LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 42 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
lancenater สมาชิก
· #301
แลนซ์หลบกระสุนที่แห่ออกมาและหนีกลับเข้ายาน หลังจอดยาน แลนซ์ก็ลงจากยานแล้วเข้าไปสู้กับพวกมันด้วย
"Tornado Strike!" ดาบถูกตวัดไปรอบๆเป็นพายุหมุนใส่พวกศัตรูจนปลิวออก
เมื่อพวกของแลนซ์ได้ยินไอเดียของไทรเด็น จึงรีบตามไทรเด็นทั้งสามคนทันที
zeya สมาชิก
· #302
เฟแรงค์นั้นไม่ได้ใส่ใจอะไรนักที่การกลืนกินแบบปกติของมันใช้ไม่ได้พยัคฆ์ทมิฟนั้นก็เปลี่ยนวิธีไปเป็นอีกวิธีหนึ่ง

"บรึ้มๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"เสียงระเบิดดังเป็นลูกโซ่เฟแรงค์นั้นอาศัยเงาของพวกหุ่นนั้นแทงออกมาจากเงา พวกเซโก้นั้นก็ไล่จัดการทำลายยานรบอยู่บนฟ้านั้นอยู่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
Angel-is-egg สมาชิก
· #303
ทางด้านวินนิก้าร์นั้น
หลังจากที่กำลังทำลายหุ่นยนต์ฝั่งศัตรูไปเป็นจำนวนที่เท่าไรก็ไม่รู้ ก็รับรู้ถึงอะไรบางอย่างได้โดยสัญชาตญาณ หล่อนจึงจัดการวิ่งขึ้นไปเหยียบยานรบลำหนึ่ง แล้วมองดู ห่าเลเซอร์ที่กระหน่ำสาดใส่พวกหุ่นยนต์ เบื้องล่าง

ฟ้าว!!บรึ้ม!!
ซักพักยานลำนั้นก็ได้ระเบิดลงพร้อมกับวินนิก้าร์ที่รีบกระโจนออกมาเกาะหนึบเขาที่ร่างของไรก้า
"ฮะ!...เฮ้! นี้เธอทำอะไรของเธอนะ"
"อ่าขอโทษนะ..แต่ขอเกาะอยู่ตรงนี้ซักพักก่อนนะ...พอดีว่าฉันบินไม่ได้นะ"วินนิก้าร์ด้วยพูดน้ำเสียงถึงรู้ว่ามันผิดแต่ก็ต้องทำ

(เลือกที่จะให้เกาะ สามารถบังคับเธอ(แต่ง)ได้ตามใจชอบ/เลือกที่จะไม่ เธอจะแสดงอาการงอนเล็กน้อยก่อนจะตามไปสมทบกับพวกไทรเด็น)
zeya สมาชิก
· #304
"ให้ตายสิน้าเธอนี่...."ไรก้าพูดพลางร่ายเวทย์บางอย่างใส่วินนิก้าร์แม่เสือสาวมีปีกสีดำออกมาจากกลางหลัง วินนิก้าร์มองหน้าอัศวินไร้กาย

"ทางนี้อยากได้คนช่วยพอดีน่ะ....."ไรก้าพูดพลางตวัดหายนะเข้าใส่ยานรบที่เข้ามา

"อะ......อือ"วินนิก้าร์ตอบเธอจึงทำตัวให้คุ้นกับปีกที่ไรก้าให้มาอยู่พักใหญ่ก่อนจะควบคุมได้ดั่งใจแล้วก็พุ่งเข้าไปอาละวาดอย่างเมามันส์ทันที
maid guy สมาชิก
· #305
พวกไทรเด็นได้รวมกลุ่มกันแล้วไทรเด็นได้เล่าแผนการณ์อย่างหนึ่งที่ทำให้พวกเขานั้นตกตะลังเล็กน้อย

"เอาแบบนั้นเลยเรอะ"เรย์ทัก

วินนิก้าร์ที่ได้ปีกมาแล้วได้มาสมทบกับพวกไทรเด็น เขาทั้งสี่คนได้ทำการเปลี่ยนสีตาเป้นโหมดต่างๆของพวกเขา

"เอาละนะ"เรย์กระโดดไปยืนบนฆ้อนของบลูตัส บลูตัสได้เหวี่ยงเธอให้ขึ้นไปยังยานขนาดใหญ่โดยเรย์กระโดดด้วยแรงของตนเองเสริมไปด้วย ทำให้เรย์นั้นลอยขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

"เจ้าพวกนี้ช่างบ้าระห่ำจริงๆ"เซโก้พูดและทั้งสองโจมตียานที่จะโจมตีเรย์ในทันที

"เฮท"บลูตัสเรียกเฮทและใช้วิธีเดียวกันส่งขึ้นไป เฮทนั้นขึ้นไปถึงเรย์ที่ตอนนี้หยุดกลางอากาศ เขาจับมือเรย์และจับเหวี่ยงไปบนยาน ในขณะที่เฮทนั้นกำลังร่วงไทรเด็นได้ลอยตามขึ้นไปโดยใช้มือเหวี่ยงเฮทอีกทอด วินนิก้าร์ที่เห็นดังนั้นเลยบินตามโดยไม่ได้รับอันตรายไดๆและเรย์ที่ใกล้ถึงยานใช้สลิงที่แขนยึดตัวเองให้ห้อยอยู่ใต้ยาน จากนั้นึงใช้อีกเส้นส่งเฮทขึ้นไปโดยเฮทนั้นพุ่งเร็วจี๋เหมือนถูกส่งด้วยหนังยางและเมื่อถึงดาดฟ้าเรือ เขาได้ใช้ปืนคู่ใจยิงใส่พวกที่อยู่บนดาดฟ้าและเรย์โหนตัวตามมาและวินนิก้าร์ที่บินตามสมทบทั้งสามได้ทำการต่อสุ้อย่างดุเดือดเป้นอย่างมากเพื่อไปยังห้องควบคุม

