LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ไฟล์ภาพไม่พร้อมใช้งาน

ไฟล์ภาพของโพสต์นี้หายไปเมื่อเซิร์ฟเวอร์เดิมถูกโจมตี แท็ก ความคิดเห็นและรายการโปรดยังอยู่ครบ — ถ้าคุณมีไฟล์นี้ ช่วยกู้คืนได้

ขนาด
487×279 · JPG · 26 KB
md5
21d6dcccde1de8bd0a6a46fc7fedd83a
ที่มา
http://www.youtube.com/watch?v=NFrcVmwBIpw&feature=player_em...

ลองค้นด้วย md5: Danbooru · Gelbooru · Google — รับเฉพาะไฟล์เดิมทุกไบต์ (md5 ตรงกัน) ภาพที่ถูกย่อหรือบันทึกใหม่ใช้ไม่ได้

เข้าสู่ระบบ เพื่อส่งไฟล์

ดูภาพอื่นที่รอการกู้คืน →

โพสต์
#134248 · 15 ก.พ. 2011
เรต
General
ขนาด
487×279 · 26 KB · JPG
ที่มา
www.youtube.com
สถิติ
57 เข้าชม · 0 ถูกใจ · 0 บันทึก

ความคิดเห็น · 6

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น

ไม่ระบุตัว ·
หลายปีต่อมา
พวกเราก็ได้หมั้นกันท่ามกลางความยืน ดีของทุกคน ช่วงเวลาแห่งความสุขดำเนินผ่านไปๆ วันแต่ละวันที่แสนธรรมดาที่ผ่านมาก็ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปทีละน้อยๆ
"คงจะได้เวลาแล้วสินะ"
"อื้อ ได้เวลาแล้วล่ะคะ คุณพี่"
"โอ๊ะ คิดถึงจังเลยแฮะ ที่เธอเรียกชั้นว่าคุณพี่เนี่ย นึกยังไงขึ้นมาถึงได้มาเรียกแบบนี้ล่ะ"
"แค่นึกถึงวันที่เราสองคนได้เจอกันเป็นครั้งแรกขึ้นมาน่ะค่ะ"
"อึก"
พอ พูดแบบนั้นไป คุณสามีเค้าก็หน้าซีดขึ้นมาทันใด เค้าเนี่ยไม่ว่าเวลาจะผ่านไปซักกี่ปีก็ยังทำหน้าตาตื่นเหมือนเด็กๆเลย ชั้นเห็นแบบนั้นก็หัวเราะคิกคักออกมา
" ฮิๆ กำลังนึกภาพอะไรอยู่เหรอคะ"
""นึกถึงฉากตอนที่เธอทำหน้าโหดยังกะยักษ์แล้วก็เตะไฮคิกใส่ชั้นน่ะ"
"จะว่าไป ไม่ได้เตะคุณพี่มาตั้งนานแล้วนะคะเนี่ย"
"อย่าเลย เดี๋ยวร่างกายจะเป็นอันตรายเอา"
ผู้ชาย คนนี้เค้าไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ทั้งทะลึ่ง เป็นไอ้บ้า โรคจิต ซิสค่อน..........................แล้วก็..........ยังใจดีอ่อนโยนที่สุด ด้วย
เป็นผู้ชายที่ชั้นรักที่สุด
"ไม่คิดว่าชั้นกับเธอจะได้แต่งงานกันเลยนะเนี่ย อย่างน้อยตอนที่เราเจอกันครั้งแรก ก็ไม่ได้คิดแบบนั้นแน่ๆล่ะ"
"ค่ะ ชั้นก็เหมือนกันค่ะ"
ตอน ที่สามีเค้าขอชั้นแต่งงานเค้าก็เข้าทำงานบริษัท ตอนที่ไปขอชั้นกับพ่อแม่ เค้าหันหน้าไปทางคิริโนะแล้วก็ตะโกนขึ้นมาว่ารักชั้นที่สุดด้วยล่ะ
แล้วก็
"กลับมาแล้วจ้า"
"คิริโนะ เธอเนี่ย ถ้าจะเข้ามาก็ตะโกนบอกซะตั้งแต่ตอนที่อยู่หน้าประตูซะหน่อยสิฟะ"
