LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์2 ภาคFinal

พูดคุยทั่วไป 8 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 75 💬 3,562

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ภาคสุดท้ายที่ Last Boss ตัวจริงจะออกมา ขอเชิญเหล่าผู้กล้าทั้งหน้าเก่าจาก กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์ กับ มาเริ่มเทศกาลล่ากระต่ายกันเถอะ....เฮ้!!!!!!!!! โดย กองกำลังปราบอาเบะ รวมทั้งท่านอื่นที่สนใจก็เชิญมาร่วมในบทสุดท้ายนี้ได้เลยนะครับ
สำหรับท่านเก่าๆใช้พลังกับท่าจาก2ภาคก่อนได้เหมือนเดิม.(ท่านที่เข้าใหม่ ตั้งเองได้เลยครับ

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

3,562 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
pyroman ผ สมาชิก
· #3421
^
Zet เดี๋ยวเสร็จของคุณแล้ว ผมจะให้มีดราม่า+สปอย์ภาค3นิดหน่อยของความลับบ้านมารแดงนะครับ
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3422
^
ตามสบายครับ

ไปก่อนนะครับเดี๋ยวมาอีกพรุ่งนี้
nazzga สมาชิก
· #3423
(ดันหนีสแปม)
nazzga สมาชิก
· #3424
(ดันอีกรอบ)
general juladis สมาชิก
· #3425
gr. juladis อะไรกัน ทำอะไรไม่ได้เลยรึไงเนี่ย!!!!!!

บาคุระ ลงก้นทะเลไปซะ มุซาชิ !!!!!!

gr. juladis คาซึรากิ ยิงปืนกลสกัดกระสุนไว้!!!!!!

...ครับ!!!!!

gr. juladis คาซึรากิ ให้เรือรบ ทั้งหมด 15 ลำ เปิดระบบ วราป์ไว้ ผมคิดอะไรดีๆออกแล้ว

..... ครับ!!!!!....

บนเรือ มุซาชิ

คาซึรากิ เอาล่ะแจ้งไปยังเรือทั้งหมด เปิดระบบวราป์ เปิดทิ้งไว้เฉยนะ

คาซาริ กี่ลำครับที่จะให้เปิด

คาซึรากิ หมดทุกลำ

คาซาริ ครับ!!!!...นี่ มุซาชิ ถึงเรือทุกลำ เปิดระบบวราป์ เอาไว้ และปล่อยไว้แบบนั้น

คาซึรากิ ระบบวราป์เปิดแล้ว!!!!

ด้านนายพล จูลาดิส

gr. juladis เอาล่ะเคยเล่นเกมนี่ไหม ที่มีแก้ว 3 ใบ 1 ใน 3 ใบนั่นแหละที่จะมีเหรียญ ซ่อนอยู่ นี่ก็ใช้หลักการเดียวกัน

.... อ้อเข้าใจแล้วครับ!!!!....

gr. juladis เอาล่ัะั คาซึรากิ เตรียมยิงปืนใหญ่!!!!!!!

.... ครับผม!!!!!!

ด้าน กองเรือสหพันธ์

รูปภาพ

โยเนคุระ เรือรบทุกลำเตรียมพร้อมยิงแล้ว!!!!!!!

คาซึรากิ สั่งมาเลยครับ ท่านนายพล!!!!!!

...... ถล่มให้ยับ!!!!!!!!!!!!!!!!

รูปภาพ

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

รูปภาพ

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

วิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

ปล.คุณไพโรแต่งถึงแค่ บาคุระ ส่งกระสุนผมกลับมาพอนะครับ ที่เหลือผมต่อเอง ว่าจะโชว์แผนใหม่กับพลังของผมซักหน่อย
pyroman ผ สมาชิก
· #3426
ต่อ ท่านนายพล

บาคุระ – ไม่เข็ดไม่จำเลยนะ

บาคุระหยุดกระสุนทั้งหมดอีกครั้ง

บาคุระ – ก็ดี คราวนี้จะได้ตายๆไปให้หมดซะ!

และมันก็ส่งกระสุนทั้งหมดกลับไป

ต่อเลยครับ เขียนถึงแค่จบแผนคุณพอนะครับ เดี๋ยวบาคุระว่าไงผมแต่งเอง

ป.ล. ว่าจะบอกนานแล้ว ตอนเขียนบาคุระผมจะให้อารมณ์จอมมารคือเหยียดหยาม ดูถูกพวกเราสาระพัด
ถ้าตรงไหนว่าแรงไปต้องขอโทษด้วยจริงๆครับ (_ _)
general juladis สมาชิก
· #3427
gr. juladis เยี่ยม เลยเพื่อน.....ตอนนี้ล่ะ

...จากนั้นชายหนุ่มหลับตาลงพร้อมขยับมือทั้งสองข้างไปซ้ายที ขวาที เหมือนกำลังจัดสลับอะไรบางอย่าง...

บาคุระ แกจะทำอะไรของแก!!!!!

gr. juladis เล่นซ่อนแอบไงล่ะั!!!!!

...........วิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว......