ทางด้านไทรเด็นที่ร่วงลงมาเขาตั้งหลักได้ก่อนถึงพื้นและหันหลังชนกันกับบลูตัสทั้งสองชักปืนกลทั้งสองมือกราดยิงเหล่าหุ่นยนต์ที่โอบล้อมพวกตน
FroZen สมาชิก
· #306
โซวไวซอร์ที่ขับยานยิงอยู่ก็รู้สึกเซ็งนิดๆที่คนอื่นแย่งจัดการยานรบไปซะดื้อๆ
แต่ยังไงซะก็ยังมีพวกบนพื้นดินอยู่อีกเยอะ เขายิงจรวดมิซซายใส่เหล่าศัตรูที่อยู่ข้างล่าง
หรือถ้ามีพวกข้างบนก็จะยิงโต้ตอบกลับไป ซึ่งเขาไม่ได้เน้นยิงทำลายตัวยานโดยตรง เพราะ
รู้จากเนียสที่ทำยานให้เขาอยู่แล้วว่ายานไฟท์เตอร์พวกนี้ไม่เหมาะสำหรับพังยาน

ซอร์จึงยิงใส่ตรงส่วนที่เป็นอาวุธแทน เพื่อให้อาวุธของฝ่ายศัตรูสิ้นสภาพ

ส่วนโซเดเนียนั้นขับมาถึงช้าสุดก็เห็นสิ่งก่อสร้างที่ดูไม่แพ้ของพวกไทรเด็นก็รู้สึกดีใจ นึกว่าจะได้พัก
แต่พอดูคนอื่นๆที่ยังต่อสู้บุกเข้าไปที่นั่นแล้ว ดูท่าทางที่นี่จะเป็นของศัตรู ซึ่งเธอก็ยังทำใจยิงพวกคนที่ไล่ตระครุบไม่ได้เท่าไร
จึงยิงใส่เมืองแทน ทำให้ปีศาจสาวสบายใจขึ้นบ้าง
lancenater สมาชิก
· #307
"รอผมด้วย!"แลนซ์รีบพยายามทำแบบไทรเด็นบ้างจนขึ้นไปได้จากความช่วยเหลือบลูตัส และทั้งหมดก็อยู่ด้านบนและกำลังสนับสนุนเฮท เรย์ วินนิการ์อยู่
NAX99 สมาชิก
· #308
(บทแวนโซ)
"ไหวไหมครับ รุ่นพี่"ผมถามรุ่นพี่ที่กำลังนอนแอ้งแม้งหลังถูกหุ่นทับอยู่
"ก็เห็นไหวไหมล่ะ?"
"อืม ผมก็เห็นร่างกายคุณยังสบายดี แข็งแรงไม่มีอะไรหักนะ" ผมตอบไป
"ถ้างั้น แล้วนายจะถามทำไมฟ่ะ!?"รุ่นพี่ว่าก่อนจะลุกขึ้นมาจากพื้น ปัดๆเศษดินที่ติดตัว และมองขึ้นไปบนยานที่คุณไทรเด้นขึ้นไป "ถ้าเป็นนายจะทำอย่างไร"
"เอ๊ะ? ครับ?"รุ่นพี่ถามผม
"ถ้านายจะขึ้นไปบนยานลำนั้น ในโลกของเรานายจะขึ้นไปยังไง แวนโซ?"
"อ่า ถ้าเกิดมียานที่เทียบขนาบข้างก็ต้องกระโดดไป บินไป หรือต้องไต่สลิงไป...."
"แล้วถ้าอยู่นายข้างล่างล่ะ"
"ก็ต้องใช้พวกเจ็ตแพ็ค หรือบินไปนั้นแหละครับ....แต่รุ่นพี่บินไม่ได้นี่ เจ็ตแพ็คเราเองสูงขนาดนั้นไปไม่ถึงหรอกครับ ปลดปล่อยผนึกก็ไม่ใช่สายบินด้วย ผมว่ารีบตามพวกคุณเรย์ไปเถอะครับ ยานผมก็จอดอยู่ตรงนี้เอง แปบเดียวก็ถึง...."ก่อนผมจะพูดต่อไป รุ่นพี่ก็คว้าคอเสื้อผม พร้อมกับพูด
"แบบนั้น มันช้าไปแล้วเฟ้ย!"พลันหลังของรุ่นพี่ก็มีอะไรบางอย่างที่ดูๆแล้วคล้ายปีกของเครื่องบินเจ็ทออกมา
"อะ ไอ้นั้นมันอะไรนะครับ?"
"ก็แค่เอาเจ็ทแพ็คของฉันมาดัดแปลงกับส่วนประกอบของชุดอวกาศที่นี่เอง"
"อ่ะ เหรอครับ ถะ ถ้างั้นช่วยกรุณาปล่อยตัวกระผมไปขึ้นยานทีนะครับ ผมบินก็ไม่ได้ พลังก็ยังไม่ถึงขั้นปลดผนึก แบบนี้...."
"ไม่ต้องห่วงปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็น...........หรือเปล่าหว่า ฉันเองก็เพิ่งลองเป็นครั้งแรกนี่แหละ"รุ่นพี่ว่าด้วยอารมณ์แบบชิวๆ
"ถ้างั้น ก็อย่านะ..............เหวออออออออออ!!"ก่อนจะว่าอะไรรุ่นพี่ก็ลากตัวผมบินขึ้นไปบนตัวยานที่อยู่ชั้นบนที่ลอยอยู่เหนือก้อนเมฆไปแล้ว

