LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 34 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya สมาชิก
· #1261
"อะไรเนี้ย..."อาเรนเต้บ่นอุบอิบพลางตวัดเอากรงเล็บออกมาเพื่อความคล่องตัวในการหลบหลีกส่วนบลูนั้นใช้ดอลมาสเตอร์ควบคุมหินและดินโดยรอบสร้างเป็นโกเลมออกมา 2 ตัวเตรียมโจมตีถ้าอีกฝ่ายบุกมา

".......ไม่ชอบสถานะการ์ณแบบนี้เลยจริงๆ"RV4พูดมันบินขึ้นฟ้าและเตรียมมิสไซส์เล็งไปที่ทหารที่ถือค้อน

เฟแรงค์นั้นแค่นอนหมอบอย่างเอือมระอาไม่ได้สนใจอะไรคนที่เล็งมาที่ตนเลยแม้แต่น้อย
FroZen สมาชิก
· #1262
โซเดเนียเห็นคนมาโจมตีแบบนี้ก็ยิ้มออกมา ปีศาจสาวต่อยกำปั้นเข้าหากัน
แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสนุก "ไม่ได้เจอคนท้าสู้มานานแล้วนะคะ" และด้วยไม่
ให้เสียเวลาเธอจึงไม่คิดที่จะทำพันธะสัญญา และปล่อยหมัดไปตรงๆใส่ศัตรู
ถึงอย่างไรก็ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ฟังที่เธอพูดอยู่แล้ว

ส่วนไซเลนส์ก็กางบาเรียให้ตัวเองอย่างหวาดๆ เมื่อมีคนเข้ามาโจมตีใส่

อีกด้านหนึ่งโซวไวซอร์เดินเกาหัวแกรกๆอย่างงงๆเมื่อทุกคนหายไปหมด
"อะไรฟะ ไม่เห็นจะมีใครกลับที่โรงแรมเลย" ซอร์พูดขึ้นอย่างกังวล "หรือจะเกิดเรื่อง
อะไรขึ้นหว่า... ไม่เข้าใจเลย.." เขาส่ายหัวอย่างเหนื่อยๆ "พอมาจะถามให้ลึก
ถึงแก่นเลยเชียว"

ทันใดนั้นแว่นอัจฉริยะก็ร้องเตือนขึ้นแล้วระบุทิศทางของกระสุนที่พุ่งมา
ซอร์จึงขยับออกห่างโดยอัตโนมัติโดยไม่ต้องคิด กระสุนหลบเฉียดร่างกายไป
ชายหนุ่มขยับแว่นอัจฉริยะเล็กน้อยก่อนที่จะตวัดปืนเลเซอร์ขึ้นมาไว้ในมือ

"อย่าคิดนะว่าแค่มีสไนป์จะฆ่าตูจากระยะไกลได้นะเฟ้ย" เขายิ้มอย่างมีเลศนัย
จากนั้นยิงกระสุนเลเซอร์ไปหาจุดที่สไนเปอร์อยู่โดยแว่นอัจริยะเป็นตัวบอก
maid guy สมาชิก
· #1263
คนที่โซไวซอร์ยิงใส่นั้นเขาเห็นท่าทีก่อนจึงหลบฉากไปได้ก่อนที่จะยิง เขานั้นยิ้มภายในหน้ากากก่อนที่จะปลดหน้ากากออก เฮทนั่นเอง และเขานั้นประทับปืนและยิงใส่ต่อแบบไม่กล่าว

ส่วนคนที่ต่อยกับโซเนเดียนั้นพูดทันทีว่า"คงไม่หมูแบบเดียวกับพวกที่บาร์เหล่าเฟ้ย"และประชันหมัดกับโซเนเดียอย่างสูสี

แต่คนที่โจมตีนั้นใช้ระเบิดแสงเพื่อรบกวนไซเลน(หากได้ผลจะตรงเข้าทำการจับกุม หากไม่ก็ทำท่าเซ็ง)

ส่วนคนใช้หอกนั้นพุ่งเข้าใส่ แลนซ์นั้นหลบและฟันแต่เขาควงหอกฟาดใส่อย่างจังที่สีข้างด้วยด้ามจับก่อนที่จะกระหน่ำแทงซ้ำ

"กรอด"คนใช้ดาบใหญ่ฟันใส่เฟที่กลายเป็นหมอก เขาทำท่สเซ็งก่อนเปลี่ยนเป้าหมายไปฟันโกเล็มหินที่ข้างลำตัว แรงของเขาแทบสับหินผาให้ทลายได้เลย

เมื่อบลูนั้นใช้โกเล็ม นักดาบนั้นก็กระโดดเข้าฟันที่คอโกเล็มทันที

"ใช้พลังจิตไม่แฟร์เลยนะเฟ้ย"เขาบ่น

ส่วนRV4นั้นทางด้านคนใช้ค้อนคู่กลับหยิบปืนกลกราดใส่ทั้งจรวดและหุ่นเองด้วย

ทางด้านนักดาบอีกคนนั้นกำลังฟันกับอาเรนเต้อย่างสูสีก่อนที้จะกระโดดและหมุนตัวฟันลงมา
zeya สมาชิก
· #1264
RV4นั้นบินขึ้นสูงเพื่อหลบกระสุนปืนกลที่ซัดเอามาก่อนจะใช้มิสไซส์นำวิถีหลายลูกยิงใส่คนที่ใช้ค้อน