ซู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ซู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ซู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ซู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

gr. juladis ผิดคาดไหมล่ะ แค่เปิดระบบ วราป์ไว้ แต่ชั้นมีพลังที่สามารถควบคุมอาวุธต่างได้...ชั้นก็แค่ ขยับเรือไปในที่ที่ปลอดภัยแค่นั้น
pyroman ผ สมาชิก
· #3428
ถามท่านนายพล จะให้บาคุระโต้กลับรึเปล่าครับ?
(ถามไว้ก่อนเพราะกองเรือเราเหลือน้อยแล้ว)
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3429
ของผมกำลังเขียนอยู่นะครับ รอสักครู่
general juladis สมาชิก
· #3430
ไม่แล้วครับ แต่ผมจะยิงก่อกวนเรื่อย โต้กลับก็คือ ยิงกระสุนคืนแหละครับ แต่ผมจะเอาเรือหลบแบบนี้เรื่อยๆ เหมือนกับ เล่นซ่อนแอบ ครับ

(15 ลำนี่ถือว่าเต็มกลืนแล้วครับ สำหรับเรือ จาก 50 ลำ)
pyroman ผ สมาชิก
· #3431
งั้นzetต่อได้เลยครับ(ไม่กดดันนะครับ แต่งไปเรื่อยๆตามสบาย)
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3432
มาต่อแล้วครับ

ฟรานรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่ตัวเองถูกขัดจังหวะ"การเล่น"ของตนด้วยการยิงปืนใหญ่ของท่านนายพลจึงหันมาดุท่านนายพลพร้อมกับทำหน้าบึ้งใส่

ฟราน: คุณลุงชุดขาวที่อยู่ตรงนั้นน่ะ อย่าแย่งฟรานเล่นจะได้มั้ย!? ฟรานกำลังสนุกกับพี่ชายอยู่เลยอ่ะ บู่ บู่!
ท่านนายพล: เล่นงั้นเหรอ? สาวน้อย เธอจะเป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้หรอนะ แต่เจ้านี่เพิ่งจะฆ่าลูกน้องในสังกัดของผมตั้งสามหมื่นคนเชียวนะ!

ท่านนายพลซึ่งกำลังฉุนจัดกำลังจะเดินเข้าไปหาฟรานเพื่อสั่งสอน แต่ถูกกลับถูกหยุดเอาไว้โดยซาคุยะซึ่งปรากฏตัวต่อหน้าราวกับภูตพราย
ซาคุยะ: แกคิดจะทำอะไร?
ท่านนายพล: เธอถอยไปซะ! ผมจะสั่งสอนให้เด็กคนนั้นให้รู้จักสัมมาคารวะซะบ้าง!
ซาคุยะ: ถ้าแกคิดแตะต้องคุณหนูเล็กแม้แต่ปลายก้อยล่ะก็....

ชิ้ง! คมมีดของซาคุยะจ่อไปที่คอของท่านนายพล

ซาคุยะ: ....แกตายแน่...เข้าใจมั้ย?
บาคุระ: อ้าว ๆ แตกคอกันซะแล้วหรือไง?
ท่านนายพล: ถอยไปซะ
ซาคุยะ: ไม่ค่ะ!
ท่านนายพล: บอกว่าให้ถอยไปไงล่ะเว้ย!

ท่านนายพลและซาคุยะคงจะเปิดมวยนอกสนามไปแล้ว ถ้าเกิด เรมิเลียและยูคาริไม่โผล่เข้ามาห้ามซะก่อน

ยูคาริ: เอ้าๆ! พอเท่านี้กันก่อนนะทั้งสองคน
เรมิเลีย: วางอาวุธซะ ซาคุยะ

ซาคุยะเก็บมีดของตนลง เรมิเลียหันไปคุยกับท่านนายพลเป็นรายต่อไป

เรมิเลีย: นายน่ะ ถ้าไม่ว่าอะไรช่วยถอยไปดูห่างๆหน่อยจะได้มั้ย?
ท่านนายพล: ว่ายังไงนะ?
ยูคาริ: ก็ตามที่ว่ามานั่นล่ะคุณพลเรือเอก คราวนี้พวกนายช่วยถอยไปห่างๆหน่อยจะได้มั้ย?
ท่านนายพล: อย่ามาพูดบ้าๆนะ! เจ้าปิศาจนั่นมันฆ่าลูกน้องของผมไปนะ!
เรมิเลีย: เรื่องพรรค์นั้น....ไม่เห็นจะเกี่ยวกับพวกเราเลยนี่นา
ยูคาริ: พวกเราเองก็มาที่นี่เพราะมีจุดประสงค์เป็นของตนเองเหมือนกัน เพราะฉะนั้นพวกนายมีความแค้นอะไรกับบาคุระมันก็ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราต้องไปสนใจอยู่แล้ว แค่พวกนายอย่ามาขวางพวกเราก็พอ ทีนี้ก็ถอยไปซะ!
ท่านนายพล: ชิ! บ้าที่สุด!

