LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 31 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
lancenater สมาชิก
· #1281
แลนซ์ที่กำลังฟังการวางแผนนั้นเห็นฮาคุโตะอยู่ ทำให้ตกใจว่า "พวกเขากลับมาแล้วเหรอ"
หลังฟังเชสอธิบายจบ เขาก็ตัดสินใจบอกว่า"ผมจะไปช่วยตัวประกันเองครับ"พลางคิดไปว่า"จะว่าไปเนื้อตัวที่กินเมื่อวานอร่อยดีแฮะ ว่าแต่มันเนื้อตัวอะไรหว่า"
...................................
(ช่วยตัวประกัน)
maid guy สมาชิก
· #1282
คารินที่นั่งใกล้ๆนั้นแอบกระซิบให้ดูว่า"เนื้อของไทเร็กซ์ค่ะ"และเอาภาพให้ดู แลนซ์แทบคายของเก่าทันทีเพราะหน้าตาของมันเหมือนเทพคธูลูนเลยก็ว่าได้

ในภารกิจทุกคนนั้นร่อนลงห่างจากพื้นที่ไปราว10กิโลเมตร ทุกคนนั้นวิ่งในตอนกลางคืนเป็นระยะไกลพอสมควร

"ทำไม"อาเรนเต้ที่ขี่หลังหุ่นนั้นเอ่ย"ต้องมาไกลขนาดนี้"
"เพราะพวกมันจะได้ไม่รู้ตัวไง เอาละเฮทบาธ"เรย์พูดขึ้นมาจุดที่พวกเขาอยู่ตอนนี้ห่างไปราว1-2กิโลเมตรจากที่หมาย บาธที่ใส่เกราะหนาถือค้อนสองอันและปืนกลขนาดใหญ่"ประจำที่ได้ส่วนฮาคุโตะ พอเฮทเริ่มยิงคนแรกนายก็ลุยต่อเลยนะ"
"พี่เรย์"ไทรเด็นเอ่ย"ขอเปลี่ยนแผนนิดหน่อย พี่กับคารินไปที่ห้องของหัวหน้า ส่วนผมจะไปที่ห้องตัวประกันครับ"
"ทำไม"เรย์ถาม
"ลางสังหรผมมันบอกแบบนั้น"
"แปลกจริง"เรย์พูด"ปกตินายไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ไม่ใช่หรือไง แต่ก็เอาเถอะ บางครั้งลางสังหรนั้นอาจจะดีก็ได้"

เมื่อทุกคนประจำที่แล้ว เฮทนั้นเริ่มด้วยการยิงใส่คนที่อยู่รอบนอก จากนั้นพอถุกเบนความสนใจ พวกเรย์และไทรเด็นก้อาสัยจังหวะนั้นแอบเปิดประตูแล้วเข้าไปในทันที
NAX99 สมาชิก
· #1283
“อืม กลางคืนมืดๆแบบนี้ เอาแบบวิถีโจรหน่อยล่ะกัน”ฮาคุโตะกล่าว ก่อนจะปลดดาบออกจากแขนกล เอามาคาบไว้ในปากของตน
ทันทีปืนของเฮทถูกยิงออกไป ฮาคุโตะก็ก้มตัวลงเดิน4ขาแบบสัตว์ป่า จากนั้นก็พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว เขาวิ่งไปอย่างนั้นในความมืด แต่หากคาดเดาจากเทโนโลยีพวกทหารก็ต้องมีอุปกรณ์ที่มองเห็นในที่มืดเป็นแน่ เพราะฉะนั้นเขาจึงไม่เน้นการหลบซ่อนในความมืด แต่เน้นความเร็วแทน
ซักพักเขาก็เข้าประชิดกลุ่มทหารพวกนั้น
“กรรรร!!”ฮาคุโตะคำรามออกมา ไม่ใช่อะไร เพราะดาบในป่าทำให้เขาคำรามได้แต่แบบนี้ เขากระโจนไปอย่างรวดเร็ว ใช้ดาบในปากฟาดฟันโจมตี ตรงตำแหน่งที่ไร้เกราะอาทิ ซอกคอ และพวกข้อมือ น่องเท้า ทั้งนี้เขาเน้นความเร็วและเบนความสนใจ เพราะฉะนั้นจะมีบางคนไม่ตายบ้างก็ไม่เป็นไร
maid guy สมาชิก
· #1284
"ว้าว"บาธเห็นการต่อสู้ของฮาคูโตะ แต่เพราะการโจมตีที่เด่นชัด เหล่าทหารนั้นเลยแห่กันมา

"ถึงเวลาออกโรงแล้ว"บาธนั้นเอาปืนกลของตาสาดใส่เหล่าทหารที่กรูกันเข้ามา

ส่วนภายในนั้นเนื่องจากพวกที่อยู่ข้างนอกนั้นเบี่ยงเบนความสนใจ พวกเขาเลยลอบเข้ามาง่ายดายทัังสองด้าน แต่กลุ่มเรย์นั้นติดอยู่ที่หน้าห้องรักษาความปลอดภัย

"เอาละ ดูทางอีกฝั่งดีกว่า"และเรย์ฉายภาพดังกล่าวแต่เธอนั้นกลับตกใจในภาพที่เห็น

ทางฝั่งไทรเด็น

ไทรเด็นนั้นเห็นทหารเพียงแค่สองคนนั้นเฝ้าที่ห้องตัวประกันเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ไทรเด็นจึงบอกให้แลนซ์และRV4ว่า"เจ้าหุ่น นายอ้อมไปยิงคนจากด้านซ้าย ส่วนข้ากับแลนซ์จะเล่นงานอีกสองคนนะ"
"รับทราบ"

ทหารนายหนึ่งที่กำลังเฝ้ายามนั้นทหารนายหนึ่งก็ถูกยิง แรงจากกระสูนที่ถูกยิงทำให้หัวของเขากลายเป็นรูโหว่ทันที สองทหารนั้นเห็นRV4ก็หันปืนยิงจรวด ไทรเด็นและแลนซ์นั้นพุ่งไปหาทหารทันที แลนซ์นั้นเสียบดาบของตนเข้าที่หุวใจแต่ไทรเด็นนั้นจับทหารอัดติดกับกำแพง

