LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์2 ภาคFinal

พูดคุยทั่วไป 8 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 165 💬 3,562

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ภาคสุดท้ายที่ Last Boss ตัวจริงจะออกมา ขอเชิญเหล่าผู้กล้าทั้งหน้าเก่าจาก กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์ กับ มาเริ่มเทศกาลล่ากระต่ายกันเถอะ....เฮ้!!!!!!!!! โดย กองกำลังปราบอาเบะ รวมทั้งท่านอื่นที่สนใจก็เชิญมาร่วมในบทสุดท้ายนี้ได้เลยนะครับ
สำหรับท่านเก่าๆใช้พลังกับท่าจาก2ภาคก่อนได้เหมือนเดิม.(ท่านที่เข้าใหม่ ตั้งเองได้เลยครับ

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

3,562 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
pyroman ผ สมาชิก
· #3241
ต่อจากท่านนายพล

ปูฟ – อ๊ากกกกกก!!!!!!

ปูฟพยายามใช้เซลล์ของร่างแยกต้านไว้ แต่พลังทำลายของปืนใหญ่เวฟโมชั่นที่สร้างขึ้นใหม่รุนแรงกว่าเดิมมาก จนเซลล์ของปูฟสลายเกือบหมด

ปูฟ – ไม่ไหว! แบบนี้เราตายแน่!!

เมื่อไม่มีทางเลือก ปูฟจึงใช้พลังทั้งหมด ส่งร่างต้นหนีออกจากลำแสง
ถึงจะรอดตาย แต่ก็เสียร่างแยกทั้งหมด เมื่อรู้ว่าไม่มีพลังจะสู้ มันจึงรีบบินไปหาพรรคพวกที่ใกล้ที่สุด(ปีโต้)

เมื่อแน่ชัดว่าไม่มีเค้าร่างของศัตรูเหลืออยู่

จูลาดิส - . . . . . ชนะแล้ว . . . . . . พวกเราชนะแล้ว!!

ทั้งหมด – เฮ้! เฮ้!

อีกด้านนึงบนสวรรค์

พี่น้องคันดะที่ถูกขัง กำลังเหนื่อยหอบและหมดแรง จากการพยายามทำลายเขตแดนที่TGHSขังไว้
แต่ไม่ว่าทั้ง2จะใช้ดาบฟาดฟันเพียงใดก็ไม่เกิดแม้แต่รอยขีดข่วน

คันดะ – แฮก แฮก

ซาเอโกะ - . . . . . . .(เหนื่อยเหมือนกัน)

คันดะ – ไม่ไหวแฮะ ยังไงก็ไม่พังซะที

ซาเอโกะ - . . . . . .ทำไม

คันดะ - ?

ซาเอโกะ – ทำไมต้องขังพวกเราไว้ด้วยนะ

คันดะ – นั่นสิครับ

ซาเอโกะ – ไม่อยากให้พวกเราเจอกับคนที่ชื่อบาคุระนั่นขนาดนั้นเลยเหรอ? หรือว่า มันจะเกี่ยวข้องกับพวกเรารึเปล่า?

คันดะ – ไม่รู้สิ

ต่อเลยครับท่านนายพล ฉากสั่งซ้อมเรือ

ป.ล. skull เดี๋ยวผมจะให้คุณกับซีโร่ ช่วยราวี่สู้กับยูปีนะครับ(เซทด้วย)
general juladis สมาชิก
· #3242
บนฟ้า เรือประจัญบานอวกาศ มุซาชิ

gr. juladis แฮ่กๆๆ......(หยิบไมค์) นี่มุซาชิ เรียก นางาโตะ เรากลับสู่สภาวะปกติแล้ว ขอให้ขนอพพยพลูกเรือทั้งหมดกลับมาที่ มุซาชิ เราจะเริ่มการซ่อมแซมป้อมปืนและระบบเดินเครื่อง

...นี่นางาโตะ รับทราบเรากำลังเข้าไป......

5 นาที ต่อมา

...ฟืดดดดดดด...(ประตูอัตโนมัต)

คาซึรากิ ท่านนายพล!!!!!....ปลอดภัยใช่ไหมครับ!!!!

gr. juladis อย่างที่เห็นนี่แหละผมไม่เป็นไร เอาล่ะกลับไปทำงาน!!!!!!

โยเนคุระ ครับ!!!!! ระบบเรดาห์ ไม่มีปัญหาครับ ส่วนระบบตรวจจับระยะไกล ตอนนี้กำลังซ่อมพร้อมดาวน์โหลดข้อมูลตัวใหม่เข้าครับ

มิโซคุจิ ป้อมปืนหลัก ทั้ง 3 ป้อม เสียหายครับ ระบบไฮโดรลิคไม่ทำงาน ตัวจ่ายไฟ ขัดข้อง ครับ!!!!!

gr. juladis รีบจัดการด้วยล่ะ เรายังอยู่ในการรบ!!!!!

คาซึรากิ เรายังสามารถขับเคลื่อนได้ครับ

คุราโมโตะ ขอเวลาผม 30 นาทีกูระบบเดินเครื่องครับ!!!!!

โยเนคุระ ระบบไฟ ตอนนี้ทำงานได้ 80% นะครับ ที่ยังไม่ต่อไฟเข้าไปคือป้อมปืน เพราะกลัวว่ามันจะระเบิดน่ะครับ

gr. juladis ตกลงเอาล่ะยังไงตอนนี้เราต้องเร่งมือหน่อยล่ะกัน

ทั้งหมด ครับ!!!!!!
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3243
มาเขียนต่อแล้วครับ

ดาดฟ้าเรือมุซาชิ

ผลจาการต่อสู้แบบไม่คิดชีวิตกับปูฟทำให้ร่างกายอันบอบช้ำของแซนกีฟได้มาถีงถึงขีดสุด เจ้ายักษ์รัสเซียล้มลงเสียงดังตึงต่อหน้าซาเนียสหายเพื่อร่วมชาติตัวน้อยอันเป็นที่รัก
โดยไม่รอช้า ท่านนายพลที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจากดาดฟ้าเรือจึงสั่งการให้หน่วยแพทย์ประจำเรือเข้าไปช่วยเหลือหลานสาวของตนทันที
ร่างอันใหญ่โตของแซนกีฟถูกหามไปกับเปลโดยมีซาเนียคอยติดตามอยู่ข้างๆด้วยความเป็นห่วง

แซนกีฟ: ......พวกเราชนะแล้วนะ...สหายซานญ่าตัวน้อย
ซาเนีย: ...ค่ะ....พวกเราชนะแล้ว...
แซนกีฟ: ...เป็นเพราะเสียงของเจ้า ที่ทำให้ข้าตัดสินใจลุกขึ้นสู้อีกครั้ง หากไม่มีเจ้าล่ะก็ข้าคงตัดใจและยอมแพ้ไปแล้ว..ขอบคุณเจ้ามากสหายซานญ่าตัวน้อย
ซาเนีย: ...เรื่องบาดแผลของคุณ...แน่ใจนะคะว่าคุณไม่เป็นไร...
แซนกีฟ: เป็นต้องเป็นห่วง! ด้วยร่างกายเหล็กไหลของข้า! บาดแผลแค่นี้เป็นเรื่องเล็ก! เพียงแค่วันพรุ่งนี้ร่างกายของข้าเดี๋ยวก็กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมแล้ว! ขอแค่เจ้าปลอดภัยแค่นี้ข้าก็ดีใจแล้ว!

ในระหว่างที่คุยกันอยู่นั่นเองซาเนียก็สังเกตุเห็นท่านนายพลเดินออกมาจากสะพานเดินเรือตรงมาหาทั้งสอง

ซาเนีย: .......คุณอา.....
ท่านนายพล: .........ยัยเด็กบ้า...บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าฝืนตัวเองน่ะ
ซาเนีย: ...หนูขอโทษค่ะ

ซาเนียก้มหน้าสลดด้วยความสำนึกผิด แต่เธอก็ต้องแปลกใจเมื่อท่านนายพลได้ก้มลงเข้ามาสวมกอดเธอเอาไว้

ซาเนีย: !!
ท่านนายพล: อาน่ะเป็นห่วงหนูมากเลยรู้มั้ย? อาดีใจเหลือเกินที่หนูไม่เป็นอะไรไป
ซาเนีย: คุณอา
ท่านนายพล: แต่ว่า...เรื่องที่หนูออกไปสู้โดยพลการนั่นเป็นอีกเรื่อง หลังจากนี้พวกเราสองคนต้องมาคุณกันสักหน่อยนะ ส่วนคุณแซนกีฟ
แซนกีฟ: ว่ามาเลยสหายนายพล!

