LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ฟิค คริสโนเซีย

พูดคุยทั่วไป 15 ม.ค. 2013 ♥ 0 👁 32 💬 17

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

นับแต่นานกาลมานั้น ได้มีสิ่งที่เรียกว่าสิ่งที่ความเป็นจริงเพียงหนึ่งเดียวอยู่ แต่ทว่าสิ่งนั้นกับได้แตกสลายออกมาเป็นความน่าจะในหลายๆวัฎจักรของความเป็นไปด้ในทุกสิ่ง นั้นคือจุดกำเนิดของจักรวาลและในส่วนที่ลึกที่สุดของแกรนด์แบล็คโฮลนั้น.....คือดวงดาวทั้งหมดสิบสามดวงซึ่งแต่ละดวงอยู่ในความครอบครองของบุลคลที่เรียกว่า ผู้อยู่เหนือนามธรรม ทั้งสิบสามผู้ที่เกิดมาจากความเป็นจริงเพียงหนึ่งเดียว ทั้งสิบสามนั้นได้แก่

1. แม่ทัพแห่งเหล่าภูต ขุนพลภูตปีกดำ เซยะ ผู้ครอบครองดาว คริสโนเชีย

2. มหาราชันย์แห่งมังกร ขุนพลภูตจ้าวมังกร เซโร ผู้ครอบครองดาว ดรากันส์

3. ผู้รักษาแห่งซะตาชีวิต ขุนพลภูตมนต์ตรา เรนเรน ผู้ครอบครองดาว พรีเนีย

4. มหารานีแห่งพฤกษา ขุนพลภูตพฤกษา มาโกะ ผู้ครอบครองดาว ฟลอเวอร์

5. โลหะแห่งเหมันต์ ขุนพลภูตมฤตยู ชิมีรุ ผู้ครอบครองดาว เดสเยอร์

6. จักรพรรดิแห่งอัสุนีบาต ขุนพลภูตอัสนีบาต์ ไรก้า ผู้ครอบครองดาว ธันนิ่ง

7. ผู้ก่อกำเนิดสุริยะทั้งปวง ขุนพลภูตสุริยะ เอ็กซ์ ผู้ครอบครองดาว ไลท์ไชน์

8. ผู้เฝ้ามองจากรัติกาล ขุนพลภูตรัติกาล แบล็ค ผู้ครอบครองดาว แบล็คเนส

9. เทพธิดาแห่งพลังศักดิ์สิทธิ ขุนพลภูตขนปีกเทธิดา แองจี้ ผู้ครอบครองดาว โฮเธีย

10. อสูรแห่งโลหิต ขุนพลภูตโลหิต เรเยอร์ ผู้ครอบครองดาว บลัดเดอร์

11. ความฝันของจักรวาล ขุนพลภูตภวังค์นิทรา เมมิ ผู้ครอบครองดาว เดราเมีย

12.ความตายอันเป็นนิรันดร์ ขุนพลภูตมรณะ อินโฟโน ผู้ครอบครองดาว เดเธอร์

13. เด็กน้อยแห่งดวงดาว ขุนพลภูตแห่งความเยาว์วัย นาตาเลีย ผู้ครอบครองดาว ซิลยังส์

ทั้งสิบสามเฝ้ามองความเป็นไปของจักรวาลที่แตกและดับซ้ำแล้วซ้ำเล่ามานานนับไม่รู้กี่ล้านๆวัฎจักรจนในที่สุด...ทั้งสิบสองก็ตัดสินใจเข้าสู่ห้วงนิทราแห่งนิรัดร์โดยจะตื่นจากนิทรามาเป็นระยะเมื่อมีสิ่งข้างนอกมหาแกรนด์แบล็คโฮลนั้นขาดสมดุลลงเท่านั้น ยกเว้นเพียงแต่ เซยะ ผู้อยู่เหนือนามธรรมที่ชอบเอาแต่ใจตัวเอง ยังคงไม่หลับและผู้คนของเธอส่งออกไปยังดาวต่างๆนอกมหาแกรนด์แบล็คโฮลนั้นแล้วมองมันอย่างสนุกสนานเมื่อเห็นเรื่องราวในที่นั้นๆเปลี่ยนไปตามใจเธอ ผู้อยู่เหนือนามธรรมไม่ได้มีเจตนาร้ายแต่อย่างไรสิ่งที่เธอต้องการคือความสงบสุขอย่างที่ๆแห่งนั้นความจะได้รับเท่านั้น และแล้วในที่สุดขุนพลภูตปีกดำก็ด้ตัดสินใจเชื้อเชิญเหล่าผู้คนจากจักวาลต่างๆมาที่ดาวของตนเอง เพียงเพราะแค่อยากมองดูว่าคนที่มานั้นจะเป็นเช่นไร

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ข้อมูลดาวคริสโนเชีย

ขนาดดาวเคราะห์นั้นใหญ่กว่าโลกหมื่นเท่า และเต็มไปด้วยสภาวะแวดล้อมต่างๆมากมายและสัตว์ต่างๆที่ทั้งเคยเห็นและไม่เคยเห็นในจักรวาล ใจกลางดาวคือ ป่าซากุระไร้กาลเวลา ที่ตั้งของปราสาทคริสตัสคาสเซิส ปราสาทที่สร้างด้วยผลึกคริสตัลทั้งปราสาท พื้นที่บริเวณโดยรอบปราสาทกว้างยี่สิบสี่ล้านๆไร่ ซึ่งมีทั้งต้นซากุระที่บานตลอดทั้งปีและต้นไม้ต่างๆอีกมากมาย ทะเลสาบขนาดมหึมาสีฟ้าใสมองเป็นได้ถึงก้นทะเลสาบ ส่วนตัวปราสาทสูงร้อยชั้น ห้องแต่ละหกในปราสาทขนาดหกสนามฟุตบอลต่อกันจำนวนหลายล้านห้อง นอกจากห้องพักแล้วยังมีห้องพยาบาล ห้องอาหาร ห้องตัดเย็บเสื้อผ้า ห้องฝึกซ้อม ห้องหลอม ห้องตัดผม ห้องครัว ห้องปรุงยา ห้องเก็บอาวุธ ห้องเก็บเชื้อเพลิง และอีกสารพัดห้องที่หลายๆคนอาจนึกไม่ถึง การเดินทางมายังคริสโนเชียนั้นต้องมาด้วย สายธารสีเงิน เส้นทางเข้าสู่คริสโนเซียที่ปลอดภัยจากพลังอำนาจของแกรนด์แบล็คโฮล หรือมีหลายคนที่ใช้พลังในการท้าทายตัวเองเพื่อเข้ามายังคริสโนเชียแห่งนี้

ชั้นต่างๆในปราสาทคริสตัสคาสเซิส

ชั้นที่ร้อย ห้องนอนของผู้อยู่เหนือนามธรรม

ชั้นที่เก้าสิบเก้า ห้องนอนของทายาทของผู้อยู่เหนือนามธรรม

ชั้นที่เก้าสิบแปด ห้องพักเวลาที่ผู้อยู่เหนือนามธรรมท่านอื่นมาพบขุนพลภูตปีกดำ

ชั้นที่เก้าสิบเจ็ดกับเก้าสิบหก ห้องพักของเหล่าผู้คนที่ผู้อยู่เหนือนามธรรมสร้างขึ้น

ชั้นที่เก้าสิบห้าถึงห้าสิบ เป็นที่พักของผู้มาที่คริสโนเชียทั้งหมด

ชั้นที่สี่สิบห้าถึงชั้นใต้ดินที่สิบ ห้องต่างๆในปราสาท

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

กฎและบทลงโทษในฟิค

1. ผู้อยู่เหนือนามธรรมมีอำนาจสูงสุดในฟิค โดยมีออริมาสคอสของ Angel-is-egg ทำหน้าที่คอยดูแลเมื่อเจ้าของกระทู้ไม่อยู่ในหลายๆวัน

2. สามารถแต่งได้เกือบทุกแนวยกเว้น กูโระ สยองขวัญ รวมถึงเรทต่างๆในฟิคนี้ถ้าพบจะใช้บทลงโทษสูงสุดทันที

3. ทุกคนในฟิคไม่จำเป็นต้องต่อฟิคจากคนอื่นๆเพราะฟิคนี้เป็นกึ่งของใครของมันสามารถแต่งอะไรได้ตามใจชอบถ้าไม่ผิดกฎในข้อสอง

4. หากยูสเซอร์คนใหนอยากจะแต่งร่วมกับยูสเซอร์อีกคนก็กรุณาไปขออนุญาติจากยูสเซอร์คนนั้นซะก่อนถ้าแต่งโดยไม่ได้คุยหรือขออนุญาติ จะอนุญาติให้ยูสเซอร์คนนั้นแคนเซิลคอมเม้นของยูสเซอร์ที่เอาตัวออริของยูสเซอร์คนนั้นไปใช้โดยไม่ด้รับอนุญาติได้ในทันที

5. ห้ามไปทำการลวมลามตัวออริทุกเพศของผู้อื่นและเอ็นพีซีเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นจะได้รับโทษระดับกลาง

6. ออริทั้งหมดของยูสเซอร์นั้นต้องวาดเองเท่านั้นห้ามเอาภาพจากในอนิเมะหรือคอมมิคมาเด็ดขาด

7. ออริของผู้ตั้งกระทู้จะทำหน้าที่เป็นเอ็นพีซีค่อยช่วยในเรื่องต่างๆทั้งหมด

8. เอ็นพีชีของผู้ตั้งกระทู้บางตัวอันตรายและเก่งขั้นเทพเพราะฉนั้นการไปกวนหรือแกล้งเอ็นพีซีบางตัว......จะทำให้ท่านถูกส่งเข้าห้องพยาบาลทันที

9. อาหารและของในปราสาทมีแค่ขั้นพื้นฐานเท่านั้นถ้าท่านอยากได้ของแปลกท่านต้องไปหาเอง เช่นอยากกินเนื้อมังกรท่านก็ต้องไปล่ามังกรเอาเนื้อมา อยากได้แร่แปลกๆท่านก็ต้องไปขุดแร่ในเหมืองแร่เอง

10. หากพบยูสเซอร์ใดทำการเกรียนหรือรบกวนผู้อื่นจะทำการขออนุมัติจากผู้ดูแลโลลิบากะลบทันที

11. อีเว้นท์นั้นยูสเซอร์จะเข้าร่วมหรือไม่ก็ตามแต่ยูสเซอร์คนนั้นๆ

12. หากตัวออริของยูสเซอร์คนนั้นๆมีสถานะแต่งงานกับตัวออริของคนอื่นในโลกภายนอกก็สามารถจะพาเอามาได้โดยให้เคดิสเว็บของคนๆนั้นที่ตัวออริของยูสเซอร์คนๆนั้นไปมีความสัมพันธ์ด้วย

บทลงโทษ มีสามขั้น

ขั้นเบา ตักเตือนยูสเซอร์นั้นๆ อย่างพยายามไปรบกวนยูสเซอร์ท่านอื่นๆหรือแต่งว่าตัวออริของท่านเผลอไปแตะอั๋งออริของยูสเซอร์อื่น

ขั้นกลาง ออริของยูสเซอร์นั้นจะถูกมัดมือมัดเท้า แล้วถูกส่งไปที่ มิติลงฑันณ์ตามเพศของออริ ชายหรือดุ้นจะถูกส่งไปพบกับมิติที่มี อาเบะ บิลลี่ แวน-ดาร์คโฮม เกย์ล่ำและฮาปิเอลเป็นผู้ลงโทษ หญิงถูกส่งไปหาอินคิวเบยเตอร์หรือคิวเบย์นับล้านตัว อย่างไปลวนลามออริยูสเซอร์อื่น

ขั้นสูงสุด ลบคอมเม้นของยูสเซอร์นั้นในกรณีทีที่ทำผิดร้ายแรง อย่างการทำผิดกฎในข้อสองหรือการพยายามจะยึดอำนาจมาเปลี่ยนกฎตามที่ตัวยูสเซอร์ที่ทำผิดนั้นต้องการ
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

มาสคอสผู้ตั้งกระทู้และเอ็นพีซีชุดแรก

รูปภาพ

ผู้อยู่เหนือนามธรรม แม่ทัพแห่งเหล่าภูต ขุนพลภูตปีกดำ เซยะ (มาสคอสผู้ตั้งกระทู้)

