LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Fight Board

พูดคุยทั่วไป 30 ธ.ค. 2012 ♥ 0 👁 39 💬 1,533

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

Fight Board

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สามารถสอบถามข้อสงสัยได้และมีสรุปเนื้อหาเพื่อให้ตามเนื้อหาได้ทันทุกๆ 2-3 หน้า และหน้าที่เป็นหลัก 10

==========================================

มีปัญหาแจ้ง :: [มีคำถามติดต่อ [email protected] / Facebook Thanakarn Lertsansaran] หรือ Board https://www.lolibaka.me/forum/1727

==========================================

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) ปล่อยให้ผู้อื่นรอนานเกิน 1-2 วัน ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามสามารถปรับอีกฝ่ายแพ้ได้ทันที
16) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

==========================================

ผู้ดูแล meumiu


สถานที่สู้มีลักษณะเป็นโคลรัสเซี่ยมคล้ายๆกับ FF13 ดังภาพ

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ข้อมูลสถานที่ ::
เป็นหนึ่งในห้วงมิติที่นักสู้จากโลกต่างๆจะมาเจอกันและสู้กัน ณ ที่แห่งนี้
1) มีลักษณะเป็นโดม และมีเพดาน
2) มีอากาศเพราะถึงจะบอกว่าอยู่ในห้วงมิติแต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยู่ในอวกาศ
3) *** เมื่อตัวละครแพ้ จะโดนวาปร์ออกไปห้องรับลอง หรือ ห้องปฐมพยาบาล
4) สถานที่ที่เป็นโดม (Basic Place) ไม่สามารถทำลายได้
PS.ห้องสมัครตัวละครเข้าร่วมต่อสู้อาจจะมีขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ตามแต่เห็นสมควร

สิ่งที่ควรรู้ก่อนการต่อสู้
1) ให้เกียร์ติผู้เล่นฝั่งตรงข้าม
2) ห้าม 18+ แต่ Service ได้
3) อย่าลืมคำนวนความสามารถของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่อัดฝั่งตรงข้ามลูกเดียว เป็นไอ้โง่ยืนเป็นไม้ให้เราตีต้นไม้
4) ความเก่งของตัวละคร ส่งผลต่อความสนุกในการเล่น
5) เข้าร่วมการต่อสู้ได้ทันที ไปแจมได้เลย
6) ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานที่ได้เอง แต่สร้างพื้นที่ได้
7) ไม่สามารถจัด Event ได้เอง
8) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,533 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya สมาชิก
· #301
หลังจากทำสัญญาเสร็จทั้งสี่ก็ไปยังห้องอาหารอีกครั้งเพื่อทานอาหารและเตรียมเสบียงเพื่อการเดินทางไปยังที่ๆเทลพูดถึง

"......"เซโก้ได้ยินเสียงหัวเราะอันแสนแผ่วเบาออกมาจากอัศวินชุดเกราะไร้ร่างอย่างไรก้าเมื่อเดินผ่านออตโต้ที่พยายามมองหาตนในร่างหมาป่าราชันย์แห่งราชันย์ได้แต่ส่ายหน้าส่วนแองเจิลลีน่านั้นหัวเราะคิกแล้วทั้งสี่ก็ไปนั่งตรงที่เดิมที่เคยไปนั่ง

"กินกัันให้เต็มทีนะ.....เพราะไม่รู้ว่าไปถึงแล้วเราต้องรบเลยหรือเปล่าก็ไม่รู้เพราะงั้นสู้ตอนท้องว่างไม่ดีแน่ๆ.....แล้วก็"เซโก้ยังพูดไม่ทันจบแองเจิลลีน่าก็สะกิดเซโก้ซะก่อน

"เอ่อ.......ดาร์ลิ้ง....ไม่ทันแล้วละ"แองเจิลลีน่าพูดเซโก้หันไปมองโคขุนทั้งตัวย่างอย่างดีสองตัวใหญ่ๆก็ปรากฏขึ้นซึ่งผู้ที่สั่งก็คือ.....

"ข้าทำอะไรผิดเหรอหัวหน้า"เสียงเฟแรงค์ดังขึนมาในหัวเซโก้สุนัขป่าหนุ่มมองพยัคฆ์ทมิฟที่มองตนกลับด้วยแววตาใสซื่อ

"เฮ้อ......."เซโก้ถอนหายใจแรงๆไรก้าที่จัดการเขียนของตนเสร็จได้แต่หัวเราะชอบใจ

"แองเจิล....ฉันเอาเนื้อสันในทั้งสันในกับเนื้อน่องทั้งน่องย่างกับมันฝรั่งอบนะ"เซโก้พูดขณะที่มองเฟแรงค์จัดการอาหารของตน ไรก้านั้นได้แต่มองอย่างขำแต่แล้วอัศวินไร้ร่าง(ชุดเกราะลอยได้)นั้นก็รับรู้ว่าถูกใครบางคนจ้องมองอยู่ ไรก้านั้นจับความรู้สึกนั้นแล้วมองไป.....คนที่มองไรก้าอยู่ก็คือคิงนั้นเองไรก้านั้นไม่รู้ว่าคิงจะมาไม้ใหนจึงมองคนในกลุ่ม

"ดาร์ลิ้งจะเอาไงกับราชาจอมปลอมนั้นละ"เเองเจิลลีน่าที่ถามเซโก้มองไปยังคิง

"ไม่เอาไงละ.....สู้ไปเราก็เหนื่อยเปล่า....ช่างหัวมันเถอะ....รวบรวมเสบียงเสร็จก็เริ่มเดินทางได้แล้ว"เซโก้พูดที่เหลือจึงจัดการอาหารของตัวเองต่อ ไรก้านั้นจึงเมินคิงที่กินอาหารไปมองตนไปในทันที
NAX99 สมาชิก
· #302
(บทเอส)
"เอ้อ เกือบไม่ทันซะแน่ะ" ฉันเดินบ่นออกมาหลังจากที่ฉันปลดทุกข์เรียบร้อยในซากลานประลอง
โทษที ฉันไม่มีอารมณ์สุนทรีย์พอที่จะ*ปี๊บ*บนเมฆเหรอนะ
เอาละ ท้องอิ่ม ช่องล่างโล่ง นอนก็....ไม่ง่วงอ่ะ ทำอะไรต่อดีล่ะเนี่ย
"นายก็ไปท่องมิติอื่น ตามที่นายคนนั้น(เทล)ว่ามาซิ" ยัยเซล่านี่มันอ่านความคิดคนได้รึเปล่าเนี่ย แม่งรู้ทุกเรื่องเลย
"อืม ก็อยากอยู่หรอก แต่ฉันไม่มีเพื่อนร่วมรบเลยเนี่ยนะซิ" ฉันไม่ใช่พวกยอมฉายเดี่ยว ไปตายเอาดาบหน้านะเฟ้ย
"งั้นนายจะหาใครเป็นพวกล่ะ"
"ที่เข้าตาก็มียัยกินจุกับนายแว่นเทคโนอ่ะนะ อ่ะ! แต่พี่ถึกนั้นก็ไม่แน่เหมือนกันแฮะ ยัยกินจุอาจยากหน่อย เพราะอาจไปกับครอบครัว แต่นายแว่นกับพี่ถึกนี่ก็ไม่แน่เหมือนกันแฮะ เอาเป็นว่าไม่ลองไม่รู้ล่ะหว่ะ! ว่าแล้วก็เอาเลยดีกว่า"
"เอ่อ แล้วผมหล่ะ รุ่นพี่" แวนโซบ่นน้อยใจออกมาทางวิทยุ
"นายหน่ะ อยู่นั้นเถอะ ยังไงตอนนี้นายก็ไม่ไหว"
"อ่า ครับ"
"เอาหล่ะ ลุยโลด!" ฉันพูดและก็รีบบึ่งไปห้องอาหารที่หลายๆคนอยู่

--------------------------------------

(บทโอจิ)
อื้อหือ ริวเซียจะไปเองคนเดียวเหรอเนี่ย คราวนี้ฉันไม่ยุ่งด้วยดีกว่าแฮะ
"ฮัลโหลๆ ***(ชื่อจริง) อยู่เปล่า" ฉันโทรจิตไปหาผู้คุมวิญญาณ หรือพูดง่ายๆเขาเป็นคนคอยตรวจสอบจำนวนวิญญาณในนรกและก็ในสวรรค์
"มีอะไร เจ้ คราวนี้จะไปก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ" หมอนั้นตอบถามทันที แหม่ รู้งานดีจริงๆ
"ช่วยปล่อยวิญญาณมาให้ 3-4 ตนหน่อยซิ พอดีมีเรื่องนิดหน่อยนะจ๊ะ"

---------------------------------------

(บทริวเซีย)
ฉันกำลังนอนอยู่ภายในห้องสมุด น่าแปลก ในนี้มีหนังสือมากมาย แต่ทำไมฉันถึงหาสมุดที่เตะตาฉันเหลือเกินเมื่อตอนแรกไม่เจอน่ะ......
ก็ไม่รู้ซิ เมื่อกี้พวกกรุ๊ปทัวส์"สิงสาราสัตว์"เมื่อกี้เพิ่งจะผ่านไป และดูเหมือนจะได้ที่ที่ของพวกนั้นแล้ว แล้วของฉันล่ะ ต้องรอ....หืม?
ไอ้เจ้าหน้าตุ๊ดนั้น กวักมือเรียกฉัน ได้ที่ของฉันแล้วเหรอ มาเลยซิ
ที่ไหนฉันก็จะไปอยู่แล้ว!

สรุป
1.เอสหาพวกที่โรงอาหาร
2.โอจิคิดจะทำไรบางอย่าง(ภายหลังจะดรอปบทโอจิลง)
3.ริวเซียถูกเทลกวักมือเรียก สงสัยว่าจะได้ที่เธอจะได้ไปแล้ว
zeya สมาชิก
· #303
"เฮ้.....ดาร์ลิ้งนั้นๆ"แองเจิลลีน่าชี้ไปทางเอสเซโ้ก้เอียงคอมองอย่างสงสัย

"ทำไมเหรอทูนหัว...."เซโก้ถามแองเจิลลีน่ามองไรก้าสลับกับเอส

"ก็นะ....ตอนนี้ทีมของเราขาดไรก้าไปนี่น่าดาร์ลิ้ง.....แล้วความสามารถของคนๆนั้นก็ไม่ต่างจากไรก้าเท่าไหร่ด้วย"แองเจิลลีน่าอธิบายเซโก้จึงมองไปยังสมาชิกอีกสอง

"ถ้าลองแองเจิลแนะนำเองข้าก็เชื่อว่าดีนะหัวหน้า...."เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวเซโก้ส่วนไรก้านั้นมองไปยังเอสครู่นึง

"ไม่รู้หรอกนะว่าเฟแรงค์พูดว่าอะไรแต่ฉันก็เห็นด้วยกับแองเจิลนะหัวนาย"ไรก้าพูดดวงตาสีแดงภายในเกราะหมวกนั้นมองไปยังเอสอย่างสนใจ

"เอางั้นก็เอา......แองเจิลเราลองไปชวนเจ้านั้นกัน"เซโก้พูดแล้วกระโดดลงจากเก้าอี้เดินตรงไปหาเอสโดยมีแองเจิลลีน่าเดินตามไม่ห่าง

