Super Crossover(รวมมิตรการ์ตูนในจินตนาการ)

ฟิคนี้จะเป็นการ์ตูนที่นำเอาตัวละครที่ผมชอบและเรื่องของแต่ละตัวมารวมกันนะครับ
สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์คือ จะมีการCrossoverแน่นอน ตัวละครบางตัวอาจใช้ท่าหรือพลังที่ตามจริงไม่มีออกมาก็ได้
นิสัยก็อาจต่างจากเดิมเล็กน้อยถึงมากมาย ตัวละครอาจมีการสลับคู่รักก็ได้(ตามใจผม)อาจรักข้ามเรื่องกันก็ได้(ตามใจผม)ตัวละครบางตัวที่ดีอาจเป็นชั่ว บางตัวที่ชั่วอาจเป็นคนดี(ตามใจผมเช่นกัน) ตัวหลักอาจโดนลดขั้นเป็นตัวประกอบ ตัวประกอบอาจได้ขึ้นเป็นตัวหลัก อาจมีการเปลี่ยนตัวละครหลักกลางเรื่องด้วย
ถ้าไม่ชอบตรงไหนก็ขออภัยล้วงหน้านะครับ(หากอยากรู้หน้าตาหรือข้อมูลตัวไหมไปหาอ่านจากต้นแบบเอานะครับ)

ตอนที่1 การพบพาน
เริ่มเปิดฉากตอนที่ ลูฟี่สู้กับอารอน(พวกโซโล ซันจิ อุซป ชนะกันไปแล้ว ตอนนี้โซโลกับซันจิบาดเจ็บสาหัส)
แก้ฉากป็นหลังจากที่ลูฟี่ทำลายห้องที่อารอนให้นามิวาดแผนที่แล้ว ลูฟี่ก็โดนอารอนพุ่งกัดตกลงมาข้างล่างทั้งคู่
ลูฟี่ – แฮก แฮก
อารอน – เป็นอะไรไป หมดแรงแล้วรึไอ้หนู?
ลูฟี่ – ยังหรอกน่า หมัดปืนยางยืด!!

ลูฟี่ปล่อยหมัดใส่แต่อารอนหลบได้และพุ่งเข้าไปกัดที่ไหลลูฟี่
ลูฟี่ – อ๊ากกกกกกกกกกกกกก~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!
นามิ – ลูฟี่~~~~!!!!!!
โจนี่&โยซาคุ – ลูกพี่~~~!!!!!!!

ลูฟี่ล้มลงไปแถบเท้าอารอน แต่ก็พยายามฝืนลุกขึ้น
อารอน – เปล่าประโยชน์ พวกแกแพ้แล้ว

ทันใดนั้นพวกลูกน้องของอารอนที่แพ้ก็ลุกขึ้นมากันเป็นแถวรวมทั้งพวกสมุนเอกด้วย
ฮาจิ – หนอย เจ้าโรโรโนอา โซโล ทำได้แซบนักนะแก
คุโรโอบิ – ไอ้เจ้าคิ้วม้วนนั้น ฉันจะซัดแกให้ตายไปเลย
จูว(ไอ้ปลาปากจู๋) – เจ้าจมูกยาวคราวนี้แกตายแน่ จุ๊บ
อุซป – เหวออออ!!! แย่แล้วววววววว!!!! ตายแน่น่น่น่น่น่!!!!! คราวนี้ตายแน่ๆ!!!!!!!!!
โซโล – โธ่เว้ย เราไม่เหลือแรงพอจะสู้กับพวกมันแล้ว
ซันจิ – จบสิ้นกันแค่นี้งั้นเหรอ
อารอน – ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!!!!!

ขณะที่อารอนหัวเราะอย่างสะใจ
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม กำแพงฝั่งตรงข้ามกับพวกชาวบ้านก็ถูกใครบางคนถีบจนพังเป็นแถบในทีเดียว
และก็มีหนุ่มสาวคู่1ปรากฏตัวและเดินเข้ามา
ยูกิ – เหอ ให้ตายสิ ทำไมพวกเราต้องถ่อมาไกลขนาดนี้ด้วยนะ แถมเงินยังหมดอีกต่างหาก

[ข้อมูล มุโต้ ยูกิ อายุ19 ส่วนสูงพอๆกับพวกลูฟี่ มีกล้าม ใส่เสื้อในสีดำตัวเดิม(ไม่มีเสื้อนอก)พกดาบ1เล่ม ที่แขน2ข้างมีเกราะแขนเหล็กที่ยาวถึงมือ ลายมังกรสีฟ้าอยู่ทั้ง2ข้าง]


