LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์2 ภาคFinal

พูดคุยทั่วไป 8 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 141 💬 3,562

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ภาคสุดท้ายที่ Last Boss ตัวจริงจะออกมา ขอเชิญเหล่าผู้กล้าทั้งหน้าเก่าจาก กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์ กับ มาเริ่มเทศกาลล่ากระต่ายกันเถอะ....เฮ้!!!!!!!!! โดย กองกำลังปราบอาเบะ รวมทั้งท่านอื่นที่สนใจก็เชิญมาร่วมในบทสุดท้ายนี้ได้เลยนะครับ
สำหรับท่านเก่าๆใช้พลังกับท่าจาก2ภาคก่อนได้เหมือนเดิม.(ท่านที่เข้าใหม่ ตั้งเองได้เลยครับ

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

3,562 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
pyroman ผ สมาชิก
· #3361
งั้นnazzgaแต่งว่าพวกเรามาถึงแล้วคุณลงมือตามแผนได้เลยครับ เพราะต้องการให้บาคุระดูจนมุม
ป.ล. ให้พอรัสเห็นเบฮีมอธด้วยนะ
nazzga สมาชิก
· #3362
^
ต่อๆๆ

นาสก้า:เฮ้อ ถึงซักทีเอาล่ะตามแผ่นที่วางเอาไว้

เทพแห่งเวลาดีดนิ้วให้สัญญานแล้วพอรัสก็หยิบตัวเดธพูล(ที่น็อกอยู่)ขว้างไปหาบาคุระ โดยที่ทั้ง 2 เทพทำหน้าโทรลเฟส

บาคุระ:กระจอกน่า

สวบ!!!!!!!!
แล้วเทพแห่งเวลาก็เอามือแทงไปที่ท้องของเจ้านรกโดยที่มีก้อยบอลทรงกลมสีดำติดทะลุออกมาด้ว

บาคุระ:อั๊ก!แก!!!!!!!!!!!!!!!!! ทำอะไรกับข้า
นาสก้า:ก็ทำแบบที่หัวหน้าเคยทำไว้กับแก
บาคุระ:หรือว่า อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วจากนั้นบอลสีดำก็เริ่มดูออร่าสีดำที่เป็นพลังของบาคุระ และเริ่มเปรียนสีกลายเป็นน้ำตาล,ทอง,ใส่เป็นแก้วแล้วสุดท้ายก็กลายเป็นสีรุ่งในที่สุด
แล้วจากนั้นแอสซาซินก็เข้ามาจากทางไหนก็ไม่มีใครทราบแล้วรับบอลสีรุ้งนั้นไว้

นาสก้า:จงเก็บมันไว้ให้ดีแอสซาซิน
เอ็คซิโอ้:ขอรับบรรชา"ท่านผู้เฝ้ามอง"
บาคุระ:อย่าคิดน่ะว่ามันจะจบ
นาสก้า:ก็อย่างที่เจ้าว่าล่ะน่ะว่ามันไม่จบข้ายังมีแถม ถอยออกมาแอสซาซิน

แอสซาซินก็ได้วิ่งหายไปกับความมืดพร้อมๆกับแอปเปิ้ลสีรุ้งโดยมีเบฮีมอสสวนออกมาแบบสบัดสบอม

เบฮีมอส:ท่านบะ........

แต่เจ้าหลอนต้องหุบปากทำหน้ายู้ทันที่เมื้อเห็นว่าพอรัสมองเจอเธอ

บาคุระ:แล้วของแถมของเจ้าคือ อะไรกัน
นาสก้า:มันคือโรคที่รักษาไม่หายในมิติอื่นที่ไม่ใช่มิติมัน

แล้วเทพเวลาก็ส่งจุลชีพสังเคราะที่มีขนาดเล็กกว่านาร์โน นามว่า"นาร์ไนค์"ลงไปในตัวบาคุระ แล้วจากนั้นเทพเวลาก็เอาแขนเพื่อบอกเป็นสัญญานว่าภาระกิจเสร็จสิ้น

บาคุระ:แก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!แก!!!!!!!!!!!แก!!!!!!!!!

เจ้านรกแทบทรุดกับสิ่งที่เข้ามาทำพิษในตัวของมัน ส่วนเทพแห่งเวลาก็สลบล้มไปพร้อมกับบาคุระที่ทรุดลงไป โดยที่คนรัก รูจ กับเพื่อนตายอย่าง พอรัสประคองร่างไร้สติได้ก่อนถึงพื่น

รูจ:ดีน่ะที่สำเร็จก่อนที่เจ้าแห่งไททั่นมาใช่ร่างน่ะ
พอรัส:อย่าพูดถึงเขร้ สิเดียวเขร้ที่ว่ามันก็สินร่างจริงๆหรอก
ราบี้(เข้ามาถาม):แล้วเขร้ที่ว่าของพวกท่านนั้นหมายถึงอะไรหรือ

พอราบี้พูดจบ ร่างของนาสก็าก็ทะลึ่งตัวขึ้น แล้วบุคลิกของเค้าก็เปลียนไปจากคนละคน ผมสีเงินกลายเป็นสีแดนเลือด ส่วนดวงตาก็เปลียนสีเป็นทองทั้งเบ้าไม่พ้นตาขาวและนัยตา

นาสก้า[???]:ฮึๆ ฮาๆๆๆๆๆๆ และแล้วเจ้าก็เสียท่าข้าจนได้เจ้าเทพแห่งเวลาคร่าวนี้ข้าจะใช่ร่างเจ้าแบบตามใจล่ะน่ะ โอยเจ้าแห่งไททั่น บุตรแห่งไกอา เทพแห่งเวลาที่แท้จริงผู้นี้นิแหละ เอาล่ะใครจะเป็นเหยื่อรายแรกของข้า ระหว่างเจ้านรกเก้นี้ (มองไปทางบาคุระ) หรือว่าจะเป็นลูกน้องที่ทรยศ (แล้วหั่นมาหาเบฮิมอส) ข้าคิดออกแล้ว

แล้วโครนอสในร่างนาสก้าก็เดินมาหาเบฮิมอสที่สั่นด้วยความกลัวต่อเจ้าแห่งไททั่น

ต่อโลด

ปล.เอา 2 พี่น้องคันดะมาขัดโครนอสได้เลยน่ะครับ แต่คงยากเพราะโครนอสในร่างผมอาจจะใช้สกิลราชาแห่งดาบ ต่อกรด้วย
zeya สมาชิก
· #3363
ขอเนียนแทรกนิดละ

โกคิ - นึกว่าเจ้าเข้าไปแล้วซะอีกนะเฟรยก้า.....นี่เจ้ารออะไรอยู่

โกคิถามหญิงสาวผมสีชมพูที่นั่งดูเหตุการ์ณต่อสู้ที่แสนดุเดือดอย่างสบายอารมณ์โดยไม่คิดจะเข้าไปช่วย

เฟรยก้า - ทำำไมเฟรยก้าต้องทำแบบนั้นด้วยละค่ะ........เดี๋ยวรายนั้นก็รู้นีว่ายาที่เขาซื้อไปน่ะไม่ใช่ยาที่รายนั้นต้องการ.....ท่านโกคินี่ละ....ท่านโกคิเองนั้นละ....ลดจิตสังหารลงไปตั้งเยอะนี่ถ้าท่านไม่มาทักเฟรยก้าไม่รู้หรอกนะว่าเป็นท่านน่ะ.....ท่านโกคิคิดจะทำอะไรกันแน่.....

เฟรยก้าชายตามามองโกคิที่ยืนอยู่ใกล้ๆตน หญิงสาวนั้นหาได้เกรงกลัวเทพอสูรตรงหน้าไม่ โกคิไม่ได้ตอบอะไรสายตาของเทพอสูรจับจ้องไปที่สนามรบ(?)นั้นทำให้หญิงสาวพอเข้าใจสิ่งที่โกคิต้องการ

เฟรยก้า - ระหว่างรอ....ท่านโกคิสนใจจะเป็นคู่มือให้เฟรยก้าหน่อยมั้ยค่ะ....หมู่นี้เจ้านายน่ะบอกว่าเฟรยก้าอ้วนขึ้นตั้งเยอะ

โกคิ - ประลองกับเจ้า....ข้ายอมเสียหน้าไปช่วยเจ้าพวกนั้นกำจัดจอมมารจะยังมีค่ากว่าเลย แม่ค้ายาต้องประสงค์ เจ้ามันก็เหมือนผู้อยู่เหนือนามธรรมทั้งปวงยายแก่ที่ไม่ยอมปลงต่อสิ่งใดๆนายของเจ้านั้นละ........

