ยุคเพอร์เมียน (299ล้านปีก่อน-251ล้านปีก่อน)

เป็นยุคสุดท้ายของมหายุคพาลีโอโซอิก ต่อจากยุคคาร์บอนนิเฟอรัส
ในยุคนี้แผ่นดินทั้งหมดเป็นผืนเดียวกัน หรือมหาทวีปแพนเจีย

สิ่งมีชีวิตในยุคนั้นคือพวกเทอร์แรปซิด(Therapsid) สัตว์กลุ่มซินแนปซิด (Synapsid)
หรือสัตว์เลื้อยคลานคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม เช่น ไดเมโทรดอน

ซึ่งก็สูญพันธ์ไปในเหตุการณ์

การสูญพันธ์ครั้งใหญ่เพอร์เมียน-ไทรแอสซิก หรือ Great Dying

เกิดขึ้นเมื่อราวๆ251ล้านปีก่อน(บางทีก็250หรือ252) เป็นการสูญพันธ์ครั้งที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก
สิ่งมีชีวิตทั้งบนบกและในน้ำถึง95%ได้สูญพันธ์ไป และยังเป็นการสูญพันธ์ครั้งใหญ่สุดของแมลงอีกด้วย

เชื่อว่าสาเหตุมาจากการก่อตัวของมหาทวีปแพนเจีย+การระเบิดของมหาภูเขาไฟ ไซบีเรียนแทรป
ด้วยตอนนั้นแผ่นดินเป็นแผ่นเดียวกัน ลาวาที่ไหลไม่ยอมหยุดจึงไปได้ทุกที่

และก๊าซจำนวนมหาศาลที่พ่นออกมา ก็ทำให้ภูมิอากาศของโลกแปรปรวน
ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ทำให้เกิดยุคน้ำแข็ง จากนั้นคาร์บอนไดออกไซด์ก็ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนระดับกระแสน้ำในมหาสมุทรหยุดนิ่ง
ซ้ำด้วยมีเทนที่มาจากการเน่าสลายของสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก

แถมแบคทีเรียที่รอดก็ยังสร้างสารพิษไฮโดรเจนซัลไฟด์ขึ้นมาอีกด้วย

ด้วยสาเหตุหลายๆอย่างจึงทำให้สิ่งมีชีวิตต้องสูญพันธ์ไปเป็นจำนวนมาก
แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด หลังจากนั้นโลกก็ค่อยๆฟื้นตัวและเข้าสู่มหายุคใหม่

ยุคไทรแอสซิก (251ล้านปีก่อน-199ล้านปีก่อน)

เป็นยุคแรกของมหายุคมีโซโซอิก ต่อจากยุคเพอร์เมียน
มันเป็นจุดเริ่มต้นของเหล่าไดโนเสาร์

ในยุคนี้แผ่นดินทั้งหมดเป็นผืนเดียวกัน หรือมหาทวีปแพนเจีย

ยุคไทรแอสซิกสิ้นสุดไปเมื่อ199ล้านปีก่อนกับเหตุการณ์การสูญพันธ์ครั้งใหญ่ไทรแอสซิก-จูแรสซิก



อนึ่ง ในโทโฮมีการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ถอดแก่นหินจนเกิดสวรรค์ ผลของมันทำให้สิ่งมีชีวิตบนพื้นพิภพถูกทำลายจนสิ้น (ฉากจบบทอุด้งเกะภาค10.5)
เชื่อว่ามันก็คือการสูญพันธ์ครั้งใหญ่เพอร์เมียน-ไทรแอสซิก

ซึ่งเอย์รินเองก็เกิดไม่ทันเหตุการณ์นี้ ดังนั้นก็อย่าไปถามว่าตอนนั้นคิดยังไงล่ะ