ผู้ครอบครองดาวคริสโนเซีย ผู้ก่อกำเนิดมนต์ดำทั้งหมด นิสัยเอาแต่ใจสุดๆ ชอบแกล้งและแหย่คนที่ตัวเองสร้างขึ้นมา ชอบทำอะไรตามใจตัวเองเป็นอย่างยิ่งยวด

รูปภาพ

เซออน ผู้ทักษ์ไร้มายา

บุตรชายคนโตของผู้อยู่เหนือนามธรรม นิสัยต่างจากแม่อย่างสุดขั้ว เซออนนั้น สุขุม รอบคอบ เยือกเย็น และเป็นที่พึ่งพาของคนในปราสาทมากกว่าเซยะผู้เป็นมารดาซะอีก เป็นคนค่อยดูเรื่องต่างๆในปราสาทกับภรรยาของตนหนูมู อาวุธของเซออนคือ ดาบไร้วัฎจักร อาวุธสุดร้ายแรงที่สามารถแยกจักรวาลออกเป็นเสี่ยงได้ๆ โดยปกติจะอยู่ดูแลความเรียบร้อยในปราสาท

รูปภาพ

เคดิสภาพจาก http://jinpow.exteen.com/category/Original/page/18

หนูมู ศิลาสีขาว

ภรรยาของเซออนเป็นเผ่า Hopless เป็นเด็กสาวหน้าตาท่าทางไร้อารมณ์ ไม่ค่อยแสดงสีหน้าและพูดน้อย สามารถเปลี่ยนร่างกายเป็นอะไรก็ได้ตามใจชอบ มักจะไปใหนมาใหนกับเซออนเสมอ

รูปภาพ
เฟรยก้า แม่ค้ายาต้องประสงค์

เฟรยก้า ลูกน้องคนสนิทของเซยะมักจะไม่ค่อยอยู่ในปราสาทหรือดาวคริสโนเชียเท่าไหร่นักเพราะเธอมีหน้าที่ๆเซยะมอบให้เธออยู่ เฟรยก้าเป็นแม่ค้ายาที่มียาเกือบทุกชนิดยกเว้นยาเสน่ห์ เป็นเด็กสาวที่ยิ้มร่าเริงได้ทุกเวลา แตอย่าเผลอปเรียกเธอว่าแป๊ะยิ้มหรืออะไรที่เกี่ยวกับยิ้มเด็ดขาดถ้าไม่อยากไปนอนห้องพยาบาลโดยไม่จำเป็น

รูปภาพ

อาเรนเต้ อัศวินผู้สร้าง

อาเรนเต้เป็นคนที่เซยะสร้างขึ้นปกติจะอยู่ในห้องหลองเพื่อตีอาวุธต่างๆกับ Gr4v อสูรพิทักษ์ของเธอ(เอ็นพีซีชุดสอง) ไม่ก็ออกไปขุดหาแร่ต่างๆในดาวมาสร้างอาวุธ อาเรนเต้ไม่ค่อยชอบให้ใครมาวุ่นวายตอนที่เธอสร้างอาวุธเท่าไหร่ เธอเป็นผู้หญิงที่มีซีวิตซีวา ช่างสังเกตและวิเคราะห์สิ่งต่างๆรอบตัวเสมอ

รูปภาพ

เซเรนีตี้ เทพธิดาแห่งบาป

หนึ่งในคนที่เซยะสร้างขึ้นเช่นกัน โดยปกติเซเรนิตี้จะอยู่ในห้องสมุด ไม่ก็ศาลาริมน้ำ เป็นประจำพร้อมกับตราประหลาดบินได้พูดมากปากเสียชื่อเรเปีย โดยปกติแล้วเซเรนีตี้เป้นคนเงียบๆไม่สุงสิงกับใคร ใช้เวลากับการค้นคว้าเวทย์มนต์ต่าง เจ้าเรเปียนั้นจริงๆมันเป็นอาวุธของเซเรนีตี้ซึ่งมันเป็นดาบเรเปียตามชื่อของมัน

รูปภาพ

ไวเวริน์และฮิคาริ สองพี่น้องครึ่งอสูร

สองพี่น้องลูกครึ่งมนุษย์กับโซม่า เป้นเด็กแก่นแก้วตัวป่วนประจำปราสาท โดยที่ไวเวริน์มีเป็นปีศาจคล้ายๆซามันเดสนั้นเป็นพี่และฮิคาริที่เป็นมนุษย์เป็นคนน้อง โดยปกติจะวิ่งเล่นกับพวกสัตว์ตัวเล็กๆอยู่กับเฮเนสแถวๆป่าซากุระใกล้ๆปราสาท

รูปภาพ

จากซ้ายไปขวา เรโอมิ มาเรีย มิรุ

เรโอมิ ลูกครึ่งมนุษย์กับแบล็ควอร์เกรยมอน นิสัยห้าวๆ ลุย ออกทอมนิด ปกติมักจะออกไปต่อสู้กับสัตว์อันตรายข้างนอก ไม่ก็ห้องซ้อมในปราสาท

มาเรีย ตุ๊กตา นิสัยเหมือนเด็กสามสี่ขวบ กลัวผู้ชายที่อายุมากกว่าสิบแปด มักจะนั่งเล่นริมทะเลสาบหรือสวนดอกไม้ของปราสาท

มิรุ ลูกครึ่งแมว มีน้องสาวชื่อกาน่า(เอ็นพีซีชุดสอง) เป็นสาวแมวขี้อาย สาวเรียบร้อย มักชอบอยู่ในห้องครัวกับห้องตัดเสื้อ

รูปภาพ

เฮเนส เด็กน้อยแห่งฤดูหนาว

เด็กหญิงที่เซยะสร้างขึ้นมามีพลังของฤดูหนาวอยู่ในตัวแต่ยังควบคุมไม่ได้หากถูกแกล้งจะเผลอปลดปล่อยพายุหิมะออกมาอย่างไม่รู้ตัวและแตะโดยใคร.....คนๆนั้นจะถูกส่งห้องพยาบาลทันที

รูปภาพ

อินโฟโน จักรพรรดิแห่งหายนะ

ลูกครึ่งเผ่าอสูรเดเบล นิสัยสุภาพ อ่อนโยน เป็นสุภาพบุรุษ ตรงกันข้ามกับฉายาของตัวเองสุดๆ อินโฟโนนั้นชอบไปอยู่ที่ห้องสมุดเพื่อศึกษาเรื่องราวต่างๆ ไม่ก็จะไปฝึกดาบที่ห้องฝึกซ้อมเสมอๆ

รูปภาพ

คิทเท่น ดีเซปติค่อนที่ตัวเล็กที่สุด

มือขวาของกีก้าไนน์ มักจะติดสอยห้อยตามกีก้าไนน์ไปทุกที ขนาดตัวของคิทเท่นนั้นแค่ฟุตเยวจึงม่ค่อยอยากจะอยู่ห่างหัวหน้ามันเท่าไหร่

รูปภาพ

นาเซกิ อัศวินมาไคสีขาว

เด็กหนุ่มที่ไม่ค่อยอยู่ในปราสาทชอบเด็กทางไปทั่วดาวเพื่อสำรวจสิ่งต่างๆ ชอบช่วยเหลือคนอื่น สุภาพ อ่อนโยน

รูปภาพ

เซเร ยมฑูตของออโตบอท

คู่ปรับของกีก้าไนน์ มีอาวุธเป็นเคียวยมฑูตชื่อว่าดิเอนด์ ปกติจะชอบไปมั่งดูพวกไวเวริน์วิ่งเล่นกันที่ชายป่าซากุระ เจอกับกีก้าไนน์ที่ใดได้ทะเลาะกันเป็นประจำ

รูปภาพ

ซาฟีร่า วิญญาณที่จำอะไรไม่ได้

คู่หูของเซเร รักและนับถือเซเรเหมือนพี่สาว เธอสิงอยู่ที่ดิเอนด์เคียวของเซเร

รูปภาพ รูปภาพ

กีก้าไนน์ เจ้าชายแห่งดีเซ็ปติคอน

เอ็นพีซีที่เป้นตัวอันตรายสำหรับมนุษย์ทุกคนเพราะกีก้าไนน์เกลียดมนุษย์เข้ากระดูกดำ กีก้าไนน์เ่ก่งอันดับสามของปราสาทเช่นเดียวกับเซเรคู่แค้น ดังนั้นเผ่ามนุษย์จึงควรอยู่ห่างกีก้าไนน์ไว้

-----------------------------------------------------------------

แบบฟอร์มแบบพื้นๆ

ชื่อ

เผ่า

เพศ

อายุ

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

17 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya ผ สมาชิก
· #1
ฉันผู้อยู่เหนือนามธรรมขอประกาศนะทีนี้ว่า......เมื่อพวกท่านได้เข้ามาสู่คริสโนเซียแล้ว...เมื่อท่านที่เข้าปราสาทจะได้รับกุญแจห้องของท่านจากเมดธาตุ

ห้องของพวกท่านทั้งหลายฉันไม่ได้เตรียมอะไรไว้ให้ทั้งนั้นจึงขอประกาศอีเว้นท์แรกของคริสโนเชีย

มหกรรมจัดห้องตัวเอง (อีเว้นท์นรก)

ห้องพักนั้นมีขนาดหกสนามฟุตบอล พวกท่านสามารถจะจัดเสริมเติมแต่งยัดอะไรก็ได้ลงไปในห้องนั้น และอย่างที่บอก.....อยากได้อะไรพิศดารก็เชิญพวกท่านไปหาวัสดุในดาวนี้มาทำเอง......ไม่ใจดีเตรียมไว้ให้

ดังที่ได้บอกไป.....ขอให้ทุกๆคนสนุกกับการจัดห้องตัวเองนะขาาาาาาาาาาาาาา
Angel-is-egg สมาชิก
· #2
ชื่อ Eden
เผ่า มนุษย์ที่สืบทอดมาจากชาวเผ่าดวงจันทน์ ใครซักคนบอกเขาเอาไว้อย่างนั้น...
ความสามารถ ฟื้นขึ้นได้เรื่อยๆถึงแม้จะตายไปซักกี่ครั้ง...สามารถที่จะกลายสภาพเป็นสสารมืดที่มีอำนาจพอที่จะเคลื่อนไหวในอวกาศ รวมทั้งเหงาและทุกสรรพสิ่งได้

มีใครซักคนบอกกับอีเดนว่า...เขาเปรียบเสมือนกับเงาดำของดวงจันทร์(จันทรุปราคา)

เพศ ชาย
อายุ 13 ปี
อาวุธ มีดสปาร์ต้าเงาที่มีความคมสูง กับ ฝูงหมาป่าเงา...
สูง 168 ซม.
น้ำหนัก 53 กก.
ถือสัญชาติ นิวซีแลนด์
รูป http://www.facebook.com/photo.php?fbid=194524640679714&set=a.194524620679716.39527.100003665384102&type=3&src=http%3A%2F%2Fsphotos-f.ak.fbcdn.net%2Fhphotos-ak-prn1%2F23727_194524640679714_1512390659_n.jpg&size=639%2C960