"ประตูนี้แฮคได้ก็จริงแต่หากได้รหัสจากแกคงง่ายกว่าหากแกไม่อยากตาย"
"ได้ครับและทหารนั้นกดรหัสให้ ไทรเด็นจึงเอาเครื่องช๊อตไฟฟ้าจี้ที่คอทันที

"ทำไมนายไม่ฆ่าละ"นัดที่ตามมาสมทบถาม
"เพราะอย่างน้อยมันก็ทำประโยชน์ได้"และเขาก็เปิดออกมาแต่ภาพที่เห็นนั้นกลับทำให้เขานั้นแทบหยุดหายใจ

ตัวประกันส่วนมากทั้งชายและหญิงถูกมัดไว้ราวกับสัตว์ที่จะถูกเชือด พวกทหารอีกราวสองสามคนนั้นกำลังดูหน้าตาของหญิงสาวราวกับคัดว่าจะเลือกไปบำเรอความใคร่ของพวกมันอย่างไรดี แต่ไทรเด็นหยุดที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมเป็นสีทองที่ถูกชายชั่วนั้นลากเธอดวยการจิกผม ทุกคนแม้แต่RV4ยังสัมผัสถึงอารมณ์โกรธของไทรเด็นที่ประทุได้

"แก"ไทรเด็นพุ่งไปดังลูกบอลที่พุ่งอย่างรวดเร็วและถีบคนที่จิกผมหญิงสาวที่เคยสวยงามแต่กลับมีรอยเหมือนถูกตบหน้า ก่อนที่ชายชั่วนั้นจะปลิวไปโดนกำแพง ไทรเด็นนั้นชักปืนพกไล่ยิงเหล่าทหารคนอื่นที่หว่างขาของพวกมัน พอชายคนนั้นสัมผัสกำแพง ไทรเด็นชักดาบเลเซอร์สองเล่มปักทแยงเฉียดคอทั้งสองด้ามราวกับตรึงคอไว้ และไทรเด็นถีบแขนซ้ายของมันและเอาดาบเลเซอร์ปักมือของมันและชักอีกเล่มปักที่มือขวาและหยิบดาลเลเซอร์ที่เอ็วของมันมาปักใต้หว่างขาจนมันนั้นถูกตรึงไว้ในท่านั่งยองๆ แขนทั้งสองข้างถูกปักตรึงอยู่กับที่

"คุณไทรเด็น"แลนซ์นั้นตะลึงเพราะว่าปกติในสนามรบถึงเขาจะเห็นว่าไทรเด็นมักฆ่าด้วยดาบเดียวตลอดมาแต่ครั้งนี้กลับตรึงราวกับทรมานให้ตาย
"นายทำอะไรกันไทรเด็น"นัดพูดขึ้น ปกตินายบอกว่าการฆ่าในทีเดียวเป็นการ..."
"หุบปาก"ไทรเด็นตะคอก"กับเดรัจฉานพวกนี้ต้องให้ตายอย่างธรมานดีที่สุดแล้ว"

แต่หญิงสาวนั้นพอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นแล้วค่อยๆพูดด้วยเสียงอันอ่อนแรงว่า"เสียงนี่มัน....ไอเซ็ค"

ทางเลือก(ทุกคนมีสิทธิเลือก)
1ปล่อยให้มันตายเอง
2ขอร้องให้ไทรเด็นปล่อยไป
3ฆ่ามันทันที
lancenater สมาชิก
· #1285
แลนซ์มองร่างของผู้ร้ายคนนั้นอย่างสมเพช"แกมันก็แค่สวะดีๆนี่นะ กล้ามาทำแบบนี้กับผู้หญิง ผมตกใจกับคุณไทรเด็นเหมือนกันครับว่าคุณตัดสินใจน่ากลัวมาก แต่กับเศษเดนมนุษย์ขี้เรื้อนอย่างแกนี้...."แลนซ์ชักดาบทั้งสองเล่ม และเล็งไปที่มัน"กำจัดโดยฆ่ามันน้อยไป แต่ว่าถ้าปล่อยไว้มันต้องหาทางรอดมาแก้แค้นเราแน่ๆ *******************************คงเพียงพอครับ"แลนซ์พูดคำที่โหดเหี้ยมด้วยหน้าตาเฉยเมย ท่าทางเขาจะเลือดขึ้นหน้าพอๆกับไทรเด็น แต่เขาหันไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งผมสีทองเหมือนจะพูดอะไร เขาก็เลยเดินไปหาเธอและถอดเสื้อคลุมเอาไปให้
"ไม่ต้องห่วงนะครับ เดี๋ยวทุกคนจะรอดกลับไป ตอนนั้นจะพูดอะไรก็ได้ครับ"
เขาเดินกลับไปหาร่างของเดรัจฉานตนนั้น และจ่อดาบเข้าหน้า"มีอะไรสั่งเสียมั้ย"
(ฆ่าทันที)
NAX99 สมาชิก
· #1286
ฮาคุโตะที่อยู่ด้านหน้าป้อม(หรือปราสาท)นั้นก็กำลังเคลียร์กับพวกทหารแบบปกติ แต่คราวนี้ เขาเลิกจากการงับดาบในปากและฟันพวกทหาร มาเป็นการถือดาบในมือและโจมตีอัดธาตุไฟเข้าร่างกายผ่านตัวดาบ ตามแบบถนัดของเจ้าตัว
พลันระหว่างที่สู้กันอยู่นั้น วิทยุที่เขาห้อยเอาไว้ข้างเอวเพื่อรอดูว่ามีสถานการณ์อะไรที่เขาควรรู้เปล่า เกิดส่งเสียงโหวกเหวกร้องอ้าคร้องโอ้ยออกมา ตามมาด้วยเสียงโลหะเฉือนเนื้อเฉือดเลือดเป็นช่วงๆ
ซักพักก็มีเสียงพูดคุยออกมา

"นายทำอะไรกันไทรเด็น ปกตินายบอกว่าการฆ่าในทีเดียวเป็นการ..."
"หุบปาก! กับเดรัจฉานพวกนี้ต้องให้ตายอย่างธรมานดีที่สุดแล้ว"
"กำจัดโดยฆ่ามันน้อยไป แต่ว่าถ้าปล่อยไว้มันต้องหาทางรอดมาแก้แค้นเราแน่ๆ …..”

