl one army.
คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่
ผู้แต่ง
สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้ผมมาแต่งนิยายนะครับ อาจจะแต่งไม่ดีมาก เพราะไม่ได้แต่งนิยายมาตั้ง 10 ปีแล้ว (ครั้งสุดท้ายตอน 12 ขวบ) ไม่รุ้จะสนุกเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า แต่ก็ขอฝากผลงานชุดนี้อยุ่ในดวงใจอันสง่างามของพวกท่านด้วยนะครับ อาจจะมีพิมพ์ติดมือบ้างอย่างจะบอกว่า ยินดีที่ได้รุ้จักทุกคน กลายเป็น ยินดีที่ได้รู้จักทุกวัน ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ หุหุ
คำนำ
เกี่ยวกับ The World เป็นเทพนิยายย่อยๆที่ผมแต่งขึ้นเล่นๆ จากการฟังเพลงและจินตนาการทุกวันๆ ก็เหมือนเรื่องนี้เป็น Side Story ของเรื่องหลักนั้นเอง แต่ไม่ว่าจะเป็น เนื้อหาหลัก หรือ ย่อยก็ตามผมได้ออกแบบให้ไม่ว่าจะอ่านอันไหนก่อนก็สามารถเข้าใจได้หมด จุดเด่นของนิยายผมแต่ละเรื่องคือ ทุกเรื่องที่ผมแต่ง แม้อยู่คนละโลก หรือ สถานที่ และ เวลา จะมีจุดเชื่อมโยงกันหมด และในเรื่องยังจะได้เห็นเทคนิคและทฤษณีทางวิทยาศาสตร์ ปน เวทย์มนตร์ และ มุขตลกขบขันเล็กน้อยด้วย ผมขอพระพรแห่งคตวามสง่างามสถิติอยู่กับท่านผู้อ่านทุกท่านครับ
The World :: Episode 1-1 Lucia,The one girl one army.
ณ ห้องสมุดแห่งหนึ่งซึ่งเมื่อพวกเราเปิดประตูไปแล้ว ก็พบเข้ากับทางตรงยาวซึ่งข้างหน้าสุดทางมีหน้าต่างบานใหญ่ที่มีแสงอาทิตย์สาดส่องอยู่ และโต๊ะทำงานที่ทำจากไม้มีรวดรายประดับอย่างสง่างาม และทั้งซ้ายและขวามีตู้หนังสือที่สูงถึงเพดานราวกับตึก 3 ชั้น พวกมันทำจากไม้สีเหลืออ่อน
แล้วเมื่อมองกลับไปที่โต๊ะทำงานนั้นก็มีชายหนุ่มผมทองยาว อายุราวๆ 20 สวมชุดสีแดงยาว แว่นตาขอบดำ แววตาสีทองอันเจิดจรัสกำลังนั่งอ่านหนังสือด้วยท่วงท่าอันสง่างาม และ กำลังใช้สายตาไล่อ่านหนังสือทีละตัวโดยคงซึ่งความสง่างามทุกท่วงท่า แต่ในหนังสือนั้นกลับไม่มีตัวอักษรเลยแม้เพียงตัวเดียว แต่ทว่าชายหนุ่มกลับยิ้มอย่างอารมณ์ดีและสง่างาม พร้อมปิดหนังสือลงและวางลงบนโต๊ะ
เขาเริ่มค่อยๆหลับตาลงอย่างสงบบนเก้าอี้ทรงสูงที่มีเบาะนุ่มๆให้พิงกายอย่างสบายใจ แล้วเมื่อมองกลับไปที่หนังสือที่เขาได้วางไว้ มันมีชื่อว่า
Lucia :: Lucia,The one girl one army.