"ชิ......ถ้าRV4หมดหล่อมาฉันจะเล่นยัยนั้นให้เละเลย..."อาเรนเต้หลบดาบเลเซอร์ได้ก็เหลือบไปมองการต่อสู้ของRV4แล้วก็มองเรยด้วยหางตาอย่างไม่สบอารมณ์อัศวินสาวนั้นเปลี่ยนอาวุธในมือเป็นสว่านซัดเข้าที่้องของอีกฝ่ายจนเซไปเล็กน้อย

"คนไม่ได้มีอารมณ์อยากจะสู้ก็มาตอแยอยู่ได้"อาเรนเต้สถบอย่างอารมณ์เสีย

บลูนั้นเห็นโกเล็มของตัวเองโดนทำลายไปก็ไม่ได้ตกใจอะไรเธอสร้างโกเลมมาเพิ่มและสร้างบังเกอร์หินขึ้นมาส่วนเฟแรงค์นั้นมองบลูพักหนึ่งก็หันไปนอนต่อเพราะรู้ว่าแค่นี้บลูรับมือได้
FroZen สมาชิก
· #1265
ไซเลนส์เห็นแสงสว่างวาบเข้าตาเธอก็หลับตาเอามือบังหน้านิ่ง
บาเรียของเธอกระเพือมเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คลายออก คนที่
ปาระเบิดแสงจึงทำหน้าเซ็งสุดๆ

---------------------------------------------------------

"แล้วมาดูกันคะ!" โซเดเนียปล่อยหมัดรัวเป็นชุด คู่ต่อสู้เห็น
แบบนั้นจึงปล่อยหมัดสวนกลับไป เสียงพลังหมัดระเบิดตูม
รัวเป็นชุด ในตอนสุดท้ายปีศาจสาวก็ถอยกลับมาพร้อมกับ
สะบัดมือด้วยความเจ็บ จากนั้นก็หยิบเหล็กที่ได้มาใหม่โยน
ขึ้นมาระดับปาก พอดีกับฝ่ายตรงข้ามที่ปล่อยหมัดเข้ามา

ตาโซเดเนียประกายวูบหนึ่งก่อนจะขยับมืออีกข้างปล่อย
หมัดเสยกระแทกกับแขนที่ศัตรูเข้าโจมตี หมัดของฝ่าย
ตรงข้ามลอยไปกลางอากาศ ศัตรูชะงักเล็กน้อยก่อนที่
จะปล่อยหมัดอีกข้างที่ใส่สนับชนิดเดียวกันเข้าโจมตี

ปีศาจสาวสะบัดหัวตวัดเหล็กเข้าไปไว้ในปาก ผมสีแดง
ปลิวสยาย เท้าถอยไปข้างหลังดังครืดจากนั้นก็พุ่งตัว
เข้าโจมตีโดยอาศัยแรงดีดของเท้า หมัดที่ง้างเตรียมไว้
เข้าปะทะกับกระสุนสนับอย่างแรง จนฝ่ายตรงข้ามไถล
ไปด้านหลัง

โซเดเนียได้จังหวะกินเหล็กเข้าไปแล้วกระแทกหมัด
และผิวสีของเธอก็เปลี่ยนไปกลายเป็นเหล็ก
สาวผมแดงตะโกนลั่น "Iron Sodenia!"

------------------------------------------------------

ในที่ห่างกันออกไป ตรงจุดที่ไม่มีใครอยู่ โซวไวซอร์ที่
หลบกระสุนสไนเปอร์เป็นครั้งที่สี่ก็เริ่มคิดในใจว่าเป็นใคร
กันที่เข้ามาจู่โจม เพราะในโลกนี้เขาก็ไม่ได้ไปสร้างศัตรู
ไว้ที่ไหน ยกเว้นแต่ในสงคราม แต่ในสงครามเขาก็ขึ้นยาน
ไม่น่าจะเห็นหน้าเห็นตากันนี่นา...

แต่ไม่ว่าโซวไวซอร์คิดอีท่าไหน เขาก็ไม่ได้เชื่อมต่อ
ได้ว่านี่เป็นการทดสอบต่อสู้ได้เพราะหลักฐานที่เห็นน้อย
และนี่ยังเป็นการคิดขณะที่กำลังสู้ด้วย จึงไม่ได้คำนึงถึง
เรื่องที่ตนเองมาจากต่างโลกแล้วจะถูกตรวจสอบ

