LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์2 ภาคFinal

พูดคุยทั่วไป 8 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 116 💬 3,562

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ภาคสุดท้ายที่ Last Boss ตัวจริงจะออกมา ขอเชิญเหล่าผู้กล้าทั้งหน้าเก่าจาก กปอ.กับเกมส์แอลเซเรนิสออร์นไลฟ์ กับ มาเริ่มเทศกาลล่ากระต่ายกันเถอะ....เฮ้!!!!!!!!! โดย กองกำลังปราบอาเบะ รวมทั้งท่านอื่นที่สนใจก็เชิญมาร่วมในบทสุดท้ายนี้ได้เลยนะครับ
สำหรับท่านเก่าๆใช้พลังกับท่าจาก2ภาคก่อนได้เหมือนเดิม.(ท่านที่เข้าใหม่ ตั้งเองได้เลยครับ

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

3,562 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
nazzga สมาชิก
· #3521
@อยู่ที่ลาว

ลบแล้ว
V
V
pyroman ผ สมาชิก
· #3522
^
nazzga ฉากนั่นเก็บไว้ตอนเอาคืนเถอะครับ ไม่งั้นมันไม่ได้อารมณ์
skull สมาชิก
· #3523
^
ใกล้ช่วงโต้กลับแล้วใช่มั้ยครับ?
pyroman ผ สมาชิก
· #3524
^
ครับ
1. 2พี่น้องมา+เฉลยอดีต
2. คันดะโดนบาคุระอัด
3. ได้พลังมาเสริม+ตื้บบาคุระ
general juladis สมาชิก
· #3525
ตอนนี้ใคร อยู่ไหน บ้างครับ ผมเพิ่งสอบเสร็จ กลับมา เบลอ
pyroman ผ สมาชิก
· #3526
อยู่ครับ
general juladis สมาชิก
· #3527
ผมหมายถึงว่าตอนนี้ พวกคุณอยู่ไหน ครับแบบว่า คันดะ อยู่ไหน บาคุระอยู่ไหน แต่ละคนอยู่ เพราะผมจะให้พวกกัปตันไพรซ์ ปล่อยของบ้างล่ะ
pyroman ผ สมาชิก
· #3528
ก็เหมือนเดิมแหละครับ
พี่น้องคันดะ โดนกักตัวอยู่
บาคุระ+พวกเรา+ตัวคุณ เกาะเดิม แค่มันใช้พลังที่เปลี่ยนมิติเป็นสีดำคลุมเกาะ
general juladis สมาชิก
· #3529
บนเกาะ สถานี สื่อสารร้าง TF 141

กัปตันไพรซ์ เจ้าหมอ(บาคุระ)นั่นทำอะไรอีก ท้องฟ้าเปลี่ยนสีแบบนี้....

แซนด์แมน เชื่อมอินเตอร์คอมได้แล้วครับ โชคดีที่ระบบสัญญาณไม่โดนกวน เราต่อเข้ากับสัญญาณ แพนทากอน แล้วครับ!!!!!......

กัปตันไพรซ์ เยี่ยม!!!!! มาชั้นคุยเอง....นี่กัปตัน จอน์ห ซี ไพรซ์ ของหน่วย task force 141 เราต้องการกำลังเสริม

....... ว่าไปกัปตันไพรซ์....

กัปตัน ไพรซ์ เราโดนโจมตีหนักกองกำลังของนายพล จูลาดิส กว่า 3/4 ถูกถล่มเรียบ เราต้องการกำลังเสริม

....พิกัดล่ะ...

กัปตันไพรซ์ 230.956เร็วหน่อยก็ดีมีอะไรเอามาให้หมดเลย เพราะตอนนี้ จะชิบหายกันทั้งหน่วยแล้ว!!!!!!

......รับทราบ TF 141 เรามีหน่วยปฏิบัตการเรือบรรทุกเครื่องบินอยู่ 1 กองเรือ จากทางเหนือ และทางตะวันออกเรามีหน่วยยกพลขึ้นบกพร้อมนาวิกโยธิน และ เรือบรรทุกเครื่องสนับสนุน พร้อมทีมปฏิบัตการพิเศษ

กัปตัน ไพรซ์ จะมาได้เร็วสุดเมื่อไหร่

......สั่งเมื่อไหร่ก็มาได้เลย.....

กัปตันไพรซ์ รับทราบ ขอบคุณมาก โอเวอร์ลรอด์

โซป เป็นไง บ้างลุง!!!!

กัปตันไพรซ์ เอาล่ะ ที่นี้เรียกพวกเค้ามากันเลย

นิโคไล ครับ นี่บราโว่ 6 เรียกหน่วยปฏิบัตการ เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเล็ก ยู.เอส.เอส. อิโว จิม่า

...... ว่าไปบราโว่ 6 มีอะไรหรอ.....

นิโคไล เราต้องการกำลังเสริม ตอนนี้หน่วยของเรา ถูกโจมตี เราต้องการกำลังเสริม คุณพอจะส่งหน่วย ซีล เข้ามาได้รึเปล่า

...... รออีก 20 นาที หรือเร็วกว่านั้น กำลังเสริจ จะเข้าไปอดทนอีกนิด บราโว่6

นิโคไล รับทราบ เลิกติดต่อ!!!.....
pyroman ผ สมาชิก
· #3530
ท่านนายพล ช่วยแต่งว่าพอเครื่องบินบินเข้ามาในเขตความมืด(DarkWorld)แล้วตัวเครื่องหยุดทำงาน บินเข้าไม่ได้ ได้มั้ยครับ?
ตอนฉากเอาคืนความมืดจะหายไปแล้วคุณก็สั่งเครื่องบินถล่มมันเลย

ป.ล. คนนำเรือบรรทุกเครื่องบินมาให้เป็นรอนเมลก็ดีนะครับ
general juladis สมาชิก
· #3531
ผมมี เรือบรรทุกเครื่องบิน 2 หน่วย ครับ

1 กองเรือบรรทุกเครื่องบิน หน่วยของกองเรือญี่ปุ่น มีเรือ ชินาโน

2 รอมเมล จะมากับเรือบรรทุกเครื่องบิน ของสหรัฐ ครับ เเละจะมีเรือลำหนึ่งปล่อยกำลังเสริม ที่ นิโคไล ขอ มา ครับ
general juladis สมาชิก
· #3532
ด้านหน่วยปฏิบัติการเรือบรรทุกเครื่องบิน ยู.เอส.เอส. อับบราฮัม ลินคอน

รูปภาพ

???? อีกไกลไหมเราจะถึง เกาะนั้น

กัปตัน อีก 20 ไมล์ครับ จะอยู่ในระยะบินโจมตีของฝูงบินเราครับ ผบ. รอมเมล

รอมเมล ดีมาก...เพิ่มความเร็วเข้าไป จากนั้นเราจะประเคนห่ากระสุนใส่พวกมัน

...ครืดดดดดดด.ด.ด.....นี่เรือ ยู.เอส.เอส. มิสซูรี่ เรามาตามเวลานัดของคุณแล้ว ท่าน ผบ. กำลังเข้าร่วมปฏิบัตการ ในฐานะ ฐานปืนลอยน้ำ

รอมเมล รับทราบ มิสซูรี่ เรากำลังรออยู่เลย

พลเรดาห์ ท่านครับ ตอนนี้ มิสซูรี่ เข้ามากลางขบวนเรือ ตอนนี้ อยู่หลังเราครับ

รอมเมล ดี จากนี้ำไปตาเราเอาคืนบ้างล่ะนะ บาคุระ!!!!!!.....