ท่านนายพลโค้งคำนับให้กับแซนกีฟ

ท่านนาพล: ขอบคุณมากที่ช่วยปกป้องหลานสาวของผมเอาไว้ ถ้าไม่มีคุณผมคงจะสูญเสียหลานสาวคนสำคัญไปแล้ว
แซนกีฟ: ข้าต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายขอบคุณ ถ้าไม่ได้สหายซานญ่าตัวน้อยพูดเตือสติล่ะก็ ข้าก็คงยอมแพ้ไปแล้วล่ะ
ท่านนายพล: ถึงอย่างไรเรื่องที่คุณปกป้องหลานของผมเอาไว้ก็เป็นความจริง เพราะฉะนั้นให้ผมพาคุณไปส่งที่ห้องพยาบาลเป็นเพื่อนเถอะ แน่นอนว่าซานญ่าจะไปกับคุณด้วย
ซาเนีย: คุณแซนกีฟคะ! คือว่า...หลังจากที่เรื่องทุกอย่างจบลง ถ้าไม่รังเกียจ...หนูอยากให้คุณมาทานข้าวกับพวกเราที่บ้านด้วยจะได้มั้ยคะ!?
แซนกีฟ: ฮ่าๆ ๆ ถ้าอย่างนั้นถ้าเรื่องทุกอย่างจบลงข้าจะมาเยี่ยมเจ้าและสหายนายพลที่บ้านนะ!(หัวเราะ)

ต่อได้เลยนะครับ

กลับมาจากงานสัปดาห์หนังสือครับ เหนื่อยมากเลยครับ= =ll
pyroman ผ สมาชิก
· #3244
^
เซทครับ วานต่อของคาซึระให้จบทีครับ
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3245
ต่อนะครับ

อีกด้านหนึ่งทางด้านตะวันตกของเกาะ

คาซึระกระโดดลงมาจากลังของมังกรลมซิลฟรีด เผชิญหน้ากับจตุเทพยูปี มือซ้ายของคาซึระแบกปืนเทสล่าแคนน่อนกระบอกโตเอาไว้ ส่วนมือของของตนกำดาบคาตานะเอาไว้แน่น

ยูปี: เห? คู่ต่อสู้คนต่อไปคือแกเองหรือ?
คาซึระ: ...ท่านซิลฟรีด รีบไปช่วยท่านทาบาสะและคนอื่นๆก่อนเถอะครับ
ซิลฟรีด: เข้าใจแล้วค่า! ขอให้ปลอดภัยนะคะคุณคาซึระ!
คาซึระ: เจ้าปิศาจเอ๋ย! คาซึระ โคทาโร่คนนี้จะเป็นคู่ต่อสู้ให้เจ้าเอง!
ยูปี: ฮ่า ๆ ๆ ๆ! คิดจะมาต่อสู้กับข้าคนนี้สติดีหรือเปล่าวะ!? แต่ถ้าแกอยากกลายเป็นเนื้อบดเหมือนกับคนอื่นๆล่ะก็ข้าจะสงเคราะห์ให้เอ.....เปรี้ยง! จ๊าก!

พูดยังไม่ทันจบสำแสงจากปืนเทล่าแคนน่อนของคาซึระก็โดนเข้าหน้าของยูปีเข้าอย่างจัง

ยูปี: หนอยยยยยแก.....
คาซึระ: ต้องขอประทานโทษด้วย พอดีพวกเราไม่ได้มีธรรมเนียมฟังพวกตัวร้ายพล่ามกันสักเท่าไหร่นัก

คาซึระพูดพร้อมกับโยนปืนเทสล่าแคนน่อนกระบอกนั้นทิ้ง จากนั้นคาซึระก็ค่อยชักดาบของตนออกมาจากฟักแล้วชี้ปลายดาบไปที่ยูปี

คาซึระ: ด้วยเกียรติของซามูไร ขอสาบานว่าจะปกป้องเหล่าสหายด้วยชีวิต...
ยูปี: ไอ้เวรเอ้ย! ข้าจะบดขยี้แกให้เป็นผุยผงไปเลย!

ยูปีตะโกนพร้อมกับพุ่งเข้ามาหาคาซึระ แต่ว่ากลับถูกกระสุนไรเฟิลของเซซิเลียขัดขวางเอาไว้

เซซิเลีย: อย่าลืมสิคะว่ายังมีดิชั้นอยู่ด้วยน่ะ!
ยูปี: นังโสเภนีเอ้ย! งั้นข้าจะทุบแกให้ตายก่อนเป็นคนแรกเลย!

ยูปีหับกลับไปหาเซซิเลียพร้อมกับเงื้อแขนขวาของตัวเองขึ้น แต่ว่า...

ฟุ่บ! หอกน้ำแข็งแท่งหนึ่งกพุ่งเข้ามาเสียบแขนของยูปีเอาไว้ ยูปีรีบหันกลับไปมอง ก็พบว่าหอกน้ำแข็งนั้นมาจากทาบาสะซึ่งตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนหลังของซิลฟรีดอสูรรับใช้ของเธอในร่างมังกรอยู่

ในขณะที่กำลังสับสนว่าจะจัดการใครก่อนอยู่นั้นเอง จตุรเทพยูปีก็ถูกกระหน่ำโดยปืนใหญ่กลของเครื่องบินอัลบาทรอสโดยไม่ได้ทันตั้งตัว

อุริว: ฮ่า ๆ ๆ เข้าเป้าทุกนัดเลยว้อย! จังหวะนี้แหละซึระ!
คาซึระ: ไม่ใช่ซึระคาซึระต่างหาก!

คาซึระอาศัยจังหวะที่ยูปีกำลังเสียจังหวะพุ่งตรงเข้าไปหาพร้อมดาบในมือทันที

แต่ทว่ายูปีเองเป็นถึงกับยอดฝีมือของจอมมาร เมื่อเห็นว่ามีคนกำลังพุ่งเข้ามาหาตนขุนพลปิศาจก็รีบเบนความสนใจมาทีคาซึระทันที

ยูปี: คิดจะโจมตีข้าตอนที่ข้าเผลองั้นหรือ? ขอบอกว่ายากส์โว้ย! ทีนี้แหละข้าจะบดขยี้แกให้เป็นหมูสับเลย!

ยูปีเงื้อมือขวาทุบเข้าไปตรงจุดที่คาซึระวิ่งเข้ามา แต่ว่าทว่าคุณชายสูงศักดิ์ผู้บ้าคลั่งผู้ซึ่งผ่านสรภูมิมาอย่างโชกโชนก็มองการโจมตีของยูปีออกแล้วกระโดดหลบท่อนแขนขนาดยักษได้อย่างเฉียดฉิว
คาซึระอาศัยจังหวะนั้นกระโดดขึ้นไปบนท่อนแขนของยูปีแล้ววิ่งเข้าไปประชิดตัวเจ้าปิศาจทันที

ยูปี: บัดซบ!
คาซึระ: มีช่องว่างแล้วขอรับ
เซซิเลีย: ตอนนี้ล่ะคะคุณคาซึระ!
ซิลฟรีด: จัดการมันเลยค่ะคุณคาซึระ!
อุริว: เล่นมันเลยซึระ!
อลิสซาเบธ(ปกติ): (ชูป้าย)ไปเลย! คุณคาซึระ
คาซึระ: จตุรเทพยูปีเอ๋ย เตรียมรับมือ...ท่าไม้ตายของคุณชายสูงศักย์ผู้บ้าคลั่ง คาซึระ โคทาโร่ผู้นี้!!