"โอ้ย ช่างมัน" โซวไวซอร์บ่น "โค่นเจ้านี่ได้แล้วค่อยว่ากัน"
ชายหนุ่มผมดำใช้เท้าดีดตัวไปด้านข้างหลบกระสุนสไนป์
จากนั้นก็เริ่มยิงกระสุนไปยังพื้น ผนัง หรือสิ่งก่อสร้างที่อยู่
แถวนั้นแล้วสะท้อนเข้าไปหาเฮทได้ทั้งหมดอย่างน่าอัศจรรย์ใจ
lancenater สมาชิก
· #1266
ก่อนที่หอกจะแทงโดนแลนซ์นั้น เขาได้ควงดาบทั้งสองในมือเพื่อปัดการโจมตีออกด้านข้างอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะบิดมือเพื่อใช้ดาบกดหอกลงพื้น และฟันดาบเข้าต่อเนื่องใส่คนถือหอกคนนั้น
"เจ็บนะเนี่ย"แลนซ์ที่โดนฟาดสีข้างไปได้รู้สึกเจ็บเช่นกัน
แลนซ์ 96
maid guy สมาชิก
· #1267
"หยุดมือ"เรย์นั้นตะโกน ทุกคนต่างหยุดอยู่กับที่ เฮทที่หลบกระสูนนั้นก็หยุดยิงเช่นกัน ส่วนเรย์และไทรเด็นหยุดในท่าที่เรย์เอาสนับมือจ่อคอ ส่วนไทรเด็นเอาดาบนั้นหยุดที่ท้อง

"พัฒนาขึ้นนะ ไทรเด็น"เรย์เอ่ย
"ขอบคุณ"
"เอาละ ทุกคนกลับยานได้"

สถานที่ให้เลือกเมื่อกลับถึงด่ว
1โรงแรมหรือที่พัก
2บ้านไทรเด็น
3ร้านอาวุธ
4ร้านขายยาน
FroZen สมาชิก
· #1268
เมื่อโซวไวซอร์รู้สึกว่าฝายตรงข้ามหยุดยิงก็แปลกใจ
เขาใช้แว่นตาอัจฉริยะส่องในระยะไกล พอเห็นฝ่ายตรงข้าม
ถอนตัวออกไปก็เกาหัวอย่างงงๆ

"ทดสอบกำลังงั้นหรอ?" โซวไวซอร์คิดในใจก่อนที่จะเก็บ
ปืนเลเซอร์เอาไว้ในช่องเก็บอาวุธ เขาพูดอย่างเบื่อๆ "พอกลับไป
ก็ไปโรงแรมก่อนดีกว่าเรา"

โซเดเนียเห็นคู่ต่อสู้กลับไปดื้อๆก็ตะโกนตามหลังไป "เดี๋ยวสิค้า
เราเพิ่งเครื่องร้อนเองนะคะ" พอไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับจากคู่ต่อสู้
เธอก็เลยถอนใจอย่างเซ็งๆ สีผิวของเธอเปลี่ยนกลับเป็นสีดั้งเดิม
แต่เธอก็ยังไม่ได้ไปจองที่พักเลยนี่นะ ไว้กลับไปค่อยไปจองแล้วกัน

ไซเลนส์เห็นคนที่เข้าโจมตีมาถอยกำลังก็อดโล่งใจไม่ได้
พอนึกได้ว่าตัวเองจองโรงแรมเอาไว้ จึงคิดว่าพอกลับไปแล้ว
ต้องไปนอนพักสักหน่อยแล้วกัน
lancenater สมาชิก
· #1269
แลนซ์ขึ้นยานไปเพื่อรอกลับสู่ดาวเฮอโรเคลส เขาได้คิดอะไรบางอย่าง
"จะได้พบกันแล้วสินะ ยานไฟท์เตอร์ของชั้น...."
.............................
แลนซ์ยืนมองยานที่ตนเคยขับสู้ร่วมกับชาวดาวเฮอโรเคลส สีแดงของมันตอนนี้ลอกออกไปบางจุด ท่อขับเคลื่อนเหมือนจะดูสภาพตกลงไป และปืนกลดูเหมือนจะเสียไปกระบอกหนึ่ง นอกจากนั้นยังมีสนิมเกาะอยู่ด้วย
"แย่จังแฮะ สภาพตกไปเยอะเลย"แลนซ์เข้าไปในห้องคนขับและลองเปิดระบบ มันยังทำงานเหมือนเดิม แต่เครื่องยนต์เสียงจะดังๆหน่อย
แลนซ์ขับมันออกไปทดสอบสมรรถภาพ โดยรวมมันก็ยังเหมือนเดิม แต่ว่าคงสู้ยากกว่าก่อน
"ทำไมมันรู้สึกคุ้นๆเหมือนมีอะไรบางอย่างในหัวนะ"แลนซ์ที่นำยานกลับมาจอดในโรง เหมือนจะมีภาพของหุ่นยนต์ขนาดยักษ์สีฟ้าและขาว แขนข้างซ้ายขาดไป เกราะหลายจุดหายไป และดาบที่แขนก็ปลายหัก แต่ว่าที่หนักที่สุดคงเป็นที่หัวที่ด้านขวาแตกออกจนเห็นเครื่องจักรด้านใน แลนซ์คิดว่าสภาพยานเขาคงคล้ายๆอย่างนั้น
"ช่วงนี้...ทำไมมันมีความคิดแปลกๆเข้ามาในหัวเนี่ย"
.................................
(ไปบ้านไทรเด็น)
zeya สมาชิก
· #1270
อาเรนเต้นั้นสะกดอารมณ์ไม่ให้ไปหาเรื่องเรยเพราะทำให้RV4มีร่องรอยของความเสียหายจากปืนกลจนหญิงสาวต้องจัดการความเสียหายอีกรอบหลังจากจัดการซ่อมแซมแอนดรอยด์หนุ่มคนรักของเธอจนเสร็จทั้งคู่ก็ไปจองห้องพักที่โรงเเรม