ยู.เอส.เอส. มิสซูรี่

รูปภาพ

กัปตัน เอาล่ะ ผบ.รอมเมล ผมเอาเรือ พิพิธภัณธ์ ออกมาขนาดนี้ หวังว่างานเราคงจะได้แค่มานั่งดูพวกคุณเฉยๆ นะ

ในกองเรือ เรือบรรทุกเครื่องบินลำที่ 2 ยู.เอส.เอส. อิโว จิม่า

รูปภาพ

พลสื่อสาร กัปตัน ครับ!!!!! เราได้สัญญาณ จากหน่วย บราโว่ 6 ครับว่าต้องการกำลังเสริม

กัปตัน งั้นเหรอ...อืมมมม...บนเรือเรามีนาวิกโยธิน 1000 คน รถถัง 5 คน แต่ถ้ารอวมกับเรืออื่นๆ เราก็นับว่าเยอะใช่เล่น....แต่ผมจะทีมปฏิบัตการพิเศษไปก่อนน่ะ

พลสื่อสาร ทีมไหนล่ะครับ

กัปตัน พวกนี้ไง (เอารูปให้ดู)

รูปภาพ

พลสื่อสาร ครับเดี๋ยว ผมจัดการให้...นี่สะพานเรือ เรียกทีม WARFIGHTER อีก 15 นาที ไปรายงานตัวที่โรงเก็บเรือ ด้านล่าง ย้ำ 15 นาที ไปรายงานตัวที่ดรงเก็บด้านล่าง

ห้องพัก

แฮร์รี่(สหรัฐ1) เอาจนได้ พวกเรามีงานทำแล้วสินะ

เเฟลช์(สหรัฐ2) ได้มันอีกแล้ว....แกร๊ก....(ขึ้นนกปืน)

จรอช์(สหรัฐ3) เอาล่ะเร็วเข้าเรามีแค่ 15 นาที

กอร์ดอน(อังกฤษ) เอาล่ะจะเป็นอะไรก็ช่างลุยมัน

วิคเตอร์(รัสเซีย) ได้เวลาฆ่าคน

โจเซฟ(เยอรมัน) ไปเร็วเข้าพวกนายเราไม่มีเวลาทั้งวันนะ

ที่เหลือ รับทราบ!!!!!!!!

ที่โรงเก็บ

แฮร์รี่ เอาล่ะตอนนี้ พวกเราพร้อมกันแล้ว ลงเรือเล็กและเข้าไปยังเกาะนรกนั้นกัน

ทั้งหมด เฮ้!!!!!!!!.....

บนเรือ บรรทุกเครื่องบิน อับบราฮัม ลินคอน

รอมเมล ระยะล่ะ

พลเรดาห์ 400 ไมล์ จากเกาะ ตอนนี้กองเรือของเรา อยนู่ในระยะ โจมตีของเครื่องบินจู่โจมทุกชนิดของเราแล้วครับ!!!!!

รอมเมล งั้นเริ่มเลย โจมตีด้วยฝูงบิน F 18 5 ลำ

บนดาดฟ้า

รูปภาพ

นักบิน 1 ไวเปอร์ 01 เราพร้อมแล้ว!!!!!!

นักบิน 2 ไวเปอร์ 02 เราพร้อมแล้ว!!!!!!

พลดาดฟ้า ดีดได้!!!!!!

รูปภาพ

เฟี้ยววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว.......

รอมเมล เอาล่ะคอยดูเถอะ บาคุระ!!!!!!

อีกด้าน ทีม Warfighter

เรือเร็ว 20 ไมล์จาก เกาะ

วิคเตอร์ อีกนิดเดียวเราใกล้ถึงแล้ว!!!!!!

กอร์ดอน ระวังไว้ ผมเจออะไรไม่รู้เหมือนม่านสีดำ....

จรอช์ เอาล่ะถอยไม่ได้แล้ว ลุยเข้าไปเลย

...เฟี้ยวววววววววววววววววววววววววววววววววว......

แฮร์รี่ F-18 มาจากเรือ ลินคอนแน่เลย

บนฟ้า หน่วยบิน ไวเปอร์

F-18 001

นักบิน 1 เตรียมพร้อมโจมตีเราจะเข้าไปในเขต ม่านสีดำ

นักบิน 2 -5 รับทราบ!!!!!!

นักบิน 3 เอาล่ะ เราเข้ามาแล้ว...เอ๊ะเดี๋ยว กำลังเครื่องยนต์ตก!!!!..บ้าน่า!!!!

นักบิน 4 แย่แล้วเครื่องผมร่วงแล้ว!!!!!...สละเครื่อง!!!!!

นักบิน 5 พวกมันกวนสัญญาณเราเรากำลังร่วง ดีดตัว!!!!!!

นักบิน 1 เปรตเอ้ย!!!!...ผมกำลังร่วง เราเสียการควบคุม!!!!!! เรากำลังตก สละเครื่อง!!!!!

นักบิน 2 สละเครื่องเร็วเข้า!!!!!!.....

เฟี้ยววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว....

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

นักบิน1 (กางร่มออกมาแล้ว) แบบนี้ต่อให้ยกมาทั้งกองทัพ เราก็ไม่มีทางชนะมันได้

นักบิน2 ที่เหลือกก็ขึ้นอยู่้กับ หน่วย Warfighter แล้วล่ะ

บนเกาะ

gr. juladis ไม่เหลือซึ่งความหวังแล้วแบบนี้ ซานย่า อาขอโทษ

ซานย่า คุณอา อย่าพึ่งยอมแพ้สิค่ะ พวกเรายังมีความหวังแม้แต่ในความมืด เราก็จะต้องมีแสงสว่างเสมอค่ะ ถึงแม้ว่าจะมืองไม่เห็นมันแต่เเสงนั้นก็ยังคงอยู่ในใจเราค่ะ คุณอา อย่ายอมแพ้ตรงนี้สิคะ ถึงหนูจะไม่ได้สู้เลยก็ตาม แต่หนูจะขอเป็นกำลังใจให้แทนนะค่ะ

gr. juladis พวกเราจะต้องเจอเเสง แต่ว่าซานย่า ตอนนี้เราต้อง วางแผนกันก่อนน่ะ
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3533
สวัสดีปีใหม่ครับ

ขอโทษที่มาช้าครับ พอดีพักนี้มันค่อนข้างยุ่งๆน่ะครับ

ต่อนะครับ

หลังจากที่บาคุระใช้ Dark World สร้างความมืดปกคลุมไปทั่วเกาะ

เซท: ขี้ศักสิทธิ์....นี่มันอะไรวะเนี่ย? แบบนี้ก็มองไม่เห็นศัตรูน่ะสิ
นาซัส(ร่างดาบ): สร้างเขตแดนความมืดปกคลุมทั่วทั้งเกาะงั้นหรือ? แบบนี้ชักจะท่าไม่ดีแล้ว!
อุริว: ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน? รู้สึกเหมือนกันว่า...ก้าวขาไม่ออกเลย...

