ไฟล์ภาพไม่พร้อมใช้งาน
ไฟล์ภาพของโพสต์นี้หายไปเมื่อเซิร์ฟเวอร์เดิมถูกโจมตี แท็ก ความคิดเห็นและรายการโปรดยังอยู่ครบ — ถ้าคุณมีไฟล์นี้ ช่วยกู้คืนได้
- ขนาด
- 1202×1731 · JPG · 472 KB
- md5
f503ec0dabc0cba0037475c6badf20ad
ลองค้นด้วย md5: Danbooru · Gelbooru · Google — รับเฉพาะไฟล์เดิมทุกไบต์ (md5 ตรงกัน) ภาพที่ถูกย่อหรือบันทึกใหม่ใช้ไม่ได้
เข้าสู่ระบบ เพื่อส่งไฟล์
ความคิดเห็น · 20
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
หน้าปก >>202301
ปล.โดนจับแปลงเป็นหมุ่คณะเลยแฮะรูปนี้
ปล2.ลิงค์ต้นทางปิดไปซะแล้วยังสูบไม่หมดเลย
^
ดูเหมือนว่าผู้ชายจะกลายเป็นอินคิวบัสครับแต่ไม่เคยเห็นรูปซักที
ทีม A : โฮมุ มาโดกะ เคียวโกะ มามิ ซายากะ + เคียวสุเกะ เสี่ยคิว
ทีม B : เฟท ซุบารุ นาโนฮะ ฮายาเตะ วิสต้า + เฟอร์เรต โครโน่
ทีม A - มามิโดยสไลมกลืนก่อนเพื่อน(รีโหลดเวทย์ไม่ทัน) ซายากะแลกตัวๆจนพลังปีศาจไหลเข้าไปมาทำให้กลายเป็นซัคคิวบัล เคียวโกะจะเข้าไปช่วยซายากะเลยโดนหางเลขเป็นไปด้วย เคียวสุเกะกลายเป็นกับแกล้มของทั้งสอง โฮมุระต้านไม่ไหวทำให้กลายเป็นปีศาจในที่สุด มาโดกะทนไม่ไหวขอพรกับเสี่ยคิวว่า ก่อนที่สาวน้อยจะกลายเป็นปีศาจขอให้หายไป ส่งผลให้กฏจักรวาลเกิดการเปลี่ยนแปลง ทำให้สมดุลปีศาจเปลี่ยนใหม่โดยที่ปีศาจเพศหญิงจะมาจากอินคิวบัสกลายพันธุ์แทน
...
เอ๊ะ! เหมือนจะไม่แตกต่าง แต่ยังไงตำนวนปีศาจก็ลดลง(มั้ง) - good end
ทีม B - รวบลัดตัดตอน เราจะได้ราชินีปีศาจตนใหม่ ที่มนุษย์ไร้ทางต่อกรแทน ทำให้มนุษย์ทั้งหมดกลายเป็นปีศาจ จนท้ายที่สุดมีแต่ปีศาจเพศหญิงเพราะอินคิวบัสกลายพันธ์ไปหมด และโลกก็สงบสุขด้วยทุ่งดอกไม้ยูริ - true end
อินคัวบัสก็รูปร่างเหมือนมนุษย์และเพียงแต่มีพลังปีศาจเข้ามาเท่านั้นเอง
มันก็ไม่3ต่อ3สิ -*-
หรือท่านจะสวิงกิ้ง เอ้ย รุมช่วยตีเพื่อให้มอนเสร็จ เอ้ย ตายไวขึ้น
แต่ถ้าไปทางซิปังกุนี่ ถึงไหนถึงกัน เหอๆๆๆ
หนีง่ายอีกด้วย (= 3=)V
นักบวชหญิง ซาชา ฟอลมูน
ผู้กล้าผู้ได้ยินเสียงของพระเจ้า เธอเป็นผู้มีศรัทธาอย่างแรงกล้า เป็นผู้กล้ารุ่นพี่ของวิลมาริน่ากับมิมิล
เธออาศัยอยู่ในโบสถ์โทรมๆเล็กๆ แม้ศาสนจักรจะเสนอให้เธอย้ายไปประจำเมืองใหญ่ให้สมฐานะผู้กล้า แต่เธอไม่อยากย้าย โบสถ์นี้เป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าซึ่งเธอคอยดูแลอยู่ด้วย เมื่อพ่อแม่ของ"คุณ" ซึ่งเคยเป็นคนรับใช้ของวิลมาริน่า เสียชีวิตหลังจากที่ถูกไล่ออกนั้น แม่ของซาชาก็รับ"คุณ"เข้ามาอุปการะในฐานะเด็กกำพร้า "คุณ"กับซาชาก็ผูกพันธ์กันเหมือนน้องชายกับพี่สาว