เฟรยก้า - คิกๆ.......ท่านโกคินี่ละน้า.....ก็แค่ขอประมือเล่นๆเท่านั้นเอง

โกคิ - คู่ต่อสู้ที่น่ากลัวที่สุดสำหรับข้าไม่ใ่ช่คนที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร รังสีอัมหิต หรือคนที่กลายเป็นเครื่องจักรที่มีไว้สังหาร แต่เป็นคนอย่างเจ้าเฟรยก้า จริงอยู่ที่ข้ายังไม่เคยเห็นเจ้าสู้สักครั้ง แต่มีอะไรในตัวข้าค่อยเตือนข้าไว้เสมอว่าอย่าหลงกลมาประมือกับเจ้า.....เฟรยก้าคนที่ไม่มีทั้งจิตสังหารหรือรังสีอำมหิตอย่างที่มนุษย์ควรจะมีเพื่อใช้ในการดิ้นรนเอาตัวรอดเจ้าน่ะไม่ทำให้ข้ารู้สึกถึงสิ่งนั้นเลยสักนิด ใบหน้าที่เอาแต่ยิ้มของเจ้ายิ่งแล้วใหญ่......ข้าคาดเดาการต่อสู้นั้นไม่ออกจริงๆ

เฟรยก้า - ท่านโกคิละก้อ.....แต่ก็ช่างมันเถอะ...เดี๋ยวไงซะอีกไม่นานเฟรยก้าก็ต้องเข้าไปอยู่ดี เพราะมันไม่ได้มีแค่มาดูว่ายานั้นได้ผลดีขนาดใหนซะด้วยสิ

โกคินั้นถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย

โกคิ - นี่ผู้อยู่เหนือนามธรรมคิดจะเล่นอะไรกันแน่.....ถึงกับให้เจ้าลงมือน่ะ

เฟรยก้า - คิกๆๆ....ไม่รู้เช่นกันค่ะ....ท่านโกคิอยากรู้ละก้อต้องไปถามเจ้านายของเฟรยก้าเองนะ

ได้ยินประโยคนั้นออกมาจากปากของหญิงสาวผมชมพูทำให้โกคิได้แต่เพียงถอนหายใจแรงๆอย่างระอา

(ต่อเลยค่ะบังเอิญคิดได้อีกฉากเลยเอามาลง)
pyroman ผ สมาชิก
· #3364
ต่อ ของnazzga

และในตอนนั้นเอง ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ก็มีบางสิ่ง4ตนพุ่งเข้ามาขว้างหน้าพวกเรากับบาคุระ
เหล่าจตุรเทพแห่งนรกที่ยังไม่ตายทั้งหมด ยืนประจันหน้าเพื่อปกป้องเจ้านาย

ราวี่ – เจ้าพวกนั้น!!

จูลาดิส – ปูฟ แก!

เซท – ยังไม่ตายอีกเหรอ!?

เมลเอม – ท่านซาตาน เป็นอะไรรึเปล่าครับ

บาคุระ – พวกแก

ปูฟ – ต้องขออภัยที่พวกเรามาช้า สมควรได้รับโทษตายยิ่งนัก

ปีโต้ – แต่ว่าเราจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องท่านอีกแล้ว

ยูปี – บังอาจทำกับท่านซาตานขนาดนี้ อย่าคิดว่าจะรอดไปได้สักตัวนะเฟ้ย! ไอ้พวกสวะ!!

โครนอส(นาสก้า) – โห ขยะอย่างพวกแกน่ะเหรอ? เนี่ยนะ“ผลงานที่ภาคภูมิใจ”ของซาตาน? กระจอกทั้งนั้นเลยนี่หว่า ทั้งลูกน้องทั้งเจ้านาย

เบฮีมอธ – แก! บังอาจมาดูถูกท่านซาตานเหรอ!?

โครนอส(นาสก้า) – น่าชื่นชมนะ ขนาดต่อหน้าข้าลูกน้องแกยังคงภักดีอยู่น่ะ

บาคุระ – แน่นอนสิ ก็เจ้าพวกนี่ คือ“ผลงานที่ภาคภูมิใจ”ของฉันนี่

เบฮีมอธ+จตุรเทพ – ท่านซาตาน(ซึ้ง)

แต่ในตอนนั้น ฉึก!!!!
จู่ๆก็มีหนามแหลมสีดำทะลุออกมาจากท้องของเมลเอม

เมลเอม – อ๊อกกก~~~~~!!!!

ทุกคนที่อยู่ในห้องต่างมองเป็นทางเดียวกันว่าเกิดอะไรขึ้น เมลเอมที่ไม่รู้ตัวว่าโดนอะไรจึงมองไปที่บาคุระ
ซึ่งใบหน้าของซาตานหนุ่มไม่ใช้หน้าของคนที่จนตรอกเพราะโดนดูดพลัง มันกลับจ้องตอบพร้อมแสยะยิ้มด้วยใบหน้าอันชั่วร้าย

เมลเอม – ทะ ท่านซาตาน! ทำไม

ฉึกๆๆๆๆ หนามแหลมเส้นนึงทะลุออกจากหัวของเมลเอมและจตุรเทพคนอื่นๆ
รูปภาพ
และจังหวะนั้น พอรัสที่รู้สึกถึงสิ่งอันตรายจึงวิ่งเข้าหาเบฮีมอธและใช้มือแทงที่ท้องของเธอ

เบฮีมอธ – อ๊าก~~!!!!

นักรบสาวกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ก็แค่แป๊บเดียวเพราะพอรัสเอามือออกมาแล้ว และสิ่งที่เทพหนุ่มกระชากออกมาจากท้องของเธอคือ

พอรัส – นี่มัน. . .อะไรน่ะ?

พอรัสและพวกเราถึงกับผวาเพราะสิ่งที่ออกมาจากท้องของเบีมอธนั้นมีรูปร่างทรงไข่แต่เป็นสีดำทมิฬและเป็นสิ่งมีชีวิตแน่นอน
เพราะนอกจากดวงตาลูกนึงที่เกลือกกลิ้งอย่างสยองมันยังมีปากและฟันคมหลายร้อยซี่อีกด้วย

บาคุระ – DarkSeed(เมล็ดพันธุ์แห่งความมืด)

สิ้นเสียงของบาคุระ หนามแหลมอีกหลายเส้นก็พุ่งออกมาจากร่างของและปากของพวกจตุรเทพ
รูปภาพ
เหล่าจตุรเทพ – อ๊อก! อั่ก!

พวกจตุรเทพยังไม่ตาย แต่ก็เจ็บปวดทรมานแสนสาหัส แต่สิ่งที่ทำร้ายมากที่สุดคงหนีไม่พ้นการที่ถูกหักหลัง

ปีโต้ – ทะ ทำ. .ไม

ปูฟ – ทะ ท่าน ซาต-

ยูปี – อั่ก!

บาคุระไม่ตอบ มันยืนขึ้นและบิดขี้เกียจเล็กน้อย

บาคุระ – เป็นการฆ่าเวลารอเจ้าพวกนี้ที่ใช้ได้เลยแฮะ

โครนอส – นี่แก!?

บาคุระ – อ๋อ แกคือโครนอสสินะ? แผนเมื่อกี้ใช้ได้เลยนี่ สนุกดีทีเดียว

โครนอส – บ้าน่า! แกน่าจะโดน“นาร์ไนค์”เล่นงานอยู่นี่!!

บาคุระ – ชื่อ“นาร์ไนค์”งั้นเหรอ? เก่งเหมือนกันนะ กว่าจะแก้โมเลกุลได้ก็ใช้เวลาไปตั้ง5วิแนะ

บาคุระพูดพร้อมยิ้มเยาะใส่ เบฮีมอธที่นอนอยู่โดยมีพอรัสประคองแทบไม่เชื่อสายตาตนเอง ถ้าพอรัสไม่ดึงDarkSeedออกเธอก็คงโดนเหมือนพวกเมลเอม

เบฮีมอธ – ท่านบาคุระ! ท่านทำอะไรลงไป!!?

บาคุระ – หา?

เบฮีมอธ – ทำไมล่ะ!? ทั้งที่พวกเราถวายชีวิตให้แท้ๆและทำไมถึงทำกับพวกพ้องแบบนี้ ท่านก็พูดเองไม่ใช่เหรอค่ะ!? ว่าพวกนั้นคือ“ผลงานที่ภาคภูมิใจ”น่ะ!!?