เซทตกใจกับความมืดที่อยู่ดีๆรายล้อมตัวของเขา นาซัสในร่างดาบที่อยู่ข้างเอวของเซทก็เริ่มวิตกกังวล ส่วนอุริวเองก็ลงไปทรุดอยู่กับพื้นกอดร่างด้วยความหวาดกลัว มีเพียงเดดพูลเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่แบบไม่รู้สึกรู้สาอะไร

เดดพูล: ................หือ? มีอะไรกันเหรอพวกนาย?

เดดพูลเอะใจและเริ่มหันไปหาสหายร่วมรบ เนื่องจากว่าทั้งสองคนและหนึ่งดาบต่างหันมาจ้องเดดพูลซึ่งยืนแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวแบบไม่วางตา

เซท: .......เดดพูล
เดดพูล: อะไรเหรอ?
เซท: นายไม่รู้สึกอะไรกับความมืดนี่บ้างเลยเหรอ?
เดดพูล: หืม? เอ๋? ฉากนี้ชั้นต้องร้องวีดว้ายกระตู้วู้งั้นเหรอ? เอางั้นก็ได้!

เดดพูลหยิบเอากระดาษโน๊ตอันหนึ่งซึ่งเขียนไว้ว่า"สคริปต์บทพูด"ขึ้นมา จากนั้นก็อ่านออกมาด้วยน้ำเสียงและท่าทางดัดจริตขนาดนางอิจฉาละครน้ำเน่ายังอายทันที

เดดพูล: (เสียงดัดจริต)กรี๊ดดดดด! แม่จ๋า! จีซัส! พีนัทบัตเตอร์! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย! ทุกอย่างมืดไปหมดเลยอ่ะ! แม่จ๋า! เจ้าปิศาจหน้าตาเหมือนตัวร้ายซีรีย์เกมการ์ดมันปล่อยท่าอะไรไม่รู้น่ากัวมากเลยอ่ะ! นู่กัว! นู๋อยากกลับบ้าน! เป็นไงใช่ได้หรือยัง? หรือต้องทำท่าให้ดีดดิ้นกว่านี้อีก
เซท: ...........
นาซัส(ร่างดาบ): ...........
อุริว: .........
เดดพูล: เอ๋? ชั้นทำอะไรผิดงั้นเหรอ?
เซท: เดดพูล.....ชั้นลืมไป นายมันสติแตกนี่หว่า
เดดพูล: เฮ้! ชั้นก็แค่เห็นทุกคนวี้ดว้ายกระตู้วู้กันก็เลยท่องบทตามเดี๋ยวมันจะไม่เข้ากับบรรยากาศแค่นั้นเอง แล้วอีกอย่าง...จะมากังวลอะไรกับความมืดกันนักหนา ไอ้เวลาแบบนี้ใช้ไฟฉายก็สิ้นเรื่อง!

พูดจบว่าแล้วเดดพูลก็หยิบกระเป๋าควานหาไฟฉายทันที

อุริว: ชั้นว่าบางทีแกควรทำอะไรให้มันเข้ากับบรรยากาศบ้างก็ดีนะเจ้านักรบจอมฝอย
เดดพูล: บอกกับตัวเองไปเถอะยัยคาดตา! หรือไม่ก็ไปบอกเจ้าดูมที่มันโผล่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแล้วกำลังคุยกับเจ้าบาคุระล่ะกัน!
เซท: ดูมงั้นเหรอ?

ทั้งหมดหันไปทางที่เดดพูลชี้ทันที ท่ามกลางความเลือนรางในความมืดนั้น ดร.ดูมผู้ชั่วร้ายกำลังเผชิญหน้ากับบาคุระอยู่

เซท: นั่นมัน.....ด๊อกเตอร์ดูมไม่ใช่หรือยังไงกัน?
เดดพูล: ก็แหงล่ะสิ! ท่าทางและการแต่งตัวแบบนั้นต้องเป็นเจ้าด๊อกเตอร์ดูมอย่างไม่ต้องสงสัย! สงสัยมันคงจะรอบทออกจนเบื่อก็เลยโผล่ออกมาล่ะมั้ง

เซทไม่ตอบอะไรกับเดดพูลอีก เขาส่งสัญญาณให้ทุกคนอยู่ในความเงียบ และสังเกตการณ์ดูมกับบาคุระสนทนากันอย่างเงียบๆ

ส่วนดูมกับบาคุระกำลังพูดอะไรกันอยู่นั้น เอาเป็นว่าให้กลับไปดูเรปก่อนๆล่ะกัน

ตัดฉากกลับมาช่วงเวลาปัจจุบัน

ดร.ดูม: โธ่เว้ย! บัดซบ! นี่ดูมมาเสียเที่ยวหรือเนี่ย!? ช่างมัน! หลังจากจัดการจอมมารแล้วข้าเค้นคอถามแกที่หลังก็ได้! ถ้าอย่างนั้น! จงเตรียมรับมือจอมมาร! ถึงพลังอันร้ายกาจของด๊อกเตอร์ดูมผู้นี้! จงออกมา! ดาบศักสิทธิ์แห่งชัยชนะ! เอ๊กซ์คาลิเบอร์!!

แว้ป!!

สิ้นเสียงเรียกของดูม ดาบศักสิทธิ์ที่น่ารำคาญที่สุดในโลกก็ก้าวออกมาจากทางด้านหลังของดูมท่ามกลางสายตางุนงงของสมาชิกทหารรับเจ้าทุกคนที่ซุ่มดูอยู่ตรงนั้น

รูปภาพ

ทุกคน: ...............................

บาคุระ: ..........อะไรของแกวะเนี่ย?

เซท: เดดพูล....รู้อะไรมั้ย? ครั้งแรกที่ชั้นได้เห็นดร.ดูม ชั้นรู้สึกว่าหมอนี่ท่าทางสติแตกเป็นบ้า แต่ตอนนี้ชั้นว่าชั้นคิดผิดแล้วล่ะ เจ้าบ้านี่มันกู่ไม่กลับเลยต่างหาก!
เดดพูล: ไอ้เรื่องนั้นยังไม่เท่าไหร่หรอก....ไอ้เจ้าตัวขาวๆที่เจ้าดูมนำมา ชั้นเห็นแต่แรกก็แบบว่า...ปิ๊ง!ขึ้นมาเลยล่ะ! ไอ้ตัวนั้นน่ะ.....ท่าทางน่ารำคาญเป็นบ้า! แบบวาตูอยากเอาอูซี่จ่อยิงหัวมันแล้วซ้ำด้วยลูกซองเลยอ่ะ!