ท่านนายพลเดาะลิ้นอย่างไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็หลีกทางให้กับเรมิเลียและยูคาริในที่สุด

บาคุระ: แตกคอกันอย่างนี้จะดีเหรอ? พรรคพวกของเธอน่ะยังทำให้ชั้นมีบาดแผลยังไม่ได้สักคนเลยนะ
เรมิเลีย: อย่างแกน่ะแค่พวกชั้นก็เพียงพอแล้ว! ฟราน!
ฟราน: มีอะไรหรือท่านพี่?
เรมิเลีย: สู้กับจอมมารรู้สึกเป็นยังไงบ้าง?
ฟราน: พี่ชายเค้าอึดสุดๆไปเลยล่ะ! ฟรานไม่ได้รู้สึกสนุกสุดๆแบบนี้มานานแล้ว! อยากจะเล่น.....อยากจะเล่นกับพี่ชายเค้าให้มากกว่านี้อีก!
เรมิเลีย: ถ้าอย่างนั้นพี่ก็ขอเล่นกับฟรานด้วยคนจะได้มั้ย?
ฟราน: อ๋า! หรือว่า!? ท่านพี่คิดจะใช้”เจ้านั่น”ใช่มั้ย?
เรมิเลีย: ใช่!“เจ้านั่น”นั่นล่ะ ท่าประสานของพวกเราที่ไม่ได้ใช่มานานยังไงล่ะ
ฟราน: อุว้าววว!! พวก่เราไม่ได้ทำ“เจ้านั่น”มานานตั้งแต่ที่มาริสะชวนแข่งเกมเตะลูกบอลแล้วนะ! หนูเอาด้วย!
เรมิเลีย: ดี! งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าฟราน
ฟราน: ค้าท่านพี่!

ฟรานตอบย่างร่าเริงพร้อมกับบินไปหาพี่สาวของตน

เรมิเลีย: เอาล่ะจะเริ่มละนะ
ฟราน: อ๊า! ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สุดยอดสเปลการ์ดของพวกเรา TRANSYLVANIA!!

🖼 รูปจาก image.ohozaa.com (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ผ่าง!! หอกและดาบเวทย์ของสองพี่น้องเปล่งประกายสีแดงเพลิงเจิดจ้า ไม่บอกก็รู้ว่าตอนนี้ทั้งสองกำลังรวบรวมพลังเวทย์ทั้งหมดของตนอยู่

บาคุระ: โฮ่! พลังเวทย์มหาศาล! ท่าทางจะเป็นท่าที่น่าสนใจน่าดู!

จอมมารแสยะยิ้ม จากนั้นมันก็เกร็งมือขวาของตนชาร์จกระสุนมนตราแห่งความมือเอาไว้

บาคุระ: ถ้าไม่ว่าอะไรชั้นขอทำลาย”เจ้านั่น”ของเธอละกัน!
มาริสะ: อ๋า! โกงนี่หว่า! ไหนบอกว่านายจะยืนให้พวกเราอัดโดยไม่ตอบโต้ยังไงล่ะ
บาคุระ: ชั้นเปลี่ยนใจแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วงไม่เอาถึงตายหรอก แค่ทำให้ขยับไม่ได้ก็พอ ก็จากนี้ไปพวกเธอต้องกลายเป็นทาสของชั้นนี่นะ!

มันหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง มือขวาของมันชาร์จกระสุนเวทย์ไ ว้เต็มร้อย พร้อมที่จะยิงออกไปใส่สองพี่น้องสการ์เล็ต
เรย์มุ: เรมิเลีย! ฟราน! รีบหลบไปเร็วเข้า!
บาคุระ: ช้าไปแล้วเฟ้ย! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!

จอมมารเงื้อมือขวาขึ้นหมายจะยิงกระสุนเวทย์ลูกใหญ่ใส่ แต่ทว่า....

หมับ! แขนของบาคุระถูกหยุดไว้โดยบุคคลคนหนึ่ง เมดแห่งบ้านมารแดงซาคุยะนั่นเอง
จอมารรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะ อันที่จริงเขาเองก็ไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าจะมีใครที่เข้ามาประชิดตัวเขาขนาดนี้โดยไม่รู้ตัวมาก่อน

บาคุระ: แก.....มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงกัน.....
ซาคุยะ: ถอยห่างออกจากคุณหนูเดี๋ยวนี้
บาคุระ: ชิ!

จอมมารเบนมือของตนมาที่ซาคุยะทันที แต่ทว่า...

ซาคุยะ: ZA WARUDO!!(THE WORLD!!)

ชิ้ง! อาณาเขตเวลาจาก”เดอะเวิลด์”สแตนด์ของซาคุยะคลุมจอมมารและซาคุยะเอาไว้ เวลาภายใต้อาณาเขตของซาคุยะหยุดนิ่ง มีแค่เจ้าตัวเท่าที่ยังขยับได้อยู่

ซาคุยะ: ตราบใดที่อิซาโยอิ ซาคุยะและ”เดอะเวิลด์”ยังอยู่ ความพยายามของแกที่จะทำร้ายคุณหนูและคุณหนูเล็กนั่นมัน.....เปล่าประโยชน์!

เปรี้ยง! กำปั้นของ”เดอะเวิลด์”ต่อยเข้าไปที่ท้องของจอมมารซึ่งถูกหยุดเวลาเอาไว้อย่างเต็มเปา จากนั้นสแตนด์ของซาคุยะก็เริ่มระดมหมัดใส่จอมมารอย่างไม่ยั้ง

รูปภาพ

ซาคุยะ: เมื่ออยู่ต่อหน้า”เดอะเวิลด์”ความสามารถของแกมันก็ เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์!
รูปภาพ

ซาคุยะ: เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์!

รูปภาพ

ซาคุยะ: WRYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYY!!! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์!

