ไฟล์ภาพไม่พร้อมใช้งาน

"อา..อายาเสะ"
"ฮิๆ เรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับ อย่าบอกคิริโนะนะคะ"
"งั้นก็เจอกันพรุ่งนี้นะ"
"ค่ะ"
"ดูหนังพรุ่งนี้ต้องสนุกแน่ๆค่ะ"
อื้อ ราตรีสวัสดิ์นะ"
"ราตรีสวัสดิ์ค่ะ"


"ไง รอนานมั้ย"
"ไม่หรอกค่ะ ชั้นก็พึ่งมาเหมือนกัน"
"หนังสนุกดีนะคะ"
"อืม ก็นะ แต่หนังรักเนี่ย ดูไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่"
"โธ่"
"งั้น ครั้งต่อไป ดูหนังแอ็คชั่นมั่งนะ"
"ค่า ค่า ยังไงก็ได้ค่า"
"เมื่อไหร่ดีล่ะ ช่วงนี้มีงานถ่ายแบบด้วยไม่ใช่เหรอ"
"งั้นเอาเป็นพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ"
"โอเค ดีเหมือนกันนะ มาเริ่มคบเป็นแฟนกันตอนปิดเทอมหน้าร้อนเนี่ย เลยได้ไปเที่ยวด้วยกันทุกวันเลย"
"นั่นสินะคะ"
"แล้ว....ไปเที่ยวอากิบะ กับคิริโนะมาเป็นไงบ้างล่ะ"
"ก็ไม่ค่อยจะราบรื่นซักเท่าไหร่ มีทะเลาะกันนิดหน่อยด้วยล่ะค่ะ"
"หืม ทะเลาะเรื่องอะไรกัน?"
"ก็คุยเรื่องการ์ตูนที่คุณพี่แนะนำให้บ้าง คุยเรื่องเมดคาเฟ่กันบ้าง แรกๆมันก็ไปได้ด้วยดีอยู่หรอกค่ะ."
"อืมๆ"
"แต่..ดูเหมือนคิริโนะ จะเข้าใจผิดเต็มๆคิดว่าชั้นเป็นโอคาคุไปแล้วน่ะสิคะ"
"ยัยนั่นก็เลยแสดงความเป็นโอตาคุออกมาซะเต็มที่เลยสินะ"
"ค่ะ นั่งคุยแต่เรื่องเกมลามกอย่างเดียวอยูตั้งสองชั่วโมงแน่ะค่ะ"
"อาห์ น้องสาวชั้นนี่ช่างน่ากลัวจริงๆเลยพับผ่า"
"แล้ว....ก็เลยทะเลาะกันงั้นสิ"
"จริงๆก็ยังไม่ถึงขั้นทะเลาะกันหรอกค่ะ แค่งอนๆกันนิดหน่อย"
"เฮ้อ ก็เป็นซะอย่างนี้ล่ะน้า"
"ขอโทษนะคะ ที่ต้องให้ออกมาซื้อของด้วยกัน"
"ไม่เป็นไรๆ มาชั้นช่วยถือของให้ แล้วจะไปที่ไหนกันต่อดี "
"เดินดูที่ชั้นนี้รอบๆกันซักหน่อยดีมั้ยคะ?"
เฮ้อ นอกจากน้องสาวชั้นแล้วผู้หญิงคนอื่นก็ชอบเดินซื้อของนานๆเหมือนกันนะเนี่ย
แต่ก็นะ ก็เป็นนางแบบนี่นา จะต้องจู้จี้เรื่องเสื้อผ้าซักหน่อยก็ไม่แปลกล่ะ
"เอ้าๆ จะไปไหนก็ไปกัน"
"เย้"
"โอ้ นั่นแผนกขายชุดว่ายน้ำนี่นา นี่ๆ ไปว่างๆไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำแถวบ้านกันดีมั้ย"
"คิดเรื่องหื่นๆอยู่สินะคะ"


"มันก็อย่างนี้น่ะค่ะ"
"เอ๋ งั้นเหรอ"ล
"นี่ นาย"
"นั่นสินะ อีกเดี๋ยวก็จะหมดปิดเทอมหน้าร้อนแล้ว......โอํะ ถือสายไว้แป๊บนะ"
"นี่นาย ชั้นเรียกไม่ได้ยินหรือไง"
"อะไรเล่า หนวกหูจริง"
"คุยโทรศัพท์กับใครอยู่ตั้งนานเนี่ย"
"ชั้นจะคุยกับใครก็ช่างชั้นเถอะน่า"
"ช่างไม่ได้ย่ะ"
"อะไรเล่า"
"เอ้อ...คือว่า....นายน่ะ......เอ้อ ไม่มีอะไร"
"หา?"