ฮาคุโตะฟังเสียงและประติดประต่อเรื่องราวเล็กน้อย “พวกนี้ไปช่วยตัวประกันใช่ป่ะ? งั้นไอ้ตัวที่จะฆ่านี่น่าจะเป็นตัวหัวหน้านะ? อืม ไอ้ฝังนั้นเปิดวิทยุอยู่เปล่าหว่า ขอพูดหน่อยล่ะกัน”เขาคิดภายในใจ ก่อนจะหยิบตัววิทยุสื่อสารออกมาพูดใส่
“ถ้าจะฆ่าก็รีบฆ่า แต่ขออย่าง ไปทำที่ลับตาคนซะ นายคงไม่อยากให้ตัวประกันจดจำท่าทางโหดๆน่ากลัวๆของพวกนายหรอกนะ”ฮาคุโตะว่า ก่อนจะเอาวิทยุเก็บเข้าที่เดิม ปิดวิทยุกันโดนด่าตามมาและเริ่มจัดการกับพวกทหารที่ยังคงเหลืออยู่ต่อไป
“ถ้าดาเนสอยู่ ยัยนั้นก็คงทำอย่างนี้อ่ะนะ”

เลือก ฆ่าทันที
maid guy สมาชิก
· #1287
ผลโหวต ฆ่าทันที

แลนซ์นั้นมองทหารอย่างไร้ความปราณีและแทงเข้าที่หัวใจทันที ไทรเด็นนั้นทันเอาร่างของตนบังมิให้หญิงสาวผมทองนั้นเห็นร่างของศัตรูที่ร่วงลงมา ดาบเลเวอร์ที่เสียบหว่างขาไว้นั้นได้ผ่าร่างของมันเป็นสองส่วนมือนั้นขาดจากการลงของน้ำหนักและหัวที่ขาดลงเพราะแรงโน้มตัวลงจนดาบที่คอตัดหัวมันลงไป

"จบกันแค่.."

ผัวะ!

แลนซ์นั้นพุ่งไปตามแรงหมัดของไทรเด็น เลือดของแลนซ์นั้นติดที่หมัดของไทรเด็นอย่างไร้ความปราณี

"ทำอะไรกันไทรเด็น"นัดถามส่วนแลนซ์นั้นมึนงง
"แกอยากให้พวกหญิงสาวเห็นภาพแบบนี้หรือไงกัน และอีกอย่าง หากแกไม่ไปฆ่ามัน มันก็ตายอย่างช้าๆอยู่แล้ว"

แลนซ์นั้นทำอาการมึนงงและพูดว่า"แต่ว่าที่คุณทำมันก็โหดร้ายไป"
"ฉันอยากให้มันค่อยๆลิ้มรสความตายอย่างช้าๆนายเล่นทำแบบนี้คิดว่าเท่ห์หรือไงหา กับการทำตัวเป็นพระเอกฆ่ามันทิ้งน่ะ"
"ไอเซค ทำไมคุณถึงได้มาอยู่ที่นี่"หญิงสาวนั้นได้ถามไทรเด็นในขณะที่คนอื่นนั้นนั้นกำลังช่วยตัวประกัน แต่เสียงนี้ทำให้ไทรเด็นนั้นฟื้นสติ
"จำคนผิดแล้ว"ไทรเด็นปฏิเสธ
"ไม่หรอก ฉันไม่มีทางจำเธอผิดหรอก แต่ว่า"เธอดูตัวเขาที่สวมเกราะครบมือ"จริงๆแล้วเธอเป็นทหารสินะ"

ไทรเด็นไม่พูดอะไรและสั่งการว่า"พวกข้างนอก เคลียทางด้วยเราจะส่งตัวประกันออกไปที่จุดAและไทรเด็นนั้นอุ้มหญิงสาวและตามไปสมทบ



ทางด้านฝั่งเรย์

"นังจิ้งจอกนั่น"คารินพูด"ยัยอลิส แกยังไม่ตายอีกหรือไงยะ"
"ใจเย็นๆคาริน"เรย์พูด"ตอนนี้เรานั้นต้องจับกุมเจ้าหมอนั่นแล้ว"

และทุกคนนั้นบุกเข้าไปแต่ทว่าห้องบังคับบัญชานั้นกลับว่างเปล่า

"มันไหวตัวทันงั้นหรือ"เรย์พูด"งั้นทุกคน กลับไปที่จุดAคอยสนับสนุนหน่วยช่วยตัวประกันด้วย"
zeya สมาชิก
· #1288
อาเรนเต้กับRV4นั้นได้แต่ยืนมองกันอยู่เงียบๆไม่ได้พูดอะไรกับเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นเพราะทั้ง 2 เข้าใจความรู้สึกของไทรเด็นดีว่าอีกฝ่ายรู้สึกยังไง

ทางบลูกับเฟแรงค์นั้นได้แต่มองดูเรยและคารินโดนไม่พูดอะไรทั้งสองนั้นมองหน้ากันแล้วหันไปมองดูโดยรอบว่ามีอะไรให้พวกตนทำอีกบ้าง
lancenater สมาชิก
· #1289
แลนซ์กุมหน้าจุดที่โดนต่อย และก้มหน้ารับความผิด
"ที่เรื่องทั้งหมดมันเลวร้าย...เพราะความอยากเป็นพระเอกโง่ๆของผมสินะ..."แลนซ์หยุดพูดก่อนคุ้มกันตัวประกันไปยังจุด A
maid guy สมาชิก
· #1290
พวกไทรเด็นนั้นไปที่จุดA แต่เพราะเฟแรงส์และกลุ่งเฟแรงส์นั้นมัวแต่ชักช้าอยู่ บรรดาทหารเริ่มทยอยเข้าโอบล้อมมากขึ้น