ทางเฟแรงค์นั้นก็พาบลูไปเลือกซื้ออาวุธเอาไว้เพราะบลูนั้นเสียเปรียบในระยะประซิดค่อนข้างมอกมีอาวุธอะไรสักอย่างติดตัวเอาไว้น่าจะดีที่สุด

สรุป

บลูกับเฟแรงค์ไปร้านขายอาวุธ

อาเรนเต้กับRV4ไปยังโรงแรม
maid guy สมาชิก
· #1271
พวกที่จองโรงแรมนั้นคราวนี้กลับไม่เสียเงินเลยแม้แต่น้อยเพราะระบบใหม่ที่คนที่เป็นทหารสามารถพักฟรีได้แต่มีคริสตัลไว้วาร์ประหว่างมิติของเทลได้(กรณีที่อยากฉะกันเองโดยไม่ต้องสนเรื่องไทม์ไลน์)

เฟกับบลูนั้นไปที่ร้านอาวุธร้านหนึ่งที่ชื่อว่า "ร้านขายอาวุธไคล์ม"พวกเขาเข้าไปในร้านที่ขายเหล่าปืนกลและแร่และได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังตีโลหะ เมื่อเขาเข้าไปในโรงหล่อพบว่าเจ้าของร้านนั้นกำลังตีสิ่งที่เหมือนเกราะของนักรบอยู่ แสงสะท้อนจากเตาหลอมนั้นเผยให้เห็นคนที่กล้ามเป็นมัดๆ หัวที่มีผมสั้นสีน้ำตาลที่คางเป็นรอยบุบเล็กน้อย

"เอ่อ กำลังทำอะไรคะ"
"กำลังตีเกราะให้กับเจ้าหุ่นกระป่องอยู่"
"เอ่อ รู้ได้ไงเนี่ยว่าใช้วัสดุอะไร"
"ฉันทั้งตีโลหะทั้งรบในสนามรบแค่นี้ทำไมดูไม่ออกเล่า และอีกอย่างเครื่องแสกนชื่อของฉันแสกนวัตถุดิบของคนที่มาจากต่างดาวเผื่อต้องซ่อมแซมไง ฉันน่ะรอบคอบกว่าเจ้าพี่ของฉันด้วย"
"พี่คุณคือ"
"พี่ของฉันชื่อ บลูตัส ไคล์มส่วนฉันชื่อบาธ ไคล์มยินดีที่ได้รู้จัก"เขายื่นมือมาทักทาย

Eventหลัก

"ทำไมนายต้องตามมาด้วย"ภายในรถสุดหรูที่เหมือนรถลีมูซีนลอยได้นั้นนั้นไทรเด็นที่ตอนนี้สวมชุดนอกที่เหมือนกับชุดนักเรียนม.ปลายเว้นแต่ว่าวัสดุนั้นเหมือนจะทำมาจากผ้าผสมเงินจึงสะท้อนแสงได้เล็กน้อย ส่วนคารินนั้นแต่งชุดกระโปรงสั้นรัดรูปจนแลนซ์อยากมองแต่กลัวโดนไทรเด็นตบกบาล น้ำนั้นเอาผ้าวางที่ตักของคารินไว้และนั่งดูโทรทัศน์ เรย์นั้นนุ่งกางเกงขาสั้นที่แทบจะเหมือนกางเกงในและส่วนขาที่ถอดเกราะออกบางส่วนจนเหมือนสวมรองเท้าที่ทำมาจากเหล็กและนุ่งเอวลอย ทั้งสองสวมชุดที่เหมือนชุดธรรมดามากแต่วัสดุก็อย่างเดียวกันกับชุดไทรเด็นนั่นแหละผิดกับนัดและน้ำที่สวมชุดแบบชาวโลกคือนัดนั้นสวมเสื้อเชิตลายทางสีฟ้าและกางเกงสีน้ำตาล ส่วนน้ำแต่แบบกระโปรงสั้นแต่ก็ยาวกว่าคารินและเสื้อเชิตธรรมดา

"ก็นายเคยบอกไม่ใช่หรือไงว่าจะพามาที่บ้านเมื่อนายกลับมาไม่ใช่หรือไง"นัดพูด
"จำไม่ได้ว่าเคยบอกไว้นะ"และนาย"ไทรเด็นหันมามองแลนซ์"อย่าทะลึ่งให้มากนัก"
"จ้า"

พวกเขานั้นจอดที่ป่าแห่งหนึ่ง เรย์นั้นลงรถและพูดว่า"เอาละพวกนายค่อยเจอกันนะ"
"เดี๋ยวคุณหนูไทรเด็น"คนขับรถพูด"นายท่านบอกว่าท่านก็ไม่ให้เข้ามาทางแขกแล้วนะครับ"
"กำลังต้องการพอดี"ไทรเด็นลงรถ"แล้วเจอกันอีกทีนะพวกนาย"และเมื่อปิดประตู อยู่ๆที่ใต้พื้นนั้นก็เปิดออก รถที่ลอยพื้นเล็กน้อยค่อยๆลงมาและประตูที่แน่นหนานั้นค่อยๆปิดลงและล็อคอย่างซับซ้อน