โครม!!! เสียงผู้คนที่กระจุยกระจายจากการเหวี่ยงดาบของสาวน้อยอายุราว 16 คนหนึ่ง ผมม้วนเป็นก้อนหนึ่ง (นึกถึง หัว Saberจาก Fate Stay night) เธอคนนี้คือ Lucia อัศวินฝึกหัด
"เข้ามา เข้ามา เข้ามา!!!" หญิงสาวพุ้งทะยานพร้อมดาบอันใหญ่โต กำลังฟาดฟันอัศวินฝึกหัดคนอื่นล้มลงกองแล้วสลายไป เธอกำลังวิ่งตรงไปข้างหน้าซึ่งมีปราสาทสีขาว ซึ่งตามทางเต็มไปด้วยการต่อสู้เต็มไปหมด ทันใดนั้นหญิงสาวก็เห็นว่าคนอื่นเริ่มเข้ามารุมเธอ
ชายคนแรกที่เข้ามาฟาดดาบใส่เธอตรงๆ เธอหลบออกข้างๆก่อนจะปล่อยดาบในมือพุ้งเข้าประชิด ถีบเท้าขวาลงไปข้างหน้าลงพื้นและสัดหมัดขวาเข้าใส่เกราะของชายตรงหน้าจนเกราะยุบ ซึ่งเธอไม่ลืมคนที่มารุมเธอแน่ๆ
มีคนสัดหอกใส่เธอ เธอหลบแล้วจับหอกพร้อมกระชากออกมาด้วยแรงมหาศาลแล้วแทงด้วยหอกนั้นกลับไปยังเจ้าของ ก่อนตวัดไปรอบๆ แล้วปา่ใส่พลธนูที่คิดจะยิงเธอ ก่อนหันไปเตะใส่ก้นดาบของหญิงสาวอัศวินคนอื่นข้างหลังที่คิดจะรอบทำล้ายเธอจนดาบหลุดกระเด้นจากมือไป ก่อนจะเขาประชิดด้วยการใช้ไหล่ชนแล้วดันฝ่าศัตรูไปหยิบดาบของเธอ
จากนั้นเธอก็เปิดฉากไล่ฟัดศัตรูต่อไปจนกระทั้งถึงหน้าปราสาท ซึ่งมีธง เธอจ้องมองมันก่อนนึกถึงภาพของชายบางคนที่กำลังถือธงวิ่งไปกับเธอ แต่ไม่ว่าเธอจะนึกเท่าไหลเธอก็นึกไม่ออกว่าเขาคือใคร บางอย่างผิดปกติไปเธอต้องรุ้จักเขาแน่ๆ แต่ก็ไม่รุ้ว่าเขาคือใคร แต่ถึงอย่างงั้นเธอก็ไม่มีเวลามาก
เสียงสัญญาณดังขึ้นจากพลุเวทย์มนตร์ที่ยิงขึ้นฟ้าไป พร้อมกับหญิงสาวนาม Lucia ซึ่งในมือของเธอมีธง แต่ใบหน้าของเธอก็ไม่ได้แสดงอาการดีใจแม้แต่น้อย
"ดีมากจ๊ะลูเซีย" หญิงสาวอายุประมาณ 30 ผมยาวสีดำ เดินเข้ามาหาเธอเพียงแต่ใส่เสื้อไม่ได้ใส่เกราะ
"ขอบคุณค่ะอาจารย์ Geo"
ก่อนจะเดินจากไปอย่างสงบกลับไปยังหอพักของเธอ เมื่อปิดประตูลงเธอพิงกายเข้ากับประตู น้ำตาหยดหนึ่งไหลออกมาจากแก้มของเธอ ตามมาด้วยเสียงโฮ่ร้องด้วยความโศร้าศ้อยของเธอมาจากจิตใจอันอัดอั้น
"นายเป็นใครกัน!!! ฉันจำได้ว่ารู้จักนาย แต่ทำไมฉันจำไม่ได้!!! ฉันเกลียดนาย ทำไมนายต้องตามรำควาญฉัน นายเป็นใครกันแน่!!!" หญิงสาวร้อยออกมาทั้งน้ำตา จากหญิงสาวที่สู้อย่างอาจหาญบัดนี้กลายเป็นองค์หญิงน้อยผู้อ่อนแอไปแล้ว
ถึงเธอจะร้องไห้ออกมาด้วยเสียงอันดัง แต่หอพักอัศวินแห่งนี้มีเวทย์ปิดกั้นเสียงเพื่อความเป็นส่วนตัวอยู่ ที่ๆ Lucia อยู่ตอนนี้คือ เกาะวิเตอร์เรียสถานบันศึกษาที่ตั้งอยู่กลา่งทะเล ไม่ว่าจะชนชาติไหนก็สามารถส่งลุกหลานเข้ามาเรียนได้ และเป็นสถานบันศึกษาที่เมื่อจบไปแล้วกะรันตีถึงความสามารถได้ด้วย
