(แฟนฟิค)Story of Karune Calcium

https://www.lolibaka.me/tags/karune_calcium
เนื่องจากผมเป็นคนนำเธอมาเผยแพร่ในโลลิบากะ+ไม่ทราบข้อมูลแน่ชัด
และผมยังรู้สึกถูกใจตัวละครตัวนี้เป็นพิเศษ เลยขออวยด้วยแฟนฟิคนี้
และประวัติที่เมคขึ้นมาเปนการส่วนตัว

-Birth By Death-

กลิ่นที่เหม็นอับของยาและสารเคมี เสียงเครื่องยนตร์ที่ยังคงทำงาน แสงไฟสลัวที่กระพริบเป็นบางครั้งเพราะอายุการใช้งาน พื้นหินอ่อนสีชาที่ดูสกปรกเต็มไปด้วยเครื่องมือแพทย์และเครื่องมืออีเลคโทรนิกมากมาย...ชายผมยาวสีม่วงเข้มกำลังจัดแจงเครื่องไม้เครื่องมือต่างๆพร้อมต่อสายไฟเข้ากับร่างๆหนึ่งที่ตัวตั้งสูงจากพื้นดิน ร่างนั้นถูกคลุมศีรษะแต่ตั้งแต่เอวลงมากลับว่างเปล่าเหลือไว้แต่บางสิ่งที่คล้ายกับกระดูกสะโพกสีชาสีเดียวกับพื้น ไร้ซึ่งแขนทั้งสองข้าง

ชายผมยาวต่อสายไฟเข้ากับเธอ จากนั้นเขาก็สับสวิตไฟใกล้ๆ...เสียงเครื่องยนตร์กำลังทำงานและเสียงที่ดังขึ้น สายไฟเริ่มมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านและสั้นเขย่าอย่างไม่น่าไว้ใจ ร่างที่ถูกคลุมผ้ากระตุกเล็กๆตามแรงไฟที่วิ่งเข้า ภาพใต้ผ้าคลุมเกิดแสงไฟสีแดงที่กำลังเปล่งแสง เขามองมันและค่อยๆเอื่อมมือเปิดผ้าคลุมออก ผมยาวสีเงินเหลือบเขียวอ่อนที่ดูยุ่งไม่เป็นทรง ดวงตาสีแดงข้างหนึ่งที่กลอกไปมาช้าๆพร้อมแสงไฟที่หรี่กระพริบตลอดเวลา

"รู้สึกตัวแล้วเหรอขอรับ?..." ชายหนุ่มผมม่วงถามด้วยท่าทางเศร้าพลางมองร่างไม่สมประกอบนั้น ตั้งแต่เอวขึ้นมาของร่างนั้นมีลักษณะคล้ายเต้านมเลยทำให้รู้ว่าเธอคือผู้หญิง "มองเห็นมั้ยขอรับ?...จริงๆสิคงพูดไม่ได้สินะ" เขาเอ่ยพลางมองใบหน้านั้น...ตั้งแต่จมูกลงไปมันคือความวางเปล่า หญิงสาวร่างไม่สมประกอบมองด้วยดวงตาเย็นชาเรียบๆ จากนั้นชายหนุ่นก็เริ่มหยิบชิ้นส่วนอุปกรณ์ต่างๆมาไว้ข้างตัวและเริ่มลงมือประกอบ บางสิ่งที่คล้ายขาแมมมุมถูกติดเข้าด้านล่างของใบหน้า ทันทีที่ติดตั้งเสร็จผมก็ค่อยๆขยับได้ราวขาแมมมุมมีชีวิต

"แค่นี้คงสื่อสารกันได้แล้วนะขอรับ?...มองเห็นมั้ยขอรับ?" เขายื่นคีบอร์ดมาที่หน้าเธอแล้วถาม สิ่งที่คล้ายขาแมมมุมค่อยๆขยับและเคาะปุ่มต่างๆอย่างช้าๆ ก่อนที่หน้าจอมอนิเตอร์ขอจอคอมฯเก่าๆจะค่อยๆปรากฏตัวอักษร

"เ...ห็...น..."

