LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Fight Board

พูดคุยทั่วไป 30 ธ.ค. 2012 ♥ 0 👁 47 💬 1,533

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

Fight Board

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สามารถสอบถามข้อสงสัยได้และมีสรุปเนื้อหาเพื่อให้ตามเนื้อหาได้ทันทุกๆ 2-3 หน้า และหน้าที่เป็นหลัก 10

==========================================

มีปัญหาแจ้ง :: [มีคำถามติดต่อ [email protected] / Facebook Thanakarn Lertsansaran] หรือ Board https://www.lolibaka.me/forum/1727

==========================================

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) ปล่อยให้ผู้อื่นรอนานเกิน 1-2 วัน ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามสามารถปรับอีกฝ่ายแพ้ได้ทันที
16) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

==========================================

ผู้ดูแล meumiu


สถานที่สู้มีลักษณะเป็นโคลรัสเซี่ยมคล้ายๆกับ FF13 ดังภาพ

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ข้อมูลสถานที่ ::
เป็นหนึ่งในห้วงมิติที่นักสู้จากโลกต่างๆจะมาเจอกันและสู้กัน ณ ที่แห่งนี้
1) มีลักษณะเป็นโดม และมีเพดาน
2) มีอากาศเพราะถึงจะบอกว่าอยู่ในห้วงมิติแต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยู่ในอวกาศ
3) *** เมื่อตัวละครแพ้ จะโดนวาปร์ออกไปห้องรับลอง หรือ ห้องปฐมพยาบาล
4) สถานที่ที่เป็นโดม (Basic Place) ไม่สามารถทำลายได้
PS.ห้องสมัครตัวละครเข้าร่วมต่อสู้อาจจะมีขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ตามแต่เห็นสมควร

สิ่งที่ควรรู้ก่อนการต่อสู้
1) ให้เกียร์ติผู้เล่นฝั่งตรงข้าม
2) ห้าม 18+ แต่ Service ได้
3) อย่าลืมคำนวนความสามารถของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่อัดฝั่งตรงข้ามลูกเดียว เป็นไอ้โง่ยืนเป็นไม้ให้เราตีต้นไม้
4) ความเก่งของตัวละคร ส่งผลต่อความสนุกในการเล่น
5) เข้าร่วมการต่อสู้ได้ทันที ไปแจมได้เลย
6) ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานที่ได้เอง แต่สร้างพื้นที่ได้
7) ไม่สามารถจัด Event ได้เอง
8) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,533 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya สมาชิก
· #381
"ดาร์ลิ้ง.....ว่าๆไปเจ้าพวกนั้นเหมือนไรก้าเลยนะ..."แองเจิลลีน่าสื่อสารทางโทรจิตเซโก้แค่เพียงพยักหน้า

"ลองไปดูที่บอร์ดนั้นดีมั้ย....เห็นพวกชาวบ้านเขาไปมุ่งดูประกาศอะไรบางอย่าง"เซโก้พูดทางโทรจิตแองเจิลลีน่าจึงพยักหน้าและเดินไปยังหน้าบอร์ดที่ติดป้ายประกาศแล้วสิ่งที่ทั้งสองได้เห็นคือ.......

-----------------------------------------------
(ก่อนหน้าจะไปเจอเอส)
ด้านเฟแรงค์ที่ถูกจับใส่กรงก็ได้ใส่ใจอะไรนักมันแลงร่างเป็นหมอกสีดำลอยผ่านกรงไปได้อย่างง่ายดายก็จะทิ้งกระดาษที่มีข้อความว่า

"งี่เง่า"

-------------------------------------------------

"ไม่สบอารมณ์อารมณ์เลยแฮะแบบนี้"เซโก้คำรามทางโทรจิตแองเจิลลีน่าทำหน้าเครียด

"ไปร่วมกลุ่มกับพวกเอสกันเถอะ....ฉันมีเรื่องต้องประชุมกันด่วน"เซโก้สื่อสารทางโทรจิตแองเจิลลีน่าจึงรีบเดินตามเซโก้ไปอย่างรวดเร็ว

สรุป

เซโก้ไปร่วมกับเอสเพื่อประชุมเรื่องข่าว(การบุกโจมตีของพวกปีศาจ)
maid guy สมาชิก
· #382
ระหว่างที่ไทรเด็นเดินไปที่สมาคมนักพจนภัย เขามองกรงขังกระรอกแล้วพบว่ามันหายไปพร้อมทิ้งข้อความว่า "งี่เง่า"
"ฉันนึกแล้วแกไม่ใช่กระรอกธรรมดา"ไทรเด็นเดินต่อไปจนถึงที่หมาย เขาพบกับคนที่น่าจะเป็นคนของสมาคม
"ไงพวกต้องการอะไร?" Cidถามทันที
"เอาละก่อนอื่นฉันอยากรู้ว่ามีงานอะไรที่ต้องทำได้บ้าง"
"งานจำพวกไหนครับ"
"อย่างแรกเลย ที่นี่มีที่ไหนที่มีทหารเลวๆที่ระรานชาวบ้านบ้างหรือมีเหตุการณ์จำพวกมีกองทัพมารมาบุกหรือเปล่า"
"ตอนนี้มีกองกำลังปีศาจกำลังบุกโจมตีอยู่ครับ ท่านจะไปร่วมรบกับกองทัพหรือไงครับ"
"ประมาณนั้นแล้วเจ้ารู้จักกับ"ไทรเด็นนึกคำพูดสักครู้"เกี่ยวกับอัศวินหายนะหรือเปล่า"
"เขาเป็นใครครับ"
"ขอกระดาษหน่อย"ไทรเด็นรับกระดาษมาแล้วแอบให้บัคจี้วาดรูปDKให้
"เจ้านี่แหละ"

ทางด้านเรย์เมื่อมีเสียงเคาะประตู เรย์หันปืนไปทางประตูทันที
"ใคร"
"สวัสดีค่ะ Room Service มาส่งอาหารค่ะ"
เรย์จึงไปเปิดประตูให้กับServiceซึ่งมีอาหารพอสำหรับคน4คนด้วยกันได้แก่ ใข่กวนหม้อใหญ่ ขนมปังปิ้งและสลัดผักซึ่งServiceมองที่บลูตัสแล้วจัดอาหารให้เรย์
"เขาเป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ?" Service ถามเพราะเห็นยังหลับอยู่
"เขาเหนื่อยมากเพราะเขาพักผ่อนไม่พอน่ะ พอดีเขาไปทำธุระข้างนอกเลยหลับไม่ตื่นเลยน่ะ"แต่เรย์ไม่บอกความจริงว่าบลูตัสนั้นแท้จริงอยู่ในสภาพกึ่งตาย
"เหรอคะ เขาไปคาสิโนหรือเปล่าละคะ"
"เปล่านิ ทำไมหรือ"
"ฉันได้ข่าวมาว่ามีลูกค้าคนหนึ่งที่ไม่พอใจที่เจ้าของร้านโกงเขา เขาเลยถล่มร้านเสียวอดว่ายน่ะค่ะ"
ไทรเด็นชัวร์ เรย์นึกในใจ
"งั้นหรือ"เรย์ตอบไปทันที
"งั้นฉันขอกลับก่อนแล้วกันค่ะ หากมีอะไรเพิ่มเติมก็บอกได้นะคะ"serviceกล่าวจบก่อนจับชายกระโปรงแล้วเดินออกไปพร้อมปิดประตูให้ แต่ไม่นานนักก็มีเสียงเคาะประตูขึ้นอีกครัง
"อะไรอีกล่ะ"คราวนี้เรย์เปิดประตูอีกครั้งพบเจ้าของโรงแรมหรือJanที่พาผู้หญิงคนหนึ่งมาด้วยผู้หญิงคนนั้นใส่ชุดสีเงินคล้ายกับเรย์ แต่แตกต่างที่ว่าไม่มีชุดเการหุ้มอยู่ที่ตัวนอกจากนี้ยังมีผมที่ยาวสยายทรงฮิเมะคัตซึ่งตรงข้ามกับเรย์ที่ใว้ผมสั้น และที่ตรงข้ามกว่าก็คือหน้าอกที่มีขนาดโตมากซึ่งผิดกับร่างอันอ้อนแอ้นของเธอ
(ประมาณนี้ละนะ)http://rosvo.deviantart.com/art/GALAGTIC-118433756

"ไม่ทราบว่าท่านรู้จักกับคนนี้หรือเปล่าคะเขาบอกว่ารู้จักกับท่านน่ะค่ะ"
"คาริน เธอมาที่นี่ได้ยังไง"
"พี่คะ หนูได้รับคำสั่งมาว่าให้มาช่วยเหลือพี่ที่นี้ค่ะ"
"แปลว่าท่านรู้จักกับคนคนนี้สินะคะ"Janทักขึ้นก่อนปิดประตู"งั้นฉันไม่รบกวนแล้วล่ะค่ะ"
"เอาละตอนนี้ต้องบอกสถานการณ์เท่าที่พี่รู้ก่อนนะ"เรย์เล่าเรื่องราวเรื่องมิติแห่งนี้และเรื่องเกณฑ์ต่างๆที่พึงระวัง
"รับทราบค่ะ แล้วหนูจะระวัง"คารินเดินอยู่แล้วจับที่ส่วนที่เป็นเนื้อของบลูตัสที่โผล่มานอกเกราะ"หนูบอกได้ว่าโอกาสรอดราวๆ15เปอร์เซ็นต์ค่ะ
"งั้นหรือ"เรย์พูด"มากกว่าเจ้าไทรเด็นเมื่อตอนได้รับแฮะ"เรย์พูดเหมือนมีความหวังมากขึ้น

สรุป
1กลุ่มไทรเด็นได้เพิ่มNPCคือคารินหน่วยพยาบาลประจำหน่วยและเป็นน้องสาวแท้ๆของไทรเด็น
2ไทรเด็นยังไม่รู้เรื่องราวที่กองทัพปีศาจบุกโจมตี

เพิ่มเติม
1เนื่องจากตอนนี้บลูตัสอยู่ในสถานะกึ่งตายจึงมีการเพิ่มตัวละครเพิ่มขึ้นเป็นนักแม่นปืน(ในตอนนี้ให้ใช้หน้าไม่ดัดแปลงแทน)ตามครั้งล่าสุดที่ได้อ่านไป
2คารินเป็นผู้มีพลังจิต เมื่อสัมผัสร่างกายจะรู้เลยว่าผู้ป่วยมีอาการอย่างไร และหากทำร้าย เธอมีฝีมือพอตัวในการใช้มัดสั้นแต่ผู้ที่ไปทำร้ายหรือหวังจีบหรือลวนลามจะโดนไทรเด็นไล่ฆ่า
Angel-is-egg สมาชิก
· #383
เล่นวิดีโอ YouTube

เอาล่ะนะ...ฉันคิดพลางมองซากอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าก่อนจะใช้แขนหุ้มปลอกหนังสัตว์สีน้ำตาลปาดคราบที่ปาก

สถานการ์ณคาซาเดียในตอนนี้รู้สึกว่า จะไม่ค่อยดีเสียเท่าไรระหว่างพวกชาวมนุษย์และปีศาจนะ จะบอกให้นะว่าความรุนแรงมันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาหรอก...

