LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Fight Board

พูดคุยทั่วไป 30 ธ.ค. 2012 ♥ 0 👁 69 💬 1,533

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

Fight Board

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สามารถสอบถามข้อสงสัยได้และมีสรุปเนื้อหาเพื่อให้ตามเนื้อหาได้ทันทุกๆ 2-3 หน้า และหน้าที่เป็นหลัก 10

==========================================

มีปัญหาแจ้ง :: [มีคำถามติดต่อ [email protected] / Facebook Thanakarn Lertsansaran] หรือ Board https://www.lolibaka.me/forum/1727

==========================================

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) ปล่อยให้ผู้อื่นรอนานเกิน 1-2 วัน ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามสามารถปรับอีกฝ่ายแพ้ได้ทันที
16) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

==========================================

ผู้ดูแล meumiu


สถานที่สู้มีลักษณะเป็นโคลรัสเซี่ยมคล้ายๆกับ FF13 ดังภาพ

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ข้อมูลสถานที่ ::
เป็นหนึ่งในห้วงมิติที่นักสู้จากโลกต่างๆจะมาเจอกันและสู้กัน ณ ที่แห่งนี้
1) มีลักษณะเป็นโดม และมีเพดาน
2) มีอากาศเพราะถึงจะบอกว่าอยู่ในห้วงมิติแต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยู่ในอวกาศ
3) *** เมื่อตัวละครแพ้ จะโดนวาปร์ออกไปห้องรับลอง หรือ ห้องปฐมพยาบาล
4) สถานที่ที่เป็นโดม (Basic Place) ไม่สามารถทำลายได้
PS.ห้องสมัครตัวละครเข้าร่วมต่อสู้อาจจะมีขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ตามแต่เห็นสมควร

สิ่งที่ควรรู้ก่อนการต่อสู้
1) ให้เกียร์ติผู้เล่นฝั่งตรงข้าม
2) ห้าม 18+ แต่ Service ได้
3) อย่าลืมคำนวนความสามารถของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่อัดฝั่งตรงข้ามลูกเดียว เป็นไอ้โง่ยืนเป็นไม้ให้เราตีต้นไม้
4) ความเก่งของตัวละคร ส่งผลต่อความสนุกในการเล่น
5) เข้าร่วมการต่อสู้ได้ทันที ไปแจมได้เลย
6) ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานที่ได้เอง แต่สร้างพื้นที่ได้
7) ไม่สามารถจัด Event ได้เอง
8) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,533 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #281
ไทรเด็นที่ตอนนี้รักษาแขนที่หักแล้วกำลังเดินออกไปได้ยินเสียงคล้ายหมารอง เขาจึงเดินไปดูแล้วพบเด็กคนหนึ่งนั่นก็คือ ออตโต้นั่นเอง ออตูต้นั้นมองเขาเหมือนต้องการสื่ออะไรสักอย่างแต่ไทรเด็นกลับพูดเบาๆ

"บัคจี้ นี่มันผู้ชายหรือผุ้หญิง"
"เด็กผู้ชายครับ"บัคจี้ที่ตอนนี้หน้าาตาคล้ายแมลงสาบตอบกลับเมื่อได้ยินเช่นนั้นไทนเด็นจึงเขกหัวทันที ออตู้ตกุมหัวแล้วมองไทรเด็นทั้งโกรธและงงว่าทำไมต้องเขกหัวด้วย

"เธอมีโทษสามสถานที่ชันเขกหัวใส่คือหนึ่งเธอใช้พลังโดยไม่คิดจึงทำให้หลายๆคนปางตาย สองเพราะเธอใช้พลังดังกล่าว โล่ห์ของฉันถึงได้พังและสุดท้าย เธอทำให้พี่สาวและบลูตัสชองชั้นต้องเกือบตาย"ไทรเด็นเอ่ยและไปที่โรงอาหารทันที

ตัดไปที่โรงอาหาร ไทรเด็นเจอกับคิงส์ที่กำลังกินอาหารอย่างมีระดับ ซึ่งตอนแรกเขาเองเกือบที่จะเอาดาบที่อยู่ตรงเอวไปฟันแต่เขารู้ว่านี่คือสถานศักดิ์สิทธฺที่ไม่ควรที่จะก่อเรื่องที่นี่ บลูตั้สเหมือนจะกินเรียบร้อยขึ้นหากเปรียบเทียบกับครั้งก่อนๆที่เจอส่วนเรย์นั้นกินแบบผู้ดีเหมือนเดิมแล้วเขาจึงนั่งแล้วถามว่า"ที่นี่เขาสังอาหารยังไง"
"เขียนชื่ออาหารเอาแล้วเขาจะทำให้"

เมื่อไทรเด็นเขียนแล้วเฟารายการ กลับมีเพียงแค่แครกเกอร์กองย่อมๆเท่านั้น

"นายสั่งอะไรของนายเลยได้แค่เนี้ย"เรยบ่น
"ชั้นสั่งแค่เออเรย์เรชั่น(ประมาณรัสเซียเรชั่น)แคลลอรี่เมลและแครกเกอร์กลับได้แค่แครกเกอร์เท่าน้น"
"นายนี่น้า เขาให้สั่งอาหารแบบนี้ย่ะ นายเองก็เหอะ หัดปรับตัวบ้างที่นี่ไม่ใช่สนามรบนะ"
"ไกลบ้านถือว่าใช่ทั้งนั้นแหละสำหรับฉัน"ไทรเด็นพูดแล้วเก็บแครกเกอร์แล้วเขียนอาหารใหม่ คราวนี้หมอนั่นสั่งสปาเก็ตตี้หมึกปลาหมึก2กิโล ซุบบล็อคโครี่หนึ่งหม้อ สเต็กเนื้อวัวระดับดิบชิ้นยักษ์พร้อมสลัดซีซาร์และตบท้ายด้วยขนมแบบไทยๆทุกชนิดที่มีในวรรณคดีไทย

"นายรู้จักของหวานเหล่านี้ได้ไงกัน"
"ฉันไปกินที่ดาวโลกมาเลยติดใจน่ะ"
"หึ" คิงส์หัวเราะราวกับเยาะเย้ย
"ขำอะไร"ไทรเด็นถาม
"นึกว่าเจ้าจะกินอะไรที่มันดูมีฐานะแต่ไฉนกินสปาเก็ตตี้สีดำแถมยังเจ้าขนมหน้าตาแปลกๆ อุ๊บ"คิงส์หยุดปากเพียงเท่านี้เพราะไทรเด็นนั้นดีดเอาทองหยอดใส่ปากราวกับหาเรื่อง

"อย่าตัดสินใจที่ภายนอกสิ ถึงจะดูไม่ดีแต่รสชาตินั้นเยี่ยมยอดแต่อาหารบางอย่างที่ดูดีแต่ห่วยแตกก็มี ก็เหมือนกับนายนั่นแหละที่เป็นคิงส์แค่ชื่อ"
"หมายความว่าอย่างไร"
"เพราะกษัตริย์เมื่ออยู่ในสนามรบต้องต่อสู้ แต่นายกลับปล่อยให้พวกเราสู้และยังเอาแต่เยาะเย้ยเรา และปล่อยให้เรื่องเลยตามเลยจนสนามพังราบขนาดนั้นนายจะมีอะไรแก้ตัวไหมเจ้าเย่อหยึ่ง"
"เชอะ อย่าเอาความคิดของแกมาเปรียบเทียบกับข้าเลย แกกินให้เสร็จก่อนเหอะเพราะนี่อาจจาเป็นมื้อสุดท้ายของแก"

ไทรเด็นจึงกินอย่างเรียบร้อยแลวเรย์ที่ตอนนี้กำลังกินของหวานอยู่(ของกินอื่นหมดแล้ว)ก้ได้พูดมาว่า"นายไปหาเรื่องเขาทำไม"
"ก็เจ้านั่นหาเรื่องเราก่อนนิแถมยังหยามพี่ขนาดนั้นพี่ยังใจเย็นได้อยู่หรือ"
"หากนายใจร้อนนายก็จะตกอยู่ในอันตรายจำคำนี้ไว้"
"ครับ"ไทรเด็นกินต่อโดยที่หมึกไม่เปื้อนปาก
NAX99 สมาชิก
· #282
(บทโอจิ)
ชิ! ไอ้พวกนี้แม่งถือแต่เรื่องกินกับเรื่องศักดิ์สงศักดิ์สิทธิ์เข้าสมงสมองกันหมดเลยวุ้ย
ก็ได้ ฉันไปก็ได้จ๊ะ ไม่อยากเล่นกับคนแบบนี้เลย
"เอ้ออออออ มีแต่พวกน่าเบื่อ พวกนายนี่ไม่รู้จักหาความบันเทิงในชีวิตเข้าหัวสมองเลยนะ ไปนะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงใสๆแบบไม่โกรธเลย แต่จริงๆแอบเคืองนิดหน่อยก่อนออกไปจากห้องอาหาร

