LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Fight Board

พูดคุยทั่วไป 30 ธ.ค. 2012 ♥ 0 👁 22 💬 1,533

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

Fight Board

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สามารถสอบถามข้อสงสัยได้และมีสรุปเนื้อหาเพื่อให้ตามเนื้อหาได้ทันทุกๆ 2-3 หน้า และหน้าที่เป็นหลัก 10

==========================================

มีปัญหาแจ้ง :: [มีคำถามติดต่อ [email protected] / Facebook Thanakarn Lertsansaran] หรือ Board https://www.lolibaka.me/forum/1727

==========================================

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) ปล่อยให้ผู้อื่นรอนานเกิน 1-2 วัน ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามสามารถปรับอีกฝ่ายแพ้ได้ทันที
16) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

==========================================

ผู้ดูแล meumiu


สถานที่สู้มีลักษณะเป็นโคลรัสเซี่ยมคล้ายๆกับ FF13 ดังภาพ

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ข้อมูลสถานที่ ::
เป็นหนึ่งในห้วงมิติที่นักสู้จากโลกต่างๆจะมาเจอกันและสู้กัน ณ ที่แห่งนี้
1) มีลักษณะเป็นโดม และมีเพดาน
2) มีอากาศเพราะถึงจะบอกว่าอยู่ในห้วงมิติแต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยู่ในอวกาศ
3) *** เมื่อตัวละครแพ้ จะโดนวาปร์ออกไปห้องรับลอง หรือ ห้องปฐมพยาบาล
4) สถานที่ที่เป็นโดม (Basic Place) ไม่สามารถทำลายได้
PS.ห้องสมัครตัวละครเข้าร่วมต่อสู้อาจจะมีขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ตามแต่เห็นสมควร

สิ่งที่ควรรู้ก่อนการต่อสู้
1) ให้เกียร์ติผู้เล่นฝั่งตรงข้าม
2) ห้าม 18+ แต่ Service ได้
3) อย่าลืมคำนวนความสามารถของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่อัดฝั่งตรงข้ามลูกเดียว เป็นไอ้โง่ยืนเป็นไม้ให้เราตีต้นไม้
4) ความเก่งของตัวละคร ส่งผลต่อความสนุกในการเล่น
5) เข้าร่วมการต่อสู้ได้ทันที ไปแจมได้เลย
6) ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานที่ได้เอง แต่สร้างพื้นที่ได้
7) ไม่สามารถจัด Event ได้เอง
8) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,533 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #1341
ไทรเด็นนั้นหยิบขึ้นมา เรย์และเฮทนั้นเดินเข้ามาใกล้เขาพร้อมพูดว่า"นายทำได้ดีมากน้องรัก"

"สิ่งที่ฉันปราถนา คือ ไม่มีความขัดแย้งเพราะสงครามเกิดขึ้นในจักรวาลอีก"

แสงสว่างจากหนังสือได้ห่อหุ้มไปทั่วทั้งห้องของเทลที่รับมอบหนังสือ ไทรเด็นนั้นอยู่ในความมืดสีขาว เขาไม่เห็นร่างของใครทั้งนั้นแม้แต่ร่างของตัวเองเลยและค่อยๆดำมืดลง

ปัง

ไทรเด็นนั้นลุกขึ้นจากเตียงของเขา เขารีบกระโจนออกมาอย่างรวดเร็ว

"ใครมาโจมตีชั้นตอนนี้กัน"
"ละเมออะไรของลูกเนี่ย"เชส เดอุสพรามพ่อของไทรเด็นนั้นยืนอยู่ที่ประตู ในมือเขามีปืนที่คล้ายกับปืนที่ใช้ในกิฬาสีของโรงเรียนที่ทำให้เกิดเสียงเท่านั้น"ลกชักขี้เซามากเกินไปแล้ว"
"ท่านเชสหมายความว่าอะไร"ไทรเด็นสังเกตว่าน้ำเสียงของเชสนั้นไม่เหมือนกับทหารเลย
"นี่ลูกละเมอว่าเป็นทหารอีกแล้วหรือไงหา ลูกเนี่ยชักจะติดเกมและหนังแนวนี้มากไปจนเก็บไปฝันอีกแล้วนะ"
"เกม"เมื่อเขาหันไปห้องของเขาประดับไปด้วยโปสเตอร์ทหารชุดทหารที่แขวนไว้และหมวกกันน็อคที่เหมือนกับใช้เล่นเกม เครื่องดนตรีประจำตัวของเขา และเมื่อเขาส่องกระจกพบว่าหน้าตาของเขาเหมือนคนปกติ