กาลู – ก็เพราะนายไม่ใช่เรอะย่ะ ที่ใช้เงินเล่นพนันจนหมดเกลี้ยงน่ะ

[ข้อมูล(ให้เธอชื่อกาลูละกัน) กาลู เอลริค อายุ18ปี สูงพอๆกับนามิ ในฟิคนี้เธอใส่เสื้อกล้ามผู้หญิงแบบสั้นสีฟ้าอ่อนสลับลาย นุ่งยีนส์ โชว์สะดือ ไม่ใส่หมวก ออกจะดุๆ+ซึนนิดๆ มีอาวุธคือดาบง้าวเหล็กขนาดใหญ่พอประมาณ(แบบกวนอู)]

ยูกิ – ก็คิดว่ามันจะทำให้เงินเพิ่มได้ในพริบตานี่หว่า
กาลู – บ้าบอชะมัด แถมอีก7วันเราก็ต้องกลับกันแล้วน่ะ
ยูกิ – นี่เธอ เลิกแขวะฉันสักทีได้มั้ย แล้วแถวนี้ใครมีค่าหัวสูงสุดล่ะ?
กาลู – มนุษย์เงือกชื่ออารอน แต่เราไม่มีใบประกาศจับเลยไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นไง คงต้องเดินหาดูล่ะมั้ง
ยูกิ – วุ้นวายชะมัด
ลูกสมุนอารอน – เฮ้ย พวกแกเป็นใครว่ะ!!?

แต่ทั้งคู่ไม่แม้แต่จะใช้ชายตามองยังคงเดินผ่านไป จนลูกน้องของอารอนใช้ดาบพุ่งเข้าไปฟัน แต่
พลั้กกกกกกกกกก มันโดนทั้งคู่ต่อยจนกระเด็นไปชนพวกที่เหลือล้ม
ยูกิ – อะไรน่ะพวกแก คนกำลังรีบๆอยู่นะ
ลูกสมุนอารอน – พวกแกนั้นแหละเป็นใคร กล้าดียังไงมาเดินแถวนี้ว่ะ?
ยูกิ – หา(ทำหน้าหาเรื่อง) พวกแกนั้นแหละเปรี้ยวมาจากไหนฟะ?
กาลู – เรามาตามหาคนที่ชื่ออารอนไม่ได้มีธุระกับพวกนายหรอกนะ
ซันจิ – [(มองกาลู+คิด)หนะ...นางฟ้า]
อารอน – ฉันนี้แหละอารอน มีธุระอะไร?
ยูกิ – อ้าว โชคดีแฮะอยู่ตรงนี้เองเหรอ คือพวกเราจะมารับเงินค่าหัวแกน่ะ 20ล้านเบรีใช่มั้ย?
อารอน – นักล่าค่าหัวรึ จะมาจับฉันเพื่อสร้างชื่อเสียงสินะ?
ยูกิ – เปล่าหรอก แค่พวกเรากำลังร้อนเงินอยู่และค่าหัวแกก็สูงสุดในแถวนี้เองน่ะ
กาลู – ยูกิ รู้สึกว่าสถานการณ์แถวนี้มันดูตรึงเครียดยังไงอยู่นะ

ทั้ง2มองดูรอบๆตัว จากนั้น
กาลู – ขอโทษนะ เธอน่ะ(นามิ)แถวนี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

และนามิก็เล่าทุกอย่างให้ทั้งคู่ฟัง
ยูกิ – อ๋อ สรุปคือ อารอนเข้ามายึดครองเกาะนี้และให้ชาวบ้านส่งส่วยให้แถมยังหลอกเธอว่าถ้าเอาเงิน100ล้านมาให้ก็จะปล่อยคนในหมู่บ้านเธอเป็นอิสระและผิดสัญญาหน้าตาเฉยสินะ?
นามิ – ใช่ แถมคุณเบลเมล...แม่ของฉันก็ถูกพวกมันฆ่าตายด้วย ขอร้องล่ะ ถึงจะฟังเหมือนเห็นแก่ตัวแต่ได้โปรดช่วยพวกเราด้วยเถอะ