และตอนนี้หน้าที่อย่างแรกของฉันก็คือ"ข้อมูล"ของที่นี่นะ...ตอนนี้ฉันไม่ค่อยกังวลรูปลักษณ์ของตัวเองซักเท่าไรหรอกนะเพราะอยู่ในชุดที่ฉันคิดว่ามันน่าจะเข้ากับสภาพของคนที่นี่ได้ดีนะ
(http://image.ohozaa.com/view2/wJibDcu0eOKMQRJJ)

แต่ถ้ามีปัญหา...ฉันก็จะฟาดมันด้วยสันขวานเนี่ยล่ะ...
(อาวุธที่ฉันได้เสริมเข้ามานะ)

ฉันเดินออกมาจากห้องอาหารขวานถูกซ่อนไว้ใในผ้าคลุมส่วนM21ถูกสะพายไว้ข้างหลังนะ ดูเหมือนว่าคนที่นี่จะไม่ค่อยกังวลเรื่องการที่มีใครซักคนพกอาวุธเดินเพ่นพ่านไปมาหรอกนะ...มันอาจะเป็นเพราะว่าช่วงนี้สถานการ์ณระหว่างมนุษย์กับปีศาจไม่ค่อยดีเท่าไร และอาจมีการอนุญาตให้พกอาวุธสำหรับพร้อมใช้ในการจู่โจมได้ทุกเวลานะ...

ฉันเดินออกมาจากห้องอาหาร ตรงมาที่บริเวณหน้าโรงแรมโอริน...ฉันเจอกับเด็กผู้ชายคนหนึ่งมีท่าทีรุกลี้ลุกลนชอบกล...เจ้าหนูนั้นกำลังถือห่อวัสดุบางอย่างอยู่แล้วหันรีหันขวางซักพักก็มาเจอกับฉันที่กำลังยืนเท้าสะเอวด้วยมือข้างหนึ่งอยู่...เจ้าหนูนั้นมีท่าทีตกใจพอสมควรก่อนจะเดินเข้ามาถามฉันว่า

"เอ่อ พี่สาวฮะ พี่รู้จักกับคนที่ชื่อรอนนี่หรือเปล่าฮะ คือมีคนฝากไอ้นี้มาให้นะ"
"ไม่รู้นะ"ฉันอำเล่น เจ้าหนูนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ แต่ตั้งท่าว่าจะทิ้งของแล้วเดินออกไปแบบเนียนๆนะ "เฮ้! เจ้าหนูหยุดก่อนจะไปไหนนะ!!!"พูดแค่นั้น เจ้าหนูนั้นก็วิ่งหายไปเลยนะ ฉันว่าจะตามไปคงไม่มีประโยชน์อะไรหรอกแต่ของที่มีคนส่งมาให้รอนนี่โดยตรงอย่างนี่ นี้ซิน่าจะมีอะไรน่าสนใจมากกว่านะ...ฉันคิดแล้วเก็บมันซ่อนไว้ใต้เสื้อคลุม แล้วมองหาที่ดีๆซักที่ ที่จะเปิดดูมันนะ ห้องพักของฉันกับรอนนี่ยังไงล่ะ

ที่ห้องพักเบอร์ 3 ชั้น 2
"นี้มันชุดเกราะแบบทหารนินา?"ฉันเดาไปงั้นแหละ...เพราะอ่านนิยายกับเล่นเกมส์และดูหนังมาเยอะ เลยพอจะเดาสุ่มได้...อี๋ กลิ่นศพหึ่งพี่ฉันถึงจะเน่าไปเป็นปีแต่กลิ่นยัง...ไม่ขนาดนี้นะ ก่อนอื่นก็คงต้องจัดการล้างกลิ่นนี้ด้วยน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ที่ฉันพกไว้ดื่มในกระเปาะก่อน...อ่า...กลิ่นค่อยๆดีขึ้นแล้วแฮะ

ฉันมองดูชุดเกราะนี้ แล้วคิดว่าจะเอาไปทำอะไรได้บ้างนะ...แต่ก็ยังคิดไม่ออกจึงตัดสินใจเก็บไว้มันใต้ผ้าคลุมเหมือนเดิม แล้วเดินออกไปข้างนอกก็พบกับพวกที่ใส่ชุดเกราะแบบเดียวกันกำลังเดินผ่านหน้าโรงแรมพอดี...

เอ่อ เขากำลังทำอะไรกันอยู่นะ?...ฉันถามเด็กสาววัยไม่น่าจะเกิน 10 ขวบคนหนึ่ง
อ๋อ...ทหารกำลังเดินลาดตระเวนนะ...เธอตอบกลับ ทหารเหรอได้การล่ะ!ความคิดชั่วร้ายสมัยทำภารกิจลอบสังหารผุดเข้ามาในหัวของฉันแล้ว...

อย่างแรกเลยตอนนี้ฉันค่อยไต่ขึ้นไปอยู่บนที่สูงในละแวกที่ดูจะมีผู้คนพลุกพล่านไม่มากแล้วค่อยๆสะกดรอยตามพวกนั้นเอา จนไปถึงบริเวณที่ดูจะเป็นค่ายกักกันเอ่อค่ายของเจ้าพวกนี้เนี่ย...ตอนนี้ฉันกำลังซ่อนอยู่ตัวอยู่บนต้นไม้นะ...กำลังหาโอกาสที่จะเค้นเอาข้อมูลจากพวกเหยื่อแถวนี้

ตอนนี้ฉันทำได้แค่รอ........

---------------------------------
สรุปเนื้อหา
ยาร์ชกำลังรอ เพื่อที่จะหาทางเข้าไปหาข้อมูลในค่ายทหารศักดิ์สิทธิ์
meumiu ผ สมาชิก
· #384
Sid มองภาพที่ไทรเด็นส่งให้แล้วดูอยู่สักพักก่อนจะยื่นภาพกลับไป
"ไม่รู้จักนะคนนี้ แต่ถ้าชุดเกราะคล้ายๆแบบนี้จะเห็นมากในกลุ่มอัศวินชั้นสูงนะครับ...จะว่าไปไหนๆแล้วคุณบอกว่าจะไปร่วมกับกองทัพ เห็นว่าตอนนี้เปิดรับสมัครอัศวินกับอัศวินศักดิ์สิทธิ์อยุ่นะครับ แต่ถ้าคุณใช้เวทย์มนตร์ไม่ได้ โดยเฉพาะเวทย์แสง แนะนำให้เข้ากองทัพอัศวินดีกว่า ไม่ก็ทหารอาสาของทางสมาคมผจญภัยแห่งนี้นะครับ" Sid กล่าวแนะนำ

ไม่นานนักก็มีสาวน้อยในชุดอัศวินคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในสมาคมนักผจญภัย เธอสูงราวๆ 160 Cm. แต่มีดาบที่ใหญ่กว่าตัวเล็กน้อยเก็บอยู่ข้างหลังแล้วเดินมาที่เคาว์เตอร์

"เป็นไงบ้างที่ทะเลหมายสมุทรตำแหน่ง A นะ" Sid ถาม
"เจอแต่เรื่องแปลกๆนะ อีกอย่างตอนนี้ได้ตั้งชื่อแล้วว่า มหาสมุทรหมอก" เธอกล่าว
"ยังไงเหรอ?" Sid ถามกลับ
"เจอแต่ศัตรูแปลกๆและสิ่งก่อสร้างรวมถึงหมอกนะ บ้างก็เป็นมังกรเหล็กที่ยิงเลเซอร์ได้ก็มี ซึ่งแรงกว่าของยัยแองจี้เป็นเท่าตัวซะอีก"
"แล้วเธอทำยังไงหล่ะ" Sid ถามกลับแบบสื่อๆ
"สับมันทิ้งไปแล้ว แต่ก็ไปเดียวต่อไม่ไหวเลยถอยออกมาก่อนนะ ส่วนกลุ่มอื่นสำรวจต่อ แต่สุดท้ายก็ไปต่อไม่ไหวเลยหนีออกมา"
"แล้วนี้จะเอาไงต่อหล่ะ มิราจ" Sid ถาม
"ขอวางงานนี้ไว้ก่อน ตอนนี้สงครามกำลังจะเกิด ฉันโดนครอบครัวเรียกตัวกลับไปแล้วน่ะ นี้แค่มาส่งข้อมูลให้เฉยๆเท่านั้น ขอตัวหล่ะ" มิราจกล่าวลาก่อนจะเดินจากไป

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

=====

เวลาโดนประมาณ 10.00-12.00 am.