"นี่มัน"เขาพูด"ฉันไม่ได้..."
"มีสติเมื่อไหร่ลงมาทานขาวได้แล้วแม่และแฟน ไม่สิ ว่าที่เจ้าสาวของลูกกำลังรออยู่"
"หมายความว่าอะไรกัน"เขางงกับตัวเองแต่ก็ลองเปิดเสื้อผ้า ภายในตู้นั้นมีชุดคล้ายกับทหารบ้าง ชุดธรรมดาบ้าง เขาเลือกชุดธรรมดาที่เหมาะที่สุด

เมื่อเขาเดินดูรอบๆทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนแปลกตา คนรับใช้ที่มีแต่สาวๆในชุดเมดที่ทั้งคุ้นตาและไม่คุ้นตา เมื่อถึงลานกว้างแล้วเขาถึงกับตกใจเลยเพราะว่าที่นั่นมีสมาชิกทั้งครอบครัวเดอุสพรามทุกคน เฮท บลูตัสที่หน้าเหมือนคนปกติแต่ล้านจนต้องเอาผ้าโพกหัว และที่สำคัญคือ แม่ของเขาที่เหมือนจะชราลงเล้กน้อยจากความทรงจำที่เก่าแก่และอลิสแฟนเขาที่เคยเลิกลากัน

"ไง นักดนตรีมืออาชีพ กว่าจะตื่นขึ้นมาได้นะ"เรย์พูด"ฉันคิดว่าหากไม่ตื่นจะแอบไปนอนกอดให้ตกใจเสียหน่อย"
"ฉันว่าคงตกใจเพราะนึกว่าผู้ชายมานอนด้วยมากกว่ามั้ง"เดรโก้แซว"ยิ่งหน้าอกไม่มีอยู่ด้วย"
"มาว่าแฟนฉันแบบนี้ได้ไง ถึงจะเป็นพี่น้องก็เหอะ"บลูตัสพูด
"แต่ฉันว่า หน้าที่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของว่าที่ภรรยาดีกว่านะ"เฮทพูดด้วยปากของเขาเอง
"เชอะ"คารินนั้นทำเสียงไม่พอใจอลิสจึงพูดว่า"ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวเธอก้เจอคนที่รักกว่าพี่เธอเองแหละ"
"เอาละทีนี้"เชสปรบมือคนรับใช้เข้ามาหาพร้อมอาหาร"พวกเราก้กินกันได้แล้วเดี่ยวเราจะมีงานแสดงชุดใหญ่รออยู่ โดยเฉพาะเพลงใหม่ที่ไทรเด็นแต่งให้ก่อนที่หนูอลิสกับไทรเด็นจะแต่งงานกัน"

ไทรเด็นรู้เลยว่านี่คือสิ่งที่เขาปราถนา นั่นคือ เมื่อไม่มีสงครามครอบครัวของเขาก็เป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงและคนที่รักไม่ได้ตายนั่นเอง เขารู้ดังนั้นึงงร้องไห้ออกมา