เช้าวันใหม่อันสดใสปราสาท ณ ห้องเรียนภาคทฤษณี Lucia ซึ่งนั่งอยู่ขอบหน้าต่างตำแหน่งอันบอกว่าฉันเนี่ยแหล่ะตัวเอก กำลังนั่งมองท้องฟ้าอย่างเงียบๆ ไม่นานอาจารย์ Geo ก็เดินเข้ามาพร้อมกับนักเรียนชายอีกคนผมสีทองยาวด้วยท่างท่าอันสง่างาม แววตาสีทอง เสื้อคลุมแดงยาวถึงพื้น กางเกงสีดำยาว ใส่ถุงมือสีขาว เขาส่งสายตาให้สาวๆจนหัวใจหญิงสาวละลาย แล้วก็ส่งสายตาอันสง่างามให้ชายทุกท่านเช่นกันทำเอาสยองกันเป็นแถว
"วันนี้ครูขอแนะนำเพื่อนใหม่ เขาคือ Tale เข้ามาเรียนระหว่างภาคเรียนจ๊ะ ไหน Tale แนะนำตัวกับเพื่อนสิ" พูดจบอาจารย์ Geo ก็เดินถอยออกมาเล็กน้อย
ตอนนี้ทุกสายตากำลังจดจ้องไปยัง Tale ว่าเขาจะแนะนำตัวอย่างไร แม้แต่ Lucia ก็มองดูเช่นกัน เขาสูดให้ใจเล็กน้อยก็จะยิ้มออกมาด้วยท่วงท่าอันสง่างาม
"สวัสดีสหายเราทุกท่าน ด้วยพระพรอันสง่างามทำให้วันนี้เราได้พบเจอกัน เรามีนามว่า Tale รู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่วันนี้พระพรแห่งความสง่างามทำให้พวกเราได้มาพบเจอกัน ขออวยพรแด่สหายเราทุกท่าน" เมื่อเขาพูดจบลงตั้งแต่ต้นยันจบแววตาของเขาจับจ้องทุกคนโดยไม่ได้มองไปทางอื่นนอกจากมองตรงไป เสียงตบมือต้อนรับดังขึ้น
"เอาหล่ะทุกคนวันนี้จะมีการฝึกปฎิบิตักัน ขอให้ไปรวมตัวที่สนามฝึกซ่อมด้วยนะจ๊ะ" พูดจบร่างของอาจารย์ก็เลือนหายไปกับกำแพง
ตอนนี้เองนักเรียนหลายคนต่างวิ่งเข้ามาหา Tale เพื่อแนะนำตัว และ ทำความรู้จัก Tale ก็ทักทายกลบไปอย่างสง่างามทำให้หลายคนอัดปลื้มไม่ได้ แต่ก็มีบางคนที่ไม่ค่อยชอบหน้าเช่นกัน
ณ สนามฝึกซ่อม
Tale ที่กำลังอ่านหนังสืออย่างสบายอารมณ์อยู่ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
"นายนะ" เป็น Lucia นั้นเองเธอเดินเข้ามาในชุดอัศวินฝึกหัดซึ่่งจะมีเกราะแค่ส่วนอก ไหล่ และ คอ
"มีอะไรหรอครับ คุณ Lucia" ชายหนุ่มถามเธอด้วยใบหน้าอันยิ้มอย่างสง่างาม
"ระวังหน่อยนะ ดูเหมือนจะมีคนไม่ชอบนาย...ฉันแค่มาเตือนนะ" Lucia พูดจบ Tale ก็พูดต่อทันที
"ขอบคุณนะครับที่มาเตือน ขอพระพรอันสง่างามสถิต" แล้ว Tale ก็เดินจากไป
Lucia มองตามหลังเขา แต่ปรากฏว่าเธอพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอไม่เคยบอกชื่อเธอให้เขา แต่เขารุ้จักเธอได้ไง ตอนนี้เธอเริ่มสงใสแล้วว่าเขาคือคนที่เธอเคยรู้จักหรือเปล่า?
