นายทหาร 1 : "ท่านครับ ตอนใหม่ออกมาแล้วพวกเราคิดว่าพวกเธอน่าจะเริ่มใช้ แผนอยพฉุกเฉินแบบระดับบุคคลโดยจะเริ่มสำรวจชั้นใต้ดินของโรงเรียนจากจุดนี้ และจุดนี้ครับ"

"อืม ปล่อยเซอร์วิสปรับอารมณ์ตอนเดียวจริง ๆ ด้วย พอดีตอนที่แล้วเน็ตหลุดเสียก่อนเลยไม่ได้ดูตอนท้าย ใครก็ได้ส้มป่อยให้ฟังหน่อยสิ"

นายทหาร 1 : "เออ คือ ท่านครับ………"

นายทหาร 2 : "ท่านผู้นำ……ทาโร่มารุเดินลงไปชั้นใต้ดินที่เขียนเอาไว้ในคู่มือ แล้วไปจ๊ะเอ๋กับเมงุมิเลยติดเชื้อไปด้วย แถม……คุรุมิ ติดเชื้อแล้วครับ"

นิ่งอึ้งเงียบ มือสั่นเทา ถอดแว่นวางบนโต๊ะช้า ๆ "คนที่ติดตามเรื่องนี้ทุกตอนรออยู่ในห้อง ส่วนพวกสาวกม้าเพื่อนรัก ออกไปรอนอกห้อง"

-เสียงประตูห้องปิด-

"เจ็บตับ ! เจ็บตับ ! ตรูเจ็บตับ !!!!" ทุบโต๊ะ ตะหวาดอย่างแรง "มะม่วงสิ ! อนิเมะที่มีบรรยากาศอันแสนอบอุ่นและเต็มไปด้วยความหวังเติมเต็มความรู้สึกให้กับคนดูบ้านอากู๋แกดิ !!!!" เขวี่ยงดินสอใส่โต๊ะ

"เปิดตัวซะตรูจิ้นวายล่วงหน้าไปแล้ว แต่แหม่มแค่ตอนแรก ! แค่ตอนแรก ! ก็เล่นตรูเหมือนไม้หน้าสามมาฟาดหน้าแล้ว ! ตอนมามิโดนงับหัวตรูยังไม่อึ้งขนาดนี้เลย !!!" เขวี้ยงดินสออีกรอบ

นายทหาร 2 : "ท่านครับ เรื่องราวมันอาจจะไม่เลวร้ายไปกว่านี้ก็ได้นะครับ !!!"

"แล้วมุงจะให้เคย์จังโผล่ออกมาเอามีดมาเหลาซอมบี้เหมือนลีออนเหรอ !!!!" ทุบโต๊ะอย่างรุนแรง

สาวน้อยนอกห้อง 1 ร่ำให้ : "หนูดูแค่ตอนที่สามก็หมดอารมณ์กับยัยโลกสวยแล้วค่ะ"

สาวน้อยนอกห้อง 2 ปลอบเธอ : "ไม่แน่ยัยโลกสวยอาจกลายเป็นพระแม่แล้วทำให้ทุกคนกลับเป็นเหมือนเดิมในอีกจักรวาลใหม่ก็ได้"

-ในห้องมีบรรกาศเงียบสนิท-

"ตรูอุตส่าห์คิดว่าค่ายนี้มันไม่มีพิษมีภัยอะไรแล้ว ผลงานก่อน ๆ ก็โอเค พอมาเจอเรื่องนี้เล่นเอาใบ้แดรกไปเลย รู้แบบนี้ตรูติดตาม อีหื่นโรคจิตขึ้นสมอง กับ ฮาเร็มมอนสเตอร์สาว ก็ดี ตรูรู้นะมีคนมาแอบเปิดดูในที่ทำาน" นั่งหมดแรงอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก

นายทหาร 3 จับที่คอเสื่อตัวเองเล็กน้อย

นิ่งเงียบแล้วพูดกับทุกคน "เอาว่ะ ไหน ๆ ตับก็พังไปแล้ว ตรูก็จะดูให้จบ แต่ตอนนี้ขอไปปรับอารมณ์กับ อุมารุ กับ โฮตารุน ก่อน"

สำหรับผมน่ะนะ....แค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอกครับ
เพราะอะไรน่ะเหรอ...หึ เพราะผมเสียมันไปตั้งแต่อ่านมังกะแล้วไงล่ะครับ!!!
me-นั่งหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่คนเดียวในร้านเหล้า