"ว้า ขี้แยจังนะนายเนี่ย"เรย์พูดพร้อมหยิบผ้าเช้ดหน้าให้
"เปล่า"ไทรเด็นแก้ตัว"ก็แค่แสงมันแยงตาเท่านั้นเอง"
"แหมดีใจที่จะได้คู่กันก็บอกมาเหอะ"เฮทแซวแลทุกคนก็หัวเราะจนไทรเด็นและอลิสหน้าแดงทั้งคู่เลย
"เลิกแซวเสียทีเถอะ"และทุกคนก็ร่วมกันรับประทานร่วมกันอย่างมีความสุข
NAX99 สมาชิก
· #1342
ฟรีเดียมองร่างของไทรเด็น และเรย์กับเฮทหายไปอย่างนิ่งสงบ
“ไปแล้วซินะ…..เราเองก็ไปกันเถอะ”ฟรีเดียว่า
“เอ่อ เอางั้นเลยล่ะกัน”โรซ่ากล่าว”มีอะไรจะบอกลาใครหน่อยไหมล่ะ? เอาดีๆฉันรู้จักทั้งคุณไทรเด้นและคุณแลนด์นะ เพราะพวกเขาเคยช่วยพี่ฉันด้วย”
“อ่อเหรอ ฉันก็อยากทำนะแต่ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเนี่ยนะสิ”
“หมดคำเว้าซินะ แค่ก แค่ก”โมว่าและพวกเขาทั้งหมด 9 คนก็เดินออกไปจากสนามประลองแห่งนี้ไป ก่อนออกไปฟรีเดียหันไปมองตัวประลองเป็นรอบสุดท้าย
“ขอให้มีความสุขนะ”และทั้งหมดก็กลับไปยังไทม์ซิส กลับไปดำเนินเรื่องราวของพวกเขาต่อไป
lancenater สมาชิก
· #1343
"ไม่มีความขัดแย้งจากสงคราม...แต่มันก็แค่ที่โลกของคุณไทรเด็น ดีจัง คงมีความสุขมากเลยนะครับ"
แลนซ์ลุกออกจากที่นั่ง ก่อนวิ่งออกไป แต่ก็ยังไม่ลืมเข้าไปหาฟรีเดียก่อนและกล่าวลา
"ขอบคุณมากนะครับ ในภายหลังพวกเราต้องเจอกันแน่นอน ผมคิดว่านะ"แลนซ์ว่าก่อนกลับเข้าไปที่ห้องพักตน เขาทำอะไรไม่ได้เหมือนเดิม พ่อ..แม่..ทุกคน..
แต่อยู่ดีๆก็เหมือนมีสิ่งหนึ่งเข้ามาในหัวเขา คำพูดของฟรีเดียและแซสนั่นเอง
"ถ้าเกิดคนเรามันกลับมามีชีวิตอีกครั้งได้ง่ายขนาดนั้นแล้ว มันคงมีแต่happy end เต็มไปหมดแล้วล่ะ คนที่ถูกชุบคงดีใจน่าดู"ขอบคุณที่ชุบฉันขึ้นมานะ" ใช่ ฉันก็คาดหวังคำพูดแบบนั้น แต่เขากลับตะคอกใส่ฉันว่า “นี่เธอคิดว่าสิ่งที่ฉันทำลงไปเพื่อเธอมันเพื่ออะไร!” ฉันสงสัยและงงมาก จนกระทั่งรู้ว่าการชุบชิวิตเขาขึ้นมาใหม่ก็คือการหลบหลู่คนตายนี่เอง หลบหลู่สิ่งที่เขาทำลงไป สิ่งที่เสียสละไป สิ่งที่พยายามลงไปทั้งหมด การชุบชีวิตและเรียกร้องสิ่งที่สูญเสียไปคืน มันก็คือการหลบหลู่คนตายนั้นเอง แล้วมันจะมีเส้นแบ่งระหว่างคนตายกับคนเป็นไปทำไมล่ะ เห็นแกแล้วทำให้ฉันนึกถึงยัยดาจีแฮะที่คิดจะเปิดประตูนั้น”
"ทุกคน คงไม่อยากจะทำให้การเสียสละสูญเปล่าสินะครับ"แลนซ์มองดาบคาตานะของตนที่เคยเป็นของพ่อ จิตวิญญาณของทุกคนที่จากไปคงอยู่ในนั้นแล้ว
"ขอบคุณนะครับ"แลนซ์ว่า ก่อนเดินไปที่นั่งในลานประลองอีกครั้ง
"เหลือแค่พิธีปิดเอง คุณไทรเด็นไปสู่ที่ๆเขาควรอยู่แล้ว และคุณฟรีเดียก็ไปแล้ว คงไม่มีอะไรล่ะ แต่ขออยู่อย่าง เจ้าบิซาอย่ามาเชียว"
zeya สมาชิก
· #1344
เมื่อทุกอย่างรอพิธีปิดอยู่นั้นร่างสองร่างก็ปรากฎขึ้นเป็นหญิงสาวผมสีเขียวและหุ่นยนต์ที่เหมือนอัศวินปรากฎตัวขึ้น

"เสียดายจัง....ถ้าเรามาทันการประลองละก็....ปานนี้..."หญิงสาวผมสีเขียวพูดแล้วก็เงียบลงหุ่นยนต์ที่มาด้วยนั้นมองหญิงสาว

"เธอปราถนาอะไรงั้นเหรอ....อาเรนเต้"หุ่นยนต์ถามหญิงสาวผม่สี่เขียวนามอาเรนเต้นั้นถอนหายใจออกมา

"สิ่งที่ฉันปราถนาที่สุดน่ะเหรอ....การได้กลับไปอยู่ในโลกของเรา...โดยไม่มีไอ้กฎบ้าๆนั้น...กฎบ้าของคนพวกนั้นที่ทำให้ใครหลายคนต้องทรมานหรือไม่ก็ต้องตายเพียงเพราะกฎนั้น...กฎที่...."อาเรนเต้นั้นพูดไม่ทันจบหุ่นยนต์ตัวนั้นก็เอามือโอบไหล่เธอเอาไว้หญิงสาวนั้นหันมามองหุ่นยนต์ตัวนั้น

"RV4...."อาเรนเต้พูดแค่นั้นหุ่นยนต์นามRV4นั้นไม่ได้พูดอะไรแค่โอบกอดหญิงสาวเอาไว้ทั้งคู่เงียบไปอยู่พักหนึ่งและรอพิธีปิดเพื่อจะเข้ามาประลองกับคนที่อยู่ในที่แห่งนี้
FroZen สมาชิก
· #1345
แต่งยาวหน่อยนะ

