ไฟล์ภาพไม่พร้อมใช้งาน
ไฟล์ภาพของโพสต์นี้หายไปเมื่อเซิร์ฟเวอร์เดิมถูกโจมตี แท็ก ความคิดเห็นและรายการโปรดยังอยู่ครบ — ถ้าคุณมีไฟล์นี้ ช่วยกู้คืนได้
- ขนาด
- 486×274 · JPG · 20 KB
- md5
2335f94db3f724e3a2ebd6818a64e659
ลองค้นด้วย md5: Danbooru · Gelbooru · Google — รับเฉพาะไฟล์เดิมทุกไบต์ (md5 ตรงกัน) ภาพที่ถูกย่อหรือบันทึกใหม่ใช้ไม่ได้
เข้าสู่ระบบ เพื่อส่งไฟล์
ความคิดเห็น · 2
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
"ยังไงก็ใจเย็นไว้ก่อนละกัน ยังไงเดี๋ยวชั้นจะช่วยละกัน"
"ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ คนที่ชั้นจะปรึกษาเรื่องของคิริโนะได้เนี่ย มีแต่คุณพี่คนเดียวจริงๆนะคะ"
" ก็ชั้นขอบเธอนี่นา ไม่เป็นไรหรอก"
"เอ่อ ที่คุณพี่พูดว่า ก็ชั้นชอบเธอ เนี่ย ฟังดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือเลยนะคะ กับผู้หญิงคนอื่นก็คงพูดแบบนี้เหมือนกันสินะคะ"
"เฮ่ย ไม่หรอก นอกจากคิริโนะแล้ว ก็พูดกับเธอแค่คนเดียวนี่ล่ะ"
"..................เอ๋?"
"ไม่ได้โกหกนะ"
"มะ....ไม่รู้ด้วยแล้ว...โธ่"
"ที่เธอเข้ามาในห้องชั้นเนี่ย ครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่สองแล้วสินะ"
"นั่นสินะคะ แล้วฃั้นเองก็ไมได้คิดว่าจะเข้ามาใน้ห้องอีกนี้เป็นครั้งที่สองด้วยล่ะค่ะ"
เพราะ เรื่องที่คิริโนะติดเกม "เลิฟทัช" ที่อายาเสะเข้ามาปรึกษาเรื่องนี้กับผม * รายละเอียดเรื่องเกม"เลิฟทัช"นั่นไปหาฟังในซีดีดราม่าตอนสามเอาเน้อ
"ฮิ ฮิ้ววววววววววววววว"
"อึ๊ก"
"เอ๊ะ...เสียงนี้มัน...."
"อุฮิๆ ฮิๆ โฮะๆๆ มะ..ไม่ได้นะ แบบนั้นไม่ได้นะ แหม ทะลึ่งจังเลย อุฮิ ฮิฮิฮิ"
ยัยคิริโนะ พอพ่อแม่ไม่อยู่ก็เอาหูฟังมาเสียบเล่นเกมหื่นเนี่ยน้า
"คะ...คิริโนะเหรอคะ?"
ยัยคิริโนะ ซวยเลย เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่เลยนะเนี่ย ไอ้เราก็ดันไม่ได้ถามคิริโนะไว้ก่อนซะด้วย ว่าวันนี้จะทำอะไรรึเปล่า
"เอ้อ คุณพี่คะ"
"อะ...หือ อะไรรึ?"
"เสียงเมื่อกี้...คิริโนะกำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ"
"อึก กำลังทำอะไรอยู่นะเนี่ย ก็กำลังตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมออกใหม่ที่ว่าอยู่นี่ไง"
"เกมออกใหม่ งั้นเหรอคะ"
"อะเฮะ อะเฮะๆ แย่แล้ว อุฮิๆ อุฮิๆ ไม่ไหวแล้วนะ จะโมเอะเกินไปแล้วนะ อะฮุ อะฮุ อะฮุ"
"อะ...."
ยัยคิริโนะ เล่นเกมด้วยท่าทางที่เป็นโอตาคุเต็มขั้นแบบนั้น นี่คงไม่คิดว่า อายาเสะจะเข้ามาที่ห้องนี้สินะเนี่ย
"........................."
".........................."
ซวยแล้ว
"เอ่อ คือว่า"
"อะไรรึ?"
"ทำไมคิริโน ถึงได้ชอบเล่นเกมลามกแบบนั้นได้ล่ะคะ"
"อืม เรื่องนั้นจะว่าไปก็นะ........ก่อนหน้านี้ก็เคยบอกใช่มั้ยล่ะ ที่ว่าเป็นเกมที่มีสายสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของชั้นกับคิริโนะไงล่ะ"
ผมนึกถึงเรื่องที่เคยบอกอายาเสะไปว่า "ผมเป็นพี่ชายโรคจิตที่รักน้องสาวตัวเอง" ขึ้นมา
"เรื่องนั้น...ที่จริงแล้ว....โกหกสินะคะ"
"เอ๊?"
เมื่อกี้ยัยนี่ว่าไงนะ
"ที่จริงแล้วชั้นเองก็ไม่รู้หรอกนะคะว่าโกหกตรงไหนแต่ที่จริงแล้ว คุณพี่น่ะโกหกไปเพราะหวังดีกับชั้นแล้วก็คิริโนะสินะคะ"
"ชั้นคิดอยู่นานแล้วล่ะคะ เรื่องที่ชั้นพูดไม่ดีกับคุณพี่ไป ชั้นต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะ"
"อ่ะ...เอ้อ....ไม่เป็นไรหรอก"
"แล้ว....รู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ"
"ก็...วันที่ได้คืนดีกับคิริโนะนั่นล่ะค่ะ ตอนกลับบ้าน ส่งเมล์นั้นให้คุณพี่แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่า มันต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ น่ะค่ะ"
"ถึงคุณพี่จอมโกหก เพราคุณพี่ทำให้ชั้นได้คืนดีกับคิริโนะได้ แต่ยังไงชั้นก็ยังยอมรับงานอดิเรกแบบนั้นของคิริโนะไม่ได้อยู่ดีล่ะค่ะ
แต่ยังไงชั้นก็ยังไม่ยอมตัดใจหรอกนะคะ จะต้องช่วยคิริโนะออกมาจากอุ้งมือมารของคุณพี่ให้ได้แน่นอน ยังไงก็จะไม่ยอมแแพ้แน่ๆค่ะ
ป.ล. ถ้าทำอะไรแปลกๆกับคิริโนะล่ะก็ ชั้นจะตามไปฆ่าเลยนะคะ"
"งะ...งั้นเหรอ"
"ค่ะ ยังไงก็ที่ผ่านมาก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ"
"เอาน่าไม่เป็นไรหรอก อย่าไปใส่ใจเลย
ชั้นเองก็ต้องขอโทษเธอด้วยล่ะ ที่โกหกเธอมาตลอด แต่ที่ทำไปก็เพราะขอบเธอนี่นา "
"................"
"เมื่อกี้ก็โกหกด้วยสินะคะ"
"สวัสดีค่ะ คุณพี่
"โอ้ เชิญๆ"
วัน ต่อมา อายาเสะก็มาที่บ้านเราอีกครั้ง เพราะเมื่อวานคิริโนะนั่งเล่นH-gameอยู่ที่ห้องข้างๆตลอด เลยไม่ได้คุยเรื่องที่บอกว่าจะขอปรึกษาด้วย
"โทษนะ ดูเหมือนคิริโนะจะออกไปข้างนอกน่ะ"
"งั้นเหรอคะ"
"ไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนมั้ยล่ะ ไว้คิริโนะกลับมาแล้วค่อยคุยเรื่องที่จะปรึกษากัน"
"ค่ะ... แต่ว่าก่อนหน้านั้น จะขอถามเรื่องนึงได้มั้ยคะ ทำไมคิริโนะถึงได้ชอบเล่นเกมลามกแบบนั้นได้ล่ะคะ ที่บอกว่าเป็นสายสัมพันธ์ของความรักระหว่างพี่น้อง นี่ก็โกหกไม่ใช่เหรอคะ?"
"อ่า...ก็..นั่นสินะ อันที่จริง ชั้นเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ก็เคยถามคิริโนะอยู่เหมือนกันล่ะนะ ว่าทำไมถึงชอบ"
"ตัวเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน"
"หา ไม่เข้าใจเหมือนกันเนี่ยนะ เป็นเรื่องของตัวเองแท้ๆ"
"กะ...ก็ มันช่วยไม่ได้นี่นา ไม่รู้ก็คือไม่รู้ มารู้ตัวเอีกทีมันก็ชอบไปแล้วนี่นา"
"ก็บอกแบบเนี้ย"
"คิดว่าเป้นแบบนั้นจริงๆเหรอคะ"
"เอ๋? ก็..มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะโกหกกันไม่ใช่รึ?"
"งั้นเหรอคะ"
ทำหน้าเหมือนไม่ค่อยจะยอมรับเลยน้า"
"ชั้น..อยากจะรู้จักเกมที่คิริโนะชอบมากกว่านี้อีกค่ะ"
"อืม"
"ขอความร่วมมือด้วยนะคะ"
โอ๊ะขอร้องกันอย่างนี้ผิดคาดแฮะ
"เธอน่ะ ยังต่อต้านงานอดิเรกโอตาคุของยัยคิริโนะอยู่ไม่ใช่รึ?"
"ค่ะ แต่..ถ้าทำได้..ก็อยากจะเอาชนะมันให้ได้น่ะคะ"
"หืม จะเอาชนะพวกมันให้ได้งั้นเหรอ?"
ยังคิดเรื่องยากๆเหมือนเดิมเลยน้า
"อะ คือว่า..."
"หืม"
"คือว่าชั้น..อยากจะคุยเรื่องเดียวกับคิริโนะได้น่ะค่ะ"
".....ว่าไงคะ คุณพี่?"
"โอ้ เข้าใจแล้วล่ะ ชั้นจัดการให้เอง"
"คะ...ค่ะ"
"ลองเล่นเกมนี้ดูนะ อายาเสะ"
"นี่มันคือ..."
"ใช่ เกมที่คิริโนะเล่นเมื่อวานไงล่ะ"
"เอ๋ๆ นี่มันเกมลามกไม่ใช่เหรอคะ"
"ก็ใช่น่ะสิ"
"ว่าแล้ว ต้องแอบคิดอะไรไม่ดีอยู่สินะคะ ชั้นจะแจ้งความค่ะ"
"อะ.อ้าวๆ ไหนบอกจะเอาชนะมันให้ได้ไม่ใช่หรือไง"
"อุ ชั้นพูดอย่างนั้นไปก็จริงอยู่..... "
"เอาน่า ไม่ต้องอายหรอก ชั้นจะนั่งคอยเชียร์อยู่ข้างๆเอง"
"ก็มันน่าอายจริงๆนี่คะ"
"ถ้างั้น..หรือจะเอาลองวิธีอื่น ท่าทางกำแพงที่ขวางกั้นเธออยู่มันคงจะสูงเกินไปจริงๆสิน้า"
อายาเสะก้มหน้า ทำสีหน้าท่าทางลำบากใจ
จะว่าไป ตอนที่โดนคิริโนะบังคับให้เล่นH-Gameครั้งแรก ผมเองก็มีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกันล่ะ
"ช่วยไม่ได้ล่ะน้า งั้นเล่นเวอร์ชั่น ที่เล่นได้ทุกวัย ก็ได้"
"ถ้ามีของแบบนั้นทำไมถึงไม่เอาออกมาแต่แรกล่ะคะ"
ในตอนนั้น ผมเองก็พูดแบบนั้นออกมาเหมือนกัน
"เธอนี่ไม่รู้อะไรเลยน้า ถึงชื่อเกมมันจะเหมือนกันก็จริง แต่เวอร์ชั่นที่เล่นได้ทุกวัย กับ เวอร์ชั่น18+ นี่เนื้อหามันก็ต่างกันน้า"
".............อุ๊"
เฮ้ย คิริโนะ ชั้นขอยืมคำพูดของเธอเมื่อตอนนั้นมาใช้หน่อยนะ
เกมที่ผมหยิบมาก็คือ เกม Sis X Sis(เวอร์ชั่นเล่นได้ทุกวัย)
ก่อนหน้านี้คิริโนะเคยบอกว่า
"เอ๋ เกมซิส ซิส เวอร์ชั่นเด็กดีออกมาแล้วเหรอ ว้ายๆต้องรีบไปซื้อซะแล้ว"
"เนื้อหาข้างในมันก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง "
"แต่เวอร์ชั่นนี้เค้ามีเนื้อเรื่องตัวละคร อาซาฮิจัง เพิ่มขึ้นมาด้วยนี่นา"
"แค่มีเพิ่มเนื้อเรื่องตัวละครขึ้นมาคนนึงแค่นี้เธอถึงกับต้องซื้อเกมเดียวกันซ้ำเลยเรอะ"
"ก็อย่างนั้นแล่ะ ไว้ถ้าเล่นจบแล้วจะให้นายยืมละกัน"
ก็ประมาณนี้ล่ะนะ
"เอ้า เรามาเริ่มเล่นกันเถอะ"
"ท่าทางคุณพี่กำลังสนุกอยู่นะคะเนี่ย"
"เฮ่ย ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกน่า จะเปิดเครืองล่ะนะ จะเล่นแน่นะ?"
"คะ...ค่ะ ถึงมันจะน่าอายแค่ไหนชั้นก็เตรียมใจไว้แล้วค่ะ"
อายาเสะตอนอาย นี่ก็น่ารักดีแฮะ
"เอ้า เริ่มล่ะนะ"
"Sis X Sis ซิสค่อนเลิฟสตอรี่"
"........................"
".........................."
"ทำไม่ล่ะคะคุณพี่ หยุดเล่นทำไม"
"อ่อ อ้อๆ"
ยัยนี่ดูท่าทางจะเตรียมใจที่จะเล่นไว้จริงๆสินะ มาจนตอนนี้แล้วยังไม่บอกว่าจะเลิกเล่นเลยแฮะ
"เอ้า เดี๋ยวจะสอนวิธีเล่นให้ดู ลองเล่นดูนะ"
แล้วพวกเราก็เริ่มเล่นเกม ซิส ซิส ด้วยกัน
"เด็กรินโกะคนนี้ดูไปก็น่ารักดีนี่คะ"
"เฮะๆ งั้นเหรอ"
แต่สำหรับผมแล้ว ผมไม่ค่อยจะชอบยัยเด็กรินโกะนี่เอาซะเลย
"คล้ายๆคิริโนะ เลยนะคะเนี่ย"
"..................อ้อ..นั่นสินะ"
ไม่อยากจะเล่นรูทของยัยเด็กนี่เลยจริงๆน้า ให้ตายเถอะ
เอา ล่ะ จะขออธิบายเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเกม ซิส ซิส สั้นล่ะนะ เกมนี้จะมีตัวเอกที่เป็นน้องสาวเราสองคน คือ "รินโกะ ยัยน้องสาวแก่แดด" กับ "มิยาบิ น้องสาวอารมณ์อ่อนไหวใจดี"
เมื่อก่อนตอนที่ผมเล่นเกมนี้กับคิริโนะ ผมเล่นบท "มิยาบิรูท"ไป บอกตามตรง สำหรับพี่ชายทีมีน้องสาวแล้ว เกมนี้มันช่างน่าปวดใจจริงๆ
"เอ่อ รินโกะจัง....ขอเรียกแบบนี้ไม่ได้มั้ย"
"อิ๊ อย่ามาเรียกแบบสนิทสนมกับอย่างนี้นะ"
"เอ่อ เดี๋ยวสิ"
"เงียบไปเลยนะ ไม่ต้องมายุ่งกับชั้นอีกนะ ตาบ้า"
"อ๊ะ"
"ฮะๆ"
"ก็สนุกดีนี่คะ เกมนี้"
"ไหงโดนด่าแล้วชอบใจซะอย่างนั้นล่ะ เธอนี่"
"เอ๊ ก็น่ารักดีไม่ใช่เหรอคะ"
"ชักจะกู่ไม่กลับแล้วแฮะเธอนี่"
"ต่อไปนี้เรามาอยู่ด้วยกันนะ รินโกะจัง"
"หนวกหูน่ารำคาญ เป็นคนอื่นแท้ๆ อย่ามาทำเหมือนเป็นพี่ชายนะ"
".................."
ว่าแล้วยัยนี่พูดจาชวนหงุดหงิดจริงๆ
"คุณพี่คะ"
"หือ ว่าไง?"
"เกมนี้มัน....เห็นบอกว่ามีแบบที่เป็นเวอร์ชั่น18+ด้วยสินะคะ"
" อะไรของเธอกันฟระ ยัยหื่น ชั้นจะแจ้งความ"
ยัยนี่ ที่จริงแล้วก็มีแอบเป็นโอตาคุนิดๆอยู่เหมือนกันเหรอเนี่ย แต่เห็นอายาเสะเล่นสนุกกับเกมแบบนี่แล้วรู้สึกผิดคาดแฮะ
มิยาบิ
"ขอโทษนะคะ พี่ชาย ที่จริงรินโกะเค้าก็ไม่ได้โกรธอะไรจริงๆหรอกค่ะ รินโกะเองเค้าก็ดีใจนะคะที่พี่ชายมาอยู่ด้วยเนี่ยค่ะ"
"โอ๊ะ จริงรึ?"
"อื้ม รินโกะน่ะเค้าแค่เป็นคนชี้อายน่ะค่ะ"
เคียวสุเกะ
"อุ ฮุๆ"
"เอ ทำไมไม่เห็นรุ้สึกแบบนั้นเลยน้า"
"คือ ว่านะ มิยาบิได้พบกับพี่ชาย มิยาบิรู้สึกดีใจมากๆ เลย รินโกะเองเค้าก็ต้องรู้สึกดีใจเหมือนกับมิยาบิแน่ๆเลยค่ะ ก็เพราะเป็นฝาแฝดกันนี่คะ"
พอพูดประโยคนั้นแล้ว มิยาบิก็เข้ามาจับมือผมซะแน่น
มิยาบิ
"มิยาบิ รักพี่ชายที่สุดเลยค่ะ"
เคียวสุเกะ
"อุฮุๆๆ นะ..นี่มัน... อะฮิๆ"
"เฮ้อ ยังไงชั้นก็ไม่มีทางเข้าใจความโมเอะของน้องสาวได้จีริงๆนั่นล่ะ"
"แล้วไอ้ที่ยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยอยู่นี่มันหมายความว่ายังไงคะ คุณพี่"
"เอ๊ะ ปะ..เปล่าซะหน่อย"
"....น่ารังเกียจที่สุด อย่าหันมามองทางนี้นะคะ"
ขณะที่ผมกับอายาเสะกำลังเล่นเกมกันอยู่นี่เอง ทันใดนั้นก็.....
ปั้งๆ ปั้งๆ
" ห่ะ...."
"ว้าย"
เสียงคิริโนะ
"เฮ้ย นายเมื่อกี้เหมือนจะได้ยินเสียงใครพูดในห้อง พาใครเข้ามาที่ห้องอีกล่ะ หือ?"
"นะ..ไหนบอกว่าวันนี้คิริโนะไม่อยู่บ้านไงคะคุณพี่"
"ก็เมื่อกี้ไม่อยู่จริงๆนี่นา แล้วนี่กลับมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้เนี่ย"
"แล้วนี่เราจะทำยังไงดีล่ะคะ"
"นั่นสิ จะทำไงดีล่ะ"
คิริโนะ
"เอ๋ ทำไมเปิดไม่ได้?"
"อายาเสะ มาช่วยกกันดันประตูไว้หน่อยเร็ว"
"คะ..ค่ะ"
คือประตูห้องผมมันไม่มีกุญแจล็อคห้องน่ะ
"ทำไงดีล่ะ ถ้าคิริโนะเข้ามาเห็นตอนนี้ต้องเป็นเรื่องแน่ๆ"
"ชะ..ชั้นก็หมือนกัน ถ้าคิริโนะเข้ามาเห็นตอนนี้ต้องตายแน่ๆเลยค่ะ"
"เอ๋ จะดันประตูทำไมเนี่ยนาย? หา...ระ..หรือว่า ตอนที่ชั้นไม่อยู่นายแอบพาผู้หญิงเข้ามาที่ห้องอีกแล้วล่ะสิเนี่ย หา"
"เธอเป็นเมืยชั้นรึไง ห๊า"
"พูดอะไรน่ารังเกียจที่สุด ถ้าไม่มีอะไรก็เปิดประตูซี่"
"คุณพี่คะ ที่ว่า อีกแล้ว เนี่ย หมายความว่ายังไงคะ"
"เธอเนี่ย ในเวลาแบบนี้ยังจะมาถามอะไรอีกห๊า"
"อย่าเข้ามาให้ห้องคนอื่นตามใจชอบได้มั้ย ชั้นไม่ได้พาใครเข้ามาหรอกน่า"
"งั้นทำไมต้องดันประตูไว้ด้วยล่ะ หรือว่า มีของที่ไม่อยากให้ชั้นเห็นล่ะสิ?"
"เข้าใจผิดแล้ว เฮ้ย ไม่มีอะไรหรอกน่า"
"ถ้างั้นก็บอกมาสิ ว่าทำไมถึงได้ให้ชั้นเข้าไปไม่ได้น่ะ"
ซวยจริงๆเล้ย ยัยคิริโนะ ดันมาได้จังหวะอะไรแบบนี้เนี่ย
"อะ...อ้อ คือว่าตอนนี้กะลังเล่นเกมหื่น ถึงฉากอย่างว่าอยู่พอดีน่ะ"
ผมหาเรื่องแถไป แต่ก็ไม่ได้พูดโกหกนี่นา ก็กำลังเล่นเกมอยู่จริงๆ
"เอ๋ จริงเหรอ?"
"จริงสิ จริง"
"ว้า ว สมกับเป็นไอ้บ้าเกมหื่นจริงๆด้วย นั่งเล่นเกม18+ตอนกลางวันแสกๆเนี่ยนะ ไหนๆกำลังเล่นเกมอะไรอยู่ เอ๋ เสียงนี้หรือว่ากำลังเล่น ซิสซิส อยู่สินะ ในที่สุดก็คิดอยากจะเล่นแล้วสินะ ไหนๆเล่นแล้วเป็นไงมั่ง ไหนขอถามความประทับใจหน่อยดิ๊"
"วะ แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
ยะ..ยันไว้ไม่ไหวแล้ว
ปั้ง
"เฮ้อ ไม่ไหวๆ ต้องให้ออกแรงซะได้ อ้าว อยู่คนเดียวรึ? "
"เอ๋?"
อายาเสะหายไปแล้ว หายไปไหนล่ะ
คิริโนะทำท่าลุกลี้ลุกลนมองไปรอบๆห้องผม
"ฮะ..เฮ้ย จะทำอะไรน่ะ?"
"ชั้นได้กลิ่นของผู้หญิง"
"ห่ะ...หา"
"เฮ้ย เดินไปที่เตียงชั้น คิดจะทำอะไรกันแ"
"เปล๊า ก็ไม่มีอะไร แค่คิดว่า ซ่อนผู้หญิงไว้รึเปล่าน้า เท่านั้นเอง อืม ไม่มีแฮะ งั้นตรงนี้ล่ะ ก็ไม่มีแฮะ"
"ก็บอกว่า ไม่ได้พาใครเข้ามาไงเล่า"
เอ๋ อายาเสะไม่อยู่ แค่แป๊บเดียว หนีไปซ่อนซะที่ไหนแล้วล่ะ
ผมเหลือบมอง ช่องว่างใต้เตียง ที่คิริโนะยืนหันหลังให้อยู่
>>134243