รูปภาพ

ซาคุยะ: เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์! เปล่าประโยชน์ว้อยยยยยยยยยยยย! นะคะ!

ยังไม่พอ ดูเหมือนจะยังไม่สะใจ ซาคุยะหยิบเอามีดจำนวนหนึ่งที่ซ่อนไว้ในแพด.....เอ๊ย! หน้าอกจากนั้นก็ขว้างออกไป

🖼 รูปจาก image.ohozaa.com (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ซาคุยะ: รับไปซะ!!

ฟุ่บ! มีดที่ถูกขว้างออกไปหยุดค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ

ซาคุยะ: ........เวลาเริ่มเดิน

ซร้วบบบบบบบ!! มีดทั้งหมดเข้าเป้าอย่างแม่นยำ จอมมารเซถลาจากแรงประทะของมีด แม้จะไม่ได้รับบาดเจ็บ(มีดของซาคุยะที่ขว้างไปทั้งหมดบิ่นจนใช้งานไม่ได้เมื่อสัมผัสกับผิวหนังของจอมมารไม่รู้ว่ามันหนังเหนียวอะไรกันนักกันหนา)แต่นั่นก็เบนความสนใจของจอมมารมากพอที่จะให้เรมิเลียและฟรานร่ายสเปลการ์ดของตนได้สำเร็จ

🖼 รูปจาก image.ohozaa.com (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

เรมิเลีย: ทำได้ดีมากซาคุยะ! เอาล่ะจอมมาร! รับสเปลการ์ดขั้นสุดยอดของพวกเราไปซะ!
ฟราน: อ๊า! ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ พี่ชาย! ฟรานจะไปล่ะน้า! อย่าเพิ่งตายซะล่ะ!
เรมิเลีย: สเปลการ์ดประสานของพวกเราสองพี่น้อยสการ์เล็ต TRANSYLVANIA!!
คลิ๊กที่นี่เพื่อฟังเพลงประกอบ

เรมิลีย: ไฮ่ย่าห์! WRYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYY!!!!!

เรมิเลียซัดหอกเวทย์กุงกุนีย์ใส่ หอกเวทย์พุ่งเข้าใส่จอมมารโดยมีฟรานซึ่งถือดาบแดงแห่งเลวาทีนโดยสารมาด้วย

ฟราน: อ๊า! ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆ ๆ! บดขยี้!!!!

ตูมมมมมมมม! หอกเวทย์สีแดงและดาบยักษ์สีเลือดพุ่งทะลวงฟาดฟันเข้าใส่จอมมาร เกิดระเบิดรุนแรงขนาดนิวเคลียร์ย่อม จนทุกคนที่อยู่รอบๆหาที่เกาะกับแทบไม่ทัน (ส่วนบุนชิจิและมิสึโอมิกลับยืนเฉยๆไม่สะทกสะท้านอะไรเลยสักนิด)
มาริสะ: เหวยยยยยยยยยยยย! แบบนี้มันเล่นกันแรงไปแล้วนะเฟ้ย!
เรย์มุ: ยัยบ้าเรมิเลีย! คิดจะเผาที่นี้ให้เป็นจุลหรือไงกัน!
ยูคาริ: แล้วจอมมารล่ะ!?

พื้นที่บริเวณรอบๆถูกไปเผาจนเป็นสีแดงฉาน ตรงใจกลางของกราวด์ซีโร่มีรอยไหม้รูปร่างคล้ายตราประจำตระกูลอลูคาร์ต
ขนาดใหญ่ประทับเอาไว้ แต่ทว่ากลับไม่เห็นวี่แววของจอมมารเลยแม้แต่น้อย

ฟราน: ว้า! อะไรกัน? สลายกลายเป็นผุยผงไปแล้วเหรอ?
เรมิเลีย: ไม่ต้องแปลกใจหรอกฟราน ก็ตั้งแต่สามร้อยปีที่ผ่านมานอกจากเรย์มุแล้วก็ยังไม่มีใครที่โดนท่าของเราไปแล้วรอดชีวิตอยู่ได้เลยนี่นา ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ !
ฟราน: อ๊า ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!
บาคุระ: ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ งั้นแสดงว่าชั้นเป็นคนที่สองที่รอดจากท่าของพวกเธอมาได้สินะ!

เรมิเลียตกใจพร้อมกับหันหลังไปทางต้นเสียง บาคุระยืนแสยะยิ้มอยู่ข้างหลังเธอและน้องสาวโดยไม่มีแม้แต่แผลไฟลวงเลยแม้แต่น้อย

เรมิเลีย: แก!!
ซาคุยะ: คุณหนู! คุณหนูเล็ก!
บาคุระ: เอาล่ะ! ชั้นขอเอาคืนบ้างล่ะนะ

ต่อได้เลยครับคุณไพโร รังแกพวกแก็งบ้านมารแดงได้เต็มที่เลยครับ(เดี๋ยวจะกลับมาปิดฉากของยูคาริ แล้วเริ่มฉากของเซทกับดูมซะที)