เดดพูลออกอาการรังเกียจอย่างออกนอกหน้าทันทีเมื่อให้เห็นเอ๊กซ์คาลิเบอร์

ดร.ดูม: ฮ่าๆ ๆ ๆ! เป็นยังไงล่ะจอมมาร! นี่คือดาบศักสิทธิ์แห่งชัยชนะ ที่ผู้ถือมันจะไม่มีวันแพ้และกลายเป็นตำนานยังไงล่ะ! ข้าจะใช้พลังของดาบศักสิทธิ์นี้สับแกให้เป็นชิ้นๆ! จงสำนึกเสียใจที่บังอาจมาต่อกรกับวิคเตอร์ วอน ดูมผู้นี้ซะเถอะ! เอาล่ะ ดาบศักสิทธิ์เอ็กซ์คาลิเบอร์ จงจัดการเจ้าจอมมาให้สิ้นซ......โปีก! แอ๊พ!

พูดยังไม่ทันจบ ไม้เท้าของเอ็กซ์คาลิเบอร์ก็ฟาดเข้าไปที่หัวของดูมอย่างจังจนงอหมดสภาพความเป็นตัวร้ายในบันดล

ดร.ดูม: แก....แกทำบ้าอะไรวะ!!
เอ็กซ์คาลิเบอร์: เจ้าคนโง่เขลา....ใครบอกให้มายืนเก็กอยู่ล้ำหน้าชั้นกันหืม? จำให้ขึ้นสมองเอาไว้เลยนะ ถ้าคิดจะใช้ฉันซึ่งเป็นดาบในตำนานล่ะก็อย่างน้อยต้องรู้ว่าเดินตามหลังชั้นสามก้าวตามกฏและต้องมาทำกิจกรรมอ่านออกเสียงกับชั้นด้วย!
ดร.ดูม: เฮอะ! ทำไมคนอย่างด๊อกเตอร์ดูมต้องมารับฟังคำขอปัญญาอ่อนของแกด้วย?
เอ็กซ์คาลิเบอร์: เพราะว่าชั้นคือตำนานยังไงล่ะ อยากจะฟังตำนานของชั้นมั้ยล่ะ?
ดร.ดูม: โว้ย! ไอ้ดาบงี่เง่าปัญญาอ่อน! มานี่เลย! จำใส่กระโหลกเอาไว้! วิคเตอร์ วอน ดูมผู้นี้เป็นเจ้านายของแกแต่เพียงผู้เดียว! เพราะฉะนั้นหุบปากแล้วแล้วรีบๆมาให้ข้าใช้งานได้แล้ว!
เอ็กซ์คาลิเบอร์: จะทำอะไรน่ะ! อย่ามาแตะต้องตัวข้านะเจ้าคนเขลา!

ดร.ดูมเอื้อมมือคว้าขาของเอ็กซ์คาลิเบอร์ขึ้นมาในสภาพห้อยหัวต่องแต่ง ดาบศักสิทธิ์ในตำนานพยายามที่จะขัดขืนการกระทำอันไร้มารยาทของดูมด้วยการฟาดไม้เท้าใส่หน้าดูมไปมา ดูมจึงโต้กลับด้วยการสะบัดร่างของดาบศักสิทธ์ขึ้นลงพร้อมกับช๊อตไฟฟ้าซ้ำ ในที่สุดดาบศักสิทธิ์ที่น่ารำคาญที่สุดในโลกก็หยุดดิ้นและกลายร่างเป็นดาบในทันใด

ดร.ดูม: ไอ้ดาบปัญญาอ่อน ถ้าไม่ขัดขืนดูมยอมเป็นดาบดีๆก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว
บาคุระ: (ผิวปาก) โฮ่! นายนี่ช่างใจร้ายใจดำจังเลยนะ กับดาบศักสิทธ์ยังทำร้ายได้ลงคอแบบนี้เนี่ย หึ หึ หึ
ดร.ดูม: ใครที่มันบังอาจเป็นปฏิปักติกับดูม มันผู้นั้นต้องได้รับโทษยิ่งกว่าความตาย! ข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายจอมมาร ถ้าเจ้าเลือกที่จะยอมแพ้ต่อดูมผู้นี้พร้อมกับกราบเท้าขอขมาพร้อมกับพูดว่า"ขอโทษครับท่าดร.ดูมผู้ยิ่งใหญ่ผมมันเป็นแค่ไรน้ำชั้นต่ำที่ริอาจอยากเกิดเป็นเทพครับ"ข้าอาจจะเมตตาและไว้ชีวิตเจ้าก็ได้
บาคุระ: เห แล้วถ้าชั้นไม่เลือกข้อนั้นล่ะ
ดร.ดูม: ถ้าอย่างนั้นก็จงเตรียมตัวรับมือกับพลังอันไร้ขีดจำกัดของดูมและดาบศักสิทธิ์เอ็กซ์คาลิเบอร์เล่มนี้ได้เลย!

บาคุระ: ถ้าอย่างนั้น....ชั้นขอตัวเลือกที่สามว่ะ อัดแกให้เละแล้วให้แกลงมาหมอกราบแทบเท้าพร้อมกับพูด"ขอโทษครับท่านซาตานผมมันต่ำกว่าไรน้ำผมจะไม่เสนอหน้าเกิดมาให้ท่านได้เห็นอีกแล้วครับ"จากนั้นค่อยฆ่าทิ้งดีกว่า
ดร.ดูม: โง่เขลายิ่งนัก! ถ้าอย่างนั้นก็จงเตรียมตัวรับมือกับพลังอันร้ายกาจของดร.ดูมผู้นี้ได้!

ไปนอนก่อนล่ะครับ Happy New Year ครับ
ไม่ระบุตัว
· #3534
วันนี้มีใครอยู่บ้างครับ? แค่ถามเฉยๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมาเขียนต่อ
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3535
^
ลืมไป เรปบนนั่นผมเองครับ(ลืมล๊อกอิน)
skull สมาชิก
· #3536
ถ้าอยากรู้ว่าใครอยู่ก็สังเกตตรง online users ด้านล่างเลยครับ จะรู้ว่าใคร login บ้าง
zetsubou-samurai สมาชิก
· #3537
ขอต่อสักนิดนะครับ(ถ้าไม่มีใครมาต่อ)

ดร.ดูม: เตรียมรับมือจอมมาร! จงสำนึกเสียใจที่บังอาจมาต่อกรกับด๊อกเตอร์ดูมผู้นี้ซะเถอะ!

รูปภาพ

THE FINGER LASERS!!(aka. Photon Arrays)

ลำแสงจากนิ้วมือทั้งห้าของดูมพุ่งระดมเข้าใส่แบบรอบทิศทาง หลังจากที่ระดมยิงใส่ดูมก็พุ่งตัวกระโดดเข้ามากระโดดถีบขาคู่ใส่หน้าของจอมมารอย่างจัง

ดร.ดูม: FOOTDIVE!!

เปรี้ยง!

ดร.ดูม: ฮ่า ๆ ๆ ๆ! เป็นยังไงล่ะ! การโจมตีต่อเนื่องอันร้ายกาจของดูมผู้นี้
บาคุระ: .........กระจอกว่ะ
ดร.ดูม: หืม!?