"ทำไมพวกนั้นลงรถกัน"แลนซ์ถาม
"เพราะว่าทางที่กำลังไปเป็นทางสำหรับแขกที่มาเยือนหรือพวกคุณหนูนั้นยังไม่พร้อมที่จะมาทางเส้นทางสายตรงครับ"คนขับรถตอบ"ซึ่งมีกับดักมากมายที่ไม่สมารถตรวจสอบได้เพราะเป็นกับดักที่ทำมาจากธรรมชาติครับผิดกับกับดักสมัยใหม่ที่ใช้โลหะตรวจจับครับ"

และเมื่อพวกเขานั้นมาถึง สถานที่ไม่ได้เรียกว่าบ้านแต่เป็นปราสาทยุโรปโบราณที่เหมือนว่าสร้างมาหลายร้อยปีแต่ได้รับการดูแลจนเหมือนใหม่ ไทรเด็นและเรย์ที่หอบเล็กน้อยได้มาถึงแต่ไม่ทันไรก็มีเสือโคร่งบุกออกจากป่าตรงมาหาไทรเด็นทันที
lancenater สมาชิก
· #1272
แลนซ์ชักคาตานะสองเล่มออกมาดูเชิงของเสือตัวนั้นก่อน
"ผมไม่แน่ใจว่าถ้าเราทำร้ายเสือตัวนี้บาดเจ็บหรือฆ่ามันจะโดนอะไรมั้ย ผมคงดูเชิงก่อนล่ะ"แลนซ์ตั้งท่าดาบเพื่อรอว่าเสือจะโจมตีเมื่อไหร่ และพร้อมจะสวนกลับทุกเมื่อ
maid guy สมาชิก
· #1273
เสือโคร่งขนาดใหญ่นั้นวิ่งตรงมายังแลนซ์ที่ตั้งท่าฟัน

"ย้าก"แลนซ์นั้นฟันแนวนอน แต่ทว่าเสือนั้นกลับกระโดดข้ามและโถมตัวเอาเท้าหน้ากดที่ต้นแขน แลนซ์นั้นโดนเสือที่แสนหนักทับแบนเลยก็ว่าได้

"กรรรรร"มันคำรามในลำคอ แต่ไทรเด็นพุ่งไปชกที่หน้าเสือ แต่มันกระโจนหลบทันที

"เจ้าบ้า"ไทรเด็นเอ่ย"มาสู้กับฉันสิ"

นัดนั้นชักเอาปืนออกมาแต่คารินห้ามไว้

"ไม่เป็นไร พี่เขาจัดการเอง"
"ยังไง"

เสือนั้นกระโจนเข้าใส่ แต่ไทรเด็นนั้นอาศัยจังหวะที่ลอยกลางอากาศนั้นพุ่งลงข้างล่างพร้อมหมุนตัวกลับต่อยเสือที่ท้องมัน

"ต่อยเสือมือเปล่าเนี่ยนะ"แลนซ์และนัดพูด เสือนั้นดุเหมือนเจ็บเล็กน้อยจากการโดนต่อย แต่มันก็พุ่งเข้ามาอีกครั้งแต่คราวนี้เตี้ยกว่าเดิม ไทรเด็นนั้นหลบได้ แต่มันได้ฝากรอยแผลที่ขาของเขาเล็กน้อยเท่าแมวข่วน

"หึ"ไทรเด็นนั้นกางแขนทั้ฝสองข้าง เสือนั้นพุ่งเข้าชนทันทีจนไทรเด็นล้มลงแล้วมันแยกเขี้ยวก่อนที่พุ่งเข้ามาหมายจะกัดที่คอ

"เฮ้ย"นัดและแลนซืนั้นร้องพร้อมกัน
"กรี๊ด"น้ำนั้นร้องเต็มขั้น
"ยัง"ไทรเด็นใช้แขนทั้งสองข้างนั้นจับหัวเสือไว้ก่อนและใช้ขาล็อคตัวเสือก่อนที่จะจับโยน เมื่อเสือพลิกตัวได้นั้นไทรเด็นกระดดดเข้ตะครุบและล็อคคอทันที

"โฮก"เสือนั้นร้องอย่างบ้าคลั่งแต่ไทรเด็นนั้นล็อคคอไม่ยอมปล่อย
"แกคอหักแล้ว"ไทรเด็นตะโกน และเสือนั้นพลันสงบทันที แต่เมื่อไทรเด็นปล่อยมือมันกลับสะบัดเขาลงไปจากหลังของมันและก็ขึ้นคร่อมไทรเด็นทันที และเอาหัวของมันตรงไปที่ใบหน้า

แผลบ!