บาคุระ – ก็ไม่ผิดนี่ พวกมันคือ“ผลงานที่ภาคภูมิใจ”ที่สุดของฉัน และ“ผลงานที่ภาคภูมิใจ”จริงๆน่ะ มันก็ต้องทำประโยชน์ให้เจ้าของจนถึงที่สุดเซ่!!!!

สิ้นเสียงของจอมมาร หนามดำก็ขยายตัวและหุ้มตัวของพวกจตุรเทพเป็นทรงกลม
กรุ๊บ กรุ๊บ เสียงเคี้ยวดังออกมาจากลูกกลมๆทั้ง4 พวกเราที่อยู่ที่นั้นรวมทั้งโครนอสยังรู้สึกสะอิดสะเอียนไปด้วย
และเมื่อสิ้นเสียงที่บอกว่าพวกเมลเอมถูกกินหมดแล้ว

เบฮีมอธ – ท่านบาคุระ! นี่ท่าน!

บาคุระ – ถึงจะพลาดส่วนของแกไปก็ช่างมันเถอะ เพราะแกมีพลังน้อยที่สุดนี่นา อ๋อ จริงสิ

เปาะ บาคุระดีดนิ้ว1ที และพริบตานั้นแอปเปิ้ลสีรุ้งที่นาสก้าส่งให้เอ็คซิโอ้ก็มาอยู่ในมือของบาคุระ รวมทั้งตัวเอ็คซิโอ้เองที่คาดว่าคงโดนพลังของบาคุระเล่นงานเพราะมันกลายเป็นสีดำทั้งลูกอีกแล้ว
บาคุระเหวี่ยงร่างของเอ็คซิโอ้ไปกองตรงหน้าโครนอส ส่วนตัวมันก็กินแอปเปิ้ลลูกนั้น

บาคุระ – หืม ดูดพลังไปได้แค่นั้นเองเหรอ เอาเถอะระดับอย่างพวกแกทำได้แค่นี้ก็ดีแล้วน่ะ

โครนอส – เป็นไปไม่ได้!! แอปเปิลแห่งอีเดลน่าจะเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ประเภทเดี่ยวที่แกไม่สามารถดูดกลืนได้และไม่คิดจะดูดกลืนด้วยนี่นา!!!

บาคุระ – หา? ใครมันปล่อยข่าวโคมลอยไร้สาระพรรค์นั้นฟะ? ดูท่าแกจะขี้ลืมมากสินะว่าเมื่อก่อนนี้ฉันเป็นอะไร

โครนอส – หรือว่า!!?

บาคุระ – เออ เมื่อก่อนนี้ฉันก็เป็นเผ่าเทพ มีหรือจะไม่รู้วิธีรับมือเรื่องพวกนี้

พอรัส – แต่ถึงแกจะเป็นเผ่าเทพ แต่พอเนรเทศตัวเองแกก็น่าจะสูญเสียพลังเทพทั้งหมดไปแล้วนี่!

บาคุระแสยะยิ้มอีกครั้ง

ราวี่ – หรือว่า “สมบัติเทพ”!?

บาคุระ – ถูกต้อง

พอรัส – งั้นเหรอ ที่แกขโมยสมบัติเทพก็เพื่อใช้พลังของมันที่อยู่ในร่างสร้างภูมิคุ้มกันพลังศักดิ์สิทธิ์ขึ้นสินะ

บาคุระ - . . . . .ไม่ใช่แค่นั้นหรอก จะบอกให้รู้ก็ได้ ถ้าพวกแกมีชีวิตอยู่ถึงตอนนั้นน่ะนะ!!!!

ฟลุบ ลูกกลมสีดำทั้ง4กลายสภาพเป็นของเหลวสีดำและพุ่งเข้าหาบาคุระ ซึ่งร่างของจอมมารก็ดูดกลืนมันเข้าไป
และทันใดนั้น ร่างของบาคุระก็เกิดการเปลี่ยนแปลง ผิวหนังเปลี่ยนไป มือและเท้าเริ่มมีกรงเล็บงอกออกมา ในขณะที่หลังของมันก็ปูดโปนอย่างน่าประหลาด

บาคุระ – ย๊ากกกกกกกกกกกกก~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมม

พวกเราทั้งหมด - !!!?

บาคุระเร่งพลังมหาศาลออกจากร่างจนดูเหมือนท้องฟ้า อากาศ ผืนดิน และ ทะเลกำลังแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
ขณะที่กำลังดูว่าอะไรจะเกิดขึ้นราวี่ก็มองไปที่มิซึโอมิกับบุนชิจิที่มีสีหน้าผวาอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน


บุนชิจิ – บ้าชัดๆ!!

มิซึโอมิ – หรือว่า!!?

และหลังกลุ่มควันจางหาย สิ่งที่ออกมาก็คือ ร่างอัปลักษณ์ที่ไม่อาจบรรยายได้ กรงเล็บแหลมจากมือเท้านั้นน่าสยองและอันตรายไม่แพ้หนวดแหลมระยางด้านหลัง
ผิวหนังทั่วร่างก็มีลูกตาเปิดขึ้นจำนวนมาก(แต่ไม่เยอะจนหน้าเกลียด)ที่เกลือกกลิ้งอย่างชั่วร้าย
ปากฉีกกว้างขึ้นพร้อมฟันอันแหลมคมยิ่งกว่าฉลาม เขาแหลมคู่นึงงอกมาจากด้านข้างหัว
และหน้าผากก็ปรากฎตัวเลข “666” อันเป็นสัญลักษณ์ของจอมมารออกมา

มิซึโอมิ – ร่างนั้น

รูปภาพ
[บาคุระ เรียว SATAN(LUCIFER) “BATTLE MODE”!!!!]
(นึกร่างเฮียบาคุระมีกรงเล็บ เขา หนวดงอก และ ลูกตาจำนวนนึง แบบนี้นะครับ)

มิซึโอมิ – ร่างที่ทำลายกองทัพเทพไปกว่า1ใน3เมื่อ7000ปีก่อน!

บุนชิจิ – นี่มันมีพลังมากขนาดนำร่างนั้นกลับมาใช้ได้แล้วเหรอ!!?

เดดพูล – เฮ้ย ท่าไม่ดีแล้วแฮะ ขนาดคนที่ตายมานับไม่ถ้วนอย่างฉันยังกลัวเลย

เซท – อุริว อย่าประมาทนะ คนธรรมดาแบบเธอถ้าเผลอล่ะก็ถึงตายเลยล่ะ

อุริว - รู้แล้วล่ะย่ะ

สุซาคุ - “BATTLE MODE”!?

เซซีลี่ – แปลว่าเป็นร่างสำหรับต่อสู้สินะ!?

ซีโร่ – เออ พลังคงจะมากกว่าตอนที่บุกสวรรค์(ต้นเรื่อง)อย่างเทียบไม่ได้เลยล่ะ

ราวี่ – จะมาแล้ว พวกเราเตรียมพร้อมนะ!

ทั้งหมด(เว้นชาร์ล็อต) – อะ อืม

ชาร์ล็อต – ร่างนั้น. . . .ไม่จริงน่า

ชาร์ล็อตพูดออกมาด้วยเสียงอันเบาแต่ราวี่ก็พอได้ยินอยู่

ราวี่ – ชาร์จัง มีอะไรเหรอ?

ชาร์ล็อต - . . . . . . . . (ยังคงมองบาคุระ) . . .

พอรัส – รูจ! ฝากเบฮีมอธหน่อย เดียวฉันจะเข้าไปสู้กับมันระหว่างนั้นเธอพาเบฮีมอธกับนาสก้าออกไปทีนะ

รูจ – ระ รับทราบ!

ว่าแล้วพอรัสก็พุ่งเข้าไปหาบาคุระแล้ว. . .
รูปภาพ
บาคุระ – ฮู่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!
🖼 รูปจาก image.ohozaa.com (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)
ตูมมมมมมมมมมม คลื่นเสียงกระแทกร่างของพอรัสกับรูจไปที่ผนังเว้นโครนอสในร่างนาสก้าที่บาคุระจงใจไม่ให้ปลิว
บาคุระเดินมาตรงหน้าโครนอส พร้อมปล่อยปราณออกมา
รูปภาพ
โครนอส – เฮ้ย!!?

