LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 52 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
NAX99 สมาชิก
· #321
(ต่อจากนี้ จะเป็นบทของแวนโซเพียงคนเดียว)
"ถ้างั้นผมขอไปด้วยครับ คุณเรย์ ถึงผมอาจจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่ก็จะพยายามที่สุดเท่าที่จะทำได้ละครับ"ผมว่า ถึงยังไง
"งั้นฉันขออยู่ล่อทหารกับนายล่ะกัน ไทรเด้น"รุ่นพี่ว่า เสียงคราวนี้ของรุ่นพี่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีอาการขี้เล่น ไม่มีอารมณ์ขัน มองจากแววตาก็รู้ได้เลยว่า เขาเอาจริง...
"แลน นายมันยังเด็กไป อยู่ต่อไปเถอะ ชีวิตมีอะไรอีกเยอะ ส่วนไทรเด้น ฉันไม่ยอมให้นายตายหรอก ถ้าแค่กดุ๊บแล้วระเบิดทันที ถึงต้องใช้เวลาแค่เสี้ยววิ ฉันก็จะลากนายไม่ให้รอด ถึงขา หรือตัวฉันจะฉีก ฉันก็ไม่ยอมให้นายตายหรอก"
"นายจะยอมตายแทนฉันงั้นเหรอ?"คุณไทรเด้นว่า ผมเดาได้ทันทีว่ารุ่นพี่จะตอบว่า....
"ผิดแล้ว ฉันไม่ยอมให้ใครตายทั้งนั้นแหละ"
FroZen สมาชิก
· #322
โซวไวซอร์นิ่งเงียบหลังจากฟังแผน
บ้าระห่ำกันเกินไปแล้ว!! งี่เง่าชัดๆเห็นได้ชัดเจนว่ากองทัพที่ส่งไปก็แทบจะทำลาย
ไอ้กลุ่มบ้าๆนั่นทิ้งไปได้แล้ว ทางเราได้เปรียบเห็นๆ แต่ว่าทำไมต้องใช้ชีวิตเสี่ยงตายด้วยละ..

ชีวิตคนๆหนึ่งนะมีค่ากว่าที่คิดนะ!!

เสียงๆหนึ่งดังขึ้นมาในหัวของโซวไวซอร์ก่อนที่จะได้ตอบคำถามตัวเองซะอีก
ซึ่งไม่ใช่เสียงที่พูดกันแน่นอน แต่ว่ามันมาจากความทรงจำ...
ซึ่งเขาก็รู้จักดีซะด้วย ซึ่งเป็นหญิงคนที่สองที่อยู่ในชีวิต

ริริน...
...

มันไม่ใช่เรื่องที่จะต้องไปเสี่ยงสักหน่อย โดนเฉพาะเรื่องชีวิตเนี่ย!! ริรินพูด
แต่ถ้าจำเป็นมันก็ต้องเสี่ยงชีวิตกันบ้าง โซวไวซอร์ในอดีตพูดขึ้น
โลกนี้มีตั้งหลายล้านวิธี ขนาดวิธีกินอาหารกับปอกมะม่วงยังมีหลายอย่างเลย!
ไอ้นั่นมันเปรียบได้ที่ไหนละเฟ้ย...!! โซวไวซอร์พูดขัดแต่ริรินไม่ฟัง
ถ้าไม่คิดวิธีอื่นนอกจากฆ่าตัวตายที่ดีกว่านี้ละก็ ฉันจะไม่ทำอะไรทั้งนั้นแหละ!!
อ้าวเฮ้ย ถ้าหล่อนไม่ทำอะไรแล้วตูจะไปได้ยังไง หัวหน้าสั่งให้พวกเราทั้งคู่ไปด้วยกันนะเฟ้ย
ไม่รู้ละ! การฆ่าตัวตายมันสิ่งที่ผิด! ชีวิตคนๆหนึ่งนะมีค่ากว่าที่คิดนะ!! ไอ้ฆ่าตัวตายเอาตอนที่ใกล้ตายสิ้นชีวิตชีวาก่อนสิ!!
หล่อนจะบ้าเร้อออ!!