"ท่าไม้ตายลับสำนักคาซึระ! ข้าวแกงกระหรี่สูตรเผ็ดจี๊ด EX SPARK!!


ป้าบบบบบบบบ!คาซึระหยิบจานเข้าแกงกระหรี่กระโดดเข้ามาโป๊ะหน้าของจตุเทพยูปีเข้าเต็มเปาก่อนที่จะลงพื้นอย่างสวยงาม

ยูปี: ...................
เซซิเลีย: .....................
ทาบาสะ/ซิลฟรีด: .............
อุริว: ......................
อลิสซาเบธ: .......................

................(เงียบฉี่)........................

ความเงียบปกคลุมไปทั่วสนามรบเนื่องจากว่าทุกคนต่างอึ้งกับท่าไม้ตายอันสุดแสนจะหักมุมของคาซึระ

คาซึระ: ........ฮึ! เท่านี้ก็เรียบร้อย.......
ทุกคน: ทำบ้าอะไรของแกวะไอ้หอกหัก! ทำไมถึงใช้ข้าวแกงกะหรี่เป็นท่าไม้ตายล่ะเฮ้ย/ล่ะค้า!
คาซึระ: ดูเหมือนว่า...ต้องใส่เครื่องเคียงเพิ่มเข้าไปอีกหน่อยคงจะดี....
ทุกคน: ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้นเว้ย/ค่ะ

ต่อได้เลยครับคุณไพโร
ปล. ฉากต่อไปให้ยูปีอัดคาซึระ เซซิเลีย ทาบาสะได้เลยครับ เอาแบบยูปีรังแกเซซิเลียหน่อยก็ได้ครับ(พอดีคิดไม่ออกว่าจะให้รังแกยังไงดี) แต่ว่าอย่าเพิ่งสอยเครื่องบินอัลบาทรอสที่อลิสซาเบธกับอุริวนั่งอยู่นะครับ

ปลล. ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณไพโรหน่อยนะครับ ในฉากของโกคิสู้กับเมลเอมกะให้ซีเรียสประมาณไหนครับ เพราะว่าพอดีผมคิดบทของโกคิออกในช่วงหลังจากที่สู้กันแบบดุเดือดกันได้สักพักแล้วน่ะครับ(ฉากที่ว่านั้นผมจะยังไม่บอกทั้งหมดตอนนี้นะครับ แต่จะพูดคีย์เวิร์ดสองคำคร่าวๆคือ"ผู้แข็งแกร่ง"กับ"ซุปมิโสะ"ครับ)

v
v
ตอนนี้ยังคงไม่ถึง"ฉากนั้น"หรอกครับเพราะกะจะให้สู้กับไปอีกสักพัก แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณไพโรอย่างจะให้ฉากเมลเอมปะทะโกคิซีเรียสขนาดไหนน่ะครับ(แต่คงสนุกดีถ้าให้เมลเอมใช้ท่าหมัดแมลง****ตื๊ด****น่ะครับ)

ฟากฉากยูปีด้วยนะครับแกล้งเซซิเลียได้ตามสบายเลยครับ
pyroman ผ สมาชิก
· #3246
หรือว่าฉากหั่น!!. . .อุ๊บ! เกือบspoilบากิซะแล้ว^^'
general juladis สมาชิก
· #3247
ห้องพยาบาล

gr. juladis คุณพักผ่อนก่อนนะเเซนกรีฟ....

แซนกีฟ ข้าไม่เป็นไรมากหรอกสหายนายพลกล้ามเนื้อเหล็กไหลของข้าเเผลแค่นี้สบายมาก.....

gr. juladis ซานย่า อยู่กับคุณแซนกรีฟนะ...อาจะต้องกลับไปข้างบนเพื่อดูแลงานต่อน่ะ

ซานย่า ค่าาาา...(ยิ้ม)ไม่โกรธหนูนะ ...

gr. juladis (หยิกแก้ม)จ้าๆ.....แมวน้อยของอา

ซานย่า คุณอาอ่ะเล่นไรเนี่ยหนูเขินนะ =-=

gr. juladis อาไปล่ะ.....

บนสะพานเรือ

gr. juladis ปืนใหญ่เราเป็นไงบ้าง!!!!

มิโซคุจิ หัวหน้าช่างซ่อมระบบไฮโดรลิค อยู่ครับไม่รู้สิครับ เรายังไม่ต่อไฟ

gr. juladis โยเนคุระ พบไรบ้างไหม

โยเนคุระ ไม่ครับ!!!! ปลอดโปร่ง.....

....ทีมช่างเรียกสะพานเรือตอนนี้เราว่อมระบบไฮโดรลิคเสร็จแล้ว.....

gr. juladis ทราบแล้ว เอาล่ะต่อไฟเข้าไปดูซิ.....

โยเนคุระ ครับ!!!!! ปิ้บบบ!!!!!.....

มิโซคุจิ ออนไลน์ ระบบควบคุมป้อทปืนและไฮโดรลิคทำงานแล้วครับ ระบบควบคุมและล็อคเป้ามิสไซต์ไม่มีปัญหา

gr. juladis ตอนนี้เรายังพอมีเวลาหายใจ ทำไรได้ก็ทำไปก่อนเถอะ....
pyroman ผ สมาชิก
· #3248
ต่อ จากเซท

ยูปี – อ๊ากกกก~~~~!!!! เผ็ด! แต่ก็ดี ข้าจะได้โกรธขึ้นเรื่อยๆ ฮึ่ยยย

ยูปีปล่อยหมัดยักษ์ออกมา

ซึระ - !!?

ตูมมมมมมมมมม ซึระใช้ดาบญี่ปุ่นรับไว้(เอาด้านคมเข้ารับ)และ ฉัวะ ซึระผ่าหมัดยักษ์ของยูปีเป็น2ซีก

ยูปีปล่อยหมัดเพิ่มอีก2หมัด ฉัวะ ฉัวะ ซึระยังคงผ่ามันทิ้งได้

ยูปี – โฮ ดูมีฝีมือพอตัวนี่

ซึระ – อย่ามาดูถูกซามูไรเชียวนะ

อุริว – เจ้าหมอนั่นสู้ได้แฮะ!

ยูปี – ถ้างั้นก็!

ฟุบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยูปีปล่อยแขนยักษ์จำนวนมากเข้าใส่ จนซึระกันได้ไม่หมด

ตูมมมมมมมมมมมมม ซึระถูกกำปั้นยักษ์อัดติดกับพื้น เนื้อตัวโชกไปด้วยเลือด

ยูปี – ว้าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!!!! อ่อนแอซะจริง มนุษย์ก็แบบนี้แหละน้า! ตายง่ายชะมัด!!

“. . . .ไม่ตายหรอก” เสียงส่งออกมาจากร่างที่ย้อมไปด้วยโลหิต “จิตวิญญาณนี้น่ะ”

“เฮ้ย! ยังมีชีวิตอยู่เรอะ!?” ยูปีตกใจเล็กน้อย

“เพื่อนฉันคนนึง. . .เจ้านั่นน่ะเป็นคนที่ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง” ซึระพยายามพูดต่อ “ยศศักดิ์อะไรก็ไม่มี งานที่ทำก็กระจอก ใช้ชีวิตแบบเพี้ยนๆขนาดไปแย่งอาหารที่สุนัขยังไม่รับประทานได้”

“แต่เจ้านั่นกลับเป็นนักรบที่กล้าหาญที่สามารถปกป้องไว้ได้ทั้งหมด ทั้งเพื่อนพ้อง ทั้งที่อยู่ ทั้งรอยยิ้ม และ คำสัญญา”
“แม้จะเจอกับศัตรูที่ไม่มีทางชนะ แม้นร่างกายจะแลกสลาย แต่จิตวิญญาณของหมอนั่นก็ไม่สูญหายไปหรอก” ซึระยิ้มออกมาเมื่อนึกไปถึงคนที่พูดถึง “ไม่ว่าจะทำยังไง จิตวิญญาณแห่งซามูไรก็ไม่มีทางหายไปหรอก!!”

