LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 18 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #61
ไทรเด็นได้ยินที่พูดเลยกระโดดลงไปที่คีย์บอร์ดของตนแล้วบรรเลงอีกครั้ง

"ขอบคุณมากที่ช่วนหยุดน้องขายบ้าๆของฉันน่ะค่ะคุณอัส"เรยกล่าวขอบคุณ
"รู้ชื่อของฉันได้ยังไง"
"แว่นของฉันสามารถระบุชื่อได้ค่ะ"
"งั้นหรือ ว่าแต่เครื่องดนตรีหมอนี่แปลกชะมัดเลย"
"อย่าพูดดังไป น้อยคนนักที่สามารถเล่นได้นะคะเพราะต้องใช้การเคลื่อนไหวทั้งร่างกายในการเล่นด้วยน่ะ"
"งั้นหรือ"
"เอาละบทเพลงต่อไป พี่เรย์"
"บอกไว้ก่อนนะว่าที่นี่ไม่ใช่สนามรบ ขอเพลงเบาๆหน่อย"
"ง่ะ พี่ ก็ได้" เล่นวิดีโอ YouTube
"แบบนี้สิเพลงที่เล่นในโรงอาหารที่ไม่ใช่สนามรบนะไทรเด็น"
"ครับ"
"นี่แหละวิธีจัดการคนเมาที่ถุกต้อง"เรย์พูด
NAX99 สมาชิก
· #62
(บทรวม)
"บราโว!! นายแม่งเจ๊งหว่ะ!! ขอไวโอลีนตัวหนึ่งหน่อยซิ"เอสว่าก่อนจะคว้าไวโอดียมาตัวหนึ่ง ซึ่งว่ากันตามตรงสภาพของเขาเหมือนจะเล่นไวโอลีนไม่ค่อยได้เท่าไร
"เฮ้ย! เดี้ยว นายต้องเล่นเพลงเบาๆน่ะ!" เรย์พูดเตือนเอส หลังจากที่เอสโยนกีต๊าร์กระดูกไปหล่นใกล้ๆหล่อน
"รู้แล้วน่า ถ้าอย่างนั้นฉันขอเล่นเพลงนี่ก็ล่ะกัน Goodbye Yesterday "
".......เพลงมันดูเศร้าๆไปเปล่าน่ะ" ยาร์ชพูด
"เพลงความหมายดีออกจะตาย ลาก่อนเมื่อวันวาน ไปสู่วันพรุ่งนี้ยังไงล่ะ!!"
"เพลงมันความหมายอย่างนั้นเหรอ?"อัลเรียลถาม
"ไม่รู้ดิ"เอสตอบกลับมาด้วยหน้าตากวนๆเล็กน้อย
"ห๋า!!?"
"เอ้า นายเองก็ขื้นมาร่วมวงด้วยซิ!!"

(ในห้องสมุด)
"อื้อ อือ" แวนโซร้องเสียงอู้อี๊ออกมา นั้นก็เพราะเจ้าตัวนั้นเพิ่งตื่นหลังจากที่ฝุบหลับกับพื้นที่มีกองหนังสือพะเนพะนาดไป เพราะความเหนื่อยล้า
"หลับไปนานรึเปล่าเนี่ย เรา"แวนโซว่า
"ก็....ซัก2ชั่วโมงได้ล่ะนะ"หญิงสาวที่กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่ตรงโซฟาพูดกับเขา
"เอ๊ะ? เหรอครับ........." ทั้งห้องเข้าสู่ความเงียบ นั้นก็เพราะเขาไม่รู้จะต่อคำพูดต่อจากนั้นยังไง
"เอ่อ เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึเปล่าครับ?"แวนโซเริ่มถาม เขาคุ้นหน้าตาของเธอมาก ส่วนสาเหตุนั้นตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
"ห๊ะ!? ไม่นี่ ฉันจะไปรู้จักไอ้คนเอาแต่ก้มๆเคารพคนโน้น คนนี่ พูดครับๆๆๆต่อท้ายอย่างนายได้ยังไงกันล่ะ!?"หล่อนว่าก่อนจะละสายตาไปมองที่หนังสือ
"นะ นั้นซินะครับ"

"---------shot"
"นะ นั้นเสียงคุณเฮทนี่นา"แวนโวจำได้ นั้นก็เพราะคนพูดสำเนียงไม่ชัด+กับมีคำลงท้ายว่าshotแบบนี่ มีอยู่คนเดียวนั้นเอง "ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
"เอ่อ จะไปไหนก็ไปซิ มาบอกฉันทำไมเล่า!"เธอว่า ก่อนที่แวนโซจะเดินหลบฉากเข้าไปหาเฮทที่กำลังคุยกับเทล
"ถามว่าคุ้นไหมงั้นเหรอ? ฉันก็รู้สึกคุ้นๆหมอนั้นเหมือนกันแฮะ หน้าตามันเหมือนกับไอ้เพื่อนของกราเซียที่ใช้ปืนคู่เป็นอาวุธ.....ชื่ออะไรน่ะ....แวนโซหรืออะไรนี่แหละ....แต่คงจะคนล่ะคนกันล่ะมั้ง มันจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันล่ะ"ริวเซียคิด ซึ่งการที่เธอและเขารู้สึกคุ้นหน้ากันนั้นไม่ใช่เรื่องแปลก เพียงแต่พวกเขามาจากคนล่ะช่วงเวลา เลยทำให้ต่ายฝ่ายต่างไม่รู้จักนั้นเอง.....

สรุป
1.เอสจะเล่นดนตรีอยู่ที่ห้องอาหารพลางชวนอัลเรียลมาเล่นด้วย
2.แวนโซอยู่ที่ห้องสมุด และจะเดินเข้าไปสมทบกับกับเฮท
maid guy สมาชิก
· #63
เนื่องจากว่าได้รับการอนุญาตจากหลวงพ่อให้เป็นโฮสต์แล้ว

"ขอโทษครับ ตอนนี้ผมขอคุยเฉพาะกับพวกเรย์ก่อนนะครับ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของพวกเขา"
"อะไรกันเนี่ย"แวนโซนั้นบ่นออกไปแล้วเฮทนั้นอยู่ตามลำพังกับเทล
"กรุณาเรียกพวกเขามาด้วยครับ" พอเทลพูดเฮทนั้นกดที่ปุ่มที่แขนขวาของเขาที่มีคำว่ารวมพลทันที

พวกไทรเด็นที่กำลังเมาพอได้สัญญาณต่างพากันหยุดเพื่อรับข้อความจากเฮทว่า "รวมพลที่ห้องสมุดของเทล คารินนั้นได้ฉีดนาโนแมชชีนที่ต้นคอไทรเด็นและบลูตัสเพื่อให้ทั้งสองสร่างเมา เมื่อพร้อมแล้วพวกเขานั้นได้ไปที่ห้องสมุด

"คราวก่อนที่คุณได้ถามเกี่ยวกับว่าจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้นั้นในตอนนี้พวกคุณสามารถทำได้ แต่ไม่รับรองหรอกว่าจะทำสำเร็จหรือไม่"เทลนั้นยื่นหนังสือที่ไทรเด็นเคยจับมาแล้วขยายเป็นเล็มใหญ่แล้วกลายมาเป็นประตูขนาดใหญ่
"ตอนนี้เป็นชะตากรรมของพวกคุณแล้ว"เทลเอ่ยอีกครั้งและทุกคนนั้นพากันเดินเข้าไปในหนังสือ เมื่อแสงสว่างนั้นหายไป พวกเขาทั้ง5ได้หายไปเช่นกัน