ณ สนามฝึกซ่อม อาจารย์คุมสนาม Geo ได้เรียกทุกคนมายืนเรียงกัน
"เอาหล่ะนะ คงจับคู่กันแล้วสินะจ๊ะ งั้น...งั้นขอเริ่มจากนักเรียนใหม่ก่อน"
ซึ่งคนที่เข้ามาในสนามคือ Tale พร้อมกับ นักรเียนร่วมชั้นอีก 2 คน คนหนึ่งสวมเกราะหนักสีขาวเต็มยศผมสีทองยาว แววตาสีเขียว เธอคือ Finla เผ่าน่างฟ้า สาย Guardian ผสม Archer มาพร้อมกับ Sera อัศวินเวทย์มนตร์ฝึกหัดผู้มีผมสีขาวสั้น แววตาสีแดง มาในชุดเสื้อผ้ากระโปรงสั้น เน้การเครื่องไหว เผ่าปีศาจ
เกี่ยวกับโลกนี้ โลกนี้มีเผ้่าพันธุ์หลายเผ่้าพันธุ์มาก เช่น มนุษย์ ปีศาจ นางฟ้า มังกร สัตว์ป่า ลูกครึ่ง เอวฟ์ และ อื่นๆอีกมากมาย
กลับมาที่สนามคู่แข่งของเขาคือ นักเรียนสายอัศวิน นักธนู และ จอมเวทย์ เรียกได้ว่าครบสูตรตัวประกอบ และดูแต่ละคนถ้าจะชิิงชัง Tale น่าดูเพราะทำให้สาวๆหลงไหลได้ปลื้มกันซะเกือบหมด ยกเว้นคู่ที่มันหวานอยู่ขอบสนามคู่หนึ่ง
"ฉัน ซาคัส เป็นอัศวิน บอกตามตรงเห็นหน้านายแล้วปวดตับวะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงประชดนิดๆ
"หามิได้" Tale ตอบกลับทันที
"แรงโก้ นักธนู วันนี้ขอสอยหัวใจนายแล้วกัน" กันจะหยิบตาให้ทีหนึ่ง
"เช่นกันครับ" Tale ตอบกลับติดๆ
"มาโค้...จอมเวทย์" พูดจบเหมือนมีรังศีอำหิตออกมาหน่อยๆจากมาโค้
หลังจากยืนประจันหน้า Geo ก็ยิงเวทย์พลุขึ้นฟ้าเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้
ว่าแล้ว Finla วิ่งออกไปก่อนใคร โดยที่ Tale และ Sera ไม่ขยับ
เมื่อนั้น ซาคัส แรงโก้ มาโค้ ก็เข้ารุมใส่ Finla ทันที Finla ไม่รอช้าใช้โล่ห์อันใหญ่โตพุ้งเข้าใส่ แต่ทว่า ทั้ง 3 กลับกระโจนออกด้านข้างหมด
"ใครไปชนกับยัยนางฟ้าถึกก็โง่แล้ว" ซาคัสตะโกนเยาะเย้ย ก่อนจะเข้ารุม เทลและเซร่า
"ขอดูฝีมือนายหน่อยแล้วกัน เทล!!!" มาคัสพูดจบก็บุกขึ้นหน้าคนแรก ส่วน แรงโก้ หันกลับไปยิงธนูใส่ฟินร่าเพื่อสะกัดไว้ มาโค้ยิงเวทย์แข่งกับเซร่า
ซาคัสเหวี่ยงดาบเข้าใส่เทลแต่ทว่าเทลกับหยิบสมุดออกมากันเอาไว้โดยกางหน้าหนังสือออกมาเกิดบาเรียป้องกันเขาไว้
"รู้จัก...โล่ห์แห่งอีจิสไหมครับ" เทลพูดพร้อมยิ้มอย่างสง่างาม
โปรดติดตามตอนต่อไป
ตอนต่อไป
"นายเป็นใครกันแน่" ลูเซียถามกับเทล
"ในที่สุดก็เจอนาย..." เทลกล่าวกับใครบางคน