ฝ่าเท้าของดูมประทับหน้าของบาคุระเข้าอย่างจัง แต่ว่าการโจมตีนั้นกลับทำอะไรมันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

บาคุระ: ถ้าฝีมือของแกมีแค่นี้ ชั้นว่าอย่ามาเสนอหน้าให้เห็นเลยดีกว่า

บาคุระเงื้อมือขวาขึ้นหมายจะทุบร่างของดูมให้เละ แต่พอจอมมารเหวี่ยงแขนออกไป ร่างของดูมก็กลายเป็นแสงวาบหายไปจากตรงนั้น

บาคุระ: !!
ดร.ดูม: ฮ่า ๆ ๆ! อย่างแกไม่มีทางจับความเร็วของ"แสงได้ทันหรอก!

ดร.ดูมปรากฏร่างออกมาให้เห็นอีกครั้งต่อหน้าจอมมารพร้อมกับเยาะเย้ยถากถางใส่

บาคุระ: ความเร็วแสงแบบนั้น.....แกใช้พลังของดาบในตำนานนั่นสินะ
ดร.ดูม: ถูกต้อง! ด้วยพลังของดาบศักสิทธิ์เอ็กซ์คาลิเบอร์เล่มนี้ ตอนนี้ดูมสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วประดุจแสง ด้วยความเร็วระดับ"ตำนาน"นี้ต่อให้แกเร็วแค่ไหนก็ไม่สามารถแตะต้องดูมได้หรอก!

ดูมพูดโอ้อวดพร้อมกับชูดาบศักสิทธิ์ในตำนาน ซึ่งกำลังดิ้นไปมาให้หลุดพ้นจากมือของดูมอยู่ให้ดู

เอ็กซ์คาลิเบอร์: ปล่อยชั้นนะเจ้าคนถ่อย! นี่แกโอหังขนาดใช้พลังของชั้นโดยไม่ได้รับอนุญาติเชียวเหรอ!
ดร.ดูม: หุปปากเจ้าดาบน่ารำคาญ! ถ้าแกไม่ได้มีพลังอันร้ายกาจล่ะก็ แกได้กลายเป็นเศษเหล็กในเตาหลอมในปราสาทของดูมไปแล้ว! เอาล่ะจอมมาร! คราวนี้เตรียมตัวตายได้!

ดูมยกแขนซ้ายชูขึ้นราวกับให้สัญญาณ ทันใดนั้นก้อนหินจำนวนมากก็ลอยขึ้นมารอบๆตัวดูม

รูปภาพ

ดร.ดูม: MOLECULAR SHIELD!!

สิ้นเสียงของดูมก้อนหินเหล่านั้นก็พุ่งเข้าใส่จอมมารทันที

รูปภาพ

ฟ้าวว!!

บาคุระ: !!
ดร.ดูม: ท่าไม้ตายคอมโบก้นหีบของด๊อกเตอร์ดูม.....

รูปภาพ

"MOLECULAR SHIELD: ราชันย์หินผาบดขยี้!!

ตูม!!!

บาคุระ: อะ...อึ๊ก!!
ดร.ดูม: ยังไม่หมดแค่นี้หรอกจอมมาร! จงเบิ่งตาชมซะ!! พลังระดับตำนานของดาบศักสิทธิ์เอ็กซ์คาลิเบอร์! EXCALIBUR THE ATOMIC!

ดูมพุ่งเข้ามาเงื้อดาบศักสิทธิ์ฟันใส่ร่างของจอมมารเกิดระเบิดเปรี้ยงบนร่างของจอมมารที่ถูกฟัน พร้อมกับดูมที่ยืนหันหลังแอ๊กท่าฟันอย่างเท่โดยมีฉากระเบิดเป็นแบ๊คกราวด์

BAKOOM!!

บาคุระ: .......
ดร.ดูม: ฮ่า ๆ ๆ ๆ! เป็นยังไงล่ะ! รู้ซึ้งถึงพลังระดับตำนานของดูมหรือยัง!