ชื่อ อุรัสยา (ความจริงชื่อนี้องค์อัยย์ให้มา เธอมีชื่อจริงว่า บาร์เบลล่า สก๊อย)
เผ่า ตะขาบพยนต์(ขี้ข้าขององค์อัยย์บางเวลา)
อาวุธ สารพัดมีดกับตะขาบจำนวนมากที่เธอเพาะไว้ใต้กระโปรงซึ่งมีทางเชื่อมจากมิติที่เธอใช้ฟักตะขาบและเป็นคลังเก็บอาวุธ รวมทั้งตัวของเธอเองทีมีสถานะเป็นพิษ อีกสิ่งหนึ่งคือคัมภีร์"Necronomicon"
สูง 173 ซม.
หนัก ขึ้นๆลงๆ...ไปถามองค์อัยย์เอา
ถือสัญชาติสเปนโดยกำเนิด(ตะขาบสเปน)
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=194524977346347&set=a.194524620679716.39527.100003665384102&type=3&src=http%3A%2F%2Fsphotos-e.ak.fbcdn.net%2Fhphotos-ak-ash3%2F75038_194524977346347_791247385_n.jpg&size=542%2C960
ex0 ผู้สนับสนุน
· #3
**เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเรื่องแต่งอิงปวศ.เหมือนACเท่านั้น**
ชื่อ ไอน์เซอร์ ฟอน อัสเรียล(Einzer Von Azriel)
เผ่า มนุษย์ ถ้าจะลงให้ละเอียดก็เป็นพวกนอร์ดิกแต่ตนบอกว่าเป็นยูโรอารยันตามกระแสนิยมของท่านผู้นำ
เพศ ชาย ลงให้ละเอียดอีกหน่อยก็เพศฮิเดโยชิล่ะนะ
น้ำหนัก ????(แต่รู้ว่าต่ำกว่าเกณฑ์ละกัน)
อายุ 89ปี
อาวุธ เรเปียร์ ,สารพัดอาวุธลับ ,สารพัดอาวุธยิง นอกจากนี้ยังมี นาโน-ไอออนสูท ชุดเกราะเบาเหมือนไหมแต่แข็งแกร่งราวเกล็ดมังกร(อีกชื่อนึงคือมิสธริล)
สัญชาติ เดิมบนโลกเป็นชาวออสเตรียต่อมาโอนสัญชาติเป็นเยอรมัน (ตอนนี้ใช้สัญชาติอเมริกา)
ตา สีฟ้า ผมตรงสีทองตามอุดมคติของชาวอารยัน(นอร์ดิก) หุ่นแลดูอ้อนแอ้น ผมยาวถึงกลางหลัง

มนุษย์ชาวออสเตรีย ต่อมาย้ายมาอยู่ที่เยอรมัน เมื่อสงครามโลกอุบัติเขาได้เข้าร่วมกับกองทัพเยอรมันในโครงการซูเปอร์โซลเยอร์ของทั่นผู้นำ ทำให้เขามีร่างกายที่เกินขีดจำกัดของมนุษย์และเซลล์ที่ไม่เสื่อมสภาพ ต่อมาเขาได้หักหลังท่านผู้นำเนื่องจากต่อต้านการฆ่าชาวยิปซีเกย์และยิวที่โหดร้ายเกินไปโดยเข้าร่วมกับฝรั่งเศสเสรีบอกให้ฝ่ายพันธมิตรยกพลขึ้นฝั่งที่นอร์มังดี

มีการพบเห็นคนที่รูปร่างหน้าตาเหมือนเขาในเหตุการ์ณสำคัญทั่วโลก ในยุคสงครามเย็น เช่น ขีปนาวุธคิวบา สงครามเวียดนาม ในฐานะจนท.ของCIA ปัจจุบันได้รับยกย่องเป็นวีรชนสงคราม

"เป็นวีรชนไม่ได้หมายความว่าจะมีโนเบิลแฟนทาสม์นะXD"--ex0

แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
......
"ที่นี่ที่ไหนฟระ!" อัสเรียลตื่นขึ้นมากลางทุ่งหญ้าบนดาวคริสโนเซีย
Angel-is-egg สมาชิก
· #4
องค์อัยย์...นอกจากจะเป็นคู่ปรับของกีก้าไนน์แล้ว...(แค่)เฉพาะบางเรื่องนะ
ยังมีนิสัยที่ไม่ค่อยกินเส้นเท่าไรกับเด็กเวรอีเดน รวมทั้งเทวดาประจำตัวของอีเดนด้วย...แต่กับรายนั้น พ่อชอบแกล้งปั่นหัวมันเล่นมากกว่านะลูก...อ๋อ พ่อมีหน้าที่คอยดูแลตักเตือนพวกลูกๆที่อาจจะทำผิดพลาดในที่นี่บ้างนะลูก...พ่อก็แก่มากแล้วล่ะ พ่อเป็นพรายที่ถือเพศพราหมณ์มาตั้งแต่เมื่อครั้งกรุงศรีแตก ซึ่งตอนนั้นพ่อก็ราวๆ 12 ปีนะลูก...แต่ ณ บัดนาว พ่ออายุเท่าไรให้บวก ลบ หักล้างกันเอาเองนะลูก...
***********************

อุรัสยาหรือบาร์เบลล่า เบลล่า...มองสีเงินของสายธาร แล้วค่อยๆถอดหายใจลึกๆก่อนที่จะยื่นมืออีกข้างไปจับกับมือขององค์อัยย์ ซึ่งกำลังทำหน้าว่ามาได้เลยไม่มีปัญหาอะไรหรอกแม่สาวน้อย...
......................
...........
....
อุรัสยาค่อยๆลืมตาสีฟ้าใสมองไปรอบๆพื้นป่าซากุระไร้กาลเวลา พร้อมๆกับมองไปทางองค์อัยย์ แต่ว่า...ก็ไม่เจอเสียแล้ว
...ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะมาถึงก่อนอีเดน เด็กชายหน้าใสซื่อที่มาล่วงหน้าก่อนเธอเสียอีก...
****************************
.....ตอนนี้ ฉันอีเดน ก็พึ่งจะวาร์ปมาถึงที่นี่นะ หลังจากที่พึ่งตายไปหลายๆรอบ...ด้วยมวลมหาศาลของแกนหลุมดำ...นะ อี ฮี ฮี่...
ตอนนี้ฉันก็เดินไปเรื่อยในป่าซากุระจนเจออุรัสยานะ...เธอเป็นคนที่คอยดูแลฉันแทนแม่ จนชักจะเป็นแม่ฉันเข้าไปทุกที่...แต่ฉันก็ชอบนะที่จะได้มีแม่สวยอย่างอุรัสยา อย่าเข้าใจผิดเชียวล่ะว่าแม่ฉันไม่สวย...ไม่งั้นพวกคุณตายแน่ๆเลยล่ะ อี ฮี ฮี่
ระหว่างที่ฉันกับอุรัสยากำลังเดินเข้าไปภายในปราสาทคริสโนเซียโดยการวาร์ป เพราะองค์อัยย์เลยทำให้พวกเรามาถึงที่นี่ได้ค่อนข้างง่ายนะ...แล้วก็พวกเราก็ได้รับรู้ข้อมูลอะไรบางอย่างมาบ้างแล้ว...
อีกอย่างนะ ฉันไม่ค่อยถูกกับองค์อัยย์เสียเท่าไร

และที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อพบกับใครซักคน...ที่มี"สัมผัส"ที่แปลกแยกและมันดึงดูดใจฉันเสียจริง...

และนี้ก็คือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ยังไงล่ะ

***************************
ฮืม...อ่านะมาที่นี่ครั้งแรกก็จะให้เริ่มจัดห้องเลยเรอะ...ไม่เป็นไร อุรัสยาช่วยจัดการให้โดยการปล่อยตะขาบไปเอาของที่จำเป็นมาให้

มีความกว้างทั้ง 6 สนามฟุตบอลแน๊ะ อย่างงี้คงไม่เสร็จทันการ์ณแน่ๆ ฉันเลยจัดการเอาหมา่ป่าเงามาเสริมทัพกับตะขาบ
...จนผลงานออกมาเป็นที่น่าพอใจแล้ว...ฉันก็เอาเฟอร์นิเจอร์แนวบ้านๆของชาวอังกฤษมาแต่งก็มีอุรัสยากับตะขาบนั้นแหละช่วยด้วย...

ณ ตอนนี้ สภาพห้องมีสภาพเป็นอิฐแดง ฉาบทับลวดลายของกราฟฟิคงดงาม... ส่วนเฟอร์นิเจอร์นั้นประกอบด้วยเตาผิงมุมหนึ่ง มุมห้องนั่งเล่นมุมหนึ่ง มุมห้องครัว สองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ
เฟอร์นิเจอร์อิมพอร์ตจากโลกมนุษย์เสียส่วนมาก...เพราะดูเหมือนอีเดนยังคงอาลัยอาวรณ์กับสิ่งที่จากมาอยู่...พื้นบ้านปูด้วยไม้ทั้งหลัง

ฟังไม่ผิดหรอกอีเดนเล่น ปลูกบ้านในห้อง...ซึ่งมีส่วนคล้ายกับบ้านเก่าเขาที่จากมามาก...

เอ่อ...อีเดน...ดูเหมือนว่าเขาจะให้ตกแต่งห้องนะ ไม่ได้ปลูกบ้าน...
ไม่เห็นเหรออุรัสยา ว่าฉันก็ไม่ได้ทำผิดกติกาเสียหน่อย...อีเดนว่าพลางมองไปรอบห้องภายในบ้าน...นอกพื้นที่บ้านคือพื้นหญ้าและป่าสน แอปเปิ้ลรวมทั้งทะเลสาบที่น้ำตกบางส่วน...มันเกิดจากมนต์ของของอุรัสยารวมทั้งการช่วยเหลือของอีเดน(รวมทั้งองค์อัยย์)ในการโยกย้ายบางส่วนของสิ่งบนดวงดาวมหัศจรรย์นี้มาใช้...

อย่างเพดานห้องนี้ก็ตกแต่งด้วยคาถาล้วนๆและจะมีสภาพเปลี่ยนไปตามอากาศที่เขาหรืออีเดนอยากให้เป็น...(ขณะนี้อากาศมีลักษณะชื้นและมีหมอกพอควร)

แล้วก็นะอีเดนไม่ได้แค่ปลูกบ้านในห้องนี้หรอก แต่เล่นขนมาทั้งป่า รวมทั้งสุสานในป่าด้วย...

ถ้าให้พูดง่ายๆ...มันคือ "บ้านน้อยบนต้นไม้ในป่าใหญ่ที่มีสุสาน ทะเลสาบ ภูเขา น้ำตก ทุ่งดอกไม้ สนามเด็กเล่น"

เฮ้อ....อีเดนนนนนนนนนนนนนน
zeya ผ สมาชิก
· #5
ณ ชั้นที่สูงสุดของปราสาทห้องกว้างขนาดหกสิบสนามฟุตซึ่งเป็นห้องพักของ ผู้อยู่เหนือนามธรรม ซึ่งเป็นเจ้าของดาวคริสโนเซียนั้นเอง หญิงสาวผมสั้นสีเงินกำลังนอนดูสิ่งที่เหมือนจอมอนิเตอร์ขนาดมหึมาตรงหน้าที่ปรากฎภาพของสิ่งต่างด้วยรอยยิ้ม ฉับพลันดวงตาสีฟ้าอมม่วงก็เหลือบไปมองร่างที่กำลังเดินเข้ามา

"ไงเซออน....หนูมู....ตอนนี้คนอื่นๆกำลังจะเดินทางมาแล้วละ"เซยะพูดด้วยรอยยิ้ม แต่กับทำให้เด็กหนุ่มผมสีเงินและเด็กสาวผมสีขาวมองหน้ากันเองแล้วส่ายหน้าอย่างระอาใจ

"แม่นี่ละครับ......ชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อยเลยเซออนพูดหนูมูพยักหน้า เซยะไม่พูดอะไรเพียงแต่หัวเราะคิก

"คนอื่นเป็นไงบางละ......"เซยะถามอย่างสนใจ

"คนอื่นๆไม่เท่าไหร่ละครับแม่.......แต่กีก้าไนน์นี่สิหัวเสียน่าดู"เซออนตอบหนูมูพยักหน้าเห็นด้วย......