---------------------------------------

(บทเอส)
"เอ่อ ดูเหมือนเรื่องจะบรรเทาลงแล้วแฮะ"ฉันว่าขณะยัยยมทูตนั้นเดินออกไปจากห้อง ยังไงยัยนี่ก็น่าอันตรายแฮะ
"นั้นแหละ! เอาอีก! เอาอีก!"เสียงยัยท้องแบล็คโฮลนี่หว่า มีอะไร....เฮ้ย นี่พี่แกชุดดำคนนี้มานั่งตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย แถมซดเหล้าแบบนั้น..อือห้อดีกรีแรงๆทั้งนั้นเลยวุ้ย
"คอแข็งดีนี่นาย"ฉันพูดออกมาพลาง ว่ากันตามตรงฉันไมถูกกับเหล้าอย่างแรงด้วยซิ
"ตำนาน 3แก้วน็อคยังมีหน้าไปพูดกับเขาอีกนะ"เสียงของเซล่าแววเข้ามาในหูฉันอีกครั้ง
"หนวกหูนา"ฉันพูดตอบกลับพลางดื่มน้ำมะพร้าวปั่น

เออ แล้วก็......เฮีย 2 ถึกกับอาเจ้อีกข้างๆฉันนี่รู้สึกจะเห็นไอ้ขี้หน้าไอ้เจ้าราชาน่าตื้บนั้นแบบอย่างเบาถึงเดือดปุดๆพอๆกับแมกม่าเลยล่ะ
แหม่ ไอ้เจ้าบ้านั้นมันก็น่าถีบจริงๆแหละ
เห็นแล้วนึกถึงไอ้หัวหน้า(ผบ.ทบ.)ฉันที่มาหาว่าฉันเป็นกบฏเลยแฮะ

!!?
ฉันรีบยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว จนคนมองที่ฉันเป็นสายตาเดียว
"เอ่อ....นี่ ทุกคน"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก"ห้องน้ำ....มันอยู่ไหนอ่ะ!"
เชี่ยแล้ว ข้าศึกบุกแล้วอ่ะ ห้องน้ำมันอยู่ตรงไหนฟ่ะเนี่ย ไอ้บ้า(เทล)นั้นก็ไม่บอกกรูอีก เชี่ยแล้ว เชี่ยแล้วไง

----------------------------

(บทริวเซีย)
"ที่นี่อีกแล้วเหรอ"ฉันพูดขณะยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้หลากหลายชนิดที่กำลังแย้มบานซึ่งจำนวนของมันนั้นมีมากจนปูพื้นที่ทั้งหมดทอดยาวไปไกลจนสุดลูกตา ท้องฟ้านั้นมีแสงออโรร่าที่สวยงดงาม ทั้งๆที่นี่อากาศอุ่นสบายผิดกับขั้วโลกที่มักเป็นสถานที่เกิดของออโรร่า และตรงหน้าฉันก็มีแม่น้ำที่กว้างมากๆตัดผ่าน
ใช่แล้ว ที่นี่คือเขตแดนประตูสวรรค์นั้นเอง แน่นอนฉันรู้ว่านี่เป็นฝัน แต่ฉันฝันแบบนี้กี่รอบกันแล้วนะ

ฉันเห็นเงาคนอยู่ 5 คนได้ที่อีกฟากฝั่งของแม่น้ำ เงาพวกนั้นมัน คราวก่อนมันไม่มีนี่นา!
"พะ พวกคุณ"ฉันหลุดปากพูดออกมา มันไม่จริงใช่มั้ย!?
พอฉันพูดเสร็จพวกเขาก็เดินกลับไป......กลับไปยังแดนสวรรค์

"ดะ เดี้ยวก่อน! พ่อค่ะ! แม่ค่ะ! คุณตา! พี่! กราเซีย!(น้องสาว) เดี้ยว! อย่าเพิ่ง..."ฉันว่าขณะที่กำลังเดินตะลุยตัดแม่น้ำ ทันใดนั้นฉันก็นึกขึ้นมาได้ วาฉันได้ก่อกรรมอะไรเอาไว้
"......นั้นซินะ เรานะไม่มีค่าพอที่จะไปพบหน้าพวกเขาได้หรอก"ฉันพูด
"ทำไมถึงพูดอย่างนั้นล่ะ!" !? ใครนะ ฉันรีบหันหลังไปมอง มันเป็นรูปร่างเงาๆอีกครั้ง ฉันมองไม่ชัด แต่ทั้งน้ำเสียงและรูปร่างแบบนั้น น่าจะเป็นผู้หญิง
"แบบนี้ไม่สบกับเป็นพี่เลยนะ" พี่!? พี่งั้นเหรอ จริงซิฉันยังมีน้องอีกคนที่ยังมีชีวิตอยู่นี่ แต่ทำไม.......ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลย.......
"เธอ....เป็นใครกันนะ"ฉันถาม
"ฮะแฮ่ม ฉันก็คือ...."ขณะที่ฉันกำลังถาม ฉันก็เผอิญตื่นขึ้นมากลางห้องสมุด
".........คงได้เวลาแล้วซินะ"ฉันลุกขึ้น และเดินไปหาเจ้าหน้ากระเทย(เทล)

"นี่ นายอยากให้ฉันไปฆ่าเจ้าพวกนั้นซินะ"ฉันถาม
"ครับ แต่พูดให้ถูกคือไปขัดขวางมากกว่านะครับ"มันตอบ
"ช่างซิ ฉันจะไป เอาสัญญามา"
"แล้วจะไปกันกี่คนครับ?"
"คนเดียว!!"ฉันตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

สรุป
1.โอจิยังร่อนตะเวณหาอะไรทำ
2.เอสยังอยู่ห้องอาหาร
3.ริวเซียตั้งใจจะไปสู้กับพวกDKเพียงลำพัง ทั้งนี้เพื่อพิสูจน์อะไรในใจตัวเองด้วย
meumiu ผ สมาชิก
· #283
หลังจากริวเซียเซ็นสัญญาเสร็จ เทลก็บอกว่า
Tale ยิ้มอย่างมีเล่ห์ในหลังจากริวเซียเซ็นสัญญาเสร็จสิ้น

"ต่อจากนี้ เธอคือ Downline ของนาย Tale ผู้เป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจขายตรงแห่งมิติ ภายใต้ Tale Brand..."

ไม่ทันที่ Tale จะได้พูดต่อ ชุดเกราะเหล็ก Sliver Knight ก็เดินเข้ามาตบหัว Tale หน้าทิ่มโต๊ะไปหนึ่งทีก่อนจะเดินกลับไปนั่งเงียบๆตามเดิม Tale ยกหัวขึ้นมาขยับแว่นเล็กน้อยก่อนจะพูดอย่างจริงจัง

"สัญญานี้จะทำให้เธอสามารถใช้หนังสือในห้องสมุดนี้ได้ แต่เป็นหนังสือที่ผมอนุญาติแล้ว และ เมื่อเธอไปโลกต่างๆเธอจะได้รับข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับโลกนั้น แต่ผู้ที่จะเปิดประตูไปยังโลกต่างๆก็คือผมอยู่ดี แต่ในบางกรณีที่เลวร้าย ผมสามารถยกเลิกสิทธิ์ได้เช่นกัน เป็นอันสัญญาสมบูรณ์" ว่าแล้ว Tale ก็หยิบตราประทับขึ้นมาแล้วประทับลงสัญญา

"เอาหล่ะ ริวเซียตอนนี้ผมกำลังหาตำแหน่งของ DK. อยู่ ตอนนี้คุณไปทำอย่างอื่นรอได้เลย ไว้ผมจะประกาศอีกทีเมื่อหาเขาเจอ" Tale กล่าว

======

ทางด้านเอสที่โดนข้าศึกบุกประชิดชายแดนแล้ว ก็มี Cooking Knight มาโผล่ที่ด้านหลังชนิดที่แทบไม่รู้ตัวเลย ในมือมีกระดาษที่เขียนอะไรบางอย่างอยู่ (เป็นภาษาต่างมิติที่ไม่ว่าจะมาจากโลกไหนมิติไหนก็สามารถอ่านภาษานี้ได้ ผู้คิดค้น Tale)

[ห้องน้ำมี 4]

1) ในห้องอาหาร ฝั่งตรงข้ามดวงจันทร์ จะเห็นกลุ่มดาวเป็นก้อนๆเหมือนประตู จะมีป้ายบอกว่าห้องไหนหญิงชาย เมื่อเข้าไปแล้วอาจจะรู้สึกแปลกๆหน่อย เพราะห้องน้ำมีลักษณ์ก้อนเมฆ อารมณ์เหมือนทำกิจส่วนตัวท่ามกลางหมู่ดาว

2) อีกที่คือห้องพักส่วนตัวซึ่งอันนี้ต้องไปจัดห้องเอาเอง

3) ที่สนามต่อสู้ ถ้าขึ้นไปฝั่งที่นั่งชมจะมีห้องน้ำเล็กๆตามจุดต่างๆ

4) ห้องของ Tale แต่ไม่รุ้อยู่ส่วนไหน แต่รู้ว่ามีแน่นอน

หลังจากมันกล่าวจบก็ไปทำอาหารต่อ
FroZen สมาชิก
· #284
ยาวหน่อยครับ = ="

--
ถึงแม้ซอร์จะบ่นหิว แต่เขาก็ไม่ได้รีบไปกิน
แต่กลับกัน โซวไวซอร์เดินสำรวจทุกๆห้องอย่างไม่รีบร้อน

และแต่ละห้องที่สำรวจ เขาก็จะเข้ามามองรอบๆห้องอย่างสนใจ
เมื่อมีใครเข้ามาทัก ซอร์ก็พูดทำนองว่า "มาเดินชมห้อง"
ก่อนที่จะมองดูอีกหน่อยแล้วออกจากห้องไป

หลังจากที่สำรวจหมดทุกๆห้องแล้วเขาก็มาที่ห้องอาหาร
"สุดยอออดดดด!!" โซวไวซอร์ร้องดังอย่างโอเวอร์เมื่อเห็นหมู่ดาวบนท้องฟ้า
"บรรยากาศแบบนี้สุดยอดจริงๆ~~"

ถึงน้ำเสียงจะโอเวอร์ แต่คำอุทานของเขามันก็ไม่ได้มากเกินไปเลย

เพราะท้องฟ้าในโลกของเขามีแต่ก้อนเมฆสีเทาขึ้นเต็มท้องฟ้า
ไม่ว่าจะเช้า เย็น มืดค่ำ ฤดูหนาว ฤดูร้อน หรือเวลาใดๆก็ตาม ท้องฟ้าก็ยังคงสีเทาสีเดิม
ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย...