"นายน่ะ....."เซโก้เรียกเอสหันมามองด้วยความสงสัย

"อะ.....เอ่อมีอะไรเหรอ.....เซโก้ใช่มั้ยนายน่ะ..."เอสถามพลางมองซัสคิวบัสที่ยืนเป็นเเบล็คกราวน์อยู่ด้านหลัง

"ใช่.....ส่วนนั้นแฟนฉันแองเจิลลีน่า.....เรากำลังหาสมาชิกเพิ่มน่ะ...นายสนใจจะเข้ากลุ่มพวกฉันมั้ยละ.....บังเอิญว่าสมาชิกคนในทีมฉันคนนึงมีธุระกลับที่นี่เลยไปกับพวกฉันไม่ได้"เซโก้ตอบแองเจิลลีน่านั้นหันไปมองไรก้าที่นั่งมองเอสอยู่ นั้นทำให้เอสพอเดาออก

".....ธุระกับที่นี่...."เอสนั้นเอ่ยอย่างงงๆเซโก้ค่อยๆเปลี่ยนขนบริเวณหน้าเป็นสีขาว

"เอาง่ายๆนะ.......เพื่อเจ้านั้นบุกมาแล้วก็พวกฉันเองก็ยังไม่เชื่อใจเทลสักเท่าไหร่แต่ก็จะลองเชื่อดู"เสียงของเซโก้ดังมาทางโทรจิต

"งี้นี่เอง....."เอสเริ่มพอเข้าใจอะไรมั่งแล้ว

"คำตอบมันก็ขึ้นอยู่กับนายแล้วละ......พวกเราก็ไม่ว่าอะไรถ้านายไม่อยากไปกลับพวกเรา"แองเจิลลีน่าพูดเซโก้พยักหน้า

สรุป

เซโก้ชวนเอสเข้ากลุ่มเดินทางด้วย
Angel-is-egg สมาชิก
· #304
ที่ ห้องพัก

ตอนนี้รอนนี่กำลังถูกเช็คสภาพร่างกาย รวมทั้งอาวุธและอะไรอื่นๆอยู่โดยฟราน จะเรียกว่าสภาพเขาในตอนนี้เหมือนนักกีฬาเตรียมลงแข่งกำลังถูกเช็คสภาพจากโค้ชฝีมือดีอยู่ก็ไม่เชิง...ส่วนทางด้านฟรานกำลังตกลงอะไรกับยาร์ชรวมทั้งออตโต้ จะเห็นได้ว่าฟรานเป็นคนที่กล่อมคนได้เก่งมากทีเดียวเพราะแม้แต่รอนนี่ที่ดื้อ หัวแข็ง ในยามปกติหรือแม้แต่ยาร์ชที่สุดแสนจะไฮเปอร์
เขา...ยังสามารถหาเหตุผลหรืออะไรที่มีน้ำหนักมากพอมาทำให้พวกเขาทั้งสามคล้อยตามได้...(เว้นก็แต่ออตโต้รายนั้นยังไงก็ได้แค่อย่าให้ใครมาทำตัวงี่เง่าใส่มันก็พอ...ความจริงก็ไม่มีใครชอบให้คนอื่นมาทำตัวงี่เง่าใส่หรอก...ออตโต้เถียง)

หรืออาจจะเป็นเพราะทั้งรอนนี่กับยาร์ชต่างก็เชื่อคนง่ายพอๆกันล่ะ?...

ระหว่างที่ยาร์ชกำลังคุยหรือตกลงอะไรกับฟรานซึ่งมันน่าจะเกี่ยวกับตัวเขาหรือรอนนี่ ชายหนุ่มก็เข้าไปอาบน้ำล้างคราบแอลกฮอลล์รวมทั้งอาการสร่างเมาจากฝักบัวคุณภาพดีที่ฟรานเป็นคนไปเอามาให้จากมิติโลกมนุษย์ยังไม่ทับเฟอร์นิเจอร์ รวมทั้งบรรยากาศในห้องพักที่ตกแต่งชวนนึกถึงป้าแก่ๆที่มักทำขนมพายแจกเด็กในหนังสัญชาติอังกฤษ

(ถึงจะมี Service Knight คอยบริการ แต่ฟรานก็อธิบายว่าเฟอร์นิเจอร์จากมิติโลกมนุษย์ที่เขาดึงมาใช้นั้น มันชวนให้นึกถึงบรรยากาศที่โลกมนุษย์ได้...เลยไม่อยากรบกวนใช้เฟอร์นิเจอร์ของมิตินี้ซักเท่าไร...)

หลังจากที่รอนนี่ชำระร่างกายเสร็จรวบทั้งสวมเสื้อผ้าใหม่ที่เน้นให้เคลื่อนไหวสะดวก ภายในมีชุดแขนยาวสีดำถูกสวมทับด้วยเสื้อแขนสั้นถึงบริเวณต้นแขนและสีเทาตรงคอมีลักษณะเป็นมีฮู้ดมีสายกึ่งคอเต่าย่นๆขนาดใหญ่ยาวถึงคาง ท่อนล่างเป็นกางเกงสีดำรัดมีเข็มขัดแค่ช่วงต้นขาช่วงปลายหัวเข่าลงมามีลักษณะย่นเป็นรอยๆ ต่ำลงมาอีกคือรองเท้าบู๊ทใต้เข่ามีสายผูกสีดำ

ว่าแต่ชาลีบราวน์?ของเขาหายไปไหนล่ะ ยังจำได้ว่าก่อนจะอาบน้ำเอาวางไว้บนโซฟานี้นา?

"เฮ้!รอนนี่!"ยาร์ชเรียกทำให้เขาหันไปมองก็พบว่า ตอนนี้น้องสาวไม่แท้ของเขาเธออยู่ในชุดสตรีอังกฤษสีดำโบราณขนานแท้ ท่อนบนคือชุดที่เหมือนมีผ้าคลุมไหล่ที่คอมี่ผ้าพันคอลูกไม้ฟองฟู่พอประมาณสีขาวครีม กลางลำตัวมีเข็มขัดหนังสีดำพันสองเสร็จท่อนล่างคือกระโปรงสั้นเลยเข่าขึ้นมาเล็กน้อยกับรองเท้าบู๊ทเลยข้อเข่าสีดำ...
จะเข้าสมรภูมิด้วยชุดนี้จริงๆหรือ?...รอนนี่คิด ยาร์ชพูดต่อไปอีกว่า"ระหว่างที่นายไปอาบน้ำเนี่ย ฉันก็ได้ตกลงกับฟรานแล้วว่าจะไปเฝ้าร้านแทนฟรานระหว่างที่มาทำหน้าที่ดูแลนายนะ"...ยาร์ชพูดขึ้นพร้อมกับประตูมิติถูกเปิดขึ้นโดยฝีมือฟรานยารช์สายหนังสะพายปืนสไนเปอร์ขึ้นพาดบ่าแล้วพูดต่อไปอีกว่า"ระหว่างนี้ก็ถือว่าฝึกการเข้าสังคมไปด้วยแล้วกันนะ...เพราะฉันจะพานาย"ชาตรีกบฎ"นี้ไปฝึกซะหน่อยนะ...เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำรอยแบบเมื่อครู่นี้ด้วย"ยาร์ชว่าพร้อมกับออตโต้ที่เดินเข้ามาในชุดที่ดูทะมัดทแมง ออตโต้เงียบและไม่พูดอะไรแต่ส่งยิ้มให้กับรอนนี่
"โชคดีนะพี่ชาย"ยาร์ชว่าพร้อมกับร่างที่ค่อยๆถูกดูดกลืนเข้าไปพร้อมกับออตโต้และประตูมิติก็ปิดลง เหลือเพียงแค่รอนนี่กับฟรานในห้องๆนั้น
**********************
(ขึ้นบทรอนนี่)
เอาล่ะที่นี่ก็ไปเซ็นสัญญานั่นกับนายเทลนะ...เสียงฟรานลอยเข้ามาในหัวของฉัน ตอนนี้ก็มีแค่เสียงฟรานเท่านั้นแหละที่ฉันได้ยิน ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายนั้นหายไปตั้งแต่เมื่อไร...รู้ตัวอีกทีก็เดินมาถึงที่ห้องนายเทลแล้ว
ชาลีบราวน์ฉันอยู่ที่ไหน?...ฉันเริ่มถามถึงดาบคาตานะของฉัน
เซ็นสัญญาก่อนซิ....ฟรานสั่ง
ไม่...ถ้าไม่มีชาลีบราวน์ แล้วฉันจะเอาอะไรไปลุยล่ะ?...
เซ็นสัญญาก่อนแล้วนายจะได้คำตอบเอง...

คือสภาพฉันในตอนนี้นะ มีแต่ตัวเปล่ากับเสื้อผ้าแค่นั้นนะ ทั้งไบเบิลซาตาน สร้อยเขี้ยวสัตว์ที่พ่อให้ รวมทั้งอาวุธอื่นๆถูกริบไปหมดเลยนะ...

รอนนี่เก็บความสงสัยไว้ในใจและเดินเข้าไปเซ็นสัญญาเพราะไม่มีทางเลือกอื่น...เมื่อได้รับการยินยอมจากเทลแล้ว เขาก็เดินลงมาสมทบกับคนอื่น
และเมื่อนั้นฟรานก็ส่งข้อความอะไรบางอย่างมา...

"ตอนนี้ฉันกำลังเอาดาบของนายไปโมใหม่ให้โดยแม้จะไม่ได้รับการยินยอมจากนายซึ่งก็ต้องขออภัยด้วย โดยมันมีส่วนประกอบจากเขี้ยวสัตว์ที่พ่อนายให้ด้วยนะตอนนี้ฉันใช้มันไปเกือบทั้งหมดในการเสริมดาบและอะไรบางอย่าง ยังดีที่เหลือมาให้ 3 อัน..."

....รอนนี่ถึงกับสบถในใจ พร้อมกับรู้สึกได้ถึงการสวมใส่ของอะไรบางอย่างเข้าที่คอจากมือที่มองไม่เห็น แน่นอน...ไม่ต้องเดาเสียให้ยาก

"...แล้วก็ไบเบิลซาตาน ฉันตัดสินใจริบมันไว้จะดีกว่าเพราะนายมักใช้มันอย่างเกินกำลังตัวเองและฉันตัดสินว่าจะส่งแค่คาถาบางอย่างจากไบเบิลซาตานที่มันจำเป็นจริงๆไปให้นายใช้เสียจะดีกว่า และฉันมั่นใจว่านายจำคาถาบางอย่างจากในนี้ไปได้ไม่มากก็น้อยล่ะนะ..."

...ฮืม จากที่ฟังมาทั้งหมดเนี่ย......

"เอ่อ เกือบลืม อาวุธที่นายจะสามารถใช้ได้ตอนนี้มีมีดเล่มเดียวนะ แต่ประสิทธิภาพมันดีมาก แล้วก็นะสภาวะร่างกายของนายในตอนนี้สมบูรณ์พร้อมรบ"

พลันปรากฏมีดด้ามยาวในมือของเขา...พร้อมกับข้อความสุดท้ายของฟราน ความรู้สึกของรอนนี่ตอนนี้พอๆกับนร.แลกเปลี่ยนเตรียมจะขึ้นเครื่อง แต่ว่านะเขาก็ไม่ได้แสดงอาการทางสีหน้าหรืออะไรออกมามากนักหรอก...