"เช่นกันสหายเรา" ชายอีกคนพูดอย่างสง่างาม
ฝีมือผมอาจตกลงไปเยอาะก็ขออภัยอย่างสง่างามไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้ผมมาแต่งนิยายนะครับ อาจจะแต่งไม่ดีมาก เพราะไม่ได้แต่งนิยายมาตั้ง 10 ปีแล้ว (ครั้งสุดท้ายตอน 12 ขวบ) ไม่รุ้จะสนุกเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า แต่ก็ขอฝากผลงานชุดนี้อยุ่ในดวงใจอันสง่างามของพวกท่านด้วยนะครับ อาจจะมีพิมพ์ติดมือบ้างอย่างจะบอกว่า ยินดีที่ได้รุ้จักทุกคน กลายเป็น ยินดีที่ได้รู้จักทุกวัน ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ หุหุ
คำนำ
เกี่ยวกับ The World เป็นเทพนิยายย่อยๆที่ผมแต่งขึ้นเล่นๆ จากการฟังเพลงและจินตนาการทุกวันๆ ก็เหมือนเรื่องนี้เป็น Side Story ของเรื่องหลักนั้นเอง แต่ไม่ว่าจะเป็น เนื้อหาหลัก หรือ ย่อยก็ตามผมได้ออกแบบให้ไม่ว่าจะอ่านอันไหนก่อนก็สามารถเข้าใจได้หมด จุดเด่นของนิยายผมแต่ละเรื่องคือ ทุกเรื่องที่ผมแต่ง แม้อยู่คนละโลก หรือ สถานที่ และ เวลา จะมีจุดเชื่อมโยงกันหมด และในเรื่องยังจะได้เห็นเทคนิคและทฤษณีทางวิทยาศาสตร์ ปน เวทย์มนตร์ และ มุขตลกขบขันเล็กน้อยด้วย ผมขอพระพรแห่งคตวามสง่างามสถิติอยู่กับท่านผู้อ่านทุกท่านครับ
The World :: Episode 1-1 Lucia,The one girl one army.
ณ ห้องสมุดแห่งหนึ่งซึ่งเมื่อพวกเราเปิดประตูไปแล้ว ก็พบเข้ากับทางตรงยาวซึ่งข้างหน้าสุดทางมีหน้าต่างบานใหญ่ที่มีแสงอาทิตย์สาดส่องอยู่ และโต๊ะทำงานที่ทำจากไม้มีรวดรายประดับอย่างสง่างาม และทั้งซ้ายและขวามีตู้หนังสือที่สูงถึงเพดานราวกับตึก 3 ชั้น พวกมันทำจากไม้สีเหลืออ่อน
แล้วเมื่อมองกลับไปที่โต๊ะทำงานนั้นก็มีชายหนุ่มผมทองยาว อายุราวๆ 20 สวมชุดสีแดงยาว แว่นตาขอบดำ แววตาสีทองอันเจิดจรัสกำลังนั่งอ่านหนังสือด้วยท่วงท่าอันสง่างาม และ กำลังใช้สายตาไล่อ่านหนังสือทีละตัวโดยคงซึ่งความสง่างามทุกท่วงท่า แต่ในหนังสือนั้นกลับไม่มีตัวอักษรเลยแม้เพียงตัวเดียว แต่ทว่าชายหนุ่มกลับยิ้มอย่างอารมณ์ดีและสง่างาม พร้อมปิดหนังสือลงและวางลงบนโต๊ะ
เขาเริ่มค่อยๆหลับตาลงอย่างสงบบนเก้าอี้ทรงสูงที่มีเบาะนุ่มๆให้พิงกายอย่างสบายใจ แล้วเมื่อมองกลับไปที่หนังสือที่เขาได้วางไว้ มันมีชื่อว่า
Lucia :: Lucia,The one girl one army.