"เอาละ ถ้างั้นฉันปล่อยนายตรงนี้นะ"รุ่นพี่ว่าก่อนจะปล่อยผมลงมาข้างล่างตรงจุดที่ทุกๆคนกำลังสู้กัน แต่เขาดันปล่อยผมซะสูงเลยเนี่ยนะสิ
"ปล่อยลงดีๆก็ด้ายยยยยยยครับบบบบบบ!!"ผมร้องโหยหวน แต่รุ่นพี่คงรู้ว่าผมจะลงยังไง ผมใช้ปืนลมของผมยิงที่พื้นที่ผมจะลงเพื่อลดแรงกระแทก พอลงมาได้ เจ้าพวกหุ่นยนต์พวกนั้นก็มาเป็นขโยง รอต้อนรับพร้อมหน้ากันเลยทีเดียว ผมใช้ปืนสายฟ้ากับปืนลมจัดการเหมือนอย่างตอนที่อยู่ด้านล่าง ผมรีบเข้าไปสบทบกับพวกคนอื่นๆที่อยู่ในยานทันที
"แล้วรุ่นพี่จะไปไหนเหรอครับ? ไม่ลงมาด้วยเหรอ"ผมถามผ่านทางวิทยุ ในวิทยุผมได้ยินเสียงปิ้วๆๆ แฉดดดด กึกๆๆๆ ตูมๆๆๆ และอะไรอีกหลายๆอัน ที่ผมอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก
"โทษที ดูเหมือนจะมีพวกยุง แมลงหวี่ แมลงวันคอยตามฉัน นายไปก่อนเลย แวนโซ!"รุ่นพี่ว่า ก่อนจะตัดสัญญาณวิทยุไป
maid guy สมาชิก
· #309
การโจมตีของโซเนเดียนั้นไร้ผล เพราะเมื่อโซเนเดียยิงใส่ด้วยอาวุธทั้งหมดเมืองหุ่นยนต์นั้นได้กางบาเรียหุ้มบาเรียไว้ทั้งเมืองจนกระสูนต่างๆไม่สามมรถทะลวงได้

แต่ฝั่งที่กำลังบุกยาน
ทางด้านล่าง ไทรเด็นได้รับการสนับสนุนจากโซเนเดียและซอร์จนสามารถเก็บดาบของเขาได้ทุกเล่ม(ที่ขโมยมาจากศัตรูและทหารที่ตายไป)
"นายจะงกไปไหน"บลูตัสพูดขณะกำลังยิงปืน

ซอร์ที่โจมตีใส่ปืนทำให้เอสและแวนโซสามารบินขึนมาได้แต่โดนถล่มด้วยมิดไซย์(รอดไม่รอดแล้วแต่)พวกเขาจึงสามารถไปที่ส่วนบังคับบัญชา เรย์และเฮททำการติดตั้งระเบิดที่ห้องบัญชาการและบังคับให้มันออกนอกเส้นทาง พวกเขารีบหนีในทันทีจนเมื่อพวกเขากระโจนลงจากยานระเบิดที่ได้ติดตั้งได้ระเบิดไปในทันที ตัวยานที่ตอนนี้ได้เสียการทรงตัวและได้ตกไปยังพื้นราบที่ไม่มีอะไร ยานลำนั้นได้ค่อยๆระเบิดขึ้นเรื่อยๆ

"Ya Ha!"เอสร้องอย่างดีใจแต่วินนิก้าร์ที่ไม่ระวังโดนหุ่นยนต์ขนาดกลางนั้นเล็งมาที่ตนและลั่นไก

"เอ๋"

เฮทพุ่งตัวด้วยความเร็วผลักวินนิก้าร์เพื่อให้ไม่โดนกระสูนที่ยิงตน แต่ภาพที่เขาเห็นจากตาขวาคือ กระสูนที่วิ่งมายังนัยน์ตาขวาของตน เขาพยายามหมุนตัวหลบจากกระสูน

โผละ

เฮทโดนยิงที่หัวทันที เขาพยายามหมุนตัวหลบจึงทำให้เขานั้นหมุนกลางอากาศและล้มลง ร่างของเขานั้นนอนคว่ำลง เลือดนั้นได้ออกมาจากบาดแผลที่ศีรษะ

"เฮท!"ไทรเด็นตะโกนกู่ก้องเพื่อเรียกชื่อเพื่อน แต่เฮทนั้นไม่มีการตอบสนองอะไรทั้งสิ้น"นายจะตายไม่ได้นะเฮท"
"ไทรเด็นใจเย็นๆ เขายังไม่ตาย"เรย์ทัก"จากชีพจรตอนนี้เขาแค่สลบไปเท่านั้น ตอนนี้รีบพาเขาออกไปดีกว่า"

