ไฟล์ภาพไม่พร้อมใช้งาน
ไฟล์ภาพของโพสต์นี้หายไปเมื่อเซิร์ฟเวอร์เดิมถูกโจมตี แท็ก ความคิดเห็นและรายการโปรดยังอยู่ครบ — ถ้าคุณมีไฟล์นี้ ช่วยกู้คืนได้
- ขนาด
- 1201×1722 · JPG · 447 KB
- md5
ec3c0da042f30a5de5affd198165fbc4
ลองค้นด้วย md5: Danbooru · Gelbooru · Google — รับเฉพาะไฟล์เดิมทุกไบต์ (md5 ตรงกัน) ภาพที่ถูกย่อหรือบันทึกใหม่ใช้ไม่ได้
เข้าสู่ระบบ เพื่อส่งไฟล์
ความคิดเห็น · 17
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
แต่กลายร่างแล้วกลาย ควีน.โรเปอร์
แต่...แปลงร้างแล้วมัน...จะใสไปไหม
ช่ะ...ช่างมันเถอะค่ะ"
องค์หญิงลำดับสี่ในราชวงศ์เลสคาเทีย เธอมีพี่สาวผู้ยอดเยี่ยมอยู่สามคน ทั้งหมดนั้นได้ยินเสียงของพระเจ้า มีพลังเวทมนตร์สูงส่ง และได้รับพรพิทักษ์อันศักดิ์สิทธิกับพรสวรรค์ในฐานะผู้กล้า แต่เธอเองนั้น ไม่มีความสามารถอะไรเลย นอกจากนั้นร่างกายที่อ่อนแอป่วยง่ายมาตั้งแต่เกิดนั้น ยังทำให้เธอมีลูกไม่ได้อีกด้วย
ด้วยเหตุนั้น ราชวงศ์เลสคาเทียจะใช้เธอในการแต่งงานเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ก็ไม่ได้ด้วยซ้ำ ฉะนั้น ถึงเธอจะเป็น"เจ้าหญิง"ก็ไม่มีใครต้องการเธอเลย แทบไม่มีใครสนใจเธอ ก็อาจจะเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมแบบนี้ เธอจึงเป็นคนที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเองไปด้วย และถึงจะเป็นเชื้อพระวงศ์ แต่เธอก็เป็นคนที่ขี้อายและเก็บตัวมาก
เพราะไม่มีใครสนใจเธอ ทั้งราชสำนักและคนในครอบครัวจึงปล่อยให้เธอทำอะไรได้ตามใจชอบพอสมควร ตอนยังเด็กนั้น เธอเป็นเพื่อนเล่นของวิลมารินากับ"คุณ"อยู่นานทีเดียว ขณะที่คนอื่นๆทำเป็นมองไม่เห็นเธอ ไม่ก็ทำเหมือนเธอเป็นเผือกร้อนที่คอยผลักให้คนอื่นๆ เพื่อนสองคนนี้เท่านั้นที่ปฏิบัติกับเธอเหมือนคนๆหนึ่ง เธอได้พบที่ที่เธอควรอยู่ข้างสองคนนั้น แล้วบุคลิกที่มืดมนของเธอก็เริ่มจะได้พบแสงสว่างอีกครั้ง
แต่แล้ววันหนึ่ง เธอก็สูญเสียที่พักทางใจไป วิลมารินาที่เริ่มฝึกฝนเป็นนักรบนั้นหายไปจากบ้านแต่เช้าและกลับมาก็ค่ำมืด ไม่ได้พูดคุยกับเธออีก ราวกับว่าเธอกลายเป็นคนอื่นไปแล้ว ส่วน"คุณ"ที่เป็นคนรับใช้ในบ้านวิลมารินาก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เธอกลายเป็นองค์หญิงผู้โดดเดี่ยวและไม่มีใครรักอีกครั้ง
พวกพี่สาวของเธอที่เป็นทั้งผู้กล้าและหญิงสูงศักดิ์นั้นได้รับชื่อเสียงและเกียรติยศมากมาย แต่เธอกลับสูญเสียแม้ก้าวเล็กๆที่ตนเดินออกไป สุขภาพของเธอก็ทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็วจนออกไปข้างนอกไม่ได้แล้ว ได้แต่นอนนิ่งอยู่บนเตียง เธอคิดถึงเพื่อนที่หายไปทั้งสองคน โลกของเธอมีเพียงปราสาทนี้เท่านั้น ไม่มีอะไรอีก ถึงมีคนอื่นอยู่ในนั้นก็ไม่มีใครสนใจเธอ ไม่มีใครต้องการเธอ เธอไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงเกิดมาเป็นเจ้าหญิงด้วยซ้ำ?
ความคิดฟุ้งซ่านเหล่านี้ กับความเจ็บปวดเพราะโรคร้ายทำให้เธอนอนไม่หลับอยู่หลายคืน ร่างกายเธอแย่ถึงที่สุดแล้ว ถ้ายังขยับได้ล่ะก็ เธอคงกระโดดหน้าต่างห้องนอนไปนานแล้วล่ะ
ตอนที่ในสมองเต็มไปด้วยความคิดเหล่านี้ เธอก็รู้สึกได้ถึงแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา และสิ่งที่ลอยอยู่กลางดวงจันทร์สีเลือดนั้น ก็คือซัคคิวบัสปีกขาวผู้งดงาม
ควีนโรเปอร์ โรเปอร์ ฟรานซิสกา
"อะฮึๆ ข้ารับใช้ผู้น่ารักของข้า...วันนี้เจ้าก็จะได้รับรางวัลอีกเหมือนเดิมนะ
ให้ข้ามอบความสุขจากระยางพวกนี้ให้เจ้าพร้อมกับร่างกายของข้าเองเป็นไง?
