LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์
โพสต์
#12986 · 6 เม.ย. 2010
เรต
General
ขนาด
500×14621 · 3.2 MB · JPG
ที่มา
www.pixiv.net
สถิติ
16 เข้าชม · 0 ถูกใจ · 1 บันทึก

ความคิดเห็น · 12

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น

ไม่ระบุตัว ·
ไททานิคเฮตาเลีย No.3 (ฮา)
ยังจำกันได้มั้ยเนี่ย?

ปล.สุซังสุดยอดป๊ะป๋าตัวจริง ;w;
Britainnia_Lady ·
เศร้าจัง T_T
ไม่ระบุตัว ·
1 กับ 2 ใครมีช่วยลงให้หน่อย พลีสสส

หายไปตอนฟอแมตแหล่ว
ไม่ระบุตัว ·
อุ่ก.. T T
ไม่ระบุตัว ·
ที่ดาดฟ้านี่เอง นักดนตรีทั้งหลายแห่ง วงออร์เคสตราได้ร่วมใจ กันขึ้นมาบรรเลงเพลง เพื่อให้ผู้โดยสาร ที่ตื่นตระหนกได้สงบลง เพลงสุดท้ายเป็นเพลงช้าๆ ที่คาดกันว่าชื่อ Nearer My God To Thee
omoi ·
TT^TT นึกว่าท่านเต้อจะยิงหัวตัวเองซะเเล้ว
คุณพี่=ไอ้คาล เรอะ เลวเต็มๆ
HaruMaki ·
ดูแล้วอยากเอาไททานิคกลับมาดูอีกรอบแฮะ
omoi ·
กลับมาเก็บให้ครบ
อยากกอดสุซัง สุซังน่ารัก อ๊ากกกกกกกกก มันจะมีฉากหนึ่งในหนังที่เเบบว่า ลูกถามว่า "คุณพ่อไม่ไปกับเราเหรอคะ"ลูกก็ร้องไห้อะไรไป พ่อก็บอกว่า"มีเรือลำอื่นสำหรับพ่ออยู่เเล้วจ้ะ ลูกต้องดูเเลเเม่ใก้ดีนะ" ความจริงนั้นไซร้ ให้เด็กกับผู้หญิงไปก่อน มีผู้ชายจำนวนน้อยที่ได้ขึ้นเรือ โฮ่ววววว เราร้องไห้ฉากนี้เเหละ เห็นสุซังเเล้วก็คล้ายๆกัน มั้ง
gundam-kun ·
ซึ้ง~~อยากร้องไห้
สุฟิน...ให้อารมณ์กับครอบครัวพ่อแม่ลูกที่ต้องจำพรากจากกันจริงๆ
แต่สุซัง...ยิ้มได้อ่อนโยนสุดๆ!!! TT[]TT

คิคุคุงเป็นคุณแอนดรูวรึ? ที่แท้คิคุเป็นคนต่อเรือให้สินะ?

ส่วนพี่น้องอิตาลี...คนที่โดนยิงก็เป็นคนอิตาลีด้วยนี่นา

เต้อ...นายต้องรับผิดชอบสินะ เพราะไททานิคเป็นของอังกฤษ =_=

กุมขมับกับคุณพี่...เป็นไอ้กร๊วกคาลรึ?

ฮาคุณชาย มันใช่เลยจอร์จ~~!!!!

คู่รักเรือล่ม...เกรียนบูด+เจ๊ฮัง?
ไม่ระบุตัว ·
สุฟิน ซึ้งมาก TT'
ทางนี้เคยอ่านภาษาไทยที่มีแฟนคลับแปลมาค่ะ

ตอนที่สุซังพูดกับฟินๆน่ะ ประมาณว่า
เตรียมเรือให้ผู้หญิงและเด็กออกไปก่อน
แล้วสุซังก็ให้ฟินๆกับซีคุงหนีไป
ฟินๆตอนแรกจะไม่ไปนะคะ แต่สุซังบอกประมาณว่า'ฟิน ได้โปรด'
ฟินจังเลยต้องจำใจไปน่ะค่ะ แล้วดูซีคุงไม่ค่อยรู้สถานการณ์ด้วย

โอ๊ยย นั่งนี่ต่อมน้ำตาจะแตกค่ะ T^T
ไม่ระบุตัว ·
แปลว่าในโดนี้ฟินเล่นเป็นผู้หญิงเหรอ ไม่บอกมองไม่ออกนะเนี่ย วาดยังกะผู้หญิงจริง ^.^'
ที่โดนยิงนั่นบอสสเปนไม่ใช่เรอะ
(อิตาลี่เหนืออยู่ไหนอ่ะ)

ในเหตุการณ์นั้นน่ะ พวกที่รอดมาได้ส่วนใหญ่เป็นหญิงและเด็ก จนเรือที่มาช่วย (รู้สึกจะชื่อเรือคาร์เพเทียรึเปล่าไม่แน่ใจ) เมื่อมาเทียบท่าที่อเมริกาถูกขนานนามว่าเรือแม่ม่าย เพราะพวกสามีให้แม่กับลูก ๆ ได้ไปก่อน แต่ก็นั่นแหละ ส่วนใหญ่ผู้หญิงและเด็กที่ได้ไปก่อนก็คือ พวกที่เป็นผู้โดยสารชั้นหนึ่ง (สุภาพสตรีหลายคนลงเรือช่วยชีวิตและสวมชูชีพทับชุดราตรีหรูหรา มาขึ้นฝั่งที่อเมริกาทั้งในสภาพที่เพิ่งออกมาจากงานเลี้ยงนั่นเลย) สำหรับผู้หญิงและเด็กชั้นสองและสามจำนวนมากขึ้นเรือไม่ทันเพราะถูกเจ้าหน้าที่กั้นไว้ ให้รอชั้น 1 ลงเรือไปหมดก่อน
ไม่ระบุตัว ·
ปัญหาคือสตรีชั้น ทั้งหลายนั่นมีกระเป๋าเครื่องแต่งกายจำนวนมากติดมาด้วย ทำให้เรือรับคนไม่ได้เต็มที่