--=============================

"เสียดายแฮะที่เพิ่งมาดูตอนจบ" โซวไวซอร์บ่นพร้อมกับเกาหัวอย่างเนื่อยๆ "ถ้ารู้ว่ามีการแข่งขันแบบนี้ก่อนก็คงดี"
ชายหนุ่มดูบรรยากาศอบอุ่นที่อยู่รอบๆดูเหมือนว่าจะมีความสุขกัน เขาแอบยิ้มให้ตัวเองแล้วเดินกลับไปทำสิ่งประดิษฐ์ที่ค้างไว้

แซส เซทเทนยังคงนั่งอยู่ที่อัฒจันทร์ดูบรรยากาศเบื้องล่าง เขามองคนที่ค่อยๆกลับไปมิติเดิม แล้วลอบถอนหายใจ
"สุดท้ายคุณฟรีเดียก็แพ้ไป แล้วคุณไทรเด็นได้ไปแทนสินะครับ แต่นั่นก็ไม่เป็นไร.. เพราะคำขอของคุณไทรเด็นก็ออกมาดี
ทุกคนในโลกนั้นคงมีความสุข"

เมื่อพูดจบเซทก็ดันแว่นอย่างกังวล "...ถ้าหนังสือเล่มนั้นไม่มีข้อแลกเปลี่ยนหรือผลข้างเคียงละก็นะ"
นักเรียนชายยืนนิ่งคิดอย่างเป็นกังวลก่อนที่จะเดินลงมารอพิธีปิดเหมือนกับคนอื่นๆ แต่แล้ว...

"เจ้าไม่จำเป็นต้องไปหรอก เซท" เสียงเย็นๆดังขึ้น ขณะที่นักเรียนชายเดินลง เขาหันควับไปตามต้นเสียง
ก็พบชายที่ใส่ผ้าคลุมผมม่วงยาวกำลังยืนพิงผนังอยู่ "คุณ 'พระเจ้า'!! แล้วหมายความว่ายังไงที่ว่าไม่จำเป็น"

ชายผมม่วงมองไปรอบๆลานประลองแล้วหันกลับมามองที่เซท "พิธีไร้สาระพรรค์นี้ เจ้าไม่ต้องอยู่หรอก
มันไม่มีค่าสักนิด แล้วรีบๆกลับซะ.." เมื่อพูดลงท้ายชายผู้ที่ถูกเรียกว่าพระเจ้าก็กดเสียงลงจนเย็นเยียบ
ถึงนักเรียนชายจะรู้ว่าถ้าไม่ทำตามแล้วคงจะโดนฆ่าแน่ ก็ยังถามเรียบๆต่อไป "ทำไมต้องรีบละครับ หรือถึงเวลาแล้ว?"

"ยังไม่ถึง" 'พระเจ้า'พูดห้วนๆ นักเรียนชายจึงรุกโดยไม่ให้พูดต่อ "ถ้ายังไม่ถึงทำไมรีบกลับละครับ"
"ถ้าเจ้าอยากรู้ข้าจะบอกก็ได้ เซ้าซี้น่ารำคาญจริง" ชายผมม่วงโบกมืออย่างรำคาญ แล้วพูดอย่างเปิดเผย
"มีคนในมิติเราหลุดไปมิติอื่นนะสิ แถมหลุดไปโดยที่ข้าไม่รู้เรื่องอะไรเลยด้วย!!"

"ทำไมหลุดออกไปได้ละครับ" เซทพูดอย่างงุนงง "สำหรับคนภายนอกยังไงๆก็ไม่สามารถเข้ามามิติของเราได้ไม่ใช่หรอครับ?"
"ใช่ คนนอกไม่สามารถเข้ามาได้" ชายผมม่วงพูดอย่างหงุดหงิดแล้วเริ่มเดินเป็นวงกลม "แต่ข้าคิดว่าไม่ใช่ฝีมือคนนอกหรอก
แต่เป็นเพราะมีอะไรบางอย่างเข้ามาข้างในมิติ ..ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตหรอก" ชายผมม่วงพูดขัดคอก่อนที่เซทจะพูดออกมา

"ข้าคิดว่ามันเป็นสิ่งของที่เคลื่อนย้ายด้วยมิติด้วยการกระจายแบบสุ่ม" ชายที่ถูกเรียกว่าพระเจ้าเริ่มพูดในสิ่งที่คิดออกมา
"และพอเจ้านี่เข้ามามิติก็เลยเกิดการบิดเบี้ยว ทำให้คนของเราหลุดไปคนหนึ่งเหมือนเป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม"

"แล้วที่เจ้าออกมาได้เพราะพลังของตัวข้าหรอกนะ" ชายผมม่วงพูดเสริมอย่างหยิ่งๆ "อีกทั้งพวกเราก็เป็นผู้อาศัยของมิติ
เราจึงเคลื่อนย้ายเข้าออกมาได้สะดวกพอสมควร ไม่เหมือนเจ้าพวกคนนอกที่จะพยายามเข้ามาแค่ไหนก็ทำไม่ได้!"