เหมือนจะเป็นเรื่องตลกในโชคชะตาของพวกเขาหลังจากที่เรย์พูดเหล่ากองทัพหุ่นที่ออกมาจากเมืองได้เดินออกมามีทั้งตัวขนาดเล็กและตัวขนาดยักษ์และยานรบต่างๆที่มากกว่ากองกำลังของพวกเขาถึงสิบเท่า
"ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด"ไทรเด็นคว้าดาบของเขาหมายจะเข้าไปสู้
"นายต้องหนีไปก่อนไม่อย่างนั้นเฮทตายแน่"เรย์ห้ามไทรเด็น
"กรอด"
"บลูตัสฝากด้วย"เรย์ที่ตอนนี้ได้ยิงพลุสีเหลือง ฟ้าและขาว พวกทหารต่างพากันหนีไปพร้อมเหล่านักสู้บลูตัสได้อุ้มร่างเฮทหนีไปและไทรเด็นกางโล่หืป้องกันร่างของเฮทด้วย

สรุป
เฮทบาดเจ็บสาหัสไม่สามารถสู้ต่อได้

สถานที่ที่ไปได้
1ห้องพยาบาล ไทรเด็นนั่งเฝ้าและไม่พูดกับใคร(เว้นแต่คนๆนั้นจะเสียมารยาทเขาจะลุกขึ้นต่อย)
2ห้องอาหาร ทหารทุกคนนั้นเสียขวัญเป็นอย่างมาก
3ห้องเก็บยาน
4ร้านขายอาวุธ
5ห้องฝึกซ้อม
6ห้องวางแผนการรบ เรย์จะอยู่ในนั้น โดยจะรู้ถึงภูมิประเทศว่ามีด้านหนึ่งที่เป็นหน้าผาที่แอบลักลอบเข้ามาได้
7ห้องพัก(มีคริสตัวกรณีไปFB)

ห้องที่ผมไม่ได้ระบุว่าใครไปอยู่ห้องนั้นหากใครไปผมจะระบุสถานการณ์เองว่าเจออะไร

ปล.ใครแต่งว่าฝืนสู้ต่อได้เป็นเชลย
lancenater สมาชิก
· #310
เรเทียที่เดินเข้าไปในห้องพยาบาลได้ดูอาการเฮทที่สาหัสมาก เธออยากถามไทรเด็นมากเกี่ยวกับเขา แต่แค่เห็นหน้า เธอก็รีบเดินออกไป เขาไม่อยากจะยุ่งกับใครในตอนนี้เลย......
แลนซ์นั่งกินอาหารที่ห้องอาหาร แม้อาหารบนจานจะดูน่าอร่อย แต่ว่าความรู้สึกตอนนี้ มันไม่รู้สึกมีรสชาติหรือความสุข ทุกคนกำลังเครียดกับสถานการณ์อย่างมาก....
จิมนั่งในห้องวางแผน และกำลังจะคุยกับเรย์
"ตกลงว่ามีทางลักลอบเข้าไปได้สินะครับ"จิมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
NAX99 สมาชิก
· #311
(บทแวนโซ)
ผมอยากที่จะเข้าไปในห้องพยาบาลใจจะขาด อาการของคุณเฮทจะเป็นอะไรบ้างไหมนะ ในห้องอาหารผมก็ไม่รู้สึกอยากไป กินอะไรก็จืดไปหมด นอนก็ไม่หลับ รุ่นพี่เองก็ออกไปดูวิวอยู่ชั้นบนสุด ถึงเจ้าตัวบอกจะดูวิว แต่ผมว่าไม่ใช่แค่นั้นแน่ ถึงจะเจอกันแปบเดียว แต่สำหรับรุ่นพี่ เขาถือเสมือนว่าเป็นเพื่อนร่วมรบเสมอ....

ผมเดินเข้าไปในห้องพยาบาล เข้าไปส่วนลึกสุด ซึ่งเป็นเขตICU มองผ่านหน้าต่างไปเห็นคุณเฮทที่นอนอยู่ มีเครื่องช่วยหายใจและอะไรอีกหลายๆอย่างที่พอจะช่วยชีวิตเขาได้ ผมเห็นคุณไทรเด้นที่นั่งอย่างเงียบๆ และคุณคารินที่ยืนออกมาไม่ห่วงจากตัวเครื่องมือพวกนั้นเลย ผมพยายามกลั้นใจอย่างหนักที่จะถามพวกเขา ก่อนที่จะคิดว่า "อย่าดีกว่า..." และผละเดินออกมา

ผมรีบเดินออกมาจากตรงนั้น และก็เห็นเตียงอยู่เตียงหนึ่ง เตียงๆนั้นมีผ้าคลุมผ้าม่านปิดสนิทมิดชิด ราวกับไม่อยากให้ใครเห็น ผมถือวิสาสะค่อยๆแง้มม่านเปิดออกดูทันที