"ดีใจจัง...ยังโชคดีที่สมองยังไม่เสียหาย ยังสื่อสารและจัดเรียงคำได้" ชายหนุ่มพูดด้วยท่าทางสบายใจขึ้น "คุณชื่ออะไร? จำได้มั้ยขอรับ?" เขาถาม เธอกระพริบตาขาแมมมุมแทนปากขยับไปมาส่งเสียงดังกริ๊กๆ ขานั้นพยายามจะเคาะแป้นคีบอร์ดแต่ก็หยุดไป...ขาแมมมุมขยับเล็งตามตัวอักษรอย่างไม่แน่ใจ ก่อนที่จะเริ่มเคาะปุ่ม

"ไ..ม่..ร ู ้..."

"จำไม่ได้ก็ไม่เป้นอะไรขอรับ แสดงว่าระบบความจำลักษณะตัวเองคงเสียหายเพราะอยู่ใต้น้ำนานเกินไป...กระผมก็ไม่มีข้อมูลเกี่ยวคุณมากเสียด้วยสิ" ชายหนุ่มบอกแล้วคว้าแฟ้มข้างๆมาเปิดดูผ่านๆก่อนจะทิ้งมันอย่างไม่สนใจ "กระผมจะพยายามต่อร่างกายคุณให้ดีที่สุดล่ะกัน" และเขาก็เริ่มต่อชิ้นส่วนอื่นๆ สิ่งที่คล้ายๆกับกระดูกมือแต่มีขนาดยาวและใหญ่กว่าถูกต่อเข้ากับเธอ ไม่นานนิ้วกระดูกนั้นก็เริ่มขยับแต่ยังไม่สามารถยกแขนได้ ชายหนุ่มค่อยๆยกมือขึ้นมาวางบนโต๊ะใกล้ๆแล้วเริ่มตรวจดูว่ามีอะไรเสียหายรึเปล่า

"วงจรตรงส่วนไหล่กับศอกคงมีปัญหาน่ะขอรับ มีแต่นิ้วที่พอขยับได้...ความจริงก็ไม่เชิงเสียแต่เพราะน้ำทะเลทำให้มันทำงานไม่ได้ปล่อยไว้ให้แห้งอาจจะดีขึ้น กระผมเองไม่ได้เอาเครื่องมือที่จะซ่อมแผงวงจรซะด้วยสิ ขอประทานโทษด้วยนะขอรับ"

"ไม่...เป็น...ไร" เธอพิมบอก ชายหนุ่มยิ้มให้เธอ...

"กระผมยังต้องหาแขนให้อีกข้างและขาอีก...และก็ขากรรไกรล่างให้คุณด้วย..." เขาพูดพลางๆเดินไปยังกองเศษเหล็กใกล้เคียง "จริงๆสิ..." เขานึกขึ้นได้บางอย่างก่อนจะเดินมาที่เธอ

"เรียกแต่-คุณ-ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว แถมกระผมก็ยังไม่ได้แนะนำตัวเองเลย...เรียกกระผมว่า คามุอิ ก็แล้วกันนะขอรับ" ชายหนุ่มผมม่วงบอกพร้อมยิ้มอย่างอบอุ่น

"คา...มุ...อิ...?" หญิงสาวทวนคำและจ้องมองหน้าเขา เธอมองเขาไม่ล่ะสายตา

"คุณจำชื่อตัวเองไม่ได้..แถมผมก็สามารถเรียกว่า -คุณ- ได้ตลอด...ออกอนุญาติ เรียกคุณว่า คารุเนะ ก็แล้วกันนะขอรับ"

"คา...รุ...เนะ...?" เธอพิมชื่อที่ได้ยินบนคีบอร์ด

"ชอบมั้ยขอรับ?" เขาถาม เธอไม่พิมตอบแต่ปากขาแมมมุมขยับไปมาอย่างตื่นเต้น นั้นแสดงว่าเธอชอบ...จากนั้นขาแมมุมก้ขยับพิมอีกครั้ง

"ขอบ...คุณ มาก..." เธอบอกเขา แขนกระดูกค่อยๆขยับมาทางคามุอิช้า ชายหนุ่มจับมือที่มีแต่กระดูกไว้อย่างไม่รังเกียจ

"ไม่เป็นไรขอรับ..." เขาบอกด้วยแววตาเศร้าลงเขาได้แต่คิดในใจ "นี้คงเป็นสิ่งเดียวที่ผมจะทำให้ได้...อาจจะไม่เพียงพอแทนคำขอโทษที่ทำให้คุณถูกทอดทิ้งแบบนี้..."