โซวไวซอร์ที่จมในความทรงจำยิ้มบางๆ แต่ทว่าเขาก็ไม่อาจจะพูดขัดพวกไทรเด็นได้
เพราะอีกฝ่ายนั้นดื้อดึงเกินไป เขาจึงคิดว่าจะลักลอบเข้าไปในฐานกับพวกเรย์เพื่อว่าจะช่วยให้อีกฝ่าย
ไม่ต้องใช้ชีวิตไปกับระเบิดที่อยู่ตรงหน้านี้

--------------------------------------------------------------

โซเดเนียก็แปลกใจเหมือนกันที่พวกเรย์จะเสี่ยงชีวิตแบบนั้น ถ้าพลาดหมายถึงตาย
ปีศาจสาวหน้าซีด แต่แล้วก็ปรับให้สีหน้ามาได้ดั่งเดิม ถ้าหากช่วยได้ละก็..พวกนั้นจะไม่ตายสินะค่ะ

โซเดเนียตั้งใจไว้ว่า เพื่อช่วยชีวิตทุกๆคน ตัวเธอจะทำทุกๆอย่างเพื่อให้ทุกคนรอดตายให้จงได้

================================

โซวไวซอร์กับโซเดเนียลักลอบเข้าฐานกับเรย์
maid guy สมาชิก
· #323
พวกไทรเด็นได้ยินการตัดสินใจของพวกเขาแล้วก็พูดว่า"ดีมาก งั้นตอนนี้ร่วมภารกิจได้เลย"
"เริมเลยเหรอ"แลนซ์ถาม"ที่ไหน"
"ที่โรงอาหาร"ไทรเด็นตอบ"ตอนนี้พวกทหารนั้นคงเสียขวัญแย่ ดังนั้นพวกนายไปร่วมปาร์ตี้เสียหน่อย

หลังจากนั้นนักสู้ได้เดินทางมายุงโรงอาหารตอนนี้ทหารทุกนายกำลังกินอาหารกันไม่ลง แต่พวกเขาลุกขึ้นมาทำความเคราพกับพวกเขาทั้งหมด

"ทุกคนตามสบาย"ไทรเด็นทัก และตอนนี้เขายกเครื่องดนตรีประจำตัวของพวกนาย"ตอนนี้ฉันคิดว่าจะมีการเล่นดนตรีเสียหน่อยพวกท่านทุกคนคิดว่าไง เพราะหลังจากนี้เราจะต้องต่อสู้สัดตัวแล้ว"

"ครับ"ทุกนายทำความเคารพอีกครั้งคราวนี้เรย์มายืนข้างๆกับไทรเด็น

เล่นวิดีโอ YouTube

ครั้งนี้ไทรเด็นร้องด้วยตนเองพวกทหารที่เดิมทีซังกะตายอยู่นั้นได้เริ่มฮึกเหิมขึ้นเรื่อยๆ พวกเขานั้นได้มีกำลังที่จะต่อสู้อีกครั้ง

"อยากรู้พวกแกพร้อมจะสู้มากแค่ไหน"
"เรา พร้อม สู้จนตัวตาย"
"ไม่ว่าพวกมันจะมีมากกันสักแค่ไหน"
"เรา พร้อม สู้จนตัวตาย"
"ไม่ว่ามันจะมีมากสักเพียงไร เราจะสู้จนพวกมันนั้นพินาจฉันถามว่าพวกแกพร้อมสู้กันแค่ไหน"
"เรา พร้อม สู้จนตัวตาย"

ทันไดนั้นเองพวกนักสู้นั้นได้รับข้อความว่า"ขอเชิญไปยังห้องพักของฉัน"