"อะ อาซาคุนะ ริวเซีย!!"ผมตกใจอย่างมาก แต่เพราะต้องรักษาความสงบ ผมเลยได้แต่ตกใจอยู่ภายในใจ ผมก็ว่าทำไมเจ้าหล่อนถึงหายไปไหน นึกว่าจะกลับไปที่โลกคุณเทลซะอีก ที่แท้ก็มาอยู่ที่นี่นั้นเอง ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ผมรีบดูตรงเอกสารตรวจร่างกายที่วางอยู่ตรงหัวมุมเตียงทันที ก็พบว่า
สภาพร่างกายของเธอนั้นสมบูรณ์ดี ไม่มีแผล ภาพเอกซ์เรย์ภายในร่างกาย ที่ติดตรงนั้น ก็ไม่มีส่วนอะไรเสียหาย ไวรัส แบคทีเรียก็ไม่มี เรียกได้ว่าเป็นคนที่มีร่างกายแข็งแรงคนหนึ่งทีเดียว
"ถ้างั้น ทำไมเธอถึงมานอนตรงนี้กันล่ะ"ผมสงสัยก่อนจะลองแตะตรงหน้าผากเธอ แต่มือของผมกลับเหมือนทะลุออกไป ราวกับว่าตรงนั้นไม่มีอะไรอยู่เลย
ผมตกใจอย่างมาก แต่ก็ตั้งสติ วางผลการตรวจ ปิด ม่าน และเดินออกไปจากห้อง
ผมอยู่ตรงหน้าประตูพยาบาล เอามือกุมหน้าผากใช้สมองอย่างหนัก นี่มันอะไรกันนี่.....
"แวนโซ...แวนโซ....แวนโซ"เสียงจากวิทยุ รุ่นพี่ติดต่อมาทำไมกันนะ?
"คะ....ครับ.....รุ่นพี่"
"ไปเจอกันที่ห้องวางแผน พวกเราจะวางแผนโจมตีไอ้พวกนั้นกัน!!"รุ่นพี่ว่าด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นเดือดเป็นแค้นเหมือนกับครั้งที่เพื่อนร่วมรบของเขาตายไป ก่อนจะตัดสายไป
ผมยืนพิงประตูอยู่ครู่หนึ่ง ทำใจให้สงบ คว้าปืนคู่ของผมออกมาเช็คไกให้เรียบร้อย และเดินไปห้องวางแผนทันที.....
zeya สมาชิก
· #312
พวกเซโก้นิ่งเงียบไม่พูดอะไรทั้งสามอยู่ที่สะพานเดินเรือ พวกเขามองหน้ากันเอง

"หนนี้เจ้าเทลมันเล่นแรงไปนะ......."ไรก้าพูดพลางกำหายนะแน่นเซโก้ในร่างเทพนิ่งเงียบไม่พูดอะไร เฟแรงค์นั้นนอนหมอบเงียบไม่พูดอะไรอยู่นานจู่ๆมันก็มองหน้าเซโก้

"อย่าแม้แต่จะคิดเฟ......จริงอยู่ถ้าใช้การกลืนกินในรูปแบบนามธรรมสมบรูณ์เราอาจจะชนะ.....แต่ผลกระทบในระหว่างที่กลารกลืนกินกลับสู่รูปของนามธรรมสมบรูณ์ละ.....ฉันกับไรก้าน่ะไม่เท่าไหร่.....คนอื่นๆละ"เซโก้พูดเฟแรงค์ก้มหัวลง

"ขอโทษทีหัวหน้าข้าไม่ได้คิด"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวเซโก้เทพหนุ่มถอนหายใจแรงๆพลางมองเหล่าคนที่เดินผ่านไปมาด้วยสายตากลัดกลุ้ม

"พวกเราก็แค่ทำในส่วนที่เราทำได้เท่านั้น.....อย่าทำอะไรเกินเลยไปกว่านี้เข้าใจนะทั้งสองคน"เซโก้สั่งทั้งสองพยักหน้า
FroZen สมาชิก
· #313
"เอ้า จู่ๆไปไหนละนั่น" โซวไวซอร์ที่เห็นเหตุการณ์ไม่ชัดถามขึ้นเมื่อเห็นพวกไทรเด็นเดินกลับไป พร้อมกับทัพที่กลับไปด้วย

เขาเกาหัวอย่างงุนงง แต่ก็นึกออกภายในเวลาไม่นาน "หรือว่าจะมีใครที่เป็นแม่ทัพบาดเจ็บอะไร"
ซอร์เคยอ่านเจอมาก่อนว่า ถ้าแม่ทัพที่สั่งการบาดเจ็บ ทัพนั้นจะต้องกลับทันที เพราะถ้าไม่มีคนสั่งการ
กองทัพก็จะทำอะไรไม่ถูก จึงต้องถอยกลับ

พวกที่เข้าข่ายในแม่ทัพนี่ก็มี ไทรเด็น บลูตัว ยัยอกแบน แล้วก็ไอ้เงียบ
ใครมันจะโดนกันหว่า เท่าที่เขาจำได้พวกนั้นก้เก่งๆกันทั้งนั้น หรือว่าจะมีคนอื่นอีก..?

"ไม่ต้องคิดแล้ว ไปดูเองก็สิ้นเรื่อง" โซวไวซอร์ตะโกนตอบตัวเองแล้วก็กดปุ่มเลี้ยวยานกลับ 360 องศา
แล้วมุ่งหน้ากลับทันที

โซเดเนียที่อยู่หลังสุดตอนนี้หยุดยิงแล้ว เพราะคนอื่นพากันกลับหมด ปีศาจสาวไม่รู้ว่าทำไมถึงกลับกัน
แต่ว่าถ้าบุกต่อไปก็กลัวจะโดนว่าอีก จึงจำเป็นต้องถอยกลับ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยากเท่าไร
เพราะนี่เป็น"หน้าที่"ละมั้ง เธอคิดในใจก่อนที่จะถอยกลับไปอย่างไม่เต็มใจนัก