นักสู้ต่างมิติทุกคนนั้นได้ถุย้ายมาที่ห้องสมุดของเทล ซึ่งเทลนั้นได้ยื่นหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาซึ่งเป็นเล่มเดียวกักับที่ไทรเด็นนั้นได้เข้าไป

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย"เอสถามขึ้น
"ตอนนี้ผมได้ค้นพบว่ามีเศษเสี้ยวของDKที่มิติของพวกไทรเด็น พวกเขาจึงต้องกลับไปในมิติของเขาเพื่อที่จะต่อกรกับมัน ผมต้องการให้พวกคุณไปช่วยพวกเขาที่มิติแห่งนี้ครับ"

เนื้อหาหลักจะเริ่มเมื่อมีคนตอบตกลง3คนขึ้นไปครับ
zeya สมาชิก
· #64
เซโก้มองหน้าเฟแรงค์พยัคฆ์ทมิฟมองหน้าหมาป่าหนุ่มตอบ

"ก็ตามแต่หัวหน้าเหอะ"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวเซโก้หมาป่าหนุ่มมองไปยังเทล

"พวกฉันพร้อมแล้วจะให้ไปนรกขุมใหนก็เชิญ"เซโก้พูด

สรุป

พวกเซโก้(ยกเว้นแองเจิลลีน่า)ไปโลกของพวกบลูตัส
NAX99 สมาชิก
· #65
(บทเอส)
"โอ้ย! นี่เธอฉีดอะไรให้ฉันเนี่ย!"ฉันพูดกับน้องสาวนีกรบคารินที่เอาเข็มอะไรก็ไม่รู้มาฉีดฉัน
"นาโนแมชชีน ช่วยทำให้สร่างเมาได้นะค่ะ"เธอว่า ซึ่งมันก็ทำให้ฉันรู้สึกกระปรี้กระเปร่ามองโลกที่มึนๆกลายเป็นแบบปกติได้เหมือนเดิม
"อ่ะ โอ้ ขอบใจมาก"ฉันพูด และฉันก็เดินไปห้องสมุดทันทีทันใด

"รุ่นพี่!"แวนโซเดินเข้ามาหาฉัน หลังจากที่ฉันเข้ามาในห้อง
"ผมเป็นห่วง รุ่นพี่มากเลยนะครับ ติดต่อก็ไม่ได้ แถมเครื่องสื่อสารยังพังตอนย้อนกลับมาที่นี่อีก ผมติดต่อใครไม่ได้เลย...."
"นายจะกังวลอะไรเล่ากะอีแค่เรื่องพวกนั้น ไปโลกของพวกนั้นซ่อมแปบเดียว เดียวก็หาย แถมยังดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ"ฉันว่า แต่ว่ากันตามตรงฉันกะแค่อยากจะซ่อมมันอย่างเดียวนะ อีกอย่างเรื่องที่ไทม์ไลน์ปั่นป่วนนี่ บอกหมอนี่ไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้น มันจะจิตตกกว่าเดิมอีก......
"เอ้า มีอะไรก็ว่ามา ฉันพร้อมลุยเสมอ"

"ปลายทางพวกนักรบบ้าสงคราม หึ อยากรู้จังแฮะว่าจะตายอนาจแบบไหน"ยัยคนที่ชื่อริวเซียว่า ก่อนเดินออกมาจากมุมๆหนึ่งของห้องสมุด ปากนี่เสียใช่ได้แฮะ ยัยนี่

สรุป
พวกเอสและริวเซีย พร้อมออกเดินทาง
ex0 ผู้สนับสนุน
· #66
"น่าสนใจนี่"คาลาห์นโผล่มาจากมุมๆหนึ่ง"เจ้าคนที่ว่านั่นน่ะคงจะแข็งแกร่งมากสินะ ตื่นเต้นจัง" ทุกสายตาจับจ้องไปที่เธอด้วยสายตาประมาณว่า"ใครอีกล่ะเนี่ย" "นี่เธอยังไม่เข็ดอีกหรือไง"อัสเรียลก็โผล่ออกมาเช่นกัน "ก็เจ้าพวกนั้นน่าจะสู้ได้ดีกว่านายนี่นา นายน่ะเริ่มน่าเบื่อแล้วส่วนเรื่องการล้างแค้นอะไรนั่นตอนนี้ไม่สำคัญแล้วแหละ"
"นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆเหมือนสู้กับชั้นนาเหวย นี่ยังไม่รู้อีกเหรอว่าตัวเองอ่อนหัดขนาดไหน" "ก็นายดันออมมือให้ชั้นมาตลอดนี่นาชั้นเองก็ใช่ย่อยนา"คาลาห์นบ่นอุบอิบ
"ยังไงก็ตามถ้าเธอไปด้วยชั้นคงต้องไปด้วยแหละ ตามที่ได้...."
"ตามที่ได้อะไร"
"ไม่มีอะไร ว่าแต่ที่มั่นใจขนาดนี้เธอไม่เคยตายมาก่อนใช่ไหม"
"ไม่เคย"คาลาห์นตอบ
"ดีแล้วแหละ"
maid guy สมาชิก
· #67
เทลนั้นไดเเปิดหนังสือแล้วก็กลายเป็นประตูมิติ เหล่านักสู้ทั้งหลายจึงเข้ามาทันที

เมื่อเหล่านักรบได้เข้าไปในมิติแล้วพวกเขาพบกับอาคารสูงใหญ่ที่ดูเหมือนว่ามันมาจากนอกโลกเพราะว่ารถยนต์นั้นมีทั้งวิ่งบนถนนบ้าง บางคันวิ่งบนฟ้าบ้าง รถไฟที่แล่นในวัสดุที่เหมือนกับแก้วที่สะท้อนแสงยามเย็น
รูปภาพ
พวกเขาเดินสำรวจจนถึงอาคารูปโดมแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนเป็นอาคารพิเศษเพราะที่นั่นมีคนที่แต่งกายคล้ายทหารของพวกไทรเด็น แต่ทว่าพวกเขานั้นแต่งกายเหมือนกันแทบทั้งหมด
http://natalie.mu/comic/gallery/show/news_id/88423/image_id/179499
ที่นั่นมีหลายคนนั้นถือเอกสารบางอย่าง โดยผู้คนในที่นี่นั้นมีทั้งเหมือนมนุษย์บ้าง หรือมีส่วนหัวเป็นหมาป่าบ้างเป็นเมือกบ้าง บางคนนั้นใส่หน้ากากอ๊อกซีเจนหรือมีโหลแก้วครอบที่หัวด้วย
"แบบนี้พวกเราอยู่ได้โดยไม่ผิดสังเกตเลยสินะ"เซโก้ทัก
“พวกท่าน”ทหารคนหนึ่งเดินเข้ามา”หากพวกท่านจะลงทะเบียนละก็ช่วยต่อแถวด้วยครับ”
“นี่ลงทะเบียนอะไรกัน”เอสถาม
“นี่คือการลงทะเบียนผู้มาเยือนดาวเฮอร์โรเคสครับ และพ่วงด้วยการสมัครทหารหน่วยลาดตระเวนและหน่วยรบครับเมื่อพวกท่านได้รับไอดีพวกท่านจะได้รับไอดีบุคแบบนี้”เขาชูโลหะแท่งยาวๆคล้ายกับรีโมท เมื่อกดปุ๊บมันกางออกเป็นตัวLและฉายภาพเหมือนภาพI-Pad”โดยสิ่งนี้เป็นทั้งสมุดประจำตัวและกระเป๋าเงินครับ โดยจะให้พวกท่าน3000แคชก่อนครับ”เขาจิ้มสาธิตให้ดูก่อน”แล้วหากสูญหายจะเสียค่าปรับมากแล้วห้ามดัดแปลงเงินเด็ดขาดเพราะข้อมูลการเงินนั้นไม่ได้อยู่ในนี้แต่อยู่ในธนาคารกลางครับ หากแฮคแล้วท่านจะโดนลงโทษอย่างรุนแรงครับ”
เมื่อทุกคนได้รับมาแล้วทุกคนนั้นได้สังเกตเห็นซุ้มสองซุ้มซึงเป็นซุ้มรับสมัครทหารลาดตระเวนและซุ้มทหารทั่วไป

ทางเลือกในตอนนี้
1เลือกซุ้มลาดตระเวน จะได้ทำงานสำรวจอวกาศทั่วไป
2ซุ้มทหารทั่วไป จะได้รับภารกิจไปยังโลกมนุษย์
3โรงแรม เสียค่าพักถาวรในมิติ1000
4ห้องวัดระดับยศ
5ร้านขายอาวุธ.....