________________________________________________________________________________________________________

ในวันต่อมา พวกไทรเด็นได้ตั้งจัดกองทัพมากมายโดยมีไทรเด็นและบลูตัสเป็นกองหลัก บลูตัสคราวนี้ติดตั้งปืนกลหมุนขนาดใหญ่ที่แขนทั้งสองข้าง ไทรเด็นที่ตอนนี้สวมหมวกเหล็กจนเหมือนกับหุ่นยนต์

เล่นวิดีโอ YouTube (วินาทีที่40ไป)

"เอาละเริ่มของแข็งได้เลย"

ส่วนทางเรย์นั้นได้แอบพาพวกลักลอบเข้าฐานศัตรูซึ่งมีเพียงหุ่นสังเกตการณ์เท่านั้น

สรุป พวกนักสู้ได้รับข้อความก่อนไปรบให้ไปที่ห้องไทรเด็น(กว้างพอจุได้ทุกคน) ไม่ได้บังคับไปแต่จะได้รับรู้เรื่องราวส่วนหนึ่งของไทรเด็น
zeya สมาชิก
· #324
"......เจ้านั้นเรียก...ก็ลองไปหาเจ้านั้นเหอะ..."เซโก้พูดไรก้าลากเฟแรงค์ที่บ่นออดๆแอดๆไปด้วย

"ทำไมต้องไปหาไอ้งี่เง่านั้นด้วยนี่.....จะนั้นจะไปหาที่ตายเองไม่ใช่เหรอ"เฟแรงค์พูดเซโก้นั้นตบกะบาลเฟแรงค์ไป 1 ที

"ขอบใจที่แช่งชาวบ้านนะเฟ......"เซโก้พูดพลางเดินไปที่ห้องของไทรเด้น
maid guy สมาชิก
· #325
สรุปเหตุการณ์

เหล่านักสู้ทุกคนนั้นได้ข้ามมิติไปยังดาวเฮอร์โรเคสซึ่งเป็นดาวบ้านเกิดของพวกไทรเด็นโดยเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยเหล่าเทคโนโลยีต่างดาวและหลากหลายเชื้อชาติ
ในตอนนี้เหล่านักสู้ทุกคนได้รับภารกิจคือการกำจัดเหล่าศัตรูที่เป็นกองทัพหุ่นยนต์ที่มีหลากหลายรูปแบบที่สามารถพัฒนาตนเองได้(ดูตัวอย่างที่หน้า15)

และในตอนนี้ทุกคน(ยกเว้นผู้มาใหม่)ทราบว่าDKสิง1ใน3ของพวกไทรเด็น
เฮทไม่สามารถสุ้ต่อได้เพราะเสียตาขวาไป

ตอนนี้พวกนักสู้ได้แบ่งเป็นสองกลุ่มคือกลุ่มตัวล่อที่ล่อหุ่นของศัตรูด้วยระเบิดที่ระเบิดดวงดาวได้กับกลุ่มที่ทำลายบาเรีย
NAX99 สมาชิก
· #326
(ก่อนออกศึก ไทรเด้นส่งข้อความมา)
".....จะไปกันดีไหมครับ รุ่นพี่"ผมถาม
".....อืม ถ้าเกี่ยวกับเรื่องแผน หมอนั้นก็น่าจะคุยอธิบายหมดแล้วนี่น่ะ .....ไอ้นี่คงจะเป็นเรื่องส่วนตัวแหงๆ"รุ่นพี่ตอบ
"ถ้างั้นเราไป..."
"ฉันไปเอง! นายไม่ต้องตามมาหรอก!"รุ่นพี่ตวาดออกมา ก่อนจะเดินไปที่ห้องของคุณไทรเด้น แต่ผมว่าจากสถานการณ์+กับอารมณ์ของรุ่นพี่ตอนนี้ บางทีเขาอาจแค่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง แล้วคอยฟังเอาอ่ะนะ แต่....ผมอดใจไม่ได้จริงๆ ที่อยากจะรู้ว่าคุณไทรเด้นจะคุยเรื่องอะไร เขากังวล? เครียด? สับสน? หรือว่าอะไรกันแน่? เพราะฉะนัั้น....
"ผมขอไปด้วยครับ รุ่นพี่!!"

