ไฟล์ภาพไม่พร้อมใช้งาน

"เรื่องที่เธอสองคนเป็นแฟนกันนี่ยังไงก็ยอมรับไม่ได้"
"เหตุผลล่ะ"
"หา?"
"ไหนลองบอกเหตุผลที่ยอมรับไม่ได้มาสิ"
"เหตุผลมัน...จะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ"
"ช่างมันเถอะไม่ได้นะ"
"เธอบอกว่าเองว่า เกลียดเจ้าผู้ชายแปลกๆแบบนี้ เพราะงั้นปรกติจะต้องคัดค้านไม่ใช่รึไง"
"อย่าโกหกอีกเลยนะคิริโนะ ในเวลาแบบนี้เธอยังจะโกหกอยู่อีกเหรอ"
"ชั้นโกหกอะไรกันหา"
"ก็คิริโนะน่ะ คิริโนะน่ะ ที่แล้วก็แค่ไม่ชอบที่โดนชั้นแย่งคุณพี่ไปใช่มั้ยล่ะ"
"ไม่ใช่ อย่าพูดบ้าๆแบบนั้นนะ"
"ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ไช่ ไม่ใช่แบบนั้นซักหน่อย ชั้นน่ะ ชั้นน่ะ...."
"เกลียด เจ้าพี่บ้านั่นที่สุด เกลียดที่สุด เกลียด เกลียด เกลียด เกลียด เกลียดที่สุด"
"แต่ ว่า....หมอนั่นก็เป็นพี่ชายชั้น เป็นพี่ชายที่อุตสาห์ได้คุยกันแล้วทั้งที เพราะงั้น...ชั้นจะไม่มีทางยกให้คนอื่นอีกครั้งนึงแน่ๆ"
"ทำไมล่ะ มีปัญหากับความรู้สึกชั้นรึไง"
".........................."
"คิริโนะ"
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ชิส์"
"ทำไม ถ้ามีอะไรจะพูดก็พูดมา"
"คิริโนะ ถ้าเธอมีแฟนแล้วล่ะก็....ชั้นเองก็คงจะต้องพูดแบบเดียวกับเธอนี่ล่ะ"
"เอ๋?"
"ถ้าถึงเวลานั้นแล้ว ชั้นก็จะพูดออกมา ชั้นน่ะ เกลียดเธอที่สุด ที่สุด ที่สุด เกลียดเธอที่สุด"
"อ้อ....ใช่สิ"
"แต่ว่า.......เธอเป็นน้องสาวชั้น.....ถึงจะพูดอย่างนั้น ยังไงเธอก็เป็นน้องสาวชั้น"
"ถ้าต้องยกเธอให้ผู้ชายคนอื่นล่ะก็ ต่อให้ตายก็ไม่เอา แค่คิดก็อยากจะฆ่าแล้ว"

"ฟังนะ คิริโนะ ชั้นน่ะ..........รักเธอมากที่สุดเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
"หา"
"เอ๋"
"เอ๋!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"เอ๋!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"นะ...นาย...เมื่อกี้พูดอะไรออกมารู้ตัวรึเปล่า"
"หนวกหูน่า เกลียดที่สุดแต่ก็รักมากที่สุดเหมือนกัน โทษนะ แม้แต่ตัวเองยังงงตัวเองเหมือนกัน"
"ที่ผ่านมาชั้นไม่สามารถพูดออกมาได้ แต่พอได้พูดออกมาแล้วมัน....มันดีใจมาก มากถึงมากที่สุด เลยล่ะ"
"ที่ น้องสาวมาขอปริกษา มาขอความช่วยเหลือเนี่ย มันมีความสุขที่สุด แล้วพอเธอไม่อยู่ ชั้นก็เหงามาก ต้องทนเหงาทุกวันจนแทบอยากจะตายไปเลย"
"อุ........"
"ชั้นชอบเธอมากที่สุดเลยล่ะ ชอบชนิดว่า ถ้าไม่มีเธออยู่เคียงข้างชั้นก็คงไม่สามารถที่จะมีชีวิติยู่ต่อไปได้เลยล่ะ"
"ถ้าต้องยกเธอให้กับผู้ชายคนอื่นล่ะก็ สู้ให้ชั้นแต่งงานกับเธอเองดีกว่า"
"อะ......อา...."
"แต่ว่านะ....ชั้นก็ชอบอายาเสะ เหมือนกับที่ชอบเธอนั่นล่ะ ชอบมากชอบมาก ชอบมากที่สุด ไม่สิเรียกว่ารักมากเลยดีกว่า "
"เพราะงั้น อย่าเลิกกันเลยนะ เนี่ยชั้นก็จะพูดกับเธอเหมือนกัน"
"นะ...นาย นายพูดอะไรออกมารึตัวรึเปล่า"
"เออ นั่นคือความรู้สึกของชั้นล่ะ ออกจะห่ามบุ่มบ่ามไปซักหน่อย แต่นั่นก็คือความรู้สึกที่แท้จริงของชั้นล่ะ"
"ถ้าพูดถึงขนาดนั้นแล้วล่ะก็ ชั้นก็คงจะไม่มีอะไรต้องพูดอีกแล้วล่ะ"
"คิริโนะ"
"อายาเสะ เธอรักหมอนี่ใช่มั้ย"
"อื้อ รักมากเลยล่ะ รักมากเหมือนกับที่รักคิริโนะเลยล่ะ "
สำหรับอายาเสะแล้ว...คำพูดนั้น...มันเป็นคำบอกรักที่สุดยอดมากที่สุดเท่าที่เคยพูดมาเลยล่ะ
"เรื่องนั้น...ชั้นเอง...ก็ลำบากใจอยู่หรอก..แต่ก็.....เข้าใจล่ะ"
"ชั้นจะไม่ไปขวางเรื่องที่พวกเธอสองคนคบกันล่ะ เพราะว่าชั้นเป้นน้องสาวนาย แล้วก็เป็นเพื่อนรักของอายาเสะด้วยนี่นา"
"ขอบคุณมากนะ คิริโนะ"
"ก่อนอื่นขอยืนยันเรื่องนึงก่อน ถ้าชั้น...ไม่ใช่น้องสาวนายแล้วล่ะก็นายจะทำยังไง? "
แน่นอน ในเมื่อถามเรื่องสำคัญอย่างนี้มากก็ต้องตอบออกไปจากใจจริง
"แน่นอน ก็ต้องตอบเหมือนตอนนี้ล่ะไ
"งั้นเหรอ งั้นก็ดีแล้ว"


อายาเสะ HappyEnd

ตอนจบ
>>134248