อลิสซาเบธ(ปกติ)(ชูป้าย) – คุณคาซึระ! T T

“ซึระ” อุริวอุทานออกมาเบาๆ “คุณคาซึระ” เซซีเลียก็เช่นกัน

ยูปีแสยะยิ้มขึ้นมา “งั้นไอ้จิตวิญญาณนั่น ข้าจะซัดมันให้หายไปเลยล่ะกัน!!”

ตูมมมมม เปรี้ยงงงงงงงงงงง เสียงของหมัดยักษ์กระแทกร่างดังออกมาอย่างต่อเนื่อง

“หยุดนะ” อุริวตะโกนเพราะไม่อาจทนดูได้อีก ซึระตอนนี้นอนติดกับพื้น

“สุดท้ายมันก็ได้แค่นี้แหละ” ยูปีพูดพร้อมหันไปทางพวกเซซีเลีย

“. . . . . . . . . . .เปล่าประโยชน์” เสียงนั้นทำให้ยูปีหันกลับมาด้วยความตกใจ ซึระรวบรวมแรงทั้งหมดพยายามลุกขึ้นและพูดต่อ “เห็นมั้ย ยังไงก็ไม่หาย”

ยูปี – กะ แก

“จิตวิญญาณแห่งนักสู้ที่แน่วแน่มั่นคงคือสิ่งที่เดิมพันด้วยชีวิตและศักดิ์ศรี เพราะงั้นคนที่ไม่เข้าใจถึงวิถีแห่งนักสู้อย่างแกน่ะ! ไม่มีวันลบมันให้หายไปได้หรอก!!”
ซึระประกาศก้องด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่อย่างที่พวกเซซีเลียไม่เคยรู้มาก่อน

“หนวกหูว้อย! ไอ้แมลงสาป!” ยูปีตะโกน พร้อมเงื้อกำปั้นเข้าใส่

ฟุบ ในจังหวะนั้น ผัวะ อลิสซาเบธใช้แผ่นป้ายที่เขียนว่า“หยุดนะ!”ใส่หัวยูปี

อัลบาทรอสของอุริวก็ระดมพ่นกระสุนไม่หยุดพร้อมๆกับที่เซซิเลียยิงโจมตีด้วยอาวุธทั้งหมดที่มี
ทาบาสะก็ปาหอกน้ำแข็งใส่แบบไม่ยั้ง การโจมตีจากทุกสารทิศทำให้เกิดฝุ่นควันจากการต่อสู้
ทว่า ยูปีในสภาพที่กลายร่างด้วยความโกรธสามารถทนรับการโจมตีทั้งหมดได้สบายๆ

“ฮึ่ยยย” เจ้าอสูรร้ายคำรามก้องพร้อมๆกับปล่อยแขนยักษ์ทุบใส่อลิสซาเบธกับทาบาสะแบบไม่ยั้ง
จากนั้นมันก็ปล่อยหมัดยักษ์พุ่งขึ้นไปชนอัลบาทรอสของอุริวจนพังในทีเดียว

อุริว – อ๊ากกกกกก~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!

จากนั้นมันก็หันไปหาเซซีเลียและหวดแขนยักษ์เข้าใส่เธอเต็มๆ

“อ๊าาาาาาา~~~~~!!!!”หญิงสาวร้อง ถึงจะยกเกระขึ้นกันแต่ก็ไม่อาจต้านแรงได้ เธอถูกซัดไปกองกับพื้น

กองกำลังกลุ่มสุดท้ายที่จสู้กับยูปีถูกเล่นงานหมดแล้ว
การต่อสู้ครั้งนี้สมุนของบาคุระเป็นฝ่ายชนะ. . . . . . . . . . . . . . . . .

ก็น่าจะเป็นอย่างงั้น ทว่ายังมีอีกคนที่ยังยืนอยู่(ไม่ใช่ซึระ). . . . . . . .ยูที ลาบุตรีแห่งพระเจ้าสูงสุด
เด็กสาวเดินมาประจันหน้ากับอสูรร้าย

“ว่างาย ยัยหนู” มันถามเธออย่างเยาะเย้ย “จะมาหาที่ตายอีกคนสินะ ครั้งก่อนที่เจอกับแกก็ไม่เห็นจะทำอะไรข้าได้เลยนี่”
ใช่ เพราะครั้งก่อนเธอกับราวี่ติดกับดักของบาคุระจนไม่สามารถใช้พลังได้ แต่ตอนนี้นั้นต่างกันตรงที่ไม่มีกับดัก
ซึ่งหมายถึงด้วยพลังของเธอ(แบล็กโฮล)ก็สามารถลบศัตรูตรงหน้าให้หายไปได้ทันที
ทว่า เด็กสาวกลับยืนนิ่งและมองไปที่ยูปี

“อะไร? กลัวข้าจนทำอะไรไม่ถูกเลยงั้นสิ” มันถามอีกครั้ง แต่คราวนี้ยูทีเป็นฝ่ายแสยะยิ้มออกมาบ้าง

“กับไอ้กระจอกอย่างแกน่ะ ไม่คณามือฉันหรอกย่ะ” คำพูดของเด็กสาวเหมือนจะไปทำให้เส้นอะไรบางอย่างของยูปีตึง
“หา! แกว่าไงนะ!?” ยูปีถามด้วยเสียงที่มีความโกรธแบบอื่นผสมอยู่ แต่เด็กสาวก็ไม่มีท่าทีหวาดกลัวมันเลย
“นอกจากกระจอกแล้วยังโง่อีกแฮะ ก็กำลังบอกว่าฉันน่ะเก่งกว่าแกไงเล่า เจ้าโง่!” ด้วยวิธีพูดดูถูกคนอื่นที่เรียนมาจากซีทู(ซึ่งคาเรนต้องคอยลากซีทูให้ออกห่างจากยูทีทุกครั้งที่เห็น) ทำให้เธอรู้ว่าคนประเภทไหนพูดอย่างไรจึงจะยั่วโมโหได้ดีที่สุด
“อย่างแกน่ะ ไม่มีอะไรให้กลัวเลยแท้ๆ สมองก็น้อย ความอดทนก็สั้น เรียวแรงก็นิดเดียว เนี่ยนะเหรอจตุรเทพแห่งนรก อยากจะขำให้ร้องไห้เลยจริงๆ”

“แกว่าไงนะ!!?”ยูปีคำรามด้วยความโกรธ แต่คราวนี้ต่างออกไป เพราะถ้าเป็นความโกรธจากการถูกไล่ต้อนในการต่อสู้ก็ยังพอเปลี่ยนเป็นพลังได้
แต่นี้มันคือความโกรธจากการโดนดูถูกซึ่งนอกจากจะโกรธแล้ว ยังทำให้เกิดความสับสนด้วย ยิ่งเป็นพวกลุยไว้ก่อนแบบยูปีแล้วยิ่งเข้าไปใหญ่
“อย่างแกน่ะ ไม่มีปัญญาเอาชนะพวกเราได้หรอก” เด็กสาวบอกกับยูปี ซึ่งครั้งนี้มันกลับหัวเราะที่ได้ยิน

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆ!!!! ไม่มีปัญญาเหรอ? ลองมองไปรอบๆสิ พรรคพวกของแกถูกข้าเล่นงานหมดแล้ว ต่อหน้าร่างเนื้ออันแข็งแกร่งของข้าพวกมันก็ไม่ต่างอะไรกับขยะหรอก และแกเองก็เช่นกัน”
ยูทียังคงทำสีหน้าเรียบเฉย เธอมองไปที่อีกฝ่ายแล้วพูดว่า “แกเนี่ยไร้สมองจริงๆนะ”

ยูปี - !!!?