(ออกศึก)
ผมกำลังคอยๆเดินลอดหลบสายตาของพวกหุ่นยนตร์กับคุณเรย์ พวกจิมคุง พวกคุณเซโก้ คุณซอร์ และโซเดเนีย เมื่อเห็นพวกทหารหุ่นยนตร์สอดแนม
ผมก็ถามคุณเรย์ทันทีว่า "จะลอบจัดการมันหรือปล่อยมันหรือลุยโจ้งๆเข้าไปดีครับ?" แต่ดูจากจำนวนคนผมว่าคงลอบเข้าไปหมดยากแฮะถ้าเขาให้ลอบจัดการอย่างเงียบๆ ผมจะใช้ปืนลมของผมจัดการทันที เพราะปืนนี่ไม่มีเสียงยิงกระสุนด้วยซิ แต่ถ้าเปิดฉากลุยเลยก็....คงจะเป็นงานที่หนักไม่ใช่น้อย

ส่วนรุ่นพี่เอสนั้น ก่อนที่พวกเราจะเข้ามาในฐาน ผมใช้กล้องส่องทางไกลส่องดูที่ทัพหน้า ก็เห็นรุ่นพี่กำลังเดินออกมาพร้อมด้วยกงเล็บที่แหลมและคมกว่าเดิมดูเหมือนจะเคลือบธาตุเหล็กเข้าไปเต็มขั้น และที่หลังของเขาก็มีเจ็ทแพ็ตอันเมื่อวานติดอยู่ด้วย คราวนี้รุ่นพี่มาในโหมดที่เอาจริงสุดๆ
FroZen สมาชิก
· #327
โซวไวซอร์ระวังรอบข้างตลอดเวลา และพยายามไม่ทำเล่นตลกอะไรอีก
อาวุธตอนนี้เขาเตรียมพร้อมมากๆเรียกว่าอาวุธที่ทำมาทั้งหมดหรือซื้อมา
เขาเอามาไว้ที่ตัวทั้งหมด รวมเกราะที่ใส่ด้วย
(ยกเว้นดาบสายฟ้า เพราะมันหนักเกินกว่าที่เขาจะแบกมาได้)

ส่วนโซเดเนียนั้นก็เตรียมพร้อมเช่นเดียวกัน ปัศาจสาวพกเหล็กมาสองอันใส่ไว้ในชุดของตัวเอง
เผื่อจะแปลงเป็นโหมด 「Iron Sodenia」ได้
นอกจากนี้เธอยังพกพื้นผักที่งอกแถวๆค่ายมาด้วย เผื่อฉุกเฉิน