"เฮ้ยเล่นแบบนี้ผิดกติกานะทามะ"ไทรเด็นพูดพลางหัวเราะ เจ้าเสือยักษ์นั้นยิ่งเลียหน้าเขาเป็นการใหญ่
"คงเพราะว่าไม่ได้เห็นหน้านายมาตั้งนานแล้วมั้ง"เรย์นั้นพูดพลางหัวเราะเช่นกัน"ตั้งแต่นายหายไปมันก็หงอยมาตั้งนานแนะ"
"เอ่อ"ทั้งสามคนนั้นตะลึง ไทรเด็นเปลี่ยนมาจักจี๋คอทามะแล้วมันทำเสียงครวญแบบแมว
"อ่อ"คารินนั้นหัวเราะด้วย"นี่คือทามะเสือเลี้ยงของพี่ไทรเด็นเขาน่ะ พี่เขาเก็บมาตั้งแต่ตัวยังเล็กแล้วมันเลยติดพี่มากเลย และมันมักจะฝึกการต่อสู้กับพี่เสมอ แต่มันจะชนะพี่แค่1ใน4ครั้งเท่านั้นเอง"
"พอแล้วเจ้าทามะ"ไทรเด็นนั้นพูดพลางโยนบอลขนาดใหญ่ มันรีบตรงเข้าตะครุบทันทีและกลิ้งจนไปหาตาลุงที่น่าจะเป็นคนสวนที่กำลังถือกรรไกรตัดหญ้า เขาพูดพร้อมทั้งน้ำตาว่า"โอ้ คุณหนูมาแล้ว"
"ครับ ลุงเอ็ดดี้ เดี๋ยวผมจะไปหาท่านเชสครับ"
แต่ทว่าเอ็ดดี้นั้นทำหน้าราวกับว่าเป็นทุกข์ทันที ไไทรเด็นนั้นพอจับผิดได้เลยบอกว่า"ทามะ เล่นกับลุงไปก่อนนะ"

เมื่อเข้าไปนั้นพวกเขาพบว่าภายในนั้นประดับด้วยภาพวาดที่ดูหรูหราติดกรอบเงิน ทุกคนนั้นอยู่ในชุดทหารราวกับว่าพวกเขานั้นเป็นทหารกันหลายชั่วอายุคน สาวใช้สองสามคนที่สวมชุดสาวใช้ที่ทำมาจากหนังและโชว์หน้าอกและกระโปรงสั้นเล็กน้อย สองหนุ่มที่ไม่ใช่เจ้าของบ้านถึงกับเดินลำบาก แต่สายตาของน้ำนั้นกลับมองไปที่พี่ชายของตนอย่างเย็นชา จนกระทั่งไปถึงห้องโถงที่มีเหล่าคนใช้ทั้งชายหญิงนั้นคอยคำนับพวกเขา

"ไงกลับมาแล้วหรือ"ชายกลางคนนั้นลุกขึ้นยืนไทรเด็นนั้นตกตะลึงงบ้างเพราะว่าเชสนั้นดูแก่ลงไปมาก ผมขาวเริ่มมีมากขึ้นแต่นั่นไม่เท่ากับแผ่นโลหะที่ครอบตาราวกับเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งไปแล้ว

"ตาของท่าน....."
"ข้านั้นเสียดวงตาไปในสงครามแล้วไทรเด็น แต่ตาเทียมนี้พอทดแทนกับตาจริงของข้าได้บ้าง แต่ก็ไม่อาจชดเชยได้เท่าตาจริงหรอก แต่เพราะความสามารถข้าเลยยังพอรักษาการได้จนกว่าจะหาคนใหม่ที่จะรับตำแหน่งของข้าได้"
"งั้นหรือครับ"
"แต่ทำไมเจ้ากลับใส่แว่นละ"
"คือว่า"คารินเอ่ย"ตาของพี่ไทรเด็นน่ะ..."
"ข้าอยากเห็นว่ามันเป็นอย่างไรด้วยตาของข้าเอง"
"ครับ"เมื่อไทรเด็นนั้นถอดแว่นตาตาของเขานั้นกลายเป็นสีขาวขุ่นจนเห็นแค่ขอบตาดำเล็กน้อย
"ถึงเจ้าจะเปลี่ยนไปแตเจ้ายังเป็นลูกของข้า"เชสนั้นพูด คำพูดนั้นทำให้ไทรเด็นนั้นผ่อนคลายลง
"ขอบคุณครับท่านเชส"
"พรุ่งนี้เราจะเริ่มภารกิจโปรดแจ้งเพื่อนของพวกเจ้าด้วย"
"ครับ"
"แต่ก่อนหน้านั้น"เชสพรบมือ เหล่าคนใช้นั้นพากันเสริพอาหารทันที"ทานข้าวกันก่อนเจ้าจะพักที่นี่ก็ได้นะ เขาพูดกับแลนซ์"

ทางเลือกก่อนภารกิจ
1ค้างที่โรงแรม
2ค้างที่บ้าน(เข้าทางที่รับแขกและจะเจอทามะตบเกรียนเล่น)
3ร้านขายยาน
4ที่อื่นๆ(ตามความเหมาะสม)
FroZen สมาชิก
· #1274
เมื่อเห็นโปรโมชั่นใหม่สุดที่ทหารพักได้ฟรี โซวไวซอร์แอบบ่นเล็กน้อย
ก่อนนอนว่า "แล้วตูเสียเงินไปเพื่ออัลไลฟ่ะ"

ไซเลนส์เฉยๆคิดว่าก็เป็นเรื่องดีอยู่แล้วที่จ่ายเงินไป
ส่วนโซเดเนียผู้ไม่ได้เสียตังกับค่าโรงแรมก็ยินดี
เพราะจะได้เก็บเงินไปซื้อหาอาหารกินเพิ่มได้