แค่การขู่เล็กน้อยก็ทำให้โครนอสร่างจริงถึงกับเกิดมโนภาพว่าตัวเองถูกฆ่าขึ้นทันที
ตอนนั้นเอง หมับ
บาคุระจับหัวของโครนอส(นาสก้า) และเหวี่ยงลงไปกระแทกกับพื้น
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

โครนอส – อ๊อกกกกกก~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!
โครนอส(คิด) – บ้าน่า! แรงจนตัวเราได้รับผลไปด้วยเหรอ!!?

ยังไม่จบ มันเตะโครนอสเสยไปข้างบนและโดดขึ้นตาม

บาคุระ – ดีใจที่ได้พบนะ ไอ้สวะ

แล้วชกใส่ท้องอย่างแรง เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงง

โครนอส – อ๊ากกกกกกกกกกกก~~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!

แรงของหมัดทำให้โครนอสหลุดออกจากร่างนาสก้า และร่างของเทพหนุ่มที่เจ็บสาหัสก็ลอยไปทางพรรคพวกซึ่งรูจก็รับไว้ได้พอดี

Zen – เร็วมาก! ผิดกับเมื่อกี้ลิบลับเลย!

บาคุระลงมาถึงพื้นอีกครั้ง มันหันมามองพวกเราอย่าท้าทาย

ยูคาริ – อย่าไปกลัวมัน ขบวนร้อยอสูรแห่งเก็นโซเคียว! โจมตี!

เซท – ชะ ใช่แล้ว ถ้ายังไม่ได้สู้ก็ไม่รู้หรอก!

จูลาดิส – อุตสาห์มาถึงขั้นนี้แล้ว! ใครจะยอมถูกฆ่าง่ายๆเล่า!

ราวี่ – ถูกต้อง! ไม่ว่ายังไงเราก็ต้องหยุดมันไว้ให้ได้!

บาคุระ – . . . . . . .ก็เอาสิ. . . . . . . .จะสักกี่คนก็เชิญด่าหน้าเข้ามาให้หมดเลย แล้วจะแสดงให้พวกแกเห็นเองว่าทำไมฉันถึงถูกเรียกว่าราชาแห่งนรกภูมิ!

ต่อเลยครับ ใครก็ได้ จะต่อใครก็ได้ แต่งแค่ฉากโจมตีใส่ก็พอเดี๋ยวผมเขียนเองว่าบาคุระทำไงต่อ

นาสก้า แต่งฉากรักษาคุณได้เลยครับ แตอย่ารักษาหมดนะเพราะเดียวตอนเอาคืนจะมีพลังมารักษาพวกเราแบบเต็มร้อย
nazzga สมาชิก
· #3365
^
ถามบอกไพโร 2-3 ขัอครับ
1)อยากจะให้ท่า ราชันแห่งดาบ เป็นท่าที่บาคุระะภูมิใจที่สุดได้ไหมครับ แบบชอบท่านี้มาก จนไม่อยากเห็นใครคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองท่านั้นด้วย ขนาด TGHS เขียนไว้ในบันทึกว่า คนที่ใช้ท่านี้ต่อหน้าบาคุระจะไม่มีใครรอดเลยซักคน และโดนฆ่าตาย อนาจทุกคน(แต่ศพแต่ละศพสยองแค่ไหนคิดเอาเอง)

2)เรื่องนาร์ไนค์ มันมีรักษาคือดูดตัวส่วนเกินมันออกแล้วไว้ในที่ปลอดภัยครับ จะลบมันก็ลบไม่ได้ เพราะมันขยายจำนวด x2/ต่อเสียววินาที แล้วถ้าเกิดสามารถอยู่ร่วมกับมันได้อาจจะประยุคใช้ได้หลายแนวน่ะครับ(ปล.ไม่เคยมีเทพองค์ไหนแตะต้องตัวนาสก้าแบบตรงๆ หลังจากที่ตัวผมติดเชื่อนี้มาแล้วครับ(ยกเว้ณ รูจเพราะ 2 คนนี้ไปมิติที่ว่ามาด้วยกัน) แม้ TGHS ก็ยังต้องใส่ถุงมือก่อนตบหัวผมเลย

3) 2 พี่ น้องมาอักบาคุระเมื่อไหร่ผมจะใช่ท่าราชันแห่งดาบเมื่อนั้นน่ะครับ
zeya สมาชิก
· #3366
งั้นขอต่อเลยละนะ(ไม่รอคนครบแล้วเริ่มการเซอร์ไพรซ์เลย)

เฟรยก้าที่นั่งดูการรบอยู่กับโกคินั้นก็ค่อยลุกขึ้นยืนและเอามือปัดๆฝุ่นออกจากเสื้อผ้าก่อนจะบิดขี้เกียจอย่างสบายอารมณ์ใบหน้าแสนหวานนั้นยังคงมีรอยยิ้มระรื่นเช่นปกติ

เฟรยก้า - ว้าในที่สุดก็ใช่ร่างนั้นจนได้......ใจจริงเฟรยก้าก็อยากอยู่คุยกับท่านโกคิต่ออีกหน่อยนะค่ะ....แต่ได้เวลาของเฟรยก้าแล้วละ

เฟรยก้าไม่พูดเปล่าเธอยื่นมือออกมาแล้วจู่ๆตระกร้าที่ประดับด้วยดอกไม้สีสันสดใสก็ปรากฎขึ้น หญิงสาวเอามือล้วงเข้าไปในตระกร้านั้นหยิบขวดแก้วบรรจุของเหลวาีฟ้ามุกออกมาเปิดดืมอย่างไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรนักกับสายตาที่โกคิมองหล่อนอย่างจับผิดและระแวง

เฟรยก้า - ใช้อย่างวันเดียวก็พอถ้าผิดเราก็ยังมีอีกตั้งหลายตัวนี่

เฟรยก้าหัวเราะคิกคักอย่างสบายใจราวกับสิ่งที่ตนทำนั้นเป็นเื่รื่องเด็กเล่น โกคินั้นได้แต่มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก เพราะสิ่งที่เธอกับผู้เป็นนายของเธอทำมันจะล้างกระดานการต่อสู้ในครั้งนี้ได้อย่างง่ายดาย

เฟรยก้า - ไปละค่ะ.....ไว้เราคงได้เจอกันอีกนะค่ะท่านโกคิ

เฟรยก้าพูดแค่นั้นแล้วสลายร่างกลายเป็นกลีบดอกไม้สารพัดสีปลิวละล่องไปสู่สนามรบในทันทีโกคิได้แต่ยืนมองกลีบดอกไม้พวกนั้นลอยไกลออกไป

โกคิ - ข้าคาดเดาท่านไม่ออกเลยจริงๆผู้อยู่เหนือนามธรรมท่านเล่นอะไรของท่านกันแน่ถึงได้ทำแบบนี้

------------------------------------------------------------

ด้าบาคุระที่ยังคงลุกไล่พวกของเซทและเหล่าเทพอยู่นั้นอยู่ๆก็หยุดซะงักร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความเจ็บปวด

บาคุระ - บะ.....บ้าน่าไม่น่าเป็นไปได้........

มิซึโอมิ - บาคุระมันเป็นอะไรของมันวะ......สู้กับมันมาตั้งนานไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้เลย

บุนชิจิ - เห็นด้วยเกิดอะไรขึ้นกับมันวะเนี้ย

คนอื่นๆก็แสดงอาการแปลกใจกับท่าทางเจ็บปวดราวกัับจะเป็นจะตายของบาคุระ จอมมารกัดฟันข่มอาการบาดเจ็บของตนเอาไว้ก่อนจะตะโกนเรียกชื่อใครบางคน

บาคุระ - เฟรยก้า! ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะนังตัวดี.......ข้ารู้นะว่าแกอยู่ที่นี่ด้วย

สิ้นเสียงของจอมมารกลีบดอกไม้สารพัดสีและสารพัดชนิดก็ปลิวละล่องเข้ามายังสนามรบร้างความประหลาดใจใ้หกับคนอื่นๆยกเว้นเล่าเทพ บุนชิจิ มิซึโอมิ และบาคุระกลีบดอกไม้นั้นค่อยๆรวมตัวกันก็เป็นร่างของหญิงสาวผมสีชมพูกุหลาบ ดวงหน้าหวานนั้นมีรอยยิ้มระรื่นอยู่บนใบหน้า

เฟรยก้า - แม้ๆท่านบาคุระไม่ได้พบกันซะนานนะค่ะ......