อนึ่ง
1การลงทะเบียนทุกคนเริ่มที่ระดับยศ pro solidas(ดูในห้องตัวละครหน้า1ช่องสุดท้าย)ที่สามารถซื้อเครื่องบินรบได้
2กรณีที่ไปที่ซื้ออาวุธต้องบอกเสป็กอาวุธก่อนซื้อ

ปล.คนอื่นสามารถตามมาทันได้ แต่ต้องบอกเราก่อนไม่ใช่อยู่ๆสุ่มสี่สุ่มห้าโผล่ออกมากลางสนามรบนะเออ

อย่างน้อยสองทุ่มจะมาต่อครับ
Angel-is-egg สมาชิก
· #68
"อี ฮิ ฮี่"ยาร์ชหัวเราะชวนขนหัวลุกเล็กน้อย
"น่าสนใจดีนะ ว่าไหม?"ยาร์ชพูดกับรอนนี่ ออตโต้ และวินนิก้าร์
"ฮืม...สำหรับเธอก็คงจะเป็นอย่างนั้นแหละนะ"รอนนี่พูด
"จะไปกันไหมล่ะ?"ถาม

"คงจะนะ..."รอนนี่ว่าพลางยืดตัวขึ้น พลางกระชับดาบให้เข้าที่
"ถึงยังไงตอนนี้ก็คงต้องวางมือเรื่องที่โลกตัวเองก่อน"พ่อเทพบุตรว่าพลางขยับเสื้อให้เข้าที่
"เฮ้...ฉันไม่บังคับนะ เพราะงั้นนายจะไม่ไปก็ได้ ฉันแค่อยากไปดูวิทยากรอะไรที่โลกเจ้าสามง่ามนั้นนะ"
"ฉันพูดว่า ฉันอยากไปจริงๆยาร์ช"แล้วยาร์ชก็ไม่พูดอะไรอีก
"หนูคิดว่าหนูจะไปด้วยนะ!"ออตโต้แทรก
"ฉันด้วย!"วินนิก้าร์พูดขึ้น ก่อนจะค่อยๆแทรกซึมเข้าไปในเงาของยาร์ช
"เฮ้!"
"เอาน่า ยาร์ช"ออตโต้ว่าพลางกอดนัวเนียยาร์ชจากทางด้านหลังจนน่าหมั่นไส้

"สำหรับฉันต่อจากนี้ คงจะต้องดูพวกนายอยู่ห่างๆแล้วล่ะ"...ฟรานแอบลอบมองพวกรอนนี่จากรอยแยกของมิติ แล้วยิ้ม...

ฮะ ฮะ...

สรุปเนื้อหา

พวกรอนนี่ไปโลกของบลูตัส
โดย รอนนี่และยาร์ชได้เลือกทางเลือกที่ 1
ส่วนออตโต้ ได้เลือกทางเลือกที่ 2
ex0 ผู้สนับสนุน
· #69
"ว้าวที่นี่สุดยอดไปเลย!"คาลาห์นกำลังชื่นชมสภาพของบ้านเมืองอยู่"นี่อัสเรียลตึกพวกนี้เค้าสร้างได้ยังไงกันนะ" "นี่เธอคิดว่าชั้นเป็นวิศวกรหรือไง มี่สำคัญชั้นชอบบรรยากาศแบบธรรมชาติๆมากกว่านะ"อัสเรียลตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ"นั่นสิน้า ว่าแต่เข้ามาได้แล้วเราจะทำอะไรกันดีน่ะ" "นั่นสิ เอาเป็นว่าทำอะไรที่มันเสี่ยงๆหน่อยดีกว่า"
ว่าแล้วทั้ง2ก็ไปที่ซุ้มทหาร

-----------------
สรุปทั้งอัสเรียลและคาลาห์นเลือก2
FroZen สมาชิก
· #70
ณ ที่โลกแห่งคาซาเดียในค่ำคืนอันแสนเงียบงัน

ในโรงแรงที่มืดสนิทเพราะถึงเวลานอนของหลายๆคน แต่ทว่ากลับมีแสงไฟ
ลอดออกมาจากบานประตูของห้องๆหนึ่ง ข้างในมีชายหนุ่มผมดำคนหนึ่งกำลังนั่งทำงาน
อยู่อย่างเหน็ดเหนื่อย
ชายผมดำยกแว่นกันแดดสีดำขึ้นไปบนหน้าผากเผยแววตาที่อิดโรย
เขาถอนหายใจออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อยพร้อมกับเอาแขนปาดหน้า
เช็ดเหงื่อออก มองดูเหล่าอาวุธที่สร้างเสร็จไปไม่นานที่อยู่บนโต๊ะเหลี่ยมๆ
เมื่อดูจากสีหน้าเขาดูเหมือนจะไม่พอใจเท่าไร ด้วยเหตุใดไม่มีใครทราบ

เมื่อสังเกตดีๆจะเห็นว่ามีชายร่างจิ๋วใส่แว่นลอยตัวอยู่ข้างๆหนุ่มผมดำในตอนแรกด้วย
ชายร่างจิ๋วเข้ามาข้างๆแล้วกระซิบพูดอะไรบางอย่างกับหนุ่มผมดำ
ฝ่ายหลังพยักหน้ารับทราบแล้วลุกขึ้น เขาสวมแว่นกลับตำแหน่งเดิม
ชายหนุ่มผมดำเดินเก็บอาวุธ วัตถุดิบต่างๆ และดาบเปล่งประกายไฟฟ้าใส่ไว้ในถุง
ก่อนที่จะหันไปบอกชายร่างจิ๋วว่า

"ไปกันเถอะ"
และร่างของเขาก็หายไป พร้อมกับของที่อยู่ข้างกาย นับจากวันนั้นที่โลกคาซาเดีย
ก็ไม่เคยพบเขาอีกเลยแม้แต่คนเดียว

เมื่อโซวไวซอร์มาถึงโลกเทล เขาก็เดินไปยังที่พักส่วนตัวที่เทลเปิดไว้ให้
โซวไวซอร์เก็บอาวุธที่เสร็จแล้วไว้ในตัว และโยนของที่เหลือเข้าไปในห้อง
โดยคิดว่า "เอาไว้จัดการที่หลังก็แล้วกัน"

จากนั้นก็ถูกวาบโผล่มาที่หน้าเทลอย่างกระทันหัน ซอร์เผยสีหน้าประหลาดใจชั่ววูบ
และรู้ในพริบตาว่านี่เป็นการเคลื่อนย้ายฉับพลันเหมือนหนึ่งในเครื่องจักรที่ในโลกเขาก็ทำได้

โซวไวซอร์ฟังเรื่องจากเทลจบ ก็เกิดอาการอยากไปทันที
"ดูเหมือนที่นู่นก็น่าสนใจเหมือนกันแฮะ อยากรู้ว่าเทคโนโลยีของที่นู้นเป็นยังไงบ้าง..."