.......................................

ประวัติคร่าวๆของ คาลเซียมจัง (ที่ทั้งกึ่งเมคกึ่งจริง...แท้แน่ยังไงแก้ไขที่)

Karune Calcium เป็นอีก1ร่างของ Hatsune Miku ด้วยสโลแกน -หลอน&น่ากลัว- ชื่อของเธอยังมีความหมายด้วยว่า "ไร้กราม" (ไม่มีขากรรไกรล่างนั้นเอง)
ปรากฏตัวครั้งแรกใน 3DPV Machine Muzik Project ทำโดย Deino เสียงของ คาลเซียม ออกไปทางคีย์ต่ำเสียส่วนใหญ่แสดงถึงความหดหู่และอึกอัดพอสมควร และตัวPVทำออกมาน่ากลัวปนหลอนนิดๆ
▶ เล่นวิดีโอ YouTube

ไอเดียแฟคฟิคนี้คือจำลองเหตการณ์ว่า คาลเซียมคือความไม่สมบูรณ์ของมิกุ...เรียกง่ายๆก็คืองานมีตำหนิ เธอถูกสร้างอย่างส่งๆ เพราะจะทำลายก็ไม่ได้นำไปแสดงก็อายชาวบ้านจึงถูกเก็บลืมไว้ในขณะที่มิกุคือเวอร์ชั่นต่อมาได้ถูกสร้างอย่างสมบูรณ์แต่ออกสู่ตลาดแถมเป็นที่นิยม
คาลเซียมซึ่งมีความผิดปกติปกพร่องมากมาย
การออกเสียง - เธอไม่สามารถปรับคีร์เสียงได้ดีอย่างที่ควรจึงทำให้เธอถูกถอดปากออกเพราะเห็นว่าไม่จำเป็น
ทำงานของดวงตา - การกระพริบของดวงตาไม่เสถียนจึงทำให้เธอถูกถอดชิ้นส่วนตาบางส่วนออกเหลือไว้ที่จำเป็น
การหยิบจับและสัมผัส - เธอไม่สามารถควบคุมแรงบีบขิงนิ้วและฝ่ามือได้ดีเท่าที่ควร แขนทั้งสองขาจึงถูกถอดออก ติดตั้งไว้แต่แขนที่มีการใช้งานสำหรับจิ้ม/กด/ดันเท่านั้น
การทรงตัว - เธอไม่สามารถยืนได้บนขาปกติเธอจึงถูกถอดขาแล้วห้อยแขวนไว้แทน

แต่คาลเซียมก็ยังมีความสามารถในการตั้งจูนเสียง เธอจึงมีหน้าที่แค่เป็นเบื่องหลังในการตั้งวางเสียงเท่านั้นแต่ก็ไม่นานเธอก็หมดประโยชจากผู้สร้างและทีมงานเพราะหลังจากนั้นก็เริ่มสร้างและผลิตvocaloid รุ่นใหม่ๆเอามาเรื่อยๆ ความสามารถในการตั้งจูนเสียงของเธอก็หมดความหมาย คาลเชียมถูกถอดจากหน้าที่ และล๊อคเก็บไว้ในห้องใต้ดินแต่ก็มีคนคอยมาเช็ควงจรดูแลทุกอาทิตย์ เวลาผ่านไปมีเหตการณ์แผ่นดินไหวทำให้ทางห้องใต้ดินนั้นถูกน้ำท่วมและถูกฝั่งจากหินถล่ม แต่ก็ไม่มีใครคิดจะเก็บกู้คาลเซียมขึ้นมา และก็ไม่มีใครพูดถึงคาลเซียมอีกเลย



ทำไมมันรันทดจังวะ