"ฮาคุโตะ นัด"ไทรเด็นนั้นตะโกน "นายคุ้มกันตัวประกัน พวกฉันจะคอยต้านพวกเขาเอง"
"งั้นผมด้วย"แลนซ์นั้นพูดราวกับว่าเขาต้องการที่จะชดเชยในสิ่งที่ตนนั้นได้ทำผิดไปแต่นั่นก็อาจจะถูกเพราะว่าการกระทำของแลนซนั้นอาจทำให้ไทรเด็นไม่ถลำลึกมากเกินไป
"ตามใจละกัน"

พวกเขาคอยต้านจนตัวประกันขึนยานหมด พวกไทรเด็นจึงได้ทยอยขึ้นยานด้วยและไทรเด็นนั้นได้แต่จ้งมองไปที่อลิสที่มองตนเหมือนกัน อลิสนั้นพยายามที่จะพูดอะไรแต่ไทรเด็นกลับเบือนหน้าหนีราวกับไม่อยากเปิดเผยตัวตนของตนไปมากกว่านี้

"ไอเซค ชื่อจริงของนายคือไทรเด็นสินะ"เธอพูดก่อนที่เขาจะเดินหนี แต่ก่อนที่จะพูดมากไปกว่านี้

เพี้ยะ!

คารินนั้นตบหน้าของอลิสอย่างแรงจนหันหน้าหนี เธอมองอลิสอย่างโกรธแค้นราวกับอยากจะฆ่าหญิงสาวที่อยู่

"อย่าได้บังอาจเรียกชื่อพี่เราอีกนะ นังบ้า"
"ฉันรู้ว่าเธอคงโกรธมากสินะที่ทำให้พี่เธอเจ็บปวดหัวใจ แต่ฉันไม่มีทางเลือก"
"ทำไมละยะ"คารินพูด "เธอจะพูดโกหกอะไรก็ด้นะ แต่ว่าคงใช้กับฉันที่อ่านใจและความทรงจำไม่ได้หรอก"
"งั้นก็ดี"อลิสพูด"ฉันจะได้ส่งความจำและความจำเป็นให้ดูเลยว่าทำไม"

คารินนั้นได้เข้าไปในความทรงจำในบ้านของอลิส เธอเห็นสภาพห้องที่เหมือนจะเป็นห้องที่ไม่ได้รับการดูแลมากนัก ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนคนขี้เมาที่นอนอยู่นั้นลุกขึ้นมาและจับที่ใบหน้าของหญิงสาวและตบเข้าทีหนึ่ง

"ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ให้คบกับมัน"เขาตะคอก กลิ่นเหล่านั้นคละคลุ้งใส่หน้าของอลิสที่ร้องไห้"เจ้าคนที่อนาคตไม่แน่นอนอย่างมัน"
"แต่ว่า เขาช่วยหนูแต่เพลงนะ ถ้าไม่มีเขาหนูคงไม่ดังได้"
"ซึงเขาใช้ในการเพิ่มชื่อเสียงของเขาต่างหากเล่า และก็หากเขาเห็นว่าเธอหมดประโยชน์ก็ทิ้งไปหาคนอื่น"
"พ่อพูดเกินไปแล้วนะ"
"เรื่องปกติของวงการนี้แหละ แล้วถามจริงว่าช่วงหลังๆนี้เขาเคยมาตามนัดหรือเปล่า"
"คือ......"
"เปล่าใช่ไหม แสดงว่าเขาจะทิ้งแกแล้วเลยอ้างแบบนั้นยังไงเล่า"
"พ่อคะ เขาอาจจะติดงานแต่ว่าในครั้งต่อไปเขาจะมาแน่"
"หากเขาไม่มาอีก แกสัญญาได้ไหมว่าจะเลิกกับเขา"
อลิสนั้นนิ่งเงียบไปใบหน้าของเธอนั้นถึงจะเศร้าแต่ก็เปี่ยมไปด้วยความเชื่อใจก่อนที่จะกล่าวว่า"ค่ะ หากเขาไม่มาหนูจะบอกเลิกกับเขา"

และความทรงจำกลับมาอีกครั้งเธอนั้นกำลังคบกับชายหนุ่มที่ดูเหมือนเป็นนักธุรกิจเธอนั้นไม่อยากคบกับเขานักหรอก แต่เพราะพ่อของเธอนั้นถูกใจตอนเจอกันกับเพื่อนของเขาเลยต้องคบกัน ในตอนนี้ทั้งคู่นั้นได้มาท่องเที่ยวในเรืออวกาศสุดหรูที่ตอนนี้รายล้อมด้วยดวงดาวและกลุ่มก๊าซราวกับล่องมหาสมุทร

"ฉันคิดว่าสร้อยอันนี้เหมาะกับเธอนะ"เขาอวดสร้อยที่ประดับด้วยเพชรพลอยเรอนั้นกลับรำลึกถึงไอเซค ชายที่หายไปนานกว่าสามปีอย่างไร้ร่องรอย ถึงจะราคาถูกแต่มันกลับเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่แฝง
"ขอบคุณค่ะ"
"มันคงเหมาะกับแหวนนี้ด้วยนะ"เขาก็โชว์แหวนซึ่งมีสองวงที่เป็นทองประดับเพชรเรียงรายเหมือนกันราวกับมันสร้างมาเพื่อคู่กัน "ผมขอ....."

ปัง!

"หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ"กลุ่มกองกำลังของโปรเกรสได้บุกพร้อมถืออาวุธโดยคนที่เหมือนหัวหน้านั้นถือปืนลูกวอง พวกเขานั้นพร้อที่จะฆ่าทุกคนที่อยู่ในนี้"โชคร้ายหน่อยที่พวกแกจะต้องกลายเป็นตัวประกันให้กับพวกเรา"

แต่ไม่ทันพุดจบพนักงานบางคนนั้นได้ชักปืนของตนออกมาเช่นกัน พร้อมกับโยนระเบิดแสงเข้าใส่ซึ่งเหมือนเป็นตัวประกาศสงครามในเรือสำราญที่กลายเป็นสนามรบในพริบตา

"หนีเร็ว"ผู้ชายนั้นได้กุมมืออลิสพาหนีในขณะที่ลูกเรือและทหารนั้นกำลังต่อสู้กันในห้องโถง พวกเขานั้นวิ่งหนีไปเพื่อที่จะไปที่เรือฉุกเฉินสำหรับหนีไป

"กรี๊ด"อลิสนั้นสะดุดล้มลง แต่ผุ้ชายนั้นกลับวิ่งต่อไปราวกับไม่สนใจไปมากกว่ารักษาชีวิตของตนซึ่งหากพ่อของอลิสมาเห็นคงเรียกได้ว่าทรยศความเชื่อใจเลยก็ว่าได้

"ไม่นะ"เธอพูดก่อนที่แรงกระแทกอันรุนแรงที่มาพร้อมความเจ็บปวดทำให้เธอหมดสติในทันที


คารินนั้นตะลึงในความทรงจำที่อลิสส่งให้กับเธอ คารินมองอย่างไม่เชื่อสายตาแ่เพราะเป็นความทรงจำเลยไม่สามารถดัดแปลงได้

"เธอ"
"จะบอกไทรเด็นหรือไม่ก็แล้วแต่เธอ"

เมื่อยานนั้นจอดมาถึง เหล่านักู้ได้รับเงินค่าภารกิจและต่างแยกย้ายกันไป แต่ทว่าไทรเด็นนั้นกลับส่งข้อความบอกว่า "มีงานเลี้ยงที่บ้านข้าจะร่วมด้วยหรือไม่ก็ได้"

แต่ทว่ากลุ่มตัวประกันกลุ่มหนึ่งที่แยกออกมาโดยส่วนมากเป็นผู้ชายนั้นดเินออกมาห่างจากสถานรับรองเหล่าตัวประกัน พวกเขานั้นถอดหน้ากากหนังมนุษย์ออกมาและเปลี่ยนมาสวมใส่ปืนบ้าง ดาบบ้าง โดยเฉพาะชายที่หน้าตาแหลมราวกับจิ้งจอกนั้นถิอดาบเซเบอร์คู่และพูดเลยว่า"แผนการขั้นแรก สำเร็จแล้วเริ่มแผนการต่อไป"

สถานที่ให้เลือกไป
1บ้านไทรเด็น
2ที่พัก
3โกดังเก็บอาวุธ
4ร้านขายยาน
5ร้านขายอาวุธ
และอื่นๆตามความเหมาะสม
FroZen สมาชิก
· #1291
โซวไวซอร์ โซเดเนีย ไซเลนส์ตื่นแล้วออกมาเดินเล่นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลังจากนั้นก็ไปทำกิจกรรม(ก็หลับกันอยู่ ไม่รู้เรื่องอะไรอยู่แล้วละนะ)

โซเดเนียเดินออกไปหาแร่ธาตุ
โซวไวซอร์เดินไปดูโกดังเก็บอาวุธ เผื่อจะมีอะไรน่าสนใจ
ไซเลนส์ไปนั่นสมาธิที่สาวสาธารณะที่เจอ
zeya สมาชิก
· #1292
อาเรนเต้กับ RV4 นั้นสังเกตเห็นอะไรบางอย่างจากไทรเด็นจึงตามไปด้วย

"อาเรน....เธอคงรู้สึกแบบเดียวกับฉันสินะ"RV4ถามอาเรนเต้พยักหน้ารับ

"ฉันว่าฉันเห็นพวกเราในอตีดจากตัวเขา"อาเรนเต้พูดRV4ไม่ได้พูดอะไรอีกจึงตัดสินใจไปบ้านไทรเด็น

บลูกับเฟแรงค์นั้นตัดสินใจกลับไปที่พักเพราะอยากจะพักผ่อน

สรุป

RV4 กับอาเรนเต้ไปที่บ้านไทรเด็น

บลูกับเฟแรงค์ไปที่พัก
lancenater สมาชิก
· #1293
แลนซ์ได้รับข้อความนั้นจึงตัดสินใจไปบ้านไทรเด็นที่งานเลี้ยง เพื่อหวังว่าจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้มากขึ้น
"....."อยู่ดีๆก็มีเสียงๆหนึ่งเข้ามาในหัวแลนซ์ เขาถึงกับทรุด มันเป็นเสียงที่ประหลาดมาก
"ในที่สุดก็เจอซักที"ผู้ที่ใกล้เคียงตัวต้นแบบมากที่สุด"
"บ้าอะไรวะเนี่ย...."แลนซ์พยายามยึนขึ้นและเดินไปบ้านไทรเด็น
ray สมาชิก
· #1294
"โลนวูลฟ์ถึงHQ เข้ามาในตัวงานเรียบร้อยแล้ว"ผู้หญิงคนหนึ่งในชุดราตรียืนอยู่ที่มุมมืดของงานพูดขึ้นเบาๆ
"HQรับทราบ สแตนบายรอสถานการณ์ต่อไปโลนวูลฟ์"
"รับทราบHQ โลนวูลฟ์out"เธอเอามือออกจากหูของเธอแล้วเดินสำรวจรอบๆงาน
-----------------------------------------------
นอกอาคารจัดงานไม่ไกลนัก
"เมทัลทีมถึงHQ ถึงจุดรอรับแล้ว สแตนบายรอรับคำสั่ง"คนในชุดสีดำพูดขึ้นพลางใช้กล้องส่องดูงาน
"HQรับทราบ โลนวูลฟ์เข้าไปอยู่ในงานแล้ว เตรียมตัวรอรับสถานการณ์ต่อไป"
"เมทัลทีมรับทราบ"
NAX99 สมาชิก
· #1295
“อืม ไม่ไปล่ะกัน”ฮาคุโตะว่าขณะอ่านข้อความพอหยิบมาอ่านเสร็จก็เก็บเข้ากระเป๋ากางเกงแล้วเดินกินป๊อบคอร์นที่ซื้อข้างทางมากินต่อไป “แต่จะให้ไปนอนกลิ้งเล่นที่โรงแรมก็ใช่ที่แฮะ ไปป้วนๆเปี้ยนๆแถวโกดังก็ล่ะกัน เผื่อมีฝึกมีเฝอะอะไรได้ดูอะไรไปด้วย”
“…..หวังว่า เจ้าพวกนั้น(หมายถึงพวกดาเนส)คงไม่เป็นไรหรอกนะ”เขาว่า และก็เดินต่อไป”ว่าแต่ข้ามมิติเป็นว่าเล่นแบบนี้ มันจะมีไอ้อะไรนะ ไซน์พาราโด๊กอะไรนั้นหรือความจำทับซ้อนอะไรด้วยเปล่าล่ะนี่”
maid guy สมาชิก
· #1296
Event1