"เฮอะ....แต่ใหนแต่ไรมาแล้วไอ้คุณชายมันก็เป็นแบบนี้ประจำอยู่แล้วนี่"เซยะพูดอย่างไม่ใส่ใจอะไรมากนัก เซออนได้แต่ทำหน้าเหนื่อยใจ

"งั้นผมกับมูมุ๊ขอไปตรวจดูความเรียบร้อยในปราสาทต่อละกันนะแม่"เซออนพูดเซยะไม่ได้พูดอะไรนอกจากพยักหน้าแล้วร่างทั้งสองก็หายไป

----------------------------------------------------------
"ยัยแก่ปีกหัก.....ทำอะไรไม่เห็นหัวชาวบ้านเลยนะนังนั้นน่ะ"เสียงคำรามดังขึ้นมาจากห้องแต่งตัวในปราสาท ฮะกุมะสีเงินนามกีก้าไนน์กำลังหัวเสียอย่างขีดสุด คิคเท่นนั้นมองผู้เป็นหัวหน้า

"แล้วจะเอายังไงละครับท่านกีก้าไนน์"คิดเท่นถามกีก้าไนน์มองลูกน้องมือขวาของตนดวงตาสีแดงฉายแววอำมหิตย์พร้อมด้วยรอยิ้มที่เหยียบเย็น

"ถามได้คิทเท่น.....ถ้ามายุ่งกับพวกเรานัก....ก็ฆ่าพวกมันซะให้หมดเลยน่ะสิถามได้"กีก้าไนน์ตอบคิทเท่นหัวเราะคิกคัก

"นั้นสินะครับท่านกีก้าไนน์.....พวกเศษโสมมพวกนั้นอยู่ไปก็รกลูกตาเปล่าๆ"คิทเท่นยิ้มร่าฮะกุมะหนุ่มหัวเราะในลำคอ

นอกห้องแต่งตัวเซเรได้ยินสิ่งที่กีก้าไนน์พูดก็ไม่ค่อยจะชอบใจเท่าไหร่นัก

"พี่เร....จะเอาไงดีละค่ะ"ซาฟีร่าถาม

"ไว้ก่อนซาฟีร่า....เราดูท่าทีไอ้ลูกหมานั้นไปก่อนละกัน...."เซเรพูดซาฟีร่าพยักหน้าแล้วเดินจากไป
Angel-is-egg สมาชิก
· #6
ความจริงแล้ว...ลูกกีก้าไนนท์ครั้งแรกพบยังไม่ฟั่นเฟือนหนักขนาดนี้ แต่ ณ บัดนาว ถ้าไปถามไถ่อะไรมันอาจได้อะไรอย่างอื่นกลับมาแทน...
องค์อัยย์ ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม...นั้นคือการละเล่นพรายหยอกหมา(ความหมายเดียวกับหมาหยอกไก่)...หึหึหึ ในขณะเดียวกันอีกเสี้ยวหนึ่งของเงามืด"ร่างมาร"ขององค์อัยย์กำลังแอบหัวเราะอย่างที่จับใจอารมณ์ไม่ได้ว่า ผู้หัวเราะกำลังรู้สึกยังไงอยู่?.....

*********************

เด็กชายในชุดมีฮู้ดสีน้ำเงินสด เช่นเดียวกับนัยย์ตาใสสีฟ้า-น้ำเงินทะเล เข้ากับเส้นผมสีน้ำตาลมะฮอกกานี กำลังนอนหนุนหมาป่าเงาสีดำขนาดใหญ่อย่างมีความสุขนอกระเบียงบ้านบนต้นไม้ขนาดยักษ์...
อืม...อีเดนยันตัวลึกขึ้นบิดขี้เกียจแต่ไม่วายเอาเท้าเปล่าเปลือยมีเลือดฝาดๆออกสีชมดูแดงเล็กน้อยเขี่ยๆขารับใช้ 4 ขาเล่นอยู่พักหนึ่ง แล้วเดินไปหยิบมีดสปาร์ต้าเงาความยาว 28 นิ้ว ความคมไม่ต้องพูดถึง...แม้แต่กระดูกที่ฝังลึกเข้าไปใต้ผิวหนังยังถูกมันฟันขาดออกอย่างง่ายดาย

ในตอนที่เขายังอยู่บนโลกมนุษย์ เวลาที่เขาชอบก่อเหตุนองเลือดมากที่สุดเป็นเวลากลางคืน ในยามที่แสงจันทร์นวลผ่องถูกปกคลุมด้วยเมฆสีดำทมิฬ เมื่อนั้นความมันส์จะบังเกิดอีเดนจะไล่สังหารเหยื่อทุกๆคนในชุดมีฮู้ดสีดำซึ่งปกปิดใบหน้าเว้นก็แต่เฉพาะดวงตาแสดงอาการ"วิปลาส"เต็มขั้นออกมาให้แก่เหยื่อบางรายที่ยังไม่สิ้นใจได้เห็น(ก่อนที่จะได้สิ้นใจจริงๆ) โดยสถานที่ก่อเหตุที่เขามักจะใช้บริการบ่อยๆคือ นิวยอร์ค...

อีเดนกำลังเท้าความหลังให้พวกเราฟัง...ซึ่งนอกจากอีเดนจะชอบฆ่ามนุษย์เป็นว่าเล่นแล้ว เขายังกลัว...และเกลียดการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเองที่กำลังเปลี่ยนไปทีละน้อยๆ...มันหมายความว่าเขาจะต้องกลายไปเป็นผู้ใหญ่ ซึ่งเขาไม่ชอบมันเลยซักนิด...

เพราะการเปลี่ยนแปลงนั้นย่อมหมายถึงการที่จะต้องสูญเสียอะไรซักอย่างไปด้วย...เพื่อให้ได้อีกสิ่งหนึ่งที่เท่าเทียมกัน อีเดนคิดซ้ำไปซ้ำมาถึงเรื่องร่างกายของตัวเองที่กำลังเปลี่ยนไปหรือการเจริญเติบโตขึ้นตามวัย เขาคิด คิดมาก...ถึงเรื่องในอดีตที่เขายังเป็นแค่...อีเดน...อีเดนที่ยังคงความเป็นเด็กที่เขาอิจฉา แน่นอนเขาอิจฉาตัวเองในอดีตและเกลียดชังสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน...

อีเดนค่อยๆดึงฮู้ดขึ้นมาปิดหน้า ฉับพลันเสื้อมีฮู้ดสีน้ำเงินสดค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีดำโดยเริ่มจากศรีษะก่อน พร้อมทั้งมีสสารดำมากมายเข้าห่อหุ้มเขา ทุกการเคลื่อนไหวจะมีสิ่งที่มีลักษณะเป็นไอดำๆลอยออกมาจากตัวรวมทั้งไอสีขาวที่ลอยออกมาจากจุดที่น่าจะเป็นปากของเขาซึ่งใบหน้าขาวนวลของเด็กหนุ่มในขณะนี้ถูกความมืดเข้าปกคลุม

อีเดน มองไปที่ระเบียงบ้านแล้วกระโดดลงไปถึงพื้นอย่างปลอดภัย โดยที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย...

*****************

โชคดีแฮะที่วันนี้อุรัสยาไม่อยู่ เพราะเจ้าหล่อนขอตัวไปสำรวจพื้นที่ก่อน
ฉัน หรืออีเดนเลยได้มาเล่นในโซนที่ไม่มีใครจะเข้ามากัน...ยกเว้นก็แต่พวก NPC เท่านั้นแหละ เพราะที่นี่เป็นถิ่นของ NPC ยังไงล่ะ...มารยาทในการเข้าบ้านคนอื่นนอกจากจะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าบ้านแล้ว การทำความรู้จักกับสมาชิกในบ้านก็เป็นเรื่องที่สำคัญนะ แล้วก็ฉันแทบไม่ต้องออกกำลังอะไรเลยในคริสโนเซียฉันแค่อาศัยการวาร์ปของตัวฉันซึ่งในตอนนี้มีสภาพไม่ต่างจากสสารนะ

จุดประสงค์ที่แท้จริงของฉันคือต้องการมาพบใครซักคน...ที่เคยมอบ"รสชาติ"ของสัมผัสแสนวิเศษไว้ให้ฉัน ครั้งหนึ่งที่ ที่ฉันจากมา...

อีเดนย่างเท้าเปล่าเปลือยไร้ริ้วรอยใดๆถึงแม้เจ้าตัวจะไม่ใส่รองเท้าอยู่บ่อยๆ ไปตามพื้นปราสาทคริสตัลคาสเซิล ตอนนี้เขาไม่หวังอะไรนอกจากจะได้เจอกับคน คนนั้น...คน คนนั้นจริงๆด้วย
อีเดนเริ่มระลึกถึงสัมผัสวิปลาสที่เขาได้รับจากคน คนนั้นที่กำลังมุ่งตรงมาทางเขาด้วยท่าทีมุ่งร้ายแต่เขาก็ไม่ได้หนีไป เขายิ้มให้ด้วยท่าทีของเด็กซื่อๆคนหนึ่งกับชายร่างสูงตระหง่านตรงหน้า
"นี้แกอีกแล้วเรอะ!!?"ร่างตรงหน้าตวาดให้ด้วยท่าทีขยะแขยงเขาเสียเต็มประดาพร้อมกับสายตาสีแดงอำมหิตของอีกร่างหนึ่งจ้องมาทางเขา
"ใช่...ฉันเอง"สิ้นเสียงตอบรับพร้อมกับสายตาใสซื่อที่จดจ้องประจันหน้า อีกฝ่ายได้สั่งให้บางสิ่งพุ่งตรงเข้าจู่โจมเขา แต่อีเดนอาศัยความไวพุ่งเข้าสู่อีกฝ่ายก่อนที่จะค่อยแตกตัวสลายไป...หลังจากนั้นได้มีสสารดำเข้ามาลอยตัวอยู่ตรงหน้าร่างสูงใหญ่มันคอยๆรวมตัวกันจนเป็นรูปร่างของอีเดน...แต่มีบางอย่างเปลี่ยนไป...
ลึกเข้าไปในมีฮู้ดสีดำสนิท...
เส้นผมเดิมสีน้ำตาลมะฮอกกานี พลันกลับกลายเป็นสีเงินโพลนชวนให้นึกถึงสีของดวงจันทร์ในยามค่ำคืน...จะมีก็แต่ดวงตากับใบหน้าเค้าโครงเดิมที่ไม่เปลี่ยนไป
สองฝ่ามือเล็กๆค่อยประคองใบหน้าอีกฝ่ายที่กำลังพรั่นพรึงกับสิ่งที่เกิดอยู่ตรงหน้าขึ้นมา แล้วพูดว่า

"บุตรแห่งดวงจันทร์จะไม่ยอมตกเป็นเหยื่อของเจ้าอีกต่อไป"...พร้อมกับฮู้ดสีดำที่ค่อยเผยขึ้นให้เห็นใบหน้าที่ผิวพันธุ์ส่องสว่างคล้ายแสงจันทร์
ทุกอย่างค่อยๆเลื่อนหายไปราวกับเป็นความฝัน...
กีก้าไนน์ได้แต่ยืนยิ่งเงียบกับสิ่งที่เกิดขึ้น...

แม้แต่การเคลื่อนไหวของมวลอากาศธาตุยังหยุดนิ่ง...

******************

สถานลงโทษชั้นกลาง องค์อัยย์ร่างมาร"โลกีย์แห่งความมืดมิด"ซึ่งเป็นผู้ดูแลสถานที่ซึ่งอุดมไปด้วยความต่ำตมชนิดเอาผ้าซิ่นมาคลุมยังไงก็ไม่หาย แน่นอนมันมีไว้สำหรับลงโทษผู้ที่ทำผิดและได้รับโทษขนาดกลาง...แต่ขณะนี้มีผู้ที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามาโดยการขออนุญาตผ่านทางอุรัสยาแถเข้ามาปรึกษาปัญหาชีวิตกับเขาถึงที่...

