อันนี้ก็รอคนมาแปล

แค่เสียงหัวเราะตรงย่อหน้าแรกก็รู้สึกได้ถึงความFailDownของเธอแล้ว

ผู้กล้าแดนปิศาจ ซัคคิวบัส วิลมารินา

"ฮะๆๆๆ จริงๆแล้ว ฉันไม่ได้สนใจมนุษย์นอกจากคุณเลยสักนิด ทำไมตอนที่เป็นมนุษย์ฉันถึงได้พูดแบบนั้นออกไปนะ? ฉันนี่มันโง่จริงๆ
แปลกดีใช่มั้ย? ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะเคยอยากช่วยโลกนี้ แค่มัคุณอยู่ในโลกของฉัน ทุกอย่างก็ไม่สำคัญแล้ว ฉันเป็นของคุณ เท่านั้น"

เธอคิดถึง"คุณ"มาตลอด

ถ้าเธอช่วย"โลกนี้"ไว้ได้ ก็เท่ากับว่าได้ช่วย"คุณ"ที่ต้องจากไปด้วย นั่นคือการชดใช้ของเธอ นั่นคือความหวังของเธอ เพราะคิดอย่างนั้น เธอจึงใช้โฉมหน้าของผู้กล้าและต่อสู้มาตลอด แต่เมื่อได้พบ"คุณ"อีกครั้ง ความมุ่งมั่นของเธอก็สั่นคลอน ซัคคิวบัสที่ปรากฏตัวต่อหน้าเธอตอนนั้นทำให้เธอรู้ตัว นี่คือสิ่งที่เธอปราถนาจริงๆ นี่คือโลกที่เธอต้องการจริงๆ จริงๆแล้ว เธอไม่ต้องการอะไรในโลกของเธออีกนอกจาก"เขา"เท่านั้น โลกอันกว้างใหญ่ที่เธอเคยต้องการปกป้อง ก็กลายเป็นโลกเล็กๆที่มีเพียง"คุณ"เท่านั้นเอง

เมื่อเธอถูกลิลิมซึ่งเป็นซัคคิวบัสที่แข็งแกร่งมากโจมตี ร่างของวิลมารินาก็ได้เรียนรู้ถึงความสุขด้วยมือของลิลิมและรวมกับพลังปิศาจอันเย้ายวน เธอเกิดใหม่เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับจอมมาร "ซัคคิวบัส วิลมารินา" ความเป็น"ผู้กล้า"จอมปลอมนั้นถูกความสุขแบบปิศาจฉีกกระชากไปหมด เธอเลิกโกหกตัวเองเสียที เท่าที่เธอสนใจ "คุณ"คือทุกอย่างในโลกนี้สำหรับเธอ เธอไม่สนใจอะไรทั้งนั้นนอกจาก"คุณ" ถึงดาบของเธอจะมอบแก่พระเจ้าและเหล่าผู้ศรัทธา มันก็แค่เรื่องโกหกมาแต่แรกแล้ว เรื่องนั้นหายไปจากใจของเธอแล้ว ราวกับถูก"คุณ"แทนที่ เธอไม่สนใจมันเลยสักนิด หัวใจที่กลายเป็นสัตว์ประหลาดของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกเสรีจากการทิ้งหน้ากากของผู้กล้าไปซะ และความเบิกบานที่รู้ว่าตนจะได้ในสิ่งที่ปราถนา

ร่างสัตว์ประหลาดของเธอร้อนรุ่มด้วยกิเลสต่อ"คุณ"ที่ปิดกั้นมานานและสัญชาตญาณของสัตว์ประหลาดที่แสวงหาเพศชายกับพลังวิญญาณ ดวงตาของเธอกลายเป็นสีแดง เรืองแสง และสิ่งเดียวที่สะท้อนจากตานั้นก็คือ"คุณ" เธอจะโจมตี"คุณ"ด้วยสัญชาตญาณปิศาจนี่ล่ะ เท่าที่เธอสนใจ การได้อยู่ด้วยกันกับ"คุณ"โดยเฉพาะการได้*บี๊ป*กันอย่างแสนหวานนั่นล่ะคือช่วงเวลาแห่งความสุข ความอบอุ่นและกลิ่นของ"คุณ" ความสุขที่เธอได้รับจาก"คุณ" แล้วก็รสชาติของพลังวิญญาณ เธอได้สัมผัสความสุขที่สุดจากการได้ย้อมร่างกายและจิตใจของตนเป็นสีเดียวด้วยสิ่งเหล่านี้

แทนที่จะอ่อนด้อยลง ฝีมือดาบกับพลังเวทที่เธอฝึกปรือมาสมัยเป็น"ผู้กล้าวิลมารินา"กลับแข็งแกร่งและรุดหน้าขึ้นอีก เมื่อได้รับคำสั่งจากลิลิมที่เธอนับถือ หรือยามที่มีศัตรูบุกมายังเลสคาเทีย (ที่กลายเป็นแดนปิศาจไปแล้ว) และเธอต้องปกป้อง"คุณ" เธอก็จะใช้พลังทั้งหมดโค่นศัตรูของแดนปิศาจและเปลี่ยนพวกนั้นเป็นสัตว์ประหลาดเหมือนเธอให้หมด

แต่ทว่า อาจจะเป็นเพราะเธอถูกแยกจาก"คุณ"มานานก็ได้ เธอจึงไม่อยากแยกจาก"คุณ"เลยแม้จะเป็นแค่เวลาสั้นๆ ก็เพราะแม้แต่พลังของเธอก็เป็น"ของคุณ"ด้วยเช่นกัน เธอจึงไม่เคยออกรบเองนอกจากด้วยเหตุผลตามที่ว่าไปแล้ว และระหว่างที่สู้อยู่นั้น เธอก็มักคิดว่า"รีบๆจัดการให้จบๆจะได้กลับไปหาที่รักซะที" เธอทิ้งความเป็นผู้กล้าปลอมที่สละตนเพื่อพระเจ้ากับผู้ศรัทธาไปแล้วและจมจ่อมกับ"คุณ" เธอกลายเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากจะเกลือกกลั้วกับ"คุณ" และด้วยเหตุนี้ เธอก็ได้เป็นตัวเธอที่ปราถนามาตลอดเสียที

ก็แค่ สาวน้อยวิลมารินา ผู้รัก"คุณ" เท่านั้น

"ฉันนี่มันโง่จริงๆ"
...ตอนถูกแปลงร่าง เจ๊เดรูเอลลาคงเสนอว่า"มาทำสัญญากับชั้นแล้วเป็นซัคคิวบัสมั้ยล่ะ?"สินะ

"ฉันนี่มันโง่จริงๆ"

กลายเป็นวลีคลาสสิคไปแล้วแหะ 'w'

ประโยคคลาสสิคของนักดาบหญิงซินะ

รอผู้กล้าคนอื่นก่อนเหอะ

แบบนี้เรียกโดวาคินมาเถอะ

อยากลองจับหางดูจริงๆให้ตายสิ