ต่อจากตอนที่ค้างไว้

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นเเล้วนะเธอนะ ปลอดภัยเเล้วนะ" เด็กทารกที่เคยร้องไห้นั้นเเต่ตอนนี้กับเงียบเเล้วหลับภาย

ในที่สุด

" สัมผัสอันอ่อนโยน"

" รอยิ้มอันอ่อนโยน"

" ความอบอุ่นอันโยน"

" อยาก...จะสัมผัสอีกครั้งจังเลย " " อยากจะ...โอบกอดคุณอีกครั้ง" ร่างเล็กร่างหนึ่งของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

นอนอยู่บนเตียงสีฟ้าทะเละกําลังนอนคิดถึงอดีตในวัยเยาว์อยู่ในห้องสีครีมขนาดที่เด็กหนุ่มกําลังคิดถึงอดีต

ในวัยเยาว์อยู่นั้นเสียงเคาะประตูก็ได้ดังขึ้น " อารท์ คุณท่านเรียกเธอไปหานะเเล้วก็ช่วยเปิดประตูให้ชั้น


หน่อยสิ" คนที่อยู่หน้าประตูเอยขึ้น"คะ ครับ" เด็กหนุ่มที่ชื่อว่าอารท์เอยเด็กหนุ่มลุกจากเตียงเเล้วไปเปิดประ

ตูให้กับคนที่อยู่ข้างนอก\เเอ๊ด~/ "อารท์ คุณท่านมีธุระจะคุยกับ เธอนะเเล้วก็ตามชั้นมาสิ" เขาก็คือพ่อบ้าน

ชายชรานั้นเองอารท์รีบปิดประตูเเล้วตามชายชราที่เป็นพ่อบ้านไปเพราะเขาได้เดินนําหน้าเขาไปเเล้วทางเดิน


ที่จะไปหาคนที่เรียกเด็กหนุ่มนั้นประกอบด้วยกําเเพงสีทองอร่ามทางเดินนั้นประกอบด้วยพรมเเดง"คุณท่าน

ครับผมพาเขามาเเล้วครับ" ชายชราเอ่ยอย่างสุภาพกับคนข้างใน " เข้ามา" คนข้างในเอย "ครับ" ชายชรา

เอย\ เเอ๊ด~/ "ดีมากไปได้เเล้วล่ะ" คนที่เรียกเขานั้นก็คือชายชราที่เป็นคุณท่านนั้นเอง "ครับ"ชายชราที่


เป็นพ่อบ้านเอยหลังจกที่เขาได้รับคํสั่งจากชายชราเเล้วเขาก็ไปตามคําสั้งของเจ้านาย " เอ้า อารท์มายืน

อะไรตรงนั้นนะมานั้งก่อน "ชายชราพูดอย่างใจดีกับอารท์ที่ยืนเอ๋ออยู่หน้าประตู "อะ อะ คะ ครับ! " อารท์

พูดกับชายชราเเล้วเขาก็รีบปิดประตูเเล้วมานั้งตามคําชวนของชายชรา "มีธุระอะไรหรอครับถึงเรียกผมมา"


อารท์พูดกับชายชราด้วยสีตึงเครียดเล็กน้อย " ฮืม มันก็ไม่ได้สําคัญอะไรกับชั้นหรอกนะเเต่มันอาจทําให้

เธอต้องย้ายที่อยู่นะ"ชายชราพูดด้วยสีหน้าตึงเครียด " หา" อารท์ถึงกับต้องอุทานด้วยความตกใจในใจ

"ย้าย ที่งั้นหรอ!?" อารท์พูดในใจอย่างตกใจ " เเต่ก็ไม่ได้เเสดงอาการตกใจออกมาเพราะต้องเก็บอารมณ์

อารท์จึงเเค่นั้งเงียบๆเท่านั้น " คือว่านะไม่กี่วันนี้ชั้นต้องไปต่างประเทศนะเเล้วก็ที่นั้นเขาเขาไม่คนนอกเข้ามา


ชั้นจึงเข้าได้คนเดียวเพราะว่าชั้นเป็นคนของสังกัดนั้นชั้นจึงต้องฝากเธอไว้กับ......หลานชายของชั้น" "เเล้ว

มันมีอะไรหรอครับ" อารท์ถามอย่างงง "ชั้นกําลังบอกเธออยู่เนี้ย" " อะ! ระ หรอครับ = =ll " อารท์พูด

เหมือนคนหน้าเเตก= =lll "ความเป็นจริงชั้นเองก็ไม่อยากฝากเธอไว้กับมันหรอกนะเเต่มันจําเป็นจริงๆเเต่


ว่านิสัยมันนี้.....อารท์เธอต้องทําใจนะ " เฮือก!!! " อารท์ถึงกับสะดุ้งโย้งด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคําว่า

"ทําใจ" " จะลองทําใจดูครับ" อารท์พึมพําอยู่ในใจซึ่งอารท์ได้พูดว่า " ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร " นั้นเป็นคํา

ที่ช่วยปลอบขวัญเขานั้นเอง " อืม~ พร้อมเเล้วครับ " อารท์พูดเหมือนหน้าปกติ "นิสัยของมันคือ... โหด

เย็นชา ชอบใช้ความรุนเเรง เอาเเต่ใจ อย่างได้อะไรก็ต้องได้ ซาดิส ฯลฯ นี้เเละนิสัยมัน" ชายชราพูดอย่าง


เนื่อยใจ "งั้นหรอครับ อืม~ งั้นผมไปนอนนะครับ ราตรัสวัดดิ์ครับ ^ ^" อารท์รีบเดินออกจากห้องของชาย

ชราเเล้วปิดประตูอย่างเเรงเล็กหน่อย " ระ ราตรีสวัดดิ์ "ชายชราเอยกับเด็กหนุ่มเเต่ตอนนี้เขาไม่อยู่เเล้ว

\ ปัง!!!!!!!/เสียงปิดประตูอย่างเเรงดังขึ้น โว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!! นี้มันเรื่องบ้าอะไรว่ะครับ!!!!!!!!!ทําไม


เรื่องบ้าบ้า!!!!!!!เเบบนี้จะต้องเกิดกับผมด้วย!!!!!!!!! TO T อารท์ร้องโวยวายไปเดินวนเป็นวงกลมไป

จนทําให้เขาสะดุดขาตัวเองเเละล้มไปบนเตียงนุ่มภายในที่สุด\ ตุ๊บ!/ร่างเล็กๆล้มไปบนเตียงอย่างเเผ่วเบา

"อืม~ นอนไม่หลับอ่ะ ชั้งเถอะนอนดีกว่าอารท์คว้าผ้าห่มาห่มเเละคว้าหมอนมาหนุ่นเเละปิดไฟนอนที่สุด

เเละไม่นานเขาก็สู่หวงนินทราภายในที่สุด.....

เฮ้อ!!!!!!!!เสร็จสักที่=3=//ปาดเหงื่อก จบตอน1 เเล้วค่ะ เฮ้อเสร็จสักที่//มีความสุข ติหน่อยนะค่ะเด็กน้อยพึ่งเขียนค่ะ!!!!!!!!!! ปล ขอขอบคุณมากที่อ่านจบ^ ^