---------------------------------
สรุป
1.ยาร์ชกับออตโต้ถอนตัวชั่วคราว
2.รอนนี่ตอนนี่ถูกปลดอาวุธบางอย่าง สามารถใช้ได้แค่มีดเล่มยาวที่ประสิทธิภาพดีมากและสามารถใช้คาถาได้บางส่วน
NAX99 สมาชิก
· #305
"...ห๊ะ...เอ่อ..."ฉันกำลังทำตัวไม่ถูกอย่างแรง เพราะอะไรรู้มั้ยคือแบบหมาป่าอ่ะ.... หมาป่าอ่ะ!! เข้าใจมั้ยหมาป่าพูดได้ด้วยนะ
เดิมทีกะมาชวนแม่กินจุก่อนนะ แต่ดูเหมือนจะไม่อยู่แล้วแฮะ พี่ถึกก็ด้วย
มาชวนฉันเข้ากลุ่ม ใครมันจะไปทำตัวถูก แถมเพิ่งรู้จักกันไม่นานด้วย อาเจ้ด้านหลังนั้นยังพอคุยได้นะ แต่ดูจากท่าทางฉันคงคุยด้วยยากแฮะ......
"ได้ แต่มีเงื่อนไข" ฉันตอบ
"อะไร" มัน เออ....เขาดีกว่้าตอบ
"นายต้องเป็นหัวหน้ากลุ่มเองนะ ฉันไม่ใช่พวกเจ้านงเจ้านายสั่งโน้นนี่นั้น แต่นายคงชอบอยู่แล้วล่ะ แล้วก็อีกข้อ...."
"ไหนบอกข้อหนึ่ง" อาเจ้ด้านหลังพูด
"ขอเพิ่มไม่ได้เหรอ ถ้ามีอะไรบอกฉันตรงๆ ฉันทำตัวไม่ถูกน่ะ ถ้าพวกนายเอาแต่เก็บความรู้สึกไว้ลึกๆ"ฉันพูด "แต่ถ้าจะด่าฉัน ด่าในใจเถอะนะ"

สรุป
เอสตอบรับคำชวนของเซโก้
zeya สมาชิก
· #306
"คิก......"เสียงหัวเราะดังขึ้นมาแองเจิลลีน่าได้แต่หัวเราะกับท่าทางของเอส

"ไม่เอาน่าแองเจิล.....อย่าไปแกล้งเขาสิ"เซโก้พูดซัสคิวบัสสาวได้แต่เพียงอมยิ้ม

"ทำตัวตามสบายเหอะน่าพวกฉันไม่ได้ซีเรียสอะไรขนาดนั้น..."เซโก้พูดไรก้าที่นั่งมองอยู่ก็ได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ

"หัวหน้า....ฉันว่าตอนนี้ให้ทำใจอีกสักพักเถอะ......ก็กลุ่มของพวกเรามีแต่แบบนี้"ไรก้าพูดเอสมองไรก้าสลับกับเซโก้

"หะ.....หัวหน้านาย.....นายนี่น่ะนะ"เอสถามอย่างไม่เชื่อเพราะเขาคิดว่าร่างชุดเกราะลอยได้นั้นน่าจะเป็นหัวหน้ากลุ่มมากกว่า

"อืม....อ้อแล้วก็นั้นไรก้าเป็นรองหัวหน้ากลุ่มน่ะ...แล้วอีกคนคิดว่านายเคยเจอกันแล้วที่ลานประลอง"เซโก้ตอบพลางแนะนำสมาชิกอีกสองเอสมองไรก้าแล้วก็มองเฟแรงค์ที่เขาเคยเจอในลานประลองนั้นด้วย

"นาย....เฟแรงค์ถูกมั้ย"เอสทักเฟเเรงค์เอียงคอมองเอสแล้วหันไปจัดการโคขุนย่างตัวที่สองต่อ

"ขอโทษทีนะ....เฟแรงค์พูดไม่ได้"แองเจิลลน่าพูดเอสพยักหน้ารับซัสคิวบัสสาวเดินไปนั่งที่เก้าอี้พลางเขียนเมนูของวานออกมากิน

"อาจจะแปลกๆหน่อยน่ะนะ.....ไม่สิแปลกโคตรๆเลยดีกว่าละมั้งสำหรับนายตอนนี้น่ะ"เซโก้หัวเราะเอสแค่ยิ้มแห้งๆก่อนจะตามไปนั่งที่โต๊ะด้วย

"ก่อนอื่นต้องขอโทษด้วยนะที่จู่ๆก็ชวนอย่างนี้......ก็ถ้าไม่ติดเรื่องนั้นนายก็คงไม่ลำบากใจแบบนี้หรอก"ไรก้าพูดเอสพอเข้าใจแล้วว่าคนที่อยู่ดูแลและติดต่อกับคนอื่นๆคือไรก้าซึ่งเป็นรองหัวหน้ากลุ่ม

"เอ่อ........เรื่องนั้นไม่ต้ิองขอโทษก็ได้ครับ.....ผมเองก็กำลังหาพวกอยู่พอดีเหมือนกัน"เอสพูดพลางมองสมาชิกคนอื่นๆแล้วเริ่มค่อยผ่อนคลายและปรับตัวเพราะเอาเข้าจริงกลุ่มของเซโก้ออกจะทำตัวสบายๆไม่ได้เคร่งครัดอะไรมากเท่าที่ควรนัก

"พวกเราจะเตรียมเสบียง....นายจะไปเซ็นสัญญากลับนายเทลนั้นจะไปเซ็นก่อนก็ได้นะหรือจะไปเซ็นก่อนที่จะออกเดินทางก็ได้"แองเจิลลีน่าพูดเอสพยักหน้ารับเซโก้ไม่ได้พูดอะไรนอกจากนอนเอาคางหนุนตักแม่ซัสคิวบัสสาวอย่างสบายอารมณ์
FroZen สมาชิก
· #307
"โธ่เว้ย" เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางห้องมืด แต่ภายในยังสามารถมองเห็นซากปรักหักพังได้อย่างชัดเจน
เพราะแสงอาทิตย์อ่อนๆที่ลอดเข้ามาข้างในนั่นเอง แต่ไม่ค่อยมากเพราะตัวพระอาทิตย์กำลังจะตกลงไปในขอบฟ้า

ซึ่งที่ห้องนี้ เดิมทีมันก็คือลานประลองเก่านั่นเอง

บนซากพังเหล่านั้น มีหนุ่มผมดำนั่งอยู่ ดูเหมือนเขาจะอยู่ในนี้มานานพอสมควรแล้ว
แต่ว่าก็ไม่สามารถทำตามอย่างที่คิดได้ เขาจึงหงุดหงิดถึงขีดสุด
เขาปาเศษเพดานทิ้งอย่างโมโห แล้วเกาหัวอย่างแรงเมื่อผลออกมาไม่เป็นอย่างที่คิด
"ไอ้นี่มันตัดยากจริงๆ ขนาดใช้เลเซอร์ยิงไปหลายสิบรอบแล้ว ยังเป็นแค่รอยดำๆเอง
สงสัยต้องใช้เลนส์อย่างที่คิดจริงๅ"

หนุ่มผมดำที่ว่าก็คือ โซวไวซอร์ นั่นเอง

เขาเข้ามาที่นี่ก็เพื่อทำอาวุธเพิ่ม ที่เลียบๆเคียงๆไปขอแว่นจากเทล
ก็เพื่อนำมาใช้ให้เลเซอร์มีขนาดเล็กลง แต่จะมีอำนาจทะลุทะลวงเพิ่มขึ้นแทน
(แว่นใช้เป็นจุดรวมแสงได้เหมือนกับแว่นขยายที่ส่องแสงอาทิตย์เพื่อจุดไฟ)
เมื่อเลเซอร์เป็นแบบนั้นแล้ว เขาก็สามารถตัดสิ่งของมาทำอาวุธได้อย่างง่ายขึ้นแน่นอน

แต่ทว่าตอนนี้เขาไม่มี ผลก็เลยออกมาอย่างที่เห็น
"คงต้องลุยทั้งๆแบบนี้ละ ไม่รู้ว่าจะได้ไปสักกี่น้ำกันนะ.."

ซอร์เงยขึ้นไปข้างบนห้องลานประลองเก่า ผ่านเพดานซึ่งเป็นรูโหว่ไป
เห็นท้องฟ้าที่มีสีน้ำเงินครึ้มตัดกับสีเหลืองของดวงอาทิตย์ได้อย่างงดงาม

เขาจึงยืนชมมันอย่างเงียบ ก่อนจะพูดขึ้นแหวกความเงียบ
"...ฉันจะมีชีวิตรอดกลับไปให้ได้

ไม่ว่ายังไงก็ตาม..."

พอพูดจบ เขาเดินออกจากห้องมุ่งตรงไปจุดที่มีประตูยักษ์สีดำกรอบแดงนั้น เพื่อไปตามอัศวินช่องว่าง
ถึงแม้เขาจะสังหรณ์ว่าพวกเทลจะมีอะไรทะแม่งๆ แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรเพิ่มเติมต่อไปได้
จึงต้องทำตามที่เจ้าของที่ว่าเท่านั้น...
meumiu ผ สมาชิก
· #308
ทางด้าน โซวไวซอร์ ที่เดินทางไปยังประตูยักสีดำ กรองแดง เมื่อมาถึงที่นั้นเขาก็ได้พบกับทางยาวตรงที่เป็นสีขาวโล่ง อีกฝั่งมีประตูสีดำกรอบแดง และมี X Knight คนหนึ่งยืนคุมอยู่ ซึ่งลักษณะของเกราะเป็นสีดำ และ มีรวดรายสีแดง
maid guy สมาชิก
· #309
ไทรเด็นเกิดอาการว่างจัดเพราะไม่รู้จะทำอะไรเลยสวมเกราะและลองเดินไปที่ประตูสีแดง ได้พบกับโซว์ไวซอร์ที่ดูเหมือนกำลังหาเรื่องกับการ์ดที่เฝ้าประตูอยู่

"เฮ้ย เจ้ายามเกราะเหล็ก นายจะให้ชั้นผ่านได้ไหม"เจ้าซอร์พูดเหมือนหาเรื่องกับยามที่หน้าประตู
"อย่าหาเรื่องดีกว่าน่า"ไทรเด็นเข้ามาพูดกับซอร์
"ทำไม เจ้าเกราะครึ่งตัว"เหมือนซอร์จะหาเรื่องกับไทรเด็น
"พูดแบบนี้มันหาเรื่องกันนี่หว่าเจ้าแว่น"ไทรเด็นทำท่าราวกับอยากจะมีเรื่องด้วย

ทางด้านเรย์ เรย์นั้นสวมเกราะเต็มขั้นแล้วเดินไปที่ห้องสมุดและได้เจอกับเทลที่กำลังอ่านหนังสืออยู่
"ตอนแรกก็คนน้องคราวนี้คนพี่มาหรือ"เทลได้เอ่ยขึ้นมา
"ช่างชั้นเหอะน่า ว่าแต่มีทางที่จะผ่านประตูสีแดงนั่นได้หรือไม่"
"มีเหตุอะไรที่จะเข้าไปหรือ"
"ชั้นแค่สงสัยเฉยๆตามนิสัยละนะ ไม่มีอะไรมาก"เรย์นั้นพูดขึ้นมาอีกว่า"ชั้นลองปรึกษากับน้องชายแล้ว เรารับข้อเสนอที่จะปราบเจ้าDKเพราะมันอาจไปยังดาวหรือมิติของเราและก่อเหตุไม่สงบที่ดาวเราได้ โดยมีข้อเสนอว่าเราสามารถใช้สิ่งที่เรียกได้ว่าเวทมนต์ได้ในการต่อสุ้ชั่วคราวและการวิจัยร่างของมันเพราะเกราะของมันแม้ดาบของไทรเด็นที่แข็งพอๆกับเพชรยังทำอะไรไม่ได้เลย"