โครม!!! เสียงผู้คนที่กระจุยกระจายจากการเหวี่ยงดาบของสาวน้อยอายุราว 16 คนหนึ่ง ผมม้วนเป็นก้อนหนึ่ง (นึกถึง หัว Saberจาก Fate Stay night) เธอคนนี้คือ Lucia อัศวินฝึกหัด
"เข้ามา เข้ามา เข้ามา!!!" หญิงสาวพุ้งทะยานพร้อมดาบอันใหญ่โต กำลังฟาดฟันอัศวินฝึกหัดคนอื่นล้มลงกองแล้วสลายไป เธอกำลังวิ่งตรงไปข้างหน้าซึ่งมีปราสาทสีขาว ซึ่งตามทางเต็มไปด้วยการต่อสู้เต็มไปหมด ทันใดนั้นหญิงสาวก็เห็นว่าคนอื่นเริ่มเข้ามารุมเธอ
ชายคนแรกที่เข้ามาฟาดดาบใส่เธอตรงๆ เธอหลบออกข้างๆก่อนจะปล่อยดาบในมือพุ้งเข้าประชิด ถีบเท้าขวาลงไปข้างหน้าลงพื้นและสัดหมัดขวาเข้าใส่เกราะของชายตรงหน้าจนเกราะยุบ ซึ่งเธอไม่ลืมคนที่มารุมเธอแน่ๆ
มีคนสัดหอกใส่เธอ เธอหลบแล้วจับหอกพร้อมกระชากออกมาด้วยแรงมหาศาลแล้วแทงด้วยหอกนั้นกลับไปยังเจ้าของ ก่อนตวัดไปรอบๆ แล้วปา่ใส่พลธนูที่คิดจะยิงเธอ ก่อนหันไปเตะใส่ก้นดาบของหญิงสาวอัศวินคนอื่นข้างหลังที่คิดจะรอบทำล้ายเธอจนดาบหลุดกระเด้นจากมือไป ก่อนจะเขาประชิดด้วยการใช้ไหล่ชนแล้วดันฝ่าศัตรูไปหยิบดาบของเธอ
จากนั้นเธอก็เปิดฉากไล่ฟัดศัตรูต่อไปจนกระทั้งถึงหน้าปราสาท ซึ่งมีธง เธอจ้องมองมันก่อนนึกถึงภาพของชายบางคนที่กำลังถือธงวิ่งไปกับเธอ แต่ไม่ว่าเธอจะนึกเท่าไหลเธอก็นึกไม่ออกว่าเขาคือใคร บางอย่างผิดปกติไปเธอต้องรุ้จักเขาแน่ๆ แต่ก็ไม่รุ้ว่าเขาคือใคร แต่ถึงอย่างงั้นเธอก็ไม่มีเวลามาก
เสียงสัญญาณดังขึ้นจากพลุเวทย์มนตร์ที่ยิงขึ้นฟ้าไป พร้อมกับหญิงสาวนาม Lucia ซึ่งในมือของเธอมีธง แต่ใบหน้าของเธอก็ไม่ได้แสดงอาการดีใจแม้แต่น้อย
"ดีมากจ๊ะลูเซีย" หญิงสาวอายุประมาณ 30 ผมยาวสีดำ เดินเข้ามาหาเธอเพียงแต่ใส่เสื้อไม่ได้ใส่เกราะ
"ขอบคุณค่ะอาจารย์ Geo"
ก่อนจะเดินจากไปอย่างสงบกลับไปยังหอพักของเธอ เมื่อปิดประตูลงเธอพิงกายเข้ากับประตู น้ำตาหยดหนึ่งไหลออกมาจากแก้มของเธอ ตามมาด้วยเสียงโฮ่ร้องด้วยความโศร้าศ้อยของเธอมาจากจิตใจอันอัดอั้น
"นายเป็นใครกัน!!! ฉันจำได้ว่ารู้จักนาย แต่ทำไมฉันจำไม่ได้!!! ฉันเกลียดนาย ทำไมนายต้องตามรำควาญฉัน นายเป็นใครกันแน่!!!" หญิงสาวร้อยออกมาทั้งน้ำตา จากหญิงสาวที่สู้อย่างอาจหาญบัดนี้กลายเป็นองค์หญิงน้อยผู้อ่อนแอไปแล้ว
ถึงเธอจะร้องไห้ออกมาด้วยเสียงอันดัง แต่หอพักอัศวินแห่งนี้มีเวทย์ปิดกั้นเสียงเพื่อความเป็นส่วนตัวอยู่ ที่ๆ Lucia อยู่ตอนนี้คือ เกาะวิเตอร์เรียสถานบันศึกษาที่ตั้งอยู่กลา่งทะเล ไม่ว่าจะชนชาติไหนก็สามารถส่งลุกหลานเข้ามาเรียนได้ และเป็นสถานบันศึกษาที่เมื่อจบไปแล้วกะรันตีถึงความสามารถได้ด้วย