ไม่จำเป็นต้องขอหรอกนะ เพราะเจ้าก็จะหลั่งน้ำกามในตัวข้าทุกครั้งที่พวกมันถึงจุดเหมือนทุกครั้งล่ะ...อา..."
ฟรานซิสกาตกใจกลัวผู้มาเยือนอย่างไร้วี่แววนั้น เธอร้องให้ช่วยไม่ได้ด้วยซ้ำ ซัคคิวบัสนางนั้นยิ้มอย่างเย้ายวน ตอนที่เธอเข้ามาใกล้นั้น อาการเจ็บเกร็งในอกก็หายไป ตรงกันข้าม หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น และร่างกายก็ร้อนผ่าว
ตอนที่ซัคคิวบัสนางนั้นใช้มือสัมผัสท่อนล่างของเธอนั้น เธอก็รู้สึกถึงความสุขที่แล่นไปทั่วร่างราวกับกระแสไฟฟ้า รู้สึกเหมือนมีอะไรดิ้นอยู่ในท้อง ตามด้วยความสุขอันรุนแรงทั่วร่างจนเธอเกือบสลบไป
พอความสุขนั้นหายไป ก่อนที่เธอจะรู้สึกตัว บนเตียงก็เต็มไปด้วยหนวดระยางอันแฉะเหนียวและน่ากลัว เธอรู้สึกว่าระยางพวกนี้งอกมาจากร่างของเธอเอง
ตอนที่เธอจะร้องนั้น ระยางเส้นหนึ่งก็อุดปากเธอไว้ เมือกหวานๆที่มันปล่อยออกมาในปากนั้นทำให้เธอรู้สึกมึนหัว แล้วระยางเส้นอื่นๆก็รัดเธอไว้โดยรอบ ███และปล่อยเมือกหวานออกมา ในสภาพที่จะหวีดร้องหรือตะโกนไม่ได้นั้น ความคิดของเธอก็ถูกทับถมด้วยความสุขก่อนที่จะรู้สึกกลัวหรือสิ้นหวัง ถึงตอนนี้ทั้งชุดและจิตใจของเธอก็ละลายไปหมดแล้ว เธอเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเธอควบคุมระยางพวกนี้ได้ พอผ่อนคลายกล้ามเนื้อเหมือนขยับแขน ระยางเส้นหนึ่งก็ใช้ปลายสัมผัส███ ความรู้สึกขยะแขยงพวกมันนั้นหายไปหมดแล้ว พวกมันเป็นส่วนหนึ่งของเธอ เธอชอบพวกมันเพราะความรู้สึกดีที่มันมอบให้ และนอกจากนั้นเธอรู้สึกว่าตัวเองเบาขึ้น ร่างกายของเธอแข็งแรงอย่างที่เพิ่งเคยรู้สึกในชีวิตนี้
ตอนนี้เธอรู้สึกว่าจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ตอนนั้นเอง เสียงจากส่วนลึกของจิตใจเธอก็ตะโกน"หาเพื่อนสิ" "สร้างที่ที่เธอควรอยู่สิ" ด้วยสัญชาตญาณของโรเปอร์ เธอแผ่หนวดระยางออกไปทั่วปราสาท
ตอนนี้ ฟรานซิสกาเป็น"ควีนโรเปอร์"และเป็ฯราชินีผู้ปกครองเลสคาเทียหลังจากที่ราชินีองค์ก่อนเป็นสัตว์ประหลาดและขลุกกับองค์ราชาในห้องนอนโดยไม่ออกมาอีก พวกพี่สาวทั้งสามคนก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดและหายไปไหนแล้วก็ไม่ทราบ เธอแผ่ระยางของตัวเองไปทั่วปราสาท ใครก็ตามที่เข้ามาในนี้ ทั้งมนุษย์และสัตว์ประหลาด จะต้องถูกพวกมันรัดและ███ไปทั่วร่าง พวกสาวใช้ที่เคยผลักไสเธอ และลูกสาวขุนนางที่เคยเยาะเย้ยเธอ ตอนนี้ก็ถูกเปลี่ยนเป็นโรเปอร์ผู้รับใช้เธอ พวกนั้นคอยรับความรักจากระยางของราชินีด้วยความยินดี คอยบริการและถูกหนวดระยางเหล่านั้น███ จากนั้น ราวกับเป็นการตอบแทน หนวดระยางก็จะพ่นเมือกเหนียวออกมาใส่พวกเธอ เป็นกิจวัตรประจำวันของสัตว์ประหลาดในปราสาทนี้ที่จะให้หนวดระยางพ่นเมือกเหนียวทั่วทั้งภายในและภายนอก ก่อนจะ███กับสามี
ในฐานะของราชินี ฟรานซิสกาเองแทบไม่เคยลุกออกจากบัลลังค์ของตนเลย ขณะที่เธอสัมผัสถึงความสุขที่ระยางของตน███กับเหล่าข้ารับใช้ในปราสาทนั้น เธอก็นั่งอยู่บน"คุณ" บัลลังค์ที่รักของเธอ แล้วก็ขยับเอวขณะที่███นั่นเอง
"คุณ"กลายเป็นบัลลังค์ซะแล้ว - -
Posted on 2012-08-13 11:22:36
เจอพวกเดียวกันแล้ว เราก็ชอบสาย T เหมือนกันสหาย ชอบถึงขั้นต่อให้ไม่มี T ก็จับจิ้นให้มัน T ได้เลย