u u_r_a_fish · 14 ก.ค. 2014 · 12:19 เจ้านี้แปลใช้ศัพท์ต่างออกไปบ้าง คงตั้งใจกันตัวเองจากฉบับMGUไปเลย คาราคาสะ โอบาเกะ ตระกูล ซึคุโมะกามิ ประเภท วัตถุเวทมนตร์ ที่อยู่อาศัย แถบซิปังกุ (ชุมชนมนุษย์) นิสัย ภักดี ขี้เหงา อาหาร พลังวิญญาณของผู้ชาย หนึ่งในสัตว์ประหลาดที่เรียกว่า"ซึคุโมะกามิ" (วิญญาณเทียม) คือสิ่งของที่มนุษย์ใช้งานซึ่งมีชีวิตขึ้นมาและกลายเป็นสัตว์ประหลาด ในกรณีนี้คือร่มที่กลายเป็นซึคุโมะกามิ พวกที่ได้รับการเอาใจใส่ใช้งานอย่างระมัดระวังนั้นจะมีความรู้สึกขอบคุณสะสมอยู่ในตัว ส่วนพวกที่ถูกใช้งานแบบหยาบๆและทิ้งขว้างนั้นก็จะสะสมความรู้สึกด้านลบไว้ ซึ่งทั้งสองกรณีก็กลายเป็นซึคุโมะกามิได้ และจะมีส่วนที่เหมือนกันคือความปราถนาที่จะถูกชายผู้เป็นเจ้าของ"ใช้งาน" เนื่องจากว่าเดิมทีนั้นพวกเธอมีไว้ใช้งานในวันที่ฝนตกเท่านั้น เมื่อกลายเป็นซึคุโมะกามิแล้วก็จะเกิดความปราถนาอย่างแรงกล้าที่จะถูกผู้เป็นเจ้าของใช้งานตลอดเวลา ส่วนที่อยู่ในร่มทั้งหมดนั้นจะเปลี่ยนแปลงไปให้เหมาะกับที่เจ้าของจะ"ใช้งาน" เธอจะคิดถึงการทำให้ผู้เป็นเจ้าของมีความสุขเสมอ และร่างกายของเธอตั้งแต่████และปากไปจนถึงปลายนิ้วก็มีไว้เพื่อบริการเจ้าของผู้อยู่ในใจของเธอตลอดเวลาเท่านั้น อนึ่ง ตอนที่เจ้าของใช้งานเธอนั้น ถึงแม้เขาจะมีปฏิกิริยากับร่างอันยั่วยวนและภักดีของเธอเพียงเล็กน้อย เธอก็จะมีความสุขมากแล้ว ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงนั้นนับว่าทำให้เจ้าของแปลกใจได้เลยทีเดียว นอกจากนั้น เธอยังมีอวัยวะที่เหมือนลิ้นขนาดใหญ่ที่ยืดออกมาจากใต้ร่ม ซึ่งนอกจากจะใช้จับตัวเจ้าของให้เขาได้เห็นในร่มแล้ว ตอนที่เธอคิดเรื่องการบริการเจ้าของนั้นลิ้นนี้ก็จะหลั่งเมือกลื่นที่ช่วยกระตุ้นความรัญจวณออกมาด้วย เมื่อใช้ลิ้นยักษ์ที่มีเมือกหยดนี้เลียตัวเองและเจ้าของแล้วก็จะทำให้เกิดความสุขที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีกซึ่งทำให้เจ้าของพอใจมากขึ้นด้วย ทั้งนี้ ถ้าเธอดึงเจ้าของเข้ามาในร่มแล้วหุบร่มลง มันก็จะป้องกันได้ไม่ใช่แค่ฝนแต่รวมถึงดาบและคาถาด้วย เรียกว่าเป็นโลกที่มีกันสองต่อสองซึ่งกันผู้บุกรุกออกไปได้เลย ในที่แคบๆนั้น ร่างทั้งสองจะติดอยู่ด้วยกันและมองเห็นเพียงร่างกายของกันและกัน ซึ่งสิ่งเดียวที่จะทำเป็นการตอบสนองได้ก็คือการยอมสยบต่อกิเลสและใช้งานเธอ และเมื่อใช้งานเธอบ่อยๆเข้า ผู้เป็นเจ้าของก็จะกลายเป็นนักโทษแห่งความสุข จากนั้นก็จะเป็นไปตามที่เธอต้องการ คือเจ้าของก็จะเอาแต่ใช้งานร่มคันเดิมนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่สนใจอะไร สำหรับเขาแล้ว แต่ละวันนั้นล้วนแต่เปี่ยมสุขและวาบหวาม ซึ่งเป็นกิจวัตรที่ยากจะเปลี่ยนได้ นอกจากนั้น ถึงแม้ว่าตอนนี้สภาพอากาศจะไม่สำคัญกับเธอแล้ว ร่างกายของเธอก็จะยังมีปฏิกิริยาต่อวันที่ฝนตกว่าเป็น"วันที่จะได้ถูกใช้" ซึ่งตัวเธอสั่นระริก พวกที่กลายเป็นซึคุโมะกามิเพราะได้รับการใช้งานอย่างทะนุถนอมนั้นจะตอบแทนความใส่ใจด้วยวิธีอื่นนอกจาก████ด้วย คือเธอจะตั้งใจทำงานและบริการเรื่องต่างๆในแต่ละวันด้วยความภักดี ในทางตรงข้าม พวกที่ถูกปฏิบัติด้วยแบบแย่ๆนั้นถึงจะเป็นซึคุโมะกามิที่มีความภักดีอยู่ แต่ก็จะทำการโจมตีอีกฝ่ายเพื่อแสดงให้รู้ถึงความมีประโยชน์ของเธอ เพราะว่าเธอกลัวจะถูกทิ้งไป เธอจึงติดเจ้าของจนเรียกได้ว่าผิดปกติเลยทีเดียวและความภักดีนั้นก็เรียกได้ว่าติดหนึบเหมือนปลิง ถ้าเจ้าของไม่ลองใช้เธอแล้ว เธอก็จะเกิดอาการว้าเหว่มาก และจะจับเจ้าของเข้ามาในร่มก่อนหุบลงทันทีเพื่อขังเขาไว้ในโลกของทั้งสองเท่านั้น ปล.รู้สึกจะเบาขึ้นมาก ตกลงว่าที่ผ่านๆมาที่MGUจงใจให้หื่นกว่าปกติหรือเปล่าหว่า?
A ไม่ระบุตัว · 14 ก.ค. 2014 · 12:54 ก็...ไม่ค่อยเบาเท่าไรหรอกยังแรงสะใจนิดๆอยู่นะ แบบนี้ก็แล้วแต่เลยว่าชอบแบบไหนสินะ
ความคิดเห็น · 3
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
คาราคาสะ โอบาเกะ
ตระกูล ซึคุโมะกามิ
ประเภท วัตถุเวทมนตร์
ที่อยู่อาศัย แถบซิปังกุ (ชุมชนมนุษย์)
นิสัย ภักดี ขี้เหงา
อาหาร พลังวิญญาณของผู้ชาย
หนึ่งในสัตว์ประหลาดที่เรียกว่า"ซึคุโมะกามิ" (วิญญาณเทียม) คือสิ่งของที่มนุษย์ใช้งานซึ่งมีชีวิตขึ้นมาและกลายเป็นสัตว์ประหลาด ในกรณีนี้คือร่มที่กลายเป็นซึคุโมะกามิ พวกที่ได้รับการเอาใจใส่ใช้งานอย่างระมัดระวังนั้นจะมีความรู้สึกขอบคุณสะสมอยู่ในตัว ส่วนพวกที่ถูกใช้งานแบบหยาบๆและทิ้งขว้างนั้นก็จะสะสมความรู้สึกด้านลบไว้ ซึ่งทั้งสองกรณีก็กลายเป็นซึคุโมะกามิได้ และจะมีส่วนที่เหมือนกันคือความปราถนาที่จะถูกชายผู้เป็นเจ้าของ"ใช้งาน"
เนื่องจากว่าเดิมทีนั้นพวกเธอมีไว้ใช้งานในวันที่ฝนตกเท่านั้น เมื่อกลายเป็นซึคุโมะกามิแล้วก็จะเกิดความปราถนาอย่างแรงกล้าที่จะถูกผู้เป็นเจ้าของใช้งานตลอดเวลา ส่วนที่อยู่ในร่มทั้งหมดนั้นจะเปลี่ยนแปลงไปให้เหมาะกับที่เจ้าของจะ"ใช้งาน" เธอจะคิดถึงการทำให้ผู้เป็นเจ้าของมีความสุขเสมอ และร่างกายของเธอตั้งแต่████และปากไปจนถึงปลายนิ้วก็มีไว้เพื่อบริการเจ้าของผู้อยู่ในใจของเธอตลอดเวลาเท่านั้น อนึ่ง ตอนที่เจ้าของใช้งานเธอนั้น ถึงแม้เขาจะมีปฏิกิริยากับร่างอันยั่วยวนและภักดีของเธอเพียงเล็กน้อย เธอก็จะมีความสุขมากแล้ว ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงนั้นนับว่าทำให้เจ้าของแปลกใจได้เลยทีเดียว