ต่อได้เลยครับ ตอนนี้เริ่มหมดมุขแล้ว ขอโทษที่มาเขียนช้าครับ
PotorisT02 สมาชิก
· #3538
สวัสดีครับ มือใหม่ขอจอย
ชื่อ:ริโซะ
เผ่า:ไซบอร์ค
กิลด์:นักรบไซบอร์ค
อายุ:15
น้ำหนัก:70
ส่วนสูง:155
เพศ:ชาย
PotorisT02 สมาชิก
· #3539
ก่อนที่จะเข้าเนื่อเรื่องคลิก เล่นวิดีโอ YouTube
เรี่มเนื้อเรืองของผมละ
ณ เรือบรรทุกอาวุตของหน่วยGLAในมหาสมุทรแปซิฟิก
รูปภาพ
ริโซะที่หลับใหลอยู่ในแคปซูล ที่อยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ ได้ตื่นขึ้นแล้วออกจากแคปซูล
ริโซะ:ห่ะ......ที่นี่ที่ใหน.....ทำไมมันมืดมนอย่างนี้
-[Mission Start]-
ริโซะพยายามหาทางออกจากตู้คอนเทนเนอร์อันมืดมิดแต่ริโซะมองไม่เห็นจึงไม่รู้ว่าทางใหนเป็นประตู ริโซะพุ่งชนแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะตู้คอนเทนเนอร์นี่ทำมาจากโลหะพิเศษz ระหว่างริโซะกำลังพุ่งชน ริโสะสะดุดอะไรบางอย่าง
ริโซะ:โอ๊ยยยยย เจ็บจุงเบย
???:นี่นาย
ริโซะ:ใครนะ
Rockman(ในร่างcyber-elf):ฉันชื่อRockmanหุ่นยนต์ของดร.ไรต์ ฉันถูกสร้างมาเพื่อพิทักษ์โลก
ริโซะ:ฉันชื่อริโซะ ยินดีที่ได้รู้จัก
Rockman(ในร่างcyber-elf):ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกัน
ริโซะ:อืมว่าแต่ที่นี่ที่ใหน ทำไมมันมืดจริง
Rockman(ในร่างcyber-elf):เดี่ยวฉันจะส่องแสงให้
วิ้งงงงงง.........
แล้วตู้คอนเทนเนอร์ค่อยๆสว่างขึ้น
ริโซะ:ห่ะ ประตูอยู่นั่นไง
Rockman(ในร่างcyber-elf):อย่าพึ่งรีบร้อนสิมีแม่กุญแจด้านนอกอยู่
ริโซะ:จะให้ทำยังไงละ
Rockman(ในร่างcyber-elf):เอาอาวุตของฉันไป
ริโซะ:แล้วอยู่ตรงใหน
Rockman(ในร่างcyber-elf):อยู่ตรงฉันนี่
ริโซะเก็บอาวุตของRockman
ริโซะ:ได้ล่ะ
Rizo got Rockman\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\'s buster
Rockman(ในร่างcyber-elf):ทีนี่ยิงประตูเลยริโซะ
ริโซะยิงบัสเตอร์ใส่ประตู
ปี้ววว.....ปี้ววว.....ปี้ววว
กระสุนเจาะทะลุประตูจนแม่กุญแจพัง
ริโซะ:ประตูเปิดแล้ว
Rockman(ในร่างcyber-elf):ไปเลย
ทั่งสองออกจากตู้คอนเทนเนอร์
ทหารGLA:หยุดซะเจ้าไซบอร์คถ้าไม่อยากตาย
ริโซะ:ทำอยางไงดีละrockman
Rockman(ในร่างcyber-elf):จงกล้าและเผชินหน้าสิ ริโซะ
ริโซะ:ได้เลย
ริโซะยิงบัสเตอร์ใส่พวกGLA
ปี้ววว....ปี้ววว....ปี้ววว
ทหารGLAทั่งหมดตาย
Rockman(ในร่างcyber-elf):ไปเลย
ริโซะ:อืม
ทั่งสองหนีไปแต่ก็จนตรอกที่หัวเรือ ทันได้นั่นก็มีเสียงจากไกล
???:โบล่วว
Rockman(ในร่างcyber-elf):เสียงนั่นRushนี่
Rushในโหมดเจ็ตได้บินมาหาทั่งสอง
Rush:โบล่วว
Rockman(ในร่างcyber-elf):ขึ้นไปยืนบนRushสิ ริโซะ
ริโซะ:ได้เลย
ริโซะได้ขึ้นไปยืนบนRushแล้วบินไป
ริโซะ:ยู้ฮู
ทันได้นั่นเครื่องบินรบของกองกำลังGLA2ลำบินตามมา
ก่อนที่จะเข้าเนื้อเรื่องคลิก เล่นวิดีโอ YouTube
ริโซะ:เอาไปกินซะ
ริโซะยิงบัสเตอร์ใส่เครื่องบินรบของกองกำลังGLA
ปี้ววว...ปี้ววว
เครื่องบินรบของกองกำลังGLAยิงขีปณาวุตแต่กระสุนบัสเตอร์ไปโดนขีปณาวุต
ตูมมม
กระสุนบัสเตอร์ที่ไมโดนไปโดนเครื่องบินรบของกองกำลังGLAแต่ไม่เข้า
กี้งงงง
ริโซะ:ทำไม่มันไม่เข้า
Rockman(ในร่างcyber-elf):ลองชาร์จยิงสิ ริโซะ
ริโซะ:ได้เลย
ริโซะยิงชาร์จบัสเตอร์ใส่เครื่องบินรบของกองกำลังGLAลำหนึ่ง
เฟี่ยววววววว......บูม
เครื่องบินรบของกองกำลังGLAร่วงไปลำหนึ่ง
ริโซะ:เหลืออีกลำสินะ
ริโซะยิงชาร์จบัสเตอร์ใส่เครื่องบินรบของกองกำลังGLAอีกลำ
เฟี่ยววววววว......บูม
ฟี่ววว.........
เครื่องบินรบของกองกำลังGLAอีกลำหลบชาร์จบัสเตอร์ได้
ริโซะ:ห่ะ ทำไมมันหลบได้ มันเร็วจริงๆ
Rush:โบล่ววว
Rushเร่งความเร็ว
ริโซะ:ดีมากRushตอนนี่เราตามเครื่องบินรบได้ละ
ริโซะยิงชาร์จบัสเตอร์ใส่เครื่องบินรบของกองกำลังGLAอีกลำอีกครัง
ริโซะ:(ตะโกน)เอาไปกินซะ !!!!!
เฟี่ยววววววว......บูม
เครื่องบินรบของกองกำลังGLAอีกลำร่วงไปแล้ว
ริโซะ:ไชโย
แต่พลังงานของRushจะหมดแล้ว
Rush:เอร่งงๆ
Rushวาร์ปไปที่ใหนสักแห่ง
ริโซะ:โอ๊ะโอ ไม่นะ
ฟี้ววววววว
ริโซะ:อาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
ริโซะตกลงไปในที่ใหนสักที่ในมหาสมุทรแต่ก็มาเกยตื้นที่เกาะโฮไร

ใครจะเอาไปต่ออะไรก็เชิญครับ
pyroman ผ สมาชิก
· #3540
ต่อจากเซท

ดูม – เป็นไงล่ะ! รู้ซึ้งถึงพลังของดร.ดูม MAster of Destruction And Owned! เรียกย่อๆว่า MADAOแล้วรึยัง!! ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!!!!
บาคุระ – แค่นี้เหรอ?
ดูม – !!!?
บาคุระ – แล้วไอ้ฉายานั่น(MADAO) แกใช่หัวส่วนไหนคิดฟะ?

เจ้าของเสียงก้าวออกมาจากกลุ่มควันในสภาพไร้บาดแผล

เจ้าริง – บ้าน่าโดงไปขนากนั้นเนี่ยนะ!!?
บาคุระ – แค่เมลเอมพวกแกยังชนะไม่ได้ แล้วคิดว่าจะล้มซาตานผู้นี้ได้รึไง?
ดูม – แต่ตราบใดที่แกยังตามความเร็วแสงไม่ทัน ก็ไม่มีทางเล่นงานข้าได้หรอก

ดร.ดูมแปลงตัวเองเป็นแสงอีกครั้งและเริ่มวิ่งรอบบาคุระ

บาคุระ - . . . . นั่นสิ แต่แกรู้มั้ย ว่า“แสง”เองก็มีศัตรูตามธรรมชาติอยู่เหมือนกัน
ดูม – !?

บาคุระชาร์จพลังเป็นลูกกลมๆสีดำไว้ที่มือ

บาคุระ – BLACK HOLD(ส่วน1ต่อ100)
ดูม – เฮ้ย!!?

แสงที่หุ้มตัวดูมถูกดูดไปที่หลุมดำ

ดูม – บ้าน่า! นี่มันใช้พลังของหลุมดำรึนี่ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันมีพลังแบบนี้ด้วย
พวกเราทั้งหมด – เค้ารู้กันตั้งนานแล้วเฟ้ยยยย~~~~~~~!!!!!!!!!!!
เดดพูล – นี่แกไม่เคยอ่านบทเลยรึเนี่ย!!?
อุริว – แกเองก็เพิ่งหยิบมาอ่านเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอ?

หลุมดำของซาตานดูดตัวดูมเข้าใกล้เรื่อยๆจนตัวเขาเกือบจะลงหลุมแล้ว

ดูม – นี่ข้าต้องมาตายที่นี่รึเนี่ย!?