=====
Event ในช่วงเวลาข้างหน้า
หลังจากนี้ช่วงเย็นจะไม่เจอตัวละครดังต่อไปนี้

ตัวละคร Service จะหายไป แต่จะมีพนักงานต้อนรับทั่วไปมาดูแลแทน

ช่วงเย็นถ้าไปหา Tale ที่ห้องสมุดที่ Kasadia จะได้ข้อมูลที่น่าสนใจบางอย่างจากเขา โดยส่งตัวแทนไป หรือไปเป็นกลุ่มก็ได้

ช่วงดึกก่อนทุกคนนอนที่โรงแรม Tale จะมาหาช่วงดึกที่ห้องพักแต่ละคน โดยจะบอกถึงสิ่งที่เรียกว่า Save Point ซึ่งจะเป็นคริสตัลขนาดใหญ่ ประมาณ 170 cm. โดยคนในโลกนี้จะมองไม่เห็น ซึ่งจะปรากฏยังที่ต่างๆ สำหรับย้ายเปลี่ยนหนือย้ายโลกไปมาระหว่าง Tale World กับ Kasadia World
โดยมี 4 จุดคือ

โรงแรมใน Kasadia ในห้องพัก
ห้องสมุด Tale ใน Kasadia
ห้องพักใน Tale World
ห้องสมุดของ Tale ใน Tale World
FroZen สมาชิก
· #385
โซวไวซอร์ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง และลุกขึ้นเดินทางไปบาร์ทันทีตามความคิดของตน
แต่ก่อนจะเข้า เขาก็ซ่อนอาวุธต่างๆที่อยู่ในตัวไว้ให้มิดชิด
พอถึงโต๊ะบาร์ ซอร์ก็สั่งน้ำแก้วสองแก้ว แล้วลองถามบาร์เทนเดอร์เรื่องข่าวในเมือง
โดยทำท่าว่าตัวเองมาจากต่างเมือง

พอได้รับข่าวสารเรื่องปีศาจบุกเมือง เขาก็ถามกลับว่า "แล้วไม่มีใครไปช่วยเรื่องนี้บ้างเลยหรอ"

บาร์เทนเดอร์ตอบคำถามนั้น ซอร์พยักหน้าหนึ่งครั้งเพื่อเป็นการรับรู้ แล้วก็ถามคำถามต่อนิดหน่อย
ผ่านไปสักพัก เขาก็คิดว่าถามพอแล้วก็กินเครื่องดื่มตัวเองอย่างเงียบๆ พร้อมฟังข่าวสารจากคนที่พูดกันในบาร์

-----
โซวไวซอร์ถามคำถามดังนี้
1. "แล้วไม่มีใครไปช่วยเรื่องนี้(ปีศาจบุกเมือง)บ้างเลยหรอ"
2. "พวกปีศาจพวกนี้มันโผล่ตรงไหน เวลาไหนบ้างอ่ะ เผื่อจะได้หนีได้ทัน"
3. "พวกอาวุธนี่มันขายที่ไหนบ้าง เผื่อจะได้เอามาป้องกันตัวอ่ะ"
meumiu ผ สมาชิก
· #386
ข้อมูลที่ โซวไวซอร์ ได้รับคือ ช่วงนี้เริ่มมีการระดมพล การสมัครทหารแล้ว และทหารอาสาสมัครจากทางสมาคมผจญภัย ส่วนเรื่องสถานที่โผล่ก็คงเป็นชายแดน ซึ่งค่อนข้างไกลจากที่นี้พอสมควร ถ้าเดินทางด้วยม้าก็คง 15 วันโดยประมาณ ไม่รวมหยุดพัก ส่วนเรื่องร้านอาวุธก็ได้รับการแนะนำไว้ 2 ที่คือ ร้าน Mercy และ ร้านแองจี้ แต่ส่วนตัวไม่ค่อยแนะนำร้านของแองจี้สักเท่าไหร่ เพราะค่อนข้างมีแต่ของแปลกๆ
ray สมาชิก
· #387
โรงแรม ณ โลกคาซาเดีย
นาตาช่าสะดุ้งตื่นขึ้นมาเหงื่อโทรมทั้งตัว ในมือกำมีดที่ดึงออกมาจากซองไว้แน่นจนเริ่มได้ยินเสียงโลหะถูกบดขยี้
"...บ้าเอ็ย"เธอปล่อยมือจากมีดแล้วเดินไปล้างหน้า ในหัวของเธอยังคงจดจำภาพของหายนะที่ยังมาไม่ถึงนั่นได้อย่างดี
---------------------------------------------
หมอกควันและกองเพลิงบดบังทัศนะวิสัย กลิ่นของธาตุเหล็กจากเลือดที่หนาแน่นจนหายใจไม่สะดวกปะปนไปกับกลิ่นเน่าเหม็นของซากศพ ท้องฟ้าถูกย้อมเป็นสีแดงฉานตัดกับซากปรักหักพังเบื้องล่าง แล้วความมืดก็ค่อยๆกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างเหลือไว้แต่เพียงความเงียบงัน

แล้วอัศวินเพศหญิงที่ถืออาวุธและโล่ห์ที่เหมือนนาฬิกาก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางความมืดนั้น
"สิ่งที่พวกเธอเห็นและรับรู้นั้นคืออนาคตที่ยังมาไม่ถึง แต่ไม่ต้องกลัว พวกเธอสามารถเปลี่ยนแปลงมันได้ด้วยพลังของพวกเธอรวมกัน"เธอกล่าวพร้อมกับโค้งตัว
"ลาก่อน เหล่าผู้กล้าที่ไม่ยอมพ่ายแพ้ต่อชะตากรรม...แล้วพบกันใหม่อีกครั้งยามเมื่อกาลเวลาสิ้นสูญ"
-------------------------------------------------
เธอเข้ามาอยู่ในโลกของคาซาเดียเป็นวันที่สองแล้ว โดยวันแรกเธอสวมชุดสีดำมีฮู้ดและผ้าปิดหน้าเดินออกหาข่าวสารภายในเมืองรอของจากทางศูนย์บัญชาการ ของส่งมาถึงในคืนนั้นเองแต่ในขณะที่เธอกำลังจะสวมเกราะที่ส่งมา สติเธอก็ดับวูบไป พอรู้สึกตัวอีกครั้งเธอก็พบกับมือสีดำนั่นและภาพของความพินาศของโลกใบนี้ สำหรับเธอแล้วภาพของหายนะแบบนี้นั้นไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่ ภาพของความโหดร้ายของสงครามและความโง่เขลาอันไร้ที่สิ้นสุดของผู้คนนั้นคือสิ่งที่ฝังอยู่ในหัวของเธอมาตั้งแต่ก่อนที่เธอจะออกมาจากเครื่องเพาะเลี้ยงเสียด้วยซ้ำ แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป ไม่มีทั้งความโกรธ ความโลภ หรืออารมณ์ใดๆ มีแต่เพียงความว่างเปล่าเท่านั้น

"นาตาช่า! เกิดอะไรขึ้นกันแน่น่ะ เมื่อห้าชั่วโมงที่แล้วกราฟคลื่นสมองของเธอพุ่งทะลุชารต์ไปตั้งห้าร้อยหน่วยเลยนะ!?!"เสียงของอลิสดังมาจากเครื่องสื่อสารขนาดเล็กที่หูของเธอ
"...ฝันร้ายน่ะ"เธอตอบสั้นๆพลางสวมเกราะ
"ฝัน? นี่ฉันเองก็เพิ่งจะรู้นะว่าพวกเธอหลับเป็นด้วยน่ะ?"
"มีไครซักคนดึงฉันเข้าไปเป็นสักขีพยานของเหตุการณ์ที่อาจจะเกินขึ้นน่ะ"เธอว่าพลางสวมชุดสีดำและฮู้ดกับผ้าปิดหน้าทับเกราะ
"หลังจากนั้นแล้วมีอะไรผิดปรกติไปหรือเปล่า?"
"...ไม่ แต่รู้สึกไม่ชอบใจเลยที่เปิดช่องว่าง"เธอบ่นพลางเสียบมีดเข้าซอง
"เช่นนั้นเธอต้องการอะไรอีกไหม? โลกของคาซาเดียน่ะค่อนข้างจะใหญ่เมื่อเทียบกับโลกของเทล ต้องการให้ส่งกำลังเสริมเข้าไปหรือไม่?"
"...บอกโรซ่าและไรคอฟให้สแตนบายรอเอาไว้ โลกใบนี้ใช้ได้เฉพาะอาวุธยุคเก่าเท่านั้น และฉันเองก็ไม่ได้เก่งอะไรตอนสู้จากระยะไกล ความสามารถของโรซ่าดูจะเป็นประโยชน์มากในโลกใบนี้"
"รับทราบ จะหาข้อมูลเพิ่มจากที่ไหนงั้นหรือ?"
"มันก็แน่อยู่แล้ว สนามรบไงล่ะ ไม่มีที่ไหนจะให้ข้อมูลได้ดีเท่าสถานที่จริงอีกแล้วล่ะ"เธอดึงผ้าขึ้นมาปิดหน้าส่วนล่างและดึงฮู้ดขึ้นมาปิดอีกชั้น จากนั้นเธอก็เดินออกออกจากที่พักและออกเดินทางมุ่งตรงไปยังสมาคมพจัญภัยเพื่อภามหาที่จุดที่เกิดสงคราม
-------------------------------------------------------------
สรุป - นาตาช่าออกเดินทางไปสมาคมพจญภับเพื่อถามหาจุดที่เกิดสงคราม
maid guy สมาชิก
· #388
ไทรเด็นรับสมัครทหารผ่านทางSidโดยมือซ้ายแอบติดเครื่องดักฟังและเครื่องติดตามตัวใส่มิราจไว้ โดยไทรเด็นนั้นพยายามจะสมัครกองทัพอัศวินศักดิ์สิทธ์ให้ได้ ทางSidจึงบอกว่า"หากพวกเขาเห็นความสามารถของพวกท่าน เขาคงรับพวกท่านเองแหละนะ"ไทรเด็นจึงรับที่จะสมัครกองทัพอัศวินเพราะเขาถือว่าทั้งเขาและเรย์เป็นทหารอยู่แล้ว การเป็นทหารอาสาที่จัดว่าเป็นกองกำลังทหารเกณฑ์ในสายตาตนที่เป็นกำลังสำรองเสียมากกว่า ไทรเด็นจึงออกมาจากสมาคมแล้วทำการติดต่อกับเรย์ในทันที
"เรย์ ตอนนี้เราอาจจะเข้าร่วมกับกองอัศวินเพื่อปราบปรามเจ้าพวกปีศาจร้้ายที่กำลังเข้าเมืองซึ่งตอนนี้ได้ข่าวว่ากำลังอยู่ที่ชายแดนของดินแดนแห่งนี้อยู่"
"งั้นหรือ"
"ส่วนเรื่องบลูตัสคงได้ให้มันนั่งในเกวียนมาละมั้ง"
"คนนะไม่ใช่สิ่งของ"เรย์ต่อว่าทันที ส่วนคารินตอนนี้กำลังอาบน้ำในห้องน้ำอยู่จึงไม่รู้ว่าไทรเด็นติดต่อมา
"แล้วตอนนี้นายจะทำอะไรต่อละ"
"คาดว่าเดี๋ยวคงจะตองหาซื้ออาวุธก่อนน่ะสิท่านพี่"ไทรเด็นพูดพร้อมกับโยกหัวหลบ กำแพงที่อยู่ฝั่งซ้ายนั้นกลายเป็นรูในทันที
"เรย์ เดี๋ยวค่อยติดต่อมาทีหลัง"ไทรเด็นวางสายพร้อมกับชักดาบ ตอนนี้ผ้าคลุมของไทรเด็นนั้นกระเพื่อมตามแรงการชักดาบ ไทรเด็นนั้นรีบพุ่งทยานไปทางทิศทางที่เขาคาดเดาพลางกางดาบป้องกันไว้ ที่ดาบนั้นได้รับการประทะจากกระสูนที่เป็นกระสูนไรเฟิลไทรเด็นกระโดดซิกแซกไปมาพลางป้องกันไรเฟิลจนกระทั่งเขาเห็นชายที่เป็นตัวการในการยิงไรเฟิลกำลังนอนหมอบอยู่ ชายดังกล่าวดูสัดส่วนแล้วใกล้เคียงกับไทรเด็นแต่ชุดเกราะของเขาดูบางกว่าไทรเด็นและไม่ติดเกราะที่แขน ที่หัวนั้นสวมแว่นเกราะเชีนเดียวกับไทรเด็น ไทรเด็นจึงกระโดดเข้าฟันแต่ชายดังกล่าวหลบทันพร้อมพับเก็บปืนไรเฟิลอย่างรวดเร็ว หน้าของเขานั้นมีผ้าปิดตาปิดที่ตาขวาของเขา ชายปิดตาไม่รอช้าหยิบสนับมือแบบถือขนาดใหญ่ ไทรเด็นนั้นพุ่งเข้ากระหน่ำฟันแต่ชายปิดตาได้แต่หลบไปมาพลางเอาสนับมือชกและฟันซึ่งไทรเด็นใช้เกราะแขนป้องกันการโจมตีซึ่งทั้งคู่นั้นต่างก็สูสีกัน ไทรเด็นนั้นหมุนตัวเตะแต่ชายปิดตากระโดดหลบแล้วเปลี่ยนมาถือปืนพกแล้วยิงไทรเด็นใช้ดาบป้องกันกระสูนแล้วกระโดดหลบไปมา เมื่อกระสูนหมดเขาจึงกลับมาใช้สนับมือผลัดกันกระโดดโจมตีใส่กันบนหลังคาจนอัศวินที่อยู่แถวนั้นพากันมองดู จนในที่สุดไทรเด็นนั้นพุ่งเข้าชาร์ตแล้วล้มลงกลางพื้นพร้อมกับเอาดาบจ่อคอ แต่ชายปิดตานั้นก็เอาสนับมือจ่อที่กลางลำตัวของไทรเด็นเช่นกัน
"ชิ เสมอกันเรอะ"ไทรเด็นพูดพร้อมเก็บดาบ ชายปิดตาก็ทำเช่นกันพลางยื่นมือแล้วทำท่าเหมือนกำลังพิมพ์ตัวอักษรด้วยแป้นพิมพ์ล่องหล เสียงของเขาเปล่งออกมาเหมือนเสียงสังเคราะห์ว่า "ชนะ 33 แพ้ 33 เสมอ 34shot"
"เฮ้ย ฉันชนะ34แพ้33เสมอ33ต่างหาก นายนับผิดหรือเปล่าเฮท"
"ครั้งล่าสุดนายอยู่ๆหายตัวไปไม่ใช่หรือ หากนับจริงแล้วฉันชนะ34แพ้33เสมอ33ต่างหากshot"
"ช่วยไม่ได้นี่น่า อยู่ๆเครื่องย้ายมิติเกิดผิดพลาดจึงส่งชั้นมาต่างหาก แล้วนายก็เหมือนกันเรอะ"
"คงงั้น งั้นถือว่าชนะ33แพ้33เสมอ34ดีกว่าจะได้แฟร์กันทั้งสองฝ่ายshot"
"เอางั้นก็ได้"ไทรเด็นจับมือกับเฮล์ททันที
"ว่าแต่โลกนี้เป็นยังไงกันshot"
"เดี๋ยวอธิบายแล้วกันตอนนี้ไปที่โรงแรมก่อนดีกว่า"ไทรเด็นพาเฮล์ทไปที่โรงแรมพร้อมกับอธิบายเรื่องราวให้เฮล์ทฟังระหว่างทางไปโรงแรม