นอกจากนั้น เธอยังมีอวัยวะที่เหมือนลิ้นขนาดใหญ่ที่ยืดออกมาจากใต้ร่ม ซึ่งนอกจากจะใช้จับตัวเจ้าของให้เขาได้เห็นในร่มแล้ว ตอนที่เธอคิดเรื่องการบริการเจ้าของนั้นลิ้นนี้ก็จะหลั่งเมือกลื่นที่ช่วยกระตุ้นความรัญจวณออกมาด้วย เมื่อใช้ลิ้นยักษ์ที่มีเมือกหยดนี้เลียตัวเองและเจ้าของแล้วก็จะทำให้เกิดความสุขที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีกซึ่งทำให้เจ้าของพอใจมากขึ้นด้วย ทั้งนี้ ถ้าเธอดึงเจ้าของเข้ามาในร่มแล้วหุบร่มลง มันก็จะป้องกันได้ไม่ใช่แค่ฝนแต่รวมถึงดาบและคาถาด้วย เรียกว่าเป็นโลกที่มีกันสองต่อสองซึ่งกันผู้บุกรุกออกไปได้เลย
ในที่แคบๆนั้น ร่างทั้งสองจะติดอยู่ด้วยกันและมองเห็นเพียงร่างกายของกันและกัน ซึ่งสิ่งเดียวที่จะทำเป็นการตอบสนองได้ก็คือการยอมสยบต่อกิเลสและใช้งานเธอ และเมื่อใช้งานเธอบ่อยๆเข้า ผู้เป็นเจ้าของก็จะกลายเป็นนักโทษแห่งความสุข จากนั้นก็จะเป็นไปตามที่เธอต้องการ คือเจ้าของก็จะเอาแต่ใช้งานร่มคันเดิมนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่สนใจอะไร สำหรับเขาแล้ว แต่ละวันนั้นล้วนแต่เปี่ยมสุขและวาบหวาม ซึ่งเป็นกิจวัตรที่ยากจะเปลี่ยนได้ นอกจากนั้น ถึงแม้ว่าตอนนี้สภาพอากาศจะไม่สำคัญกับเธอแล้ว ร่างกายของเธอก็จะยังมีปฏิกิริยาต่อวันที่ฝนตกว่าเป็น"วันที่จะได้ถูกใช้" ซึ่งตัวเธอสั่นระริก
พวกที่กลายเป็นซึคุโมะกามิเพราะได้รับการใช้งานอย่างทะนุถนอมนั้นจะตอบแทนความใส่ใจด้วยวิธีอื่นนอกจาก████ด้วย คือเธอจะตั้งใจทำงานและบริการเรื่องต่างๆในแต่ละวันด้วยความภักดี ในทางตรงข้าม พวกที่ถูกปฏิบัติด้วยแบบแย่ๆนั้นถึงจะเป็นซึคุโมะกามิที่มีความภักดีอยู่ แต่ก็จะทำการโจมตีอีกฝ่ายเพื่อแสดงให้รู้ถึงความมีประโยชน์ของเธอ เพราะว่าเธอกลัวจะถูกทิ้งไป เธอจึงติดเจ้าของจนเรียกได้ว่าผิดปกติเลยทีเดียวและความภักดีนั้นก็เรียกได้ว่าติดหนึบเหมือนปลิง ถ้าเจ้าของไม่ลองใช้เธอแล้ว เธอก็จะเกิดอาการว้าเหว่มาก และจะจับเจ้าของเข้ามาในร่มก่อนหุบลงทันทีเพื่อขังเขาไว้ในโลกของทั้งสองเท่านั้น
ปล.รู้สึกจะเบาขึ้นมาก ตกลงว่าที่ผ่านๆมาที่MGUจงใจให้หื่นกว่าปกติหรือเปล่าหว่า?