"เหมือนที่มีเข้าหนึ่งก็ต้องมีออกหนึ่งหรอครับ" เซทพูดขึ้นเมื่อได้ข้อสรุปจากการตีความ
"ใช่เหมือนอย่างที่เจ้าว่านั่นแหละ" ชายผมม่วงพูดแล้วขยับมือไปในผ้าคลุม "แล้วคนหลุดก็ดันเป็นคนที่สำคัญที่สุดซะด้วย"
พอพูดถึงตรงนี้ชายผมม่วงก็ทำหน้าเครียด "โชคดีที่ยังไม่ถึงเวลานั้น ไม่งั้นพวกข้าแย่แน่ ข้าก็เลยต้องรีบตามหาให้เร็วที่สุด"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมหรอครับ" เซทพูดอย่างงงงวยเมื่อฟังเรื่องทั้งหมดมาแล้วยังไม่เห็นความเกี่ยวข้อง
ชายผมม่วงมองแวบหนึ่งอย่างรำคาญพร้อมกับทำหน้าหงุดหงิด "ถ้าข้าส่งเจ้ากลับเข้าไป ข้าจะได้ตามคนที่หลุดได้สะดวกขึ้น
โดยไม่ต้องพะวงว่าเจ้าจะหายไปดื้อๆ"

"แล้วทำไมผมจะต้องหายไปดื้อๆด้วยละ" เซทถามด้วยความงงที่ยังคงค้างอยู่ในหัว แต่ชายผมม่วงตัดบทซะก่อน
"เจ้าไม่ต้องไปสนใจ รายละเอียดค่อยคุยทีหลังได้" พูดจบก็กางมือทั้งสองขึ้นและปล่อยลำแสงม่วงกลืนกินเซทไป
โดยไม่รอที่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ และนักเรียนชายผมดำที่ชื่อ แซส เซทเทนก็หายไปจากตรงนั้น

ชายที่เรียกว่าพระเจ้าเอามือกลับเข้าไปใต้เสื้อคลุมเหมือนเดิมแล้วมองไปรอบๆ ก่อนที่จะรู้สึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
..จิตที่ตกค้างนี่... ชายผมม่วงปัดผม ....ผ่านมานานแล้ว แต่ว่าก็ไม่ได้รู้สึกว่าอยู่ที่นี่... ..แล้วจะไปที่ไหนได้..
เมื่อยืนคิดสายตาก็กวาดไปรอบๆอัติโนมัติ เขามองผ่านแลนซ์ อาเรนเต้ RV4... เมื่อถึงเทลเขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ก่อนที่จะมองเลยไปถึงโซเดเนียที่ลงไปนั่งในพิธีด้วย เขายืนนิ่งไปพักหนึ่ง

"ตามรอยจิตนี่ไปแล้วกัน อาจจะได้เบาะแส..." เมื่อพูดจบเขาก็ชูมือข้างที่มีเหล็กขึ้นมาไว้ด้านหน้า
มันเรืองแสงสีม่วงออกมาจางๆ ก่อนที่ตัวของชายผมม่วงยาวหายตัวไปอย่างเงียบเชียบ

===================================
meumiu ผ สมาชิก
· #1346
ภายหลังจากการหายตัวของไทรเด็นที่ได้ใช้ White Book สร้างจักรวาลใหม่ที่ไร้ซึ่งสงครามขึ้นมานั้น เวลาผ่านไป ณ สนามประลอง เหล่าคนที่มาจากต่างมิติต่างมารวมตัวกัน ซึ่งที่นั้นมี Tale ประธานพิธีอยู่ ณ กลางสนามประลอง

"สวัสดีครับทุกท่าน และในที่สุดก็มาถึงช่วงสุดท้ายของงาน Tournament กันแล้ว กลับพิธิปิดงาน ผมขอขอบคุณทุกท่านสำหรับที่มาร่วมชมการแข่งขันครั้งนี้ เอาหล่ะเพื่อไม่ให้เสียเวลาเรามาเริ่มกันเลยกับพิธีปิด" เมื่อนั้นนักสู้จากต่างมิติทั้งสนามต่างชักอาวุธของตนแล้วลุกขึ้นจากที่นั่ง และเมื่อนั้นงานเลี้ยงก็ได้เริ่มขึ้นเมื่อเหล่านักสุ้ต่างสุ้กันเอง ประลองกันจนสนามพังไปข้าง