สรุป
1ในกลุ่มไทรเด็นตอนนี้บลูตัสอยู่ในสภาพกึ่งตาย ดังนั้นเฮล์ทที่เป็นทั้งคู่หูและคู่ปรับจึงมาช่วยแทนบลูตัสที่หมดสติ
2ตอนนี้ตัวละครอื่นๆที่เดินทางสามารถพบบปะหรือพูดคุยกับสองคนนี้ได้โดยเฮล์ทจะลงท้ายด้วยคำว่าเฮชโดยเขาจะพิมพ์เอาและเสียงออกมาเป็นเสียงสังเคราะห์และไร้อารมณ์

หมายเหตุ หากเกิดอะไรขึ้นกับตัวละคร เช่นเรย์ถุกลักพาตัวไป(ให้ใส่ภาพด้วยว่าถุกจับในสภาพอย่างไรเพราะเรย์สะเดาะเชือกเก่ง) ไทรเด็นพลาดท่าบาดเจ็บสาหัสจนไปจุดเซฟ ตัวละครที่ว่างจะมาแทนที่(ในตอนนี้คือบลูตัสตื่นขึ้นมาแล้ว)
zeya สมาชิก
· #389
"ไอ้เรื่องที่รู้มานี่ไม่ชอบใจเลยจริงๆพับผ่าสิ....."เซโก้บ่นอุบอิบเฟแรงค์มองหน้าเอสกับแองเจิลลีน่าหลังจากที่รวมกลุ่มกันเรียบร้อย

"แล้วดาร์ลิ้งจะเอาไงละ....."แองเจิลลีน่าถามเอสเองก็มองเซโก้ด้วยคำถาม

"เฮ้อ...คงต้องเตรียมไปฉะกับเจ้าพวกนั้นละ....."เซโก้พูดอย่างไม่สบอารมณ์เท่าที่ควรดวงตาสีฟ้านั้นแสดงถึงความหงุดหงิดไม่ใช่น้อย

"ไม่สิ.....ถึงควรต้องใช้แผนนั้นแล้วละ.....นายกับเฟแรงค์อยู่ที่นี่...."เซโก้เริ่มสั่งการโดยทันที

"แองเจิล....เธอไปอาณาจักรปีศาจซะ...."เซโก้สั่งซัสคิวบัสสาวด้วยน้ำเสียงเรียบก่อนจะมองไปยังบนท้องฟ้า

"ส่วนเผ่าเทพ.....ฉันรับหน้าไปดูเอง...."เซโก้พูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะมีความสุขเท่าไหร่นัก

"แล้วนายจะไปยังไงละ......เอ่อ...นายไปอาณาจักรปีศากับแฟนนายก็ได้นี่"เอสถามอย่างงุนงง

"ไม่ละ....ถ้าดีเคมันไปซ่อนตัวกับพวกเทพละ....จะทำไงแล้วก็ไม่ต้องห่วงฉันมีวิธีของฉัน....แล้วก็เราก็แยกย้ายกันตรงนี้เถอะเสียเวลามาพอแล้ว"เซโก้พูด

"งั้นก็ระวังตัวนะหัวหน้า"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวของเซโก้

"อ่ะเอ่อ....ขอให้พวกนายสองคนโชคดีละกัน"เอสพูดแองเจิลลีน่าและเซโก้พยักหน้าพร้อมกันแล้วทั้งสองคนก็เดินออกไปยังประตูเมืองเพื่อเข้าไปในป่า แองเจิลลีน่าเปลี่ยนร่างเป็นซัสคิวบัสส่วนเซโก้นั้นร่างทั้งร่างถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง

"ดาร์ลิ้ง.....ระวังตัวนะ....แล้วก็ฉันน่ะ...คงคิดถึงดาร์ลิ้งแย่แลย"แองเจิลลีน่าพูดหูหมาป่าของซัสคิวบัสสาวลู่ลง

"ไม่นานหรอกน่า.....ทูนหัวเดี๋ยวเราต้องได้เจอกันอีกน่าเชื่อสิ"เซโก้ที่ถูกแสงสีทองนั้นห่อหุ้มเอาไว้พูดแองเจิลลีน่าพยักหน้าแล้วมองแสงสีทองนั้นพุ่งขึ้นฟ้าไป ส่วนซัสคิวบัสสาวนั้นกางปีกโผบินไปยังทิศใต้ที่ๆเมืองหลวงของพวกปีศาจตั้งอยู่

สรุป

เซโก้แยกกันออกไปตามหาดีเคโดย

เอสกับเฟแรงค์อยู่ที่คาซาเดีย

แองเจิลลีน่าเดินทางไปยังเผ่าปีศาจ

เซโก้ไปเผ่าเทพ
maid guy สมาชิก
· #390
ไทรเด็นได้อธิบายเสร็จเมื่อทั้งคู่นั้นถึงโรงแรมพอดี คราวนี้ไทรเด็นได้ให้เงินส่วนหนึ่งแก่serviseที่เอาอาหารให้เรย์แต่เธอกลับไม่รับแล้วบอกว่าเป็นหน้าที่ของเธออยู่แล้ว นอกจากนี้ไทรเด็นได้บอกJanว่าเฮล์ทนั้นจะมาพักกับตนด้วย ไทรเด็นเคาะประตูเป็นรหัสมอสเรย์จึงบอกว่า"เข้ามา"
"เรย์/ไทรเด็น ตอนนี้มีคนมาเพิ่มในห้องแน่ะ"
"พี่จ๋า"คารินพุ่งเข้ามากอดไทรเด็นจนไทรเด็นกระเด็นออกนอกห้อง"พี่เป็นอะไรบ้างหรือเปล่า อ๋อ ไม่เป็นไรแค่เจ็บตัวนิดหน่อย(เรย์ใช้พลังจิตตรวจอาการ) สงสัยเพราะเฮล์ทลงมือกับพี่แรงไปหน่อย"
"พี่เจ็บตัวเพราะเธอเนี่ยแหละ" ไทรเด็นรีบผลักคารินออกจากตัว คราวนี้ไทรเด็นหันมาต่อว่าเฮททันที"เจ้าบ้า ทำไมไม่เตือนว่านายพาคารินมาด้วยเล่า"
"ฉันก็แค่อยากเห็นนายตอนลำบากเท่านั้นเองshot"เฮทพูด?พร้อมขำในลำคอเสียงแปลกๆ
"เรย์ ตอนนี้พวกเราต้องเคลื่อนย้ายไปสมทบกับกองทัพอัศวินดีกว่า"ไทรเด็นเปลี่ยนเรื่อง "ตอนนี้ที่มิตินี้มีกองทัพบุกมาแล้ว ฉันตกลงใจแล้วว่าจะร่วมกองทัพกับพวกมิตินี้"
"นายเป็นหัวหน้าหน่วยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน อย่าลืมว่าฉันมียศสูงกว่านายนะ"เรย์พูดแบบนั้นก็จริงแต่ก็จัดแจงสวมเกราะอยู่พร้อมกับสวมผ้าคลุมแบบมีฮูตสวมหัว "แต่ก่อนอื่นเราต้องไปหาอาวุธใหม่มาเพิ่มเติมดีกว่านะ เพราะหากใช้ปืนที่มิตินี้พวกเขาอาจสงสัยได้นะ โดยเฉพาะนาย เฮท อาวุธหลักของนายคือปืน ดังนั้นนายควรเปลี่ยนเป็นหน้าไม้ซะ แล้วชุดเกราะของนายก็โอเคอยู่หนอก แต่เก็บปืนไรเฟิลเสียเหอะ"
"ก็จริง งั้นตอนนี้เราควรทิ้งเครื่องย้ายมิติที่นี่ด้วย(ใช้ย้ายภายในมิติคาซาเดียเท่านั้น) เผื่อเราตองมีเหตุจำเป็นต้องเคลื่อนย้ายฉับพลัน"
"งั้นหนูไปด้วย"
"ฝันไปเถอะคาริน เธอต้องอยู่เฝ้าห้องเพราะเราไม่รู้ว่าเจอกับอะไรอยู่"ไทรเด็นดีดมากอกคาริน

