ที่ไท่เห็นมาริสะมาทำงานเพราะไปหา(ขโมย)เงินเป็นของขวัญให้เรย์มุสินะ

เรมุดีใจจนน้ำตาำไหลพราก

ที่จริงการให้ของขวัญเป็น "เงิน" ค่อนข้างไม่ดีเท่าไหร่นะ
แต่คงแล้วแต่คนละนะ

^
ผมก็คิดงั้น แต่เพื่อนผมคนนึงมันดันดีใจแฮะ งงกะมัน (คงเพราะได้รับจากเพื่อนชายด้วยกันเลยไม่คิดไรมั้ง)

ของขวัญเนี่ย คนรับจะตีความเป็นมูลค่าของความรู้สึกต่อโดยไม่รู้ตัว ถ้าเป็นเงินมันจะชัดเจนเกินไป ("เรามีค่ากับมันแค่พันเดียว" อะไรทำนองนี้) ถ้าเป็นของ ถึงจะซื้อมา มูลค่ามันก็เลื่อนลอยกว่า (อย่าทะลึ่งไปบอกราคาตอนให้ก็แล้วกัน) ยิ่งของทำมือไม่มีขายนี่ยิ่งรู้สึกดี

จริงๆแล้วการให้ของขวัญเป็นเงินเลยมีความสูญเสียทางเศษฐกิจน้อยกว่า เพราะคนรับเอาไปซื้อของที่ต้องการหรือชอบได้แน่ๆ แต่ถ้าเป็นพวกใช้หัวใจโตกว่าสมองก็...ดูย่อหน้าแรก ข้อนี้จริงๆแล้วเลี่ยงได้เล็กๆโดยให้พวกบัตรสมนาคุณตามเทศกาลแทน

แน่นอนว่าในกรณีของคนที่กินดินเป็นนิจ ไม่มีพื้นที่ให้ความซาบซึ้งขนาดนั้น ฉะนั้นเงินสดก็ใช้ได้อยู่แล้ว

อยากดูกรณีป้าร่ม กับหมอยาจริงๆ 'w'

อาจจะได้ที่นอนกับกระต่ายลองยาก็ได้นะ = w=)*

ได้เงินเป็นของขวัญ น้ำตาไหลเลยทีเดียว