แต่ยังไงเธอก็เป็นปีศาจนะ!
meumiu ผ สมาชิก
· #328
-
lancenater สมาชิก
· #329
"ชั้นตัดสินใจที่จะลอบเข้าฐานล่ะ ถ้าล้มเหลว ขับยานชั้นหนีไปเลยนะ"
"ทำไมคุณถึงต้องทำแบบนี้!ทั้งๆที่คุณควรจะอยู่ต่อไปแท้ๆ!"เรเทียตกใจและสงสัยอย่างมาก
...."เพื่อคนที่สำคัญสำหรับชั้นยังไงล่ะ"
"ชั้นจะไปฟังไทรเด็นพูดหน่อยน่ะ และพรุ่งนี้ชั้นจะไปจัดการทุกอย่างด้วยกับคุณเรย์"แลนซ์พูด"ไม่ต้องห่วง ถ้าชั้นรอดได้ ชั้นจะไปงานแต่งงานของพวกนายแน่ ชั้นสัญญา"แล้วแลนซ์ จิม และเรเทียก็เดินเข้าห้องไป...
.........................................
ในการต่อสู้
แลนซ์กับเรย์ได้พยายามลอบเข้าฐานอย่างเงียบและเนียนที่สุดเท่าที่ตนจะทำได้ และเรย์ก็กำลังส่งสัญญาณให้ตามมา
อีกทางหนึ่ง จิมและเรเทียกำลังพยายามต่อสู้กับพวกจักรกลอย่างสุดฝีมือ
"แลนซ์ นายต้องรอดให้ได้"จิมหวังว่ามันจะจบด้วยดี
Angel-is-egg สมาชิก
· #330
เมื่อยาร์ชกลับมาถึงดาวเฮอร์โรเคส ก็ได้เลือกที่จะทำภารกิจล่อพวกทหาร
zeya สมาชิก
· #331
"มันง่ายเกินไปมั้ยเนี้ย....."ไรก้านั้นเริ่มสงสัยเฟแรงค์เองก็มองรอบด้วสายตาระแวดระวัง เซโก้ที่เดินตามหลังเรย์นั้นไม่ได้พูดอะไรนักดวงตาสีฟ้าคู่นั้นมองแค่ทางข้างหน้าเท่านั้น
maid guy สมาชิก
· #332
"หมอบลง"บลูตัสตะโกนให้เอสและคนที่อยู่ตรงหน้าหมอบลงและเขาใช้ปืนกลที่หนักหน่วงกราดยิงใส่เหล่าหุ่นจนระเบิดเป็นแนวยังไม่ทันที่เอสได้ลุกขึ้น ทหารหลายคนได้ยืนตั้งแถวพร้อมกันและกางโล่ห์พลังงาน

"ลุย"ทหารทุกนายกึ่งวิ่งสาดกระสูนปืนใส่พวกหุ่นบนต์ที่ดูคล่องตัวได้วิ่งตรงเข้าหาบางตัวนั้นโดนยิงสกัดแต่พวกมันก็มีมากอยู่ดีและพวกมันนก็กระโดดขึ้นหมายจะข้ามพวกทหาร

"ฝันไปเถอะ"

ไทรเด็นที่นำทัพพวกที่ถือดาบกระโดดขึ้นพร้อมกันเป็นกลุ่มใหญ่กระโดดข้ามพวกเดียวกัน ไทรเด็นฟันหุ่นขาดเป็นเสี่ยงๆก่อนที่จะถึงพื้นพร้อมกันถึงสามตัวและเหล่าทหารคนอื่นๆก็ทำเช่นกัน

ทางด้านเรย์
เรย์ไปถึงสถานที่ควบคุมสำหรับสร้างบาเรีย เรย์นั้นกำลังติดต้งระเบิด

"ระวัง พวกมันมาแล้ว"มิวเตือนเรยืและทันไดนั้นเหล่าหุ่นก็ได้แห่กันมาในทันที
zeya สมาชิก
· #333
เซโก้นั้นซักเรเปียของตัวเองออกมาไรก้าเอาหานะออกมาใช้เฟแรงค์กลายร่างเป็นมนุษย์วิหฟคหน้ายิ้มแย้มแต่ทว่ารอบกายมีขนนกที่แหลมคมเป็นพิเศษอยู่รอบกาย

"รีบไปวางระเบิดซะ....ทางนี้พวกฉันจะรับหน้ามันไว้เองเร็ว"เซโก้พูดพลางมองไปยังพวกหุ่นที่เข้ามา
meumiu ผ สมาชิก
· #334
-
FroZen สมาชิก
· #335
พอเห็นพวกหุ่นยนต์บุกมา โซวไวซอร์ที่ระวังตั้งแต่แรกก็ยิงสวนกลับด้วยปืนเลเซอร์ไว้ทันที
แต่ไม่ใช่ยิงธรรมดาตรงๆ เขายิงไปยังส่วนช่วงที่เป็นข้อต่อ เพื่อพยายามการเคลื่อนไหวของศัตรู