เมื่อทั้งสามออกเดินทางไปโดยเอาบลูตัสขนเกวียนที่ไทรเด็นขอยืมมาจากเจ้าของโรงแรม ก่อนหน้านั้นไทรเด็นได้ดวลยัดอาหารกับเฮล์ท แต่ผลก็เสมอเหมือนเดิม
"ชิคราวนี้เสมอที่กินสเต๊กแค่50จานเท่านั้นเอง"
"งั้นถือว่าชนะ33แพ้33เสมอ35สินะshot"
"พวกนายสองคนเมื่อไหร่จะเลิกเจอกันแล้วดวลกันทุกทีเลยน้า"
"แต่ว่านะ"เฮทเสนอก่อน"แปลกใจที่ว่าตอนที่นายเจอกันกับมิราจ อัศวินสาวเจ้าหล่อนบอกว่าเจอมังกรเหล็กปล่อยเลเซอร์ได้ แสดงว่าน่าจะมีวิทยาการของโลกเราหรือจากมิติอื่นมาที่นี่ด้วย แสดงว่าหากเราร่วมกับเจ้าหล่อนแล้วเราเอาจจะได้อาวุธใหม่ก็เป็นได้shot"
"ฉันว่างั้นแหละน่าจะเอามาวิจัยเสียหน่อย"
"จะเป็นยังไงก้ไม่สน ฉันแค่อยากจะออกรบเต็มแก่อยู่แล้ว เดี๋ยวไปร้านอาวุธที่ชื่อว่าร้านแองจี้แล้วไปร่วมรบกับกองทัพดีกว่า"
ทั้งสามได้ออกเดินทางทั้งสามถึงแม้จะมีเป้าหมายต่างกันแต่มีจุดหมายเดียวกันคือ ร่วมรบสงครามกับเหล่าปีศาจ

สรุป ไทรเด็นและพรรกพวกไปเปลี่ยนและเลือกซื้ออาวุธใหม่และจะไปร่วมรบกับทัพอัศวิน
zeya สมาชิก
· #391
ณ บนท้องฟ้ากว้างนั้นร่างของราชันย์แห่งราชันย์กที่ถูกห่หุ้มยู่ในลำแสงสีทองก็แตกสลายออก ร่างที่ปรากฎออกมาคือปีกสีขาวขนาดมหึมา 3 คู่ เกราะสีขาวเงินรับกับชุดบอดี้สูทสีขาวประกายทองอย่างสง่างาม ดาวเรเปียคมยาวติดอยู่ที่สะโพก ผมสีน้ำตาลยาวปลิวไสวไปตามสายลมที่พัดมา หูหมาป่ากับหางหมาป่าสีน้ำตาลที่ยังคงเดิมยกเว้นใบหน้าของสุนัขป่าที่มีขนสีขาวครีมแทนสีน้ำตาล และดวงตาสีฟ้านั้งก็ยังคงเดิม

"ให้ตายสิ......ทำไมฉันต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยน้า"เซโก้บ่นอย่างเซ็งๆพลางถอนหายใจแล้วรวบรวมสมาธิอีกครั้งหูและหายไปแต่มีวงแหวนแบบพวกเทพมาแทนที่ ใบหน้าสุนัขป่านั้นกลายเป็นใบหน้าของมนุษย์(หล่อพอๆกับเลโกลัสในเดอะลอร์ดเจ้าค่ะ)

"เกลียดร่างนี้ที่สุดใน......อะไรดีฟะ....เฮ้อเอาเถอะ....ช่วยไม่ได้นี่น่า"เซโก้บ่นไม่เลิกร่างนี้ถึงจะแข็งแกร่งแต่ก็เป็นร่างที่เจ้าตัวเกลียดสุดๆๆๆๆๆของที่จะเกลียด เซโก้ในร่างของเทพนั้นก็โผบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อไปยังเผ่าเทพอีกครั้ง

---------------------------------------------------

แองเจิลลีน่าเข้ามายังพื้นที่ของพวกปีศาจได้อย่างราบรื่น(แน่ละซัสคิวบัสนี่) ซัสคิวบัสสาวโผบินผ่านเหล่าปีศาจไปอย่างใจเย็น

"ปานนี้ดาร์ลิ้งกับเฟแรงค์จะเป็นไงบ้างน้า.....ซักเป็นห่วงซะแล้วสิ"แองเจิลลีน่าคิดอย่างใจลอยไม่ได้สนใจอะไร

สรุป

เซโก้ใช้ร่างสองเพื่อเนียนไปแดนเทพ

แองเจิลลีน่ามาถึงเมืองๆหนึ่งในแดนปีศาจแล้ว
meumiu ผ สมาชิก
· #392
ช่วงเวลาประมาณบ่าย 2-3

ที่สมาคมนักผจญภัย นาตาช่ามาถึงที่นี้ก็ได้พบกับ Sidซึ่งกำลังคุยกับนักผจญภัยกลุ่มอื่น สักพักก็มาถึงคิวเธอจนได้

"สวัสดีครับ ผม Sid ค้องการอะไรเหรอครับ?" Sid ถาม
"ฉันอยากรู้ตำแหน่งที่เกิดสงคราม" นาตาช่าตอบ
"อืม...ถ้าเป็นตอนนี้คงแถวๆชายแดนมนุษย์และปีศาจนะครับ ถ้าจะเดินทางไปที่นั้นจากที่นี้อย่างน้องคงใช้เวลาสัก 15 วัน โดยขี่ม้าไปนะครับ (ไม่รวมเวลาพัก)" เขากล่าวเตือนเล็กน้อย

"หรือไม่ก็ไปสมาคมนักเวทย์ดูครับ ที่นั้นมีบริการเทราพอตไปยังแถวๆชายแดนอยู่" Sid กล่าวแนะนำ

ปลดล็อค [สมาคมจอมเวทย์]

=====

ทางด้านไทรเด็น เมื่อเขามาถึงโรงแรมพร้อมกับเฮล์ท ไทรเด็นก็ได้เดินไปจ่ายเงินให้กับ Service แต่เธอไม่รับเพราะเป็นบริการอยุ่แล้วก่อนจะขอตัวลา ออกไปข้างนอกโรงแรมอย่างเร่งด่วน

หลังจากจัดเตรียมของเสร็จแล้วก็ได้เดินทางออกจากโรงแรมโดยขอยืมเกวียนไป 1 เกวียน พวกเขาก็เดินทางมายังหน้าร้านค้าในซอยเล็กๆแห่งหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นร้านอาวุธ ทว่าทันใดนั้นทุกคนต้องรีบหลบทันที เมื่อลำแสงสีแดงยิงทะลุประตูร้านแล้วลากขึ้นฟ้าไป กับเสียงระเบิดตูมใหญ่จนมีควันสีดำกระจายออกมาจากร้าน แต่ทว่าไม่นานนักควันสีดำโดนดูดเข้าไปในร้านซะนิ

เมื่อไทรเด็นมองเข้าไปทางประตูร้านที่เป็นรูไหม้ ในร้านมีเคาว์เตอร์ซึ่งโดนฝ่าครึ่งไปแล้ว โดยมีหญิงสาวคนหนึ่งที่ถือไขควงนั่งจ้องปืนที่ไทรเด็นคิดว่าเป็นปืนเลเซอร์แน่ๆ แต่ดูจะใหญ่กว่าปกติมาก ซึ่งพอเดาได้ว่าคงเป็นตัวต้นแบบ ก่อนจะเป็นแบบที่เขาใช้

เมื่อไทรเด็นเดินเข้าไปในร้าน เธอก็หันมาในสภาพที่ฝุ่นเต็มตัว พรางรีบปีดฝุ่นทันที แล้วเดินไปทางพวกไทรเด็น เธอมีผมสีส้ม สูงราวๆ 160 กว่าๆ หน้าอกค่อนข้างใหญ่ มีกละที่หน้าเล็กน้อย

"ยินดีต้อนรับค่ะ ฉันแองจี้ สนใจอะไรไหมค่ะ? ^w^" เธอถามพรางเริ่มแนะนำอาวุธให้ไทรเด็น ซึ่งก็มีตั้งแต่ ปืนคาบศิลาสั้น และ ยาว พวกนี้จะยิงได้นัดเดียว รวมไปถึงดาบแปลกๆบางเล่มที่สร้างความร้อนได้แต่ไทรเด็นรีบปิดแล้ววางลงทันทีเพราะเหมือนจะสั้นๆคล้ายจะระเบิด

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

=====

อีกด้านหนึ่งแองเจิลลีน่าที่ข้ามชายแดนมาแล้วก็ได้พบเข้ากับกองทัพปีศาจขนาดย้อยซึ่งไม่ต่างจากโลกที่เธอมา เช่นมนุษย์หมาป่า จอมเวทย์ดำ ไปจนถึงแวมไพร์ก็มี แต่มีการวางกองกำลังไว้เป็นหมวดหมู่ ตามพื้นที่ต่างๆ