"ก็บอกว่าไม่มีอะไรไงเล่า"
อะไรกันฟระยัยนี่ เอาใจยากจริง
"เดี๋ยวคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว มาที่ห้องชั้นหน่อย"
ยัยคิริโนะพูดเสร็จก็เดินกลับขึ้นห้องไป
ผมหันกลับมาคุยโทรศัพท์กับอายาเสะ
"มีอะไรรึเปล่าคะ?"
"อ้อ ไม่มีอะไรหรอก ยัยคิริโนะน่ะ"
"คิริโนะทำอะไรเหรอคะ?"
"ก็ยังไม่ได้ทำอะไรหรอก เดินเข้ามาเหมือนจะพูดอะไร แล้วก็ไม่พูดอะไร เดินออกไปซะงั้น นี่คิดว่าไง "
"คิริโนะ เค้าคงมีอะไรอยากจะปรึกษกกับคุณพี่มั้งคะ"
"นี่ไม่ใช่เวลาจะมามัวคุยโทรศัพท์อยู่นะคะ รีบตามคิริโนะไปเถอะค่ะ"
"เอ๋ คงไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้นมั้ง"
"รีบไปเถอะค่ะ"
"จ้าๆ"
เฮ้อ พอเป็นเรื่องคิริโนะทีไร ก็เอาใจใส่ซะเต็มที่ทุกที เฮ้อ ว่าแล้วยัยนี่รักคิริโนะ มากกว่าชั้นจริงๆด้วย"
"มีเรื่องอยากจะปรึกษานายหน่อยน่ะ"
"เฮ้ๆ เป็นประโยคที่ไมได้ยินมาซะนานเลยแฮะ ไหนครั้งก่อนบอกว่า จะให้เป็นที่ปรึกษาปัญหาชีวิตครั้งสุดท้ายแล้วไง"
"................"
"ล้อเล่นน่า เอ้ามีอะไรว่ามา"
"อื้อ...คือว่า...จะปรึกษาเรื่องอายาเสะหน่อยน่ะ"
"อายาเสะเหรอ?"
"อื้อ"
แบบนี้ยิ่งปล่อยไว้ไม่ได้เข้าไปใหญ่ ยังไงอายาเสะก็เป็นแฟนชั้นด้วยนี่นา
"คือว่า...ที่จริงแล้ว ช่วงนี้ เหมือนกับว่า ความสัมพันธ์ของเราไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่"
"เอ๋"
"เหมือนกับว่า กำลังโดนอายาเสะหลบหน้าอยู่ยังไงไม่รู้ ก่อนหน้านี้ที่ไปอากิบะด้วยกัน ก็ทะเลาะกันด้วย"
มันก็แหงล่ะ ก็เล่นคุยแต่เรื่องH-Gameอยู่อย่างเดียวตั้งสองชั่วโมงเลยนี่หว่า
"กลัวว่าอายาเสะ จะรับความเป็นโอตาคุของชั้นไม่ได้ คงจะโดนเค้าเกลียดเข้าแล้วน่ะสิ"
"เฮ่ย ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกน่า"
"ก็ มันจริงนี่นา ทั้งเมื่อวาน แล้วก็เมื่อวานซืนก็ไม่ได้มีงานแท้ๆ พอจะชวนไปเที่ยวด้วยกันก็ปฎิเสธบอกว่าติดธุระ พอถามว่ามีธุระอะไรก็ไม่ยอมบอกซะอีก มันแปลกจริงๆเลยนะ"
ก็เมื่อวาน กับเมื่อวานซืนมาเที่ยวกับชั้นอยู่นี่ไง อายาเสะน่ะ
"เอาน่ะ คิริโนะ ไม่ต้องเป็นห่วงถึงขนาดนั้นก็ได้น่า ไอ้เรื่องที่ว่าอายาเสะจะเกลียดเธออะไรนั่น มันไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้วล่ะ "
"เรื่อง นี้ชั้นรู้อยู่แล้วน่า ถึงเราจะทะเลาะกันเรื่องโอตาคุบ้าง แต่ก็ไม่มีทางที่ความเป็นเพื่อนของเราจะหายไปแน่ๆอยู่แล้วล่ะ แต่......"