เช้าวันใหม่อันสดใสปราสาท ณ ห้องเรียนภาคทฤษณี Lucia ซึ่งนั่งอยู่ขอบหน้าต่างตำแหน่งอันบอกว่าฉันเนี่ยแหล่ะตัวเอก กำลังนั่งมองท้องฟ้าอย่างเงียบๆ ไม่นานอาจารย์ Geo ก็เดินเข้ามาพร้อมกับนักเรียนชายอีกคนผมสีทองยาวด้วยท่างท่าอันสง่างาม แววตาสีทอง เสื้อคลุมแดงยาวถึงพื้น กางเกงสีดำยาว ใส่ถุงมือสีขาว เขาส่งสายตาให้สาวๆจนหัวใจหญิงสาวละลาย แล้วก็ส่งสายตาอันสง่างามให้ชายทุกท่านเช่นกันทำเอาสยองกันเป็นแถว
"วันนี้ครูขอแนะนำเพื่อนใหม่ เขาคือ Tale เข้ามาเรียนระหว่างภาคเรียนจ๊ะ ไหน Tale แนะนำตัวกับเพื่อนสิ" พูดจบอาจารย์ Geo ก็เดินถอยออกมาเล็กน้อย
ตอนนี้ทุกสายตากำลังจดจ้องไปยัง Tale ว่าเขาจะแนะนำตัวอย่างไร แม้แต่ Lucia ก็มองดูเช่นกัน เขาสูดให้ใจเล็กน้อยก็จะยิ้มออกมาด้วยท่วงท่าอันสง่างาม
"สวัสดีสหายเราทุกท่าน ด้วยพระพรอันสง่างามทำให้วันนี้เราได้พบเจอกัน เรามีนามว่า Tale รู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่วันนี้พระพรแห่งความสง่างามทำให้พวกเราได้มาพบเจอกัน ขออวยพรแด่สหายเราทุกท่าน" เมื่อเขาพูดจบลงตั้งแต่ต้นยันจบแววตาของเขาจับจ้องทุกคนโดยไม่ได้มองไปทางอื่นนอกจากมองตรงไป เสียงตบมือต้อนรับดังขึ้น
"เอาหล่ะทุกคนวันนี้จะมีการฝึกปฎิบิตักัน ขอให้ไปรวมตัวที่สนามฝึกซ่อมด้วยนะจ๊ะ" พูดจบร่างของอาจารย์ก็เลือนหายไปกับกำแพง
ตอนนี้เองนักเรียนหลายคนต่างวิ่งเข้ามาหา Tale เพื่อแนะนำตัว และ ทำความรู้จัก Tale ก็ทักทายกลบไปอย่างสง่างามทำให้หลายคนอัดปลื้มไม่ได้ แต่ก็มีบางคนที่ไม่ค่อยชอบหน้าเช่นกัน
ณ สนามฝึกซ่อม
Tale ที่กำลังอ่านหนังสืออย่างสบายอารมณ์อยู่ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
"นายนะ" เป็น Lucia นั้นเองเธอเดินเข้ามาในชุดอัศวินฝึกหัดซึ่่งจะมีเกราะแค่ส่วนอก ไหล่ และ คอ
"มีอะไรหรอครับ คุณ Lucia" ชายหนุ่มถามเธอด้วยใบหน้าอันยิ้มอย่างสง่างาม
"ระวังหน่อยนะ ดูเหมือนจะมีคนไม่ชอบนาย...ฉันแค่มาเตือนนะ" Lucia พูดจบ Tale ก็พูดต่อทันที
"ขอบคุณนะครับที่มาเตือน ขอพระพรอันสง่างามสถิต" แล้ว Tale ก็เดินจากไป
Lucia มองตามหลังเขา แต่ปรากฏว่าเธอพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอไม่เคยบอกชื่อเธอให้เขา แต่เขารุ้จักเธอได้ไง ตอนนี้เธอเริ่มสงใสแล้วว่าเขาคือคนที่เธอเคยรู้จักหรือเปล่า?