=====

สถานที่ๆ ปลดล็อคแล้วมีดังนี้

Kasadia World

1) โรงแรม
- ชั้น 1 ร้านอาหาร และ เคาว์เตอร์สำหรับจองโรงแรม
- ชั้น 2 ห้องพักเบอร์ 1-5 ฝั่งซ้าย เบอร์ 6-10 ฝั่งขวา (ห้องหนึ่ง จุได้ 3 คน)
- ชั้น 3 ห้องพักเบอร์ 1 ฝั่งซ้าย ห้องพักเบอร์ 2 ฝั่งขวา (ห้องหนึ่ง จุได้ 6 คน)
2) ห้องสมุด Tale

3) สมาคมผจญภัย

4) ค่ายทหารอัศวินศักดิ์สิทธิ์

5) ปราสาททางตอนเหนือของเมือง

[NEW]

6) สมาคมจอมเวทย์

7) ร้าน Mercy

8) ร้าน Angy
maid guy สมาชิก
· #393
ส่วนบนนี้ให้ไปอ่านของท่านmeumiu
------------------------------------------------------------------------------
"แปลกแฮะที่พี่เรย์ไม่ยักกะขอซื้อเจ้าปืนใหญ่เลเซอร์นั่นด้วย"ไทรเด็นทัก
"นายนี่น้า ทั้งๆที่พวกเรามีแบบนั้นตั้งสองกระบอกติดที่ด้านหลังของเจ้าบลูตัสตั้งสองกระบอกอยู่แล้วและนั่นน่าจะเป็นของต้นแบบของอาวุธพวกเราและยิ่งกว่านั้นฉันยังไม่ไว้ใจดาบที่นายซื้อมาเลยนะ ไม่รู้จะมีผลลัพธ์ยังไงด้วย"
"นั้นสิ แต่ฉันไม่ค่อยเชื่อใจเจ้าของพวกนี้เลยนะshot"
"นายเคยโม้ไม่ใช่หรือว่านายใช้อาวุธได้ทุกอย่างไม่ใช่หรือ"ไทรเด็นพูดซึ่งเฮทได้แต่ครางในลำคอเสียงแบบคนพิการและพับเก็บหน้าไม้ใหญ่แทน
"ดูจากอาวุธแล้วแสดงว่าเราอาจจะใช้อาวุธของพวกเราได้หากอยู่ในสภาวะคับขันสินะโดยที่สามารถอ้างว่าเป็นเวทมนต์ได้"ไทรเด็นเสนอพร้อมลองควงดาบใหม่ที่ได้มา มันเบากว่ามากจึงทำให้ไทรเด็นวงได้อย่างรวดเร็วเขาจึงนำมาเหน็บไว้ที่เอ็ว ส่วนกลางหลังของเขานั้นเก็บดาบคู่แบบคมสองด้านของเขาและหน้าไม้แทน เรย์และเฮทเก็บหน้าไม้ใว้ที่เอ็วและเฮล์ทเก็บหน้าไม้ไว้ที่กลางหลัง
"คงได้ใช้เป็นมาตรการสุดท้ายแหละ เอาละทีนี้เราลองมาดูกันสิว่าคุณหนูที่นายติดเครื่องดักฟังจะกล่าวอะไรบ้างนะ"เรย์เปิดเครื่องดักฟังของเธอทันที

สรุป ไทรเด็นเปลี่ยนปืนกลมาใช้ปืนหน้าไม้แทนซึ่งใช้แทนปืนพกร่วมกับเฮท ส่วนเรย์ได้ซื้อระเบิดมือเพิ่มและหน้าไม้ด้วยและเฮทได้ใช้หน้าไม้ขนาดใหญ่แทนไรเฟิลด้วยส่วนบลูตัสไม่มีใครในมิตินี้จำได้ว่าเป็นเขาเพราะว่าหุ้มเกราะทั้งตัว
NAX99 สมาชิก
· #394
(บทริวเซีย)
"ฟลัด!"เจ้ามือบ่อนตรงหน้าฉันได้แต้มสูงแฮะ เอ้อ
"สเตรท..."ฉันวางไพ่ของฉันลง โดนกินเรียบเลยฉัน"ช่วยไม่ได้ งั้นฉันไปก่อนดีกว่า"
"ฮิฮิ แล้วมาใหม่นะ พี่สาว ขอบใจที่ช่วยซ่อมคาสิโนของฉันล่ะ"ที่เจ้าของบ่อนบอกอย่างนั้น เพราะดูเหมือนมีไอ้บ้าตัวไหนซักตัวมาทำลายที่นี่นะ ฉันก็เลยใช้เวทน้ำแข็งของฉันซ่อมแซมตัวอาคารให้หน่อยนึง(แต่ว่ากันตามตรง มันเกือบทั้งหมดเลยน่ะแหละ)
ดูเหมือนว่าเวทจำพวกนี้จะค่อนข้างแปลกตาสำหรับคนที่นี่แฮะ คนมุงกันเยอะเลย หรือว่าพลังฉันมันมากเกินไปน่ะ แต่ยังดีไม่มีใครสงสัยกลิ่นตัวฉัน

เอาเถอะ ได้ข่าวว่ามีสงครามที่เขตชายแดนกับอาวุธแปลกๆที่อยู่ที่นั้นก็พอแล้ว
15 วัน..ไม่สิ 20กว่าวันได้เลยเหรอเนี่ย......
อืม จ้างเกวียนม้าดีกว่า ไม่อยากไปกับพวกกองทัพแฮะ แต่ไม่เหลือเงินแล้วเนี่ยซิ
.......เอายังไงดี ที่นี่เขามีธรรมเนียมขอติดรถไปด้วยรึเปล่าหว่า?
....คงไม่มีหรอก ถ้างั้น....

"เฮีย ฉันจะไปที่ชายแดนมนุษย์ ปีศาจน่ะ ขอไปหน่อยได้ไหม"ฉันพูดกับเฮียคนหนึ่งที่ดูท่าทางเหมือนเป็นพวกเกวียนรับจ้างนี่แหละ
"ห๊ะ!? จะไปที่นั้นน่ะเหรอ อันตรายแบบนั้น ลุงไม่เอาหรอก" กะแล้วว่าต้องไม่เอา
"ไม่ต้องให้ถึงก็ได้ เอาแค่ใกล้ๆก็พอ"
"ยังไงลุงก็ไม่เอา"
"งั้น ถ้านี่ล่ะ...."ฉันหยิบเหรียญตราอันหนึ่งที่ดูมีราคา ทำมาจากเงินแท้ๆ มีลวดลายประดับสวยงาม
"อะ โอ่ นี่มัน...."
"เป็นเหรียญตราของอาณาจักรโบราณนะ ฉันเป็นนักโบราณคดีที่ไปครั้งนี้ก็เพื่อตรวจสอบบางอย่างนะ เฮีย"
แต่ฉันไม่รับประกันความปรอดภัยน่ะ"
"ไม่ต้องห่วง ฉันเก่งน่ะจะบอกให้"
"อืมมม ตกลง ขึ้นมาซิ"ว่าแล้ว ลุงคนนั้นก็หยิบเหรียญตราของฉันไป และขึ้นไปนั่งบนบังเหียนคุมเกวียน
"ขอบคุณจ๊ะ เฮีย"

.....เฮอะ! หลอกง่ายเป็นบ้า คิดเหรอว่าคนอย่างฉันจะมีของพรรค์นี้ได้ ฉันก็แค่สร้างของจากการเอาแร่หินของนรกที่ติดมาจากในตัวฉัน
ซึ่งแทบไม่มีราคาสวมทับด้วยเวทน้ำแข็งให้เป็นสีเงินก็เท่านั้นแหละย่ะ
แต่บางทีที่นี่ แร่หินนรกอาจจะมีค่าก็ได้มั้ง หึหึหึ

และฉันก็สามารถออกไปจากเมืองคาซาเดียเพื่อไปยังเขตแดนมนุษย์-ปีศาจต่อไป โดยที่ฉันไม่รู้ว่า มีคนกำลังสะกดรอยตามฉันมา ยัยโอจิเหรอ!?

(บทเอส)
-----------------------------------
(เกิดปัญหาเข้าใจผิดเล็กน้อย)

สรุป
1.ริวเซียได้ออกไปนอกเมืองด้วยการจ้างรถเกวียนไปยังชายแดนมนุษย์-ปีศาจ
2.เอส--
meumiu ผ สมาชิก
· #395
แก้เนื้อหาของ Maid Guy

ไทรเด็นเกิดสนใจดาบคาตานะขนาดยาวสองเล่มทีมีสีฟ้าและสีแดง ไทรเด็นพยายามจับแต่ทว่าเขาสัมผัสได้ว่าดาบทั้งสองเล่มนั้นมีความร้อนและเย็นแปลก ๆ
"ขออนุญาติสาธิตให้ดูนะค่ะ" ว่าแล้วเธอก็นำพาทุกคนไปห้องใต้ดิน

เมื่อลงไปข้างล่างก็พบว่ามันเป็นห้องลองอาวุธ แองจี้ถือดาบแดงในมือซ้าย และ น้ำเงินในมือขวาแองจี้กดปุ่มที่ดาบแดงซึ่งอยู่ใกล้ๆนิ้วชี้ ดาบเริ่มมีสีแดงขึ้น

เมื่อแองจี้ฟันธรรมดาใส่เสาไม้ก็ขาดทันทีและเกิดไฟไหม้ระดับหนึ่ง และ เมื่อฟันด้วยดาบน้ำเงินก็พบว่าส่วนที่โดนฟันมีอาการแช่แข็ง

"ดาบทั้ง 2 เล่มนี้จะมีปุ่มเร่งพลังงงานอยู่ค่ะ โดยสามารถปรับความแรงได้ นอกจากนี้ยังสามารถใช้ได้อีกแบบคือ..." แองจี้ชักดาบขึ้น มือขวาอยู่ใกล้ๆไหล่ซ้าย และ มือซ้ายอยุ่ใกล้ๆไหล่ขวาเมื่อเธอฟันดาบออกไปพร้อมกันด้วยพลังงานของดาบทั้ง 2 เล่มที่สูง ก็เกิดคลื่นหมอกขนาดใหญ่สัดไปข้างหน้า และอยู่อย่างงั้นราวๆ 10 วิเลยทีเดียว ก่อนดาบจะดับวูปไป