"แต่อะไร?"
"....................."
คิริโนะก้มหน้าแล้วก็นิ่งเงียบไป
"ชั้นไม่ปริกษานายแล้วล่ะ"
"เอ้ย ไหงเงี้ย"
"เอาเถอะน่า ช่างชั้นเถอะ"
"จะ ช่างได้ไงกันเล่า...... ถ้าจะคืนดีกับอายาเสะล่ะก็ ชั้นคงพอจะช่วยอะไรได้บ้างล่ะนะ ก็เหมือนตอนที่ทะเลาะกันเมื่อปีที่แล้วนั่นล่ะ ชั้นก็คงจะพอช่วยอะไรได้บ้างล่ะนะ"
"เพราะงั้นก็ไม่ต้องคิดมากน่า เดี๋ยวชั้นจัดการเอง"
เรื่องที่คิริโนะกำลังกลุ้มใจอยู่เป็นเรื่องอะไรก็ไม่รู้หรอกนะ แต่คิดว่ายังไงก็คงจะเคลียร์กันได้อยู่แล้วล่ะ
ถ้าเอาความรู้สึกของคิริโนะไปบอกอายาเสะตรงๆก็คงจะไม่เป็นไร เพราะยังไงอายาเสะก็รักคิริโนะอยู่แล้วนี่
"นายนั่นล่ะ ที่ไม่ต้องคิดมาก เดี๋ยวชั้นจะลองไปปรึกษาคนอื่นดู"
สุดท้ายคิริโนะ ก็ไม่ได้บอกว่าจะปรึกษาเรื่องอะไร
"มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะคุณพี่ ทำหน้าซะจริงจังเชียว"
"อ้อ .....ที่จริง วันนี้กะจะมาปรึกษาเธอเรื่องคิริโนะหน่อยน่ะ"
"ไหนลองว่ามาสิคะ"
ผมเล่าเรื่องที่คิริโนะมาพูดกับผมเมื่อวานให้อายาเสะฟัง
"เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ล่ะ"
"คิริโนะเค้า....คิดแบบนั้นอยู่เหรอคะ...เข้าใจแล้วค่ะ ไว้เดี๋ยววันนี้ชั้นจะโทรไปคุยกันคิริโนะเองค่ะ"
"อ้อ ฝากด้วยละกัน"
"ตอน ที่ชั้นกำลังเที่ยวสนุกอยู่กับคุณพี่ กลับต้องปล่อยให้คิริโนะต้องเหงาอยู่คนเดียว ทั้งๆที่ตัวเองก็เข้าใจความรู้สึกขมขื่นแบบนั้นแท้ๆ แต่กลับทำให้คิริโนะต้องได้รับความขมชื่นแบบเดียวกัน"
"บ้าจังเลยนะคะชั้นเนี่ย"
"อายาเสะ ทะ..เธอคงไม่ได้จะบอกว่า อยากจะให้เวลากับคิริโนะมากกว่านี้ แล้วก็จะมาบอกเลิกกับชั้นหรอกนะ ไม่เอานะแบบนั้นน่ะ "
"ฮิๆ ฮะๆ หน้าซีดไปเลยนะคะ คุณพี่เนี่ย"
"อุ๊"
"แต่ชั้นก็ไม่ได้เกลียดคุณพี่ที่เป็นแบบนั้นหรอกนะคะ"
"อะ..ไอ้นั่น...มันก็....."
"ชั้นไม่บอกเลิกกับคุณพี่แน่นอนค่ะ ก็ชั้นรักคุณพี่นี่นา"
"...งะ..งั้นเหรอ"
แย่ล่ะ เกิดซึ้งใจจนน้ำตาเกือบเล็ด"
"งั้นเราคงต้องบอกความจริงแล้วสินะคะ"
"เอ๋?"