ฟุบ แต่จู่ๆบาคุระก็ปิดหลุมดำ พริบตาที่ดูมคิดว่าตัวเองรอดแล้วนั่น. . .
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงง
กำปั้นหนักๆของจอมมารก็กระแทกหน้ากากเหล็กของนักวิทยาศาสตร์ผู้ชั่วร้าย

ดูม – อ๊อกกกกกกกกกกกกก~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

หน้ากากเหล็กของนักวิทยาศาสตร์ผู้ชั่วร้ายยุบไปตามรอยนิ้ว แต่ก็นับว่าบาคุระออมแรงพอสมควรที่ไม่ฆ่าเพราะมันต้องการทรมาน
ดูมพยายามมองไปที่อีกฝ่าย หลังร่างปลิวไปชนกำแพง ก่อนจะหันไปถามดาบเจ้ากรรม

ดูม – นี่มันอะไรกันฟะ!? เฮ้ยหมายความว่าไงเนี่ย เอ็กซ์คาลิเบอร์?
เอ็กซ์คาลิเบอร์ – อย่ามาโทษข้าน่ะ ความผิดเจ้านั่นแหละ
ดูม – ก็ไหนบอกว่าผู้ใดที่ครอบครองเจ้าจะ“ไม่มีวันแพ้ไง”!?
เอ็กซ์คาลิเบอร์ – ก็ใช่น่ะสิ หลังกษัตริย์อาเธอร์ตาย ก็มีผู้กล้าคนนึงนำข้าไปใช้แล้วชนะมาตลอดจนถูกนักดาบคนนึงลอบกัดแอบฆ่าขณะหลับและเอาข้าไปใช้
และนักดาบคนนั้นก็ใช้ข้าชนะมาเรื่อยๆจนโดนอัศวินคนนึงมาลอบสังหารตอนเมา
และอัศวินคนนั้นก็ใช้ข้าชนะมาเรื่อยๆจนโดน(วนลูปอยู่60กว่ารอบ)
จนมาถึงเจ้านี่แหละที่เป็นเจ้าของข้าคนล่าสุด
ดูม – เฮ้ย! เจ้าของแกแต่ละคนมันตายแบบอนาถทั้งนั่นเลยนี่หว่า! แถมถ้าเป็นเรื่องจริงก็แปลว่าแกแพ้มาตั้งไม่รู้กี่ครั้งแล้วสิเนี่ย!

ดูมที่โมโหจริงหยิบหนังสือ “ตำนานเอ็กซ์คาลิเบอร์”ขึ้นมา

ดูม – บ้าเอ๊ย ใครมันเป็นคนเขียนฟะเนี่ย? หือ?

“ตำนานเอ็กซ์คาลิเบอร์” ผู้แต่ง “เอ็กซ์คาลิเบอร์”
ดูมเขวี้ยงหนังสือทิ้งและหันกลับไปหาเอ็กซ์คาลิเบอร์

ดูม – เมิงนี่เองหรือ!!?
เอ็กซ์คาลิเบอร์ – ไม่แจกลายเซ็นหรอกนะ
ดูม – ไม่อยากได้ว้อย!!!!
บาคุระ – คุยกันเสร็จรึยัง ไอ้ขยะ

คำดูถูกอันรุนแรงทำให้ดูมหันกลับมา

ดูม – ขยะงั้นเหรอ!? บังอาจนักที่เรียกแบบนี้ บอกแล้วไงว่าข้าคือMAster of Destruction And Owned! เรียกย่อๆว่า MADAO!
เจ้าริง – ลื้อบอกจนคงเค้ารู้กังหมกเลี้ยวนะอาเฮียดูม
บาคุระ – แกน่ะ รู้ความหมายจริงๆของคำว่าMADAOรึเปล่า?
ดูม – แน่นอน ก็MAster of Destruction And Ownedไง!
บาคุระ – ไม่ใช่เฟ้ย
ดูม – ทำไมจะไม่ใช่! MAster of Destruction And Owned มันก็ต้องเรียกย่อๆว่า MADAOสิ!!
บาคุระ – มาดาโอะ(MADAO)น่ะ
ดูม – ไม่ใช่! MAster of Destruction And Owned!
บาคุระ - มันแปลว่า
ดูม – หยุด! พอที! ข้าไม่ฟังคำพูดไร้สาระของเจ้าหรอก(เอามือปิดหู) บลาๆๆ ข้าไม่ได้ยินๆ!!
บาคุระ - “ตาลุงที่ไม่ได้ความ”เฟ้ย
ดูม – . . . . . . . . . . . . . . . . NOOOOOOOOOOO~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!
รูปภาพ
(นึกภาพเฮียแกทำท่านี้นะ)
เจ้าริง – สรุปคือลื้อรู้ความหมายจริงๆของมันอยู่แล้วสินะฮา = =’’’
ดูม(ก้มหน้าทุบพื้น) – ใช่สิ! ใช่ซิ! มาดาโอะน่ะมันแปลว่าตาลุงไม่ได้เรื่องอย่างที่เจ้าพูดจริงๆนั่นแหละ
เจ้าริง – โอ๊ะ สารภาพออกมาเลี้ยวน่อ
ดูม - MAster of Destruction And Owned อะไรกัน!? ข้าก็แค่เอาฉายาที่เพื่อนๆตั้งให้มาแต่งใหม่แค่นั้นเองอ่ะ!! ฮือ! ฮือ!

แล้วดูมก็วิ่งไปหาเจ้าริง

เจ้าริง – โอ๋ โอ๋ อย่าร้องน่อ
บาคุระ – ไร้สาระชะมัด เอาล่ะ

ฟุบ บาคุระหายตัวไป และ เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงง
มันกระโดดถีบขาคู่ใส่หน้ามิซึโอมิ ก่อนจะต่อยเข้าที่4ข้างของบุนชิจิ
ต่อด้วยการโผล่ไปตรงหน้าจูลาดิสและจับนายพลหนุ่มทุ่มฟาดกับพื้น
จากนั้นสคัลกับซีโร่ที่จะเข้าไปช่วยก็ถูกมันปล่อยพลังใส่จนเยินไปทั้งคู่
Zenพุ่งเข้าไปหมายจะหยุดก็ต่อยพลาดเพราะมันกระโดดไปอยู่ข้างบนและใช้หมัดต่อยที่หน้าZenจนพื้นยุบเป็นหลุม
นาสก้าที่นอนอยู่ก็ทันเห็นเพซิสที่ไปสู้กับมันโดนเล่นงานในทีเดียว เมื่อเสร็จจากเพซิสบาคุระก็ยิงพลังใส่นาสก้าที่สลบอยู่จนเจ็บหนักขึ้นไปอีก
เซทกับเดดพูลที่นอนบาดเจ็บอยู่ก็โดนมันจับหัวขึ้นมาชนกันอย่างแรงก่อนที่ร่างทั้งคู่จะถูกเขวี้ยงไปคนล่ะทาง
และทุกสิ่งที่บาคุระกระทำผ่านดวงตาอันชั่วร้ายของมันก็ส่งมายังคันดะทั้งหมดรวมถึงเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของพรรคพวกด้วย

คันดะ – หยุดนะ!!
บาคุระ – ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!

เปรี้ยงงงงง ราวี่ที่นอนอยู่ถูกเตะเข้าท้อง ส่วนสุซาคุถูกมันจับขาเหวี่ยงไปชนผนัง

คันดะ – พอแล้ว!! พอซะที!!!!

พวกสาวๆ – โอ้วววววว~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!

เหล่าผู้หญิงทั้งหลายพุ่งไปหยุดบาคุระ แต่ในDARK WORLDมันคือผู้ควบคุมทุกสิ่ง
หนวดรยางค์หลายร้อยอันพุ่งมาจากความมืด หมัดใส่สตรีเพศทั้งหลาย

สาวๆ – อ๋า!!