เฟรยก้านั้นยิ้มระรื่นอย่างใสซื่อเหมือนจะบอกว่าตนไม่ได้ทำอะไรผิด บาคุระจ้องมองสาวผมชมพูด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างเห็นได้ชัด

บาคุระ - ไม่ต้องมาทำเป็นไขสือเลยนังตัวดี......ยาที่แกขายให้ข้า......ไม่สิแกเอายาตัวอื่นที่ไม่ใช่ยาที่ข้าต้องการมาให้ใช่มั้ย นังแม่ค้ายาต้องประสงค์

เฟรยก้า - แม้ๆท่านบาคุระละก็......มาโกรธเฟรยก้าอย่างนี้มันก็ไม่ถูกนะค่ะท่านนั้นละที่ไม่ระแวงอะไรเฟรยก้าเอง ว่าสิ่งที่ท่านทำน่ะไม่มีทางที่เจ้านายของเฟรยก้าจะไม่รู้หรอกนะค่ะ เพราะงั้นท่านเลยสั่งมาว่าถ้าเป็นท่านมาซื้อยาอะไรจากเฟรยก้าที่เป็นยาที่ต้องทำพิเศษละก็......ให้เอายาตัวที่เจ้านายเตรียมไว้ให้ไปแทนค่ะหรือจะพูดง่ายๆก็ถ้าจะโกรธก็ต้องไปโกรธเจ้านายเฟรยก้านู้นเฟรยก้าน่ะแค่ทำตามคำสั่งเพราะงั้นเฟรยก้าไม่ผิด

หญิงสาวอธิบายด้วยสีหน้าลั๊นลาไม่ได้รู้สึกผิดอะไรกับการกระทำของตัวเองยิ่งทำให้้บาคุระโกรธจัดมากขึ้น

บาคุระ - งั้นก็อย่าอยู่เลยละกันนังตัวแสบ....ข้าจะฆ่าแกแล้วค่อยตามไปคิดบัญชีกับยายแก่นั้นทีหลัง

บาคุระพูดจบก็พุ่งหนวดระยางอันแหลมคมเอาหาเฟรยก้าแต่ทว่าร่างบางของหญิงสาวนั้นกับกับสลายกลายเป็นกลีบดอกไม้ลอยไปที่ด้านหลังของ ขบวนร้อยอสูรแห่งเก็นโซเคียว

เฟรยก้า - หว้าๆเกือบไปแนะ...ถึงกินยามาแล้วก็เถอะงั้นก็ทำหน้าที่อีกอย่างเลยดีกว่านะ......หน้าที่ในการสนับสนุนคนพวกนี้น่ะ

เซท - นี่เธอหมายความว่าไง

เฟรยก้า - ก็หมายความตามที่พูดนั้นละค่ะ.....งั้นก็เริ่มเลยละนะ Lullaby Of Earth (บทเห่กล่อมแห่งพื้นพสุธา)

เฟรยก้าพูดจบเธอก็เริ่มเปล่งเสียงออกมาเป็นการร้องเพลง เป็นบทเพลงที่อ่อนโยนและแสนเศร้าสร้อย(ถ้านึกทำนองไม่ออกก็เพลงนี้ละ)

เล่นวิดีโอ YouTube

จู่ๆพื้นดินรอบๆพวกเซทและเหล่าเทพก็เปล่งแสงเรื่อออกมายกเว้นตรงที่บาคุระอยู่
พวกเซทนั้นรู้สึกถึงว่าอาการเจ็บและความเหนื่อยล้าค่อยๆลดลง

ยูกะ - บทเห่กล่อมพื้นพสุธา.....สุดยอดบทเพลงจากธรรมซาติ เคยได้ยินแต่คำล่ำลือไม่นึกว่าวันนี้จะมีอโกาสได้ยิน

รูจ - นี่ละโอกาส.....ยายแก่นั้นดูท่าจะมาเล่นอยู่ข้างพวกเรานะ

(ต่อเลยค่ะ....ยาที่บาคุระกินไปนั้นมันจะสร้างอาการบาดเจ็บให้บาคุระเรื่อยๆเมื่อใช้ร่างนี้รักษาไม่ได้ด้วยน่ะค่ะ่ส่วนที่ว่าไปได้มาตอนใหนเดี๋ยวใกล้จบแล้วจะอธิบายเองละ อ้อเกือบลืมคนที่รู้จักเฟรยก้ากับเจ้านายมีพวกเทพกับบุนชิจิ มิซึโอมิ ก็เรียกแบบที่โกคิเรียหรือจะเรียกเจ้านายเฟรยก้าว่ายายแก่ก็ได้แต่ตัวเจ้านายยังคงเป็นปริศนาต่อไป )
pyroman ผ สมาชิก
· #3367
ตอบnazzga

1)อยากจะให้ท่า ราชันแห่งดาบ เป็นท่าที่บาคุระะภูมิใจที่สุดได้ไหมครับ แบบชอบท่านี้มาก จนไม่อยากเห็นใครคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองท่านั้นด้วย ขนาด TGHS เขียนไว้ในบันทึกว่า คนที่ใช้ท่านี้ต่อหน้าบาคุระจะไม่มีใครรอดเลยซักคน และโดนฆ่าตาย อนาจทุกคน(แต่ศพแต่ละศพสยองแค่ไหนคิดเอาเอง)
- ท่าใหญ่ของเฮียแกผมคิดไว้แล้วครับ

2)เรื่องนาร์ไนค์ มันมีรักษาคือดูดตัวส่วนเกินมันออกแล้วไว้ในที่ปลอดภัยครับ จะลบมันก็ลบไม่ได้ เพราะมันขยายจำนวด x2/ต่อเสียววินาที แล้วถ้าเกิดสามารถอยู่ร่วมกับมันได้อาจจะประยุคใช้ได้หลายแนวน่ะครับ(ปล.ไม่เคยมีเทพองค์ไหนแตะต้องตัวนาสก้าแบบตรงๆ หลังจากที่ตัวผมติดเชื่อนี้มาแล้วครับ(ยกเว้ณ รูจเพราะ 2 คนนี้ไปมิติที่ว่ามาด้วยกัน) แม้ TGHS ก็ยังต้องใส่ถุงมือก่อนตบหัวผมเลย
- ไม่ได้ลบครับ แต่พี่แกเล่นเปลี่ยนโมเลกุลของนาร์ไนค์เหมือนที่เอดส์เปลี่ยนเมล็ดเลือดขาว

3) 2 พี่ น้องมาอักบาคุระเมื่อไหร่ผมจะใช่ท่าราชันแห่งดาบเมื่อนั้นน่ะครับ
- ครับ
nazzga สมาชิก
· #3368
^
เจอตัวที่น่ากลัวกว่าแวนไคร์สแล้วตู(โดนไอ้คนที่ว่าตามล่าก่อนที่จะหาทางกลับสวรรค์เจอ)
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3369
คุณไพโรครับขออนุญาตนะครับ

ตรงส่วนของพวกเซทขอให้เอาออกก่อนนะครับ แล้วก็ตัดฉากคาซึระออกไปด้วยนะครับเพราะมีแค่ เซท เดดพูล และก็อุริวเท่านั้นที่มาร่วมสู้ด้วยนะครับ คนอื่นถูกส่งไปพักรักษาตัวหมดแล้วครับ
pyroman ผ สมาชิก
· #3370
ต่อ ของzeya

บาคุระ – อ๊ากกกกกก~~~~~~~~~~!!!! เจ็บบบบบบบ~~~~~~~~!!!! . . . . . . . .ซะไม่เมี่ย

บาคุระแสยะยิ้มแลบลิ้นใส่เฟรยก้า

เฟรยก้า - !!!?

ฟุบ หนวดเส้นนึงของบาคุระ รัดตัวเฟรย่าในตอนที่เธอร้องLullaby Of Earthอยู่

เฟรยก้า – กรี้ดดดดด~~~~~~!!!!

หนวดของบาคุระดึงเธอเข้ามาหามัน จอมมารจับคางของเฟรยก้าให้มองหม้าเธอตรงๆ

เฟรยก้า – ทำไมกัน!? แกน่าจะโดนฤทธิ์ของยาอยู่นี่!!

บาคุระ – นี่ ยัยหนู คิดเหรอว่าไอ้ยาเด็กเล่นของยายแก่เจ้านายหล่อนมันจะได้ผลกับฉันน่ะ?

เฟรยก้า – เป็นไปไม่ได้! ยานั่นมันไม่มีทางรักษานะ!!

บาคุระ – เออ ในเมื่อรักษาไม่ได้ งั้นแค่“ดูดมันให้หายไป”ก็พอ

เฟรยก้า - !!!?