สรุป
1กลุ่มไทรเด็นต้องการที่จะรับข้อเสนอของเทล
2ไทรเด็นกำลังหาเรื่องกับซอร์(หากหาเรื่องได้)ซึ่งไทรเด็นจะมอบดาบเลเซอร์สำหรับสู้ตัวต่อตัว
meumiu ผ สมาชิก
· #310
"ตามนั้นก็ได้ หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมด จะทำยังไงกับ DK ก็ได้ แต่เรื่องเวทย์มนตร์ข้าช่วยไม่ได้จริงๆ อันนี้ต้องไปฝึกเอาเอง....อีกอย่างผมไม่ใช่อาจารย์ ข้าเป็นผู้คุมมิติ....." Tale กล่าว ก่อนจะเงียบไปแปบนึง

"สำหรับเรื่องประตูที่เห็นในชั้นใต้ดิน ผมคงบอกไม่ได้ว่าในนั้นมีอะไร แต่ถ้าคุณจะเข้าไป คุณคงต้องผ่าน Choas Knight ที่เฝ้าประตูอยู่ให้ได้ก่อน" Tale กล่าวตอบ ก่อนจะเริ่มตรวจหนังสือเล่มอื่นต่อ

[จำไว้ว่าทุกการกระทำส่งผลถึงฉากจบ และ การพบเจอ]
FroZen สมาชิก
· #311
ซอร์ชะงักคิดไปนิดหนึ่ง แล้วก็เหยียดยิ้มออกมา
"ถ้าอยากก็จัดมาสักยกเลยเซ่" มือข้างขวากระดิกนิ้วยั่วไทรเด็นเล่น
ส่วนมืออีกข้างจับไว้ที่ปืนเลเซอร์เรียบร้อยแล้ว

ความจริงเขาก็ไม่ได้อยากสู้นักหรอก เพราะจะไปตามหาอัศวินช่องว่างนั่น..
แต่ที่พูดออกไปแบบนั้น เพราะต้องการจะอยากรู้ความสามารถของกลุ่มของบลูตัส
โดยเปรียบเทียบจากฝีมือของไทรเด็นตรงหน้านี้เท่านั้น เพื่อจะเอาไปเก็บ
เป็นข้อมูลต่อสู้ในอนาคต..

ขณะที่กำลังชักปืนเลเซอร์ขึ้นมา ไทรเด็นกลับโยนดาบเลเซอร์มาให้ซะงั้น
ทำให้โซวไวซอร์ทำตัวไม่ถูก ได้แต่เข้ามารับดาบเลเซอร์อันนี้อย่างงุ่มง่าม
หลังจากรับ ซอร์งุนงงไปทันใด เพราะไม่เคยเห็นคู่ต่อสู้ให้อาวุธอีกฝ่ายมาก่อน
ไทรเด็นเห็นซอร์ทำท่างุนงงจึงตอบสั้นๆไปว่า "ดาบเลเซอร์นี่ สำหรับสู้ตัวต่อตัว"

...พวกใจดีที่โลกลืมนี่หว่า...

ซอร์คิดเงียบๆ ก่อนที่จะทดลองแกว่งดาบเลเซอร์ไปมา
ซึ่งพบว่ามันเบาพอๆกับมีดเขามาก แต่ว่าตัวดาบนั้นเป็นเลเซอร์
เขาจึงคิดว่าน่าจะมีอำนาจทะลวงสูงมากแน่ๆ

ไทรเด็นที่หยิบดาบเลเซอร์ออกมาเห็นซอร์นิ่งไปจึงพูดเตือนกลายๆว่า
"ขอเปิดก่อนละนะ" พริบตาที่พูดจบ ไทรเด็นก็พุ่งตัวไปหาซอร์
ใช้ดาบเลเซอร์โจมตีเป็นแนวขวาง

โซวไวซอร์พิจารณาแล้วว่า ดาบสองอันนี้เหมือนกัน จึงตวัดดาบเลเซอร์อันนี้จากล่างขึ้นบน
เมื่อปะทะกัน ดาบเลเซอร์ทั้งสองก็ส่งเสียงไฟฟ้าช็อตบริเวณที่สัมผัสกัน
แต่การปะทะผ่านไปอีกไม่กี่วินาที ซอร์ก็ถูกดันออกมาด้วยพละกำลังที่เหนือกว่าของไทรเด็น

ซอร์ลอยไปในอากาศทันใด แต่ไม่นานก็ลงมาที่พื้นพร้อมกับถอยไปอีกสองสามก้าว
"ไม่เห็นจะเก่งเหมือนปากเลยนี่หว่า ไอ้แว่น" ไทรเด็นพูดขึ้น

แต่ซอร์ไม่ได้ยิน เพราะเขากำลังคิดอยู่
ดาบนี้ ดูท่าทางถ้าเอาไปดัดแปลงนิดหน่อยก็อาจจะตัดพวกเศษเพดานที่ห้องประลองเก่าได้ก็ได้!
แต่ทว่า ตอนนี้อยู่ในการประลองตัวต่อตัว..

ไทรเด็นพุ่งเข้ามาโจมตีอีกครั้ง แต่โซวไวซอร์ก็พุ่งหลบด้านข้างตามสัญชาตญาณ
ซอร์เห็นนี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะสลัดหลุด เขาจึงวิ่งตรงไปข้างหน้าออกจากห้องทางยาว
แต่ไทรเด็นไม่ได้ยอมให้หนีได้ง่ายๆ เขาหมุนตัวกลับลำ 180 องศาก่อนที่จะพุ่งตามซอร์ไป

ปี๊-ป!! แว่นส่งเสียงดังลั่น พร้อมกับส่งภาพศัตรูที่จะลอบทำร้ายด้านหลัง
ซอร์ที่รู้ตัวก่อนก็ก้มหัวกลิ้งไปข้างหลังสวนกับไทรเด็นอีกครั้ง
และดีดตัวไปข้างหลังตั้งหลัก

ซอร์คิดหนัก ดูเหมือนไทรเด็นจะเก่งกว่าที่คิดมาก ไม่มีช่องโหว่ให้หนีเลย
มีอยู่สามทางที่จะให้หนีได้
1. พูดจาขอโทษดีๆ
2. สู้สุดชีวิตแล้วทำให้ไทรเด็นล้มให้ได้ แล้วชิ่งหนี
3. ใช้ระเบิดควัน

ทางแรก... พูดตอนนี้ก็น่าเกลียดตายเลย เดี๋ยวกลายเป็นไอ้ปากดีอีก
ทางสอง... ท่าทางจะยาก เพราะคู่ต่อสู้คนนี้ ถ้าไม่ใช้เล่ห์กลอะไรคงล้มยาก
ทางสาม... อันนี้ง่าย เหมาะกับการหนี แถมสบายกว่าข้ออื่นๆเป็นไหนๆ
ถึงจะเปลืองลูกระเบิด แต่มีสิ่งที่ตัดทำอาวุธได้ก็น่าจะโอเคกว่าเป็นไหนๆ

รอจังหวะดีๆแล้วใช้ข้อสามละกัน.. ซอร์คิดในใจ

---
สรุป

- ซอร์รอจังหวะดีๆเพื่อหนีจากไทรเด็นพร้อมเอาดาบเลเซอร์ที่ได้มาหนีด้วย
- ซอร์เปลี่ยนเป้าหมายกระทันหัน จะหนีไปทำอาวุธอีกครั้ง
โดยใช้วัสดุที่พังจากเพดานที่ลานประลองเก่า
- ซอร์ลืมอัศวิน X ไปเสียแล้ว..
maid guy สมาชิก
· #312
ไทรเด็นสู้พลางวิเคราะห์สถานการณ์จากการต่อสู้ เขานึกถึงการต่อสู้ด้วยกันกับฮอร์ค ผู้ที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทคู่แข่งและศัตรูของเขา หมอนั่นไม่ถนัดการต่อสู้แบบประชิดแต่ระยะไกลเขาเหนือกว่าไทรเด็น

"หึ วิธีการต่อสู้เหมือนชะมัดแต่เสียอย่างเดียว หมอนั่นเป็นใบ้"ไทรเด็นพึมพำแล้วหันหลังกลับทันที

"นายนี่ทำไมไม่ใช้ปืนด้วยละนะ"ไทรเด็นทักซอร์
"จะบ้าหรือไง ตอนแรกนายบอกเองไม่ใช่หรือว่าให้สู้ตัวต่อตัว ไม่ใช้ดาบแล้วเอาดาบให้ทำไม"
"นายใช้ดาบมือเดียวแต่อีกข้างว่างเปล่า"
"จะให้ใช้อีกมือหนึ่งถือปืนหรือไง"
"ใช่" ไทรเด็นพูดพร้อมกับใช้กลไกทำให้ปืนกลด้านซ้ายเลื่อนลงมาอยู่ที่แขนของไทรเด็นและเล็งที่ซอร์ ซอร์รู้ตัวเสียก่อนจึงกระโดดหลบแต่ไทรเด็นไม่ได้ลั่นไก เพียงแค่โชว์(โง่)เท่านั้นเอง เพราะไทรเด็นชื่นชอบในการประลองมากและหากคู่ต่อสู้สูสีหมอนี่มักชอบก็ต่อเมื่อแพ้ชนะเท่ากันหรือเสมอ หากอ่อนกว่าจะต่อให้หรือสอนให้เก่งขึ้นส่วนเก่งกว่าก็จะสู้ถึงแม้จะรู้ผลตั้งแต่แรกและความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งของไทรเด็นคือ สามารถก็อปปี้กระบวนท่าและประยุกต์ใช้กับตนได้

"หนอย ไม่แฟร์นี่หว่าแก"ซอร์พูดพลางหยิบปืนบ้างและยิงใส่ไทรเด็น ไทรเด็นหลบหลีกได้อย่างเร็วและตรงเข้ามาเรื่อยๆ ซอร์ยิงอีกสองสามนัดแต่ไทรเด็นเข้าประชิดและใช้ดาบฟัน ซอร์รับด้วยดาบและเอาปืนจ่อหัวไทรเด็นแล้วยิง แต่ไทรเด็นเอี้ยวตัวหลบและใช้หมัดซ้ายชกกลางลำตัวซอร์ ไม่รู้ว่าซอร์กระหลบก่อนที่ถูกชกหรือโดนเข้าแต่ได้ถอยหลังไปหลายก้าวและไทรเด็นกระโดดเข้าฟันทันที

สรุป ไทรเด็น(เหมือน)กำลังได้เปรียบการต่อสู้ระยะประชิด
1ไทรเด็นนั้นไม่ได้หวังฆ่าแต่แค่ประลองฝีมือเท่านั้น ดังนั้นการฟันของไทรเด็นอาจแค่ถากๆหรือหยุดกลางคัน
2ถึงเสียอาวุธไปไทรเด็นไม่เสียดาย
zeya สมาชิก
· #313
พวกเซโก้ระหว่างที่รอเอสอยู่นั้นก็ได้จัดเตรียมเสบียงต่างของพวกตนไว้เรียบร้อยแล้ว