เพิ่มเติมเล็กน้อย: เรมิเลีย เรย์มุ มาริสะ ฟราน และยูคาริเกือบทั้งหมดผมเอาแบบจากKoumajou Densetsuนะครับ(เพราะฉะนั้นเลวาทีนของฟรานจึงเป็นดาบเคลย์มอร์สีแดงเลือดไม่ใช่ไม้เท้ายังไงล่ะครับ)
ปล.รู้สึกว่าฉากของซาคุยะมันเปล่าประโยชน์ยังไงก็ไม่รู้แฮะ =v=llp
general juladis สมาชิก
· #3433
ถามเซท ถ้าไม่ให้ผมยุ่ง แล้วจะให้ผมทำอะไรล่ะ เพราะผมเข้าโจมตีมันตรงๆก็ไม่ได้ มีอาวุธแบบเดียวที่ใช้ได้ก็แค่เรือ
pyroman ผ สมาชิก
· #3434
ต่อจากzet

หมับ หมับ หนวดรยางค์2เส้นของบาคุระรัดตัว2พี่น้องสการ์เล็ต

เรมี่/ฟราน – อ๋าาาาาาาา~~~~~!!!!!!!!
โคอาคุมะ – ไม่ได้การล่ะ!
เหม่ยหลิง – หนอยแก!!
ซาคุยะ – ปล่อยพวกคุณหนูเดี๋ยวนี้นะ!!

ทั้ง3พุ่งเข้าหาบาคุระ ในขณะที่พาชูรี่ก็ร่ายมนต์อีกครั้ง และ
ฟุบ หมับๆๆๆ บาคุระส่งหนวดที่ซ้อนไว้อีก4เส้นพุ่งออกมาจากพื้นรัดตัวทั้ง4ในขณะที่เผลอ

4สาว – อ๋าาาาาาาา~~~~~~~!!!!!!!!

กองกำลังบ้านมารแดงถูกจับรัดแขนหมดในพริบตา

เรย์มุ – เรมี่!

บาคุระกวาดตามองเชลยที่จับได้และก็ไปต้องกับนักเวทย์สาวฮิคกี้ประจำหอสมุด
มันเดินตรงไปที่หญิงสาวที่ดิ้นรนอย่างไร้ทางสู้ แสยะยิ้มและส่งสายตาถูกใจซึ่งยูคาริที่เคยเจอมาแล้วถึงกับผวาเลย

ยูคาริ – รีบช่วยพวกนั้นเร็ว!!

สิ้นเสียงสั่งการ เหล่าพวกพ้องทั้งหมดก็โรมรันเข้าโจมตีด้วยทุกอย่างที่มี ทั้งปล่อยพลังระยะไกลและเข้าประชิด
ทว่าดวงตาทั่วร้างของซาตานก็เปิดขึ้นอีกครั้ง บาเรียแห่งความมืดยังคงรับการโจมตีทั้งหมดได้สบายๆ

ZEN – ชิ! นอกจากจะแกร่งพอๆกับเวคเตอร์แล้ว ยังใช้ได้ไม่จำกัดเวลาอีกเหรอ ขี้โกงเกินไปแล้ว!!

บาคุระไม่แยแสการโจมตีที่เข้าใส่ มันเดินตรงไปหาเหยื่อที่มันหมายปอง

บาคุระ – พาชูรี่ โนวเลจ เธอนี่สวยดีนะ

พาเช่ – อึก!

บาคุระ – จะหน้าอกที่ได้รูปนั่นก็ดี ร่างกายที่ป่วยกระเสาะกระแสะนั่นก็ดี ไหนจะหน้าสวย ผมงามๆ กับ กับผิวขาวๆนี่อีกและสมองอันปราดเปรื่องนั่นด้วย . . . ถูกใจซะจริง

จอมเวทย์สาวหน้าแดงเล็กน้อยทั้งอายทั้งเจ็บใจที่ถูกวิเคราะห์อย่างหื่นกระหาย
ซาตานหนุ่มไม่สนใจ มันใช้เล็บแหลมที่มือฉีกเสื้อบริเวรเอวของเธอออกเล็กน้อย

พาเช่ – ยะ หยุดนะ!
โคอาคุมะ – ท่านพาชูลี่!!
บาคุระ – ขาวจริงๆด้วย หึหึหึหึหึหึ

บาคุระยื่นมือไปสัมผัสด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย พาเช่หน้าแดงก่ำ น้ำตาค่อยๆออกมาจากคลอเบ้า

บาคุระ – อืม. . . . . .หือ?

จู่ๆหน้าของจอมมารที่กำลังเสพสุขก็หยุดชะงักลงไม่กี่วิที่สัมผัสตัวพาชูลี่

บาคุระ - . . . .หรือว่า. . . . . .

นอกจากจะหยุดมือแล้ว บาคุระยังมีสีหน้าสงสัยเล็กน้อยเกิดขึ้นด้วย เหมือนกับรู้ถึงอะไรที่ผิดปกติของสาวผู้นี้
มันพินิจอยู่ครู่นึงก่อนจะจับคางพาเช่เบาๆแล้วเลื่อนตัวเธอมาใกล้ๆ

บาคุระ – ขอเสียมารยาทหน่อยนะ

พาเช่ – แกจะทำอะ- อู้!

ไม่ทันพูดจบริมฝีปากของเธอก็ถูกประกบด้วยริมฝีปากของจอมมารอย่างไม่ทันตั้งตัว

เรมี่ – พาเช่!!

มาริสะ – แก๊ก๊ก๊!!!! ปล่อยพาเช่เดี๋ยวนี้นะ!!