"ฮะๆ ตกใจใช่มั้ยล่ะ"
"อายุเท่าไหร่แล้วเธอเนี่ย ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้"
"ขอโทษ ขอโทษ เอ้า นี่ ของฝาก"
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคิริโนะ"
"อายาเสะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เป็นไง สบายดีมั้ย"
" อื้อ คิริโนะ เองก็ดูไม่เปลี่ยนไปเลยนะ"
"มันก็แน่อยู่แล้วล่ะ คิดว่าชั้นคนนี้เป็นใครกันล่ะจ๊ะ"
คิริโนะเติบโตขึ้นมาเป็นสาวสวยเต็มวัยผิวพรรณเปล่งประกายจนชั้นยังแอบอิจฉานิดๆเลย
ตอนนี้เป็นนางแบบอาชีพอยู่ที่ยุโรป แล้ววันนี้ก็พึ่งจะได้กลับมาที่ญี่ปุ่นหลังจากที่ไม่ได้กลับมาซะนาน
"ว่าแต่ ท้องโตชึ้นเยอะเลยนี่ คงจะใกล้กำหนดคลอดแล้วสินะ"
"อื้อ เป็นผู้หญิงน่ะ"
"ว้าว เป็นเด็กผู้หญิงเหรอเนี่ งั้นดีล่ะ เดี๋ยวชั้นจะอยู่ญี่ปุ่นต่อไปอีกซักพักละกัน"
"เอ๋ ได้เหรอ"
"แน่น้อน ชั้นจะต้องได้เห็นหน้าหลานเป็นคนที่สองต่อจากอายาเสะไงล่ะ"
"บ้ารึเปล่าเธอน่ะ คนที่จะได้เห็นหน้าลูกเป็นคนที่สองต้องเป็นชั้นสิ"
"หา ก็ชั้นจะดูก่อนอ่ะ"
"ยังเป็น ผุ้หญิงที่เอาแต่ใจเหมือนเดิมเลยน้าเธอเนี่ย"
"เมื่อกี้ว่าไรนะ"
"เปล๊า ว่าแต่..อีกหน่อยเธอก็จะต้องเป็นคุณป้าแล้วนะ"
"อ่ะ...ห๊ะ...อ่ะ....นะ..นาย พูดอะไรกับเลดี้แบบนี้ยะ เสียมารยาทจริงๆ"
"เอาน่าทั้งสองคน นานๆจะได้เจอกันซักที อย่าทะเลาะกันเลยนะ"
ชั้นดุทั้งสองคน แต่ก็ดีใจที่สองคนนี้ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
"นี่นายนั่นล่ะ ถ้าเด็กคลอดออกมาแล้วล่ะก็นายก็ต้องเป็นคุณพ่อแล้วล่ะสิ"
"โอ้ ก็ต้องอย่างนั้นล่ะ"
"แล้วอายาเสะก็ต้องเป็นคุณแม่"
"อื้อ"
"พอ เป็นคุณพ่อแล้วต่อไปก็ต้องเป็นคุณตา เป้นคุณแม่แล้วต่อไปก็ต้องเป็นคุณยาย แล้วชั้นก็ต้องเป็นคุณป้าสินะ เฮ้อ กาลเวลานี่มันช่างโหดร้ายจริงๆเลยน้า
คิริโนะ พูดออกมาด้วยท่าทางหงอยๆ โดยที่มีคุณพี่ลูบหัวปลอบอยู่ข้างๆ
เมื่อครั้งหนึ่งในอดีตชั้นเคยอิจฉา ภาพแบบนี้ แต่สำหรับชั้นในตอนนี้แล้ว มันเป็นภาพที่ชั้นมีความสุขที่สุดเลยล่ะ
ชั้นมองไปที่พี่น้องที่ดูสนิทกันดีคู่นั้น ลูบท้องอันพองโตพร้อมๆกับอธิฐานอยู่เงียบๆ
ว่าอยากให้วันธรรมดาที่แสนจะปรกติสุขแบบนี้ จะดำเนินต่อไปเรื่อยๆ
maiko ·
กรี๊ดดดด จบกับอายาเสะแบบนี้ชอบๆๆ>.<
meumiu ·
ขอบคุณที่แปลให้นะครับ หุหุ
ไม่ระบุตัว ·
จบแบบครอคัวสุขสันต์สุขๆเลยอะ XD
AbsoluteZero ·
จบแบบgood endกับอายาเสะ ดีเหมือนกันแฮะ
แต่ได้ยินว่าถ้าbad endล่ะก็ ถึงตาย dead endเลยทีเดียว