"ดาร์ลิ้ง....คิดว่าไงละเห็นตาเทลนั้นบอกว่ามีสามเผ่าใหญ่นะโลกที่พวกเรากำลังไปน่ะ"แองเจิลลีน่าพูดขณะลงมือทานสตอเบอรี๋ซีสเค้กในขณะที่เฟแรงค์นอนพึ่งพุงอยู่ที่เก้าอี้นั้นเอง

"อืม......ดูจากสถานะการ์ณก่อนละกันว่าที่ๆเราไปกำลังมีการสู้รบหรือสงบสุข....ถ้ากำลังรบกันละก็เราต้องแบ่งออกเป็นสามแล้วละนะ"เซโก้พูดทั้งสามมองหน้าราชันย์แห่งราชันย์ทันที

"แบ่งเป็นสาม......อย่าบอกนะว่า....."ไรก้าพอเดาออกแล้วว่าหัวหน้าพวกตนคิดอะไรอยู่

"อย่างที่คิดนั้นละไรก้า....ถ้าที่นั้นกำลังมีสงครามจริงๆ.....เราก็ต้องแบ่งเป็นสามเพื่อจะได้หาว่าเจ้านรกนั้น(หมายถึงดีเค)อยู่ใหนและมันใช่ต้นเหตุของสงคราในที่นั้นหรือเปล่า...."เซโก้พูดแล้วหันไปมองเฟแรงค์

"เฟ.....นายกับเอสน่ะไปสังเกตเผ่ามนุษย์....แองเจิลเธอไปเผ่าอสูร......"เซโก้พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

"หัวหน้า....แต่หัวหน้าจะไปเผ่าเทพยังไงในร่างนี้ละ......"เสียงของเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวของเซโก้ราชันย์แห่งราชันย์ถอนหายใจแรงๆ

".....ไม่อยากใช้ก็ต้องใช้.....ร่างนั้นน่ะ....ภาวนาว่าอย่ามีสงครามเลยละกัน"เซโก้บ่นออกมา

สรุป

พวกเซโก้วางแผนแบบ่ายลระหว่างรอเอส
NAX99 สมาชิก
· #314
(บทเอส)
"นายจะอึ้งไปถึงไหนน่ะนั้นนะ"เสียงเซล่ายังพูดก้องกังวาลในหูฟังของฉัน
"ให้ตายเถอะ ถึงจะต่างมิติ แต่จะให้เจอเรื่องแปลกๆตลอดเวลามันก็ไม่ใช่ที่น่ะเฮ้ย"ฉันบอก เมื่อกี้ฉันไปเซ็นสัญญากับเจ้าของมิติ(เรียกงี้ถูกเปล่าหว่า) ตามที่นายหมาป่าบอก
แต่ยังไม่ทันบอกอะไร เจ้านั้นกลับยื่นสัญญาส่วนของกลุ่มนายหมาป่านั้นให้ ยังกับรู้แล้วว่าฉันจะไปกับกลุ่มนี้ พร้อมกับยิ้มเล็กยิ้มน้อยแล้วพูด
"เรื่องภายในนี้ ผมรู้ทุกอย่างนั้นแหละ" เหอๆ สมเป็นเจ้าของมิติ

"อุ๊บ!"ฉันมัวแต่เหม่อจนเดินชนกับชายคนหนึ่ง
"มองทางหนอยซิ นายน่ะ" เขาพูด
"อ่ะ โทษที" เอ๊ะ? หมอนี่มันนายคอแข็งที่ห้องอาหารนี่นา
"อ้าว แล้วแม่สาวกินจุที่อยู่กับนาย ไปไหนแล้วล่ะ" ฉันถามขึ้นมาทันที
"อ่อ พอดีเธอมีธุระนิดหน่อยเลยกลับไปแล้วล่ะ ขอตัวน่ะ" เขาพูดและก็เดินจากไป
"..........อืม ช่างเถอะ"

"โทษที โทษที ที่ทำให้รอนานน่ะ" ฉันพูดขณะกลับเข้ามาที่ห้องอาหารที่เจ้าพวกนั้นอยู่ ดูเหมือนพวกนั้นกำลังวางแผนอะไรอยู่แฮะ
"อ่ะ พอดีเลย ฉันกำลังแบ่งทีมอยู่พอดีเลย"นายหมาป่าพูด
"แบ่งทีม?"
"ใช่ โลกที่พวกเราจะไปอาจจะมีสงครามอยู่ก็ได้ เราเลยต้องแบ่งทีมเพื่อไปกำจัดเจ้านรกนั้นที่มาป่วนลานประลองน่ะ นายไปกับเฟแรงค์ ไปหาเผ่ามนุษย์น่ะ"
"วางใจได้เลย! ถ้างั้น ฝากตัวด้วยนะ เฟแรงค์"ฉันพูดพร้อมกับตบบ่าที่เจ้าชุดเกราะลอยได้ หมอนั้นปัดมือฉันออก
"ผืดคนแล้ว ฉันไรก้าต่างหาก เฟแรงค์อยู่โน้น" กำ นี่ฉันทักคนผิดเหรอ
"อ่ะ โทษที โทษที พอดีว่าลืมน่ะ ฮะ ฮะ" ฉันรีบหัวเราะกลบเกลื่ยนและเข้าไปหาเฮียเสือดำ
พอเขาไปใกล้ เขาก็ยื่นกระดาษที่เขียนอะไรบางอย่างให้ฉันดูทันที มันว่า "อย่าได้ใจไปนะ เจ้า***" เอ่อ... ท่าทางจะคุยลำบากแล้วแฮะ
"โทษน่ะ เขาก็เป็นคนแบบนี้แหละ" อาเจ้ปีศาจสาวพูด
"ฮะ ฮะ ฮะ" ฉันหัวเราะแห้งๆ บอกตรงๆน่ะ เรื่องแบบนี้ ฉันค่อนข้างโดนจนชินแล้วล่ะ
"เราเตรียมเสบียงเสร็จแล้ว แล้วนายไม่เตรียมอะไรหน่อยเหรอ"นายหมาป่าพูดต่อ
"อ่อ ฉันแค่น้ำองุ่น 2 ขวดกับขนมปังก็พอแล้ว จะไปกันยังล่ะ?" ฉันพูด แล้วนายชุดเกราะก็ยื่นกระดาษให้ฉันดูอีก
"อย่ามาพูดสนิทสนมกับหัวหน้านะ!"มันเขียนไว้อย่างนั้น อ่อ ที่แท้พวกหวงหัวหน้านี่เอง
"ไม่เป็นไรนา เฟแรงค์"นายหมาป่าพูด บางทีฉันอาจเข้ากับพวกนี้ก็ได้น่ะ
"คนบ้าอยู่กับกองทัพสิงสาราสัตว์เหรอ? เหมาะดีน่ะ"เซล่าพูดผ่านหูฟังอีกครั้ง
"เงียบนา!!"ฉันตะโกนบ่นในใจ

-----------------------------------------

(บทริวเซีย)
แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก
จ๊อกกกกกกกกกก
ฉันกำลังรินกาแฟให้ไอ้เจ้าหน้าตุ๊ดนี่ หน๊อย ที่แท้กวักมือเรียกให้ฉันมาชงกาแฟเหรอ ทำไมไม่ใช้ไอ้ลูกจ๊อกที่ยืนอยู่ด้านหลังไปใช้ฟ่ะ!!
"อืม เป็นกาแฟที่รสชาติใช้ได้ดีเลยทีเดียวนะครับ พวกอัศวินพวกนี้ถึงจะชงกาแฟได้ แต่รสชาตินั้นผมชักจะเอียนแล้วซิ" มันพูด ฉันแกล้งทำเป็นรินพลาด จนน้ำกาแฟไปโดนมือที่มันกำลังถือถ้วยอยู่
"ร้อน ร้อน ร้อน!!"มันตะโกนโวยวาย ไอ้หน้าตุ๊ดนี่พอเก๊กหลุดก็ตลกดีนี่หว่า
แกร๊ง!!
ฉันวางกาน้ำที่ใส่กาแฟเสียงดัง จนมันหันมามอง
"เอาล่ะ พอใจยัง?"ฉันถาม "เมื่อไรฉันจะได้ไปซักที ห๊ะ?"
"แฮะ ฮะแฮ่ม เอาล่ะ เข้าเรื่องเลยนะครับ คือผมคิดว่า การที่คุณไปคนเดียวมันค่อนข้างเป็นเรื่องที่บ้าบิ่นเกินไป คุณนะมั่นใจในตัวเองสูงเกินไป เกิดคุณตายขึ้นมาจะให้ผมทำยังไงล่ะ?"
"ห๊ะ? พูดอะไรของนาย? ฉันตายห่าไปนานแล้วเฟ้ย!? ตกลงจะพูดอะไรกันแน่ ว่ามาซิ?"ฉันพูด ชักเริ่มฉุนแล้วซิ
"ผมหมายถึงวิญญาณคุณจะดับสูญไปต่างหาก และผมต้องการให้คุณไปหาเพื่อนร่วมทีมอย่างน้อย 1 คน ครับ"
"ว่าไงนะ? ให้ฉันไปหาพวกงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ พูดอย่างกับว่าฉันเข้าหรือคุยกับพวกนั้นง่ายตายล่ะ" ว่าเสร็จ ฉันก็ได้ยินเสียงประตูห้องกำลังเปิดอยู่พอดี และคนที่เดินเข้ามาก็คือ นายเทวบุตรความตายห่าเหวนั้นเอง

สรุป
1.เอสพร้อมที่จะเดินทางพร้อมกับพวกไรก้าทุกเมื่อ
2.ริวเซียต้องหาพวกอย่างน้อย 1 คน ซึ่งตอนนี้รอนนี่ได้เข้ามาที่ห้องของเทลแล้ว
Angel-is-egg สมาชิก
· #315
ตามที่เทลพูด ที่คาดาเซีย มี 3 เผ่าหลัก คือ เทพ มาร มนุษย์ และเป็นที่ ที่ DK หลบซ่อนตัวอยู่ที่นั่น...

"อุ๊บ!"
"มองทางหนอยซิ นายน่ะ"ฉันพูดขึ้น เมื่ออยู่ๆก็มีใครซักคนที่ฉันรู้สึกคุ้นๆหน้าเมื่อตอนอยู่ที่ห้องอาหารเดินเข้ามาชนอย่างจัง
"อ่ะ โทษที"อีกฝ่ายพูดขึ้นและชิงพูดขึ้นมาอีกว่า
"อ้าว แล้วแม่สาวกินจุที่อยู่กับนาย ไปไหนแล้วล่ะ"คงหมายถึงยาร์ชซินะ ฉันเลยตอบไปตามความเป็นจริงว่า
"อ่อ พอดีเธอมีธุระนิดหน่อยเลยกลับไปแล้วล่ะ ขอตัวน่ะ"ฉันพูดขึ้นและเดินเลี่ยงออกมาห่างๆ

"รอนนี่~"รอนนี่หันไปตามเสียงเรียกของฟราน แล้วพบว่าในมือของฟรานมีอะไรบางอย่างที่คล้ายกับวงแหวน สีทองเรืองแสง มีลักษณะเป็นแผ่นบางๆ ในมือของฟราน
"สิ่งนี้ คือ Angel Halo หรือ วงแหวนเทวดา/นางฟ้า หายากพอสมควรนะเนี่ย"ฟรานว่าพลางจัดการบิดหักมันเป็นสองส่วนครึ่ง แล้วยื่นอีกครึ่งนั้นมาให้รอนนี่แล้วพูดต่อไปว่า"นายต้องกินมันนะ รอนนี่" "ไรอ่ะ?" "นายต้องกินมันรอนนี่ มันดีต่อตัวนายจริงๆนะ"ฟรานพูดขึ้นด้วยท่าทีจริงจัง รอนนี่มองชิ้นส่วนวงแหวนครึ่งวงแล้วตัดสินใจกินมันเข้าไป
"อึ่ก!นี้นายให้ฉันกินอะไรเข้าไปเนี่ยฟราน!?" ฟรานยิ้มให้กับรอนนี่ซึ่งตอนนี้กำลังมีท่าทีทุรนทุราย...