ซาชาเป็นคนที่สุภาพและอ่อนโยนสมกับที่เป็นนักบุญ ทั้งเด็กๆในสถานกำพร้าและทหารของศาสนจักรกับผู้กล้ารุ่นเยาว์ก็ชอบเธอทั้งนั้น เธอเป็นผู้กล้าที่โด่งดังทีเดียว แต่แล้วเธอก็รู้สึก...เธอต่อสู้กับสัตว์ประหลาดเพื่อปกป้องรอยยิ้มของผู้คน แต่ไม่ใช่ว่าเธอกำลังพรากรอยยิ้มของสัตว์ประหลาดกับสามีไปหรอกรึ? เธอจึงเริ่มสงสัยในคำสอนที่ว่า"สัตว์ประหลาดเป็นสิ่งชั่วร้าย"ของศาสนจักร ในที่สุด เพื่อขจัดความสงสัยในใจ เธอจึงตัดสินใจถามพระเจ้าเรื่องนี้ แต่ไม่มีคำตอบจากพระเจ้า และหลังจากนั้น เธอก็ไม่ได้ยินเสียงของพระเจ้าอีกเลย
ความสงสัยของเธอกลายเป็นการแคงใจ ในตอนที่ทำหน้าที่ผู้กล้านั้น ซาชาก็จงใจปล่อยให้สัตว์ประหลาดหนีไป แอบปล่อยให้ข่าวการกวาดล้างหมู่บ้านสัตว์ประหลาดรั่ว เธอแอบช่วยให้สัตว์ประหลาดที่รอถูกประหารชีวิตหนีไป และยังถึงกับแอบเอาลูกสัตว์ประหลาดกำพร้ามาดูแลในโบสถ์ด้วย
เธอเป็นคนที่เสียสละรับภาระทั้งหมด มีแต่"คุณ"ซึ่งเป็นเหมือนญาติของเธอที่ซาชายอมเปิดใจด้วย รวมทั้งบอกจุดยืนในฐานะผู้กล้าที่จะปกป้องทั้งมนุษย์และสัตว์ประหลาด การหักโหมของเธอนั้นทำให้"คุณ"กังวลมากทีเดียว
ในที่สุด เธอก็ล้มป่วยลงจากการฝืนตัวเองนั่นเอง ตอนที่เธอนอนพักและรู้สึกดีขึ้นบ้างแล้วนั้น ก็มีบางอย่างเกิดขึ้น ท่ามกลางสติที่ลางเรือน ร่างกายที่ร้อนรุ่ม...ซึ่งไม่น่าจะเป็นเพราะพิษไข้ เธอก็สัมผัสถึงพลังปิศาจได้และได้ยินเสียงของพระเจ้าที่หายไปนาน
ดาร์คพรีสต์ ซาชา
เสียงนั้นไม่ใช่เทพที่เธอเคยได้ยิน
เธอถูกพลังปิศาจเข้าครอบงำ เทพตกสวรรค์ผู้แปดเปื้อน ได้โยกคลอนความคิดจิตใจของเธอ เสียงนั้นบอกว่าจะสอนวิธีที่ทำให้ทุกคนมีความสุข จะนำทางเธอไปสู่สิ่งที่เธอแสวงหา ความคิดและจิตใจของเธอถูกเสียงของเทพเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ในสมองเริ่มคิดถึงเรื่องลามกและตัณหา ในฐานะสาวกของพระเจ้านั้นเธอเคยกดดันมันไว้ได้มาตลอด แต่ภายใต้การชี้นำของเทพองค์ใหม่ เธอเริ่มขยับนิ้วและปล่อยตัวไปกับความสุข
เมื่อสติกลับมา สีหน้าของเธอก็เป็นรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม ชุดนักบวชของเธอกลายเป็นสีดำของดาร์คพรีสต์ เทพองค์ใหม่มอบหน้าที่ใหม่ให้เธอ เปลี่ยนทุกคนเป็นสัตว์ประหลาดและมอบรอยยิ้มอันเปี่ยมสุขให้ซะ เมื่อเด็กๆสองคนเข้ามาดูซาชาเพราะเป็นห่วงนั้น เธอก็เริ่มคิดว่า การให้ทั้งคู่ได้รู้จักความสุขและจมกับมันก็เป็นเรื่องสวยงามดีนี่นะ เสียงนั้นบอกวิธีการกับเธอ ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดตัวน้อย ใบหน้ามีรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยตัณหา นั่นทำให้เธอมีความสุขมาก