โซวไวซอร์ไปที่ห้องพยาบาลทันที่เพื่อว่าเป็นใคร ส่วนโซเดเนียได้ข่าวว่าคารินอยู่ที่นี่เลยมาหา
เลยทำให้ทั้งสองเจอกันโดยบังเอิญ
ทั้งคู่ที่พยายามเปิดประตูชะงักเมื่อเห็นมือของแต่ละฝ่ายที่จะทำเหมือนตนเอง
เมื่อโซวไวซอร์เห็นเขาก็จำหน้าได้ทันที

ยัยนี่มันคนที่ไปสู้กับอัศวินนั่นตัวต่อตัวเลยนี่หว่า ท่าทางจะบ้าคลั่ง

ส่วนโซเดเนียนั้นจำไม่ได้ เธอเลยถามอย่างสุภาพว่า "จะเข้ารึเปล่าค่ะ?"
ถ้าไม่ให้เข้าตูก็ต้องโดนต่อยคางแตกใช่ไหมฟ่ะเนี่ย!! ซอร์คิดในใจ
แต่ปากพูดไปกันไม่ให้คางตัวเองแตกว่า "เข้าไปก่อนเลยครับ"

ปีศาจสาวพยักหน้า เลยเปิดเข้าไปก่อนเพื่อไปพบคาริน หลังจากประตูปิดซอร์ก็เปิดเข้าไปตาม
โซเดเนียหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นเฮทเลือดออก ถึงแม้ว่าจะไม่รู้จักกันก็ตามและเธอก็ไม่พูดอะไรอีก

ส่วนโซวไวซอร์เข้ามาเห็นคารินที่พยายามรักษาเฮทอยู่ก็ทำหน้านิ่งๆ เขาคิดในใจว่า
ไอ้เงียบนี่เองที่บาดเจ็บ หัวแตกด้วย รอดมาขนาดนี้ก็เก่งแค่ไหนแล้วนะเนี่ย

แล้วเขาก็สังเกตเห็นไทรเด็นที่นั่งเงียบๆอยู่ข้างๆ ก็เข้าใจว่า ทั้งคู่คงผูกพันธ์กันมาก จึงไม่พูดอะไรกับไทรเด็น
ถ้าไปพูดก็ยิ่งรั้งทำให้บาดเจ็บในใจเพิ่มขึ้นมากกว่า ขณะที่จะเดินกลับโซวไวซอร์ยังเห็นสาวเรือนผมแดงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
ก็จับเพื่อจะลากออกมานอกห้อง แต่โซเดเนียไม่ขยับ เขาจึงกระซิบบอกว่า "อยู่ไปก็ไร้ประโยชน์น่า ออกไปเถอะ"

คราวนี้ดูเหมือนปีศาจสาวจะเข้าใจ เลยเดินออกไปอย่างโดยดีแล้วไปนั่งอยู่หน้าห้องเงียบๆ
โซวไวซอร์ที่เดินตามมาเห็นโซเดเนียนั่งหน้าห้องก็พยักหน้าเงียบๆ ก่อนที่จะเดินจากไป

"อืม ไปฟังแผนเสียหน่อยดีกว่านะ จะได้จบเรื่องบ้าๆนี่สักที" โซวไวซอร์พูดขึ้น
maid guy สมาชิก
· #314
ในที่สุดคารินนั้นได้ออกมาจากห้องพยาบาล เธอนั้นหน้าซีดเผือดราวกับจวนจะล้มอยู่แล้ว ไทรเด็น แวนโซ ซอร์และโซเนเดียนั้นไปหาคาริน

"เป็นไงบ้าง"ไทรเด็นถาม แต่ทว่าคารินกลับร้องไห้ออกมาในทันที
"ท่านพี่ หนูมันไร้ความสามารถ"
"หมายความว่าอะไรคาริน"ไทรเด็นพูด"เฮทเขา...."
"เปล่า"คารินพูดพร้อมสะอื้น"ตอนนี้เขาพ้น ฮึก.. ขีตอันตรายแล้ว แต่ว่า"คารินสะอื้นไห้หนัก"หนูทำการปลูกถ่ายกะโหลกบางส่วนและเนื้อเยื่อแล้ว แต่ว่าดวงตาของเขานั้น ฮึก!ไม่สามารถปลูกถ่ายได้แล้ว"คารินร้องไห้
"คาริน อย่างน้อยตอนนี้เขาก็รอดมาได้"
"ไม่ๆ หนูมันไร้ความสามารถ หนูทำให้เขารบต่อไม่ได้แล้ว"

เพี้ย!

ไทรเด็นตบหน้าคารินทันที

"ตอนนี้เขารอดตายมาก็ดีแล้ว คาริน เธออย่ากังวลมากไปเลย เธอทำดีที่สุดแล้วนะ"
"แต่ว่า"
"หมอนั่นก็คงขอบใจเธอเช่นกันแหละ"ไทรเด็นจับไหล่คารินแต่เหมือนจะแรงไปหน่อยคารินเลยร้องอย่างเจ็บปวด
"ขอโทษละกัน"ไทรเด็นเดินออกไปในทันที

เมื่อไทรเด็นเดินตามทางเดินเขาได้รับข้อความว่ามีภรกิจเข้ามา เมื่อไทรเด็นอ่านเสร็จ เขาสะบัดหมัดซ้ายชกที่กำแพงจนยุบไปเป้นรอยหมัด