บาคุระเอามือแตะพื้นและ

บาคุระ – Black Hole!!!!
รูปภาพ
เซซีลี่ – นี่มัน!!?

คาเรน – พลังแบบเดียวกับยูทีเหรอ!?

ราวี่ – หนีเร็ว! ถ้าโดนเข้าไปล่ะก็ถึงตายเลยนะ!

เฟรยก้า – อะไรกัน!!?

บาคุระ – จะบอกให้นะเฟรยก้า ไม่ใช่สิ่งที่ฉันทำเจ้านายของเธอจะไม่รู้ แต่เพราะฉันยอมให้ยายแก่นั่นรู้เองต่างหาก

ตอนนี้เหมือนเฟรยก้ารู้ตัวว่าเธอเลือกสู้ผิดคนซะแล้ว และคงเป็นเพราะปรสบการณ์อันน้อยนิดของเธอทำให้ไม่คาดคิดว่าจะมีศัตรูที่เหนือจินตนาการแบบนี้ด้วย
บาคุระจับคางของเฟรยก้าให้มองมาที่มันตรงๆ

บาคุระ – เอาล่ะ จะทำยังไงกับยัยเด็กกะโปโลนี่ดีน้า จะเริ่ม“กิน”จากส่วนไหนดีน่อ?

จอมมารส่งสายตาประมาณว่า“โดนแน่ๆ”มาให้

เฟรยก้า – กรี้ดดดด~~~~~~~!!!!! อย่า!!

เด็กสาวกรีดร้องอย่างสิ้นหวังเมื่อเจอกับสิ่งที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์
ตูมมมมมมมมมมมมม มีลูกพลังสีดำพุ่งมาโดนหัวบาคุระอย่าจัง แต่มันก็ไม่มีบาดแผล
ผู้ที่ยิงมาไม่ใช่ใครอื่น สาวนักสู้ที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่ม ยูที ลา

ยูที – ถ้าแบล็กโฮลฉันก็ใช้ได้เหมือนกันนะ!!

ฟุบ หนวดของบาคุระเหวี่ยงร่างของเฟรยก้าไปชนกับรูกะ จังหวะนั้นยูทีก็รวมพลังความมืดไว้ที่มือทั้ง2พร้อมพุ่งใส่บาคุระ

ยูที – ตอนที่สู้ครั้งแรกเพราะยังไม่ทันตั้งตัว แต่คราวนี้แกเสร็จฉันแน่! Black Shoot!

บาคุระ – Dark Boom!

ตูมมมมมมมม การปะทะกันของแบล็กโฮล2ลูกทำให้ศูนย์กลางของการปะทะดูดเศษหินเข้าไปเหมือนหลุมดำ

บาคุระ – โห

ยูที – ชิ!

สุซาคุ – พลังพอๆกับของยูทีเลยเหรอ!?

คาเรน – เป็นไปไม่ได้ ยูทีสืบทอดพลังจากTGHSเลยนะ!!

บาคุระ – งั้นเหรอ? เธอเป็นลูกสาวของอาจารย์สินะ หน้าตาน่ารักดีนี่

ยูที – ฮึ่ย!

ตูมมมมมมมม ยูทีปล่อยพลังอีกครั้ง บาคุระใช้บาเรียแห่งความมืดต้านไว้ การต่อสู้ของทั้ง2รวดเร็วมากพลังแห่งความมืดปะทะกันอย่างต่อเนื่อง ไม่ปล่อยให้ผู้ใดย่ามกายเข้าไปขวาง
แต่ก็พอมองออกว่าพลังพอๆกัน ซึ่งยูทีดูจะเสียเปรียบขึ้นเรื่อยๆ

ชาร์ล็อต – ทำไมล่ะ!? ยูทีจังมีพลังระดับเดียวกับTGHSนี่ แล้วทำไมบาคุระถึงมีพลังพอๆกัน!?

บุนชิจิ - . . . . . . .ไม่หรอก ด้านพลังน่ะยูทีเหนือกว่าด้วยซ้ำ แต่มีสิ่งนึงที่ยูทีสู้บาคุระไม่ได้

ทั้งหมด - !!?

มิซึโอมิ – ราวี่ ตอนนี้ยูทีอายุเท่าไหร่?

ราวี่ – ก็. .ประมาณ12ปี(โลกมนุษย์)ได้

มิซึโอมิ – แล้ว ตอนที่พลังตื่นขึ้นมาอายุเท่าไหร่?

ราวี่ – 5ขวบล่ะมั้ง ถามทำไมเหรอ?

บุนชิจิ – รวมแล้วก็7ปีสินะ งั้นก็ไม่แปลกหรอก

มิซึโอมิ – บาคุระน่ะ ศึกษาพลังแห่งความมืดตั้งแต่1หมื่นปีเทพ ก่อนมหาสงครามซะอีก และหลังเนรเทศตนเองก็ฝึกฝนพลังมาร่วม1000ปีเทพ จากนั้นช่วง7000ปีที่ผ่านมามันก็ฝึกฝนอยู่ตลอด

ราวี่ – ถ้างั้น!

มิซึโอมิ – ใช่แล้ว ด้านพลังน่ะยูทีเหนือกว่าก็จริงแต่ก็ไม่สามารถดึงพลังของตัวเองออกมาได้ทั้งหมด ส่วนบาคุระถึงจะน้อยกว่า แต่ด้วยประสบการณ์อันยาวนานของเจ้านั่น ทำให้ใช้ได้พลิกแพลงหลากหลายยิ่งกว่า
นี่ยังไม่นับประสบการณ์การต่อสู้ด้วย

มิซึโอมิพูดถูก เพราะยูทีค่อยๆถูกบาคุระต้อนไปเรื่อยๆ และในที่สุด
บาคุระพุ่งตัวเข้าใส่ยูทีจากข้างบน ตูมมมมมมมมม เธอหลบได้อย่างเฉียดฉิว ท่ามกลางกลุ่มควัน เด็กสาวเห็นเงาลางๆ

ยูที – ตรงนั้นเหรอ!?

เธอชาร์จพลังไว้ที่หมัดและต่อยออกไป. . .
เพล้งงงงงงงงงงงงงงง ร่างบาคุระตรงหน้าแตกสลาย

ยูที – เอ๋!!?

บาคุระ – Dark Mirror

หมับ หนวด4เส้นของมันเข้ารัดตัวยูทีไว้

ยูที – อ้า!

เด็กสาวร้องอย่างเจ็บปวด

ราวี่ – ยูที!!

บาคุระ – ยอดเยี่ยมมาก ไม่แน่ถ้าฝึกสักร้อยปีฉันอาจจะโดนแซงไปก็ได้

บาคุระตรงเข้ามาจับแก้มของเธอ

บาคุระ – หืม น่ารักจริงๆด้วย นี่ ยูที

บาคุระเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้

บาคุระ – เธอคิดว่าถ้าฉันจะแก้แค้นโดยการปู้ยี่ปู้ยำลูกสาวสุดรักของไอ้คนที่ฉันเกลียดที่สุดเนี่ย มันจะสะใจดีมั้ยน้า?

ยูที – ยะ อย่า ไม่

เด็กสาวน้ำตาคลอ หลับตาด้วยความกลัว แผลบ มันเลียแก้มของเด็กสาวอย่างสัตว์ป่า

ยูที – หยุดเถอะ ได้โปรด!

ราวี่ – เดียร์โบรจัมพ์!!

ร่างของราวี่มีไฟสีฟ้าลุกขึ้น

ราวี่ – แกอย่าแตะต้องยูทีนะเฟ้ย!! บาคุระ! ฮาคิเจ็ทบลูเฟรม!!!!

ตูมมมมมมมมมมมม หมัดของราวี่พุ่งเข้าใส่ บาคระใช้บาเรียกันไว้ได้อีกครั้ง มันจับแขนราวี่และดึงเขาเข้ามา

ราวี่ – สุซาคุ! คาเรน!

ทั้ง2เข้าใจที่ราวี่จะบอกคือ ระหว่างที่เขาสู้กับบาคุระ ให้เข้าไปช่วยยูทีโดยด่วน
บาคุระที่จับราวี่ตัวเข้าหาก็ใช้เท้าเตะไปที่คอ ราวี่ไหวตัวทันจึงเตะรับไว้ด้วยขาที่หุ้มเพลิง แต่ก็รู้สึกได้ว่ามันหนักหน่วงมาก

ราวี่ – ฮึ่ย!!