แลนซ์หลังจากที่เดินสุ่มสี่สุ่มห้าในสวนหรือป่าของบ้านไทรเด็นก็ได้สะดุดกับเชือกเส้นหนึ่งที่ถูกพรางด้วยสีเขียวเข้าให้

ฉึก

ธนูไม้นั้นผ่านหน้าของตนจนปักเข้าที่ต้นไม้ข้างๆ แลนซ์นั้นมองที่ปลายจมูกของตนที่โดนถากเล็กน้อย

"แบบนี้อย่าบอกนะว่า"

ห่าฝนธนูนั้นได้แห่กันลงมาจนแลนซ์นั้นแทบจะวิ่งหนีไม้ทัน

"แว้ก ทำไมเราต้องเจอแบบนี้ด้วยวะเนี่ย"แลนซ์นั้นวิ่งสู้ฟัดจนไปติดกับดักตาข่ายจนยกขึ้นและเขาตัดมันลงมาก่อนที่ท่อนซุงจะเข้ากระแทกกับตน

"นึกว่าไม่รอดเสียแล้ว"
"โฮก!"เสือขนาดมหึมานั้นพุ่งเข้าขย้ำเข้าที่ด้านหลังของแลนซ์อย่างรวดเร็วราวกับไม่ให้พัก

"ถัดจากกับดักก็เป็นเหยื่อเสืองั้นหรือ"แลนซ์บ่น"จากไปกินอาหารกลายเป็นไปเป็นอาหารแล้ว"
"หยุดก่อนทามะ"เสียงไทรเด็นดังออกจากปลอกคอ"นั่นแขกของเราเอง"
"เอ๋"แลนซ์นั้นงงเพราะโดนเสือลากต่อไป
"จะโดนอะไรอีกเนี่ย"
"เขาแค่ลากท่านไปร่วมงานเท่านั้นเอง"คารินพูดผ่านปลอกคอของทามะ

ไทรเด็นที่ตอนนี้สวมชุดนอกพร้อมใส่คอนแทคเลนส์สีฟ้ากับบรรดาเหล่าแขกมากมายพากันมา เขาไม่ค่อยชอบใจที่เหล่าแขกมามากเพราะเขาหวังจะจัดงานเงียบๆเท่านั้นเพราะเป็นงานวันเกิดของไทรเด็น แต่เพราะว่าเขาในฐานะของไอเซค นักดนตรีชื่อดัง บรรดาแขกจึงมีมากเหลือเกิน

"ทำตัวตามสบายก็ได้"เขาพูดกับนักสู้ที่ปลอมตัวเป็นแขก"ยังไงเสียผู้บุกรุกคงโดนเจ้าทามะขย้ำหากบุกเข้ามาจริๆหรอก"

แต่พองานเลี้ยงใกล้เลิก ไทรเด็นนั้นแต่งชุดออกไปข้างนอกพร้อมแบกเครื่องดนตรี แต่ก่อนที่จะไปได้นั้น
"จะไปบ้านเธอคนนั้นสินะ"RV4ทักไทรเด็น
"เดาเก่งนะเจ้าหุ่นเหล็ก"
"ไม่ต้องบอกก็รู้"
"นายคงไม่ตามมาสินะ"
"ตามไม่ตามฉันก็รู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

ไทรเด็นไม่ว่าอะไรแต่ก็ออกไปจากบ้าน แต่ก็ยังไม่พ้นสายตาของนัดและนักสู้บางคนที่แอบตามเขาไป

ไทรเด็นนั้นขับมอเตอร์ไซจนกระทั่งไปถึงบ้านหลังหนึ่ง เขาถอดหมวกกันน็อคออกพร้อมเปลี่ยนมาใส่แว่นดำ แต่ก่อนที่จะเข้าไป

"ออกมาซะพวกสอดรู้สอดเห็น"
"ว้า โดนจับได้เสียแล้ว"นัดและอาเรนเต้ออกมา
"นายจะไปจีบเธออีกรอบหรือไง"นัดพูด
"ฉันยังคงรักอลิสอยู่ ไม่รู้เพราะอะไรจึงยังรักอยู่เพราะเธออาจเป็นคนสอนให้ข้ารู้จักความรักข้าเลย...."
"แล้วแต่นายแล้วกันนะ"
"ไทรเด็น"อาเรนเต้พูดบ้าง""ถ้านายไปแล้วคนที่รักนายเท่าๆที่เธอคนนั้นรักนายต้องรับผลกรรมเพราะการกระทำบ้าๆของนายไปด้วยละ"และเธอก็โชว์รอยสักของเธอที่เป็นอัขระเวท ไทรเด็นจ้องมองเล็กน้อย
"นี่อะไร"
"รอยสักตราต้องสาปของนักโทษประหาร"
"แล้วไง"ไทรเด็นพูดเฉยๆ "ไม่รู้ว่าพวกเธอเคยทำอะไรแต่เมื่ออยู่กับเรา พวกเธอคือพันธมิตร"
"แต่สิ่งที่ฉันทำ.....ลากครอบครัวฉันไปตายด้วยยังไงละ"เธอพูดพร้อมกับนิ่งเงียบสักพักก่อนที่จะเอ่ยต่อด้วยเสียงสั่นเทา"เพราะฉันกับคนรักของฉันเป็นคนละเผ่าพันธุ์ก็เท่านั้น ทุกคนในครอบครัวฉันเลยต้องมาตายเพราะช่วยฉันกับคนรัก"
"จะระวังละกัน และตามอย่างห่างๆแล้วกัน"