ซอร์เข้ามานั่งโต๊ะที่ว่างในห้องอาหาร เขาก็เขียนอาหารที่อยากกินลงไปในกระดาษ
แล้วเผาไปในเทียน ไม่นานนักอาหารในแบบของเขาก็โผล่มา

เมื่ออาหารโผล่มาต่อหน้า เขาอดใจไม่ไหว "กินละนะค้าบ~"
แล้วก็ลงมือจัดการอาหารอย่างเงียบๆ....ซะเมื่อไร

ช้อนส้อมกระทบกับจานเสียงกร้องแกร้งดังทุกครั้งที่ขยับตักอาหาร
เท้าของซอร์ตบกับพื้นเป็นจังหวะเพลง แถมตอนกำลังกินก็ฮัมเพลงเบาๆไปด้วย
สรุปคือ มารยาทบนโต๊ะอาหารเท่ากับศูนย์

อาจจะเป็นเพราะหิวมาก จึงไม่ได้คำนึงถึงมารยาทกระมัง..

เมื่อาหารถึงท้อง สมองก็เริ่มแล่น และมารยาทบนโต๊ะอาหารอย่างที่ควรพึงกระทำก็กลับมา
ระหว่างที่ซอร์จัดการเนื้อเสต็กนุ่มๆ เขาก็ครุ่นคิดไปด้วย

อัศวินนั่น.. ซอร์ครุ่นคิดนึกถึงDKหรืออัศวินช่องว่าง ...จะเกี่ยวข้องกับเจ้าพวกนี้รึเปล่านะ
ไม่ใช่ว่าอยากจะสงสัยอะไรหรอกนะ แต่ว่าสถานที่นี้ นอกจากผู้เข้าร่วมประลองที่เราเห็นก่อนหน้านั้น
ก็มีแต่อัศวินทั้งหมดเป็นส่วนใหญ่..

และถึงแม้จะไม่เคยเห็นการต่อสู้ของเทล แต่ทว่า‘ทริก’ของอัศวินนั่นกับของเทล
พอเปรียบเทียบแล้ว‘รูปแบบ’ก็เหมือนกัน หรือพูดให้ชัดหน่อยก็คือเคลื่อนย้ายเหมือนกัน

น่ากลัวว่าทั้งเทลทั้งอัศวินต่างๆที่เคยเห็นอาจจะเป็นพวกเดียวกันกับอัศวินช่องว่างนั่นก็ได้
ส่วนเรื่องที่ไม่รู้จักกันนั่นก็อาจจะเป็นการเล่นละคร...


ซอร์ชมบรรยาศอันแสนสวยนิดหนึ่งแล้วก็คิดต่อ
จุดประสงค์ที่พามาที่ลานประลองนั่นก็ยังไม่แน่ชัด.. แต่ละคนก็แข็งแกร่งกันจนน่าตกใจ
ดูเผินๆแล้วเหมือนเอามาสู้เพื่อหาคนที่แข็งแกร่งที่สุด.. ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงแล้วทำไมไม่ถามความสมัครใจก่อนละ?
แถมมีการเลี้ยงอาหารให้ บาดเจ็บก็มารักษาได้ แล้วก็ยังมีห้องอำนวยความสบายต่างๆอีก...


โซวไวซอร์วางมีดกินอาหารลง หยิบถ้วยซุปมาหาตนเอง แล้วใช้ช้อนตักกินอย่างเอร็ดอร่อย
บางที.. นี่อาจจะเป็นการดึงคนเก่งๆจากโลกต่างๆก็ได้! แล้วพอโลกนั้นไม่มีคนเก่งอยู่ก็ยึดครองอย่างง่ายดาย..

ซอร์เทน้ำให้ตัวเองแล้วยกขึ้นดื่มช้าๆ
โอกาสเป็นไปได้สูง! แต่ว่าเรายังบอกใครเรื่องสมมุติฐานนี้ไม่ได้ และยังไม่ใช่ที่นี่ตอนนี้!!
ถ้าเกิดพวกมันได้ยินที่เราคิดนี่ทั้งหมด เราก็คงโดนจัดการก่อนแน่..


ถึงเรื่องสมมตินี่จะไม่เป็นจริง แต่ก็ยังต้องน่าระวังอยู่ดี

"อิ่มตื้อไปหมดเลย~ ฮ่าๆ" ซอร์พูดอย่างยิ้มแย้ม "ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้นะ.."
โซวไว‘ซอร์’ลุกขึ้นจากโต๊ะ และในใจก็นึกไปว่า คงต้องหาอาวุธมาเพิ่มให้เล็บเขี้ยวตัวเองแล้ว
และเจ้าห้องนั่นอาจจะช่วยเราได้

โซวไวซอร์ลุกขึ้นส่งยิ้มไปให้ทุกโต๊ะ ก่อนที่จะออกจากห้องอาหาร แล้วเดินไปที่ห้องสมุดที่เป็นทางยาวนั่น
เขาไม่ได้สนใจหนังสือเลยแม้แต่เล่มเดียว จนกระทั่งเดินไปถึงหน้าห้องของเทล

เขาเคาะประตูอย่างมีมารยาท เหมือนที่เคยทำ หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงจากในห้องว่า ‘เข้ามา’
ซอร์เปิดประตูเข้าไป พบว่าเทลกำลังทำงานอยู่ พร้อมกับอัศวินหญิงสี่คนรอบข้างคุมกันระวังแจ

แต่โซวไวซอร์ไม่ได้สนใจรอบข้าง เขาถามเทลว่า
"ห้องสมุดนายนี่หนังสือเยอะจังนะ มีหนังสือทุกชนิดครอบคลุมทุกจักรวาลเลยรึเปล่าเนี่ย ฮื้อ?"
เทลบอกคำตอบให้ซอร์(แต่ก็ช่วยบอกหน่อยนะว่าคืออะไร = =")

เมื่อได้รับคำตอบ เขาก็พยักหน้า แล้วก็ถามต่อไปอีกว่า
"แล้วนายมีแว่นอีกอันรึเปล่า จะใช้มันอ่านหนังสือน่ะ ถ้ามีก็ขอนะ?"

--



ซอร์ถามเทลสองเรื่อง
1. "ห้องสมุดนายนี่หนังสือเยอะจังนะ มีหนังสือทุกชนิดครอบคลุมทุกจักรวาลเลยรึเปล่าเนี่ย ฮื้อ?"
2. "แล้วนายมีแว่นอีกอันรึเปล่า จะใช้มันอ่านหนังสือน่ะ ถ้ามีก็ขอนะ?"
Angel-is-egg สมาชิก
· #285
(บทออตโต้)

อ่ะ อ่า...อยู่ๆก็หนูกูถูกดุแถมยังโดนเขกหัวอ่ะ ดูจากสิ่งพี่ชายคนนั้น(ไทรเด็น)พูดแล้วน่าจะเป็นเรื่องที่หนูทำผิดไปเมื่อครั้งก่อนหน้านี้ซินะ พี่ค่ะหนูขอโทษหนูไม่นึกว่าผลมันจะออกมาเป็นแบบนี้จริงๆ...

ออตโต้คิด ตอนนี้เด็กหนุ่มกำลังพยายามปรับอารมณ์ให้เป็นปกติอยู่...

...อ่ะ จริงซินะ ทั้งยาร์ชกับรอนนี่อยู่ที่โรงอาหาร แวะเข้าไปหาหน่อยดีกว่า...ออตโต้คิดแล้วมุ่งตรงไปทางโรงอาหารทันที

(ขึ้นบทรอนนี่)
ที่โรงอาหารว่ะ...ฉันกำลังกินสปาเกตตี้ซอสแดงกับมีทบอลโรยด้วยชีสขูดสองกำมือ ฉันชอบกินชีสน่ะ...ส่วนเรื่องอาหารยาร์ชเป็นคนจัดการให้...

ซู้ด...นี้ฉันพยายามสูดเส้นสปาเกตตี้เบาๆแล้วนะ ไงมันเสียงดังงี้ล่ะ...รอนนี่คิดแล้วเริ่มรู้สึกอายขึ้นมาทันทีเพราะเกรงว่าจะไปทำลายบรรยากาศการกินคนอื่นนะ...แต่เมื่อเห็นบลูตัสจัดการซัดอาหารแบบมาราธอนรวมทั้งยาร์ชและคนอื่นๆเขาก็เริ่มรู้สึกมั่นใจขึ้นมาหน่อยๆแล้วนะ...