จู่ๆอารอนก็โยนถุง(ขนาดประมาณถุงใส่ลูกบาส)ที่ใส่เหรียญทองเต็มถุงลงไปตรงใกล้ๆเท้าของยูกิ
อารอน - พวกแกต้องการเงินใช่มั้ย เหรียญทองในถุงนั้นประมาณ30ล้านรีบหยิบและไสหัวไปซะ อย่ามาสอดกฎปลาใหญ่กินปลาเล็กของที่นี้ดีกว่า เดิมทีพวกแกก็ไม่เกี่ยวข้องอยู่แล้วนี่จริงมั้ย!!? 555555555!!!!
ยูกิ –โห ใจกว้างดีนี่ ถ้างั้นก็ขอรับไว้อย่างไม่เกรงใจล่ะนะ(ก้มหยิบถุง)

ฟิ้ววววววว เคร้งงงงงงง ยูกิปาถุงนั้นเฉียดหน้าอารอนไปเพียงนิดเดียว พร้อมส่งสายตาเตรี้ยมสู้ก่อนจะพูดว่า
ยูกิ - ชีวิตของพวกแกน่ะ
อารอน – ดูท่าแกอยากจะตายนักสินะไอ้หนู
ฮาจิ – จัดการพวกมันด้วยสินะครับ คุณอารอน
คุโรโอบิ – บังอาจเสียมารยาทแบบนี้คงปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว
จูว – จริงด้วย จุ๊บ

พวกลูกสมุนอารอนพากันเตรียมเข้ามารุมยูกิ กาลูที่กำลังจะออกไปลุยก็ถูกยุกิเอาแขนห้ามไว้
ยูกิ – ไม่ต้องถึงมือเธอหรอก ฉันคนเดียวก็พอแล้ว
ลูกสมุนอารอน – เฮ้ย มันทำเท่ห์ต่อหน้าสาวนี้หว่า ถ้าแกก้มหัวขอร้องดีๆฉันจะให้ต่อยหมัดนึงก็ได้นา
ยูกิ – พวกแกควรจะขอบฉันนะ เพราะถ้าเป็นฉันล่ะก็อย่างน้อยก็อาจจะแค่กระดูกหักท่อน2ท่อน แต่ถ้าให้ยัยนั่น(กาลู)จัดการล่ะก็พวกแกได้กลายเป็นอาหารแน่
ลูกสมุนอารอน – พูดอะไรว่ะ พวกเราลุย!!

ในตอนนั้นกาลูก็เดินออกมาข้างหน้า
ยูกิ – เฮ้ยๆ เดี๋ยวสิกาลู
กาลู – ฉันจัดการพวกลูกจ๊อกเอง ส่วนนายจัดการอารอนกับเจ้า3ตัวนั้นล่ะกัน(ฮาจิ คุโรโอบิ จูว)
ยูกิ – เฮ้อ(ถอนหายใจ) อย่าให้ถึงตายล่ะ
กาลู – จะพยายาม
ลูกสมุนอารอน1 – เฮ้ย! ผู้หญิงว่ะ!
ลูกสมุนอารอน2 – แถมสวยด้วยนะเว้ยเฮ้ย!!
ลูกสมุนอารอน3 – มัวรอทำไม แก้ผ้ามันออกทีละชิ้นเลย!!!

พวกลูกสมุนอารอนพุ่งเข้าหากาลูทันที ฟุบ ตูมมมม
เพียงพริบตาเดียวกาลูก็ไปอยู่ข้างหลังพวกมันทั้งหมดในท่าเอาง้าวฟาดลงไปที่พื้นจนเกิดรอยแยก
และพอกาลูยืนขึ้นโดยเอาง้าวพาดไหล่พวกลูกสมุนอารอนก็ล้มน็อคกันเป็นแถว
อารอน – เฮ้ย!!
กาลู – วางใจเถอะฉันใช้“สัน”ง้าวฟาดน่ะ ถ้าโชคดีก็คงไม่ตาย...มั้ง?
ยูกิ – เอาๆ ทางนี้กำลังรีบอยู่น่ะ ใครจะเข้ามาคนแรกล่ะ?
อารอน – แก ไอ้พวกมนุษย์ เป็นแค่มนุษย์แท้ๆ รู้รึเปล่าว่าพวกแกด้อยกว่าพวกเราแค่ไหน!!?
ยูกิ – จำไว้นะไอ้ปลาเดินได้ เรื่องพรรณนั้นฉันไม่สนใจจะรู้เลยสักอย่างเดียว แต่สิ่งนึงที่รู้อยู่ก็คือ“ถ้าไม่ได้อัดพวกแกทุกตัวให้ยับล่ะก็ คืนนี้ฉันนอนไม่หลับแน่”!!
อารอน - ...แก
ยูกิ – กาลู พวกที่เหลือนะฉันเอง อย่าเข้ามายุ่งนะ
กาลู – ตามสบาย

และกาลูก็เดินไปทางฝั่งนามิกับพวกชาวบ้าน ในขณะนั้นฮาจิก็หยิบดาบมาใหม่อีก6เล่ม
ฮาจิ – เดี๋ยวฉันจะสับแกเอง เพลง6ดาบ เพลงดาบหนวดปลาหมึก!!