ซาตานหนุ่มเดินไปยังเหยื่อที่มันรู้ว่าทำให้คันดะเดือดดาลได้มากที่สุด

บาคุระ – ไง เธอคือผู้หญิงของมันสินะ
คันดะ - . . .ชาร์!!

หนุ่มผมดำนัยน์ตาเบิกกว้างเพราะรู้ว่าใครจะถูกจอมมารทารุณเป็นคนต่อไป

ชาร์ล็อต – ทำไม คุณต้องทำเรื่องแบบนี้ด้วย?
บาคุระ – ก็มันสนุกนี่
ชาร์ล็อต – การทำลายและเหยียบย่ำชีวิตผู้อื่นเนี่ยนะสนุก!?
บาคุระ – ใช่น่ะสิ แล้วก็นะ

หมับ มันใช้มือจับไหลของเธอและ “กร๊อบ” . . . . “เป๊าะ”
เสียงข้อต่อกระดูกหัวไหลขวาของชาร์ล็อต ดูนัว หลุดออก

ชาร์ล็อต – อ๋า!!
บาคุระ – เพราะจริงๆนะ เสียงกระดูกข้อต่อหลุดกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของสาวงามเนี่ย
คันดะ – ชาร์!!
บาคุระ – เอ้า ขอฟังอีกหน่อย ต่อไปก็ไหลซ้ายล่ะ

คันดะไม่อาจจะทนกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นไป เขากำดาบคู่ใจฟาดฟันใส่ม่านพลังอย่างเดือดดาล

คันดะ – พังสิ! พังสิ! พังสิ! ถ้าไม่รีบไปช่วยตอนนี้มีชาร์ล็อตหวัง!!

กร๊อบ เสียงนั่นดังขึ้นอีกครั้งพร้อมด้วยเสียงร้องของหญิงที่เขารัก
คันดะที่เห็นบาคุระปลดกระดูกของชาร์ล็อตถึงกับตะลึงด้วยความเจ็บปวด

บาคุระ – ขาทั้ง2ก็ด้วย

กร๊อบ กร๊อบ

ชาร์ล็อต – อ๋า! อ๋า!

เป๊าะ ทันทีที่บาคุระดีดนิ้ว หนวดที่รัดชาร์ล็อตก็คลายเธอออกปล่อยร่างให้นอนคว่ำ แต่เธอก็ไม่อาจลุกขึ้นจากพื้นได้เพราะถูกกระดูกที่หลุดออกมาทิ่มตำเส้นประสาทอยู่ตลอด

ชาร์ล็อต – โอ้ย! เจ็บ!
บาคุระ – วิธีนี้ฉันชอบใช้กับผู้หญิงที่สุด เพราะนอกจากยังไม่ตายแล้วยังเจ็บปวดพอจะดึงความงามของพวกเธอออกมา
อ๋อ รวมถึงขัดขืนไม่ได้ด้วยนะ

จอมมารแสยะยิ้มเดินเข้ามาหา มันใช้มือลูบที่หลังของเธอ

ชาร์ล็อต – ไม่! . . . อย่า!
น้ำใสๆไหลออกมาจากตาคู่สวย

ความโกรธของคันดะปะทุถึงขีดสุด หน้ากากฮอลโลว์ถูกสวมใส่

คันดะ – มุเก็น!! ดาบ2มายา! ย๊ากกกกกกกกก~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!

ชายหนุ่มฟาดฟันดาบคู่อย่างบ้าคลั่ง ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ทว่าคลื่นดาอันรุนแรงของเขาทำได้แค่เพียงรอยไหม้บนม่านพลัง

คันดะ – พังสิ! พังสิเว้ย!! ถ้าไม่งั้นทั้งชาร์และทุกคนจะตายหมดนะ!!!

เมื่อเห็นว่าใช้ดาบฟันไม่ได้ผล เขาจึงรวมพลังไว้ที่หมัดและชกใส่ม่านพลังไม่ยั้ง

คันดะ – พังสิๆ! ฉันไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว!!

เลือดสีแดงไหลออกมาจากกำปั้นที่ชก

คันดะ – ฉันขอร้องล่ะ ได้โปรดเถอะ

ชายหนุ่มตะโกนจนเสียงแหบไม่เหลือพอๆกับแรงที่ใช่ไปจนหมด
ซาเอโกะเดินไปกอดไหลน้องชายของเธอด้วยความรู้สึกเจ็บปวดพอๆกัน และเธอก็สังเกตุเห็นบางสิงที่ม่านพลังที่ถูกคันดะฟันสุดแรง

ซาเอโกะ – รอยร้าวนี่!!?

คำพูดนี่เรียกสติคันดะได้โดยพลัน เขารีบดูยังจุดเดียวกับพี่สาว

คันดะ – จริงด้วย! แต่ว่ายังไงล่ะ?
ซาเอโกะ – หรือว่า!?

สาวผมดำถอยออกมาเพื่อสังเกตจุดนั่นและเธอก็เห็นจุดสังเกต

ซาเอโกะ - ยูคุง ตรงนี้ไง! ที่พี่ฟันเท็จเซนลงไปก่อน
คันดะ – จุดเดียวกับที่ผมฟันมุเก็นลงไปเมื่อกี้. . .
ซาเอโกะ – แปลว่า ถ้าใช้ดาบของพวกเรา. . .

2พี่น้องสบตากันอย่างรู้ใจ

คันดะ – ไม่มีเวลาแล้ว
ซาเอโกะ – อืม ลุยกันเถอะ
2พี่น้อง – ย๊ากกกกกกกกกกก~~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง~~~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!

ตัดกลับมาที่เกาะ

แขวก บาคุระลงมือฉีกเสื้อด้านหลังของชาร์ล็อต โดยที่เพื่อนๆของเธอไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

บาคุระ – หึหึหึหึหึหึ
ชาร์ล็อต – หยุดเถอะ! ได้โปรด!
บาคุระ ไม่ได้หรอก

ในขณะที่จอมมารเงื้อมือขึ้นจะทำมิดีมิร้ายเธอ
หมับ มีใครบางคนจับมือของมันไว้ เขาคือ. . .

คันดะ – เจอกันจนได้นะ ไอ้สารเลว
ชาร์ล็อต - . . . . .ยูคุง
ราวี่ – เจ้าบ้านั่น!

บาคุระ - . . . . มาแล้วเหรอ?

จอมมารแสยะยิ้มออกมาโดยไม่ได้สังเกตกำปั้นของหนุ่มผมดำที่พุ่งเข้ามา
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงง กำปั้นนั้นพุ่งใส่หน้าอีกฝ่ายอย่างจัง จนมันกระเด็นไปอีกฝั่ง

คันดะ – อย่ามาแตะต้องของสำคัญของฉันนะเฟ้ย!!

เดี๋ยวต่อเองครับ ขอโทษด้วยจริงๆที่หายไปนาน (_ _)
ป.ล. ไม่ต้องห่วงครับ คันดะโดนแน่