เธอขอบคุณพระเจ้า แล้วสาวกของเทพตกสวรรค์ทั้งสามก็เปลี่ยนเด็กๆในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าทุกคนเป็นสัตว์ประหลาดในไม่กี่วินาที จากนั้น เธอก็เปลี่ยนเด็กผู้หญิงในพื้นที่ยากจนเป็นสัตว์ประหลาดจนหมด พร้อมกับพาเด็กๆสัตว์ประหลาดที่เคยแอบดูแลมาอยู่ด้วยกัน
ในที่ที่พลังปิศาจรุนแรงนั้น เหล่าสัตว์ประหลาดตัวน้อยก็เริ่ม"โจมตี"ผู้ชายและสัมผัสความสุขกันเต็มที่ ซาชาขอบคุณพระเจ้าท่ามกล่างเสียงหัวเราะของเด็กๆ ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงของเทพอีก เสียงนั้นบอกว่า ได้เวลาที่เธอจะหารอยยิ้มของตัวเองแล้ว
เธอมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มของทุกคน แต่ก็มีอย่างอื่นอีก ตอนที่เธอเป็นสาวกของพระเจ้านั้น เธอต้องคอยเก็บงำความปราถนาของตัวเองไว้ตลอด แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว พูดให้ชัดกว่านั้น ในฐานะสาวกของเทพตกสวรรค์ เธอต้องทำให้ตัวเองแปดเปื้อนด้วยตัณหาที่ต้องการมานาน แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้
แค่คิดถึง"คุณ"ก็ทำให้เธอรู้สึกถึงความปราถนาที่รุนแรงแล้ว และเมื่อมองไปที่เด็กหญิงที่ถูกเธอแปลงร่างสองคนแรก เธอก็เห็นท่าทีแบบเดียวกัน เธอเข้าใจทันที เด็กๆพวกนี้ เคยอยู่กับ"คุณ"และเล่นกับ"คุณ" พวกเธอก็ปราถนาในตัว"คุณ"เหมือนกันสินะ
แล้วทั้งสามก็เริ่มไปหา"คุณ" พวกเธอตั้งใจจะทำให้"คุณ"แปดเปื้อนจนชุ่มโชกไปเลย
(แปลอ้อมๆไปนิดนะครับ แค่นี้ก็เสี่ยงพอดูแล้ว)
ปล.จะว่าไงดี มันวาบหวิวดีอยู่หรอก แต่ความรู้สึกหดหู่ที่แฝงมาด้วยนี่มันอะไรกัน?
ปปล.เป็นโปรไฟล์แรกเลยครับที่มีเด็กๆมนุษย์ถูกแปลงร่างด้วย ที่ผ่านมามีแต่ผู้ใหญ่กลายเป็นเด็ก ไม่ก็สัตว์ประหลาดเด็ก
ปปปล.ว่าแต่ที่โบสถ์นั่นมีแต่เด็กผู้หญิงเรอะ? ถ้ามีเด็กผู้ชายแล้วจะเป็นอินคิวบัสโชตะ หรือจะลัดขั้นตอนไปเป็นแอลป์เลยหว่า?
ปปปปล."คุณ"คนนี้ก็เป็นคนเดียวกับของวิลมาริน่ากับมิมิลนั่นล่ะ
ปปปปปล. ช่างเรื่องพวกนั้น มีใครจะสมทบทุน(ค่ายาโด๊ป)ไปเลี้ยงอาหารเด็กๆกับผมไหมครับ?
"ชั้นเคยเป็นผู้กล้าเหมือนกับพวกนายมาก่อน จนกระทั่งโดนซาคิวบัสจับกด...เอ๊ย! โดนธนูปักหัวเข่า"
Posted on 2011-09-06 16:42:18
คิดได้ไงวะ? สุดยิดเลยอ่ะ แต่เราอยากให้เป็นแบบมีแต่ปีศาจหญิงกับสายระยางมากกว่า - Tentacle END