"ดาบตัวนี้ใช้ยากนิดนึงน่ะค่ะ พอใช้ท่าตะกี้แล้วพลังงานดาบจะหมด ต้องรอชาร์ตสักพัก ซึ่งพลังงานที่ใช้ของดาบแดงและน้ำเงินเรียกว่า ไฟฟ้า อาจจะเข้าใจยากสักหน่อยนะค่ะ" เธอยิ้มแห้งๆเล็กน้อย เพราะที่ผ่านมา ไม่ค่อยมีคนเข้าใจอาวุธของเธอเท่าไหร่นัก ก่อนจะยื่นดาบทั้ง 2 เล่มให้ ไทรเด็นพิจาราณา

"แล้วพอจะสร้างอะไรที่มันยิงต่อเนื่องได้บ้าง" เฮชถามขึ้น

"ไม่มีค่ะ ต้องขอโทษด้วย ฉันยังสร้างของแบบนั้นไม่ได้เลย .... จะว่าไปพวกคุณต่างจากลูกค้ารายอื่นของฉันอีกน่ะคะเนี่ย คล้ายๆคนหนึ่ง"

"ใครเหรอ?" ไทรเด็นถาม

"เธอชื่อมิราจน่ะค่ะ เป็นอัศวินประจำตระกูล เธอเป็นหนึ่งในลูกค้าของฉันค่ะ ดาบที่เธอใช้เป็นดาบขนาดใหญ่กว่าตัวเธอเล็กน้อย แต่ดาบนั้นจะมีกลไกลระเบิดอยู่ซึ่งเมื่อเหวี่ยงดาบออกไป ขอเพียงกดไกปืนมันจะเกิดการระเบิดแล้วดาบที่เหวี่ยงออกไปจะมีความแรง และ คมมากค่ะ ซึ่งพอจะตัดหัวมังกรในโลกปีศาจก็ยังได้เลยน่ะค่ะ และยังมีอุปกรณ์เสริมอาร์มแฮน ซึ่งจะช่วยเพื่อพลังแขนซ้าย ทดแทนเรื่องพลังร่างกายแขนซ้ายที่น้อยของคุณหนูมิราจได้ชั่วคราว อะ ขออภัยน่ะค่ะ เมาว์นานไปหน่อย แหะๆ"

"เอาหล่ะกลับเข้าเรื่องน่ะค่ะ อุปกรณ์ที่ว่าคงยังไม่มีตอนนี้น่ะค่ะ แต่ก็อยู่ในช่วงค้นคว้าอยู่ แต่ถ้าอย่างดีก็คงหน้าไม้แบบแม็กกาซีนน่ะค่ะ โดยแม็กกาซีนคืออุปกรณ์บรรจุกระสุนอีกที เพียงใส่ด้านล่างของปืน เมื่อยิงปืนจะทำการขึ้นลำให้เอง บรรจุได้ราวๆ 20 นัดต่อแม็คค่ะ กระสุนที่ใช้จะใช้กระสุนหน้าไม้ขนาดเล็กหรือลูกดอก ประมาณ 0.5 นิ้ว - 1 นิ้ว ปรับหัวกระสุนได้ตามสะดวกเช่นอาบยาพิษเป็นต้น ถ้ายิงโดนเป้าและเข้าเนื้อจะเอาออกยาก ถ้าเข้าไปลึกน่ะ ซึ่งจะเป็นจุดที่ดีกว่าลูกธนูหน้าไม้ปกติที่โดนยิงแล้วยังดึงออกได้ค่ะ เพียงแต่จะไม่ทะลุเท่านั้นเอง แต่ถึงอย่างงั้นกระสุนที่ฝังในเนื้อแล้วเอาออกยาก ยิงมากเข้าแล้วยิงขยับตัวจะยิ่งทรมาณขึ้น" แองจี้หันไปเหลือบมองด้านข้างซึ่งมีปืนยิงหนังสะติ๊ก ซึ่งก็คือต้นแบบของปืนหน้าไม้ที่เธอกล่าวถึงนั้นเอง (ลักษณะเหมือนปืนพก ทำจากเหล็ก ขึ้นลำด้วยเส้นลวด และใช้กระสุนหน้าไม้ขนาดเล็กซึ่งจะเรียกว่าลูกดอกก็ยังได้ ยิงช้ากว่าปืนพกปกติระดับหนึ่ง)

เล่นวิดีโอ YouTube

"งั้นขอเลย 2กระบอก(เฮช)"ทั้งคู่ได้ประสานเสียง
"รวมเป็นสี่กระบอกสินะ แล้วท่านนักรบหญิงจะเอาอะไรดีคะ"เธอเสนอ

"เจ้านี่คืออะไร"เรย์ถือสิ่งที่คล้ายับลูกระเบิดขนาดเล็ก
"มันคือระเบิดมือที่เมื่อถอดสลักแล้วจะระเบิดอย่างรุนแรงมากค่ะ ฉันเรียกมันว่า ลูกระเบิด เมื่อปาออกไปดินระเบิดข้างในจะประทุขึ้นมา เมื่อกระแทกกับของแข็งหรือปล่อยไว้นานๆจะเกิดการระเบิด โดยเศษจะปลิวไปทั่ว แล้วก็ ลุกระเบิดเพลิง แต่เพลิงที่ออกก็ไม่มากเท่าไหร่ แต่พอจะไหม้ทั้งมือได้ค่ะ"

"งั้นขอเหมาหมด" เรย์พูดทันที "แล้วมีปืนไฟหรือไม่"
"อันนั้นก็คิดจะทำอยู่น่ะค่ะ แหะๆ"

"แล้วทั้งหมดเท่าไหร่เหรอ?" ไทรเด็นถาม ซึ่งแองจี้ก็พาไปคิดเงินที่ชั้นบน

แองจี้คิดในใจ ปืน 4 กระบอก กระบอกล่ะ 500 เหรีญเงิน รวมแล้ว 2 เหรีญทอง ระเบิดแบบเหมาคิดสัก 500 เหรีญเงินแล้วกัน ขอค่าข้าวสำหรับ 7 วันด้วยก็สัก 1 เหรีญทองแดงด้วยแล้วกัน

"ทั้งหมดหมด 3 เหรีญทอง 500 เหรีญเงินค่ะ" แองจี้กล่าวโดยไทรเด็นยื่นเงินให้ ก่อนจะถามว่า "ราคาไม่ต่ำไปหน่อยเหรอ?"

"ไม่หรอกค่ะ ราคานี้ถูกแล้ว ฉันเป็นแม่ค้าระดับ F ราคาแค่นี้ถือว่าถูกต้องแล้วค่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ" แองจี้กล่าวด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้ม

หลังจากนั้นก็มีการสั่งของเพิ่มเช่น หน้าไม้ไรเฟิล ซึ่งจะยาวและยิงได้ไกล กับ หน้าไม้คู่

========

แก้เนื้อหาของ NAX99 เล็กน้อย

เล่นวิดีโอ YouTube

บทเอส เมื่อเขาไปถึงที่สมาคมเวทย์มนตร์ ซึ่งบริเวญรอบๆ เขาได้พบกับ ผู้คนจำนวนมาก ที่มีสีหน้าไม่สู้ดีหลายคน เมื่อเขาเข้าไปในอาคารเพื่อถามการใช้บริการเทราพอตไปยังชายแดนก็ได้พบกับชายคนหนึ่งซึ่งสวมหมวกจอมเวทย์ใบโต ในชุดสีน้ำเงินเข้ม
"ต้องการอะไรเหรอครับคุณลูกค้า" เขาถามขึ้น
"ผมต้องการไปเมืองแถวๆชายแดนปีศาจกับมนุษย์น่ะครับ" ACE กล่าว
"คงไม่ได้น่ะครับ ตอนนี้ศูนย์ที่นั้นเปิดเฉพาะทหารเท่านั้นที่ไปได้ หรือ ประชาชนย้ายมาที่นี้เท่านั้นครับ แต่ถ้าใกล้เคียงได้อยู่ครับ"
"ได้ แล้วเท่าไหร่เหรอ?"
"1 เหรีญทองครับ (1000 เหรีญเงิน 10000 เหรีญทองแดง ตีเป็นเงินไทยคือ 1000 บาท.)"

=====

สามารถเริ่มต่อจากส่วนที่แก้ได้เลย หรือ ถ้าต้องการอะไรบอกได้
meumiu ผ สมาชิก
· #396
อีกด้านหนึ่งที่เซโก้ เขาพยายามบินหาอาณาจักรเทพ แต่ก็หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ซึ่งก็หน้าแปลก แต่แล้วก็นึกถึงเรื่องีท่ Tale ในโลกนี้บอกได้อย่างหนึ่ง

"อาณาจักรแห่งเหล่าเทพซึ่งอยู่บนฝากฟ้าที่มิอาจมองเห็นได้ตามปกติ"
Angel-is-egg สมาชิก
· #397
ตอนนี้เป็นเวลาบ่าย...

ฉันค่อยๆปาดเหงื่อที่ไหลซึมตามใบหน้า อาศัยเงาจากร่มไม้เป็นที่หลบแดดร่วมทั้งหลบซ่อนตัวเอง ฉันมองไปยังพื้นเบื้องล่างที่เริ่มมีทหารบางส่วนเริ่มทยอยกันเดินกลับออกมาจากในตัวเมืองหลังพักเที่ยง ทีละคน ทีละคน...

ตอนนี้ทั้งเชือกและตะขอพร้อมแล้ว...เอาล่ะ

ฟ้าว!ฉั๊วะ!! เสียงตะขอที่ฉันพึ่งเหวี่ยงไปพร้อมกับเชือกเมื่อครู่มันเกี่ยวเข้าตรงคอกับนายทหารโชคร้ายคนหนึ่งพอดีนะ ตอนนี้ก็ต้องรีบดึงขึ้นมารักษาก่อนที่จะเป็นอะไรไปมากกว่านี้นะ...เอาล่ะหลังจากที่ฉันใช้พลังเวทย์ของตัวเองในการรักษาเจ้าหนุ่มดวงซวยนี้แล้ว ที่สำคัญยังไม่ลืมปิดปากรวมทั้งพันธนาการมันด้วยเชือกนี้ด้วย...ฉันรอจนกระทั่งเจ้าหนุ่มนี้มันสงบสติอารมณ์ได้ซักพัก...แล้วถามถึงวิธีการที่จะเข้าไปในค่ายทหารนั้น แต่มันกลับยอมไม่ยอมตอบแฮะ...แต่กลับชักชวนให้ฉันไปสมัครเข้ารวมกองกำลังรบแทน...