มาริสะที่เป็นคู่วาย เอ๊ย! คนขโมยหนังสือ เอ๊ย! รักสามเส้า เอ๊ย! เพื่อนนักเวทย์ เอ๊ย ถูกแล้ว รีบพุ่งไปช่วยทันที่แต่ก็ไม่อาจผ่านม่านพลังได้

บาคุระยังคงทำการDeepKissอย่างรุนแรง เสียงอู้อี้ดังออกมาจากลำคอของพาเช่ น้ำตาไหลออกมาเป็นทางร่างกายร้อนฉ่ากับใบหน้าที่แดงวาบ

พอรัส – นั่นมันทำอะไรน่ะ

เบฮีมอท – อ่านใจไง

พอรัส – อ่านใจ?

พอรัสถามเบฮีมอธที่บาดเจ็บในอ้อมแขนของตน

เบฮีมอธ – นี่เป็นความสามารถที่ท่านซาตานจะใช้กับผู้หญิงเท่านั้น เป็นการอ่านข้อมูลทั้งหมดในสมองของอีกฝ่ายโดยการจูบที่ร้องแรง

ราวี่ – จะ จูบงั้นเหรอ?

ราวี่ที่เจ็บปางตายพยายามลุกขึ้นมา และมองไปที่บาคุระ

ราวี่ – ไอ้บ้านั่น!!. . . . . . . . . . . น่าอิจฉาฟะ

ยูที – โป๊ก!(เขกหัวราวี่) พูดบ้าอะไรยะ!!

และเมื่อได้ข้อมูลที่ต้องการ บาคุระก็เอาปากออกจากหญิงสาว

พาเช่ – แคก! แคก!

พาชูรี่ที่หน้านองไปด้วยน้ำตาสำลักเพราะการDeepKissครั้งแรกโดยที่อีกฝ่ายยื่นลิ้นยาวได้ราวกับจิ้งจก
บาคุระมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยเมื่อได้รู้ความจริงของจอมเวทย์สาวคนนี้

บาคุระ – น่าตกใจจริงๆ เป็นอย่างที่คิดเลยสินะ

จอมมารหนุ่มพูดออกมา ทำสีหน้าเคร่งเล็กน้อย

เดดพูล – อะไร!? มันรู้อะไรเหรอ!? . . . . . . . . หรือว่า!!?

เดดพูลมีสีหน้าเครียดจัดและพูดในสิ่งที่เดาไว้คือ

เดดพูล – แกอย่าบอกนะว่า. . . . . . . . . . . .จริงๆแล้วพาชูรี่เป็นสาวดุ้- อุ๊ฟ!!

เซท – อย่าพูดอะไรที่ทำร้ายจิตใจแฟนๆโทโฮนะว้อยยยยยย~~~~~~~!!!!!!!!!!!

เซทโดดถีบใส่หน้าเดดพูลอย่างจัง และในตอนนั้นเองบาคุระก็หันมามองพวกเซท

บาคุระ – วางใจเถอะ หญิงแท้100%

อุริว – ได้ยินด้วยเหรอยะ!? เอ๊ะ! เดดพูลมันตะโกนก็ต้องได้ยินสิเนอะ

เซท – แล้วหล่อนจะตบมุขทำไมเนี่ย!!?

บาคุระ(หันกลับมามองพาเช่) – ที่น่าสนใจคืออย่างอื่นต่างหากล่ะ . . . . เรมีเลีย สการ์เล็ต

ซาตานเอ่ยชื่อของหนูน้อยแวมไพร์(อายุ500ขวบ)พร้อมหันไปมอง

บาคุระ – ฝีมือเธอใช่มั้ย? ทำแบบนี้ไม่ผิดกฎรึไง ถึงจะบอกว่าช่วยเพื่อนก็เถอะ

เรมี่กัดฟันอย่างโกรธแค้นที่บาคุระรู้เรื่องนี้และที่ทำกับเพื่อนของเธอ บาคุระจ้องตอบอย่างเรียบเฉยแต่จู่ๆก็มีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อยอีกครั้ง

บาคุระ – ไม่สิ

บาคุระดึงตัวเรมี่เข้ามาใกล้ๆและเริ่มพินิจดู

บาคุระ – เธอก็. .เป็นเหมือนกันเหรอ?

เรมี่ – แก!! ถ้าบอกกออกไปล่ะก็ฉันฆ่าแกแน่!!

บาคุระ – ถ้าไม่ใช่เธอ แล้วใครล่ะ ใครที่ทำเรื่องแบบนี้ได้?

จอมมารหนุ่มกวาดตามองไปยังเชลยทั้ง6มันทั้งสงสัยและอยากรู้ว่าใครที่ทำเรื่องนี้ได้(คนอ่าน - ก็มันเรื่องอะไรละเว้ย)
และแล้วสายตาของมันก็ไปหยุดลงที่หญิงสาวคนนึง คนที่อยู่ในกลุ่มนี้ คนที่ทำเรื่องที่มันสงสัยอยู่
นั่นคือ. . . . . . .