ณ สนามฝึกซ่อม อาจารย์คุมสนาม Geo ได้เรียกทุกคนมายืนเรียงกัน
"เอาหล่ะนะ คงจับคู่กันแล้วสินะจ๊ะ งั้น...งั้นขอเริ่มจากนักเรียนใหม่ก่อน"
ซึ่งคนที่เข้ามาในสนามคือ Tale พร้อมกับ นักรเียนร่วมชั้นอีก 2 คน คนหนึ่งสวมเกราะหนักสีขาวเต็มยศผมสีทองยาว แววตาสีเขียว เธอคือ Finla เผ่าน่างฟ้า สาย Guardian ผสม Archer มาพร้อมกับ Sera อัศวินเวทย์มนตร์ฝึกหัดผู้มีผมสีขาวสั้น แววตาสีแดง มาในชุดเสื้อผ้ากระโปรงสั้น เน้การเครื่องไหว เผ่าปีศาจ
เกี่ยวกับโลกนี้ โลกนี้มีเผ้่าพันธุ์หลายเผ่้าพันธุ์มาก เช่น มนุษย์ ปีศาจ นางฟ้า มังกร สัตว์ป่า ลูกครึ่ง เอวฟ์ และ อื่นๆอีกมากมาย
กลับมาที่สนามคู่แข่งของเขาคือ นักเรียนสายอัศวิน นักธนู และ จอมเวทย์ เรียกได้ว่าครบสูตรตัวประกอบ และดูแต่ละคนถ้าจะชิิงชัง Tale น่าดูเพราะทำให้สาวๆหลงไหลได้ปลื้มกันซะเกือบหมด ยกเว้นคู่ที่มันหวานอยู่ขอบสนามคู่หนึ่ง
"ฉัน ซาคัส เป็นอัศวิน บอกตามตรงเห็นหน้านายแล้วปวดตับวะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงประชดนิดๆ
"หามิได้" Tale ตอบกลับทันที
"แรงโก้ นักธนู วันนี้ขอสอยหัวใจนายแล้วกัน" กันจะหยิบตาให้ทีหนึ่ง
"เช่นกันครับ" Tale ตอบกลับติดๆ
"มาโค้...จอมเวทย์" พูดจบเหมือนมีรังศีอำหิตออกมาหน่อยๆจากมาโค้
หลังจากยืนประจันหน้า Geo ก็ยิงเวทย์พลุขึ้นฟ้าเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้
ว่าแล้ว Finla วิ่งออกไปก่อนใคร โดยที่ Tale และ Sera ไม่ขยับ
เมื่อนั้น ซาคัส แรงโก้ มาโค้ ก็เข้ารุมใส่ Finla ทันที Finla ไม่รอช้าใช้โล่ห์อันใหญ่โตพุ้งเข้าใส่ แต่ทว่า ทั้ง 3 กลับกระโจนออกด้านข้างหมด
"ใครไปชนกับยัยนางฟ้าถึกก็โง่แล้ว" ซาคัสตะโกนเยาะเย้ย ก่อนจะเข้ารุม เทลและเซร่า
"ขอดูฝีมือนายหน่อยแล้วกัน เทล!!!" มาคัสพูดจบก็บุกขึ้นหน้าคนแรก ส่วน แรงโก้ หันกลับไปยิงธนูใส่ฟินร่าเพื่อสะกัดไว้ มาโค้ยิงเวทย์แข่งกับเซร่า
ซาคัสเหวี่ยงดาบเข้าใส่เทลแต่ทว่าเทลกับหยิบสมุดออกมากันเอาไว้โดยกางหน้าหนังสือออกมาเกิดบาเรียป้องกันเขาไว้
"รู้จัก...โล่ห์แห่งอีจิสไหมครับ" เทลพูดพร้อมยิ้มอย่างสง่างาม
โปรดติดตามตอนต่อไป
ตอนต่อไป
"นายเป็นใครกันแน่" ลูเซียถามกับเทล
"ในที่สุดก็เจอนาย..." เทลกล่าวกับใครบางคน
"เช่นกันสหายเรา" ชายอีกคนพูดอย่างสง่างาม
ฝีมือผมอาจตกลงไปเยอาะก็ขออภัยอย่างสง่างามไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
ให้กำลังใจผู้เขียน
ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน