ไฟล์ภาพไม่พร้อมใช้งาน

บ้านนายมีคนเดียวหรอ อาเธอร์- -?

ของพี่ไทยคง
"สุนทรภู่" :)

คนเดียวพ่อทุกสถาบัน ...ใช่ป่ะคะท่าน?

นึกถึงfic "To Be or Not to Be" เรื่องราวคุณท่านกับนักกวีสองคน วิลเลียม เชกสเปียร์และคริสโตเฟอร์ มาร์โล ในตอนจบมีคนถามถามถึงนักกวีที่ชอบของแต่ล่ะคน คนอื่นก็ว่ากันไป คุณท่านเล่น “เชกสเปียร์” ราวกับมีมันแค่คนเดียว แต่คนเดียวก็ดังมากกว่าของคนอื่นรวมกันล่ะน่ะ

"ถึงบ้านตรูมีน้อย แต่ก็ตัวพ่อของวงการนะเฟ้ย!!"

เห็นจะมีโจ็กกันน่ะครับว่า
วงการนักเขียนอังกฤษมีรุ่งสุดขีดอยู่แค่คนเดียว
ฝรั่งเศสก็มักจะเกทับอังกฤษว่าตนมีเชคสเปียร์อยู่ทุกสมัย
(เริ่มจาก โมริแอร์ เดสแกร์ท อีกศตวรรษก็มี รุสโซ โวลแตร์ ถัดมาก็อูโก โฟลแบร์ท สตองดาล ชาโตบริอองด์ ถัดมาก็ พรูสท์ ซาร์ตร์ กามูส์ เดอ เบอวัวร์ มากมายไม่รู้จบ โนเบลก็มากกว่าใครเพื่อน)
ส่วนรัสเซียในยุคทองจัดว่าเป็นเลิศที่สุดในประวัติศาสตร์วรรณกรรมโลกเลยก็ว่าได้
(โดสโตเอฟสกี้ กับ ตอลสตอย นี่ทั้งโลกก็คงหาใครมาเทียบไม่ได้)
อเมริกานี่ก็ไม่ทราบนะครับ (แต่ชื่อที่ยกมานี่ก็จัดว่าโฟลค์เนอร์กับเฮมมิ่งเวย์ก็น่าจะพอดูได้ในวงการวรรณกรรมโลก)
อิตาลีนี่ก็คล้ายกับอังกฤษครับ มีดันเต้ อาลิเกลี่ อยู่แค่คนเดียวเลย
เยอรมันนี่จริงๆอาจจะดูดีกว่าอเมริกาด้วยซ้ำครับแต่คงเพราะที่ดีหนักไปทางวิชาการกระมัง
(เกอเธ่ มันน์ คาฟคา เฮสเส นิทซ์เช่ก็น่าจะนับด้วยได้)