"เพราะคงไม่มีใครจะเหมาะสมกับเรื่องราวพรรค์นี้ไปได้เท่ากับคุณพ่ออีกแล้ว"
"ฉันคงต้องคิดเรื่องการทำแท้งหากจะมีลูกแบบแก"
องค์อัยย์ร่างมารศรีษะจากที่เคยเป็นสีเงินแปรสภาพเป็นสีดำ เช่นเดียวกับสีตาซึ่งเคยเป็นสีฟ้าใสมาก่อนแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงประกอบกับท่านั่งจตุคามรามเทพยิ่งเสริมให้อีกฝ่ายดูมีบารมีหนักเข้าไปอีก แต่ฝ่ายอีเดนหรือผู้บุกรุกอย่างเป็นทางการนั้นกลับไม่ได้รู้สึกถึงความน่าเกรงขามของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

*ตัดเข้าฉากบทสนทนาของทั้งคู่*

อีเดน:คุณพ่อครับ ผมพึ่งได้เจอกับกีก้าไนน์ในที่นี่เป็นครั้งแรก...ผมคิดถึงแต่ความตายที่เขาแจกให้ผมยามวิ่งเอาหน้าไปลูบเท้าเขาอยู่บ่อยๆ...คุณพ่อว่าเขาจะชอบคนอย่างผมหรือเปล่าฮะ?
องค์อัยย์(ร่างมาร):เจอกันกี่ครั้งแล้ว?
อีเดน:น่าจะ...หลายครั้งแล้ว/เป็นฝ่ายเอาหน้าไปชนเท้าอีกฝ่ายอยู่บ่อยๆ
องค์อัยย์(ร่างมาร):แล้วเคยคุยกับเขาหรือยัง?
อีเดน:คุยกันไม่กี่ประโยค.../ตายก่อนพูดจบ
องค์อัยย์(ร่างมาร):แล้ว...เขาว่าไงบ้าง?
อีเดน:"ทฤษฎีศักดิ์ศรีของคงใช้ด้วยไม่ได้กับแก ถึงแกจะจะดันทุรังสะเออะหน้าเข้ามาให้ฉันเอาเท้าลูบเล่น..."
องค์อัยย์(ร่างมาร):เขาคุยดีหรือเปล่า?
อีเดน:พอๆกัับที่รอนนี่พูดกับคุณพ่อว่า"ฉันแค่สงสัยว่า...แกมีดีพอที่จะทำให้คนอื่นเข้ามายกหางตัวเองขึ้นหรือว่ากราบตีนคนอื่นให้เข้ามาชื่นชมกันแน่?"
องค์อัยย์(ร่างมาร):อีกฝ่ายมีคนรักแล้วหรือยัง?
อีเดน:มีแล้วฮะ
องค์อัยย์(ร่างมาร):เคยถามอีกฝ่ายไหมระหว่างชายกับหญิงชอบเพศไหนมากกว่ากัน?
อีเดน:ผมไม่ได้จะไปจีบเขานะคุณพ่อ...ผมแค่รู้สึกว่าสััมผัสหรือความตายที่เขามอบให้มันช่างแตกต่างจากคนอื่นและผมก็ชอบมันด้วย และผมก็เริ่มสนใจในบางสิ่งในตัวเขาแค่นั้นเอง

*จบบทสนทนา*

ปล.หลังจากนั้นองค์อัยย์ร่างมารก็ขอตัวไปเคลียร์กับบักรอนนี่ต่อ...
ปล2.รอนนี่คือเทวดาประจำตัวของอีเดน...ช่างเป็นคู่หูดูโอ้ที่(น่ารังเกียจ)เหมาะสมกันดีนัก
zeya ผ สมาชิก
· #7
เซยะยังคงมองดูสถานะการ์ณของดาวอย่างไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร ผู้อยู่เหนือนามธรรมมองไปยังจอภาพขนาดยักษ์วึ่งกำลังฉายภาพของดาวในจักรวาลภายนอกมหาแกรนด์แบล็คโฮลอย่างพินิจพิเคราะห์ ดวงตาสีฟ้าอมม่วงคู่นั้นมีฉายแววสนุกสนาน

"กลับมาแล้วค่ะเจ้านาย...."เสียงหวานๆดังขึ้นเซยะปรายตาไปมองกลีบดอกไม้ที่รวมกันเป็นร่างของเฟรยก้าหนึ่งในคนที่เธอไว้ใจที่สุด

"ไงเฟรยก้า......ได้อะไรมามั่ง"เซยะถามเฟรยก้าทำหน้าหนักใจ

"มันยังถูกสร้างขึ้นมาใหม่ไม่รู้จักจบสิ้นเลยค่ะเจ้านาย...."เฟรยก้าตอยเซยะถอนหายใจแรงๆ

"เอาเถอะ......เอาเป็นว่าเธอไปพักก่อนแล้วกันนะเฟรยก้า"เซยะพูดเฟรยก้าจึงสลายร่างกลายเป็นกลีบดอกไม้หายไป ผู้อยู่เหนือนามธรรมได้แต่เพียงหันกลับไปสนใจต่อภาพขนาดยักษ์ต่อ

--------------------------------------------------------

"เซเรนิตี้......เธอคิดว่าผู้อยู่เหนือเล่นอะไรของเขาอีกละ......อยู่ๆก็เชิญคนอื่นๆมาที่ดาวนี้น่ะ"อินโฟโนถามเซเรนิตี้ส่ายหน้าด้วยท่าทางเซ็งๆ

"จะอะไรซะอีกละ.....ยัยแก่นั้นก็แค่อยากเล่นเท่านั้นละน่า....ในหัวยัยแก่นั้นก็เห็นมีแต่เรื่องนั้นเรื่องเดียว"เรเปียตอบอินโฟโนไม่พูดอะไรพลางยกหนังสือขึ้นมาอ่านต่อ

"ผู้อยู่เหนือน่ะ....ท่านก็เดาใจยากมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ"เซเรนิตี้พูดขึ้นมาเบาๆอินโฟโนกับเรเปียนั้นมองมาที่หญิงสาวผมสีชมพู

"นั้นสินะ...เดาไม่ออกหรอกว่าท่านจะเทำอะไรกันแน่ๆ"อินโฟโนพูดดวงตาสีทองอของเซเรนิตี้นั้นยังคงค้นหาหนังสือเวทย์มนต์ต่อไป
ex0 ผู้สนับสนุน
· #8
"ทางนั้นมีปราสาทนี่หว่าปราสาทใครไม่รู้แหละแต่ใหญ่อิ๊บอ๋านเลย ลองไปแถวนั้นดูเผื่อมีคนอยู่" อัสเรียลพูดกับตัวเอง

3ชั่วโมงผ่านไปอัสเรียลก็เดินเท้ามาจนถึงปราสาท "ฮัลโหลมีใครอยู่ม้ายยยย"
...ไร้เสียงตอบกลับ "คงไม่มีใครอยู่ละมั้ง" อัสเรียลหันหลังกลับไป ครืน!! เสียงประตูปราสาทเปิดขึ้น "อา กลิ่นอากาศข้างในเหมือนกลิ่นน้ำหอมของพวกฝรั่งเศสเลยให้ตายสิ"อัสเรียลบ่น มีหญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา"เราได้เตรียมห้องของท่านไว้แล้ว ตามชั้นมา"เธอพูด "หาตามมาเหรอ แล้วที่นี่ที่ไหนล่ะเฮ้ย" ชั้นที่50ของปราสาท"นี่ค่ะห้องของท่าน" "ห้องเหรอมันไม่กว้างเกินไปเหรอ แถมโล่งโจ้งอีกต่างาก เฮ้" อัสเรียลหันไปกะจะพูดกับหญิงคนนั้นแต่เธอก็ไม่อยู่แล้ว "ถ้างั้นก็"
อัสเรียลเปิดกระเป๋าเป้ตัวเองแล้วหยิบถุงนอนมา"ถึงชั้นจะเหนือมนุษย์แต่ก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะพระเจ้า"
zeya ผ สมาชิก
· #9
ภายในห้องกว้างขนาดหกสิบสนามฟุตบอลนั้นกับไร้ซึ่งเตียงและตัวของผู้อยู่เหนือนามธรรม แล้วจู่ๆพื้นน้ำที่เป็นเหมือนสระน้ำวงกลมขนาดใหญ่ที่มีฝูงปลานับพันแหวกว่ายอยู่ก็กระพรึ่มสั่นหวอย่างรุนแรง ผลึกแก้วคลิสตัสค่อยๆผุดขึ้นมาจากพื้นน้ำพร้อมกับเตียงทรงกลมขนาดมหึมาพร้อมร่างที่กำลังบิดขี้เกียจอยู่ในม่านสีฟ้าอ่อนอย่างงัวเงียเหล่ามัจฉาหลากสีสันในพื้นน้ำรอบๆนั้นก็กลับมาเป็นปกติ ทางเดินปูด้วยพรมอย่างดีสีขาวออกฟ้าก็ปรากฎขึ้น เซยะหาวอย่างง่วงก่อนจะพาร่างบางลุกขึ้นมาจากเตียงโดยมีเหล่าเมดธาตุจัดที่นอนขนาดใหญ่นั้นให้ดวงตาสีฟ้าอมม่วงมองไปยังจอมอนิเตอร์ที่มีภาพเซออนปรากฎอยู่

"อือ.......ฮ้าว.....ตื่นแล้วๆ...มีอะไรเหรอลูก"เซยะที่ยังคงอยู่ในสภาพชุดนอนเสื้อเซิตสีกรมตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นถามบุตรชายที่ทำหน้ายุ่งใส่ตน

"อะไรอีกละฮะแม่......ก็แม่เองไม่ใช่เหรอที่สั่งให้ผมปลุกแม่น่ะ"เซออนตอบเซยะหัวเราะแห้งๆ

"อ้อ.....ลืมซะสนิทเลยว่าเราสั่งให้เซออนปลุกเองนี่น่า.....วันนี้ต้องเตรียมยาให้เฟรยก้าเอาไปนั้นนิ"เซยะหาวอีกรอบเซออนถอนหายใจก็จะปิดจอมอนิเตอร์ลง เซยะมองปยังปราสาทของเล่นขนาดยักษ์ที่มุมหนึ่งของห้องพลางถอนหายใจออกมาเบาๆ

"ตูม!!!"เสียงโลมาสีครามตัวสวยกระโดขึ้นมาจากน้ำในสระน้ำรอบๆที่เตียงเธอ เซยะเพียงแต่ยิ้มบางๆก่อนจะโบกมือให้เหล่าเมดธาตุจัดหาของในตู้เสื้อผ้าขนาดยักษ์ ผู้อยู่เหนือนามธรรมพาร่างบางของตนเองไปยังห้องอาบน้ำขนาดมหึมาในห้องนอนของเธอโดยที่มีเหล่าเมดธาตุค่อยจัดการทำความสะอาดห้องให้อย่างไร้ที่ติ

--------------------------------------------------------

"เฮ้อ....แม่นี่ละน้า.....แบบนี้อยู่เรื่อยเลย"เซออนบ่นอุบในขณะที่หนูมูม่ได้พูดอะไรดวงตาสีทองมองไปยังป่าซากุระไร้กาลเวลาข้างนอกหน้าต่าง

"จะมาอีกสินะ"คำถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไร้อารมณ์ของหนูมูเรียกความสนใจจากผู้พิทักษ์ไร้มายา

"อืม......ก็แม่เล่นเปิดดาวนี่....โอ็ยแม่นะแม่...แค่นี้ก็ปวดหัวพออยู่แล้วยังหาเื่องเล่นไม่จบจริงๆ"เซออนตอบแบบเซ็งๆกับความเอาแต่ใจของผู้เป็นมารดา หนูมูนั้นนั่งฟังเงียบไม่ด้พูดอะไร
ex0 ผู้สนับสนุน
· #10
ในเวลาต่อมา ณ นอกปราสาท ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ปรกาฏหญิงสาวผู้หนึ่งซึ่ง ตาสีแดงฉาน ผมสีเงิน ผิวสีแทนแบบละติน ใส่ชุดรัดรูปคลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีแดง เดินมาเคาะประตูปราสาท "ก็อก ก็อก ก็อก" "......" "ยินดีต้อนรับสู่..."เมดของปราสาทพูด ไม่ทันขาดคำ หญิงสาวคนนั้นก็เดินผ่านไป เธอพูดขึ้นมาว่า"ชั้นมีธุระกับคนที่มาเกาะที่นี่กิน"

เธอคือคาลาห์น อดีตทหารรับจ้างที่ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชนโดยเคยเป็นทหารเด็กในแอฟริกามาก่อน ต่อมาอัสเรียลได้ฆ่าเพื่อนๆของเธออย่างเลือดเย็นในการรบที่ดาฟัวร์ ต่อมาเมื่อเธอเข้าสู่วงการทหารรับจ้าง ก็เป็นอัสเรียลอีกนั่นแหละที่สังหารเพื่อนทหารของเธอ เธอได้ตามล่าอัสเรียลมาโดยตลอดเพื่อล้างแค้นให้เพื่อนๆของเธอ...แต่ก็ล้มเหหลวมาโดยตลอด ส่วนสาเหตุที่เธอมายังคริสโนเซียได้ยังเป็นปริศนาเหมือนกับรายอื่นๆ แต่เธอรู้ว่าอัสเรียลอยู่ที่นี่ด้วยพลังของเธอ

ที่ห้องของอัสเรียลอัสเรียลตื่นขึ้นมากลางดึก"เขาจัดการเก็บข้าวของเข้าที่และซ่อนตัวอยู่ในห้องเพื่อรอรับ แขก พิเศษที่จะมาหาเขาในคืนนี้....