ในโลกเดียวกันกับที่ซอร์อยู่ ในห้องลานประลอง
หญิงสาวผมแดงยาวคนหนึ่งนอนพิงแขนตัวเองอย่างเหม่อลอย
เธอมีหูแหลมผิดมนุษย์ออกมาพ้นออกนอกผมที่เรือนยาวแผ่สยาบไปบนพื้น

แถวๆตัวเธอพบมีดที่ปักอยู่บนพื้นจำนวนหนึ่ง พร้อมกับรอยยุบบางจุด
เหมือนว่าบริเวณแห่งนี้เพิ่งผ่านการต่อสู้ไปไม่นาน

ปีศาจสาวมองเพดาน ทบทวนคำพูดที่คู่ต่อสู้ของเธอได้พูดไว้
""ถ้าเป็นการประลองละก็ มันแค่จบแค่ว่าเราแพ้หรือชนะเท่านั้นหรือแค่สลบ
ถ้าจะฆ่ากันละก็ไว้สู้กันในสนามรบดีกว่านะ"

โซเดเนียทบทวนคำพูดนี้ซ้ำไปซ้ำมา เธอเข้าใจว่า ฆ่า นั้นคือการทำลายชีวิตของคนอื่น
แต่การฆ่านั้นเธอไม่เคยเห็นมาก่อน แม้แต่ได้ยินก็ไม่เคย เพราะโลกของเธอสงบสุขมาตลอด
มีเพียงแต่การตายเท่านั้นที่เธอได้ยินมาจนหนาหู

โซเดเนียลุกขึ้นมาอย่างเงียบๆ เมื่อความคิดนี้โผล่ขึ้นมาในตัวเธอ
ปีศาจสาวกำมือแน่น แต่ยังไงก็ตามเธอก็ไม่ยอมที่จะตายหรอก...

ทันใดนั้นเธอก็ถูกวาบมาตรงหน้าคนที่เคยเธอ ปีศาวสาวตกใจและสับสนไปพักหนึ่ง
ถึงรู้ว่าเป็นเวทเคลื่อนย้าย โซเดเนียฟังคำพูดของเทลเงียบๆ เมื่อเธอได้ยินคำว่า DK
ปีศาจสาวก็ตกลงรับคำว่าไปทันที

=====================================================

เมื่อเทลเริ่มเปิดประตู โซวไวซอร์ก็เพิ่งสังเกตโซเดเนีย แต่ก็ไม่สงสัยว่ามาได้ยังไง
เพราะยังไงก็ตาม คนที่มาโลกเทลก็มาจากต่างมิติกันหมดอยู่แล้ว

นักสู้หลายๆคนทยอยเดินกันเข้าประตู โซเดเนียกับโซไวซอร์ผ่านเข้าประตูที่เทลเปิดให้ไปเป็นคู่สุดท้าย

เมื่อผ่านประตูเข้ามา ก็พบกับตึกอาคารสูงใหญ่ รถที่ทั้งแล่นบนถนนและบินขึ้นฟ้าได้
โซไวซอร์มองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในแววตานั้นปนไปด้วยความแปลกใจที่มีอยู่เล็กน้อย
ส่วนโซเดเนียนั้นตื่นเต้นสุดๆ ตาเป็นประกายอย่างเห็นได้ชัดพอๆกับเรื่องเวทมนต์ที่เธออยากเห็น

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่สนใจเรื่องเทคโนโลยี แต่เมื่อเจอกับสิ่งที่แปลกประหลาดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
โซเดเนียก็ตื่นเต้นเป็นเรื่องธรรมดา อันที่จริงเธอไม่แค่ตื่นเต้นธรรมดา แต่สุดยอดแห่งความตื่นเต้นรอบปี

ซอร์มองรอบๆข้าง พบว่ามีบางคนหัวเป็นรูปสัตว์แปลกๆ ก็ทำหน้าแปลกประหลาดไปชั่ววูบ
ก่อนที่จะกลับไปเหมือนเดิม

ซอร์กับโซเดเนียลงทะเบียน โซเดเนียตื่นเต้นอีกครั้งเมื่อเธอพบI-Pad เธอยกขึ้นๆลงๆมองซ้ำไปซ้ำมา
ส่วนโซวไวซอร์มองเครื่องนิ่งๆ พร้อมกับพยักหน้ารับทราบ

กลุ่มคนพากันเดินไปยังจุดซุ้มทหาร ซอร์ลงทะเบียนลาดตระเวนไป
เขาคิดอยากจะเดินดูทหารของที่นี่ว่าเป็นอย่างไรก็เท่านั้นเอง

ส่วนโซเดเนีย เธอไม่รู้หรอกว่า "ทหาร" เป็นยังไง
แต่พอได้ยินคำว่า "ลาดตระเวน" แล้วทำให้จึงเธอเลือกไปเป็นทหารทั่วไปทันที
เพราะ ก่อนหน้านี้เธอก็เคย"ลาดตระเวน" เหมือนกัน แต่ก็พบว่ามันน่าเบื่อมากๆ
เธอจึงเลือกทหารทั่วไปทันที

===========================
ซอร์เป็นทหารลาดตระเวน
โซเดเนียเป็นทหารทั่วไป
maid guy สมาชิก
· #71
ในกรณีเลือกภารกิจลาดตระเวณ

เมื่อไปที่ซุ้มที่เป็นนักสำรวจ พวกเขาได้รับภารกิจแรกคือ คุ้มกันยานขุดแร่ เมื่อเข้าไปถึงพวกเขาพบกับเรย์ก่อนเลย “ยินดีพวกทหารใหม่ ชั้นคือเรย์ เดอุสพราม ยศระดับ warrior ระดับ2 เป็นหัวหน้าทีมของนายในการสำรวจหาแร่ ในภารกิจนี้จ่ายเบื้องต้นพันเครดิต ทุกคนเข้าไปในยานสำรวจได้ อ่อ อีกอย่างใครที่เอาแต่เฝ้าดู ไม่ได้สักเครดิตเดียวนะ”
(หากใครจะทักเรย์ขอบอกไว้ก่อนว่าเรย์จำใครไม่ได้เลยครับ เช่นเดียวกับตัวละครตัวอื่น)

และเมื่อทุกคนนั่งในยาน(ระหว่างนั้นจะแต่งสัพเพเหระยังไงก็ได้)ทุกคนได้รับการสวมชุดอวกาศที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อเขา
“เอาละ”เรย์ที่สวมชุดเกราะประจำตัวของเธอที่ตอนนี้สวมหมวกที่ปิดบังส่วนหัวอย่างมิดชิดผิดกับชุดเดิมที่ปิดแค่ใบหน้าด้วยแว่นเกราะ”ตอนนี้ปล่อยเครื่องขุดเจาะได้”ยานขุดเจาะนั้นได้ออกมาจากยานขนส่ง

หุ่นขุดเจาะhttp://fc08.deviantart.net/fs40/f/2009/023/b/5/FMP_Tech_Update_01_Class_A_by_we_r_nomad.jpg

ยานขนส่งhttp://fc09.deviantart.net/fs43/f/2009/147/8/9/Daedalus_by_The_Sniper_9.jpg

"เอาละ ตอนนี้คงไม่มีใครมาโจมตีระหว่างที่ขุดหรอกนะเนี่ย"เรย์บ่นระหว่างที่กำลังเหาะไปมา