ไทรเด็นนั้นเอาก้อนหินปาใส่หน้าต่าง อลิสนั้นเปิดออกมาพร้อมจ้องมองไทรเด็น เขาเปิดเครื่องดนตรีและบรรเลงเพลงอีกครั้ง

เล่นวิดีโอ YouTube

เมื่ออลิสนั้นได้ยินเสียงเพลง เธอก็ร่ำไห้ราวกับรำลึกถึงวันที่พวกเขาคบกัน เธอนั้นเสียใจกับการเลือกที่พ่อของเธอทำให้เธอนั้นต้องเศร้าเสียใจ ไทรเด็นจึงหยุดบรรเลง

"ทำไม"เธอพูดพร้อมน้ำตา"เธอยังมาที่นี่อีก"
"เพราะฉันนั้นต้องการเธอ"
"แม้ว่าฉันจะจะเคยทำให้เธอเสียใจมาหนหนึ่ง"
"เพราะเธอเป็นคนสอนให้ฉันรู้จักกับความรัก"
"แม้ว่าฉันนัั้นต้องมลทิลแล้ว"
"เพราะเธอคือเธอ แม้ว่าจะเปลี่ยนไปสักแค่ไหน ตัวเธอก็คือตัวเธอที่ฉันรัก"
"แก"เสียงผู้ชายดังจากในห้อง "หายไปกว่า3ปีแกยังมีหน้ามาหาอีกหรือ"
ชายที่เหมือนเป็นพ่อของอลิส เขาเป็นชายหน้าบานและคางบุ๋มราวกับหนุ่มอเมริกามองลงมาพร้อมปืนลูกซอง
"ไม่นะพ่อ อย่านะ"
"เงียบไปเลย"เขาผลักอลิสล้มลงในห้องของเธอที่ประดับด้วยของใช้สำหรับผู้หญิงก่อนที่จะหันปืนไปทางไทรเด็น

แต่เขาก็หายไปแล้ว

"นี่มันอะไรกัน"

แต่เขาสัมผัสจิตสังหารได้ก่อนที่จะโดนไทรเด็นที่โหนหน้าต่างถีบเข้าที่กลางลำตัว เขาพุ่งไปอย่างรวดเร็วก่อนที่จะทันคว้าปืนและจ่อที่ชายที่เป็นพ่อของอลิส

ทางเลือก(ผู้ที่ไปบ้านไทรเด็นเท่านั้นที่เลือกได้)
1ตะโกนห้าม
2อยู่เฉยๆ

Event2
โซไวซอร์และฮาคุโตะที่ไปที่โกดัง เขานั้นกำลังหาของแต่ทว่ากลับเจอกับกลุ่มที่มาก่อน

"หาให้ดีๆสิ ดาบที่ตีขึ้นมาใหม่สำหรับไทรเด็น"
"ทำไต้องหากันด้วย"
"เพราะนั่นเป็นของที่ตีขึ้นสำหรับมันไงไอ้โง่ ขืนมันได้อาวุธที่เหมาะมือมีหวังพวกเราได้ตายหมดไง และอย่าลืมว่าต้องทำลายโกดังด้วยเพื่อทำลาย"

พวกเขากำลังทำการปล้นและทำลายคลังอาวุธนั้น ทหารศัตรูที่คอยเฝ้าระวังนั้นได้เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เข้ามา เธอสวมกระโปรงยาวถึงเข่่า ไหล่นั้นเปลือยเปล่าแต่สวมถุงมือยาวพร้อมแผงวงจรที่ติดที่ท่อนแขนและยังติดหูแมวอยู่ ที่อ้อมกอดมีเด็กทารกเพศชายอยู่

"จับมัน"ชายหน้าที่เหมือนจิ้งจอกสั่ง ชายที่น่าจะเป็นนักรบถือปืนตรงเข้าไปจับ

"อย่างนะ"ซอร์นั้นยิงใส่ทหาร แต่ทว่านั่นทำให้พวกเขานั้นถูกเผยตัวเสียแล้ว

"จัดการมัน"ชายหน้าแหลมคล้ายจิ้งจอกนั้นสั่ง ทหารสามนายนั้นยิงปืนกลกราดใส่ซอร์และอีกหนึ่งถือดาบเลเซอร์ตรงไปยังฮาคุโตะด้วย
ray สมาชิก
· #1297
"HQนี่โลนวูลฟ์ เริ่มมีการกระทบกระทั่งขึ้นในพื้นที่ ไม่สามารถเปิดเผยตัวได้ในเวลานี้ ขอให้ระวังไว้ด้วย"
"นี่HQรับทราบ"

(โลนวูลฟ์เลือกอยู่เฉยๆ)
---------------------------------------
"นี่เมทัลทีมถึงHQ เกิดการต่อสู้ขึ้นที่คลังเก็บอาวุธ ขอคำสั่งด้วยเปลี่ยน!"
"HQถึงเมทัลทีม ให้เมทัลทูเข้าปะทะกับศัตรูในพื้นที่เก็บอาวุธโดยให้เมทัลธรีสนับสนุน ส่วนเธอยังคงต้องสแตนบายอยู่ตรงนี้over"
"เมทัลวันรับทราบ"