================================
โซวไวซอร์ โซเดเนีย ไซเลนส์ค้างที่โรงแรม
zeya สมาชิก
· #1275
ทั้งเฟแรงค์และบลูนั้นเมื่อซื้อดาบเเละมีดสั้นที่ขนาดเหมาะมือให้กับบลูได้แล้วก็ไปหาร้านขายเสื้อผ้าเพื่อหาซื้อชุดใหม่ให้กับบลูด้วยนั้นเอง

"นายเปลี่ยนไปเยอะเลยนะเฟ....."บลูพูดเฟแรงค์นั้นแกล้งเฉไฉไปมองทางอื่นทำเอาสาวผมสีฟ้าหัวเราะคิกตั้งแต่ที่ต้องแยกจากกันเฟแรงค์นั้นก็ดูเปลี่ยนไปไม่น้อยเลยนับจากวันที่ต้องจากกัน

อาเรนเต้นั้นเมื่อจองห้องพักที่ถูกใจเสร็จก็ไปเดินเที่ยวในรอบๆโรงแรมด้วยความอยากรู้อยากเห็นโดยมีRV4คอยดูแลไม่ให้คนรักของตนทำอะไรบ้าๆ

สรุป

อาเรนเต้กับRV4 เดินเที่ยวรอบๆโรงแรม

บลูกับเฟแรงค์ ซื้อเสื้อผ้า
lancenater สมาชิก
· #1276
"ขอขอบคุณท่านมากครับที่เมตตา"แลนซ์คำนับเชสก่อนนั่งบนเก้าอี้ เขาพยายามนั่งให้ตัวตรงๆแต่ทำไม่ค่อยได้ ให้ตายสิ เมดที่นี่สวยไปแล้ว!!!!!
"มีอะไรเหรอคะ"เมดคนหนึ่งถามแลนซ์
"ม...ไม่มีอะไรครับ"แลนซ์ก้มหน้าเต็มที่"ต..ติดโต๊ะ...."
....................
แลนซ์เดินเข้าไปทางที่รับแขกเพื่อหาที่พัก
"คงต้องขอบคุณท่านเชสจริงๆล่ะครับที่อุตส่าห์ให้ที่พัก แต่ว่า...เสือตัวนั้นเล่นตะปปคุณไทรเด็นเต็มๆยังสบายอยู่ได้ บ้านนี้นี่ไม่ธรรมดาจริงๆครับ โดยเฉพาะเมด"แลนซ์เดินวนเรื่อยๆ
..................
(พักที่บ้านไทรเด็น)
NAX99 สมาชิก
· #1277
“เชี่ยเอ่ย หนาวเป็นบ้าเลยวุ้ย ข้างนอกเนี่ย”ชายคนหนึ่งบ่นออกมา แม้ว่าเขาจะใส่เสื้อขนสัตว์ที่เกรดไม่ใช่จะดีอะไร กับกางเกงขายาวแล้ว แต่ด้วยสภาพของคนอยู่ในเขตพื้นป่าร้อนมานาน “ตอนกลางวันอากาศดี พออยู่แท้ๆ ไงมันหนาวลงได้ขนาดนี้เนี่ย”เขาบ่นอีกรอบ
ตอนนี้ในสายตาหลายๆคนก็เหมือนเห็นคนป่า(ตัวเขา)เข้าเมืองจริงๆนั้นแหละนะ
และในตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดที่เขาอยากรู้คือข่าว แล้วก็ที่พักซะที่หนึ่ง แต่ประเด็นคือเขาไม่มีเงินหรือของมีค่าอะไรที่จะเอามาเป็นตัวหลักในการซื้อขายแลกเปลี่ยน และอีกอย่างเขาเองก็ไม่รู้ด้วยว่าบ้านไทรเด็นหรือบ้านนัดอยู่ไหน เพราะเขาเพิ่งมาถึงโลกแห่งนี้
“เอาไงดี ขืนนอนข้างนอก นอกจากตูจะไม่ได้รู้ข่าวอะไร ตูจะหนาวตายกลายเป็นหมาข้างถนนจริงๆล่ะคราวนี้” แต่สักพักด้วยทักษะหูที่ดีในระดับหนึ่งของเขาทำให้เขาได้ยินคำสนทนาของคนกลุ่มหนึ่งเขา
“ได้ยินมาว่า คนที่เป็นทหารสามารถเข้าพักโรมแรม+++(ชื่อโรมแรม)ได้ฟรีด้วยล่ะ”
“เอ๊ะ เหรอ ดีจังเลยนะ งั้นเราอ้างเป็นทหารไปค้างซะคืนดีไหม?”
“จะบ้าเรอะ เกิดโดนจับได้ ได้โดนลงโทษน่วมกันพอดี”
“….เอ่อ ดี เราไปค้างที่โรมแรมล่ะกัน”ชายหนุ่มกล่าว พร้อมกับเดินไป เสียงเคร้งๆที่มือขวาของเขาดังเป็นครั้งคราวที่เดิน