ในกรณีเลือกไปที่โลก

พอพวกเขาอาสารับภารกิจ พวกเขาก็ถูกเชิญไปที่ห้องแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนห้องปฏิบัติการและเจอกับกับทหารวัยกลางคนที่แต่งตัวชุดสูทสีกรมท่าขอบตะเข็บสีขาว โดยที่คอนั้นเป็นปกแข็งคล้ายชุดบาทหลวงและสวมถุงมือสีขาวและสวมผ้าคลุมที่มีพู่ประดับที่หัวไหล่และที้หน้านั้นสวมหน้ากากทองประดับเพชร
“สวัสดี ข้าคือเชส เดอุสพราม ทหารระดับmaster warrior ข้านั้นมีภารกิจนั่นก็คือ ไปดาวสุเมริสหรือที่พวกเขาเรียกกันว่าโลก เขตแดนป่าลึกแห่งหนึ่ง ที่นั่นมีทหารระดับrook warriorนายหนึ่งและชาวบ้านชาวสุเมริสจำนวนหนึ่งติดอยู่ที่นั่นเพื่อรอการช่วยเหลือเพราะว่าถูกจับไปเป็นเชลย"
"เขาถูกจับได้ยังไงกัน"อัสเรียถาม
"ก่อนหน้านั้นเขาสู้กับเผ่าโปรเกรสที่มาระรานโลกจนยานรบของเขาร่วงลงไป ที่จริงเขารบเองได้แต่เพราะเราสั่งห้ามเขาไว้ว่าห้ามทำร้ายมนุษย์จนกว่าจะได้รับอนุญาตและพิสูจน์ได้ว่าเป็นภัยแก่โลกทีสมควรกำจัด แต่เมื่อพิสูจน์ได้แล้วกลับสายเกินไปเพราะเขาถูกจองจำอย่างหนาแน่น”
“งั้นหรือ”คาลานส์ขานรับ”แสดงว่าภารกิจครั้งนี้คือ ไปช่วยหมอนั่นและตัวประกันที่เหลือด้วยสินะ”
“ผมว่าให้ความสำคัญกับตัวประกันชาวโลกก่อนดีกว่านะ”เชสพูดแนะนำ”เอาละมีคำถามอะไรบ้าง”

ในกรณีเลือกที่จะไปร้านสร้างอาวุธก่อน

เมื่อไปที่ร้านค้าอาวุธ พวกเขาเจอแต่ปืนหน้าตาแปลกๆต่างๆโดยคนในร้านเดินออกมาแล้วพูดว่า”ขอโทษครับตอนนี้อาวุธระยะประชิดมีแต่ดาบเลเซอร์ครับอย่างอื่นเจ้าของร้านติดธุระไปรบอยู่ครับเลยไม่สามารถขายได้น่ะครับ"

วิธีการซื้อ ลิสต์ของมาก่อนแล้วจะบอกว่าซื้อได้หรือไม่
NAX99 สมาชิก
· #72
(บทริวเซีย)
หึ ฉันน่ะจะยังไงก็ได้อยู่แล้ว แต่ฉันชักอยากเห็นไอ้พวกมนุษย์ต่าวดาวของโลกฝากนี้แล้วแฮะ หน้าตามันจะพิลึกน่าขำขนาดไหนกันน่ะ หึหึ
ว่าแล้วฉันก็เลือกช็อยข้อ 1

"เอ้! นี่ เธอน่ะ ยัยแบนราบ!"ฉันเรียกยัยคนที่ชื่อเรย์นั้นแหละ ภายในรถสำรวจน่ะ
"ห๊ะ พูดงี้ได้ยังไง ฉันเป็นหัวหน้าของเธอนะ!!"ยัยนั้นตอบ"แล้วก็ฉันชื่อเรย์ย่ะ ไม่ใช่แบนราบ!!" อืม ดูจากการที่ยัยนี่ตอบสนองกับคำว่าแบนมากขนาดนี้ก็แสดงว่า[เป็นคนๆเดียวกัน] ความทรงจำของเจ้าพวกนี้ตอนอยู่ต่างมิติคงหายไป เหลือแต่ความทรงจำของโลกนี้ มันคงกลับมาตอนที่ไอ้พวกนี้ข้ามมิติอีกรอบซิน่ะ.....

"อีกอย่าง ....เธอก็แบนราบเหมือนกันไม่ใช่เหรอ" ปี๊ด!!
"ว่ายังไงน่ะ ถึงฉันจะแบน แต่ก็ไม่แบนราบอย่างกับกำแพงฉาบซีเม็นส์เหมือนหล่อนหรอกย่ะ!!"
"อะไรน่ะ!!"
"ก็อย่างที่พูดนั้นแหละ!!"และฉันก็ต่อล้อต่อเถียงกับยัยเรย์ต่อไป ทำเอาคนรอบข้างมามองกันเป็นสายตาเดียว ด้วยสีหน้าอารมณ์ประมาณ"เป็นไรมากไหมเนี่ย?"

(บทเอส)
ถึงยังไง ฉันก็อยากจะสำรวจสภาพภูมิประเทศนี่ก่อนอ่ะนะ ว่ามันเป็นไงมาไง ขืนสุ่มสี่สุ่มห้าไปนอกโลกทันทีนี่ มันก็ห้าวไปแฮะ
ฉันเลยเลือกข้อ 2 มาทำภารกิจที่โลก ส่วนแวนโซนั้นเจ้าตัวอยากจะติดต่อกับคนจากโลกของเราให้ได้ ก็เลยไปซื้อวัตุดิบมาประกอบที่ร้านอาวุธ(มันจะมีให้เปล่านะ)

"อืม คุณเชส ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย? แต่เรื่องนี่ไม่เกี่ยวกับภารกิจหรอกนะ"ฉันถามคำถามหลังจากที่เขาอธิบายจบ
"คือ คุณมีพี่น้องหรือใครอะไรมรครอบครัวหรือเปล่า พอดีว่าชื่อ [เดอุสพราม] เนี่ย มันคุ้นหูเอามากๆเลยนะครับ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ" ไม่ใช่แค่คุ้นหรอก รู้จักดีเลยล่ะ แต่ตอนนี้มันกลับจำตูไม่ได้แหล่ว....
"แล้วก็...."
"ว่ามา"
"ผมขออยู่ทัพหน้านะครับ"

สรุป
1.ริวเซียจะไปทำภารกิจนอกโลก
2.เอสจะไปทำภารกิจที่โลก และถามคำถามเชส
3.แวนโซนั้นจะขอซื้อวัตถุดิบจากร้านอาวุธมาซ่อมวิทยุสื่อสาร
FroZen สมาชิก
· #73
เมื่อสมัครเสร็จ ทุกคนต่างก็ถูกแยกไปทำภารกิจของตัวเองทันที
โซวไวซอร์ไปที่ยานขุดแร่ ส่วนโซเดเนียไปยังโลกมนุษย์

พอซอร์เดินไปถึงที่หมาย เขาก็เจอเรย์ทันที ซึ่งเขาคุ้นหน้าว่าเคยอยู่กับไทรเด็น
โซวไวซอร์ก็เลยคิดว่า น่าจะเป็นพวกเดียวกัน

แต่ยังไงซอร์ก็ไม่ทักเรย์ เพราะทั้งคู่ก็ต่างไม่รู้จักกันอยู่แล้ว แค่รู้หน้าโดยผิวเผินเท่านั้น

ซอร์เข้าไปในยานสำรวจอย่างง่ายๆ พร้อมกับมองสำรวจยาน
"ยานอวกาศหรอเนี่ย.. เพิ่งเคยเข้าเป็นครั้งแรกเลยแฮะ" โซวไวซอร์พูดกับตัวเองเบาๆ