ทางด้านบลูตัส
บลูตัสที่บังเอิญเจอพวกเซโก้และวินนิก้าร์เขาชกวินนิก้าร์ในทันที

"นี่เป็นส่วนที่แกทำให้เพื่อนฉันต้องเกือบตาย"
lancenater สมาชิก
· #315
แลนซ์เดินเงียบๆไปที่ห้องเก็บยาน เขาเห็นเนียสกำลังทำงาน แต่เธอไม่เหมือนก่อนหน้านี้...เธอเป็นคนที่ดูแจ่มใส แต่ตอนนี้ เธอดูมืดมน และทำหน้าเหมือนจะตาย...
"สวัสดีครับ..."แลนซ์พูด
...."สวัสดี"เนียสตอบอย่างไร้อารมณ์ หรือคำพูดน่ารักๆเหมือนเมื่อก่อน
"คือว่าปืนผมเสียไปนิดหน่อยครับ ช่วยซ่อมให้หน่อย"
"ได้"เนียสทำงานไปร้องไห้ไปต่อ
แลนซ์รู้สึกว่าเธอไม่ใช่คนที่เขาเห็นตอนไปร้านขายยานครั้งแรกเลยซักนิด แม้แต่แกล้งหรือโมโหเขาเธอก็ไม่ทำ....
และแลนซ์ตัดสินใจถามคำถาม
"คุณกับคุณเฮทเป็นอะไรกันครับ"แลนซ์ถามโดยเตรียมพร้อมที่จะโดนด่าหรือตบแล้ว....
"..."
"แฟน"เนียสหลังพูดเสร็จก็ร้องไห้ใหญ่ แลนซ์ตบบ่าและเดินไปที่ห้องพยาบาล
ที่ห้องพยาบาล ไทรเด็นเฝ้าเฮทอยู่ แลนซ์ตัดสินใจเดินไปข้างๆเฮทและกระซิบว่า
"หายให้ได้นะครับ...เธอรอคุณอยู่...พวกคุณทั้งคู่ต้องรอด"
แลนซ์หลังพูดก็เดินออกไป
เธอเป็นคนแรกที่เขารู้สึกชอบเหมือนกันตั้งแต่เห็น แต่เธอก็มีแฟนแล้ว และเขาก็หวังว่าทั้งคู่จะได้อยู่ด้วยกันในสุดท้าย....
เขาหลังคิดก็เดินเข้าไปในห้องที่จิมกำลังปรึกษาแผนพร้อมกับเรย์และเรเทีย
"เอาล่ะ แผนครั้งนี้ว่ายังไงครับ"
zeya สมาชิก
· #316
ไรก้ารับหมัดไว้ได้ก่อนที่ที่จะถูกหน้าวินนิก้าร์อัศวินไร้กายมองหน้าบลูตัส

"ก็รู้นะว่านายเสีียใจและเป็นห่วงเฮทมาก....แต่ว่ามาทำแบบนี้มันจะได้ประโยนช์อะไร.....นายชกเธอไปแล้วมันจะทำให้เวลาย้อนกลับมาหรือไงบลูตัส"ไรก้าถามแววตาสีแดงนั้นเรืองแสงออกมาจากเกราะหน้า

"ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้....ฉันก็คงจะไม่ทำแบบนั้นหรอก"วินนิก้าร์พูดเซโก้ส่ายหน้าถอนหายใจออกมาแรงๆบลูตัสมองหน้าเซโก้

"และกาลที่ไปยุ่งกับกาลเวลาน่ะ.....มันเป็นเรื่องที่ผิดกฏมหาศาลเลยด้วย.....ถ้าไม่ใช่ยัยเด็กนั้นเป็นคนย้อนเวลาแต่เป็นฉันย้อนกลับไปนายจะกล้ารับผลของมันมั้ยละ"เซโก้ถามบลูตัสมองหน้า

"ฉันน่ะมีพลังนั้นอยู่.....แต่ค่าใช้จ่ายของมันน่ากลัวกว่าที่นายคิดนัก"เซโก้พูดพลางมองหน้าบลูตัสอีกครั้ง

"นายจะกล้ามั้ยละ......กล้ารับผลกระทบจากกาลเวลานั้นน่ะ"เซโก้ถามด้วยสายคาจริงจัง
maid guy สมาชิก
· #317
บลูตัสนั้นถอนมือออกจากไรก้า เมื่อเขาได้รับข้อความเขาพูดแค่ว่า"พวกนายไปห้องวางแผนได้แล้ว

เหล่านักสู้ได้มายังที่ห้องประชุมเกี่ยวกับเรื่องแผนการรบ เรย์ที่ตอนนี้กำลังชี้แจงกับทุกคนเรื่องเมืองของพวกหุ่น