บาคุระ – ไม่จริงน่า. . .เธอเองเหรอ?. . .อิซาโยอิ ซาคุยะ

จอมมารเอ่ยชื่อพร้อมจ้องมองเมดสาวอย่างเหลือเชื่อ แต่กลับกันซาคุยะกับมีสีหน้าไม่รู้เรื่อง ไม่รู้เลยว่าบาคุระพูดถึงเรื่องอะไร

บาคุระ – สุดยอด. . .สุดยอด! สุดยอดเลยฟะ! นี่ฝีมือเธอเหรอ ทั้งที่เป็นแค่มนุษย์แท้ๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!!!!

ซาคุยะ – อะไรนะ

บาคุระ – ให้ตายสิ! ทำได้ดีผิดคาดเลยนะเนี่ย จักรวาลนี้ช่างกว้างใหญ่จริงนะ ไม่นึกเลยว่าจะมีมนุษย์ที่ทำได้ด้วยอยู่แฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆ!!!!

ซาคุยะ – อะไรน่ะ? พูดอะไรของแก!? ฉันไม่รู้เรื่อง!!

บาคุระ – ไม่เอาน่า ฉันยกนิ้วให้เลยนะ

ซาคุยะ – ก็บอกว่าไม่รู้ยังไงล่ะยะ!! ท่านพาชูลี่กับคุณหนูมีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ!!?

บาคุระ - . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

จู่ๆบาคุระก็หยุดหัวเราะ สีหน้าเรียบเฉย+อึ้งเล็กน้อยปรากฏออกมาแทน มันใช้หนวดนำตัวซาคุยะเข้ามาใกล้

บาคุระ – ก็อยากจะชมอยู่นะว่าโกหกได้เก่งมาก แต่นี่เหมือนจะพูดความจริงแฮะ

ตอนนี้ความรู้สึกสงสัยของซาคุยะมีมากกว่าความกลัวต่อบาคุระแล้ว เพราะเธอไม่รู้จริงๆว่าบาคุระพูดถึงอะไรกันแน่

บาคุระ – แกล้งทำเป็นลืม. . .ไม่สิ. . . . . . . .“ลบความทรงจำ”
พวกเราทั้งหมด – !!!?

บรรยากาศแสนอึดอัดก่อตัวขึ้น ทั้งพวกราวี่ มิซึโอมิ เซท ZEN จูลาดิส สาวๆโทโฮกระทั่งตัวซาคุยะเองก็เข้าใจจริงๆว่าบาคุระพูดถึงเรื่องอะไร
ทุกๆคนเว้นแต่. . . . . . . .เรมี่ ฟราน พาเช่ โคอาคุมะ หมวย ที่ดูจะรู้
เพราะพวกเธอพยายามดิ้นให้หลุดจากหนวดของบาคุระ ทั้ง5สาวมีสีหน้าเหมือนกลัวสิ่งที่จอมมารจะพูดออกไป

เรมี่ – บาคุระแก!! อย่าพูดไปเชียวนะ!

บาคุระที่ได้ยินแบบนั้นก็คิดอยู่ครู่นึง ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาให้เรมี่เห็น

บาคุระ – รู้มั้ยเรมีเลีย ว่าผู้หญิงตอนร้องไห้ก็น่ารักนะ ยิ่งตอนอยู่ในสภาพสิ้นหวังแล้วเจ็บปวดน่ะสุดยอดเลยล่ะ

บาคุระหันมาตอบด้วยสีหน้าชั่วร้ายอันหื่นกระหาย ก่อนจะเดินเข้าไปหาซาคุยะ

บาคุระ – นี่ซาคุยะ เธอนึกไม่ออกจริงเหรอว่าฉันพูดถึงเรื่องอะไร?
ซาคุยะ – อึก! ก็บอกแล้วไงว่าไม่รู้น่ะ!!
บาคุระ - ถึงจะลบความทรงจำแต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะลืมทั้งหมดนี่. . .

บาคุระเคลื่อนตัวไปข้างหูซาคุยะ มันพูดด้วยเสียงกระซิบแต่ชัดจนได้ยินกันทั้งหมด
. . . . . .คืนฝนตกในวันที่27กันยายน. . . . .

ซาคุยะ - !!!?
บาคุระ – จำได้ใช่มั้ย?
ซาคุยะ – มะ ไม่ ไม่นะ

เมดสาวแห่งบ้านมารแดงเอ่ยออกมาเหมือนนึกอะไรออกดวงตาลืมโตสีหน้าตกใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
และในหัวของเธอก็เริ่มมีภาพปรากฏออกมาเหมือนเครื่องฉายหนัง
. . . . . . .วันนั้น
วันที่27กันยายน. . . .ในคืนที่ฝนตกหนัก
ภาพของคฤหาสน์มารแดงที่เปียกไปด้วยน้ำฝน ภาพเธอนั่งกอดเขาอยู่หน้าเตาผิง ภาพต่างๆในวันนั้นและเรื่องราวที่ผ่านมาค่อยๆทำให้เธอนึกออก
เปรี้ยงงงงงงงงงงงง เสียงฟ้าฝ่าในคืนที่27กันยายนเรียกเธอกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง

ซาคุยะ – ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย~~~~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

หญิงสาวกรีดร้องดังลั่นอย่างเจ็บปวดราวกับว่าได้เห็นสิ่งที่เลวร้าย ความทรงจำที่แสนเจ็บปวด
น้ำใส่ๆทะลักออกจากดวงตาคู่นั้นด้วยความกลัวสุดขีด นัยน์ตาเปิดออกเพราะไม่อยากรับรู้

โคอาคุมะ – คุณซาคุยะ!!
หมวย – ถ้าปล่อยไว้แบบนี้คุณซาคุยะมีหวัง!. . .
ฟราน – ท่านพี่คะ!
เรมี่ – อย่านะบาคุระ! หยุดเถอะ ฉันขอร้องล่ะได้โปรดเถอะ!!