หลายวันต่อมา หลังจากที่ผู้มาจากต่างมิติคนอื่นกลับไปแล้ว ก็ยังมีบ้างที่ยังคงอยู่ที่มิติแห่งนี้เพื่อรอหาคู่ท้าประลองต่อไป ซึ่งตอนนี้ในสนามกำลังโล่งอยู่นั้นกำลังรอการต่อสู้ครั้งใหม่อยู่
maid guy สมาชิก
· #1347
แต่ก็โล่งได้ไม่ทันไรก็มีร่างคนร่วงลงมาจากฟ้าลงพื้น ร่างนั้นเป็นชายนักรบที่ดูแข็งแกร่งหน้าตาที่คมราวกับนักรบผิวสีแทนเกือบดำและผมสั้นและมีแว่นประหลาดที่เหมือนเกราะทั้งอันและมีขีดเส้นตรงขนานกันอยู่ตรงกลางและมีแสงสีเขียวกระพริบ ที่ตัวเขาสวมชุดเกราะที่อก แขนซ้ายและช่วงล่างค่อนข้างหนาที่เหมือนกับอัศวินยุคกลาง แต่ต่างกันที่แขนขวาของเขานั้นเล็กจนเกือบเหมือนแขนคนที่ทำมาจากโลหะชั้นเลิศและต่อเข้ากับหัวไหล่ที่เป็นโลหะเช่นกันที่กลางหลังมีปืนกลสองกระบอกและปืนที่คล้ายปืนลูกซองอีกกระบอกที่เอ็วด้านขวานั้นมีวัตถุทรงกลมที่เหมือนจานร่อนสามอันสามขนาดด้วยกันและด้านซ้ายเป็นดาบยุโรปสองเล่ม โชคดีที่หล่นพื้นไม่สูงนักร่างนั้นจึงลุกได้แทบทันที

"อูย"เขายืนอย่างมึนๆ"จำได้ว่าเราทำลายประตูมิติที่เชื่อมต่อกับดาวโลกและเผ่าพันออร์คจนเกิดระเบิดอย่างรุนแรง แล้วที่นี่มันที่ไหนกัน"เขาชักปืนทั้งสองกระบอกจากกลางหลังเป็นปืนกลที่หน้าตาคล้ายกับM249ทั้งสองกระบอก

"อลิสแสกนหาศัตรู"เขาพูดขึ้น มีเสียงเหมือนเรย์ดาร์ทำงานขึ้นมา

"ไม่มีศัตรูค่ะท่านลาบอบ"เสียงหุ่นยนต์ที่เหมือนกับเด็กผู้หญิงตอบ เขาจึงเก็บปืนของเขาทันที
"ดีมากงั้นเบาใจไปได้หน่อยหนึ่ง"ชายนักรบนามลาบอบได้เดินไปที่ประตูทันทีราวกับจะออกไปสำรวจข้างนอก
meumiu ผ สมาชิก
· #1348
"สวัสดีครับท่านผู้มาใหม่" ชายคนหนึ่งโผล่มาแบบไม่สุ่มไม่เสี่ยง ชายผู้มีผมสีทอง แววตาสีเขียวมรกต ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขาอย่างกระทันหัน ทั้งๆที่ตะกี้อลิสแสกนหาศัตรูหรือมองด้วยตาเปล่ารอบๆก็ไม่พบคนอื่น จนกระทั้ง Tale มาโผล่ด้านหลังเขาอย่างกระทันหัน
zeya สมาชิก
· #1349
อาเรนเต้มองเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นด้วยสายตาเรียบเฉยมองลาบอบกับเทลที่อยู่ในสนามประลองตอนนี้

"ไม่ไปประลองกับสองคนนั้นด้วยเหรอ...อาเรนเต้"RV4ถามหญิงสาวส่ายหน้าเธอมองไปรอบๆเพื่อหาคู่ประลองคนอื่น

"ฉันไม่ชอบแย่งเหยื่อใคร...."อาเรนเต้พูดแล้วเธอก็ไปนั่งมองการประลองRV4นั้นก็แค่ส่ายหน้าแล้วตามไปนั่งข้างๆอัศวินผู้สสรค์สร้างเงียบๆ
maid guy สมาชิก
· #1350
ลาบอบนั้นรีบเอาแขนของตนลงไปที่เอวของเขาทันที ฝ่ามือของเขานั้นได้เปลี่ยนรูปเล็กน้อยเหมือนตะขอไว้ยึดกับวัตถุ เขานำมิอขวาของเขาประกบกับวัตถุที่เหมือนกับจานร่อนขนาดกลางแล้วดึงมันออกมาจากที่เก็บ เจ้าจานร่อนนั้นเกิดเสียงดังกริ๊กพร้อมกับขยายตัวจนกลายเป็นกงจักรรัศมีเกือบฟุตตรงเข้าจ่อคอเทลทันทีพร้อมหยิบปืนพกจ่อที่ท้องด้วย

"แกเป็นใครกัน"เขาถามเทลทันที
"ผมคือคนที่ควบคุมมิติแห่งการต่อสู้นี้ครับ"
"งั้นหรือ แล้วจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง"
"ลองสู้กับผมสิ"เทลท้า
"ก็ได้"เขาเริ่มด้วยการนำกงจักรฟันทันที
meumiu ผ สมาชิก
· #1351
"งั้นลองกับผมสักตั้งแล้วกัน ระหว่างนี้ผมจะได้อธิบายไปด้วยเลยว่าที่นี้ที่ไหน" Tale กล่าว