"เอ้! นี่ เธอน่ะ ยัยแบนราบ!" เสียงที่โซวไวซอร์คุ้นเคยดังขึ้นมา ทำให้ซอร์ต้องหันไปหาทันที
พอเห็นพริบตาแรกก็นึกออกว่าคนที่ตะโกนด่าคือ ริวเซียที่เคยช่วยชีวิตเขาไว้

เรย์สาวชุดเกราะหันมาแหวกลับว่า "ห๊ะ พูดงี้ได้ยังไง ฉันเป็นหัวหน้าของเธอนะ!!
แล้วก็ฉันชื่อเรย์ย่ะ ไม่ใช่แบนราบ!!"
"อีกอย่าง ....เธอก็แบนราบเหมือนกันไม่ใช่เหรอ" ปี๊ด!! เสียงแห่งความอดทนฉีกขาดสะบั่น
ริวเซียสวนกลับว่า "ว่ายังไงน่ะ ถึงฉันจะแบน แต่ก็ไม่แบนราบอย่างกับกำแพงฉาบซีเม็นส์เหมือนหล่อนหรอกย่ะ!!"
"อะไรน่ะ!!"
"ก็อย่างที่พูดนั้นแหละ!!"
โซวไวซอร์เห็นคนรู้จักด่ากันไฟแลบทำให้โซวไวซอร์แทบกลั้นขำไว้ไม่อยู่จนไหล่กระเพือมเลยทีเดียว


============================================

โซเดเนียถูกพาไปที่ห้องแห่งหนึ่ง แต่เธอก็รู้สึกหิวขึ้นมา เพราะเธอยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่มาแล้ว
ปีศาจสาวจึงมองหาคารินรอบข้าง เพื่อจะเอา"อาหาร" แต่สาดสายตาไปมาเธอก้ไม่พบคนรู้จักเลย
เจอแต่คนแปลกหน้าทั้งนั้น เธอจึงถอนหายใจเฮ้ออย่างน่าเสียดาย

โซเดเนียจึงหันมาสนใจฟังการประชุม โชคดีที่ทหารพวกนี้พูดอะไรสั้นๆ ทำให้เธอเข้าใจทุกอย่างว่า
"ไปช่วยคนสินะค่ะ" เธอพูดเบาๆเพื่อทวนความจำตนเองหลังจากหัวหน้าทหารให้ลูกน้องถามคำถามได้
("ดูเขายิ่งใหญ่มากน่ะค่ะ ก็น่าจะเป็นหัวหน้าแหละนะค่ะ" โซเดเนียเอียงคอ)

โซเดเนียเห็นชายคนหนึ่งถามคำถาม เธอจึงตั้งใจฟัง เห็นว่าเป็นภารกิจสำคัญ
"อืม คุณเชส ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย? แต่เรื่องนี่ไม่เกี่ยวกับภารกิจหรอกนะ" ชายคนนั้นถามขึ้น
"คือ คุณมีพี่น้องหรือใครอะไรมรครอบครัวหรือเปล่า พอดีว่าชื่อ [เดอุสพราม] เนี่ย มันคุ้นหูเอามากๆเลยนะครับ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ"
โซเดเนียที่อยู่ด้านหลัง มองอยู่นานก็รู้สึกคุ้นๆตา แต่ก็ไม่รู้จัก แต่ดูเหมือนชายคนเดิมยังถามไม่หมดเพราะเขาพูดลากค้างว่า
"แล้วก็...."
ทหารชุดอลังกาลพยักหน้าแล้วพูด "ว่ามา"
"ผมขออยู่ทัพหน้านะครับ"

โซเดเนียหูตั้งชันเบิกตากว้างทันที่ทีได้ยินคำว่า "หน้า"
เมื่อเธอไม่รู้จักคำว่า"ทัพ" แ่ต่เธอรู้จัก คำว่า "หน้า" และเมื่อเปรียบเทียบแล้ว
ซึ่งน่าจะหมายถึง "ให้ไปอยู่ข้างหน้า"
เธอจึงโบกมือไปมาอย่างร่าเริ่งว่า "ขอไปทัพหน้าด้วยค่าาาาาาา!!!"
maid guy สมาชิก
· #74
แวนโซที่ไปหาอุปกรณ์ที่ร้านขายของ เขาสะดุดตาที่ชื่อร้านที่ตัวหนังสือแปลกๆเขาจึงลองเอาไอดีบุคส่องดูมันช่วยแปลภาษาให้ว่าร้านไคล์ม เขาจึงเข้าไปแล้วพบกับคนในร้านที่เหมือนเป็นเด้กหนุ่ม

"ยินดีต้อนรับครับ"เขากล่าว"นี่คือร้านขายอาวุธไคล์มที่พ่วงด้วยร้านขายอาวุธทั่วไปครับ ตอนนี้ถ้าท่านจะซื้ออาวุธระยะประชิดนัั้นขออภัยด้วยเพราะเจ้าของร้านฝั่งนั้นไม่อยู่เนื่องจากติดภารกิจอยู่ครับ"
"พอซ่อมวิทยุอันนี้ได้หรือไม่"แวนโซยื่นวิทยุมาให้
"อืม อุปกรณ์นั้นพอมีอยู่แต่เรื่องซ่อมนี้จนปัญญา หากเจ้าของร้านมาด้วยก้ดีอยู่หรอก"

เมื่อประตูเปิดอีกครั้งแวนโซได้พบกับคนที่เคยเห็นหน้าอีกรายนั่นคือ เฮท เขาเดินมาพร้อมแบกปืนไรเฟิลคู่ใจของเขา

"คุณเชสครับมีอะไรหรือครับ"
"ซ่อมปืนกระบอกนี้shot"เฮทนั้นเอาปืนมาให้ช่างนั้นซ่อม
"อืม คุณใช้กระสูนดัดแปลงอีกแล้วสินะเลยสึกเร็วแบบนี้ เดี๋ยวไปเปลี่ยนชิ้นส่วนให้นะครับ แล้วก็ของคุณแวนโซ นี่คือชิ้นส่วนที่พอใช้ได้ครับ"
แวนโซได้อุปกรณ์ไปแล้วแต่เฮทนั้นกลับหยิบไปพร้อมวิทยุ
"เฮ้ยนายทำอะไรกันเนี่ย"แต่เฮทนั้นกลับซ่อมแซมวิทยุให้เหมือนกับเรื่องทั่วไปแล้วเมื่อเสร็จแล้วเขาจึงยื่นมาให้

__________________________________________________________________________

ทางด้านเอสที่ถามเชสเขาได้ตอบว่า"ข้าเคยมีพี่น้องก็จริงแต่พวกเขาตายในสนามรบหมดแล้ว ตอนนี้ผู้สืบสกุลก็เหลือแค่คนเดียว แต่เนื่องจากไม่เกี่ยวกับภารกิจดังนั้นเล่าไปก็เท่านั้น ส่วนเรื่องทัพหน้า ไม่มีเพราะว่านี่คือภารกิจช่วยเหลือและสังหารทหารเลวที่โลกนั้น ดังนั้นจึงไม่มีทัพหน้าทัพหลังเลยก็แล้วแต่นะว่าจะเลือกเอาว่าจะช่วยเหลือตัวเชลยชาวโลกหรือถล่มกองทัพ แต่ขอให้เอาการช่วยเหลือเชลยเป็นหลักก่อนแล้วค่อยถล่มพวกมันทีหลัง เรื่องช่วยทหารนั้นแล้วแต่ว่าจะเอาหรือไม่เพราะแค่ไปบอกข่าวที่เหลือเขาก็จัดการเองได้อยู่แล้ว แบบนี้พอใจไหม"
"ครับ"
"จริงสิ ค่าตอบแทนของภารกิจนี้คือ2000เครดิต"