สาวน้อยแวมไพร์เอ่ยขึ้น ซาตานหันกลับมามองและยิ้มอย่างทุกที

บาคุระ – ไม่ได้หรอก เพราะน้ำตาของสาวงามคือสิ่งที่ฉันโปรดปรานซะด้วย

บรรดาสาวๆบ้านมารแดงต่างร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจช่วยซาคุยะได้ ไม่แม้แต่จะเก็บความลับนี้ได้
บาคุระเข้าไปกระซิบข้างหูซาคุยะที่กรีดร้องจนคอแทบแห้งผาก น้ำใส่ยังออกมาจากเปลือกตาที่ปิดสนิทเพราะความกลัวและสิ้นหวัง

บาคุระ – เธอก็รู้ดีนี่ซาคุยะ
ซาคุยะ – ไม่นะ ไม่
บาคุระ – ว่าจริงๆแล้วน่ะ. . . . . .

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงง

บาคุระ - !?

ซาตานหันไปมองยังผู้ที่โดดถีบใส่บาเรียของตนเพราะรู้สึกว่าผู้ที่มานี่มีพลังมากกว่าคนก่อน
บุรุษผู้นั้นคือ. . . . . . . . . . .
รูปภาพ
โกคิ – น้ำตาของหญิงสาวกำลังไหลริน

เทพอสูรโกคิปรากฏกาย

บาคุระเริ่มสนใจผู้มาใหม่ มันเหวี่ยงสาวๆบ้านมารแดงเบาๆไปกองรวมกัน พร้องส่งสายตาประมาณว่า“เดี๋ยวค่อยต่อทีหลังไปให้”
ทันทีที่หลุดออกมา โคอาคุมะก็ตรงไปดูแลพาชูลี่ เช่นเดียวกับที่ เรมี่ ฟราน และเหม่ยหลิงรีบเข้าไปประคองซาคุยะที่ดูเหมือนจิตใจถูกทำร้ายอย่างมาก

ซาคุยะ – ไม่. . . .คุณหนู. . . .ไม่
เรมี่ – ไม่เป็นไรซาคุยะ ไม่เป็นไร พวกเราอยู่นี่แล้ว
ซาคุยะ - . . . . . . . . . .อื้อ. . . . . . .

ตัดมาอีกด้าน

บาคุระ – แกเป็นใคร?
โกคิ – คนประเภทเดียวกับเจ้าไงล่ะ
รูปภาพ
บาคุระ – เห น่าสนดีแฮะ

ต่อเลยครับzet ให้พวกโทโฮลุยก่อน เดี๋ยวตอนโกคิลุย+ดร.ดูมกับพวกที่เหลือมาผมแต่งเอง

ป.ล. zeyaจะแต่งว่าตามโกคิมาก็ได้นะครับ
Angel-is-egg สมาชิก
· #3435
ผมเข้ามาปรบมือให้กับความพยายามของแต่ละคนวะ
/จุดไฟ
รูปภาพ
nazzga สมาชิก
· #3436
^
นั้นแล้วสัมพเวสีก็กลับมาเกิดที่โลลิอีกจนได้ อยากเชิญคุณมาบรรเทาทุกเว็ปนี้เหลือเกิน มองผู้ที่ถูกแบนแต่มาสมัครใหม่ด้วยสีหน้าว่างเปล่า และอนาตสังขารยิ้งนัก
pyroman ผ สมาชิก
· #3437
^
คนเราชอบ/เกลียดไม่เหมือนกันครับ เขาไม่ชอบก็ไม่เป็นไร เราก็ทำของเราต่อไปถ้าไม่ทำให้ใครเดือดร้อน
Angel-is-egg สมาชิก
· #3438
^
อะไรของคุณครับคุณ nazza ผมก็เล่นของผมดีๆ
ผมเคยเล่นที่นี่ แต่ก็หายไปได้... นะ แล้วก็พึ่งกลับมาเล่นใหม่
ฮืม... แค่ผมปรบมือให้กับทุกท่านที่นี่ ที่เขียนฟิคเรื่องกันขึ้นมาไม่ได้เลยเหรอ?มันแค่การแสดงความเห็นในแบบฉบับของผม แต่ถ้าคุณไม่ชอบก็ขออภัยด้วยครับ
ฮืม ส่วนจุดไฟนี้ ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายนะครับ แต่ถ้าคุณคิดยังงั้นจริง ผมเปลี่ยนใหม่ก็ได้ครับ
/จุดไฟปิ้งมาชเมลโล่ว ซุ่มดูสถานการ์ณ...
รูปภาพ
ผมชื่อ แอง ยินดีที่ได้รู้จักครับ...
pyroman ผ สมาชิก
· #3439
^
ยินดีรู้จักครับ ^^
Teostra สมาชิก
· #3440
อะไรก็ช่างไม่ได้ว่าอะไร สบายๆ แต่ขออย่าหนึ่ง "งดดราม่า"