ส่วนโซเดเนียที่รู้ตัวในภายหลังก็หยิบเหล็กขึ้นมากินทันที หลังจากกินก็เรืองแสงสีเทาอยู่แปปหนึ่ง
ก่อนที่จะใช้หมัดทั้งสองกระทบกันดังกังวานเป็นเสียงเหล็ก

"Iron Sodenia!!!" เธอกัดฟันพูดพร้อมกับผิวกายที่เปลี่ยนไปเป็นเหล็ก
แล้วก็พุ่งด้วยความเร็วสูงสุดของเธอไปประจันหน้าต่อยกับหุ่นยนต์
maid guy สมาชิก
· #336
ทางฝั่งวางระเบิด

"ติดตั้งระเบิดเสร็จแล้ว"เรย์ที่วางระเบิดเสร็จเจ้าหล่อนวางเครื่องมือสื่อสารอย่างหนึ่งลงที่พื้นด้วยและกำลังกดรหัสตาม
"นั่นอะไร"ซอร์ถามเรย์ในทันที
"มันคือเครื่องชี้เป้าสำหรับธอร์แฮมเมอร์ เดี๋ยวติดตั้งเสร็จแล้วให้รอมันควบคุมพิกัดสักครู่ก่อน"และเรย์ปล่อยทิ้งไว้สักครู่หนึ่ง
"เสร็จแล้ว"เรย์ตะโกนและหยิบมันมาด้วยและโยนออกไปข้างนอก มันปักลงพื้นก่อนที่จะกางบาเรียเอาไว้
"ทุกคนหนีเร็ว"เรย์ตะโกนพร้อมให้ทุกคนหนีในทันที หลังจากที่ทุกคนนั้นได้ออกมาจากอาคารแล้วเรย์จึงกดระเบิดในทันทีระเบิดนั้นทำให้เหล่าหุ่นยนต์แบ่งบางส่วนกลับฐานเพื่อกำจัดพวกเขา
________________________________________________________________________________________________________

ส่วนทางด้านไทรเด็นนั้นอยู่ๆมีเครื่องบินเป็นฝูงบินข้ามหัวและยานรบต่างๆมาเสริมทัพที่พื้นมีรถถังหลายคันมาด้วย
"ไทรเด็น"นัดที่ตอนนี้อยู่ในหอาร์ดเมอร์ของเขาวิ่งเข้ามาหาพวกเขา
"นัดนายไม่ใช่ทหารนะ"
"พ่อนายให้ฉันบรรจุเมื่อตะกี้เองเขาบอกว่าเพราะฉันมีความสามารถเลยให้ร่วมรบด้วย"
แล้วกองบินพวกนี้มันมาจากไหนกันนักบินของเรามีไม่พอไม่ใช่หรือ"
"คือว่า..."
เครื่องบินสีขาวที่เป็นเครื่องประจำของเฮทได้ออกมาและบินทิ้งระเบิดเพื่อเคลียทางให้กับเรย์
"เฮทหายแล้วหรือถึงมารบได้"ไทรเด็นถาม
"เปล่าหรอก"

ข้างในเครื่องบินนั้นมีเนียสที่ตอนนี้ใบหน้าของเธอซ่อนภายใต้หน้ากากสำหรับนักบิน เธอสั่งการให้พวกหุ่นที่บังคับยานลำอื่นให้โจมตีเหล่าหุ่นทันทีและทำการเคลียทางให้พวกที่กำลังจะหนีด้วย

