ตระกูล ซึคุโมะกามิ
ประเภท สิ่งประดิษฐ์
ที่อยู่อาศัย แถบซิปังกุ
นิสัย ภักดี เยือกเย็น (ตัณหาและความเร่าร้อนนั้นขึ้นอยู่กับไฟในตัว)
อาหาร พลังวิญญาณของผู้ชาย

หนึ่งในสัตว์ประหลาดที่เรียกว่า"ซึคุโมะกามิ" (วิญญาณเทียม) คือสิ่งของที่มนุษย์ใช้งาน ซึ่งมีชีวิตขึ้นมาและเคลื่อนไหวได้เอง พวกนี้เกิดจากการรวมตัวของพลังปิศาจ กับความรู้สึกขอบคุณในสิ่งของที่ได้รับการดูแลอย่างดีเป็นเวลานาน หรือไม่ก็ความรู้สึกด้านลบในสิ่งของที่ถูกใช้อย่างมักง่ายแล้วทิ้งขว้างไป ตามชื่อของเธอ (โชชิน โอบาเกะ แปลว่า สัตว์ประหลาดตะเกียงกระดาษ) พวกเธอก็คือซึคุโมะกามิที่เป็นตะเกียงกระดาษมีชีวิต มีไฟในตัวซึ่งทำให้รอบข้างสว่างไสว เนื่องจากเดิมทีพวกเธอเป็นของใช้ เธอจึงอยากให้มนุษย์ใช้งานมากกว่าอะไร

แน่นอนว่าพวกเธอก็ยังทำหน้าที่ส่องแสงกลางความมืดอันเป็นหน้าที่เดิมอยู่ แต่ก็ไม่ใช่แค่นั้น สิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขที่สุดก็คือการที่ผู้ชายได้ใช้เรือนร่างผู้หญิงที่เธอได้มาพร้อมกับการกลายเป็นสัตว์ประหลาด นอกจากนั้น ไฟของเธอยังลุกไหม้โดยมีพลังวิญญาณของผู้ชายเป็นเชื้อเพลิง เพราะฉะนั้นยังไงๆก็ต้อง*บี๊ป*กับผู้ชายก่อน

โชชิน โอบาเกะที่เกิดจากความรู้สึกด้านลบนั้นมีพฤติกรรมที่ดุกว่ามาก พวกเธอจะปรากฏตัวเป็นแสงมัวๆต่อหน้าชายผู้เดินทางท่ามกลางความมืดมิด เนื่องจากพวกเธอยึดติดกับการถูกใช้งาน เธอจะปลุกปล้ำชายผู้นั้นเพื่อให้ตนทำงานได้ เธอจะเห็นคนที่เพิ่ง*บี๊ป*กับเธอเป็นเจ้าของและจะกลับบ้านไปด้วย จากนั้นเธอก็จะบังคับให้เขา*บี๊ป*ด้วยทุกคืน และทำงานโดยส่องแสงสว่างในความมืดมิด

นอกจากนั้นยังมีพวกที่จะกลับไปหาเจ้าของเดิมที่เคยใช้งานเธออย่างทิ้งขว้างและบังคับให้*บี๊ป*ด้วยจนกว่าเขาจะยอมใช้งานเธอเอง เพื่อปลูกฝังความรู้สึกดีที่ได้"ใช้งาน"เธอ ตรงข้ามกับโชชิน โอบาเกะที่เกิดจากความรู้สึกกตัญญูต่อเจ้าของ ซึ่งพวกเธอจะแสดงความภักดีในฐานะของใช้อย่างชัดเจน สำหรับเธอแล้ว การได้รับใช้เจ้าของตลอดไปเป็นความสุขที่สุด ทุกคืนเธอจะขอร้องให้เขาใช้งานเธอ และทำให้เขาหลงใหลในร่างกายของเธอ

ไฟที่ลุกในตัวเธอนั้นปกติแล้วจะมีขนาดเล็กและส่องแสงมัวๆ ซึ่งทำให้เธอมีนิสัยสงบเงี่ยมและการ*บี๊ป*กันก็ออกจะนุ่มนวลมากด้วย แต่เมื่อได้รับพลังวิญญาณมาจากการ*บี๊ป*กันนั้น ไฟของเธอก็จะยิ่งสว่างขึ้น ทำให้เธอยิ่งตื่นตัว และตัณหาแบบสัตว์ประหลาดก็จะปรากฏชัดเจนขึ้น เธอจะเริ่มขยับเอวอย่างดุดัน และการ*บี๊ป*ก็จะเร่าร้อนขึ้น อนึ่ง ส่วนท้องของผ่ายชายก็จะถูกแสงของเธอโดยตรง ทำให้เกิดความร้อน โดย*บี๊ป*จะ"มหึม"ขึ้น และยิ่ง*บี๊ป*อย่างรุนแรงกว่าเดิม เขาจะถ่ายทอดพลังวิญญาณให้โชชิน โอบาเกะอย่างเต็มที่จนถึงรุ่งสาง ทำให้ไฟของเธอยิ่งสว่างขึ้นเรื่อยๆ

อันตรายเหมือนกันแฮะ...= ="

โอ้ มาแล้ว ๆ

"เต็มที่จนถึงรุ่งสาง"


......โอ้ ฟ้าสีเหลือง..

ต้องเติมเชื้อไฟทุกครั้งก่นใช้งานสินะ(จะว่าสะดวกดีขึ้นหรือแย่ลงดีหว่า)

ู^
ล็อคอินหลุด

มาบ้านผมสิ รับรอง จะทำให้สว่างเหมือนกลางวันเลย

ไม่ต่างกันเลยแต่ ใช้ให้ดี ดีกว่านิดหนอย

ถ้าเดินผ่านเพื่อนบ้านที่มียัยตัวนี้อยู่คงบอกได้คำเดียว
"สว่างโล่... -*- "

-เธอจะเริ่มขยับเอวอย่างดุดัน- ....อั้ยย่ะ!!...น่าเสี่ยง

อย่าเสี่ยง

ตะเกียงกระดาษจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ไปซื้อตะเกียงกระดาษมาเก็บในตู้ด๊กว่า หึหึหึ

นั่งคิดดูดีๆเราจะใช้โคมกระดาษก็ต่อเมื่อจะออกไปไหนมาไหนตอนกลางคืนที่มืดๆ
แต่ก่อนจะใช่ต้อง*บี๊ป*ทุกครั้งก่อนใช้งาน
และถ้า*บี๊ป*จะ*บี๊ป*กันเต็มที่จนถึงรุ่งสาง.....

แล้วแบบนี้ตูจะได้ออกไปข้างนอกไหมนี้ !!!

ลองคิดดูเล่นๆนะครับว่า ถ้าโคมกระดาษ กล่องและหม้อ(หรือไหก็ไม่รู้)อยู่บ้านเดียวกัน

ลองนึกสภาพของเจ้าของสิว่าจะเป็นยังไง

ผีกล่องผีหม้อ จะลากเราลงไปในนั้น คงไม่ได้อย่างที่หวังหรอก

พอตกดึกคงไม่ได้นอน...(ทั้งสว่างและ.....)