"ก็ได้"เขาเริ่มด้วยการนำกงจักรฟันทันที

Tale HP 10%

เมื่อกงจักรฟันเข้ามา จู่ๆก็โดนบางอย่างกระแทกจนออกไป รวมถึงลาบอบโดนกระแทกกระเด็นไปนิดหน่อย โดย Tale ยังไม่ได้ขยับ

"ก่อนอื่นที่นี้คือมิติแห่งการต่อสู้ ที่ซึ่งเหล่าคนจากต่างมิติมารวมตัวกันที่นี้เพื่อประลองฝีมือกันครับ" พูดจบTaleก็ใช้มือซ้ายเปิดหนังสือเล่มหนึ่ง แล้วเข้าใช้มือขวาวางลงเมื่อนั้นเกิดแสงสว่างจ้า Tale ค่อยๆดึงมือขึ้น ปรากฏดาบออกมาจากหนังสือ มันคือดาบประกายสีทอง เมื่อมันออกมาหมดแล้ว

"รับมือให้ดีนะครับ" Taleกล่าว ก่อนจะฟาดดาบเบาๆหนึ่งทีเกิดคลื่นพลังแนวกว้างพุ้งเข้าหาใส่ มันมาพร้อมกับคลื่นอันสั่นสะเทือนตามมาติดๆ
maid guy สมาชิก
· #1352
ลาบอบเก็บกงจักรแล้วยื่นแขนมาข้างหน้า

"โล่ห์พลังงาน"
"ค่ะ"

ฝ่ามือของเขาเกิดโล่ห์สีฟ้าเบี่ยงคลื่นพลังของเทล เขาเปลี่ยนมาใช้กงจักรเล็กที่ใหญ่กว่าฝ่ามือเล็กน้อยพร้อมแว่นของเขาที่สวมขึ้นมาทันที แว่นแสดงการล็อคเป้าที่หัวใจ

"กงจักรสังหาร"เขาพูดก่อนปากงจักรไปที่เทลทันที
meumiu ผ สมาชิก
· #1353
ทันทีที่โล่ห์พลังงานโดนคลื่นพลังงานเข้ากระแทก เขารับรู้ได้ถึงแรงกระแทกที่สะเทือนเข้ามาข้างใน จนทำให้เขาถอยกรูดเลยทีเดียว

เมื่อลาบอบปากงจักรมาอีกครั้ง แต่ทันทีที่เข้าระยะเกิดเสียงประทะบางอย่างทำให้กงจักรกระเด็นปลิวออกอย่างรุนแรง

เมื่อนั้น Tale เปิดสมุดออกแล้วปาสมุดในมือซ้ายพุ่งเป็นเหมือนกงจักรสวนกลับไปลาบอบ แรกๆมันก็พุ้งไปช้าๆ แต่สักพักรอบหมุนมันก็เร็วขึ้น แล้วกำลังพุ้งเข้าหาลาบอบอย่างรุนแรง
maid guy สมาชิก
· #1354
ลาบอบชี้มือไปทางกงจักร กงจักรที่กำลังตกนั้นได้วกกลับมาทางเขาแต่เหมือนมันจะทรงตัวยากเล็กน้อยเราะลักษณะการร่อนที่เบี้ยวไปมาเล็กน้อย มันตรงเข้าตัดหนังสือของเทล(หากตัดไม่ได้ก็ปัดให้กระเด็นแทน)ก่อนเข้ามือลาบอบแล้วเขาหมุนตัวซัดใส่เทลอีกครั้ง
meumiu ผ สมาชิก
· #1355
ทันทีที่กรงจักรพุ้งมายังหนังสือหมายจะตัดหนังสือนั้น ทันทีที่เข้าใกล้มันกลับกระเด็นออกอย่างรุนแรงราวกับมีอะไรปกป้องหนังสืออยู่ ซึ่งเมื่อกระเด็นมันรีบวกกลับไปหาเจ้านายของมันทันที

เมื่อนั้นหนังสือที่พุ้งเข้ามาเหมือนกรงจักรได้พุ้งเข้าใส่ลาบอบ แต่ก่อนหนังสือจะถึงลาบอบ เขาโดนอะไรบางอย่างกระแทกอย่างรุนแรงจนกระเด็นเลยทีเดียว ก่อนหนังสือของ Tale จะหายไปกลับมายังมือซ้ายของ Tale อีกครั้ง
maid guy สมาชิก
· #1356
"อั้ก!"ลาบอบที่ถุกแรงกระแทกเข้าที่ตัวจนกระเด็น เขารีบลุกทันทีพร้อมหยิบปืนของเขา