ฟุบ พริบตาเดียวยูกิก็ไปอยู่ข้างหลังฮาจิ
ยูกิ - “ฮัมเพลงสามก้าวด่าวดิ้น ท่าฟันปลายคันศร”

ฮาจิ – อ๊ากกกกกกกกกกกกกก~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

และฮาจิก็โดนฟันหมดสติไป คุโรโอบิก็เดินเข้ามา
คุโรโอบิ – แกบังอาจทำฮาจิ

ฉึก ยูกิเอาดาบปักลงที่พื้น
คุโรโอบิ – จะทำอะไร?
ยูกิ – แกจะสู้ด้วยมือเปล่าใช่มั้ยล่ะ งั้นฉันก็เอาด้วย
คุโรโอบิ – เป็นลูกผู้ชายดีนี่ แต่ฉันไม่อ้อมือให้หรอกนะ เตรียมใจไว้ซะ
ยูกิ – ที่ต้องเตรียมใจน่ะมันแกมากกว่ามั้ง เพราะฉันถนัดซัดด้วยมือเปล่ามากกว่าใช้ดาบซะอีก

กรอบ กรอบ(กดนิ้วเตรียมสู้)
ยูกิ – ฉันต่อให้แก1หมัดก่อนเลย
คุโรโอบิ – หยามกันนักนะ งั้นแกก็ไปเสียใจในนรกซะเถอะ เตรียมเจอหมัดระดับพันของฉันได้เลย
ซันจิ – หมัดระดับพัน? จริงสิที่เราโดนไปคือหมัดระดับร้อยสินะ เฮ้ นายน่ะ!!(ยูกิ) อย่าไปโดนเชียวนะไม่งั้นตายแน่!!!

แต่ยูกิยังคงยืนนิ่งอยู่
คุโรโอบิ – เอาไป!! ท่าไม้ตายสูงสุดของฉัน“หมัดตรงพันสะท้าน”!!!

ตูมมมมมมมม คุโรโอบิต่อยไปที่หน้าผากของยูกิอย่างแรงจนพื้นที่เหยียบแตกออก ทว่ายูกิกลับไม่เป็นไร
หมับ
คุโรโอบิ – อะ อ๊าก!!

ยูกิใช้มือบีบหัวของคุโรโอบิและยกขึ้น
ยูกิ – เนี้ยนะท่าไม้ตายสูงสุดแก? ถ้าเทียบกับหมัดของยัยนั่นแล้ว(กาลู) มันไม่เจ็บไม่คันเลยเฟ้ยยยยยยยยยยยย~~~!!!!!!!!!!!!!

ตูมมมมมมมมมมมม ยูกิจับคุโรโอบิทุ่มลงไปที่พื้นจนเป็นหลุมขนาดย่อมๆ
คุโรโอบิ – อั้กกกกกกกก~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!

คุโรโอบิน็อคหมดสภาพ
ยูกิ – เอา ต่อไปตัวไหนล่ะ?
จูว – แก!

ฟิ้ว จูวยิงกระสุนน้ำเฉียดหน้ายูกิ
จูว – ฉันจะยิงแกให้พรุนเลย!!

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว จูวยิงกระสุนน้ำจำนวนมากใส่
ยูกิ – “เท้าไร้เงา”

ยูกิหลบได้ทั้งหมดและเข้าไปเตะตัดขาจูวจนล้ม
ยูกิ – เฮ้ย แกน่ะ อย่าเล่นน้ำลายสิฟะ!! มันโสโครกเฟ้ย!!!
ตูมมมมมมมมมม ยูกิตั้นหน้าของจูวจนปากที่ยื่นของมันยุบลงไปเลย
จูว – อ็อกกกกกกกก~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!
ยูกิ – เหลือแกตัวเดียวแล้วสินะ?
อารอน – หนอย พวกแก๊~~~~!!!!!!!!!!!!!

To Be Continue