"ไม่ต้องอายหรอก กินอย่างไงก็กินไปเหอะ..."เสียงคุ้นๆแฮะ...รอนนี่คิดพร้อมกับมีอีกฝ่ามือนิรนามตะปปเข้าที่บ่าของชายหนุ่ม...
เอ๋?...รอนนี่หันกลับไปมอง
"ฉันเองฟราน..."ชายหนุ่มคนดังกล่าวพูดขึ้น ลักษณะภายนอกดูท่าทางภูมิฐานและเป็นมิตรกับทุกคนที่เห็น ฟรานมีทรงผมดูคล้ายกับขนมพายสีน้ำตาลยังไงชอบกลแถมยังมีดวงตาเหมือนพวกขี้อ้อนสีเขียวออกฟ้าทะเล
และที่สำคัญยังเป็นคนที่แนะนำให้เขามายังสถานประลองแห่งนี้ ด้วยจุดประสงค์บางอย่าง...
(ฟราน สถานะ NPC เพศชายเชื้อสายอังกฤษ-สกอตแลนด์ คอยช่วยเหลือรอนนี่อยู่เนืองๆ มีพลังในการควบคุมมิติ)
"สวัสดี ฟราน"ยาร์ชทักขึ้นก่อนจะเลื่อนตัวออกไปห่างพอที่จะให้ฟรานเข้ามานั่งได้ ฟรานเอ่ยขอบคุณยาร์ชก่อนที่จะเคลื่อนตัวมานั่งข้างๆกับรอนนี่และเริ่มบทสนทนากับพ่อเทพบุตรแห่งความตาย...

"ตอนนี้นายควบคุมวินนิก้าร์ไปได้ถึงขั้นไหนแล้วล่ะ"ฟรานถามในสิ่งที่มักจะถามเขาเป็นประจำตอนอยู่บนโลกมนุษย์ "น่าจะได้แค่ตอนยังไม่ปลดแอกและตอนปลดแอกขั้นแรกน่ะ..."รอนนี่ว่า ฟรานยิ้มอย่างใจเย็น...ก่อนจะตอบกลับไปว่า"ที่ฉันให้นายมาที่นี้ไม่ใช่ให้นายมาทัวร์เล่นนะรอนนี่----"ฟรานลากเสียงรอนนี่ยาวๆก่อนจะพูดต่อไปอีกว่า...

"การต่อสู้ของนายนะมันดูเหมือนนายไม่ได้สนใจหรือตั้งใจอะไรซักนิดนะ นายนะแค่อยากมาหาประสบการ์ณเฉยๆและลองเล่นลูกไม้ใหม่ๆอะไรเฉยๆโดยที่ไม่ได้มีความกระตือรือร้นอะไรเลย"รอนนี่นิ่งเงียบก่อนจะตอบกลับไปว่า"ใช่"แล้วก้มหน้านิ่ง ฟรานยังคงพูดพล่ามเรื่องข้อเสียของเขารวมทั้งเรื่องความไม่กระตือรือร้นของเขาไปอีกตลอดการกินของเขา จนสปาเกตตี้ในจานหมดลงรานได้ปิดท้ายลงด้วยข้อความที่ว่า...
"นายนะต้องเรียนรู้อะไรอีกมากเลยล่ะ ฉันคิดว่าตอนนี้นะนายก็น่าจะได้อะไรจากการมาที่นี่ไม่มากก็น้อยนะ ฉันเลยคิดว่าจะมาอยู่กับนายซักระยะจนกว่านายจะปลดแอกวินนิก้าร์ร่างที่ 3 ได้นะ"
ฟรานทิ้งท้ายก่อนจะตบบ่าเขาแล้วเดินออกไปอย่างเงียบๆ
...

ฉันล่ะ...รอนนี่คิด...ฟรานออกจะเป็นบุคคลที่เขาให้ความย่ำเกรงหน่อยๆนะ..ยาร์ชค่อยๆเคลื่อนตัวขยับเข้ามาใกล้ๆเขาหลังจากที่ฟรานเดินออกไปแล้ว

(ขึ้นบทออตโต้)

อ่ะอ่า...นั้นฟรานนิน่า...
ว่าไงนะ? จะมาคอยควบคุมความประพติของพี่รอนนี่เหรอ...อ่ะ อ่า รายนั้นยิ่งดื้อ หัวแข็งไม่ค่อยยอมใครง่ายๆอยู่นะ แต่กับฟรานอาจจะไม่แน่ อิ อิ...

ออตโต้เดินเข้ามาในห้องอาหารและชะงักเล็กน้อยเมื่อเจอแองเจิลลีน่าส่งจูบมาให้ เขามาได้ยินทันตอนที่บลูตัสกำลังสั่งสอนคิงส์พอดี...แต่ก็นะ มีสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจกว่านั้น...ความคิดชายหนุ่มที่ชื่อว่าซอร์น่ะ ออตโต้คิดแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรอีกน่ะแหละ...แค่คิดว่า

บางทีสิ่งที่นายนั้นว่าก็อาจจะเป็นจริงซัก 1% นะ...

ออตโต้ว่าแล้วเดินไปสมทบกับรอนนี่รวมทั้งยาร์ชแต่เขาก็ไม่ได้เล่าเรื่องความคิดที่อ่านจากซอร์ได้ให้ทั้งสองฟังอยู่ดี...

--------------------------------
สรุป
1.ฟรานเข้ามาเป็นNPCใหม่ คอยควบคุมรวมทั้งชี้แนะอะไรบางอย่างให้รอนนี่
2.ออตโต้อ่านความคิดซอร์และรู้สึกสนใจ
maid guy สมาชิก
· #286
หลังจากการกินข้าวเสร็จไทรเด็นและสหายร่วมเดินทางกลับไปยังที่ห้องส่วนตัว โดยที่ทั้งสามนั้นวาร์ปไปยังห้องโดยตรง

"ว่าแต่นายทำไมไปหาเรื่องเจ้าหมอนั่นกันทั้งๆที่ฉันควรไปฉะกับมันก่อนสิถึงจะถูก"
"ฉันเกลียดที่มันทำเย่อหยิ่งนี่น่า"
"พอเหอะน่าไทรเด็นพี่ขอร้อง"เรย์พูดบ้าง"ถึงนายจะเกลียดพวกขุนนางที่เอาแต่เบ่งมาแต่ไหนแต่ไรก็ไม่ควรทำเกินเลยแบบนี้นะ"
"เอาเถอะน่า"บลูตัสพูด "ไหนๆก้กินเสร็จแล้วเราไปสถานที่อื่นๆกันเถอะ"
"นายไปนอนในกล่องปรับแต่งอุปกรณ์เหอะ"ไทรเด็นถีบบลูตัสเข้าไปในโลงขนาดใหญ่ซึ่งตอนนี้กำลังถอดชิ้นส่วนของเกราะบลูตัสอยู่โดยที่ตอนนี้มันขยับไม่ได้ชั่วคราว

"นายนี่น้า"เรย์พูด"ไม่ต้องเอามาลงกับบลูตัสได้ไหมเนี่ยพี่ละไม่ชอบใจเลยจริงๆ"
"เชอะ" ไทรเด็นบ่นออกมา"ตอนนี้ชั้นจะไปหาเจ้าเทลหน่อย"
"ทำไมเรอะ"
"ชั้นต้องการถามอะไรบางอย่างเสียหน่อยน่ะ" ไทรเด็นพูดพร้อมเข้าใปในกล่องของตนพร้อมติดเกราะทุกส่วน"เกี่ยวกับเรื่องราวของโลกนี้"
"พี่เองจะลองไปสำรวจที่ประตูใหญ่เช่นกัน"เรย์พูดพร้อมออกไป"

"เดี๋ยวพี่ ทำไมไม่ติดเกราะก่อน"
"นายลืมไปแล้วหรือว่าสำหรับฉันเกราะเป็นแค่ส่วนเกะกะเท่านั้น"เรยพูดพร้อมพกปืนพกและระเบิดแสง

"เฮ้ย พาชั้นไปด้วย"บลูตัสตะโกนภายในกล่องอุปกรณ์
"นายอยู่เฝ้าห้องละกัน"ไทรเด็นเดินออกไปพร้อมเรย์

"นายไม่พอใจที่พี่อยู่กับเจ้าหมอนั่นสองต่อสองหรือไงจึงได้ทำแบบนี้"เรย์พูดระหว่างเดินทางถึงทางแยก
"ฉันแค่ไม่ใว้ใจหมอนั่น"ไทรเด็นพูด"ก็แค่นั้น"เขาเสริม

เมื่อไทรเด็นมาถึงเขาก็พบกับเทลพอดิบพอดีที่กำลังหยิงหนังสือ

"มีอะไรหรือพ่อหนุ่ม"
"ฉันอยากรู้ว่าเจ้าDKตอนนี้มันตายหรือยัง"
"ยัง มันยังคงอยู่ที่ไหนสักแห่งเนี่ยแหละ"
"ว่าแต่ยังใช้เจ้าเอกสารแบบนี้อยู่หรือ"ไทรเด็นพูดพร้อมถือวิสาสะหยิบมาเล่ม
"อย่าจับนะ"

สิ้นคำพูด ไทรเด็นนั้นเกิดอาการตาเบิกกว้างเพราะได้รับข้อมูลอย่างกะทันหัน เขาเห็นภาพในอดีตที่เขาได้รับการฝึกหนักจากพ่อ แม่ตายต่อหน้าต่อตา ภาพตัวเองไล่ฆ่าศัตรูแต่เพื่อนดันขวางไว้จนแทงเพื่อนแทน ภาพที่เขาโดนพี่ชายของตนอีกคนแทงเขาด้วยทวน และภาพที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนคือภาพของเพื่อนของเขาฮอร์ค เครมิสนักแม่นปืนที่เป็นทั้งคู่หูและคู่แข่งที่ตาซ้ายได้บอดไป ภาพเรย์ที่ขาทั้งสองข้างขาดหายไป บลูตัสที่แขนซ้ายขาดและยืนตายต่อหน้าต่อตาและภาพตัวเองที่ถึงจุดจบเช่นกัน

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกซ์"ไทรเด็นร้องลั่นและถึงกับคลั่งแล้วบีบคอ
"จงบอกมาสิว่าภาพที่ฉันเห็นเมื่อกี้คืออไรก่อนที่ฉันจะฆ่านาย"
meumiu ผ สมาชิก
· #287
หลังจากที่ซอร์ถาม Tale เรื่องหนังสือ เทลจึงตอบกลับไปว่า
"ถ้านับกันในจักรวาลนี้ ใช่มีเกือบครบทุกเล่ม และนอกจักรวาลอีกส่วนหนึ่ง"

สักพักซอร์ก็ถามอีกว่า "แล้วนายมีแว่นอีกอันรึเปล่า จะใช้มันอ่านหนังสือน่ะ ถ้ามีก็ขอนะ?"