“ไม่ได้ยินที่คุณคาซึระบอกรึไง ถึงร่างกายจะแหลกสลายแต่จิตวิญญาณจะไม่หายไป แกที่ไม่เข้าใจถึงสิ่งนั้น ไม่มีทางชนะพวกเขาได้หรอก”
“หุบปาก!!” เพี้ยะ ยูทีถูกอีกฝ่ายใช้มือ(แบบไม่ขยาย)หวดไปที่หน้าเล็กๆของเธอ ด้วยแรงอันมหาศาลทำให้ร่างของเธอลอยไปตามแรง
เธอหันไปมองยูปี แม้นใบหน้าด้านซ้ายมีรอยช้ำและเลือดออกจากปาก แต่แววตายังคงไม่เปลี่ยนแปลง พร้อมๆกับร่างที่แน่นิ่งของราวี่เริ่มขยับเล็กน้อย
“อย่ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้น! ทำปากดีพูดนู่นพูดนี่ ตัวแกไม่เห็นจะมีพลังเลยแท้ๆ!”
“นั่นเพราฉันสัญญากับราวี่ไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็จะไม่ใช่พลังกับแกหรอก เพราะราวี่กับพี่สคัล พี่ซีโร่ และทุกๆคนจะจัดการแกเอง”

ผัวะ หมัดขนาดยักษ์กระแทกใส่ร่างของเด็กสาวเต็มๆจนทั้งตัวเธอเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ
แต่ถึงจะไปนอนกับพื้นเธอก็ยังคงจ้องมาที่ยูปีด้วยสายตาแบบเดิม

“ฮึ่ย! ยัยเด็กนี่ งั้นข้าจะฆ่าแกไปพร้อมกับความเชื่อไร้สาระนั่นซะเลย!!”
หมัดยักษ์พุ่งเข้าหาเธออย่างไร้ความปราณี
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

“อ๊อก!!?” ยูปีร้องเพราะถูกต่อยหน้าด้วยหมัดความเร็วสูง เจ้าของหมัดนั้นแม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยบาดแผลแต่ก็ยืนประจันหน้าอย่างไม่เกรงกลัว
“ราวี่” ยูทีเรียกชื่อของเขาด้วยเสียงที่สั่นเทิ้มด้วยความดีใจ
“ยูที ขอบคุณนะที่เชื่อใจฉัน”ราวี่พูดด้วยน้ำเสียงที่เจ็บใจอันผสมไปด้วยความโกรธ“และ ขอโทษนะที่ฉันปล่อยให้เธอโดนแบบนั้นน่ะ”
ราวี่จ้องไปที่ศัตรูคู่แค้น “เกียร์2!!” มีควันออกมาจากร่างของราวี่
“ไม่ยกโทษให้แน่ ฉันไม่ยกโทษให้แกแน่! มอนโทโทยูปี!!” เขาประกาศกร้าวพร้อมพุ่งไปหาศัตรู
“หมัดเพลิงเจ็ท!!” เปรี้ยงงงงงงงงงงง หมัดเพลิงความเร็วสูงพุ่งใส่ร่างของเจ้ายักษ์ “อ๊ากกก!!!! ร้อน!!”
ราวี่ไม่ปล่อยโอกาส “เจ็ท ฟีนิกซ์โครว์!!” ตูมมมมมมมมมมม ราวี่ใช้เท้าเหยียบหัวของอีกฝ่าย

“อ๊อกกก~~~~!!!!” ขณะถูกเหยียบอยู่นั่น ยูปีก็คิดแผนชั่วออกมันใช้หนวดแหลม5เส้นพุ่งไปที่คนที่ราวี่ต้องเอาตัวเข้ารับแทนแน่ๆ“ตายซะ!!”
“ยูที!” หนุ่มผมแดงสังเกตเห็นจึงรีบพุ่งไปตามที่ยูปีคิด ราวี่เข้ากอดยูทีไว้ใช้ตัวเองเป็นโล่ให้เธอ

ฉัวะๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงจากการฟันเกิดขึ้นพร้อมๆกับที่หนวดของยูปีโดนตัดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ซึ่งไม่ใช่ฝีมือของใครอื่น
ซีโร่ – อย่าบังอาจเอามือโสโครกของแก!. . .
สคัล – มาแตะต้องน้องสาวของพวกเราไปมากกว่านี้นะเฟ้ย!

“พี่สคัล พี่ซีโร่” เด็กสาวเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ
“อดทนได้ดีมากยูที สมกับเป็นน้องของพี่เลย” หุ่นเกราะแดงพูดออกมาโดยที่เพื่อนของเขาคนที่ไหลมีตัวZบอกต่อว่า ”พูดอะไรแบบนั้น ยัยนั่นก็เป็นน้องสาวของพวกแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“นั่นสินะ”

และไม่เพียงแค่นั้น เซทกับเดดพูลที่ร่างฟื้นสภาพเสร็จแล้วก็เข้ามาด้วย
“เซซีเลียก็โดนมันเล่นเหมือนกันสินะ” หนุ่มแว่นถามเจ้าโม่งข้างๆซึ่งตอบว่า “ยัยอุริวกับทาบาสะก็เสร็จไปด้วยแฮะ”

“เฮ้ย! ซึระ ยังไม่ตายใช่มั้ย?”
“พูดอะไรยังงั้นล่ะท่านเซท ไม่ใช่ซึระ คาซึระต่างหาก” ร่างที่ทรุดโทรมพูดออกมา
“หึ ดูท่าจะแข็งแรงดีแฮะ”

ราวี่เดินมาอยู่หน้ากลุ่ม “ทุกคน คราวนี้แหละ แสดงพลังของพวกเราให้มันเห็นกันเลย!!”
“โอ้ววว~~~~~~!!!!”

ต่อเลยครับskull ให้คุณกับซีโร่ลุยก่อน งัดท่าแรงๆมาใช้เลยก็ได้(มีโดนมันสวนหน่อยก็ดี)

ป.ล. ตอบzet ฉากของโกคิสู้กับเมลเอมก็เอาให้ดูชนะแบบไม่เวอร์ไปก็ดีครับ(ที่เหลือแล้วแต่ แต่ให้มีตลกน้อยหน่อยก็ได้)
ป.ล.2 นอนล่ะครับ ไม่ไหวแล้ว
skull สมาชิก
· #3249
ถ้าผมจะโจมตีให้ยูปีแขนขาดข้างหนึ่งได้มั้ยครับ?
pyroman ผ สมาชิก
· #3250
^
ได้ครับ แต่ไม่แนะนำสักเท่าไหร่(เพราะมันงอกออกมาได้เรื่อยๆ = =''')
skull สมาชิก
· #3251
ซีโร่:...........
รูปภาพ
สคัล:แกทำร้ายน้องบุญธรรมฉัน นี่คือของตอบแทนสำหรับแก
รูปภาพ
kick
รูปภาพ
thunder
รูปภาพ
mach
รูปภาพ
ฟ้าว....
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
สคัล:ไลท์นิ่ง โซนิค
รูปภาพ
สคัล:เเเเเเเเเเเเเเววววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!
ยูปี:เปล่าประโยชน์

เจ้ายักษ์ยูปีเอาแขนกันเอาไว้ แล้วปัดสคัลกระเด็นออกไป

ต่อมา

ซีโร่:กระบวนท่าดาบเดียว เก็นมุเรย์
รูปภาพ
คลื่นดาบถูกปล่อยออกมาใส่เจ้ายักษ์ยูปีอย่างต่อเนื่องแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้แขนซ้ายยูปีขาด

ปล.ที่ผมใช้คือเก็นมุเรย์ของแท้นะครับ(ไม่ใช่จาก mvc3)
ปล.2 ต่อเลยครับ
pyroman ผ สมาชิก
· #3252
skullครับ
ตรง "ให้คุณกับซีโร่ลุยก่อน งดท่าแรงๆมาใช้เลยก็ได้"ของช่องที่แล้ว
ไม้หันอากาศมันตกไปนะครับ
เปลี่ยนจาก"งด"เป็น"งัด"นะ ใส่ท่าแรงๆมาได้เลยครับ
skull สมาชิก
· #3253
^
รู้ก่อนแล้วครับ ก็โจมตีใส่แล้วด้วย
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3254
ขอต่อนะครับ

อีกด้านหนึ่ง โกคิ vs เมลเอม

โกคิ: ...เป็นท่าโจมตีที่ร้ายกาจยิ่งนัก...
เมลเอม: !!