**เอาตัวละครออริเก่ามารีไซเคิล**
**เนื้อเรื่องความสัมพันธ์ของ2คนนี้จะดูหนักไปไหมหว่า**
Angel-is-egg สมาชิก
· #11
นอกจากจะมีลูกกีก้าร์ไนน์ที่พ่อคอยแต่จะรั้งไม่ให้ทำอะไรได้ตามใจชอบแล้ว ยังมีอีกบุคคลหนึ่งที่นอกจากจะไม่ทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันแล้ว...ยังรั้งคอยแต่จะถ่วงความสำราญของคนอื่นเขานะลูก...ชื่อของมันคือ แจ็คสัน ไวเลอร์(Jackson Wyler)

**********************

ชื่อตัวละคร แจ็คสัน ไวเลอร์/Jackson Wyler
เผ่า นักท่องกาลเวลา
(ถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกของเธอจะมีส่วนผสมของแมว พืช หมาป่าและนก จากการทดลองการตัดต่อพันธุกรรมอย่างลับๆที่ เชอร์โนบิล)
อาวุธ ที่ใช้บ่อยที่สุดคือมีดปังตอยักษ์คู่
สูง 178 ซม.
หนัก ร่างกายเผาผลาญดีกินยังไงก็ไม่อ้วนหรอกน่า..../เธอบอก
เพศหญิง

การมาของแจ็คสันที่คริสโนเซียแห่งนี้เรียกได้ว่า...แทบจะไม่มีปัญหาอะไรเลยสำหรับเธอ เพราะเธอคือนักท่องกาลเวลา

สิ่งที่เธอชอบมากที่สุดคือการบงการหมากบนกระดานเพราะเธอคิดว่า...มนุษย์นะน่าสนใจและเหมาะที่จะมาเป็นตัวหมากในเกมส์ของแจ็ค...เธอมักแทนตัวเองด้วยคำว่า"แจ็ค"เสมอ ใบหน้าของเธอมักอยู่ในอารมณ์ที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายรวมทั้งเธอมักจะไม่ค่อยที่จะเผยอารมณ์ทุกข์ร้อนอะไรออกมาด้วย อย่างกับว่าเธอสวมหน้ากากเอาไว้ตลอด
คำพูดของเธอนั้นไม่รู้ว่าจริงหรือแค่เล่นลิ้น?...จัดได้ว่าเธอเป็นคนที่มีบุคคลิกไม่ค่อยน่าไว้วางใจเสียเท่าไร และมักจะไม่รู้ว่าเธอจะปรากฏตัวมาเมื่อไรเสียด้วยซิ

นี้ล่ะที่น่ากลัว...

******************

แจ็คไม่คิดว่าสิ่งที่ทำไปทุกอย่างมันจะดีนักหรอกนะ...
ก็แค่มันโอเคสำหรับแจ็คเท่านั้น....ใครจะเป็นจะตายก็ไปโรงพยาบาลหรือสุสานซิ...แจ็คมีหน้าที่เล่นไปตามเกมส์ที่ตัวเองคิดเอาไว้แค่นั้น

หญิงสาวสูงโปร่ง เรือนผมสีส้มประกายแดงเจิดจร้สประดับด้วยขนนกสิ่งที่สะดุดตาคือหูหมาป่าดำที่โผล่พ้นขึ้นมาจากศรีษะรวมทั้งสิ่งที่คล้ายกับกิ่งไม้สีขาวงอกออกมา...มิหนำซ้ำมันยังมีผลเล็กๆสีส้มใส คล้ายๆไข่ปลา ประกอบกับหูที่ยื่นยาวออกด้านข้าง และหางคล้ายแมวดำ นั้น...สรุปคือไม่รู้ว่าควรจะเรียกสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดนี้ว่าอะไรดี?

และตอนนี้เธอก็มาเยือนถึงบนหลังคาบ้านในห้องของอีเดน...อีเดนเด็กชายใสซื่อที่เธอจะยอมเป็นขารับใช้ไปจนกว่าจะตายจากกันไปข้าง แจ็คสันกลอกตาสีฟ้าเขียวน้ำทะเลของตัวเองไปมา...จ้องมองเล็บเท้าของตัวเอง

ความจริงแล้วแจ็คนะ...ไม่ได้ซื่อสัตย์ต่ออีเดนเลยซักนิด อีเดนเป็แค่หมากตัวหนึ่งต่างหากที่แจ็คกำลังสนใจและยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เฝ้ามองเ้จ้าหมากตัวนี้ถูกเล่นสนุกไปตามที่ตัวมันคิด...ทั้งที่จริงแล้วมันแค่เดินไปตามเกมส์สนุกๆที่แจ็ควางเอาไว้...

แจ็คเคยรู้จักกับพ่อของอีเดนมาก่อน...แต่นั้นมันไม่สำคัญขอข้ามไปที่หมากอีกตัวคือ"กีก้าร์ไนน์"...แจ็คเจอหมากตัวนี้โดยบังเอิญระหว่างที่ท่องกาลเวลาเล่นๆแล้วก็มีบางอย่างแวบขึ้นมาในหัว....ฮืม ดูจากสิ่งที่ทำแล้วแสดงว่าต้องมีอะไรซักอย่างที่ฝังใจจนทำให้เกลียดมนุษย์แน่ๆ...และนั้นมันทำให้แจ็คนึกถึงอีเดน....

แจ็ครีบนำอีเดนมายังห้วงกาลเวลานี้แล้วค่อยมองดูกับการตอบสนองของหมาก 2 ตัวบนเกมส์ที่แจ็คคิด...จนเมื่ออีกฝ่ายเบื่อที่จะทำ"สิ่งนั้น"กับอีกฝ่ายที่ยังคงร่ำร้องขอ"สิ่งนั้น"กับอีกฝ่าย แจ็คก็ได้นำพาอีกฝ่ายนั้นกลับมาสู่ยุคปัจจุบัน

ฝ่ายนั้นคืออีเดน...

และในที่สุดวันนี้ที่แจ็ครอคอยก็ได้มาถึง...วันที่ทั้งสองจะไม่พรากจากกัน

จะไม่มีใครขวางพวกเขาได้อีก...จะไม่มีใครขวางพวกเขาได้อีก...

แจ็คสันคิดแล้วลงไปที่ระเบียงบ้านอีเดน ก่อนจะทำการเล่นละครตบตา"อีกฝ่าย"...โดยที่หารู้ไม่ว่า

.......
.........
............

"บุตรแห่งพระจันทร์จะไม่ยอมเป็นเหยื่อของใครอีกต่อไป..."
ผิดแล้ว...ที่จริงแล้วเธอต่างหากที่เป็นตัวหมากต่างหากแจ็คสัน...ตัวหมากที่หลงคิดว่าตัวเองเป็นผู้คุมกระดาน
แต่เปล่าเลย...ข้าต่างหากที่เป็นผู้คุมกระดานหมากคอยดูว่าหมากเช่นเจ้าจะทำเช่นไรต่อไป

บุตรแห่งพระจันทร์คิด...เขารู้ก่อนหน้านี้แล้วว่า ทั้งหมดนั้นเป็นแผนของอีกฝ่ายเขาแสร้งทำเป็นอีเดนแสนซื่อก็เพื่อจะให้อีกฝ่ายเชื่ออย่างสนิทใจว่าเขาเป็นเหยื่อของเธอ...ทั้งที่ความจริงแล้วแ็จ็คสันก็เป็นแค่หมากโง่ๆที่ตามเกมส์เขาไม่ทันเองต่างหาก

...อีเดนแย้มยิ้มบริสุทธิ์ พร้อมทั้งใช้มือลูบไปตามศรีษะของหญิงสาวเรือนผมสีส้มประกายแดงเจิดจรัสแข่งกับเรือนผมสีเงินของเขา...
zeya ผ สมาชิก
· #12
จากผู้อยู่เหนือนามธรรมเองค่า......

มหกรรมจัดห้องตัวเองจะสิ้นสุดในวันที่สามสิบเอ็ดเดือนนี้นะค่ะ

เพื่อเดือนแห่งความรัก.....ฉันได้คิดอีเว้นท์ใหม่ไว้แล้วละค่า......อิๆ

อีกหนึ่งสัปดาห์พื้นที่รอบปราสทจะเป็นฤดูหนาวและตอนกลางคืนนะค่ะ.....เตรียมตัวเอาไว้ด้วยค่า
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #13
ฮ้าววว... เสียงหาวยาวๆบ่งบอกถึงความขี้เกียจระคนความเบื่อหน่ายของเจ้าของเสียงได้เป็นอย่างดี
ชายหนุ่มผมขาวนามว่าแอสเตอร์ ดูภายนอกนั้นเหมือนคนอายุราวๆ30ปลายๆ ถึงแม้จะดูเป็นแบบนั้นแต่กลับมีผมสีขาวโพลนทั้งศีรษะ
ส่วนเรื่องอายุอานามที่แท้จริงนั้นเจ้าตัวคงจะลืมนับไปนานแสนนานแล้ว

"แนะ! หนีออกมานอนอยู่ที่นี่อีกแล้วหรือคะ"
เสียงของสาวน้อยที่ดังมาจากข้างหลังนั้นสำหรับคนอื่นที่ได้ยินคงเป็นเสียงที่ก้องกังวาลและดูสดใส
แต่สำหรับชายหนุ่มแล้วเป็นเสียงที่ฟังดูแล้วชวนจะมีเรื่องยุ่งยากใจมาให้เสียมากกว่า

"ก็การประชุมอะไรนั่น... ไอ้การประชุม.. การประชุม. ช่างเถอะๆเอาเป็นว่าไอ้การประชุมนั่นก็แล้วกัน มันสุดแสนจะน่าเบื่อนี่นา"
"ร่วมประชุมไปก็เท่านั้น สุดท้ายภาระมันก็ไม่พ้นถูกปัดมาที่พวกเราอยู่ดี" ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่สำคัญเพียงไรแต่สำหรับแอสเตอร์แล้วก็ยังคงไม่ใส่ใจอีกตามเคย

"พวกเรา พวกเรางั้นหรือคะ ภาระที่ว่ามาหน่ะพวกชั้นต่างหากหล่ะค่ะที่ต้องเป็นคนรับผิดชอบ
ถึงมันจะเป็นหน้าที่ของพวกเราก็เถอะค่ะ แต่แหม ช่วยใส่ใจให้มากกว่านี้หน่อยเถอะนะคะ"

"พูดไปก็เท่านั้นแหล่ะน่าแคล มีเจ้านายแบบนี้ยังไม่ชินอีกหรอ"

แคล แคลนั้นเป็นชื่อเล่นของสาวน้อยเจ้าของบทสนทนามื่อครู่นั่นเอง สาวน้อยอายุประมาน17-18 มีเส้นผมยาวสลวยไปจนถึงกลางแผ่นหลัง
เส้นผมสีดำสนิทนั้นช่วยขับให้ดวงตาสีเหลืองดูสว่างสดใสราวกับดวงดาวที่เปล่งประกายอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน

"อ๊ะคุณเรซี่ มาก็ดีแล้วช่วยกันอธิบายถึงเรื่องที่ประชุมกันไปเมื่อกี้หน่อยเถอะค่ะ"

"แล้วจะเอายังไหงหล่ะ แอสเตอร์ เรื่องคราวนี้"

แม้จะได้อยู่ร่วมในที่ประชุมจนจบแต่กลับหนีออกมากลางคัน ทว่าแอสเตอร์นั้นกลับรับรู้เรื่องราวต่างๆได้เป็นอย่างดี เหมือนกับว่าทุกอย่างนั้นๆเป็นไปตามที่เค้าได้คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว
ย้อนกลับไปเมื่อซักครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ การประชุมว่าด้วยเรื่อง"การสังเกตการณ์ดวงดาวต่างมิติ" มีใจความคร่าวๆกล่าวถึงดวงดาวที่อยู่คนละมิติกัน ดาวที่ชื่อว่า "คริสโนเซีย"
เนื่องจากดาวดวงที่ว่านั้นอยู่ๆก็ได้มีการเปิดเส้นทางในผู้คนทั่วไปรวมไปถึงผู้คนที่อยู่ในมิติอื่นๆสามารถเดินทางมาที่ดาวดวงนี้ได้โดยผู้ที่สร้างดาวดวงนั้นขึ้นมา
และเนื่องจากสาเหตุนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ามีจุดประสงค์อะไรจึงอยากจะขอความร่วมมือ(อันที่จริงต้องเรียกว่าปัดภาระเสียมากกว่า)ให้แอสเตอร์ทำการตรวจสอบ