“เอ้อ ค่อยอุ่นขึ้นมาหน่อย”ชายหนุ่มว่าขณะเดินเข้ามาในโรงแรมที่ดูหรูและดูไฮเทคในสายตาของเขามาก แต่เขาคงชอบตรงที่มันอุ่นซะมากกว่า ซักพักก็มีผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดพนักงานเดินมาที่เขา
“ไม่ทราบว่ามีธุระหรือบริการใดๆให้ช่วยไหมคะ?”พนักงานรายนั้นกล่าว
“บระ เฮ้ย!! ตกใจหมด!!”เขาตกใจเพราะเธอโผล่มาแบบไม่ซุ้มให้เสียง แถมโผล่มาแบบ”ฟุ่บ”ด้วย แต่เขาเห็นว่านี่มันเสียมารยาทมาก เขารีบตั้งสติทันที
“อ่ะ เอิ่ม ขอโทษเน้อ คือว่าผมเป็นทหารนะ ต้องการขอพักจองห้องพักซะหนึ่งห้องหน่อยนะ ถ้าเป็นไปได้….ครับ”เขาว่า”กระดากปากเวลาพูด”ครับ”จริงๆวุ้ย”เขาคิดภายในใจ
“ค่ะ หนึ่งห้องนะคะ ถ้างั้นขอทราบชื่อของคุณด้วยค่ะ”
“ฮาคุโตะ ฮาคาเซะ ฮาคุโตะ”พนักงานโรงแรมจ้องหน้าเขา”….ครับ เอ่อ แล้วก็ขอชั้นที่มันไม่สูงมากด้วยนะครับ”

ฮาคุโตะค้างโรงแรม
maid guy สมาชิก
· #1278
ในเช้าวันต่อมา ทุกคนนั้นได้รับสัญญาณว่า"เริ่มภารกิจบุกช่วยตัวประกัน ที่นัดพบคือบ้านไทรเด็น"จึงได้สมทบที่ฐานทัพใต้ดินของบ้านไทรเด็น(ส่วนทามะโดนล่ามไว้กันไม่ให้ไปกัดแขกในสวน)

"ทุกทีไปที่ฐานทัพไม่ใช่หรือไงกัน แต่ทำไมคราวนี้กลับมาที่นี่"แลนซ์ถามคารินที่อยู่ในชุดทหารทั่วไป(ไม่ติดเกราะ)
"เพราะว่าท่านเชสไปไหนมาไหนไม่สะดวกเลยมาที่นี่แทน และท่านมีอำนาจสั่งการค่ะ"
"เอาละนี่คือแผนการ"เชสอธิบายโดยฉายภาพของฐานทัพแห่งหนึ่งที่รูปทรงเรือโบราณ"เราต้องช่วยตัวประกันโดยแบ่งเปนสามทีม หนึ่ง ทีมตัวล่อ"ภาพภูเขาที่อยู่ด้านข้างฉายให้เห็น "หัวหน้าทีมคือเฮทจะคอยยิงศัตรูเพื่อล่อออกมา จากนั้น"เขาชี้ไปที่สองจุดที่ปลายทั้งสองด้าน"คือทางเข้าสองทางเพื่อปฏิบัติภารกิจ โดยที่พยายามมาที่ด้านขวาของอาคารเพื่อทีมตัวล่อสามารถสนับสนุนได้ โดยทีมฝั่งซ้ายจะตามหาผู้บังคับบัญชาและอีกทีมไปช่วยตัวประกัน มีใครเสนอมากกว่านี้ไหม"

ทางเลือกนักสู้
1เฝ้ากับเฮทเพื่อเป็นตัวล่อ 2บุกเข้าฐานเพื่อช่วยตัวประกัน 3จับกุมหัวหน้ากองโจร
zeya สมาชิก
· #1279
เฟแรงค์มองหน้าบลูครู่นึงแล้วมองไปยังพวกไทรเด้นส่วนอาเรนเต้ก็บRV4นั้นมองเงียบๆไม่ได้พูดอะไรพวกเขาทั้ง 2 คู่นั้นต่างตัดสินใจในการเลือกภารกิจครั้งนี้แล้ว

สรุป

บลูกับเฟแรงค์ไปจับกุมหัวหน้ากองโจร

อาเรนเต้กับRV4ไปช่วยตัวประกัน
NAX99 สมาชิก
· #1280
ฮาคุโตะฟังที่เชสวางแผนอธิบายแบบคร่าวๆ เขาเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าพวกที่มาจากต่างมิติคนอื่นๆหายหรือไปยืนตรงไหนที่เขามองไม่เห็นเปล่า แล้วทำไมไทรเด้นกับคนอื่นๆถึงไปอยู่ตรงนั้น แต่เจ้าตัวก็ไม่อยากถามให้มันเสียเรื่องหรือหน้าแตกขึ้นมาหรอกนะ
และเมื่อมาคิดดูแล้วไปจับหัวหน้าโจร “ตูคงเผลอฆ่า ไม่ก็ก่อวินาสสันตะโร่จนเผ่นไปก่อนแหงๆ”
ช่วยตัวประกัน “เราไม่ถนัดไอ้งานนิ่มนวลแบบนี้ด้วยซิ”
“งั้นตูไปเป็นตัวล่อล่ะกัน เราเองก็ถนัดอะไรที่มันเด่นๆอยู่แล้วด้วย” เมื่อคิดได้ดังนั้นฮาคุโตะจึงไปทำหน้าที่อันนี้

ฮาคุโตะไปเป็นตัวล่อ