ราวี่ที่ตั้งหลักได้ก็เตะไปที่ลำตัว บาคุระหลบได้ทัน จังหวะที่จอมมารชะงัก หนุ่มผมแดงก็รวมพลังไว่ที่หมัดและชกไปแต่ว่าบาคุระเอนตัวหลบได้พร้อม. . .
ตูมมมมมมมมมมมมม

ราวี่ – อั่กกก~~~!!!

บาคุระเตะไปที่ก้านคอของราวี่อย่างจัง จากนั้นมันก็จับร่างของเขาฟาดลงไปกับพื้น

ราวี่ – อ๊อกกกกก~~~~~~~~!!!!

สุซาคุ&คาเรน – หน่อยแก!!

สุซาคุพุ่งนำ ดาบ2เล่มในมือตวัดใส่ บาคุระเอียงตัวหลบได้และจังหวะนั้นคาเรนก็พุ่งเข้ามา ใช้กรงเล็บจับที่หัวบาคุระ

คาเรน – เสร็จฉันล่ะ!!

เปรี้ยงงงงงงงงงงง คลื่นวงน้ำของเธออัดใส่ร่างบาคุระอย่างจัง แต่มันกลับไม่เป็นไรเลย

บาคุระ – เธอก็สวยดีนะ หน้าอกหน้าใจนี่สะบึ้มสุดๆไปเลย

คาเรน หนอย!

บาคุระจับแขนของกุเร็นที่จับหัวมัน และใช้มืออีกข้างแบมือไว้ที่หน้าคาเรนและ

บาคุระ – คืนให้นะ

เปรี้ยงงงงงงงง คลื่นวงน้ำสีดำถูกยิงสาดใส่หน้าของคาเรน

คาเรน – อ้าาาาาา~~~~~~!!!!!!

สุซาคุ – คาเรน!!

บาคุระ – วางใจเถอะ กับผู้หญิงสวยๆฉันไม่ฆ่าหรอก. . . .ถ้าไม่จำเป็น

สาวผมแดงนอนสลบเพราะคลื่นพลังของอีกฝ่าย สุซาคุที่เห็นแบบนั้นก็เดือดจัด เขากำดาบแน่นและพุ่งใส่จอมมาร

สุซาคุ – คำสาปกีอัส(ตูต้องรอด)ทำงาน!!

สุซาคุตวัดดาบบาคุระใช้มือที่ปล่อยบาเรียรับไว้ สุซาคุได้โอกาสใช้ท่าสปินคิกเข้าใส่ บาคุระโดดหลบและ
ตูมมมมมมมมมมมมมม มันใช้เท้าขวาเหยียบที่หัวสุซาคุกระแทกกับพื้น

สุซาคุ – อ๊อกกก~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!

จอมมารออกแรงที่ฝ่าเท้ากดขยี้ลงไปอีก

Skull ต่อทีครับ แค่ช่วยสุซาคุได้ก็พอ

ป.ล.1เนื่องจากเฟรยก้าร่ายเวทย์ไม่จบ เลยรักษาได้ครึ่งเดียวนะครับ
ป.ล.2 บาคุระในร่างนี้บอกเลยว่าไร้เทียมทานนะครับเพราะผมถือว่ามันเป็นตัวร้ายที่เก่งที่สุด(จนกว่าจะมีตัวอื่น)
ป.ล.3 ถามzetพวกที่เหลือเดี๋ยวให้มาพร้อมดร.ดูมได้มั้ยครับ?
ป.ล.4 เนื้อเรื่องช่วงนี้จะเร็วหน่อยนะครับ เพราะของบาคุระผมคิดไว้หมดแล้ว
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3371
เดี๋ยวผมจะเขียนฉากยูคาริเปิดฉากอัดบาคุระแล้วโดนตีกลับหมดครับ จากนั้นถึงเป็นฉากโชว์เทพของเซทเขา ส่วนดูมจะตามมาที่หลังนะครับ

ปล.ช่วยตัดฉากของคาซึระออกด้วยนะครับ
pyroman ผ สมาชิก
· #3372
^
ตัดออกแล้วครับ(เป็นอุริวแทน)
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3373
ต่อนะครับ

เซท เดดพูล และอุริวได้ติดตามนานก้าจนมาถึงสนามรบ ทั้งสามคนก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น

ภาพที่ทั้งสามเห็นก็คือ สิ่งมีชีวิตอัปลักษ์ตนหนึ่งหน้าตาราวกับเทพสงครามเคออสจากเกม Warhammer40k กำลังต่อสู้ตะลุมบอนกับพวกของท่านนายพลและนาสก้าอยู่

อุริว: เจ้าตัวอัปลักษ์นั่นมันตัวอะไรกัน!?
เซท: อย่างบอกนะว่านั่นคือจอมมาร?
เดดพูล: เฮ้! เจ้านั่นนะเหรอบาคุระ? นี่มันไม่เหมือนกับในเกมการ์ดยูกิโอเลยนี่หว่า!? หรือว่าเจ้านั่นมันปลดปล่อยสวัสดิคร้าบกัน!? นี่ชั้นอุตสาห์เตรียมดูเอลดิกส์มาเพื่อการนี้เชียวนะเว้ย! เพราะแกเขียนชักช้านั่นล่ะไอ้คนเขียน!

อ้าว? ด่าตรูซะงั้น?

แต่ว่าเซทกลับไม่ได้สนใจพฤติกรรมว่าคนอ่านด่าคนเขียนของเดดพูลเลยแม้แต่น้อย ตรงกับข้าม สายตาของเขากลับจอดจ้องไปที่บุคคลหนึ่ง

ท่ามกลางความชุลมุนในสนามรบ ยาคุโมะ ยูคาริกำลังบัญชาการเหล่าสหายจากเก็นโซเคียวเข้าไปตะลุมบอนในสนามรบ

เซท: ...ยูคาริ?
อุริว: ยัยนั่นมันคนรู้จักแกที่เจอกันในงานเลี้ยงตอนนั้นนี่นา? ไม่ยักรู้ว่ามีเพื่อเยอะขนาดนี้นะเนี่ย? สงสัยเจ้าหล่อนกะจะทุ่มหมดหน้าตักเลยล่ะมั้ง?
เซท: ยัยบ้านั้นเล่นขนกันมาทั้งเก็นโซเคียวแบบนี้ สติดีหรือเปล่าเนี่ย?
เดดพูล: ที่นี้จะเอายังไงล่ะ? ลงไปแจมกับเข้าเลยมั้ย? ชั้นรู้สึกคันไม้คันตีลซะแล้วสิ
เซท: ของมันแน่อยู่แล้ว แต่ก่อนอื่น พวกเราต้องวางแผนกันก่อน พวกนายสองคนมาทางนี้ (ซุบซิบ ๆ ๆ)

ขณะเดียวกันนั่นเอง

เหล่าหน่วยทะลวงฟันของขบวนร้อยอสูรแห่งเก็นโซเคียวกำลังต่อกรกับบาคุระอยู่

ยูกิ: ย๊าาาาากกกก!
ซุยกะ: ว้ากกกกกกกกก!

อิบุกิ ซุยกะ และ โฮชิกุนมะ ยูกิ สองยักษาแห่งเก็นโซเคียวผู้เก่งกาจวิ่งควงกำปั้นเข้าหาจอมมาร แต่ทว่ากำปั้นของทั้งสองถูกจอมมารหยุดเอาไว้อย่างง่ายดาย ยักษาทั้สองถึงกับตกตะลึงจนสร่างเมาทันที

ซุยกะ: อึ๊ก!
ยูกิ: อะไรกัน!? รับกำปั้นของพวกเราด้วยมือเปล่างั้นหรือ!?
บาคุระ: อะไรกัน? พลังของยักษ์อย่างพวกแกมีแค่นี้เองหรือ? กระจอกเป็นบ้า!!

บาคุระจับหัวของยักษ์สาวทั้งสองคนเอาไง้แน่นแล้ว เอาหัวของทั้งสองโขกเข้าหากันอย่างรุนแรงจากกนั้นก็โยนทั้งสองไปราวกับตุ๊กตาพังๆ

โมวโคว: ถ้าอย่างนั้นเจอนี่หน่อยเป็นไง!

ฟูจิวาระ โมโคว วิ่งเข้ามาประทะกับจอมารพร้อมกับระดมเตะใส่ไม่ยัง

โมโคว: ตอนนี้ล่ะเคย์เนะ!
เคย์เนะ: เข้าใจแล้ว!

เคย์เนะในร่างฮาคุทาคุอาศัยตอนที่จอมมารถูกระดมเตะเข้าไปประชิดตัว จากนั้นเธอก็ดึงคอเสื้อของจอมมารแล้วเฮตบัตใส่อย่างรุนแรง

เปรี้ยง!