"ก็นะ อันที่จริงมันก็เป็นเรื่องของมิตินั้นหล่ะนะ มันก็คงไม่ได้มีอะไรเกี่ยวของกับทางเราหรอกมั้ง"
"แต่ตาแก่พวกนั้นหน่ะซี่ดันคิดมากจนเกินเหตุไปเองแท้ๆ ทั้งๆทางนี้ต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายลำบาก"

ถึงแม้จะเป็นการพูดเชิงบ่นแต่แทนที่จะฟังดูแล้วน่าเบื่อหน่ายกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกสนุกเสียมากกว่า

"แล้วตกลงจะเอายังไงหล่ะ หืมม"
เรซี่ทวนคำถามอีกครั้งด้วยอาการที่ไม่ยี่หระซักเท่าไหร่นัก ภายนอกนั้นเรซี่นั้นก็ดูเหมือนผู้หญิงอายุ20ปลายๆทั่วไปที่มีรูปร่างสูงเพรียวสัดส่วนโค้งเว้าได้รูปเรียกได้ว่าหุ่นดีมากที่เดียว
ส่วนผมสีบลอนด์ที่เห็นได้ทั่วๆไปนั้นมีความยาวมาก มากเสียจนเลยบันท้ายไปจนถึงต้นขาดวงตาสีแดงสดนั้นเข้ากับเส้นผมสีบลอนด์ทองของเธอได้เป็นอย่างดี
ถ้าดูรวมๆแล้วเรซี่นั้นนอกจากจะหุ่นดีแล้วยังจัดได้ว่าเป็นผู้หญิงสวยมากคนหนึ่ง แต่กับบุคลิกและนิสัยส่วนตัวแล้วนั้นมันช่างขัดกันซะเหลือเกิน

"ก็คงต้องลองไปดูซักหน่อยหล่ะนะ ส่วนเรื่องอื่นๆเธอก็ตัดสินใจไปตามความเหมาะสมก็แล้วกัน"

"กรี๊ดด คราวนี้เราจะได้ไปทำภารกิจนอกสถานที่ด้วยกันด้วยแหล่ะแคลลล" พูดยังไม่ทันขาดคำเรซี่ก็กระโดดกอดแคลที่ไม่ทันได้ตั้งตัวจากด้านหลังทันที

"ว๊ายย คุณเรซี่คะอยู่ๆก็ทำอะไรคะเนี่ย"

"แหมมม ก็ทำแบบที่เคยๆทำกันทุกทีไงหล่ะจ๊ะ"

"ทุกที ทุกทีอะไรกันคะ อ๊ะว๊ายอย่าจับตรงนั้นสิคะ อ๊ะะ อย่านะ บอกว่าอย๊าาา......"

โครมม!! สิ้นเสียงดังก็พร้อมๆกับที่ร่างของเรซี่กระเด็นลอยมาทางแอสเตอร์จนแทบจะกระโดดหลบไม่ทัน
ถึงเรื่องแบบนี้มันจะเกิดขึ้นเป็นประจำๆอยู่แล้วแต่แอสเตอร์ก็อดที่จะส่ายหัวเบาๆเสียไม่ได้

"ไอ้เรื่องแบบนี้นี่มันก็เกิดขึ้นได้ทุกวี่ทุกวันไม่รู้จักเบื่อจักหน่ายเลยสินะ
แต่คราวนี้คนที่จะไปหน่ะไม่ได้มีแค่พวกเธอสองคนหรอกนะ"

"เอ มีใครจะไปกับเราอีกด้วยหรอคะมาสเตอร์?"

"เห๋?"

"Infinity Core ไงหล่ะ.... อ๊ะพุดถึงก็มาพอดีเลยแฮะ"

"สวัสดีค่ะ เชอร์ริล อัลบัส เมอร์ริเดีย ค่ะ" เสียงพูดเล็กๆเบาๆมาจากเจ้าของเสียงที่เป็นเพียงเด็กสาวอายุราวๆ12-13ปี
ทั้งที่ความจริงแล้วเธอพึ่งจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้เพียงสองปีเท่านั้น เส้นผมยาวสีขาว ดวงตาสีม่วงเข้ม ช่างดูคล้ายกับสีผมและสีตาที่แอสเตอร์มีเป็นอย่างมาก

"เชอร์ริล มีอายุแค่สองปีเท่านั้น ก็ยังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้อีกมากมายแหล่ะนะ ยังไงก็ขอฝากเอาไว้ด้วยก็แล้วกันนะ อ้อแล้วก็เรซี่อย่าไปสอนอะไรแปลกเข้าให้หล่ะ"
"วันนี้ก็กลับไปรวบรวมสิ่งของหรือสัมภาระที่จะเอาไปด้วยก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยออกเดินทางกัน"

"ต๊ายน่ารักจังเลย ขอกอดหน่อยได้มั้ยจ๊ะ?"

"แน่ะ คุณเรซี่ยังไม่ทันไรก็จะทำมิดิมิร้ายกับเด็กสาวอีกแล้วหรอคะ"
________________________________________________________________
ตัวละครที่ใช้
ชื่อ : Celestia Nocte , เซเลสเทีย นอคเต(แคล)
เผ่า : มนุษย์อมตะ : พื้นเพนั้นก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาแต่เนื่องจากการฝึกฝนทื้งเวทย์มนต์และร่างกายไปจนถึงขั้นสูงสุด
ทำให้ละทิ้งอายุขัยไป ส่วนเรื่องที่ว่าจะสำเร็จถึงขั้นนี้ได้เมื่อไหร่นั้นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถ และพรสวรรค์ที่มาโดยกำเนิด
เพศ : หญิง
อายุ : 215 ปี
ส่วนสูง : 168 cm.
น้ำหนัก : 49 kg.
อาวุธ : อิเมจิ้นซอร์ด ปกติมันก็เป็นก้อนๆดำๆอะไรซักอย่างแต่เวลาใช้งานส่วนมากจะเป็นรูปแบบดาบ
เป็นอาวุธที่มีเพียงเซเลสเทียที่สามารถใช้งานได้เนื่องจากมันถูกสร้างขึ้นมาให้เข้ากับความสามารถของ
เธอโดยเฉพาะ เป็นดาบที่เอาไว้ตัดสิ่งที่ตัดไม่ได้


ชื่อ : Raziel Seville , ราซิเอล เซวิลล์(เรซี่)
เผ่า : มนุษย์คนแรก : หลังจากที่แอสเตอร์ได้สร้างดาวขึ้นมาแล้วก็ได้แบ่ง เอาแกนกลางของดาวออกมาส่วนหนึ่งเพื่อนำมาสร้างเป็นมนุษย์คนแรก และได้ถ่ายทอดวิชาความรู้ทั้งหมดของตนเองให้
เพศ : หญิง
อายุ : ไม่ระบุ
ส่วนสูง : 179 cm.
น้ำหนัก : 58 kg.
อาวุธ : ไม่มีเป็นพิเศษ

ชื่อ : Sheryl Albus Meridia เชอร์ริล อัลบัส เมอร์ริเดีย(เชอร์ริล)
เผ่า : มนุษย์เทียม : ตัวตนที่ถูกสร้างขึ้นด้วยวิทยาการทางเวทย์มนต์มีแกนกลางเป็น Infinity Core วัตถุที่สร้างขึ้นมาได้เพียงชิ้นเดียว เป็นสิ่งที่จะไม่มีวันถูกทำลายและไม่มีวันดับสูญที่สร้างขึ้นโดย แอสเตอร์ เซวิลล์
ถึงแม้จะเป็นสิ่งที่ไร้เทียมทานเพียงใดแต่ภายนอกก้เป็นเด็กสาวที่รับรู้เรื่องราวต่างๆของโลกภายนอกได้เพียงแค่สองปีเท่านั้น และแม้จะถูกสร้างขึ้นมาแต่เธอนั้นก็มีทั้งชีวิตและจิตวิญญาณ
เพศ : หญิง
อายุ : 2 ปี
ส่วนสูง : 137 cm.
น้ำหนัก : 33 kg.
ex0 ผู้สนับสนุน
· #14
******
ชื่อ คาลาห์น (Kalahn)
ความสูง168
น้ำหนัก"เป็นความลับของทางการ:-P"
อายุ???
มนุษย์
อาวุธ:สามารถใช้ของแทบทุกอย่างเป็นอาวุธได้ ปกติจะพก"วัตถุโบราณ"ไว้อย่างน้อย2ชิ้น และมีปืนพกอีกกระบอก
*****
ณลิฟท์ที่ปราสาทชั้นที่50 "จิตสัมผัสของเจ้านั่นแรงขึ้นเรื่อยๆ มันต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ"คาลาห์นพูดเหมือนกับเจ้าตัวเป็นริ*จิตสัมผัส ".....ก็อยู่ข้างหลังเธอแล้วไง"
ชายท่าทางเบื่อหน่อยๆปรากฏขึ้นมาในสายตาคาลาห์น "อัสเรียล...นาย" คาลาห์นพูดออกมาด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนไปทางเศร้าสร้อยอย่างรวดเร็ว"แกฆ่าเพื่อนๆของชั้น!"
"งั้นก็ขอไม่ปฏิเสธละกะ..." ปัง! "เฮ้ย" ลูกกระสุนพุ่งผ่านอัสเรียลไปโดนกำแพงแล้วแฉลบมาทางอัสเรียลอีกครั้ง คราวนี้อัสเรียลหยิบปืนของตนมายิงกระสุนใส่กระสุนลูกที่แฉลบมาเพื่อหยุดมัน
"นี่เธอเป็นญาติกับOcelotรึไง!!!"อารมณ์ขันห่วยๆขออัสเรียลแสดงออกมาแล้ว
"ไม่ใช่ทริคปืนของOcelotซักหน่อยพลังจิตย่ะ พลังจิต!"คาลาห์นสวนกลับมา
"ถ้างั้นไซโคแมนติสเหรอ?"อัสเรียลถามกลับ
"ยิ่งไม่ใช่ใหญ่เลย!! นี่ชั้นหมดอารมณ์จะฆ่านายแล้วนะ นี่ไม่ใช่ลุงงูล่าจารชนนะเฮ้ย!" สาเหตุส่วนใหญ่ที่คาลาห์นสังหารอัสเรียลไม่สำเร็จคือเธอทนมุขห่วยๆไม่ได้จำต้องตบเสมอ
***************
zeya ผ สมาชิก
· #15
ตูม!!!!!เสียงระเบิดดังขึ้นจากที่ใดที่หนึ่งในบริเวณป่าซากุระไร้กาลเวลาเป็นรอบที่แปดของวันนี้

"สองคนนั้นอีกแล้ว....ไม่ตีกันซักวันมันจะตายมั้ยเนี้ย"เสียงมิรุบ่นอย่างเซ็งๆเมื่อมองออกมาจากหน้าต่างของห้องตัดเสื้อ สาวหูแมวถอนหายใจอย่างเอือมๆเมื่อมองเครื่องบินเสต็ลสีม่วงกับยานรบไซเบอร์ตรอนสีเงินเปิดฉากกราดกระสุนไล่ยิงกันอย่างไม่ลดละ มาเรียที่มานั่งมองมิรุุตัดเย็บเสื้อผ้าจ้องมองออกปนอกหน้าต่างเช่นกัน

"แย่ ไนน์ เร แย่"มาเรียพูดมิรุยิ้มบางๆกับตุ๊กตาแสนไร้เดียงสาตรงหน้า

"เห็นด้วยเลยละมาเรีย"มิรุหัวเราะแล้วกับไปสนใจชุดกระโปรงที่ตัวเองกำลังทำต่อ

"ขอ"มาเรียพูดมิรุนั้นมองหน้ามาเรีย

"ก็กะว่าจะให้มาเรียอยู่แล้วละ"มิรุอมยิ้มในขณะที่มาเรียกระโดดกอดเธอ

----------------------------------------------------------

"ยัยเศษสังกะสีเดินได้.....เมื่อไหร่แกจะเลิกจองเวรฉันซะที"กีก้าไนน์คำรามอย่างหัวเสีย ตอนนี้เขาอยู่ในร่างเมคสีเงินดวงตาสีแดงโลหิตคู่นั้นจ้องมองร่างเฟ็มมีสีม่วงตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์