"จะบอกความจริงกับคิริโนะ เรื่องที่เราสองคนคบเป็นแฟนกันน่ะค่ะ"
"เอ๋!!!!!!!!!!!!!!! เอาจริงดิ .......มันจะเป็นไรมั้ยน้า"
แต่ ว่า....คิริโนะเองก็รักอายาเสะมากด้วยนี่นา ถ้าบอกเรื่องที่เรากับอายาเสะคบเป็นแฟนกันไปล่ะก็ คิริโนะคงจะอิจฉากแล้วพาลมาโกรธเราก็ได้
"ที่จริงชั้นก็ไม่ค่อยจะเห็นด้วยซักเท่าไหร่หรอกนะคะ แต่ว่า....ยังไงพวกเราก็ปิดบังเรื่องนี้ตลอดไปไม่ได้อยู่แล้วนี่คะ"
"แต่ที่จริงชั้นว่า ไม่ต้องบอกก็ดีเหมือนกัน"
"ไม่ต้องสับสนขนาดนั้นก็ได้ เรื่องพวกนั้นชั้นรู้หมดแล้วล่ะ"
"ห่ะ"
"คิ...คิริโนะ"
"อรุณสวัสดิ์อายาเสะ ทำไมต้องทำหน้าตกใจซะขนาดนั้นด้วยล่ะ"
"ทะ..ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้......แล้ว......ที่บอกว่ารู้หมดแล้วนี่....."
"พวกเธอสองคนไปเดทกันที่งานคอมิคเกะหน้าร้อนกันมาด้วยสินะ "
"เฮ้ย ทำไมเธอถึงรู้เรื่องนั้นด้วยล่ะเนี่ย"
"ทำไมถึงรู้ได้น่ะเหรอ ก็ชั้นไปปรึกษากับเพื่อนรักที่ไว้ใจได้ที่ไม่ใช่นายมาน่ะสิ"
"เพื่อนรัก?"
"ห่ะ....ระ..หรือว่า"
ตรู๊ดดดดดดดดดด ตรู๊ดดดดดดดดดด ติ๊ด
"อื้อ ชั้นเอง ว่าไง อื้ม อื้อ เข้าใจแล้ว ถึงแล้วล่ะ อื้อ ขอบใจมาก หือ อะไรนะ อยากจะพูดด้วย อื้อ ได้ เดี๋ยวจะเปลื่ยนให้คุยนะ "
"เอ้า นี่มีคนจะคุยกับนาย"
"จะคุยกับชั้นรึ? อ่า ครับ พูดอยู่ครับ"
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ"
"คุโระ......เนโกะ......."
"เธอเองเรอะ ที่บอกคิริโนะหมดเลยน่ะ"
"ไม่ใช่ซักหน่อย ก็บอกแล้วไงคะ ว่าตอนนี้ชั้นน่ะ เป็น นางฟ้าแห่งการแก้แค้น ยามิเนโกะ ไงล่ะ"
"หนอย.....ยัยนี่"
ยัยนี่....เข้าโหมดดาร์คไซด์เต็มขั้นไปแล้วสินะ อะไรกันฟระ ไอนางฟ้าแห่งการแก้แค้นอะไรนั่น โธ่ว้อยยยยย
"เพราะเธอแท้ๆเลย ชั้นเลยต้องมาขึ้นแท่นประหารอยู่เนี่ย"
"ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ"
"ยังจะพูดบ้าอะไรออกมาอีกฟะ"
"ก็หมายความอย่างที่พูดนี่ล่ะค่ะ"
"เธอเนี่ยนะ ว้อย"
"แล้วก็.....ก็อย่างที่เคยบอกไปก่อนหน้านี้ล่ะนะคะ ชั้นเองก็ชอบคุณเหมือนกัน"
"อึ้ก"
น้องสาวคุณเองก็ชอบคุณเหมือนกัน"
"เพราะงั้น น้องสาวคุณที่อยู่ตรงนั้น ก็เหมือนกับตัวชั้นอีกคนนึงนั่นล่ะค่ะ"
"พยายามอธิบายให้เค้าเข้าใจด้วยละกัน ถ้าทำได้ล่ะนะ"
ตรู๊ด ตรู๊ด ตรู๊ด วางสายไปแล้ว
"คุยจบแล้วใช่มั้ย เอาคืนมา"
"................................"