ตูม!! เสียงกองหินที่ทับร่างของโกคิถูกคลื่นจิตระเบิดกระจุย พร้อมกับโกคิซึ่งเดินออกมาจากกลุ่มควันโดยไร้รอยขีดข่วน

โกคิ: ...ไม่ว่าจะเป็น"เน็น"ของเจ้าก็ดี หรือการโจมตีจากระยะไกลของเจ้าก็ดี ทั้งหมดล้วนแต่เป็นกระบวนท่าที่ร้ายกาจทั้งสิ้น สมแล้วที่เจ้าเป็นถึงกับยอดนักสู้ของจอมมาร...
เมลเอม: .......
โกคิ: แต่ว่า...ข้ารับรู้ถึงบางสิ่ง...บางสิ่งที่ขาดหายไปในตัวเจ้า...หมัดของเจ้า...มันไม่มีน้ำหนัก...ข้าไม่รู้สึกถึงจิตวิญญาณที่ออกมาจากตัวเจ้าเลยสักนิด!
เมลเอม: ....หมายความว่ายังไง?
โกคิ: กระบวนท่าทั้งหมดของเจ้านั้น ข้าต้องยอมรับว่าล้วนเป็นกระบวนท่าที่ร้ายกาจ! แต่ว่าการที่นักสู้ที่แข็งแกร่งนั้นจำเป็นต้องมีบางสิ่งที่เจ้าในตอนนี้ยังไม่มี เมื่อไม่มีสิ่งนั้น ความรุนแรงเฉียบคมของกระบวนท่าก็จะทื่อลงอย่างเห็นได้ชัด หรืออีกนัยนึงก็คือ เจ้าในตอนนี้"อ่อนแอ"ยังไงล่ะ!

เมลเอม: นี่เจ้าจะบอกว่า...ข้าผู้ซึ่งเป็นตัวตนอันสมบูรณ์แบบที่ถูกสร้างขึ้นโดยท่านจอมมารผู้ซึ่งก้าวผ่านขีดความสามารถของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลนั้น...อ่อนแออย่างนั้นหรือ!?
เมลเอม: ...สมบูรณ์แบบงั้นหรือ? แสดงว่าข้าเข้าใจถูกแล้วสินะ... ข้าจะบอกอะไรให้เจ้าได้รู้...สิ่งหนึ่งที่เจ้ายังขาดหายไปนั่นก็คือ ความปรารถนาอันแรงกล้าในฐานะนักสู้ยังไงล่ะ!
เมลเอม: ความปรารถนา?
โกคิ: ...สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนเกิดมาพร้อมกับสัญชาตญาณหนึ่งที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด นั่นคือ"ความอยาก" ไม่ว่าจะเป็นนักล่าที่ต้องการอาหาร หรือเหยื่อที่ต้องการมีชีวิตรอด ทุกอย่างถูกชักนำด้วย"ความอยาก"ทั้งสิ้น! ความอยากนั้นเป็นบ่อเกิดที่ทำให้บุรุษทุกผู้ล้วนเกิดมาเพื่อไขว่ขว้าแย่งชิงหาพลังอันเป็นที่สุดมาครอบครองเพื่อเติมเต็มความปรารถนาของตน! ก่อให้เกิดพลังที่ขับเคลื่อนทุกชีวิต! นั่นคือความปรารถณาอันแรงกล้าของนักสู้!

โกคิหยุดมองเมลเอมสักพัก แล้วจึงพูดต่อ

โกคิ: เจ้า...ตัวเจ้านั้นกล่าวว่าตนเองคือสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์ นั่นหมายถึงตัวเจ้านั่นไม่มีความปรารถนาหรือจุดมุ่งหมายเป็นของตน! ตัวเจ้าสมบูรณ์แบบเกินไปจนไม่มีสิ่งใดสามารถเติมเต็มให้เจ้าได้อีก! เจ้าเป็นเพียงแค่หุ่นกระบอกที่คอยเต้นไปตามความปรารถนาของผู้อื่นเท่านั้น! กระบวนท่าของเจ้าที่ไม่สามารถทำให้ข้าบาดเจ็บได้แม้รอยขีดข่วนเป็นหลักฐานอย่างดี!
เมลเอม: ...(เงียบ)...ทฤษฎีที่เจ้าพูดมานั้นน่าสนใจดี....

ฟุ่บ! เมลเอมกระโดดพุ่งเข้าไปหาโกคิทันที

เมลเอม: ถ้าเจ้าบอกว่านักสู้ทุกคนล้วนมีแรงปรารถนาอันแรงกล้า แล้วความปรารถนาของเจ้าคืออะไรล่ะ!?

เมลเอมเงื้อมือขึ้นมาหมายจะสังหารโกคิ แต่ทว่า...

"Kongou Kokuretsu Zan!!!(ฝ่ามือวัชระผ่าปฐพี!!)"

รูปภาพ

เปรี้ยง! โกคิยกฝ่ามือขึ้นแล้วใช้สันมือสับลงไปกลางพื้น พลังทำลายอันมหาศาลนั้นทำให้พื้นดินแยกออกเป็นสองเสี่ยง

เมลเอม: อ๊ากกกกกก!

เมลเอมโดนพลังโจมตีของพลังผ่ามือวัชระผ่าปฐพีจนเกิดบาดแผลเป็นทางยาวตั้งแต่หัวไหล่ ตั้งแต่ที่เขาถูกสร้างขึ้นมาโดยจอมมารไม่เคยมีผู้ใดสามารถทำให้ร่างกายของเขามีบาดแผลได้มาก่อน

โกคิ: ความปรารถนาของข้า...ความปรารถนาของข้าเพียงอย่างเดียวที่ทำให้ข้ายอมละทิ้งความเป็นมนุษย์จนกลายเป็นเทพอสูรนั่นคือการต่อสู้! สิ่งที่ขับดันความบ้าคลั่งของข้านั่นคือการได้ประมือกับจอมยุทย์ที่แข็งแกร่งที่สุด! เป็นการต่อสู้ที่นักสู้ทั้งสองต้องต่อสู้กันจนกว่าจะมอดม้วยไปข้าง! สรวงสวรรค์แห่งการต่อสู้! นี่แหละคือความปรารถนาแห่งนักสู้ของข้า!

โกคิไม่รอให้เมลเอมได้ตั้งตัว เขาถือโอกาสพุ่งเข้าโจมตีใส่เมลเอมด้วยทุกกระบวนท่าที่มีทันที

รูปภาพ

เมลเอมได้รับรู้ถึงพลังของการโจมตีทุกกระบวนท่าของโกคิ ทั้งหมัด เข่า ศอก ลูกถีบ ทุกหมัดทุกลูกถีบที่สัมผัสเมลเอมล้วนหนักหน่วง หนักแน่นและเต็มไปด้วยจิตแห่งการต่อสู้

เมลเอม: (คิด)เป็นการโจมตีด้วย"ฮาคิ"ที่หนักแน่นเหลือเกิน..."ความปรารถนา"ของเทพอสูรสามารถเพิ่มพลังให้กับ"ฮาคิ"ได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ!?
โกคิ: ข้าขอถามเจ้าเมลเอม! เหตุผลในการต่อสู้ของเจ้าคืออะไร!? หรือว่าเจ้าทำหน้าทีปกป้องจอมมารโดยไม่รู้ถึงความปรารถนาในตัวเจ้าเองเลยงั้นหรือ!?

โกคิชกเมลเอมลอยขึ้นไปบนฟ้า จากนั้นเขาก็กระโดดตามขึ้นไปสับเข้าที่คอของเมลเอมกลางอากาศ

รูปภาพ

"หนึ่งในสุดยอดวิชาหมัดจิตสังหาร! MISOGI!!!(ชำระล้าง!!!)"

รูปภาพ

ตูมมมมมมมมม!

ผ่างงงงงงงงงงง!