"ฉันควรจะถามแกมากกว่าไอ้ลูกหมา......"เซเรคะคอกกลับในมือกำดิเอนด์แน่น ซาฟีร่าที่ลอยอยู่ข้างก็จ้องหน้าเข้าชายแห่งดีเซ็ปติคอนอย่างไม่สบอารมณ์พอๆกับคู่หูตน

"มองอะไรยัยวิญญาณโสมม"กีก้าไนน์ถามอย่างดูถูกซาฟีร่าถึงกับขู่ฟ่ออย่างม่พอใจ

"อย่ามาเรียกซาฟีร่าแบบนั้นนะไอ้ลูกหมา.....กลัวแพ้เลยจะไปหาเรื่องเด็กเหรอไง"เซเรพูดกีก้าไนน์หันมามองยมฑูตสาวอีกครั้ง

"ฉันว่าแกต่างหากที่จะแพ้น่ะ"กีก้านน์พูดทั้งสองกำลังจะพุ่งเข้าหากันแต่ทว่า

"หยุดเลยนะพวกเธอสองคนน่ะ"เสียงๆหนึ่งดังขึ้นทั้งสองหยุดซะงักแล้วหันไปตามเสียง เซออนนั้นยืนกอดอกมองทั้งสองคนด้วยสีหน้าไม่พอใจกีก้าไนน์ร้องซิก่อนจะกลับมาเป็นร่างฮะกุมะตามปกติแล้วเดินจากไปไม่พูดอะไร

"ขอโทษค่ะท่านเซออน...."เซเรพูดแค่นั้นแล้วก็เดินจากไปคนละทางกับกีก้าไนน์ เซออนมองทั้งสองเดินหายลับไปแล้วถอนหายใจออกมาแรงๆ

"ให้มันได้งี้สิคู่นี้"เซออนบ่นหนูมูปรากฎตัวขึ้นมาเอามือมาแตะที่หลังเซออนเบาๆ

"เซออน"หนูมูเรียกเซออนแค่ยิ้มบางๆ

"ผมไม่เป็นมูมุ๊ แค่เบื่อเจ้าสองรายนี้ขึ้นมานิดเท่านั้นเองละ"เซออนตอบหนูมูพยักหน้า
Angel-is-egg สมาชิก
· #16
ความรักระทดอุระละเหี่ย เพราะมิอาจจะคลอเคลีย
…ความรักระทดอุระละเหี่ย ฤ จะหายเพราะเคลียคลอ?...

วันนี้พ่อก็สมมุติว่าตัวเองเป็นสุเทษณ์ ส่วนอุรัสยาเป็นมัทนา ผลัดกันท่องบทละครพูดคำฉันท์ 5 องก์ “มัทนะพาธา” น่ะ…ในยามอากาศดีท่ามกลางป่าซากุระไร้กาลเวลา พ่ออยู่ในลักษณะนั่งเอาหัวพิงอกอุรัสยาซึ่งอยู่ในท่านั่งพิงต้นซากุระ เราสองนั่งมองกลีบซากุระกลีบแล้วกลีบร่วงโรยลงมา…ทีละกลีบ…ทีละกลีบ
พ่ออยู่ในเสื้อนอกลายสก๊อตแขนสั้นสีฟ้าสลับขาวน้ำเงินปลดกระดุมโชว์เสื้อในเป็นเสื้อยีนส์สีขาวกับกางเกงยีนส์ลีคูเปอร์เก่าๆสีฟ้าอ่อน รองเท้าผ้าใบยีนส์พ่อถอดทิ้งไว้ข้างๆรากไม้ ส่วนอุรัสยานุ่งกระโปรงกรุยกรายสีฟ้าน้ำทะเลแหวกโชว์อกกับขาอ่อนนะลูก…พ่อแอบเห็นใต้กระโปรงแม่นี้ด้วยล่ะว่า เธอพกมีดไว้ในทุกที่แม้กระทั่งในขอบกางเกงใน
******************************
ที่ห้องของอีเดน ในบ้านต้นไม้ที่ก่อขึ้นด้วยอิฐแดง…ที่ระเบียงบ้าน
“รอนนี่…รอนนี่” เด็กหนุ่มในเรือนผมสีขาวเงิน ผิวเปล่งประกายชวนนึกถึงแสงของจันทรา กำลังร่ำร้องหาใครซักคนที่มีความสำคัญกับเขามาก…ไม่ใช่ซิ”มันควรจะพูดว่า”ลูกของเขา”มากกว่า
รอนนี่…รอนนี่…
มีอะไรหรือ อีเดน?...
ปรากฏร่างชายหนุ่มผมสีแดงเพลิงหน้าตาเริ่มมีกระประปรายขึ้นแข่งกับรอยแผลตามใบหน้า ท่าทางวางเฉยคนหนึ่งขึ้น ข้างๆเด็กหนุ่มเรือนผมสีเงินคนเดิม
“ทำตัวตามสบายเถอะ”อีเดนว่าพลางมองไปๆรอบ…ด้วยอาการที่กำลังระแวงอะไรบางอย่าง ซึ่งเป็นอันรู้กันดีระหว่างเขากับรอนนี่
“อีเดน”
“เรียกนามเดิมข้าเถิด พ่อเทพบุตรแห่งความตาย” ร่างเล็กว่ากับบุรุษร่างสูงข้างกาย ก่อนจะเดินหายไปเข้าพร้อมกับถือแก้วบรรจุเครื่องดื่มร้อนจนมีควันพวยพุ่งออกมา”กินซะ”ร่างเดิมว่าราวกับออกคำสั่ง บุรุษผู้ถูกเรียกว่าพ่อเทพบุตรแห่งความตายรับมาดื่มแล้วรอฟังถึงเหตุที่เพื่อนเก่าของเขาเรียกหาเขาอย่างที่นานๆทีจะเรียกซักหน…
“เจ้าคงรู้ถึงการมาของเธอแล้ว”
“อือ…ฮืม…” รอนนี่ยังคงดื่มของเหลวในแก้ว ดวงตาสีฟ้าเขียวยังคงจับจ้องไปที่เพื่อนเก่าของเขา…
….
……..
………….มากัส…. รอนนี่พูดขึ้นทำลายความเงียบ…มันเป็นความผิดของนายเอง
…….มากัส หรือเด็กหนุ่มในร่างผมสีเงิน ถ้าจะพูดให้ถูกคือเขาอาศัยร่างนี้อยู่มากกว่า
“มากัส” บุตรแห่งพระจันทร์ ความจริงแล้วเด็กหนุ่มอีเดนนั้นคือตัวตนของเขาในภพนี้ ที่จุติใหม่ในท้องของหญิงสาวชาวโลกและเธอก็เป็นภรรยาของ มากัสในตอนก่อนที่จะตายแล้วจะเกิดใหม่ในท้องของภรรยาตนเอง เขาได้ทำการแบ่งวิญญาณของตนเองออกเป็น 2 ซีกครึ่ง ซีกแรกคือ ตัวเองที่ยังคงมีความทรงจำในอดีตภพอยู่ และอีกซีกแรก คือ เด็กที่จะเกิดขึ้นหรือ”ร่างทรง”ของเขา และไม่มีความทรงจำอะไรในอดีตภพ ก่อนจะรวมทั้ง 2 ซีก วิญญาณให้รวมเป็นหนึ่งเดียวแล้วจุติใหม่
…เหตุที่มากัสจำต้องแบ่งวิญญาณของตัวเองเป็น 2 ซีก นั้นก็เพราะ แจ็คสัน หญิงสาวนักท่องกาลเวลาที่ถูกเขาปฏิเสธความรักให้อย่างไม่ไยดีและมันเป็นสิ่งที่เขาไม่คิดว่ามันจะสร้างบาดแผลในใจให้กับเธอ และเธอยังคงรักเขาอยู่ แต่มันเป็นรักที่มาพร้อมกับความแค้น…(ถึงแม้เธอจะบอกว่าไม่แค้นเคืองมากัสและขอมีหน้าที่ดูแลอีเดนและเป็นข้ารับใช้ของเขารวมทั้งอีเดน)และนั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัว เมื่อเธอไม่ได้จะคิดแก้แค้นเขาแต่รอวันที่จะไปสะสางความแค้นทั้งหมดที่ลูกของเขา และมันก็เป็นไปตามที่เขาคิด หล่อนสามารถทำให้อีเดนซึ่ง(เขาถือว่า)มีศักดิ์เป็นลูกของเขา กลายเป็นเด็กวิกลจริต เห็นการฆ่าฟันเป็นเรื่องน่าภิรมย์…แน่นอนเธอรู้ถึงขนาดที่ว่าอีเดนนั้นเป็นตัวตนของเขาที่มาจุติใหม่ใน จากความสามารถในการท่องเวลาที่เธอมี
….หล่อนคงคิดว่าถ้าทำแบบนั้นแล้ว ฉันคงจะอยู่ไม่สุขซินะ…แต่เปล่าเลยทั้งหมดที่เธอทำนั้น ฉันได้คาดการ์ณเอาไว้ล่วงหน้ามาก่อนแล้ว และฉันจะโผล่ออกมาก็ในยามคับขันหรือตามอารมณ์เท่านั้นนะ มากัสย้อนอดีตให้เพื่อนเก่าเมื่อชาติที่แล้วให้รอนนี่ฟัง
ฟังดู…เหมือนนายรักลูกมาก…รอนนี่พูดขึ้นพลางหมุนแก้วเปล่าๆเล่น
…จริง….มากัสพูดขึ้นพลางเดินไปทางระเบียงตรงจุดที่รอนนี่นั่งพิงอยู่…
รอนนี่…
………..
ถึงเจ้าจะรับฝากอีเดนไว้ตามคำขอของฉันก่อนที่จะมาเกิดใหม่…ถึงเจ้าจะสามารถฟื้นคืนชีวิตให้อีเดนได้ทุกครั้งตามวิญญาณที่บุตรแห่งข้าสังหารไป…แต่เจ้าจงรู้ไว้ว่า ความแค้นของอิสตรีนั้นจะตามชำระจนกว่าที่พวกนางคิดว่ามันสาสมกับสิ่งที่พวกนางได้รับ…มากัสทื้งท้าย ก่อนที่เรือนผมสีเงินจะแปรเปลี่ยน…เปลี่ยนไปจนกลับเป็นสีน้ำตาล
“รอนนี่ มาทำไมเหรอ?”เด็กหนุ่มในชุดมีฮู้ดสีน้ำเงินด้วยน้ำเสียงซื่อๆแฝงความอยากรู้อยากเห็น อีเดนคนเดิมกลับมาแล้ว…รอนนี่คิด เขาไม่พูดอะไรนอกจากค่อยๆกระพือปีกบินหายไปทิ้งให้อีเดนยังคงสงัยถึงการมาของเขาอยู่
“ช่างเถอะ ไปหาอุรัสยาที่นอกปราสาทดีกว่า” อีเดนคิด ส่วนแจ็คสันนั้นมีอาการเหมือนอุรัสยาตอนมาใหม่แรกๆ คือ”ไปสำรวจบริเวณ”รอบๆก่อน อีกนานกว่าจะกลับ…

-------------------------
ปล.อีเดนยามปกติไล่ฆ่าคน ชอบเอาหน้าไปชนฝ่าเท้ากีก้าไนน์ นั้นมีเรือนผมสีน้ำตาล ส่วนร่างหงอกนั้นคือมากัสหรือพ่อของอีเดนมีหน้าที่คอยดูอีเดนอยู่ห่างๆ
zeya ผ สมาชิก
· #17
ประกาศจากผู้อยู่เหนือ

เนื่องด้วยตอนนี้ผู้อยู่เหนือไปทำธุระที่อื่นจึงไม่ได้เอาอะไรไปนอกจากเสื้อผ้าและโน็คบุ๊ค...(แฟลชไดรฟ์...ผู้อยู่เหนือปลาทองลืมไว้ที่บ้าน) ดังนั้นอีเว้นของเดือนนี้กับการอัพเดทเหล่าเอ็นพีซีจึงขอเลื่อนไปเป็นวันที่ 12 กพ.แทน