"คราวนี้ก็ถึงตาต้องคุยกับชั้นแล้วล่ะนะ"
"....คิริโนะ"
ต่อไปนี้จะเป็นการสนทนาแบบทูช็อตครั้งสุดท้ายล่ะนะ
เตรียมตัวพร้อมแล้วรึยัง? เซฟไว้ซะก่อนไม่ดีกว่ารึ?" ถ้าเรียบร้อยแล้วก็เริ่มล่ะนะ
ชั้นจะต้องทำให้คิริโนะ ยอมรับพวกเราให้ได้
"คิริโนะ.....คือว่า ชั้นมีเรื่องที่จะต้องอธิบาย....."
"เรื่องนั้นไว้ทีหลัง ตอนนี้มีเรื่องที่จะต้องยืนยันกับนายซะก่อน พวกนายสองคนน่ะ ตอนนี้คบกันเป็นแฟนกันอยู่จริงรึ?"
"อื้อ ก็ตามนั้นล่ะ เราสองคนเป็นแฟนกัน"
"จริงเหรอ พวกเธอเป็นแฟนกันจริงๆเหรอ ไม่ใช่ว่ากำลังโกหกอยู่หรอกนะ แล้วคบกับอายาเสะเนี่ยนะ มันไม่น่าจะเป็นไปได้นี่นา "
"ตั้งใจจะหลอกให้ชั้นตกใจล่ะสิท่า ใช่มั้ยล่ะ ตอบมาสิ"
"ไม่ได้โกหก ชั้นกับอายาเสะ เป็นแฟนกันอยู่จริงๆ"
"โกหกล่ะสิ"
"ก็ บอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าไมได้โกหก ชั้นกับอายาเสะเป็นแฟนกันอยู่จริงๆ แล้วช่วงนี้ที่อายาเสะไม่ค่อยได้อยู่กับเธอ ก็เพราะมาเที่ยวกับชั้นนี่ล่ะ"
"ห่ะ....หะ......"
"ขอโทษด้วยนะ ที่เงียบไว้ไม่บอกเธอ"
".........จริงเหรอ?อายาเสะ"
"อื้อ ตอนนี้ชั้นเป็นแฟนกับคุณพี่อยู่ "
"มันเป็นเรื่องจริง....สินะ"
"คือ ที่จริงก็ตั้งใจว่าวันนี้จะบอกเรื่องนี้กับคิริโนะอยู่....."
"อ้อ...งั้นเหรอ......แล้ว....พวกเธอสองคน เริ่มคบกันเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่"
"ก็ขากลับจากงานคอมิเกะหน้าร้อน อายาเสะมาสารภาพรักกับชั้น ก็เริ่มจากตอนนั้นน่ะล่ะ"
"...................... แล้วตั้งแต่แรก ทั้งสองคนไปทำอะไรที่งานคอมิคเกะหน้าร้อน?"
"ก็อายาเสะ เค้ากลุ้มใจเรื่องที่อยากจะเข้าใจงานอดิเรกโอตาคุของเธอนั่นล่ะ ชั้นก็เลยพาไป"
"ยอมรับไม่ได้"
"ทำไมเล่า"
"พอหลังจากที่ไปงานคอมิเกะแล้ว ก็เกิดขอบรักกันขึ้นมางั้นเหรอ ทำไมเป็นงั้นล่ะ"
"แล้ว...อายาเสะ ไหนบอกว่า เกลียดหมอนี่มากไม่ใช่รึไง?"
"เธอ ก็พูดอยู่ตลอดว่า หมอนี่มันเป็น ไอ้ซิสค่อนโรคจิตไม่ใช่รึไง แล้วอยู่ดีๆทำไมถึงได้คบกันเป็นแฟนกันซะงั้นล่ะ มันน่าแปลกมากไม่ใช่เหรอ?"