"เชื่อข้าซิ ข้าคิดว่าอย่างท่านนะ จะต้องได้รับตำแหน่งยศสูงขึ้นไปแน่ๆ"
"โทษนะ ฉันไม่คิดว่าจะอยู่ยาวที่นี่ไปตลอดหรอก...แต่ถ้าชั่วคราวนี้อาจจะได้"ฉันพูดขึ้น ระหว่างที่อยู่ในค่ายทหารของที่นี่อาจจะมีข้อมูลอะไรบางอย่างที่น่าสนใจหรือเป็นประโยชน์ก็ได้นะ แต่เดี๋ยวนะ...
"ว่าแต่ ทำไมถึงชวนฉันให้เข้าไปอยู่ในสังกัดเดียวกับนายล่ะ?"ลืมไปแล้วหรือไงว่าเมื่อกี้นี้เกือบจะตายคามือฉันแล้วแท้ๆเชียว ยาร์ชคิดแต่ไม่พูดออกไป...
"ฮืม..."หมอนั้นทำท่าใช้ความคิดซักครู่ก่อนจะพูดขึ้นว่า"ก็เพราะเวทย์มนต์ที่ท่านใช้รักษาข้าเมื่อครู่ ข้าเชื่อว่ามันจะช่วยข้ารวมทั้งเพื่อนข้าในยามบาดเจ็บได้นะซิ"
"อ๋อ เหรอ..."
"ท่านคงรู้แล้วซินะว่า ตอนนี้พวกปีศาจมันเริ่มรุกรานหนักขึ้นเรื่อยๆแล้ว เพราะงั้นถ้ามีผู้ที่เชี่ยวชาญในทางเวทย์รักษาอย่างท่านเข้ามาในกองกำลังของพวกเราแล้วล่ะก็ ข้าเชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยได้ดี"หมอนั้นพูดขึ้นด้วยประกายตาแห่งความหวัง

ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าถูกมองด้วยสายตาของเพื่อนร่วมสมรภูมิเดียวกัน...และรู้สึกว่านี้คงไม่ได้มีเฉพาะแค่ฉันคนเดียวที่ต้องทำตามหน้าที่บนทางเดินของตัวเองเสียแล้ว...

"เอาล่ะ ตกลงตามนี้แต่ถ้าเหตุการ์ณสงบเมื่อไรฉันจะปลดประจำการทันที"ฉันตัดสินใจตอบตกลงเพื่อเข้าร่วมอยู่ในสายกำลังกองทหารอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ตอนนี้ก็ทำเพื่อส่วนรวมไปก่อน ถึงที่นี่ฉันจะไม่รู้จักใครซักคนเลยก็เถอะ

หลังจากนั้นยาร์ชได้ลงมาจากต้นไม้รวมทั้งนายทหารคนเดิม แล้วเดินตามเข้าไปในค่ายทหารอัศวินศักดิ์สิทธิ์

สรุปเนื้อหา
ยาร์ชถูกชักชวนให้เข้าสู่กองกำลังทหารอัศวินศักดิ์สิทธิ์ เพราะการใช้เวทย์มนต์เมื่อครู่นี้ และเจ้าตัวตอบตกลง
meumiu ผ สมาชิก
· #398
แก้เนื้อหา Angel in Egg

ในบางครั้งโลกก็ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆแน่ เพราะเมื่อยาร์ชใช้ตะขอเกี่ยวจับทหารคนหนึ่งขึ้นไป เขาสะบัดแล้วใช้มีดตัด มันไม่มีทหารคนไหนที่เดินยามคนเดียว ยกเว้นพวกมีฝีมือ หรือแม้แต่กลับไปค่าย ทำให้เมื่อจับไป ทหารที่เหลือจ้องไปยังตำแหน่งนั้นแล้วเริ่มเข้าล้อมยาร์ชทันทีแล้วเกิดการต่อสู้จนได้ แถมได้ชื่อว่าอัศวินแห่งเมืองหลวงก็ต้องเก่งเป็นธรรมดา

[ทุกๆ 2 Comment ของ ยาร์ช จะมีทหารศักดิ์สิทธิ์มาเพิ่ม 5 คน และ การ์ด 2 นาย]

ตอนนี้ทหารชุดแรกเข้าล้อม ยาร์ช แล้ว โดยมีทหารศักดิ์สิทธิ์ถึง 5 คน ทหารยามทั่วไป 2 นาย และ คนที่ยาร์ชจับพันธนาการอีก 1 นาย

[Holy Knight A HP100%]
[Holy Knight B HP100%]
[Holy Knight C HP100%]
[Holy Knight D HP100%]
[Holy Knight E HP100%]

[Guard A HP100%]
[Guard B HP100%]

เหล่านักรบศักดิ์สิทธิ์พวกนี้แต่ละคนไม่ใช่กระจอก เริ่มชักดาบออกมาล้อมยาร์ช โดนมีการ์ดที่ถือหอก คอยสะกัดการเคลื่อนไหว

"อยู่ๆก็จู่โจมเข้ามา แสดงว่าเป็นพวกคิดไม่ดีแน่นอน จับมัน!!!" ทหารศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งตะโกนขึ้นสั่งการ

[Holy Knight C HP100%] ใช้โล่ห์พุ้งเข้าชนใส่จากด้านหลังยาร์ชทันที

คำแนะนำ :: ในโลกนี้ ถึงบางตัวจะเป็นตัวประกอบแต่ถ้าผ่านการฝึกแล้ว แม้เป็นตัวประกอบเผลอๆจะโหดเท่าตัวละครหลักในโลกนี้ก็มี
zeya สมาชิก
· #399
เซโก้หลับตาลงเพื่อลดประสาทการสัมผัสต่างๆลงเหลือเพียงแค่จิตใจเท่านั้น ราชันย์แห่งราชัยน์ลืมตาขึ้นก็พบเมืองของเหล่าเทพนั้น

"เล่นปริศนาแบบนี้มาก็เข้าทางฉันคนนี้พอดีสิ"เซโก้หัวเราะเบาๆพลางบินเข้าไปในเมืองหลวงนั้น

"ง่ายกว่าที่คิด"เซโก้คิดในใจพลางเดินไปตามถนนอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น

--------------------------------

แองเจิลลีน่าขมวดคิ้วพลางเท้าเอวอย่างไม่พอใจเท่าไหร่นัก ซัสคิวบัสสาวมองภาพกองทัพนั้นอย่างไม่สบอารมณ์ ต้องมีสงครามอีกมากแค่ใหน ต้องสูญเสียไปเท่าไหร่.....ถึงจะยอมคุยกันด้วยสันติซะที

"ดาร์ลิ้ง......เมื่อไหร่นะที่พวกเราจะเจอบ้านของพวกเราซะที"แองเจิลลีน่านึกในใจซัสคิวบัสสาวนั้นรู้สึกเจ็บปวดในใจภาพแม่ของเธอที่ตายไปนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำ แองเจิลลีน่ารีบสลัดความคิดนั้นออกจากหัว

"เจ้าตรงนั้นน่ะ......"แองเจิลลีน่าได้ยินใครบางคนเรียกตนเมื่อหันไปมองเป็นปีศาจระดับสูงขั้นแม่ทัพแองเจิลลีน่าจึงร่อนลงมายืนบนพื้น

"อะ....เอ่อ..มีอะไรเหรอค่ะ..."แองเจิลลีน่าถามพลางก้มหัวลง

"ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน.....เจ้ามาจากใหนกันแน่....ข้าไม่เคยเห็นซัสคิวบัสแบบเจ้า...และพลังเวทย์นั้น....เจ้าเป็นใครกัน"แม่ทัพปีศาจนั้นถามแองเจิลลีน่าถึงกับหน้าถอนสี

".....ไอ๊หย๊า.....ดาร์ลิ้งทำไงดี....ลืมกลบพลังเวทย์ไปซะสนิทเลย"แองเจิลลีน่าอุทานในใจกับความใจร้อนจนขี้ลืมของตัวเอง

สรุป

เซโก้เข้าไปในดินแดนของเทพเรียบร้อย

แองเจิลลีน่ากำลังโดนแม่ทัพของแดนปีศาจซัก
meumiu ผ สมาชิก
· #400
แก้ไขเนื้อเรื่องเล็กน้อย (เพื่อให้ตรงตามข้อมุลของโลกนี้)

แล้วในที่สุดเซโก้ก็ได้เห็นอาณาจักรของทวยเทพที่ลอยอยู่บนฟากฟ้า ทว่าตอนที่เขาบินเข้าไปก็ชนเข้ากับอะไรบางอย่าง มันเหมือนบาเรียที่คอยกันผู้คนไม่ให้เข้าไปง่ายๆ และ ทำให้คนข้างล่างไม่เห็น

=====

อีกด้านหนึ่งทาง แองเจิลลีน่า อัศวินดำผู้นั้นเดินเข้ามา

"ดูถ้าจะเป็นประชาชนตกค้างแหะ ตอนนี้ผมขอให้คุณรีบไปได้แล้ว ไม่เกิน 2-3 วันที่นี้ได้นองเลือด รีบกลับเมืองหลวงได้แล้ว!!! ทหารพานางไปจุดวาร์ป!!!" ไม่ทันไรก็มีแวร์วูฟ 2 ตัว ร่างกายกำยำ เดินเข้ามาแล้วก็พาแองเจอลีน่าไป

ซึ่งทั้ง 2 ตัวพามาถึงก็พบคริสตัลสีม่วงกับประชาชนเด็กเล็ก ไปจนถึงผู้ใหญ่ที่ไม่ได้สู้

"เชิญครับ รอสักครู่ผลึกคริสตัลจะทำการย้ายคุณไปสู่เมืองหลวงครับ" แวร์วูฟตัวนั้นกล่าวอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินจากไปพร้อมเพื่อนของมัน

ไม่นานนักคริสตัลได้ส่องแสงแล้วมาปรากฏยังกลางเมืองมหานครแห่งปีศาจ สิ่งที่แองเจอลีน่าเห็นคือ มหานครอันมึดมนตร์แต่เต็มไปด้วยสีสรรค์ แม้ท้องฟ้าจะมึน แต่เมืองกับมีลอยยิ้มของเหล่าปีศาจ และที่นี้ยังเห็นมนุษย์บางคนอีกด้วยแต่ค่อนข้างน้อยมาก ลักษณะเมืองเหมือนเมืองในยุคกลาง ที่ทำจากหินและไม้ (ถ้านึกไม่ออกก็คือ Prontara ใน Ragnarok Online หาได้ใน Google)

คำแนะนำ :: สำหรับแองเจิลลีน่าคือให้หาโรงแรมพักผ่อน