(เมทัลทีมแยกกำลังไปช่วยที่คลังอาวุธ)
NAX99 สมาชิก
· #1298
“เอ่อ กำลังอยากหาเรื่องคลายความหนาวเล่นอยู่พอดีเลย”ฮาคุโตะว่าใช้มือตะครุบหยิบป๊อบคอร์นก้อนใหญ่เข้าปากกรุบๆ ก่อนจะปาที่เหลือใส่หน้าตัวทหาร พร้อมกับจังหวะเดียวกันก็ใช้แขนกลซัดที่หน้า
แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะมีความว่องไวพอตัว เขาเบือนตัวหลบหมัด และหมุนตัวมาฟัน แต่ฮาคุโตะเตะน่องขาอีกฝ่ายให้การหมุนตัวสะดุดลง ก่อนเขาจะใช้มือสองข้างจับไหล่ฝ่ายตรงข้ามไม่ให้ขยับไปไหน และเอาหัวโหม่งใส่ แต่ทหารฝั่งศัตรูนั้นก็ต่อยเข้าที่ท้องน้อยของเขาและผละออกมา

“น้อย แต่คุณภาพดี เอ่อ ถ้าไอ้คุณอินเชสอยู่ตรงนี้ ต้องว่าอย่างงี้แน่ๆ”เขาบ่นเล็กน้อย พลันหันไปมองหญิงสาวที่อยู่ข้างหลังเขา ฮาคุโตะมองหน้าพินิจพิเคราะห์เธออยู่ครู่หนึ่งเหมือนนึกอะไรออก

“เดี้ยวนะ ทำไมตูคุ้นๆจำได้ว่าแวนโซเคยเล่าว่ามีช่างหูแมวสร้างยานอยู่คนหนึ่งด้วย ทำไมตูรู้สึกว่าใช่คนนี้ล่ะเนี่ย แต่เอาเหอะ ยังไงคนเดือดร้อนต้องช่วย ให้หนีไปคงไม่ดีแน่ แถวนี้อาจมีพวกมันป่วนเปี้ยนอยู่รอบๆไปด้วย”ฮาคุโตะคิดภายในใจ ก่อนจะหันไปพูดกับผู้หญิงคนนั้น
“นี่เธอ ไม่รู้นะว่าเป็นใคร หรือเก่งรึเปล่า แต่คงไม่ดีถ้ามีเด็กทารกอยู่ด้วยอ่ะนะ เอาเป็นว่าไปหาที่หลบกำบังดีๆล่ะกัน อย่าให้คลาดสายตาฉันหรือต้องให้ดมกลิ่นตามหาเชียวนะเฟ้ย” จังหวะที่พูดอยู่นั้น ทหารอีกฝ่ายก็เอาดาบเลเซอร์มาฟาดใส่เขาแล้ว ฮาคุโตะเอาดาบที่ติดตรงแขนมารับ และปัดดาบออกไป
“เอ้อ อัดไอ้พวกนี้ให้น่วม และจับไปให้พวกไทรเด้นจัดการเอาเองล่ะกัน”ฮาคุโตะบ่น ขณะรอตั้งรับการโจมตีถัดไป
zeya สมาชิก
· #1299
"ไอ้เจ้าบ้า......"อาเรนเต้ตะโกนลั่นพลางเงื้อมือจะวิ่งไปหมายจะตบหน้าไทรเด็นสักฉาดซึ่งไทรเด็นเองดูเหมือนว่าจะเตรียมตั้งรับทั้งๆที่ปืนยังจ่อหัวพ่อของอลิสอยู่แต่ทว่า

"หยุดนะอาเรน!!!"RV4ที่อยู่ๆก็โผล่มาจับมืออาเรนเต้เอาไว้หญิงสาวผมสีเขียวหันไปมองหน้าแอนด์ดรอยคนรักของตน

"แต่ว่า.....RV4 จะให้เจ้าบ้านี่มันฆ่าคนๆนี้งั้นเหรอ...ไอ้คำว่าศักดิ์ศรีของนักรบที่หมอนั้นภาคภูมิใจนั้นละ.....แล้วถ้าเจ้าบ้านั้นรักผู้หญิงคนนั้นจริงๆทำไมถึงจะฆ่าพ่อของผู้หญิงคนที่ตัวเองรัก....ทำแบบนั้นคนที่รู้สึกผิดที่สุดไม่ใช่ผู้หญิงคนที่เจ้าบ้านั้นรักเหรอ"อาเรนเต้พูดด้วยน้ำเสียงปวดร้าวส่วนที่เธอปกปิดรอยสักเอาไว้นั้นเผยให้ไทรเด็นเห็นอีกครั้ง RV4ได้แต่นิ่งเงียบ

"ฉันรู้..."RV4พูดดวงตาสีเขียวนั้นมองไปที่ไทรเด็นแล้วโอบกอดร่างของอาเรนเต้ที่ประหนึ่งจะร้องให้เอาไว้แอนดรอย์ร่างยักษ์นั้นมองไทรเด็นไม่วางตา

"ถ้านายรักผู้หญิงคนนั้นจริงๆ....ก็อย่าทำให้ผู้หญิงคนนั้นรู้สึกผิดเพราะมีนายเป็นต้นเหตุ"RV4พูด

สรุป

เลือกที่จะห้าม
lancenater สมาชิก
· #1300
แลนซ์มองร่างของชายผู้ถูกปืนจ่อเอาไว้"ผมก็เห็นด้วยกับคุณอาเรนเต้นะครับ ถ้าทำร้ายเขาแบบนี้ คิดว่าเธอจะดีใจเหรอครับ ถึงผมจะไม่ค่อยสบอารมณ์กับท่าทางเขาก็ตามเถอะนะ แต่ว่าเพื่อคุณอลิส ไว้ชีวิตเขาเถอะครับ ถ้าเขาจะทำอะไรคุณขึ้นมาก็แค่หาหลักฐานพิสูจน์ให้คุณอลิสเห็นแล้วก็จัดการตามเหมาะสมทีหลังล่ะครับ ส่วนคุณ เลิกบังคับลูกสาวคุณให้ตามทางของคุณซะ เธอก็มีทางของเธอนะครับ"
...............
(ห้ามไทรเด็น)