สรุปเรย์วางระเบิดพร้อมวางเครื่องชี้เป้าสำเร็จและกำลังจะหนี
อีเว้นพิเศษตัวละครของใครที่ร่วมกับเรย์หนีออกมาสมทบกับกลุ่มไทรเด็นเป็นคนสุดท้ายจะได้รับบทหนัก
NAX99 สมาชิก
· #337
(ตอนวิ่งไปติดตั้งระเบิด)
เมื่อผมเห็นพวกหุ่นแห่ยกขโยงตามมา และพวกคุณเซโก้กับคุณโซเดเนียก็รับหน้าสู้แทน ผมเลยพูด "ฝากด้านหน้าด้วยนะครับ!" ก่อนจะใช้ปืนคู่คอยสนับสนุนจากด้านหลัง
พวกหุ่นยนตร์นั้นมันค่อยๆโผล่ปรากฏตัวออกมา ผมทั้ง ยิงไป หลบกระสุนไปพร้อมกับหลายๆคนที่ติดตามกันมา รุ่นพี่จะเป็นอะไรมากไหมนะ

(ตอนวิ่งหนีออกมา)
"ทำไม ไอ้พวกนี้! มันยังอยู่อีกล่ะเนี่ย! หนังเหนียวใช่ย่อยเลย!"ผมวิ่งบ่นออกมา พลางใช้ปืนคู่ยิงไป หลบไปเหมือนตอนที่ไปติดระเบิดตอนแรก ถึงมันจะลำบากหน่อย แต่ผมว่าตอนนี้มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ถ้าแผนสำเร็จ คุณไทรเด้นก็ไม่จำเป็นต้องพลีชีพด้วยดีจัง

(หากมีใครพิมพ์ว่ามาสบทบคนสุดท้าย แวนโซจะเข้าไปช่วย และพลอยติดร่างแหซวยไปด้วย)

(ในสนามรบ)
ในขณะนั้น ที่สนามรบเอง หลังกจากที่บลูตัสเปิดฉากลุยด้วยกระสุนปืนกลขนาดใหญ่ เอสก็เปิดใช้ CB โหมด และตรงเข้าจัดการพวกหุ่นอย่างรวดเร็ว ทั้งตัวที่บิน และตัวตรงพื้นด้วยกงเล็บที่เคลือบพลังของธาตุเหล็กเต็มขั้น หุ่นหลายตัวถูกกงเล็บของเอสกระชากและแทงออกมาจนระเบิดพังกันไปหลายตัว น้ำมันของหุ่นบางตัวเปื้อนกระเด็นชุดและหน้าของเอส มองเผินๆอาจจะนึกว่ามันคือเลือดก็เป็นได้
"ชิ ขนาดไม่มีเลือดยังปล่อยอะไรขัดๆใจมาให้อีกนะ"เอสบ่น

(ในห้องพยาบาล)
"เริ่มแล้วซินะ"คารินว่าพลางจ้องไปที่นาฬิกาในห้องพยาบาล ขณะที่เธอกำลังดูแลเฮทอยู่
ในห้องพยาบาลนั้น ทั่วทั้งห้องภายในนั้น แม้เวลาจะเดินอย่างเป็นปกติในเวลาตอนนี้ แต่เวลารอบเตียงของริวเซียกลับหยุดนิ่ง
"โอ้ เหลือเชื่อเลย ขนาด"อดีต"เปลี่ยนแปลงไปหน่อยแล้ว แถมเวลาก็ล่วงเลยมานานแล้วด้วย แต่"ตัวตน"ของยัยนี่ยังอยู่อีกเหรอเนี่ย"เสียงของผู้ชายคนหนึ่งซึ่งหยิบนาฬิกาทรายสีฟ้าทะเลออกมาดู
"อืม เซซินี่เองก็บอกว่า ให้เรามาทำอะไรก่อนจะสายเกินแก้ แต่เราเองก็ไม่รู้จะทำอะไรแฮะ ความจริงนี่ไม่ใช่ความผิดพวกเราซะหน่อย แต่เอาเถอะ ถ้างั้นฉันขอดู"เวลาตัวตน"ของเธอต่อไปอีกหน่อยล่ะกัน" เขาว่าก่อนจะพลิกนาฬิกาทรายกลับด้าน ก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้น