โกคิทิ้งดิ่งกระแทกหัวของเมลเอมกับพื้นหินอย่างแรง แรงกระแทกส่งผลให้เกิดแผ่นดินถล่มทลายทั่วบริเวณ ตรงพื้นที่โกคิได้กระแทกเมลเอมได้เกิดรอยแยกกลายเป็นรูปตัวอักษรคำว่า"เถียน"(天 - TEN แปลว่าสวรรค์)ขนาดใหญ่ประทับเอาไว้

โกคิ: ข้าขอถามเจ้าอีกครั้ง!! ความปรารถนาของเจ้านั้นคืออะไร!!

ต่อได้เลยครับ
ปล.ฉากอเวจีสังหารผมขอเขียนเองนะครับ
ปลล.เดี๋ยวเขียนฉากของเซทพรุ่งนี้ครับ
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3255
ไม่มีใครมาเยือนถ้าอย่างนั้นผมขอต่อนะครับ

อีกด้านหนึ่งทางฝั่งตะวันตกของเกาะ

ยูปีที่โดนท่าเกนมุเรย์ของซีโร่เข้าไปมองแขนข้างที่ขาดอย่างไม่หยี่ระ พร้อมกับงอกแขนของตนออกมาใหม่

ยูปี: ไอ้พวกบ้านี่! ของแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอกเว้ย!

เปรี้ยง!

ยูปี: จ๊าก!

กระสุนพลาสม่าหนึ่งนัดกระแทกเข้าที่ท้ายทอยของยูปีเข้าอย่างจัง เขาหันกลับไปมอง ก็พบอุด้งเกะและโยวมุซึ่งทั้งสองคนกำลังแบกร่างของโรเบลต้าที่หมดสภาพ ในมือขวาของอุด้งเกะถือปืนพกพลาสม่าUS-Alpha Alienblasterอยู่โดยปลายกระบอกปืนชี้มาที่เขา

ด้ง: เจ้าปืนกระบอกนี้น่ะ สามารถเปลี่ยนแกให้กลายเป็นเศษธุลีได้สบายๆเลยล่ะ

ยูปีลูบแผลไหม้เกรียมตรงท้ายท้อย ความโกรธของยูปีเริ่มประทุขึ้นมาอีกครั้ง แต่ว่า...

เดดพูล: โย่ว!
ยูปี: !!

ยูปีหันหัวไปอีกทางก็พบเดดพูลซึ่งเขาคิดว่าน่าจะเด็ดหัวไปแล้ว ตอนนี้กำลังยืนกร่างถือปืน Annihilator2000 เอาไว้อยู่

เดดพูล: รู้อะไรป่ะ? แกเนี่ยทำให้ชั้นนึกถึง"เดอะฮัลค์"จริงๆว่ะ! ขอถามอะไรหน่อยสิ! จริงๆแล้วไอ้คนเขียนฮันเตอร์xฮันเตอร์เนี่ยชอบดูซีรีย์ของเดอะฮัลค์ใช่มั้ยเนี่ย!? อ้อใช่! ขอโทษทีที่ออกทะเล ขอเข้าเรื่องเลยล่ะกัน จะพูดอะไรอย่างนึงนะ แกน่ะไม่ว่าจะทำยังไงแกก็เอาชนะพวกตูไม่ได้หรอกเว้ย! ชั้นจะไม่บอกว่าเป็นเพราะพลังของมิตรภาพหรือจิตวิญญาณซามูไรเหมือนกับไอ้ซึระผมยาวนั่นหรอกนะ เพราะว่าสาเหตุที่แกไม่มีทางชนะพวกเราได้ก็เพราะพวกตูเป็นบร๊ะเอกยังไงล่ะ ต่อให้ถูกแกทุบจนเป็นปุ๋ยยังไงไอ้คนเขียนมันก็แถให้ฟื้นคืนชีพได้อยู่ดีนั่นล่ะ! แถมตอนนี้พวกแกที่เหลือยังโดนเจี๊ยเรียบสี่มุมอีกต่างหาก นี่ยังไม่นับเจ้าอคูม่า(โกคิ)ที่สู้กับเมลเอมทางเหนือนะ ชั้นสังหรว่าเจ้าสองตัวนั้นมันต้องต่อยกันจนเกาะแตกแหงๆ และก็ถ้าอยากจะรู้ว่าชั้นรู้เหตุการณ์ทั้งหมดได้ยังไงทั้งๆที่อยู่คนล่ะด้านของเกาะ นั่นก็เพราะชั้นอ่านเรื่องทั้งหมดจากเรปบนๆก่อนหน้านะสิ! เก็ตมั้ย? ไม่เก็ตเหรอ? งั้นเอาเป็นว่าพวกแกทุกตัวจะโดนพวกชั้นเตะก้นจนร้องไห้หาแม่ยังไงล่ะ
ยูปี: พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลยว้อยยย!

ยูปีตะโกนพร้อมกับวิ่งเข้าไปหาเดดพูล

เดดพูล: เข้ามาสิเว้ย! พ่อจะเป่าแกให้เป็นเศษด้วยปืนสารพัดประโยชน์ Anihilator2000 นี่เลยเว้ย!

เดดพูลยกปากกระบอกปืนสาพัดประโยชน์ไปทางยูปีที่กำลังวิ่งเข้ามา จากนั้นก็ลั่นไก

กริ๊ก!

"แต๊ว ๆ ๆ ๆ ๆ ตรู่ว ๆ ๆ ๆ ๆ เย้ว ๆ ๆ ๆ ๆ "

เสียงเพลงเทคโนดังกระหึ่มออกมาจากเจ้าปืนสารพัดประโยชน์ของเดดพูล คลิ๊กลิงค์เพื่อดูฉากประกอบ

เดดพูล: YEEEEEEEEEEEEEED!!! มากดเป็นปุ่มเล่นเพลงอะไรตอนนี้ว้า! แล้วไอ้ปุ่มลั่นไกปืนกลมันอยู่ตรงไหนวะ! ปุ่มนี้หรือ!? หรือว่าปุ่มนี้!

นักรบจอมฝอยตกใจแทบสิ้นสติ เขาพยายามกดปุ่มบนปืนหลากแอ๊ฟฯเจ้าปัญหาอย่างเอาเป็นเอาตาย ในขณะที่ยูปีก็วิ่งควงหมัดเข้ามาด้วยความเร็วสูง

เดดพูล: บัดซบ! จำไว้เลยนะเว้ยไอ้คนเขียน! เอาแต่ยัดบทเจ็บตัวให้ตรู! ตรูจะฟ้องสแตนลีย์แน่!

ยูปีเงื้อหมัดเข้ามาหมายจะทุบเดดพูล

ยูปี: เอ็งตายยยยยยยยยยยยยยยย!
เดดพูล: กรี๊ดดดดดดดดดดดดด! ขอเวลานอก! ขอเวลานอก! บ้าที่สุด! YOU PRESSED THE WRONG BUTTOOOOON!!

เดดพูลแหกปากตาเหลือกเตรียมใจรอรับการโจมตี...

เดดพูล: แหกปากตาเหลือกมันเตรียมใจตรงไหนฟ่ะ!

เอาน่า...พอดีหาคำมาใช้ไม่ค่อยจะถูกเท่าไหร่ แล้วก็อย่ามาหยุดฉากเอาดื้อๆสิวะ

เดดพูล: ก็ได้ๆ งั้นเอาเป็นว่า ในขณะที่ชั้น! เดดพูล! นักรบจอมฝอย! กำจังจะถูกเจ้าสัตว์ประหลาดที่ดูเหมือนว่าอยากจะเป็นเดอะฮัลค์ซะเหลือเกินบดขยี้ ในช่วงเวลาที่ชั้นกำลังจะถูกท่อนแขนไส้กรอกยักษ์ของมันทุบให้เละเป็นเป็นเศษอยู่นั้นเอง ก็มีบางอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา!

"กระบวนท่าดาบเดียว: GENNMU ZERO!"

ฉัวะ!