ให้ตายอีกรอบเถอะ..ตั้งแต่ที่ฉันกินมันเข้าไป ก็รู้สึกแสบร้อนไปทั่วร่างกายเหมือนกับถูกไฟคลอกทั้งเป็น มันทรมานมาก...มันราวกับว่าร่างกายฉันจะแตกเป็นเสี่ยงๆเลย

"Angel Halo สรรพคุณของมันคือช่วยในการฟื้นฟูพลังเวทย์ และสภาพร่างกายขั้นสูงมันใช้ได้กับทุกธาตุ แต่ธาตุที่เข้ากับมันได้ดีที่สุดคือธาตุสว่าง ส่วนธาตุที่ขัดแย้งกับมันคือธาตุมืด...และพวกธาตุมืดที่ว่าเมื่อกินเข้าไป นอกจากจะมีอาการแบบนายแล้วยังจะส่งผลทำให้ติดสตันได้ง่าย เคลื่อนไหวช้า มีโอกาสโจมตีพลาดมากขึ้น"

รอนนี่ถึงกับพูดไม่ออกเพราะไม่คิดว่าฟรานจะเล่น(ของ)แรงกับเขาขนาดนี้ ในตอนนี้เขาอยากอัดหน้าบุรุษชาวอังกษตรงหน้ายิ่งนัก"แต่ก็ไม่ต้องห่วงนะสำหรับพวกที่มีเลือดพ่อเข้มข้นอย่างนาย ฉันมั่นใจว่านายจะมีอาการทรมานแค่เฉพาะตอนนี้เท่านั้นนะ"
ฉันว่าฉันเห็นด้วยกับนายนะ...รอนนี่คิด ประโยคที่ว่าเลือดพ่อเข้มข้นนะ เพราะหน้าตาฉันถอดแบบพ่อมาทุกอย่างเว้นก็แต่สีตาที่ได้จากแม่มา ตอนนี้อาการทรมานที่ว่ามันก็ทุเลาลงแล้วบ้างล่ะ ฉันหรอกพยายามขับเคลื่อนร่างกายให้ไวเหมือนตอนอยู่ในลานประลอง กลับพบว่าร่างกายฉันเคลื่อนที่ช้าลง...ช้าแบบนี้มีหวังโดนฝ่ายตรงข้ามโจมตีกลับจนสตันได้ง่ายๆเลยนะเนี่ย
"รอนนี่นายคงรู้จักการฉีดวัคซีนซินะ?"
"ใช่"รอนนี่ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้วจึงพูดขึ้น"อ่ะ อ่า...นี้นายกำลังใช้หลักการแบบเดียวกันกับการฉีดวัคซีนเพื่อเพิ่มภูมิคุ้มซินะ?"
"ถูก...รอนนี่ ตอนนี้ฉันกำลังช่วยให้ร่างกายปรับสภาพเข้ากับพวกธาตุสว่าง เพื่อที่จะได้สอนบทเรียนใหม่ๆให้กับนายยังไงล่ะ?"
จบประโยค เจ้านั้นก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับที่ฉันเบือนหน้าหนี ถึงดูภายนอกเจ้านี้(ฟราน)จะดูเป็นชายชาวอังกฤษธรรมดาๆแต่ถ้าได้รู้จักลึกๆแล้ว...เจ้านี้มีลับลมคมในอยู่มากเลยล่ะ

"ซึ่งบทเรียนที่ว่านี้ก็คือพวกคาถาของจำพวกธาตุสว่างหรือเทวดาประมาณนี้นะ ฉันก็เลยต้องให้นายกินAngel Haloเพื่อเตรียมร่างกายของนายให้พร้อมสำหรับการเรียนรู้นั้นยังไงล่ะ!"ฟรานพูดพร้อมยกนิ้วขึ้นชี้ตรงหน้ารอนนี่ เห็นเขาเป็นเรื่องน่าสนุกหรือไง?ถึงชอบมักทำอะไรตามใจชอบโดยไม่คิดถึงคนอื่นบ้างนะ...

"เพื่อตัวนายเองล้วนๆล่ะรอนนี่ ในเมื่อนายรู้จักมืดก็ต้องรู้จักสว่าง การรู้จักใช้พลังที่มีอยู่ก่อให้เกิดพลังหลากหลายรูปแบบคือหัวใจของนักต่อสู้ที่ดีนะ~"
สิ่งที่ฟรานพูดก็น่าคิดอยู่เหมือนกันนะ ...พัฒนาพลังที่ตัวเองมีอยู่...สามารถใช้ให้เกิดพลังหลากหลายรูปแบบ เท่ากับว่าฉันจะสามารถพลิกแพลงมันไปได้เรื่อยๆโดยไม่มีที่สิ้นสุดซินะ...

"แต่ นายก็ต้องรู้ถึงจุดหลักที่แท้จริงของตัวเองหรือความสมดุล เพราะถึงจะสามารถพลิกแพลงไปได้เรื่อยๆก็จริงแต่มันก็จะทำให้นายหาพลังหลักที่แท้จริงของนายไม่เจอและเมื่อนั้นนายจะเสียสมดุลในการใช้พลัง รอนนี่"ฟรานพูดขึ้น และ...และ เฮ้ย!....!!!

"ยังคงทำตามใจตัวเองไม่เปลี่ยนเลยซินะ"ฉันพูดพร้อมกับมองไปรอบๆหลังจากการถูกประตูมิติของฟรานดูดให้มาโผล่อีกที่... ที่ประตูหน้าห้องเทล...
ความจริงฉันก็ชินกับมันแล้วล่ะนะ กับการที่ต้องถูกบงการชีวิต เอ่อ ไม่ใช่ซิต้องเรียกว่า"การละเล่น"ของฟรานเสียมากกว่า...

"สิ่งสำคัญของนักต่อสู้ที่ดี อีกอย่างก็คือการมีคู่หูนะ~"เสียงของฟรานดังขึ้นข้างๆหูเขา แน่นอนฟรานกับสื่อสารผ่านทางเส้นกั้นบางๆระหว่างเขตแดนมิติของตัวเองกับมิตินี้อยู่ ทำให้ในตอนนี้มีแต่เขาที่ได้ยินเสียงฟราน
เหอะ!...ตกลงจะให้ฉันเอายังไงกันแน่นะ หมอนี้นะ(ฉันคิดในใจไม่กล้าพูดออกไปจริงๆหรอก)

เข้าไปในห้องซิ แล้วหลังจากนั้นทำความรู้จักกับคู่หูคนใหม่ของนาย รอนนี่

ฉันแค่อยากรู้ว่าใครหน้าไหนที่ฟรานเกิดถูกใจและจะเอามาเป็นเหยื่อ"การละเล่น"รายใหม่แค่นั้นเอง ถึงได้เดินเข้าไปในห้องตาเทล และก็พบกับ...

เธอคือคู่หูของนาย รอนนี่...

ชาลีบราวน์ฉันก็เสียไปอย่างแล้ว(ถึงจะได้ไอ้มีดที่มีประสิทธิภาพดีมาใช้แทนที่ก็เถอะ)...แถมยังต้องมากินไอ้ของที่สามารถล้มแม้แต่พวกพลังมืดที่แข็งแกร่งอย่างที่สุดได้...ให้ตายอีกรอบเถอะ...ฉันเกรงว่าคงได้มีการตีกันตายไปข้างก่อนจะได้พบDKแน่ๆ...

"ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะไง?"ฉันเป็นฝ่ายเดินเข้าไปทักทายแม่นี้ก่อน...
"ไม่ทักทายแล้วจะปัดมือฉันทิ้งทำไมล่ะ?"
"ไม่พอใจก็เรื่องของแกซิ!!เธอพูดพร้อมกับเดินหนีไปอีกทางด้วยท่าทีไม่พอใจฉันเอามากๆเลยล่ะนะ...มันคงจะเป็นเพราะฉันไปทำอะไรไว้ตอนอยู่ในลานประลองซินะ เพราะรู้สึกว่าแม่นั้นก็เริ่มจะไม่พอใจฉันตั้งแต่ตอนนั้นแล้วล่ะ...
แล้วก็...ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาแม่นี้ด้วยกันล่ะเนี่ย...

"โอ๊ะโอ๋ ดูเหมือนว่าผมจะเจอคู่หูที่เหมาะสมกับคุณแล้วนะครับคุณริวเซีย"
"พูดมาก!น่ารำคาญ!"ริวเซียสวนเทลขึ้นทันควัน
"ทำไมฉันถึงต้องได้แม่นี้เป็นคู่หูด้วยล่ะราน?"ทั้งที่คนอื่นมีตั้งมากมาย...เว้นก็แต่เจ้าราชานั้นล่ะนะ...

"เพราะว่าเธอมีในสิ่งที่นายไม่มียังไงล่ะรอนนี่"ฟรานพูดขึ้น

"สิ่งนั้นก็คือ พลังในการฟื้นฟูวิญญาณจากการกินพลังงานของสิ่งอื่นยังไงล่ะ"
เอ่อ...ฉันรู้สึกว่าแม่นี้ท่าทางจะไม่ชอบไอ้ความสามารถที่คล้ายๆกับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกปลิงอย่างฉันหรอกนะ...

"แล้วก็นะ ฉันว่าถ้านายรวมมือกับแม่นี้ดีๆอาจจะทำให้นายพัฒนาความสามารถขึ้นไปได้อีกขั้นนะ"จะอะไรก็ช่างเถอะ แต่ตอนนี้ฉันต้องไปขัดขวางDKเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น นายเองก็ด้วยฟราน มีพลังถึงขนาดควบคุมมิติได้ทำไมไม่ไปสู้กับเจ้านั้น(DK)เอาเองล่ะ?

"เพราะฉัน คุมวินนิก้าร์ได้แล้วยังไงล่ะ?"
....รอนนี่ถึงกับพูดไม่ออกและเดินไปทางที่ริวเซียเดินเลียงออกมาและเริ่มบทสนทนากับริวเซีย เขาเริ่มพูดถึงสภาพนรก สวรรค์ในโลกที่ที่เขาอาศัยอยู่
"อย่างแรกเลยนะ มิติกาลเวลาในนรกและสวรรค์นั้นมันไม่ตรงกันกับมิติมนุษย์ถึงจะเป็นมิติที่ซ้อนทับกันก็เถอะ แล้วก็เวลาในนรกสวรรค์ที่ฉันอยู่นั้นเป็นสิ่งที่ยากที่สุดจนจะศึกษาได้ว่ามันกำลังเดินไปในทิศทางไหนกันแน่"
"สภาพเมืองสวรรค์ถ้าเธอรู้จักหรือเคยไปอเมริกามา เธอคงจะนึกภาพนิวยอร์คออกนะ ที่นั้นนะยิ่งกว่าเวทีแฟชั่นของ..."
"หนวกหูเฟ้ย!"ริวเซียตะคอกขึ้นจนรอนนี่ถึงกับผงะ...

