การ์ตูนเรื่องนี้สนุกนะ
(แถมด้วยความจริงด้านปศุสัตว์ที่พวกโลกสวยได้กรี๊ดลั้นแน่ ฮา)

ไม่นึกว่าเปนคนวาดคนเดียวกับFMA...คนล่ะอารมณ์กันเลย(แต่สนุกนะ)

สื่อให้เห็นความจริง(จริงๆ)เกี่ยวชีวิตและการทำงานในฟาร์มปศุสัตว์
ทุกอย่างคือเงินทองและค่าใช้จ่าย วัวนมถ้าให้นมไม่ได้หรือปริมาณที่ให้ไม่ตรงตามเกณจะถูกส่งโรงเชือดเอาเนื้อไปขาย ไก่ไข่ก็ถ้าให้ไข่ไม่ได้ก็เชือดเอาเนื้อขาย หมูจะถูกส่งลงโรงเชือดทันทีเมื่อถึงน้ำหนักที่กำหนด แม้กระทั่งม้าแข่งม้าใช้งานถ้าบาดเจ็บขึ้นมาก็จะส่งโรงเชือดเหมือนกันเพราะไม่สามารถวิ่งได้เหมือนเดิมอีกแล้ว
สัตว์เหล่านี้ไม่สามารถเก็บหรือเลี้ยงได้เพราะถ้าเก็บไว้ก็จะสิ้นเปลืองค่าใช้จ่าย ค่าอาหาร การดูแลรักษาที่น่าจะเอาไปให้สัตว์ที่สุขภาพดีและให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่ากลับมาจะดีกว่า

บางทีก็แอบคิดเหมือนกันว่า แท้ที่จะเป็นคนโลกสวยไม่กินนั้นไม่กินนี้เพราะสงสารหรือคิดว่าจะทำให้สัตว์เหล่านี้ไม่ถูกฆ่า น่าจะกินของทุกอย่างให้คุ้มค่าและเห็นคุณค่าของมัน

ผมว่าเรื่องนี้สนุกมากเลยทีเดียว

กินเนื้อกินได้ครับ แต่อย่ามาโวยวายด่าคนทำงานฟาร์ม ด่าคนฆ่าสัตว์เพื่อนำไปขายเลย เข้าตัวเปล่าๆ อะไรแบบนั้นแหละ

คือทุกคนก้มีหน้าที่ของตัวเองอะแหละ -*-

ที่ท้ายรถนั่น จ่าเบรด้าเบื่อเป็นลูกน้องมัสแตงแล้วเลยหนีมาทำฟาร์ม?

เพิ่งรู้นะว่า อาจารย์แก
1. เป็นผู้หญิง (แม่ม วาดกล้ามตัวผู้ได้แบบยั่วน้ำลายเก้งกวางมากมาย)
2. เป็นลูกชาวฟาร์มตัวจริงเสียงจริง
3. ทำฟาร์มเต็มตัวมา 7 ปีเต็ม ก่อนจะผันตัวไปเป็นนักวาดการ์ตูน

เรื่องนี้สนุกมาก ๆ ทำให้รู้จักการกินสิ่งมีชีวิตอย่างมีคุณค่าว่ากว่าจะได้มามันลำบาก ทุกอย่างทำด้วยใจคนเลี้ยงทั้งนั้น