Tale จึงตอบกลับไป "มีน่ะมี เพียงแต่หนังสือในห้องนี้คนอื่นนอกจากผมและ เหล่า X Knight ที่เป็นเจ้าของหนังสือจะแตะต้องมันไม่ได้เท่านั้นนะครับ"

=====

หลังจากนั้นไม่นาน ไทรเด็นก็มายังห้องสมุดซึ่ง Tale กำลังนั่งเช็คหนังสือหา DK อยู่ แล้วก็เกิดการสนทนาขึ้น

"มีอะไรหรือ คุณไทเด็น" Tale ถามขึ้น
"ฉันอยากรู้ว่าเจ้าDKตอนนี้มันตายหรือยัง" ไทรเด็นถามกลับ
"ยัง มันยังคงอยู่ที่ไหนสักแห่งเนี่ยแหละ" Tale ตอบกลับไป
"ว่าแต่ยังใช้เจ้าเอกสารแบบนี้อยู่หรือ" ไทรเด็นพูดพร้อมถือวิสาสะหยิบมาเล่ม
"อย่าจับนะ" แต่ช้าไปแล้วไทเด็นได้จับหนังสือเข้าจนได้ ปกติถ้าจับนิดๆหน่อยๆอย่างนิ้วไปจิ้มก็จะโดนแค่ร้อนๆนิดหน่อย แต่นี้เล่นจับเข้าเต็มแรง รีเฟตของหนังสือจึงทำงานส่งข้อมูลความทรงจำบางส่วนของโลกไทรเด็นใส่ไปยังหัวของไทรเด็นโดยตรง

ไทรเด็นร้องลั่นและถึงกับคลั่งแล้วบีบคอ Tale จนพวกเหล่า X Knight ทั้ง 2 จาก 4 ตน ในห้องสมุดที่คอยเฝ้า Tale ไม่รอช้าเข้ามาช่วยทันที

Silver Knight กระโดดขึ้นเหนือทั้ง 2 และใช้ดาบ 2 เล่มที่ยังไม่ได้ชักออกมาฟาดแบบกางออกไปที่แขนไทรเด็นเพื่อปลดพันธนาการให้ Tale แต่เอาแค่แรงพอจะปัดมือทั้ง 2 ข้างออก ส่วน Holy Knight พุ้งเข้ามาโดยมีโล่ห์อันใหญ่มาด้วยและวิ่งเข้าชนจนไทรเด็นกระเด็นไป ก่อนจะมาอยู่ตรงหน้า Tale พร้อมตั้งโล่ห์แล้วร่ายมนตร์เกราะป้องกัน แต่ไม่ได้ใช้กับตัวเองแต่ใช้กับไทรเด็นเพื่อขังเขาไว้

ไทรเด็นเรียกได้ว่าอาราวาดจนเกราะพื้นฐานเริ่มมีลอยร้าว

"ใจเย็นหน่อยครับคุณไทรเด็น ค่อยๆคุยกันดีกว่านะครับ" Tale กล่าวอย่างสงบ

=====

ทางด้าน เรย์ ที่ไปสำรวจที่ประตูใหญ่อยู่นั้น ได้เดินตามทางไปเรื่อยๆ และลงไปยังชั้นล่างจนกระทั้งมาถึงประตูใหญาบานหนึ่งที่มีสีดำ กรองประตูสีแดง
ที่นั้นเองมี X Knight ตัวหนึ่งยืนคุมอยู่ ซึ่งเกราะของมันเป็นสีดำและรวดรายเป็นสีแดงราวกับเลือด ดูจากลักษณะเกราะแล้วคงเป็นเพศชาย เพราะ บริเวณเกราะส่วนตัวไม่มีหน้าอก

=====

ข้อมูลทั่วไป

เหล่า X Knight มีเพศ โดยแบ่งเป็นเพศชายและหญิง
โดยสังเกตจากลักษณะของเกราะ แต่โดยมากจะสังเกตจากส่วนเอวของเกราะและหน้าอก ซึ่ง[โดยทั่วไป] เกราะเพศหญิงจะมีหน้าอกไม่มากก็น้อยและเอวคอด ส่วนเพศชายจะไม่มีหน้าอก มีแผ่นออกที่กว้าง เอวจะผายออก แต่บางตัวก็สังเกตไม่ออกก็มี

=====

ประกาศ

วันที่ 16 กุมภาพันธุ์ 2556 Host มีความจำเป็นต้องไปแข่งกีฬา Judo จึงไม่อยู่ 1 วัน กลับดึก พรุ้งนี้จึงอาจจะไม่ปรากฏตัว แต่อาจจะเข้ามาเช็คผ่านมือถือแทน
FroZen สมาชิก
· #288
"แล้วจะมีห้องสมุดไว้ทำหอยหลอดอะไรวะ" ซอร์บ่นด้วยความหงุดหงิด
แล้วก็เดินออกไปห้องสมุดที่มีทางทอดยาวอีกครั้ง

ขณะที่เดินซอร์ก็มองหนังสือรอบๆ "ไอ้บ้านั่นมันอำป่าวว้า~"
"ขอลองแตะหน่อยดิ๊" ซอร์เอามือเข้าไปใกล้หนังสือแต่แล้วเขาก็เปลี่ยนใจยกมือออก
"ไม่เอาดีกว่า" แล้วก็เดินออกไปจากห้องสมุดอันลี้ลับไป..

เดินทางตามแผนเลยดีกว่า..
โซวไวซอร์เดินไปยังห้องๆนั้น ตามที่ตั้งใจไว้

ก่อนเข้าไปเขาพูดกับตัวเองเบาๆขึ้นว่า
"ได้ผลไม่ได้ผล ก็มีแต่ลองดูเท่านั้นละนะ.."
zeya สมาชิก
· #289
(ยืมไอโฟนญาติมาใช้)

คือเน็ตที่ใช้อยู่ล่มเลยยังไม่สามารถมาต่อได้อย่างไม่มีกำหนด....(กำลังทะเลาะกับเน็ตอยู่เหมือนกัน)
meumiu ผ สมาชิก
· #290
ประกาศ
ผู้เล่น Angel of Egg มีความจำเป็นไม่สามารถเล่น Fight Board ได้ 1 เดือน จึงได้ประกาศ Log Off ผ่าน Host สามารถเจอเขาได้อีกทีวันที่ 1 มีนาคม

สำหรับตัวละครของAngel of Eggให้ถือว่าอยู่ที่ห้องพักและไม่สามารถเข้าไปทำปฎิสัมพันธ์ได้
สำหรับใครที่กำลังคุยกับตัวละครของ Angel of Egg ให้ถือว่าข้ามไปเลย เหมือนคุยจบไปแล้ว

ขณะนี้ Host กลับมาจากการเล่นกีฬาแล้วสามารถเล่นได้ตามปกติ
maid guy สมาชิก
· #291
"ไทรเด็นที่คุณเห็นเป็นเรื่องราวที่ถูกบันทึกในอดีตและอนาคตที่จะเกิดขึ้นได้เท่านั้น"เทลบอกกับไทรเด็น
"แล้วทำไมแกต้องทำบันทึกแบบนี้มา"ไทรเด็นที่ตอนนี้เหมือนจะใจเย็นลงแล้ว แต่เหล่าผู้อารักขานั้นยังไม่ยอมคลายเวท
"ผมสนใจเรื่องโลกหลายมิติ โดยเฉพาะโลกของคุณผมสนใจเป็นพิเศษ"
"ทำไม"
เพราะโลกของคุณถึงจะไม่มีเวทมนต์แต่กลับสร้างของที่แทนเวทมนต์ได้อย่างมหัศจรรย์ เช่น การสร้างเครื่องย้ายสสารที่แทรเวทเคลื่อนย้าย หรือการข้ามมิติที่มีเพียงบางโลกที่ทำได้หรือที่สุดยอดที่สุดก็คือ การใช้ยาเพิ่มสมรรถภาพของร่างกายของคุณที่ทำให้ร่างกายของพวกคุณแข็งแกร่งขึ้นหรือเทคโนโลยีการหลอมเหล็กจนแม้แต่พระอาทิตย์ยังน้อยไปจนได้ดาบสุดแกร่งที่คุณมีในตอนนี้"
"แกรู้เรื่องอับเปอร์ดรักได้ไงนั่นมันเทคโนโลยีความลับสุดยอดเลยนะ"
"ผมแค่รู้ชื่อเฉยๆ ส่วนการทำยังไม่ทราบ"
"งั้นหรือ แล้วขอถามหน่อยว่ามีวิธีการแก้ไขอนาคตที่ชั้นเห็นได้ยังไงบ้าง"