ร้อน....ร้อน....เวียนหัว.....ที่นี่....ที่ไหน...
โอ้ย....ทั้งร้อน....ทั้งมึน....ห้อง....พยาบาลเหรอ....เหอะ....ฮึก คน....อื่น...หาย...ไป....ไหน...หมด
ริวเซียค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ หลังจากที่เจ้าตัวฝุบหลับไปอย่างยาวนาน
"คะ คุณ!"คารินแลดูตกใจ เมื่อเห็นริวเซียตื่นขึ้นมา เธอคิดด้วยซ้ำว่าริวเซียคงไม่ได้ตื่นแล้ว
"นี่มัน....เกิดอะไรขึ้น...."เธอถามอย่างช้าๆ คารินอธิบายทุกอย่างทันทีทั้งเรื่องที่ริวเซียฝุบไป สงคราม ณ ตอนนี้ การบาดเจ็บของเฮท และศึกครั้งสุดท้าย
"อย่างงั้นเหรอ..."ริวเซียพูดออกมาเบาๆ"อาวุธและชุดของฉันอยู่ที่ไหน"
"จะไปงั้นเหรอค่ะ!?"
"เอ่อ สิ"ริวเซียพูดด้วยน้ำเสียงที่แห้งมาก ความเป็นจริงเธอจะต้องตวาดออกมา แต่เธอตอนนี้ไม่มีแรงแม้แต่จะตวาดหรือพูดดังๆเลย "คิดว่าฉันจะยอมนอนอยู่เฉยๆเหรอ..."เธอว่าก่อนจะเดินออกไป กลับไปที่ห้องประจำตัว หยิบอะไรต่างๆอย่างสะบัดสะบอมโซซัดโซเซ และเดินออกไปยังห้องปล่อยยาน
มียานบินอยู่ลำหนึ่งที่กำลังจะแสตนบายน์เทคออฟ เธอพุ่งตรงไปตรงส่วนค็อทพิศ กระชากคอเสื้อนักบินคนนั้น"นายออกไป ฉันจะขับเอง" เธอว่าก่อนจะโยนเขาออกไป และขึ้นขี่ยานบินนั้นซะเอง ท่ามกลางความงุงงง ตกตะลึงของหลายๆคน
"ใคร....มันจะไปยอม.......อยู่นิ่งๆ....ในสถานการณ์...แบบนี้.....กันฟ่ะ..."
lancenater สมาชิก
· #338
"เฮ้ย รอด้วยๆๆๆๆๆ!!!"แลนซ์รีบวิ่งตามพวกทุกคนไปและรอดได้
"นึกว่าคุณจะไม่รอดซะแล้ว"เรเทียบอก
"ผมจะไม่ยอมตายง่ายๆแน่"แลนซ์พูดก่อนฉะกับพวกหุ่นอย่างเมามัน
Angel-is-egg สมาชิก
· #339
วินนิก้าีร์ เธอวิ่งเข้ามารวมกลุ่มกับทุกคนด้วยความเร็วที่น่าทึ่งมาก โดยที่เธอนั้นไม่ได้แสดงอาการเหนื่อยหอบให้เห็นเลยแม้แต่น้อย...

เมื่อเธอวิ่งมาถึงเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรนอกเสียจากยืนอยู่นิ่งๆเฉยแต่สายตายังคงระแวดระวังภัยอยู่ตลอดเวลา
zeya สมาชิก
· #340
"ไรก้า เฟ....ได้เวลาถอยแล้ว"เซโก้พูดพลางใช้เรเปียกำจัดศัตรูโดยรอบทั้งสามนั้นอยู่แนวหลังสุดเพื่อจัดการพวกที่ตามมา