สรุป ผู้ที่จะไปช่วยทหารต้องเลือกสองทีมว่าช่วยเหลือเชลยหรือทหาร อนึ่ง หากไม่ช่วยตัวประกันนั้นจะมีผลคือโดนหักเงิน แต่ไม่ช่วยทหารไม่เป็นไร

ขอให้คนที่ยังอยู่ในมิติหรือดาวเฮอร์โรเคสไปซื้อที่พักในโลกเพราะจะได้เป็นฐานในการเคลื่อนย้ายระหว่างโลกยกเว้นพวกที่ไปสำรวจเพราะจะต้องกลับมายังดาวเฮอร์โรเคสอยู่แล้ว
NAX99 สมาชิก
· #75
(บทแวนโซ)
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
"เอ่อ ขอบคุณนะครับ ที่ซ่อมให้ แต่มันเปิดไม่ติดเลยอ่ะครับ"ผมว่ากับคุณเฮท(ที่ตอนนี้จำผมไม่ได้แล้ว)ที่มาช่วยซ่อมวิทยุให้
"เอ๊ะ บ้าน่า คนอย่างข้านี่นะจะซ่อมไอ้นี่ไม่ได้shot" อ่าฮะ ถึงเขาจะผ่านหน้าผ่านตาเทคโนโลยีมาเยอะ แต่วิทยาการของโลกนี้กับโลกของผมมันก็ต่างกันอยู่ดีนั้นแหละ ผมว่าเขาไม่รู้หรอกว่าไอ้นี่มันซ่อมยังไง นอกจากจะเดาผิดเดาถูกอ่ะนะ
อีกอย่างกรณีนี้มันก็ต่างจากคุณแองจี้ ตอนประกอบกับตอนถอดน่ะ มันต่างกันลิบลับเลย
"ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี้ยวผมเอามันกลับไปซ่อมเองครับ ผมพอซ่อมมันได้ เพราะผมก็ซ่อมมันบ่อยซะด้วยซิ ยังไงก็ขอบคุณมากเลยครับ" แล้วผมก็ปรีกตัวออกมาจากร้านอาวุธ

(บทเอส)
[ผู้สืบสกุล] เหรอ ถ้างั้น อาเฮียคนนี้ก็เป็น[พ่อ] ของไทรเด้น เรย์ คารินน่ะซิ!!
โอ้ รู้สึกทำตัวไม่ถูกแล้วแฮะ คนเป็นพ่อมายืนอยู่ตรงหน้านี่ อืม แต่ว่ากันตามตรงหน้าพ่อเราก็ลืมไปแล้วแฮะ เล่นตายเอาตอนเราอายุแค่4ขวบกว่าๆเอง อืม.....
เฮ้ย เดี้ยวซิ นี่ตูคิดออกไปไกลแหละ ตอนนี้เรื่องภารกิจต้องมาก่อนซิ

เรื่องภารกิจนี่ เราคงต้องใช้วิถีกองโจรในการเข้าไปช่วยตัวเชลยซะแล้ว ส่วนทหารระดับรุกกี้อะไรนั้น แค่ปลดเชือกให้ก็พอแล้วมั้ง อีกอย่างเรามีCBโหมดอยู่ เรื่องแคนี้สบายมาก

สรุป
แวนโซจะซ่อมวิทยุด้วยตัวเอง(ใช้เวลา 3 คอมเม็นส์)
เอสจะเลือกวิธีช่วยตัวเชลยก่อน
ex0 ผู้สนับสนุน
· #76
"อีแบบนี้ชั้นจะทำไงดีเนี่ย"คาลาห์นพูดกับอัสเรียล"ชั้นจะไปรู้เธอเรอะ? หัดตัดสินใจเองบ้างสิ"อัสเรียลดุ "ก็แหมเรื่องนี้ถ้าตัดสินใจพลาดอาจถึงตายก็ได้นะ" "มากลัวตายตอนนี้ก็สายไปแล้วนะ"อัสเรียลพูด"ว่าไงนะ อย่างชั้นไม่เคยกลัวตาย่ะ!"คาลาห์นโกหก"งั้นเธอลองว่ามาซิว่าเราควรทำยังไงน่ะ"อัสเรียลถาม "งั้นชั้นจะไปช่วยตัวประกัน ส่วนนายไปหลอกล่อความสนใจละกันนะ"คาลาห์นตอบอัสเรียล "นี่เธอลืมคำสั่งรึไงกัน" "นั่นสิ....งั้นนายไปช่วยตัวประกันกับชั้น" "เปลี่ยนใจง่ายจริ๊ง"อัสเรียลคิดในใจ
-------------------
ทั้ง2ตัดสินใจไปช่วยตัวประกัน
zeya สมาชิก
· #77
"เอาไงหัวหน้า"ไรก้าถามหมาป่าหนุ่มมองไปรอบๆแล้วหันมามองพวกของตนอีกครั้ง เพราะพวกเขามั่วแต่สำรวจที่นี่อยู่นาน

"ไปซุ้มทหาร(ทั่วไป)ตรงนั้นเหอะ......"เซโก้พูดทั้งสามตัวเดินไปยังซุ้มทหารทันทีและได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด

"ช่วยคนดีกว่าทำสงครามละกัน....."เซโก้พูดหมาป่าหนุ่มมองไปแล้วเห็นออตโต้ยืนอยู่ในนั้นไรก้าถอนหายใจโล่งอกที่ตนคงสภาพอัศวินไร้ร่างเอาไว้

สรุป

พวกเซโก้เลือกข้อสอง
maid guy สมาชิก
· #78
ภารกิจช่วยเหลือเชลย
ทุกคนที่รับภารกิจในการช่วยเหลือทหารนั้นขึ้นยานขนส่ง ทุกคนนั้นนั่งที่นั่งในยานขนส่งขนาดกลางี่กำลังเดินทางด้วยระบบไฮเปอร์สเปชและมองอย่างสงสัยว่าสิ่งที่หน้าตาคล้ายกับโลงนั่นคืออะไรกัน และพื้นล่างที่ดูเหมือนเปิดได้นั้นชวนให้นึกถึงคุกที่ปล่อยคนลงไปยังก้นเหว

"นี่เรานั่งเรือเหาะถูกลำหรือเปล่าเนี่ย"ไรก้าถามหัวหน้าของตน"ตอนนี้ทำไมเหมือนกับกรงขังพิลึก หวังว่าคงไม่จับไปทดลองหรอกนะ"
"ไม่เป็นไรพ่อหนุ่ม"ทหารนายหนึ่งที่สวมเกราะทัก"เจ่านี่คือแคปซูลฝ่าบรรยากาศเท่านั้นเองเพราะเราต้องส่งไปแบบสายฟ้าแลบเพื่อไปช่วยเหลือน่ะ"
พวกเซโก้และโซเนเดียไม่เข้าใจว่าคำเหล่านั้นมันคืออะไรแต่นอกนั้นต่างพากันกลัว
"อย่าบอกนะว่า จะส่งเราไปโดยบรรจุเราในโลงนี่แล้วส่งไปยังโลกนะ"
ไม่ทันไรสัญญาณไฟเหลืองได้กระพริบในยานขนส่ง พวกเขาต่างตกใจที่โลงนั้นได้เปิดออก
"เอาละทุกคนเข้าไปได้"นายทหารนั้นสั่ง(แล้วแต่ว่าจะเข้าอย่างไร) เมื่อในโลงนั้นปิดเรียบร้อยแล้ว ทุกคนเห็นภาพที่ฉายผ่านจอที่อยู่ด้านในว่าภายนอกนั้นจากไฟเหลืองเป็นไฟเขียวแล้ว"ขอบอกไว้ก่อนว่าห้ามกดปุ่มสีแดงเด้ดขาดถ้าท่านไม่อยากโหม่งโลกก่อนเวลาอันควร ซึ่งปุ่มดังกล่าวคือปุ่มเปิดแคปซูลก่อนเวลา"
"เวลาอะไร"ใครบางคนถาม
"all green all green ready to drop off"