---------------------------------------------------------
ฝั่งเรย์

เรย์แอบมองที่ยามที่เฝ้าประตูอยู่แล้วนึกสนุกอะไรบางอย่างหรือเพราะความอยากรู้เลยกดปุ่มล่องหล แล้วแอบพยาามที่จะผ่านประตูไป
meumiu ผ สมาชิก
· #292
ทางด้านเรย์ที่นึกสนุกอยากลองแอบเข้าไปในประตูบานใหญ่ที่ Choas Knight เฝ้าอยู่ก็ได้ยินเสียงตบเท้าเบาๆทีหนึ่ง แต่มันดังเพราะแถวนั้นมันโล่งและเงียบ

===

ทางด้านไทรเด็น เมื่อ Holy Knight เมื่อเห็นว่าใจเย็นลงแล้วจึงปลดโล่ห์เวทย์ลง แต่ยังคงตั้งโล่ห์กาด์รออยู่ ส่วน Silver Knight ก็อยุ่ห่างไปไม่ไกลมากนะคอยเฝ้ามองอยู่

"หนังสือที่บันทึกเหล่านี้ จะบันทึกข้อมูลสำคัญของโลกต่างๆไว้ แต่มันจะไม่บันทึกในสิ่งที่ยังไม่คลี่คลาย เช่น คนร้ายคือใคร ใครคือผู้อยู่เบื้องหลัง เป็นต้น มันก็เหมือนอ่านนิยาย ถ้าอยากรู้ก็ต้องสืบหา หลายสิ่งหลายอย่างไม่ได้สะดวกอย่างที่คิดหรอก แต่สำหรับคนที่มาจากคนละจักรวาลอย่างพวกคุณ ก็จะบันทึกได้แค่ข้อมูลทั่วๆไปเท่านั้นเอง ไม่เจาะลึกมาก แต่อาจจะมีรู้วคามลับอะไรนิดๆหน่อยๆ เท่านั้นเอง" Tale กล่าวอย่างสุขขุม
meumiu ผ สมาชิก
· #293
[ประกาศ]
1) ผู้แต่งกำลังเตรียมเนื้อเรื่องอยู่
2) จะมีการสรุปเนื้อเรื่องทั้งหมดทุกๆ 5 หน้า และจะเริ่มในหน้าที่ 16
meumiu ผ สมาชิก
· #294
ประกาศ

ผู้เล่น Zeya มีความจำเป็นไม่สามารถเล่น Fight Board ได้ 1 เดือน จึงได้ประกาศ Log Off ผ่าน Host สามารถเจอเขาได้อีกทีวันที่ 1 มีนาคม

สำหรับตัวละครของ Zeya ให้ถือว่าอยู่ที่ห้องพักและไม่สามารถเข้าไปทำปฎิสัมพันธ์ได้
สำหรับใครที่กำลังคุยกับตัวละครของ Zeya ให้ถือว่าข้ามไปเลย เหมือนคุยจบไปแล้ว
FroZen สมาชิก
· #295
โซวไวซอร์นึกอะไรออก จึงละจากการทำอาวุธ
เขาเดินไปที่ห้องของเทลอีกครั้งและถามว่า
"อาหารที่ออกมาจากห้องอาหารนะ.."

ซอร์กลืนน้ำลายหนึ่งเอือกก่อนที่จะพูดต่อ
"..ขอห่อแพ็คกลับบ้านได้ป่ะ"

------
ผู้เล่น : จะไม่อยู่สัก อาทิตย์ 2 อาทิตย์นะครับ
meumiu ผ สมาชิก
· #296
ประกาศ
1) เนื่องจากช่วงนี้คนหายเยอาะ เลยขอประกาศหยุดการ Role Play ตั้งแต่วันนี้จนถึง1 มีนาคม อันเนื่องจากเป็นช่วงสอบของหลายๆท่าน
2) ใครที่ไม่สะดวกสามารถประกาศ Log Off หรือแจ้งความจำนงขอหยุดชั่วคราวได้ ผ่าน Fight Board โดยตรง
3) ผู้แต่งได้ทำเนื้อเรื่องในโลกที่จะไปที่แรกเสร็จไป 60% แล้ว และมาฉากจบ และ บอสลับ ลองลับไว้จำนวนมาก ซึ่งผู้เล่นเตรียมสนุกกับฉากจบในหลายๆแบบได้เลย
4) การหยุด RP ครั้งนี้ Host ถือโอกาสเตรียมตัวสอบ และ แต่งเรื่องเตรียมความพร้อมไปด้วยเลย =w=b
maid guy สมาชิก
· #297
เรย์นั้นพยายามที่จะล่องหลไปแต่ทว่าเสียงฝีเท้าของเธอแม้จะเบาเพียงได้ก้กึกก้องจนยามที่อยู่ด้านหน้าได้ยินแล้วชักดาบมาที่เรย์

"แหม รู้อย่างนี้ใช้รองเท้าเก็บเสียงดีกว่า"เรย์เลิกใช้ระบบล่องหล
"นี่ ชั้นขอผ่านหน่อยได้ไหม"แทนคำตอบของเรย์ ยามที่เฝ้าประตูก็ยิ่งกำดาบแน่นขึน
"ก็ได้ๆ ชั้นไปจากที่นี่ก้ได้"แล้วเรย์ก็เดินจากไป


ไทรเด็นนั้นได้ยินคำพูดของเทลแลวก็หันหลังพร้อมพูดว่า "ขอโทษที่รบกวน หากต้องการหรือมีเหตุอะไรก็จะมาช่วยเสมอ"แล้วไทรเด็นก็วาร์ปตัวเองไปยังห้องที่ตอนนี้บลูตัสอยู่ในสภาพที่ส่วนหัวไม่ได้สวมหมวกแต่เกราะแปลกไปจากเดิมเล็กน้อยที่ช่วงบนเพราะหนากว่าเดิมและดูเหมือนคลังอุปกรณ์จะเชื่อมติดกับชุดราวกับเป็นเนื้อเดียวกัน

"แก อย่ามองหัวของข้านะโวย"บลูตัสพุ่งเข้าหาไทรเด็น แต่ไทรเด็นกลับกระโดดหลบ บลูตัสจึงเอาร่างฝังกำแพง
"แกจะคลั่งทำไมวะ ฉันเห็นแกตั้งหลายครั้ง"ไทรเด็นพูดพลางพยายามขุดบลูตัสออกจากห้อง ตอนนี้เจ้าService Knightทำหน้าตาราวกับเซ็งๆที่เจ้าบลูตัสทำลายห้อง
"โทษทีว่ะ ลืมตัว"บลูตัสพูดขณะกำลังตั้งตัวอยู่
"หึ ตอนนี้ชุดเกราะBK101-mk2ได้พัฒนาเสร็จแล้ว เป็นไงบ้าง"ไทรเด็นถามบลูตัสที่ตอนนี้กำลังใส่หมวกอยู่
"อืม เหมือนไม่ได้ใส่เลย ว่าแต่ทำไมไม่มีไกปืนเลยวะ"
"เพราะส่วนแขนเนี่ยแหละคือไกปืนล่ะ"เมื่อไทรเด็นพูดบลูตัสเอียงคองงจนไทรเด็นถอนหายใจ
"เอางี้ละกัน ให้อัลอธิบายดีกว่า"
"ครับ"อัลที่ตอนนี้ฉายภาพให้แสดงในจอของหมวกบลูตัสจนเป็นภาพสามมิติเป็นรุปแขนจำลองของบลูตัสยื่นออกมาขางหน้า"ท่านลองแบมือตามภาพจำลองแล้วกระดิกนิ้วชี้ครับ"
"แบบนี้รึ"บลูตัสทำตามทันไดนั้นปืนกลก็ได้โผล่มาจากเกราะแขน"โห แบบนี้นี่เองแล้วเวลายิงล่ะ"
"ท่านก็แค่กำหมัดเท่านั้น"
"แบบนี้รึ"บลูตัสกำหมัดทันทีโดยลืมไปว่าตรงหน้าของเขาคือไทรเด็น ไทรเด็นกระโดดหลบทันทีแต่ทว่าปืนกลได้แต่หมุนเท่านั้น
"ตอนนี้ระบบเซฟตี้ทำงานอยู่ครับเลยไม่สามารถยิงได้"
"งั้นหรือ โอ้ย"บลุตัสโดนไทรเด็นเอาดาบเคาะหัวเหมือนระฆัง
"เจ้าโง่เอ๊ย"ไทรเด็นพูดพร้อมเก็บดาบ
"โทษที"
"ส่วนปืนไฟใช้นิ้วกลางและปืนเรลกันใช้นิ้วนางหรือนิ้วก้อย ท่านสามารถใช้ปืนพร้อมกันได้เพียงแค่ปืนไฟและปืนกลเท่านั้นด้วยการขยับทั้งสองนิ้ว ส่วนจรวดมิดไซย์ให้ขยับทั้งสี่นิ้วแล้วใช้การมองเป็นตัวล็อคเป้า ที่เหลือท่านคงรู้นะ"
"แล้วปืนใหญ่ด้านหลังล่ะ"
"ท่านใช้แขนของท่านแบบนี้ครับ"ภาพฉายแขนบลูตัสที่ตั้งขนานกับพื้นแล้วขยับท่อนแขนและข้อศอกโดยข้อศอกนั้นอยู่ในระดับเดียวกับลำตัวและกางออกราวกับชาร์ตพลัง บลูตัสทำตามแล้วปืนก็ตั้งขึ้นทันที
"ถ่าท่านอยากใช้แบบลูกปลายก็กางมือออกและหากใช้แบบรวมศูนย์ก็ให้เอานิ้วมือชิดกันโดยระบบจะตั้งฆ้อนให้เป็นฐานแทนเอง"
"แบบนี้รึ"บลูตัสทำตามพลางทำเป็นฝ่ามือ ระบบจึงทำให้แต่คราวนี้ไทรเด็นหลบและService Knight ทำท่าทางราวกับโกรธ
"และก็กำมือเป็นการยิงสินะ"บลูตัสพูดแต่อัลขัดก่อนว่า"เปล่าครับ ต้องชาร์ตก่อน เมื่อเต็มแล้วจะขึ้นว่าREADYแล้วจึงยิงได้ด้วยการกำหมัด และปืนทั้งหมดทั้งหมดจะมีเลเซอร์นำทางการยิงให้โดยแสดงผลที่จอในหมวกนี้เท่านั้น"
"เยี่ยมเลยอ่าวเรย์"บลูตัสพูดพร้อมเรย์ที่โผล่มาจากเครื่องย้ายสสาร"มาแบบไม่ตั้งตัวแบบนี้"
"ไปสำรวจมานิดหน่อย ท่าทางเราจะเข้าไปยังประตูสีแดงไม่ได้เพราะมีเจ้าชุดเกราะเพศชายคุมอยู่"
"งั้นหรือ"ไทรเด็นพูดพร้อมมองเรย์ที่เข้าเตียงเดี่ยวที่มีเสาบัง
"งั้นข้าจะนอนบ้างล่ะ"บลูตัสพูดพลางถอดชุดเกราะโดยที่หมอนั่นก็สวมชุดรัดรูปปิดเนื้อตัวเช่นกันแต่ไทรเด็นใช้ปืนจ่อหัวแล้วบอกว่า"ที่นอนแกมันตรงโน้นเฟ้ย"ไทรเด็นชี้ไปที่เตียงชั้นล่าง