โมโคว: จบเห่ล่ะทีนี้! เจอท่าเฮตบัตแห่งความรักของเคย์เนะไปถ้ายังยืนได้ก็ให้มันรู้ไปสิ!
เคย์เนะ: ..................
โมโคว: เคย์เนะ?

ฉูดดดดดดดดดดด!! น้ำพุเลือดพุ่งกระฉูดออกมาจากหัวของฮาคุทาคุ จากนั้นร่างของเธอก็ลงไปกองกับพื้น

บาคุระ: กระจอกจริง ๆ
โมโคว: บ้าน่ะ! โดนท่าเฮตบัตของเคย์เนะไปเต็มๆขนาดนี้!? อย่าบอกนะว่ากระโหลกเจ้านั่นแข็งกว่าPADของยัยเมดบ้านมารแดงน่ะ!?
ซาคุระ: ชั้นไม่ได้ใส่PADนะคะ!!
บาคุระ: ต่อไปก็ตาแกล่ะ มนุษย์อมตะฟูจิวาระ!!

บาคุระวิ่งเข้ามาหาโมโควพร้อมกับหยิ่บสิ่งหนึ่งมาด้วย สิ่งนั้นคือ......

โมโคว: .....นั่นมัน......โมโควตะ....เปรี้ยง!!!

จอมมารหยิบโมโควตันเข้ามาฟาดใส่โมโควจนจมดิน

อายะ: อ๊ายะ ยะ ยะ ยะ ยะ ยะ ยะ!!!

ชาเมมารุ อายะบุกเข้าโจมติใส่บาคุระเป็นรายต่อไป โดยอาศัยความเร็วที่ตนถนัดบินล้อมกรอบจอมมาเอาไว้

อายะ: โฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ! ตามความเร็วของชั้นคนนี้ไม่ทันล่ะสิ! ที่นี้ก็เตรียมตัวจบเห่ได้ละ....
บาคุระ: ชิ้ง!!
อายะ: อี๋!!!!

อายะที่หมายจะจู่โจมเผด็จศึกกลับชะงักงันด้วยความกลัวเมื่อบาคุระปล่อยจิตสังหารออกมา

อายะ: อะ ๆ ๆ ๆ อาย๊ะ?
บาคุระ: กลัวจนก้าวขาไม่ออกเลยหรือ? สมแล้วที่เป็นเทนงู เผ่าพันธุ์โยวไคที่ขี้ขลาดที่สุด อย่างพวกแกก็มีดีแค่หนีไวเท่านั้นล่ะ!!

บาคุระซัดกำปั้นเข้าไปที่ใบหน้าของเทนงูสาวเข้าอย่างจังจนตัวลอย

อายะ: อ๊าาาาาาาาาาย๊าาาาาาาาาาาา!!!!
บาคุระ: กระจ๊อกเป็นบ้าเลยว่ะพวกแก! 55555555!

เดี๋ยวมาต่อครับ
pyroman ผ สมาชิก
· #3374
เซท จากนี้ให้บาคุระลดความรุนแรงกับผู้หญิง+พูดดีกับผู้หญิงขึ้นหน่อยนะครับ เพราะถึงจะเกลียดมนุษย์แต่เฮียแกก็พอยกเว้นผู้เหญิงได้
(แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่ฆ่า)
nazzga สมาชิก
· #3375
^
ถามอีก 2 ข้อ

1)ช่วยแต่ว่าบาคุระมีลูกศิษย์เป็นมนุษย์ซักคนได้ไหมครับ คือผมจะได้แต่ว่าลูกศิษย์คนนั้นคือผมตอนเป็นมนุษย์ยังไม่เป็นเทพน่ะครับน่ะ แถมบาคุระคงจำผมไม่ได้จนกระทั้งถอดหน้ากากให้ดูน่ะแหละ

2)ตอนที่ผมใช่ท่าราชาดาบๆดาบเล่มสุดท้ายที่เป็นไวค์เซเบอร์น่ะครับ นั้นแหละแอลติเกียร์ ส่วนรูปร่างที่แท้จริงหลังจากรวมตัวกับมุเก็น ตัวคมดาบจะเป็นแบบ คาตานะ น่ะครับ ส่วนเจ้ซาเอโกะเหมือนเดิมน่ะ
pyroman ผ สมาชิก
· #3376
1)ช่วยแต่ว่าบาคุระมีลูกศิษย์เป็นมนุษย์ซักคนได้ไหมครับ คือผมจะได้แต่ว่าลูกศิษย์คนนั้นคือผมตอนเป็นมนุษย์ยังไม่เป็นเทพน่ะครับน่ะ แถมบาคุระคงจำผมไม่ได้จนกระทั้งถอดหน้ากากให้ดูน่ะแหละ
- มันไม่มีลูกศฺิษย์น่ะสิครับ เป็นมนุษย์ด้วยยิ่งแล้วใหญ่


2)ตอนที่ผมใช่ท่าราชาดาบๆดาบเล่มสุดท้ายที่เป็นไวค์เซเบอร์น่ะครับ นั้นแหละแอลติเกียร์ ส่วนรูปร่างที่แท้จริงหลังจากรวมตัวกับมุเก็น ตัวคมดาบจะเป็นแบบ คาตานะ น่ะครับ ส่วนเจ้ซาเอโกะเหมือนเดิมน่ะ
- ครับ เชิญ(ถ้าเป็นไม้ตายสุดยอดไว้ใช้ตอนเอาคืนนะ)
nazzga สมาชิก
· #3377
^
แล้วท่านจะได้เห็นอังค์กับเอย์จิในคราบ นาสกับไพโร
skull สมาชิก
· #3378
มีลูกพลังสีเขียวยิงมาที่บาคุระ

บาคุระ:?

จอมมารปัดลูกพลังได้อย่างง่ายดาย

เซซิลี่:ฮึ่ย

สคัลในคราบผู้หญิงพุ่งรัวหมัดใส่บาคุระแบบไม่ยั้ง

บาคุระ:ฮึ

ควับ ควับ ควับ

บาคุระหลบหมัดได้ทั้งหมด

เซซิลี่:ไปไหนกัน?

และมีเสียงพูดออกมา

บาคุระ:แกไม่ใช่ผู้หญิง แกแค่แปลงร่างเท่านั้น
เซซิลี่:ออกมาเซ่ แกอยู่ไหน?

ปล.ต่อเลยครับ
zeya สมาชิก
· #3379
ขอต่อละนะ

เฟรยก้าค่อยๆยันตัวขึ้นมาก่อนสะบัดหัวไล่ความงุนงง

เฟรยก้า - ดันลืมไปว่ายาที่เราดืมไปเมื่อกี้ยังไม่ทันออกฤทธิ์เลยนี่หว่า....กลับไปมีหวังโดนเจ้านายแซวแน่ๆ

เฟรยก้ามองไปรอบๆเห็นคนอื่นๆกำลังรบกับบาคุระอยู่ซึ่งแต่ละคนนั้นโดนบาคุระไล่ต้อนอย่างไม่มีทางโต้กลับ

เฟรยก้า - เฮ้อ....เฟรยก้าเองก็ไม่ใช่สายบู๊ซะด้วยสิ.....แต่ว่าคนพวกนั้น....

เฟรยก้านั้นมองไปยังเซท เดดพูลและอุริวที่ซุบซิบวางเเผนการกันอยู่ไม่ห่างจากที่นี่เท่าไหร่หญิงสาวยิ้มแล้วเรียกตระกร้าของตนออกมาหยิบขวดแก้วที่มียาสีม่วงซีดๆออกมา

เฟรยก้า - เมื่อกี้ประมาทไปหน่อย........

เฟรยก้านั้นยังคงเทของเหลวในขวดเเแก้วนั้นลงพื้นก่อนจะสลายกลายเป็นกลีบดอกไม้กลุ่มเล็กๆลอยไปโดนไม่มีใครสังเกตเห็น

เฟรยก้า - จริงอยู่ที่เฟรยก้าสู้ซึ่งๆหน้าไม่เก่งแต่ถ้ากวนประสาท วางกับดัก ซุ่มโจมตี นี่ละของถนัดของเฟรยก้าละ

(จะต่อก็ต่อเลยจะให้บาคุระไปเจออะไรก็ตามแต่ท่าน)
nazzga สมาชิก
· #3380
^
กลีบดอกไม้?อย่าบอกน่ะว่าไดม่อนโรส