"ถ้าเป็นไปได้ฉันก็อยากไปเที่ยวเมืองนรกของเธอบ้างนะ..."รอนนี่พูดขึ้น เขาก็ไม่ค่อยเก่งในการเข้าสังคมกับใครเท่าไรนะ โดยเฉพาะกับเพศตรงข้ามแล้วด้วย...

---------------------------------
สรุปเนื้อหา
-รอนนี่ได้รับไอเทมAngel HaloจากNPCประจำตัวฟราน ซึ่ง สรรพคุณของมันคือการฟื้นฟูพลังเวทย์และทางกายภาพ สามารถใช้ได้กับทุกธาตุ เว้นเฉพาะสายพลังมืด ซึ่งถ้าใช้แล้วจะส่งผลให้ติดสตันได้ง่าย เคลื่อนไหวช้าลง เพิ่มโอกาสพลาดเป้าในการโจมตีฝ่ายตรงข้ามสูง
-รอนนี่ได้ใช้Angel Haloไปครึ่งส่วนกับตัวเองทำให้ความเร็วในการเคลื่อนที่+การป้องกัน+พลังการในการโจมตี ลดลงไปในระยะแรก
-รอนนี่กำลังพยายามทำความรู้จักกับริวเซียซึ่งมีทางเลือกให้ 3 ทาง

1.เลือกที่จะคุยกับรอนนี่ จะได้คู่หูทันที และสามารถใช้Angel Haloรวมกันกับรอนนี่ได้
2.เลือกที่จะไม่คุยกับรอนนี่ รอนนี้จะเลิกคุยด้วย และจะเดินจากไป+ไม่ได้คู่หู
3.เลือกที่จะปะทะกับรอนนี่ในระยะสั้นๆ มีโอการและความเสี่ยงในการได้คู่หูหรือไม่ได้คู่หูเลยเท่าๆกัน
NAX99 สมาชิก
· #316
ฉันยื่นมือไปกันหมอนั้นไม่ให้พูดไรซักพัก แล้วก็เอามือมาก่ายหน้าผาก ฉันพยายามทำตัวเองให้ใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันยังไม่อยากคิดที่จะมีเรื่องตอนนี้หรอกนะ
".....เอ่อ พอเถอะไอ้เรื่องนรก สวรรค์ส่วนของนายกับของฉัน ยังไงตอนนี้ที่นี่ก็ไม่ใช่ทั้ง 2 อย่างนี่น่ะ ซู๊ตตตตต"ฉันพยายามหายใจเข้าลึกๆ ซึ่งมันทำให้ใจฉันเย็นลงบ้าง
"ศัตรูเมื่อหลายชั่วโมงที่แล้ว อาจจะเป็นมิตร ณ ตอนนี้" คำสอนของตาเข้ามาในหัวฉันอีกครั้ง ฉันนับถือท่านจัง
"แล้วก็ไม่ต้องยกอเมริเกอร์รึเปล่า? กับนิวยารช์อะไรนั้นด้วย ฉันไม่รู้จักหรอก"ฉันเริ่มพูดด้วยความใจเย็นลงมาบ้าง
"อเมริกาับนิวยอร์ก"หมอนั้นพูด
"นั้นแหละ ฉันไม่รู้จักหรอก เอ้ออออ แล้วก็ถ้านายอยากจะทำงานขุดเขตแดนขยายเขตนรกก็ตามใจ แต่แนะนำว่าอย่ามาเลย อยู่ส่วนของนายไปเถอะ" ฉันพูดอีกครั้ง ที่นั้นมัน.....ไม่อยากพูดถึงเลยแฮะ

"....กินไหม?"หมอนั้นยื่นอะไรบางอย่างคล้ายกับโดนัท แถมเรืองแสงอีกต่างหาก
"อะไรเนี่ย ของกินของพวกเทวดาเหรอ?"
"ก็ไม่เชิง มันคือ....."
"ถ้ากินมันแล้ว พวกสายมืดจะเกิดอาการเผ็ดแสบร้อนใน เกิดสถาวะผิดปกติต่างๆตามมาใช่ไหมล่ะ?" ฉันพูดขัดขึ้นมา หมอนั้นทำหน้าอึ้งเล็กน้อย
"ฉันโดนยัยโอจิหลอกให้กินหลายรอบแล้ว ถึงทรมานแต่ก็ถือเป็นยาคุ้มกันที่ดี"ฉันว่าพลางยัดเข้าปากหมดทั้งดุ้น ว่ากันตามตรงนี่ฉันยังไม่ได้กินไรลงท้องเลยนี่หว่า เอ่อช่างเหอะ ฉันเองก็ไม่หิวด้วยซิ
"อึก!"ฉันเอามือกุมอก ความรู้สึกเหมือนมีไฟกำลังเผาด้านในตัวของฉัน
"เป็นไรเปล่า?"หมอนั้นถาม
"ไม่เป็นไร ก็ไม่เท่ากับโดนอาวุธพวกยมทูตหรือเทวทูตแทงเต็มๆอ่ะนะ" นั้นก็เพราะ พอฉันถูกมันแทงจริงๆ เรียกได้ว่าวิญญาณโดนคลอกเลยล่ะมั้ง

"หืม? ดาบนายหายไปไหนแล้วล่ะ?"ฉันว่าขณะที่สังเกตอาวุธของอีกฝ่าย ฉันก็ต้องดูความพร้อมของฝ่ายตรงข้ามด้วยซิ
"อ่อ ชาลีบราวน์นะเหรอ อืม เอาไปซ่อม....นะ ก็นองนั้นแหละ" หมอนี่บอกอะไรชัดเจนยากแท้โว้ย ว่าแต่ชาลีบราวน์เหรอ? เซ็นส์ตั้งชื่อหมอนี่ทำไมมันห่วยแท้เหล่า
"งั้น เอานี่ไป"ฉันเอาดาบสั้นยมทูตที่ไร้รูปร่างให้หมอนั้น
"นี่คือ?"
"ดาบไร้รูป อาวุธยมทูต มันสามารถเปลี่ยนเป็นอาวุธอะไรก็ได้ตามที่นายคิด ฉันให้ยืม นายเป็น......อะไรก็ช่างเหอะ ที่รู้ๆนายคงใช้ได้สบายก็ล่ะกัน"
"แล้วเธอไม่เป็นไรงั้นเหรอ?"
"ฉันยังมีของที่เอามาจากพวกยมทูตอีกเพียบไม่ต้องห่วง"
"เธอขโมยมาเหรอ?"
"เปล่า ซัดกันแล้วฉันชนะ ก็เลยตบเอามาใช้เป็นที่ระลึกน่ะ"ฉันพูด หมอนั้นทำหน้าแปลกๆ หน้าแบบนั้นหมายความว่าไงย่ะ!
"เอาล่ะ จะไปกันยัง?"ฉันพูดพร้อกับเอามือจับที่ขมับ มันทำให้จิตใจสงบขึ้นน่ะ ท่านี้เนี่ย"อ่ะ แล้วก็นายจะตั้งชื่ออะไรให้มันก็ตามใจ แต่อย่าตั้งชื่อเห่ยๆล่ะ"

สรุป
ริวเซียยอมเป็นมิตรกับรอนนี่และให้(ยืม)ดาบไร้รูปกับรอนนี่ไป
zeya สมาชิก
· #317
"งั้นเราก็ไปกันเถอะ.....เสียเวลามากแล้ว"เซโก้ลงจากเก้าอี้ เฟแรงค์ยืนขึ้นส่วนเเองเจิลลีน่าจัดความเรียบร้อยของเสื้อผ้าก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วทั้งห้าก็เดินไปที่ห้องทำงานของเทล

"พวกเราพร้อมแล้วละ....."เซโก้พูดเทลมองไปที่ไรก้าที่ไม่ได้เข้าร่วมในกลุ่มด้วย

"แล้วคุณละครับไรก้า"เทลถามไรก้าส่ายหน้า

"ฉันจะอยู่ที่นี่นั้นละ....ถ้าเจ้านั้นมาฉันคิดว่าฉันรับมือได้"ไรก้าตอบ

"แต่ผมเองก็มีเหล่าไนท์อยู่นี่ครับไม่เห็นว่าคุณต้องเป็นห่วงอะไรสักหน่อย"เทลพูดขึ้นไรก้าส่ายหน้าพลางซักเคียวยมฑูตออกมาจากหลัง

"ฉันไว้ใจฝีมือและอาวุธของตัวเองมากกว่า....."ไรก้าพูดพลางมองพวกเซโก้

"ขอให้ปลอดภัยกลับมาแล้วก็ระวังตัวด้วยนะทุกคน"ไรก้าพูดเฟแรงค์พยักหน้า

"อือ.....นายก็เช่นกันนะ....อ้อ...ดูแลบ้านให้ดีๆละนะจ๊ะคุณแม่"แองเจิลลีน่ากระเซ้า

"แองเจิล..."ไรก้ายังไม่ได้พูดอะไรต่อ

"น่าๆไรก้า.......พวกเราจะกลับมาแน่ๆ"เซโก้พูดแล้วหันไปมองหน้าเทล

"ส่งพวกเราไปได้แล้วละ"เซโก้พูด

สรุป

พวกเซโก้พร้อมให้เทลส่งไปยังที่แห่งแรกแล้ว
Angel-is-egg สมาชิก
· #318
ดูเหมือนว่าสถานการ์ณจะผ่านไปด้วยดี...
แถมเธอยังสามารถใช้ไอเทมนั้นรวมกับฉันได้ด้วย หวังว่าทุกอย่างคงจะราบรื่นล่ะนะ

ปกติแล้วฉันค่อนข้างจะประหยัดถ้อยคำในการพูดพอสมควรนะ แต่...ไม่รู้ว่าทำไมเวลามีอาการเขินหรืออายจะพูดมากโดยเกินความจำเป็นล่ะเนี่ย

อาวุธของแม่นางน้ำแข็งนั้นก็ดูดีกว่าของฟรานล่ะนะถ้าวัดโดยมาตราฐานจากคนหมู่มาก อาวุธของฟรานน่าจะมีอะไรดีๆซ่อนไว้อยู่...เพราะอย่างนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะใช้มันเป็นอาุวุธทั้งสองอย่างน่ะ

แล้วก็นายจะตั้งชื่ออะไรให้มันก็ตามใจ แต่อย่าตั้งชื่อเห่ยๆล่ะ

"ทไวไลท์"
"ทไวไลท์?"
"ทไวไลท์ คือชื่อของสิ่งนี้..."มันคือช่วงเวลาก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน มันสื่อถึงเวลาของสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์กำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา...แต่ฉันคิดว่าเธอคงจะเข้าใจความหมายแล้วเลยไม่ได้พูดอะไรต่อไปมากนะ...