"อลิส วิเคราะห์ความสามารถศัตรู"เขาพูดก่อนกราดยิงใส่เทลทันที
"ค่ะ"แว่นของลาบอบนั้นทำการแสกนความสามารถของเทลทันที
meumiu ผ สมาชิก
· #1357
เมื่ออลิสทำการวิเคราะห์ ทันใดนั้นมีปริมาณข้อมูลอันมหาศาลอัดเข้ามาหาอลิสทันทีจนประมวลไม่ได้ จนทำให้ AI ลวนทันที

"ต่อจากที่กล่าวไว้ ขอแนะนำตัวหน่อยนะครับ ผมคือTaleผู้คุมมิติแห่งนี้ครับ" Tale กล่าวไปขณะที่ลาบอบยิงมา แต่การโจมตีของเขาถูกการป้องกันบางอย่างป้องกันไว้ แต่พอจะสังเกตได้ว่า เมื่อไปสัมผัสโดนมัน จะมีออร่าสีทองเล็กๆปรากฏขึ้น
maid guy สมาชิก
· #1358
ภาพข้อมูลที่แสกนนั้นมีจำนวนที่มากไปจนกระทั่งดับไปชั่วคราว

"เฮ้ยอลิส"ลาบอบเก็บปืนของตนพร้อมเอาด้ามจับดาบเคาะที่แขน"ทำใจดีๆไว้อย่าพังนะเฟ้ย"
"อย่าซ่อมซี้ซั้วแบบนี้สิฟะ"ภาพชายที่สวมชุดกราวโผล่ออกมาที่แขนทันที เขาดูเป็นนักวิทยาศาสตร์ผมทองที่ดูท่าจะสติเฟิ่องโผล่ออกมา ผมเขาเป็นสีทองแต่นั้นก็ยังแปลกน้อยกว่าตาของเขาที่สวมสิ่งที่เหมือนจอทีวีขนาดใหญ่ทรงสี่เหลี่ยม และยังฉายรูปตาที่มีเส้นเลือดที่แสดงถึงความโกรธ
"เฮ้ยไอ้ด๊อกสะตึแกติดต่อได้แล้วหรือ"
"เปล่า นี่เป็นวีดีโอที่อัดไว้เวลาแกซ่อมอลิสแบบบ้าๆหรือไม่ก็ทำอะไรแปลกๆและฉันบอกไว้เลยว่าหากนายทำพังอีกฉันไม่ไว้หน้าแล้ว"และภาพก็หายไป
"การกู้ข้อมูลสำเร็จแล้ว"อลิสเอ่ย"และคราวหน้าอย่าทำแบบนี้นะไม่งั้นป๊ะป๋าไอเซคจะฉายภาพเตือนแบบนี้อีก"

"ผมคือผู้ควบคุมมิติครับ"เทลเอ่ยเมื่อลาบอบดูเขา
"สงสัยเจอนักเวทที่ยากเอาการแล้ว อลิส เตรียมของแข็ง"
"ค่ะ"เมื่อสิ้นเสียงแล้วกล่องปริศนาได้หลุดออกจากเอ็วของเขาพร้อมขยายใหญ่เท่าโลงศพ ลาบอบใช้แขนขวาคว้าสิ่งที่อยู่ข้างในออกมา มันคือปืนแกตลิ่งขนาดใหญ่จนลาบอบใช้มือซ้ายช่วยประคองทันที
"เอาจำนวนเข้าว่าเลย"ลาบอบยิงกระหน่ำใส่เทล แรงลมจากการยิงทำให้ผมของเขาเหมือนถูกลมพัดทันที
meumiu ผ สมาชิก
· #1359
"ผมว่าเราหยุดแค่นี้ดีกว่านะครับ" Tale โผล่มาด้านข้างลาบอบ "ที่จริงผมว่าจะมาทักทายนิดหน่อยแล้วก็แนะนำสถานที่กลับผู้มาใหม่เท่านั้นนะครับ" Tale กล่าว

"ถ้ายังไงเชิญที่ห้องสมุดของผมก่อนไหม แล้วผมจะเล่าส่วนที่เหลือให้" Tale กล่าวกับ ลาบอบ
maid guy สมาชิก
· #1360
ลาบอบที่ถือปืนค้างอยู่ได้หยุดชะงักก่อน เขารู้ว่าคนคนนี้ร้ายกาจมากจริงๆจึงได้หยุดทันที

"ก็ได้"เขาเก็บปืนก่อนและจึงหยิบโคล่าจากโลงที่เปลี่ยนสภาพมาเป็นตู้เย็นก่อนที่จะเอาอีกกระป๋องยื่นให้กับเทลทันทีด้วยมือเหล็กกระป๋องไม่ยุบเลยแม้แต่น้อย"อย่างน้อยขอเจรจาก่อน"
"แล้วท่านไปสดกับเขาก่อนทำไมคะ"อลิสขัดขึ้น
"หนวกหูเฟ้ย"