"อายาเสะ.....หรือว่า...ที่ผ่านมา....เธอโกหกชั้นมาตลอด"
"มะ..ไม่แบบนั้นนะ คิริโนะ"
"อย่าไปพาลใส่อายาเสะสิฟะ เธอนี่ โกรธอะไรขึ้นมาอีกล่ะ"
"หา"
รู้สึก ว่าเรื่องมันชักจะเปลี่ยนไปแล้วแฮะ ยัยนี่กำลังอิจฉาที่ชั้นแย่งอายาเสะไปสินะ แต่ถึงอย่างนั้นการที่ยัยคิริโนะกับยังจี้จุดไปที่อายาเสะนี่มัน..บังเอิญ?
"แล้ว....ยัยจืด รู้เรื่องที่นายคบกับอายาเสะรึยัง?"
"อย่าเรียกว่า ยัยจืดนะ"
"ก็ถามว่า มานะจังรู้เรื่องนี้ด้วยรึเปล่าไงเล่า ปัดโธ่"
"เธอนี่"
มานะจังที่วา นี่ก็คือมานามินั่นล่ะ รู้สึกจะเป็นชื่อที่คิริโนะเคยเรียกตอนเด็กๆ
ยัยนี่จำได้อยู่ด้วยเรอะ หรือว่า แค่อยู่ดีๆก็นึกได้ขึ้นมาเฉยๆ
"เออ เรื่องที่ชั้นเป็นแฟนกับอายาเสะ มานามิเค้าก็รู้อยู่"
" หา จริงดิ"
"เออสิ แถมยังช่วยเขียร์พวกเราด้วย"
"โกหก ไม่จริง ...เป็นไปไม่ได้"
"ไม่ได้โกหกเว้ย ปัดโธ่ แล้วทำไม เธอถึงต้องเอามานามิเข้ามายุ่งด้วยเนี่ย มันไม่เกี่ยวกันไม่ใช่รึไง"
"เกี่ยวสิ"
"คิริโนะจ้ะ .....อ่ะ..นี่"
"เอ๋"
"โทรศัพท์นี่.....กำลังต่อสายคุณพี่สาว...เอ่อ คุณมานามิอยู่น่ะ"
"หา แล้วทำไมอายาเสะถึงได้มีเบอร์........ได้ มาสิ ชั้นจะคุย"
คิริโนะ หยิบโทรศัพท์มาจากอายาเสะแล้วก็เอาแนบหู
"หา.....ไหงเป็นงั้นล่ะ ไม่จริงใช่มั้ย"
มานามิกับคิริโนะกำลังคุยอะไรกัน นึกภาพไม่ออกเลยจริงๆ
".........................................."
"........................................."
"..............................."
"....................ฮึ่ยยยยยยยยย"
"งั้นจะทำอะไรก็เชิญตามสบายเลย ชั้นเกลียดเธอที่สุด จะไม่ยุ่งด้วยแล้ว..... "
ปึ้ก
"โอ้ยยย เจ็บว้อย"
ยัยคิริโนะ เขวี้ยงโทรศัพท์ใส่หน้าผม
"โอ้ยยยย ว่าไงมานามิ"
"อื้อ"
"พูดอะไรกับยัยคิริโนะไปเนี่ย"
"ความลับจ้า"
"นี่ เคียวจัง"
"หือ"
"ฃั้นน่ะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะอยู่ข้างเคียวจังตลอดนะ เพราะงั้นก็พยายามเข้านะจ๊ะ "
มานามิ........... แต่เอาจริงๆ....ถ้าอยู๋ในฐานะที่กลับกัน เราเองก็คงจะพูดกับมานามิแบบเดียวกันนี้แน่ๆ
"บอกให้เราพยายามงั้นสินะ"
ยัยนั่น เป็นเพื่อนสมัยเด็กและก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม และก็ทั้งจากนี้ต่อไปด้วย
ระหว่างที่ผมละสายตาไป คิริโนะกับอายาเสะก็เริ่มชิดเข้าประจัญหน้ากัน
"คิริโนะ ฟังที่ชั้นอธิบายก่อนนะ"
"หนวกหู ไม่ต้องมาพูดแล้ว ไม่ว่ายังไง......... ไม่ว่ายังไงขั้นก็ไม่มีทางยอมรับแน่ๆ "

ตอนที่7
>>134247

ขอค้านนนนนนนนน