******************

"พร้อมจะไปกันได้หรือยัง"แม่นางน้ำแข็งพูดขึ้น
"ฉันพร้อมที่จะไปแล้ว"ฉันพูดขึ้น
"แล้วตกลง...นายจะใช้เจ้านี้ให้เปลี่ยนเป็นอาวุธแบบไหนล่ะ?"เธอพูดขึ้นพร้อมกับเดินออกไปจากห้องพร้อมกับฉัน
"เดี๋ยวก็รู้เอง"ฉันพูดตัดบท

ทั้งสองเดินไปด้วยท่าทีที่คล้ายคลึงกันราวกับว่าอีกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นเงาของกันและกันเอง ริวเซียเปิดประตูออกไปจากห้องของเทลพร้อมๆกับรอนนี่แล้วเปิดให้มันค้างไว้อย่างนั้นโดยไม่แม้แต่จะเหลียวหลังหันกลับมามอง

ปัง!!!
มีลมพัดวูบหนึ่งพัดมาปิดประตู มันคงจะไม่ใช่ลมธรรมดาแน่ๆ

ทั้งสองเดินมาเรื่อยๆแล้วมาหยุดอยู่ตรงข้างๆกลุ่มของเซโก้

สรุป
ทั้งรอนนี่และริวเซียอยู่ในสภาพพร้อมรับคำสั่งจากเทลแล้ว
meumiu ผ สมาชิก
· #319
เล่นวิดีโอ YouTube

เมื่อนักสู้กลุ่มแรก มากันพร้อมแล้ว Tale ก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน แล้วเดินไปยังตรงหน้าพวกเขา ก่อนจะหยิบสมุดขึ้นมาแล้วเกิดแสงออร่าสีทองเป็นละอองไปทั่ว จากนั้นหนังสือก็ได้กลายเป็นประตูสีทอง ที่ประตูมีชื่อสลักอยู่ชื่อว่า Kasadia (คาซาเดีย)

"ขอให้โชคดีนะครับ" Tale กล่าว

เมื่อนั้นประตูก็เปิดออก ปรากฏแสงสว่างเจิดจ้าขึ้น เมื่อนั้นเหล่าผู้กล้าต่างเดินเข้าไปในประตูบานนั้นเข้าไป สิ่งที่ทุกคนได้เห็นในเวลาต่อมาคือพวกเขากำลังเดินทางผ่านห้วงมิติซึ่งงดงาม เหมือนวิวที่พวกเขาได้เห็นในลานประลอง ไม่นานนักก็ปรากฏแสงตรงหน้าเป็นอันบอกถึงปลายทาง

=====

เล่นวิดีโอ YouTube

ณ ห้องสมุดในกรุง Kasadia ในยามเย็น ห้องสมุดเล็กๆที่อยู่ในซอยแห่งหนึ่งของมหานคร Kasadia อันยิ่งใหญ่ ภายในห้องสุมดมีแค่ 2 ชั้น ไม่ใหญ่มาก ทำจากไม้เป็นส่วนใหญ่ และ ในมหานคร Kasadia แห่งนี้ เป็นเมืองหลวงของเหล่าชนเผ่ามนุษย์นั้นเอง

"ฉันไปก่อนนะ" หญิงสาวในชุดโกธิคสีดำ ที่มีอาวุธเป็นเคียวยาวเดินออกจากห้องสมุดไป

"โชคดีนะครับ ไว้มาใหม่นะ" Tale กล่าวลาลูกค้าที่เดินออกจากห้องสมุดไป ก่อนจะเดินไปเปลี่ยนป้ายประตูที่แค้วนอยู่เป็นคำว่า Close ซึ่งแปลว่าปิดทำการ จากนั้นก็ปิดประตูใส่กรอน

Tale ผู้คุมห้องสมุดแห่งนี้ แต่ต่างจาก Tale ปกติที่ว่าเขาใส่ชุดสีน้ำตาล เขาเดินไปรออยู่หน้าชั้นหนังสืออยู่ ไม่นานนักก็ได้ปรากฏแสงสว่างก่อนชั้นหนังสือจะเลื่อนเปิดออก
แล้วไม่ทันไร เหล่านักสู้ก็ได้ลอยปรากฏตัวออกมา

"ยินดีตอนรับสู่โลกของ Kasadia ครับ" Tale กล่าวก่อนจะเริ่มสนทนาต่อ "ก่อนที่พวกคุณจะเริ่มเดินทาง ผมมีหน้าที่ต้องอธิบายเกี่ยวกับโลกนี้ก่อนนะครับ"

หลังจากนั้นทุกคนก็ต่างไปนั่งประจำตามเก้าอี้ต่างๆ สิ่งที่เห็นแตกต่างได้ชัดคือ ที่นี้มีแต่ Tale ที่ดูถ้าจะไม่ใช่ Tale ที่พวกเขารู้จัก จากนั้นทุกคนก็เริ่มฟังเขาบรรยายข้อมูลที่จำเป็นบนโลกใบนี้เท่าที่ Tale คนนี้จะรู้

บนโลกใบนี้ประกอบออกไปด้วย 3 เผ่าใหญ่ๆคือ เผ่ามนุษย์ ปีศาจ และ เหล่าเทพ ซึ่งจะแบ่งออกเป็น Kasadia [คาซาเดีย] นครแห่งมวลมนุษย์ที่อยู่ทางเขตตะวันออก มีความแข็งแกร่งทางทหารและมีวิทยาการที่สูง ในโลกนี้ไม่มีของอย่างพวกปืน อาวุธจึงเป็นพวกดาบ ธนู หอก ขวาน และ เวทย์มนตร์ธาตุต่างๆ (ยกเว้นแสงและมืด) ดังนั้นวิทยาการในที่นี้จึงเป็นความรุ่งเรืองของอาณาจักร ความยิ่งใหญ่ของกองทัพ และ บุคลากรต่างๆ ส่วนเหล่าเทพ มีอาณาจักรที่ชื่อว่า Ciara [เซียร่า] อาณาจักรแห่งเหล่าเทพซึ่งอยู่บนฝากฟ้าที่มิอาจมองเห็นได้ตามปกติ และสุดท้ายคือ อาณาจักร Darion นครแห่งเผ่าพันธุ์ปีศาจที่อยู่ทางตะวันตก นอกนั้นก็จะมีแยกย่อยเช่น Farion [ดาเรียน] ชนเผ่าสัตว์ป่า ที่มีร่างกายคล้ายสัตว์แต่ก็คล้ายคนเช่นกัน

ในด้านความสัมพันธ์ มนุษย์และปีศาจไม่ถูกกันอย่างมากมักมีเรื่องทะเลาะกันประจำ แต่บางครั้งก็มีร่วมมือกัน แน่นอนว่าเหล่าเทพเองก็ยิ่งหนักกว่าเพราะจงเกลียดจงชังเผ่าปีศาจ แต่ถึงอย่างงั้นก็ไม่ได้เข้ามายุ่งอะไรบนโลกมนุษย์มากนัก รักการอยุ่สันโดษแต่ก็มีบ้างที่ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อคอยเผยแพร่คำสอน

"นี้คือสิ่งที่ผมรุ้ตอนนี้นะครับ อ้ออีกเรื่องคือห้ามพูดถึงเรื่องของโลกต่างมิตินะครับ แล้วก็ระวังหน่อยสำหรับคนที่เป็นผ่าปีศาจ ที่นี้ไม่ค่อยต้อนรับปีศาจสักเท่าไหร่" Tale กล่าว ก่อนจะเริ่มแนะนำสถานที่ต่างๆที่จำเป็นใน Kasadia ซึ่งที่แรกเลยคือ โรงแรม สถานที่พักผ่อนของนักเดินทาง สมาคมนักผจญภัย แหล่งหางานทำนั้นเอง

สถานที่ในการเดินทาง ซึ่งขณะนี้เป็นเวาลยามเย็น พระอาทิตย์กำลังตกดินแล้ว

1) ห้องสมุด Tale

2) โรงแรม Orin

3) สมาคมนักผจญภัย

ข้อมูลอื่นๆ

-Tale ได้ให้เงินเดินทางจำนวนหนึ่งสำหรับกลุ่มนี้ ให้ผู้เล่นสามารถสมมุติการใช้จ่ายเงินได้เอง แต่ไม่ควรรวยหรือจน จนเกินความเป็นไปได้

-สำหรับคนที่ยังไม่ได้เดินทางมา แล้วต้องการเดินทางมาที่นี้ สามาราถข้ามขั้นตอนหลายๆอย่างเพื่อความเร็วแล้วมาปรากฏที่โลกนี้ในห้องสุมด Tale ได้เลย

-ในห้องสมัครตัวละคร อยากให้เพิ่มลักษณะ และ เผ่าพันธ์ ของตัวละครให้หน่อย ขอบคุณครับ (By Host)
maid guy สมาชิก
· #320
ฝั่งเรย์
เรย์ที่ตอนนี้เรียกบลูตัสมายังห้องของเทลโดยการติดต่อจากมิวหุ่นยนต์สนับสนุนของเธอ ไม่นานนักบลูตัสได้วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมสวมเกราะพร้อมเกราะเต็มตัว

"ตอนนี้เราพร้อมเดินทางแล้ว ยกเว้นเจ้าไทรเด็นซึ่งเดี๋ยวฉันจะติดต่อให้มายังห้องนี้หรือไม่ก็ค่อยส่งมันมาหาพวกเราก็ได้"
"ได้ครับ"เทลพูด"แต่ตอนนี้ได้ยินจากการรายงานของผู้เฝ้าประตูมาว่าหมอนั่นกำลังดวลกับโซไวล์ซอร์อยู่ครับ"
"เฮ่อ หมอนี่คงอยากสูเต็มแก่แล้วสินะเลยทำแบบนี้"แล้วเรย์ใช้มิวติดต่อกับไทรเด็นทันที

ฝั่งไทรเด็น
ไทรเด็นนั้นกำลังฟันที่ซอร์แต่ได้ยินเสียงห้ามจากวิทยุของเรย์จึงหยุดฟัน จากนั้นแว่นที่เหมือนเกราะของเขาได้ฉายภาพเรย์
"ไทรเด็น เดี๋ยวนายมายังห้องของเทลเพื่อข้ามมิติเพื่อค้นหาเจ้าDKอนนี้ให้ยุติการต่อสู้เดี๋ยวนี้"
ในขณะที่ไทรเด็นกำลังติดต่ออยู่นั้น ซอร์ใช้โอกาสดังกล่าวใช้ระเบิดควันเพื่ออำพรางหนี ไทรเด็นสำลักควันเล็กน้อยแล้วมองหาซอร์ แว่นของเขาจับร่างของซอร์ไว้ได้แต่คงตามไม่ทัน
"หนอย เอาดาบของชั้นไปเสียได้เจ้าบ้า"
"เอาน่า เพราะดาบนั้นนายขโมยมาจากพวกข้าศึกที่นายฆ่าได้อยู่แล้ว นายหาใหม่ก็ได้นิ"
"เชอะ เรย์ เดี๋ยวเจอกัน พวกพี่ล่วงหน้าไปก่อน"ไทรเด็นปิดการสื่อสารและเก็บดาบเลเซอร์แต่ทว่ากลับชักดาบโลหะที่ข้างเอว
"เอาละ อุ่นเครื่องพอแล้ว เดี๋ยวชั้นจะลองสู้กับนายเสียหน่อย"
หลังจากที่พูด เจ้าผู้รักษาประตูก็ชักดาบของตนเช่นกัน