k kendo666 · 19 ธ.ค. 2012 · 15:55 ขอลองแต่งเล่นๆ ที่ด้านนอกร้านขายของ รินโนะยืนอ่านหนังสือ รอให้สองสาวช้อปปิ้งเสร็จ ถึงแม้ว่ามันจะน่าเบื่อก็ตาม...แต่ก็คงดีกว่าถ้าทิ้งทั้งสองคนไว้ที่นี่...แถมอาจะโดนสวดซะอีก อีกอย่าง ตั้งแต่เมื่อกี้กระมัง ที่เขาสังเกตุเห็นชายสองคนนั้น ด้วยความเป้นลูกครึ่งโยวไคย์ของเขาทำให้ประสาทการรับรู้ต่างมากกว่าคนทั่วไป จนได้ยินพวกเขาสนทนาอย่างไม่ตั้งใจ ชาย1-แกเห็นใช่ป่ะ? ชาย2-เออ..ลูกสาวของเจ้าของร้านนั้นซินะ ชาย1-คิดว่าจะได้เท่าไหร่? ชาย2-ถ้าขายได้เยอะแน่ ช่วงนี้ยิ่งมีรีเควสสาวผมทองด้วยน่า ชาย1-แต่ยิ่งมีค่าไถ่รวมด้วยนี่เรารวยเละฟ่ะ ชาย2-มีแจ็คพ็อตเป็นยัยมิโกะนั้นด้วย...โชคเข้าข้างเราจริงๆ...รอให้ออกมาแล้วจัดการเลยน่ะ รินโนะ-ขอโทษนะครับท่านทั้งสอง...ไม่ทราบว่าท่านหาอะไรอยู่... ชาย1-หา...มีอะไรพวกข้าไม่ได้มีธุระกับลูกครึ่งสี่ตาอย่างแกหรอก รินโนะ-แหม...เกรงว่าเรื่องที่พวกคุณพูดมา...คงไม่เกี่ยวกับผมไม่ได้หรอกครับ ...ไม่กี่นาทีต่อมา... มาริสะ-เสร็จแล้วเฟ้ยรินโนะ รินโนะ-โหว...น่าแปลกใจนะเนี่ยไม่นึกว่าพวกเธอจะใช้เวลานานขนาดนี้ เรย์มุ-พวกฉันเป็นผู้หญิงนะค่ะ มาริสะ-เรื่องปกติเฟ้ย รินโนะ-งั้นเหรอ...(สายตาจับจ้องไปที่ขยะที่พึ่งเก็บกวาด)...แย่จังเลยนะ เรย์มุ-เอ้ากลับกันเถอะ...ขอจับมือคุณเจ้าของร้านจนถึงบ้านเลยล่ะกัน มาริสะ-อ้าาาขี้โกงนี่...งั้นชั้นเอาด้วยเด้ รินโนะ-ไม่เอาน่ามันน่าอายนะรู้ไหม ...แล้ววันๆหนึ่งของผมกับพวกเธอก็ดำเนินต่ิอไป... (ขอโทษที่เม้นยาวครับ)
A ไม่ระบุตัว · 13 ก.พ. 2013 · 23:29 ในหม้อไม่มีเนื้อนิ (แถมหน้าไม่ครบด้วย อาจมีเนื้อเรื่องก่อนหน้านี่)
k kendo666 · 13 ก.พ. 2013 · 23:35 ตามซอสก็มีแค่นี้แหละครับ... ส่วนเรื่องเนื้อเนี้ย...มุขแหละครับแฮะๆๆ
ความคิดเห็น · 8
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกม้างง
ปล.ชอบลายเส้นแบบนี้จริงๆ
ที่ด้านนอกร้านขายของ รินโนะยืนอ่านหนังสือ รอให้สองสาวช้อปปิ้งเสร็จ ถึงแม้ว่ามันจะน่าเบื่อก็ตาม...แต่ก็คงดีกว่าถ้าทิ้งทั้งสองคนไว้ที่นี่...แถมอาจะโดนสวดซะอีก อีกอย่าง ตั้งแต่เมื่อกี้กระมัง ที่เขาสังเกตุเห็นชายสองคนนั้น ด้วยความเป้นลูกครึ่งโยวไคย์ของเขาทำให้ประสาทการรับรู้ต่างมากกว่าคนทั่วไป จนได้ยินพวกเขาสนทนาอย่างไม่ตั้งใจ
ชาย1-แกเห็นใช่ป่ะ?
ชาย2-เออ..ลูกสาวของเจ้าของร้านนั้นซินะ
ชาย1-คิดว่าจะได้เท่าไหร่?
ชาย2-ถ้าขายได้เยอะแน่ ช่วงนี้ยิ่งมีรีเควสสาวผมทองด้วยน่า
ชาย1-แต่ยิ่งมีค่าไถ่รวมด้วยนี่เรารวยเละฟ่ะ
ชาย2-มีแจ็คพ็อตเป็นยัยมิโกะนั้นด้วย...โชคเข้าข้างเราจริงๆ...รอให้ออกมาแล้วจัดการเลยน่ะ
รินโนะ-ขอโทษนะครับท่านทั้งสอง...ไม่ทราบว่าท่านหาอะไรอยู่...
ชาย1-หา...มีอะไรพวกข้าไม่ได้มีธุระกับลูกครึ่งสี่ตาอย่างแกหรอก
รินโนะ-แหม...เกรงว่าเรื่องที่พวกคุณพูดมา...คงไม่เกี่ยวกับผมไม่ได้หรอกครับ
...ไม่กี่นาทีต่อมา...
มาริสะ-เสร็จแล้วเฟ้ยรินโนะ
รินโนะ-โหว...น่าแปลกใจนะเนี่ยไม่นึกว่าพวกเธอจะใช้เวลานานขนาดนี้
เรย์มุ-พวกฉันเป็นผู้หญิงนะค่ะ
มาริสะ-เรื่องปกติเฟ้ย
รินโนะ-งั้นเหรอ...(สายตาจับจ้องไปที่ขยะที่พึ่งเก็บกวาด)...แย่จังเลยนะ
เรย์มุ-เอ้ากลับกันเถอะ...ขอจับมือคุณเจ้าของร้านจนถึงบ้านเลยล่ะกัน
มาริสะ-อ้าาาขี้โกงนี่...งั้นชั้นเอาด้วยเด้
รินโนะ-ไม่เอาน่ามันน่าอายนะรู้ไหม
...แล้ววันๆหนึ่งของผมกับพวกเธอก็ดำเนินต่ิอไป...
(ขอโทษที่เม้นยาวครับ)
ส่วนเรื่องเนื้อเนี้ย...มุขแหละครับแฮะๆๆ