อ้างอิงจากตอน23 เซย์ดูการต่อสู้ของเรย์จิจนเซย์เองก็พัฒนาฝีมือและยืนหยัดด้วยตัวเองได้ เรย์จิจึงไม่มีอะไรให้ห่วงและกลับโลกของตัวเองไป.....เอวัง(ไม่ใช่แล้ว)

จะกลายเป็นซีรีย์กันดั้มที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเปลี่ยมไปด้วยความหวังมากที่สุดในประวัติศาสตร์แล้วสินะ 'w'

ตอน 23 นี่มีจุดที่ผมชอบมากๆอยู่2จุดเลยนะ คือได้เห็นพัฒนาการของเซย์กับเรย์จิอย่างชัดเจนมาก

เซย์ก็จากที่เคยแพ้ซาซากิไปแบบง่อยๆในตอนแรก มาถึงตอนนี้สามารถสู้กับเรย์จิได้แบบสูสีแล้วถ้ามันทำภาคต่อแล้วให้เรย์จิเป็นศัตรูนี่ให้เซย์เป็นคนสู้เองก็ได้แล้วมั้งเนี่ย...

ส่วนเรย์จิตอนนี้มาช่วยเซย์ซ่อมกันพลาได้แล้ว

ปล. โดราเอม่อน ตอน "ลาก่อนโดราเอมอน" เป็นตอนที่ผมประทับใจในตัวโนบิตะที่สุดแล้วล่ะครับ จากเด็กคนนึงที่วันๆไม่คิดอะไร ทำตัวไร้สาระไปวันๆ แต่พอรู้ว่าโดราเอมอนกำลังจะจากไปก็ฝืนเอาชนะใจตัวเองไปต่อยกับไจแอนท์(ไปถูกต่อย)โดยไม่ร้องขอโดราเอมอนเพื่อไม่ให้โดราเอมอนเห็นว่าไม่ต้องพึ่งพาแล้ว โดราเอมอนจะได้กลับไปอย่างสบายใจ จากโนบิตะที่เอาแต่ขอให้โดราเอมอนช่วยกลายเป็นโนบิตะที่อยากทำเพื่อโดราเอมอน... ตอนนี้นี่อ่านกี่ทีก็ประทับใจ...