"เนื่องจากว่าพวกมันมีบาเรียในการคุ้มกันอย่างหนาแน่น ดังนั้นแล้วพวกมันต้องปิดพลังงานในกรณีที่พวกเราไม่อยู่ และลักษณะภูมิประเทศที่ด้านหนึ่งเป็นเหวดังนั้นพวกเราพอที่จะลอบเข้ามาที่นั่นได้"
"แต่การที่จะลอบเข้าไปในเมืองนั้นยากพอสมควรนะ"บลูตัสพูด"เพราะว่าพวกกองทัพนั้นมีกองทัพที่มากมายเลย พวกเราคงตีในเมืองด้วยกำลังนอย่างเดียวไม่ได้แน่ดังนั้นพวกเราต้องมีการล่อพวกมันให้ออกไปจากเมืองเสียก่อน ดังนั้นพวกเราจึงจะทำลายบาเรียได้"
"และหลังจากนั้นแล้วจะหนีโดยที่ติดตั้งเครื่องชี้เป้าหมายที่ฐานมันและหนีไปให้เร็วที่สุด"เรย์เสริม
"ขอถามหน่อยครับ"แวนโซยกมือขึ้น"เครื่องชี้เป้าคืออะไร"
ยานรบของเรามีTor Hammer ที่สามารถเป่าเมืองได้ทั้งเมือง มันมีผลข้างเคียงคือทำให้เครื่องมือสื่อสารใช้การไม่ได้ชั่วคราวการที่จะยิงได้ต้องมีเครื่องชี้เป้าไม่งั้นความแม่นยำนั้นน้อยมาก"
"แต่ว่าพวกเราจะล่อพวกเขาได้ยังไง"แลนซ์ถาม"คงไม่ใช่แค่ไปตั้งทัพล่อพวกมันมานะ"
"ใช่"ไทรเด็นเสนอ
"งั้นจะล่อพวกมันให้หมดได้ยังไง"ซอร์ถาม

ไทรเด็นเดินไปยังกองผ้าที่คลุมอะไรบางอย่างเอาไว้ เขาดึงมันออกมาทุกคนเห็นมันมีขนาดที่ใหญ่กว่าบลูัสเสีอีกมันเป็นวัสดุที่เหมือนกับบอลโลหะขนาดใหญ่ที่พ่วงด้วยลูกบอลขนาดเล็กและสว่านเจาะ

"นี่คือระเบิดนิวตรอนแบบทำลายล้างโลกได้ทั้งใบโชคร้ายหน่อยที่มันต้องมีคนกดสวิทเพราะเดี่ยวพวกหุ่นจะแฮคได้ เราจะใช้เครื่องนี้เป็นตัวล่อ รับรองพวกมันจะต้องแห่กันมาแน่นอน ที่เหลือเราก็แค่ตั้งรับไว้ก็เท่านั้นแล้วพอเจ้าTor Hammerยิงลงมาจะทำให้ระบบของมันแคนเซิลไปเอง"

"แล้วถ้าแผนแรกผิดพลาดขึ้นมาล่ะ"เอสถาม ไทรเด็นนั่งเงียบไปสักครู่หนึ่งเอสนั้นถึงกับพูดว่า"อย่าบอกนะว่า

"ฉันจะเป็นคนเดินเครื่องดังกล่าวเอง พอพวกนายหนีไปแล้วฉันจะกดสวิทไม่ต้องห่วงนายหนีทันแน่"
"พวกนายบ้าไปแล้วหรือไง"แลนซ์ตะโกน"พวกนายทำไมต้องทำแบบนี้ทุกครั้งที่นายต้องออกรบด้วย"
"เพราะอย่างที่ฉันเคยบอกหากพวกฉันสละชีวิตแต่คนอีกหลายล้านๆต้องปลอดภัยนับว่าคุ้ม"
"แต่ว่า"
"นี่คือวืธีการของเรา"เรย์พูด"ตอนนี้ฉันต้องการอาสาสมัครที่จะไปกับฉันมีใครจะไปบ้าง"

ตัวเลือก
1อยู่ล่อพวกทหาร
2ลักลอบเข้าฐานกับเรย์
zeya สมาชิก
· #318
"พวกฉันจะไปเธอเองละกันเรย์.....เดี๋ยวเฟมันจะคิดอะไรบ้าๆอีกๆ"เซโก้พูดเฟแรงค์หันขวับมองหน้าเซโก้ทันที

"นายน่ะมันใจร้อนเฟ.....อีกอย่างการกลืนกินขั้นต้นใช้ไม่ได้ผลกับเจ้าพวกนั้นแล้วด้วย"เซโก้พูดเฟแรงค์ก้มหน้าลงอีกครั้งเพราะที่เซโก้พูดเป็นความจริงทั้งหมด ไรก้านั้นก็พยักหน้ารับกับหัวหน้าตน

สรุป

พวกเซโก้ลักลอบเข้าฐานกับเรย์
lancenater สมาชิก
· #319
"ผมจะไปติดตั้งระเบิดเอง ส่วนจิมกับเรเทียล่อพวกทหารไว้"แลนซ์บอกกับทั้งคู่
"ท..ทำไมครับ!ทำไมต้องไปเสื่ยงตายด้วย!"จิมสงสัย
"เพราะว่ไหนๆชั้นก็เดินทางและสู้กับพวกเขาแล้ว ถึงจะเป็นเวลาที่สั้นมาก แต่ชั้นจะช่วยพวกเขา"แลนซ์ตอบ
ทุกๆคนที่ผมจะช่วย...
พวกคุณไทรเด็น...
คุณเอส...
คุณแวนโซ...
คุณเฟแรงค์...
คุณไรก้า...
คุณวินนิการ์...
คุณโซเดเนีย...
คุณรอนนี่...
คุณยาร์ช...
คุณเฮท...
และอีกหลายๆคน...
และที่สำคัญสุด
คุณเนียส...
Angel-is-egg สมาชิก
· #320
วินนิก้าร์นั้นอยู่ในท่าทางและอาการเหมือนจะสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เธอก็ได้เลือกตัดสินใจที่จะ ตามพวกเซโก้ไป

วินนิก้าร์เลือกที่จะตามเรย์ลักลอบเข้าไปในฐาน(ตามเซโก้ไป)