พวกเขาเห็นทหารนั้นสวมหน้ากากอ๊อกซีเจนและกดสวิท ประตูที่ใต้เท้านั้นเปิดออกแต่พวกเขาไม่เห็นเพราะอยู่นอกระยะกล้องจับภาพและไฟเป็นสีเหลืองอีกครั้ง เมื่อไฟเป็นสีแดงพวกเขาก็ถูกปล่อยทิ้งลงไปยังพื้นล่าง ดูเหมือนพื้นที่ที่ถูกทิ้งลงมาจะเป็นกลางคืนเพราะพวกเขาเห็นโลกที่เป็นสีฟ้าเพียงเสี้ยวหนึ่ง(ส่วนที่เหลือแต่งกันเอาเองละกันว่าตัวละครรู้สึกอย่างไร)แต่ไม่ทันไรก็มีเปลวเพลิงล้อมรอบพวกเขา

"นี่มันการเสียดสีชั้นบรรยากาศนี่น่า"เอสตะโกนและเครื่องมือสื่อสารนั้นได้ทำงานทุกคนต่างได้ยินคำพูดของแต่ละคน

เมื่อพวกเขาเริ่มใกล้ถึงพื้นโลกพวกเขารู้สึกว่าความเร็วนั้นเริ่มลดลงทีละน้อยจนพวกเขารู้สึกว่าตัวของพวกเขาหนักขึ้นมาเรื่อยๆและลงถึงพื้นอย่างปลอดภัย แคปซูลได้แตกออกพวกเขาลงมาถึงพื้นพร้อมๆกันและทันไดนั้นมีหุ่นยนต์รูปตัวต่อบินเข้ามาหาพวกเขา

"สวัสดี กระผมคือหุ่นยนต์นำทางไปยังค่ายทหารครับ ตามผมมาเลยครับ"

เมื่อพวกเขานั้นได้ไปยังที่ค่ายทหารนั้นได้พบกับภาพที่โหดร้ายมาก ชายบางคนจบผมผู้หญิงลากไปยังกระท่อม พวกนักสู้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ทว่าได้ยินเสียงกรีดร้อง สักพักเธอคนนั้นได้ถูกทิ้งในสภาพที่ตัวเปื้อนเลือด ภาพชายสามคนที่ถูกทหารยิงใส่กลางอก ภาพเด็กที่โดนบังคับให้ยิงพ่อของตัวเอง เป็นต้น

"เอาละท่านภารกิจครั้งนี้คือช่วยเหลือเชลยเท่านั้นครับ ส่วเจ้านายของผมผมจะไปรายงานเองว่ามีคนมาช่วยเหลือเองครับหรือใครจะตามผมมาก็ได้ครับ และแน่นอนว่าอย่าให้พวกมันรู้ตัวก่อนนะครับ"

________________________________________________________________________________________________________________

ทางฝั่งการขนแร่
ไม่ทันไรก็มีกระสูนวิ่งเข้าหาหุ่นขุดเจาะตัวหนึ่ง
"หุ่นยนต์ขุดเจาะหมายเลข11โดนทำลายแล้ว"ทหารนายหนึ่งพูดขึ้นก่อนโดนหุ่นยนต์เสียบเข้าที่ท้อง
"ศัตรูมาแล้ว"เรย์พูดผ่านทางวิทยุ"ทุกคนหยิบอาวุธได้ และสำหรับบางคนที่ไม่มีอาวุธเรามีจรวดโฮมมิ่งมิดไซย์และปืนกลเลเซอร์ให้ยืม"ไม่ทันไรก้มีหุ่นยนต์หน้าตาประหลาดพุ่งเข้าหาเรย์ทันที

สรุปภารกิจ

ภารกิจช่วยเหลือ
-ให้แต่งว่าช่วยเหลือตัวเชลย(ระวังกับระเบิดเอง)โดยค่ายเป็นกระท่อมหลายหลังและมีรั้วลวดหนามและล้อมรอบในป่า ภายในค่ายมีรถถังแะปืนกลหนักติดบนรถเล็กน้อย

ภารกิจสำรวจ
-ป้องกันยานขนส่งและหุ่นยนต์ที่เหลือ10ลำ
Angel-is-egg สมาชิก
· #79
ทางออตโต้นั้นได้เลือกภารกิจที่จะช่วยเหลือเฉลย

ทางรอนนี่กับยาร์ชที่เลือกเป็นทหารซุ้มลาดตระเวนนั้นเอง...

"ฉันไม่ชอบชุดเกราะนี้จริงๆให้ตายเถอะ"รอนนี่พูดเบาๆกับยาร์ช
"น่าจื่นเต้นดีออกที่ได้ใส่นะ~"ยาร์ชดูเหมือนจะดีใจมากที่ได้ใส่ชุดนี้ เธอดูเหมือนจะตื่นเต้นต่างจากรอนนี่ที่กำลังสำรวจดูพื้นที่รอบๆ จนกระทั่ง...

"ศัตรูมาแล้ว"เรย์พูดผ่านทางวิทยุ"ทุกคนหยิบอาวุธได้ และสำหรับบางคนที่ไม่มีอาวุธเรามีจรวดโฮมมิ่งมิดไซย์และปืนกลเลเซอร์ให้ยืม"ไม่ทันไรก้มีหุ่นยนต์หน้าตาประหลาดพุ่งเข้าหาเรย์ทันที

ยาร์ชได้จัดการใช้ ปืนกลเลเซอร์ ของที่นี่จัดการยิงสกัดหุ่นยนต์หน้าตาประหลาดก่อน ส่วนรอนนี่นั้นพุ่งตัวเข้าไปป้องกันการโจมตีของหุ่นยนต์นั้นโดยการกางบาเรียที่มีลักษณะที่โปร่งใสมองไม่เห็น ทำให้การโจมตีของหุ่นดังกล่าวไร้ผลชั่วขณะ

ทางด้านออตโต้เอง
ลาล่า~
ทางด้านออตโต้ที่ดูเหมือนไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรนั้นกำลังเอาทรายแดงมาคลุกตัวเพื่อให้ดูกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม แล้วเริ่มเดินเข้าไปในค่าย

สรุป
1.ยาร์ชได้ยิงสกัดศัตรูด้วยปืนกลเลเซอร์ ส่วนรอนนี่ได้กางบาเรียป้องกันเรย์
2.ออตโต้ได้พรางตัวด้วยทรายแดง และเริ่มเดินเข้าไปในค่าย
ex0 ผู้สนับสนุน
· #80
"จากการประเมินของชั้นมันต้องมีกับระเบิดอยู่แน่นอน"อัสเรียลพูด "เราจะทำยังไงกับกับระเบิดล่ะ"คาลาห์นถามอัสเรียล "ชั้นพอจะผ่านมันไปได้ เธอคอยอยู่ตรงนี้ก่อน"อัสเรียลไม่รอช้ารีบมุ่งตรงไปยังกระท่อมหลังหนึ่งในค่ายทันที