ปล.ช่วงนี้ไม่สามารถเล่นยาวได้ อย่างเร็วราวๆวันที4อย่างช้าวันที่8
zeya สมาชิก
· #298
หลังจากทั้งสี่กินกันจนอิ่มแล้วไรก้าก็เหลือบไปเห็นออตโต้เข้าพอดี

"หัวหน้า.....ไปจากตรงนี้กันเหอะ...."ไรก้าพูดเซโก้มองหน้าไรก้าพลางมองสายตารองของตนพลางมองหาคนที่ทำให้ไรก้าอยากเผ่นออกจากห้องอาหารนี้

"นั้นดาร์ลิ้ง....พ่อหนูน่าหม่ำตรงนั้นไง...ให้เดานะไรก้า.....โดน.."แองเจิลลีน่าไม่ทันพูดจบ

"อย่าได้ริเอ่ยอะไรออกมาเชียว"ไรก้าเสียงเขียวแองเจิลลีน่าหัวเราะคิก

"โดนฟัดมาละสิ"เซโก้หัวเราะไรก้าหันหน้าหนี

"ก็นะหัวหน้า...ฉันเป็นหมานะ...ไม่ใช่กระต่ายที่ชื่อด้งๆไรนั้นจะได้ถูกฟัดแบบนั้น"ไรก้าพูดเฟแรงค์ได้แต่ส่ายหน้า

"หัวหน้าข้าได้ยินว่ามีห้องพักด้วยเราไปพักในนั้นดีกว่า....แถวนี้คงไม่เหมาะที่พวกเราจะมาพักผ่อนเท่าไหรหรอกข้าว่า"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวของเซโก้

"ก็ดีเหมือนกันเฟ....ฉันก็อยากหาที่เงียบๆพักผ่อนเหมือนกัน"เซโก้พูดไรก้ามองด้วยสายตาเอือมๆ

"ก็ไม่ได้อะไรหรอกนะหัวหน้า...อยากพักหรือว่าอยากทำอย่างอื่นกันแน่ๆ...."ไรก้าถามอยากเอือมๆ

"ฉันเกลียดแกเวลาแบบนี้ชะมัดไรก้า"เซโก้บ่นอุบอิบไรก้าหัวเราะ

"ไปกันเหอะน่าไรก้า....ฉันก็เริ่มเอือมไอ้ขี้เต๊ะนั้นเต็มทีแล้วด้วย"เซโก้ลงจากม้านั่งตัวยาวเฟแรงค์ลุกขึ้นยืนจากพื้นแองเจิลลีน่านั้นได้แต่อมยิ้มขำพลางยืนขึ้น

"ไปเฟ...นำไปที"เซโก้พูดทั้งหมดพากันออกจากห้องอาหารมายังห้องพักซึ่งเฟแรงค์เป็นคน(?)นำทางมายังห้องพักทั้งสี่พากันเข้าไปและจัดการแบ่งเป็นห้องใครห้องมันในนั้นโดยเหลือที่ที่ว่างไว้ประชุมกันเอง

"เอาไงต่อละตอนนี้พวกเรารู้แล้วนี่ว่าพวกเราจะต้องทำอะไรต่อน่ะ"ไรก้าถามเซโก้ถอนหายใจอีกครั้ง

"อืม.....ตอนนี้พวกเราพักผ่อนกันให้เต็มทีก่อนเหอะ...เพราะพวกเราจะถูกส่งไปใหนยังไม่รู้เลยนี่"เซโก้พูดทุกคนพยักหน้าแล้วจู่ๆร่างของไรก้าก็กลายเป็นหมอกควันสีดำก่อนที่จะปรากฏเป็นอัศวินที่ไร้ร่างกายมีแต่ชุดเกราะลอยได้มาแทน

"เฮ้ๆ...ไรก้าทำไมถึงเอาร่างนี้มาใช้....ก็ใหนนายบอกว่าไม่จำเป็นก็จะไม่ใช่ร่างนี้ไง"เซโก้ถามไรก้าที่เปลี่นยร่างไปแล้วถอนหายใจเบาๆ

"ตอนสู้กับเจ้าอัศวินนั้นฉันประมาทไป...แล้วก็นะหัวหน้าถ้าเจ้านั้นมาอีกฉันว่าฉันในร่างนี้รับมือมันได้แน่ๆ"ไรก้าตอบร่างของไรก้าซึ่งเป็นชุดเกราะลอยได้นั้นตัวเกราะมีสีดำสนิทเช่นเดียวกับสีขนตอนเป็นสุนัขป่าขอบนอกของเกราะนั้นเป็นม่วงเข้มลายที่เกราะส่วนอกเป็นรูปปีกปีศาจโอบรอบดาบสีแดงราวกับเลือดผ้าคลุมนั้นสีแดงขลิบดำ การ์ดอาร์มมีใบมีดติดอยู่และมันกางออกมา เกราะหมวกของไรก้านั้นดูเหมือนพวกเกราะปีศาจดวงตาสีแดงเรืองแสงออกมาจากเกราะนั้นโดยมีเคียวยมฑูตสีดำสนิทติดอยู่ที่หลังและดาบเล่มยาวอยู่ที่ตะโพกด้านขวา

"เพิ่มอีกข้อนะไรก้า...ร่างนี้มันทำให้นายมั่นใจว่าเจ้าหนูออตโต้ไม่มีวันมาฟัดนายได้ด้วยใช่มั้ยละ"เซโก้หัวเราะไรก้าเบือนหน้าหนีเดินเข้่าห้อง เฟแรงค์เองก็ก้มหัวลงเล็กน้อยแล้วเดินไปอีกห้อง

"มามะดาร์ลิ้ง..."แองเจิลลีน่าส่ายหางตัวเองไปมาเซโก้นั้นหัวเราะก่อนที่ทั้งสองจะเข้าไปในห้องของทั้งคู่
zeya สมาชิก
· #299
เมื่อทั้งสี่พักผ่อนกันจนเต็มอิ่มก็พากันเดิมออกจากห้องพัก ชุดของแองเจิลลีน่านั้นเปลี่ยนจากชุดกรีกประยุกต์ซึ่งฉีกขาดและเสียหายจาการต่อสู้เป็นเดรสเกาะอกสีฟ้าอ่อนกระโปรงผ่าหน้าโชว์เรียวขา(คล้ายชุดมิกุใน Synchronicity ของรินกับเรนแต่กระโปรงสั้นกว่า)รองเท้าบูทยาวถึงเข่าสีเทาเงิน ถุงมือเปลือยนิ้วยาวถึงข้อศอกสีเดียวกับรองเท้าแต่มีลายเถาวัลย์สีทอง ไรก้าในร่างชุดเกราะลอยได้เดินตามหลัง(ร่างนี้สูงสี่เมตร)กลุ่มมาไม่ห่างเรียกความสนใจของเหล่าไนท์ของเทลไม่น้อยแล้วทั้งสี่ก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของเทล

"พวกฉันพร้อมแล้ว......."เซโก้หยุดพูดไปสักพักหนึ่งก่อนจะหันไปมองเหล่าสมาชิกในกลุ่มทั้งสามต่างพยักหน้า

"เสร็จจากศึก.....จะมีศึกอื่นต่ออีกมั้ยถ้ามีก็บอกแต่ถ้าไม่มีสิ่งเดียวที่พวกเราทั้งสี่ต้องการที่สุด....."เซโก้นั้นมองหน้าเทลด้วยสายตาจริงจัง

"พวกเราต้องการที่ๆพวกเราจะอยู่ได้โดยไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาเอาพลังของพวกเราไปใช้สนองความโลภของตัวเอง"เซโก้พูดดวงตาสีฟ้าจ้องมองเทลด้วยอย่างจริงจัง
meumiu ผ สมาชิก
· #300
"ตามนั้นครับ ในเมื่อคุณพร้อมแล้ว ก็ฌซ็นสัญญาได้เลย" Tale กล่าว
เมื่อนั้น กลุ่มของ เซโก้ ก็ได้ลงนามในสัญญาของ Tale เรียบร้อย

"สัญญานี้จะทำให้คุณสามารถเดินทางไปยังโลกต่างๆ โดยได้รับการยินยอมจากผมแล้ว ซึ่งคนที่จะส่งพวกคุณไปก็คือผมนั้นเอง" Tale หยุดไปสักพักก่อนจะกล่าวต่อ

"ตอนนี้ผมเจอมันแล้วครับ แต่แค่สถานที่แรกนะครับ"

เล่นวิดีโอ YouTube

"มันอยู่ในโลกที่ชื่อว่า Kasadia อาณาจักรที่แบ่งแยกเป็นหลายเผ่าพันธ์ แต่หลักๆจะแบ่งเป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆคือ มนุษย์ ปีศาจ และ เหล่าเทพ..." แต่ทว่า Tale ไม่ได้บอกข้อมูลต่อจากนั้น แต่ยื่นให้ดูหน้าหนังสือ ซึ่งหน้าหนังสือหน้าถัดไปเป็นสีดำ ทำให้เขาไม่สามารถอ่านข้อมูลต่อไปได้

"จำไว้เสมอว่า เมื่อคนไปยังโลกต่างๆต่อจากนี้ ทุกสิ่งที่คุณทำอาจจะส่งผลถึงฉากจบได้ เมื่อคุณเตรียมความพร้อมเสร็จแล้วขอให้มาหาผมอีกครั้ง และครั้งนั้นผมจะส่งพวกคุณไป" Tale กล่าวจบก็นั่งลงยังโต๊ะทำงานของเขา

=====

สรุปเนื้อหา

ณ มิติแห่งหนึ่ง ที่ได้ชื่อว่ามิติแห่งการต่อสู้ ที่นั้นมีเหล่านักสู้จากโลกต่างๆ หรือจากจักรวาลต่างๆโผล่มามากมาย พวกเขาได้ประลองฝีมือกัน ได้ทดสอบฝีมือกัน และพัฒนา บ้างก็หาแหล่งที่อยู่ใหม่ก็มี ทว่า ได้เกิดสิ่งภัยคุกคามขึ้น เมื่อ Dimension Knight อัศวินผู้มาจากต่างโลกได้เข้ามาคุกคาม เพื่อหวังครอบครองมิติต่างๆ เหล่าผู้กล้าจากมิติต่างๆได้ร่วมมือกันต่อสู้ ทว่าได้เกิดความผิดพลาดขึ้นเมื่อพลังที่มากไปของ 1 ใน กลุ่มนักสู้ทำให้ทุกคนเสียท่า และ นำไปสู่ฉากจบที่เลวร้าย แต่ถึงอย่างงั้นก็ได้มีการปรากฏตัวของสาวน้อยปริศนาคนหนึ่ง เธอได้ย้อนเวลากลับไปยังก่อนเหตุการณ์อันเลวร้ายนั้น จนในที่สุด พวกเขาก็สามารถไล่ Dimension Knight ไปได้ ซึ่งมันได้หนีไปยังมิติต่างๆ ทำให้เหล่าผู้เล่นต้องไปจัดการมันก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป และตอนนี้การเดินทางในสถานที่แรกกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

=====

ข้อมูลโลกแห่งนี้ (Tale World)
1) Secret Ending 2 ฉาก
2) Secret Boss 2 คน

ผู้เล่นพบฉากจบลับแล้ว 1 ฉาก ใน Tale World

จำไว้ว่าทุกการกระทำส่งผลถึงฉากจบ และ การพบเจอ

==============

ขณะนี้ผู้เล่นสามารถเดินทางไปในที่ต่างๆที่จัดไว้ให้ได้แล้ว ซึ่งจะมีเหตุการณ์ตามที่ต่างๆ แต่ไม่มากนัก และ มีการเพิ่ม NPC ตัวละครปรากฏอีกด้วยตามที่ต่างๆที่ไป และเมื่อเตรียมความพร้อมแล้วให้กลับมาหา Tale ที่โต๊ะทำงาน เขาจะให้คุณเซ็นชื่อตัวละครลงในใบสัญญา ซึ่งก็คือตัวละครที่คุณจะใช้ไปยังมิติต่างๆนั้นเอง

1) สนามประลอง (ไม่สามารถใช้ต่อสู้ได้ขณะนี้เพราะเสียหายหนักจนหายไปเกินครึ่งหนึ่ง)
- ลักษณะ ตอนนี้เมื่อเข้าไปในสนามประลองจะเจอ NPC นักสู้ในสมัยก่อนบางคน ตอนนี้สนามหายไปเกินกว่าครึ่งเหลือแต่อัศจรร์ไว้นั่งชมวิว กับท้องฟ้าโลกต่างมิติ (นึกถึงสภาพยามค่ำคืนแต่เป็นสีเหลืออ่อน)

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

2) ห้องสมุด Tale
- เมื่อเปิดประตูเข้าไปจะพบทางเดินยาวเป็นทางเดียว ด้านซ้ายและขวากระหนาบด้วยหนังสือในชั้นไปจนถึงปลายทาง ซึ่งปลายทางมีโต๊พะทำงานที่ Tale นั่งทำเรื่องต่างๆอยู่

3) ห้องพยาบาล
- ลักษณะ เป็นห้องพยาบาลที่ค่อนข้างทันสมัย มีแคปซูลสำหรับนอนรักษาตัว โดยมี NPC เกราะสีขาวที่ชื่อ Healing Knight อยู่ที่นั้นคอยรักษาผู้เล่น

4) ประตูยักษ์ที่มีกรอบสีแดง ประตูสีดำ
- ลักษณะ เมื่อเดินลงไปยังชั้นใต้ดินของอาณาจักรกลางมิติแห่งนี้ จะพบประตูบานใหญ่ซึ่งมียามที่เป็นเกราะสีแดง กรอบดำ ยืนอยู่ตรงหน้าประตู

5) ห้องอาหาร
- ลักษณะห้องอาหาร เมื่อเปิดเข้าไปแล้วจะเจอห้องอาหารที่พื้นเป็นเมฆ โต๊ะอันหนึ่งที่ยาวมากเพื่อลองรับคนที่มาใช้บริการ และ มีหิมะตก(แต่เป็นหิมะ มายา) มีต้นคริสมาสที่จัดทิ้งไว้นานแล้ว ดูเหมือนไม่มีเพดานแต่เป็นหมู่ดาวบนฟากฟ้า ในค่ำคืนอันสวยงาม ทางด้านขวาของประตูจะมี Zone อาหารนานาชนิดจัดเตรียมไว้ให้แล้ว โดยมี Cooking Knight ทำอาหารให้อยู่ในห้องครัวในมิติเฉพาะ โดยจะมีกระดาษสำหรับเขียนรายการอาหารอยู่ที่โต๊ะ เมื่อเขียนรายการอาหารและนำไปเผาใส่เทียนที่อยู่บนโต๊อาหาร สักพักจะมีอาหารปรากฏขึ้นเอง (ถ้ามันทำได้) รอบๆโต๊ะอาหารจะมีหิ่งห้อยมายา ซึ่งส่องแสงสว่างไม่ให้มืดเกินไปหรือสว่างเกินไปจนเสียบรรยากาศ

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

6) ห้องพักผ่อน
ลักษณะตามทางจะมีประตูอยุ่ห่างกันไม่มากนัก แต่เมื่อเปิดประตูไปแล้วจะพบห้องเล็กๆ 10*10 เมตร ซึ่งตัวละครสามารถปรับแต่งห้องได้ในระดับหนึ่ง อาจจะเพิ่มขนาดหรือลดขนาดได้ แต่ไม่มากนัก มีสิ่งอำนายความสะดวกอย่างห้องน้ำ ห้องนอน สามารถแบ่งเป็นห้องต่างๆได้ตามแต่กำหนด และ เพิ่มเฟอร์นี่เจอร์ได้เช่นตู้หนังสือ โดยมีผู้ดูแลห้องพักคือ Service Knight โดยเธอมีหน้าที่คอยจัดหาเฟอร์นี่เจอร์ต่างๆให้ และ เพิ่มลดขนาดห้อง จัดแบ่งห้อง