ยูปี: อ๊ากกกกกกกกกก!
เดดพูล: แขนของเจ้าสัตว์ประหลาดซึ่งเป็นตัวละครที่ออกแบบเผาๆโดยคนเขียนของโชเน็นจัมพ์ที่ชอบอู้งานก็ถูกคลื่นพลังสีเขียวฟันขาดกระจุยไป! เป็นการโจมตีของเจ้าซีโร่งั้นหรือ? หรือว่าของเจ้าขี้เก็กสคัล? หรือว่าอยู่ดีๆผู้คนทั้งนิวยอร์กเกิดอยากประท้วงหยุดงาน? เปล่าเลย!

เซท: ให้ตายสิน้า แกเล่นงานพวกเราทุกคนซะงอมพระราม แถมยังระเบิดเครื่องบินของพวกเราซะกระจุย แล้วพวกเราจะกลับบ้านกันยังไงล่ะวะ?
เดดพูล: ใช่แล้ว! เจ้าของการโจมตีนั้นไม่ใช่ใครอื่น...นั่นคือ...ใช่แล้ว!...ไม่ใช่ใครอื่นไกล เจ้านั่นคือ...เซท! Taskmaster No.2! The Lone Wanderer! Vault Dweller! Courier! Hero Of Apocalypse! และ เจ้าแว่นดุ้นหน้าสำอางเหมือนนักบินกันดั้มoo! เจ้าบ้าเซทใช้ท่าโจมตีของซีโร่ซึ่งได้ลอกเลียนแบบมาจากการโจมตีของเจ้าซีโร่ ตัดแขนของเจ้าขุนพลปิศาจด้วยดาบมารซึ่งมีร่างสแตนด์เป็นสาวน้อยหูมาบาเซนจิเหมือนหลุดมาจากเกมลามก(หื่นว่ะ) ท่ามกลางความตกตะลึงของเจ้าซีโร่ซึ่งทำหน้าแบบว่า..."เฮ้ย! นี่มันท่ากรูนี่หว่า! เจ้าหมอนั่นมันลอกเลียนท่าของกรูไปได้ยังไงกันเนี่ย!"ยังไงยังงั้น...เฮ้ย! ซีโร่ถามอะไรหน่อยเดะ! เมื่อไหร่แค๊ปคอมจะเอาเมก้าแมนมาลงเกมครอสโอเวอร์อีกล่ะ!?

เอ่อ....เดดพูล....เอ็งแย่งบรรยายพูดแทนผมไปหมดเลยอ่ะ= =lll งั้นเอาเป็นว่าเอ็งพูดที่เหลือแทนล่ะกัน

เดดพูล: ดีเหมือนกันคนเขียน! ถ้าอย่างนั้นชั้นจะบรรยายต่อล่ะนะ! หลังจากที่อึ้งไปพักหนึ่ง เจ้าปิศาจที่โดนตัดแขนไปก็ทำหน้าแบบว่า"โอ้! มรึงตัดแขนกรูอีกแล้วเหรอ!? ทำไมพวกมรึงชอบตัดแขนกรูจัง" แล้วเซทก็ทำยืนทำท่าท้าทายเจ้ายักษ์นั้นอย่างเท่ แล้วเจ้านั่นก็พูดอะไรในทำนองนี้ออกมา
เซท: สีหน้าดีนี่หว่าแกน่ะ....ไอ้สีหน้าแบบนี้ล่ะที่ชั้นอยากเห็น สีหน้าของคนที่ชอบคิดว่าตัวเองไร้เทียมทานอย่างพวกแกทำหน้าเหมือนกับได้เจอกับยมทูตที่จะมาเอาชีวิต มันทำให้ชั้นรู้สึกสะใจเป็นบ้า เพราะอย่างนี้แหล่ะถึงเลิกเป็นทหารรับจ้างไม่ได้สักที

เดดพูล: โอ๊ะโอ๋! ดูเหมือนว่าเจ้าเซทจะเปิดโหมด"องค์ชายลำดับสองแห่งดาวซาดิสต์"ไปซะแล้ว ดูท่าว่าเจ้าปิศาจนั่นต้องโดนหวดก้นจนร้องหาแม่แน่ๆ!
เซท: โยวมุ! ขอดาบหน่อย!
โยวมุ: ค่ะ!
เดดพูล: ยังเมี้ยงหัวขาวโยนดาบเล่มหนึ่งไปให้เซท มันคือดาบผ่ามิติที่เจ้าเบียงเฮียรังเคยมอบให้ยัยเมี้ยงตอนอยู่ที่เกาะโฮไรนั่นเอง!(ทุกๆคนจำได้อ่ะป่าวเอ่ย?) ว่าแล้วเจ้าเซทก็ถือดาบเล่มนั้นด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวาก็ถือยัยหูหมาในร่างดาบเอาไว้มั่น พร้อมกับตั้งท่าระบำดาบซึ่งตัวเองเคยจดจำมาตอนที่ต่อสู้กับนักดาบคู่ยอดฝีมือคนหนึ่งในระหว่าการตามล่าที่ญี่ปุ่น(แน่นอนว่าการที่จะเล่าเรื่องในตอนนั้นทั้งหมดอาจจะต้องให้หน้ากระดาษเพิ่มอีกเป็นสองสามเท่าเพราะฉะนั้นจะขอละไว้ละกันนะ)
เซท: ชั้นให้แกได้เห็น...ถึงโลกแห่งความเจ็บปวด
เดดพูล: เจ้าเซทแสยะยิ้มพร้อมกับกระโจนเข้าหาเจ้าปิศาจทันที การต่อสู้ระหว่าทั้งสองจะเป็นยังไงนั้น!...คงต้องติดตามชมในวันพรุ่งนี้แล้วนักอ่านทั้งหลาย! เพราะไอ้คนเขียนมันต้องไปนอนแล้ว...ตอนต่อไป! จะเป็นฉากต่อสู้แบบดุเดือด! เลือดพล่าน! ตับไตไส้พุงกระจุยกระจาย! อะดรีนาลีนพุ่งกระฉูด! พร้อมเพิ่มบทพิเศษให้กับยัยหัวเกรียวเดสหวาเซซิเลียและแม่หนูหัวฟ้าจอมใบ้ทาบาสะ! พร้อมกับบทของยัยคาดตาอุริวและความลับใต้ผ้าพันแผลแขนขวาของเจ้าหล่อน! หนุ่มสาวเอ๋ย!...อย่าลืมติดตามชมล่ะ! ว่าแต่...วันนี้ทุกคนหายหัวไปไหนกันหมดเนี่ย! ไพโรแมน! นาสก้า! จูดี้! เทโอ! สคัล! มีใครอยู่ในกระทู้มั้ย!? ตรูเหงานะเว้ย!

...........โดนเดดพูลแย่งพูดแทนซะงั้น= =lll
nazzga สมาชิก
· #3256
^
ข่อย-รอ-บท-อยู่
Teostra สมาชิก
· #3257
ซุ่มเป็นงานของเราครับ
skull สมาชิก
· #3258
GENNMU ZERO กับ เก็นมุเรย์ คือท่าเดียวกันนะครับ

เรย์ = 0 ในภาษาญี่ปุ่น
pyroman ผ สมาชิก
· #3259
^
เมื่อวานไม่สบายครับ เลยไม่ได้เข้าช่วงเย็น (- -''')
skull สมาชิก
· #3260
สคัล:(คิด)ต้องสลับเพศอีกครั้งล่ะมั้ง

สคัลเปลี่ยนร่างเป็นเซซิลี่อีกครั้ง
รูปภาพ

ตึก ตึก

เซซิลี่:ทหารรับจ้างนั่น(เซท)จะเริ่มบุกใส่ไอ้ยักษ์นั่นแล้วสินะ
เดดพูล:มีผู้หญิงปริศนาโผล่มาโดยไม่ทราบสาเหตุ และไม่เห็นหัวเจ้าขี้เก็กสคัลเลย
เซซิลี่:?

คำบรรยายของเดดพูด คนส่วนใหญ่หันมามองที่ตัวหญิงสาวกันหมด

เซซิลี่:แปลงร่างแล้วได้ผมเกินคาด

ปล.เดี๋ยวผมจะขอเข้าไปในร่างยูปีได้มั้ยครับ?