LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 30 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
FroZen สมาชิก
· #1341
โซวไวซอร์เห็นว่ามีคนอื่นไปลุยกับทหารที่ดูท่าทางมีฝีมือไปแล้ว เขาก็ทำการโจมตี
ใส่พวกทหารเผ่าโปรเกรสคนอื่นด้วยปืนสายฟ้าและปืนเลเซอร์ด้วยทิศทางในระยะไกล
เพื่อไม่ให้มาทำร้ายคู่แม่ลูกเนียสได้ ส่วนเหตุผลนั้นไม่มีอะไรพิเศษหรอก แค่อยาก
ช่วยเท่านั้นเอง

----

ไซเลนส์เห็นแลนซ์พุ่งหายไป เธอก็วิ่งตามอย่างรีบร้อน พอไปถึงเธอกลับหาแลนซ์ไม่เจอซะแล้ว
แต่กลับเจอไทรเด็นที่จู่โจมอยู่แทน ทำให้เธอประหลาดใจมาก..ว่าทำไมเข้าไปกับฝ่ายตรงข้ามได้
ทั้งๆที่เขาน่าจะเป็นวีรบุรุษของเผ่าเฮอร์โรเคส รูปปั้นที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองนั่นบ่งบอกได้เป็นอย่างดี

การที่วีรบุรุษของเมืองไปอยู่ฝั่งตรงข้าม หมายถึงเราเป็นฝ่ายผิดงั้นหรอ? นักบวชสาวเม้มปากก่อน
ที่เพิ่งจะรู้ตัวว่าอยู่ท่ามกลางสนามรบ กระสุนเฉี่ยวเธอไปเล็กน้อยก่อนที่จะกางบาเรียครอบตัวได้ทัน
ขณะเธอหลับตาลงและมีความทรงจำบางอย่างย้อนคืนกลับมา..

"ไม่มีฝ่ายใดผิดถูกหรอก" ชายผมน้ำเงินพูดด้วยน้ำเสียงโทนเดียวกำลังพิงตัวอยู่หลังโบสถ์
เขาหันมามองไซเลนส์ด้วยสีหน้าอันเรียบเฉยแล้วเอ่ยปากออกมา "เจ้าว่าฝ่ายที่ผิดคือคนที่ทำผิดงั้นหรือ
ไม่ใช่.. เจ้าว่าฝ่ายที่ทำผิดคือคนที่ฆ่างั้นหรือ.. ไม่ใช่หรอก.. เจ้าว่าคนที่แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม
เป็นคนผิดงั้นหรือ ไม่ใช่หรอก...."

เขาเลิกพิงผนังแล้วหันมาหาไซเลนส์ "คนที่ทำตรงข้ามกับเราแล้วมีผลร้ายกับเรา นั่นคือฝ่ายที่ผิด.."


เมื่อลืมตา ความทรงจำก็ถูกตัดขาดไปอีกครั้ง แต่ไซเลนส์ยังคงจำได้อยู่ ....จากคำสนทนาในความทรงจำ
ทำให้เธอเกิดความลังเลขึ้นในใจ หากช่วยผิดฝั่งอาจจะเป็นการสนับสนุนฝ่ายตรงข้ามให้ทำร้ายเพิ่มขึ้นอีกได้
นักบวชสาวจึงเลือกที่จะถอยไปห่างๆไปฟังข่าวสารก่อน และเมื่อเธอรับรู้อะไรมากขึ้น เธออาจจะตัดสินใจได้
มากกว่าตอนนี้ิ...

เมื่อคิดได้แบบนั้นเธอจึงถอยห่างออกมาจากสนามรบกลับไปในฐาน

------------------------------------------------

ส่วนปีศาจสาวโซเดเนียนั้น.. ผลอยหลับไปด้วยอาการที่เหนื่อยเกินเหตุ ถ้าให้ถามว่าเธอจะเลือกข้างหรือไม่
ก็คงตอบว่า "ส่วนใหญ่ไปทางไหนเราก็ไปทางนั้นละค่ะ!" เพราะเธอเชื่อว่า ถ้าไปกับคนที่มากๆแล้วจะมีสิ่งที่
ดีอยู่เสมอตลอดมา

ปีศาจสาวเป็นคนที่คิดน้อย แต่กระทำเยอะเป็นส่วนใหญ่ นั่นเป็นเพราะเธอมีชีวิตเพียงแค่การต่อสู้และ
หาอาหารประทังชีวิตไปวันๆเท่านั้น อีกทั้งโลกของเธอไม่มีการแบ่งฝักฝ่ายในเรื่องการขัดแย้ง
ด้วยโลกที่สงบสุขขนาดนั้น ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ทำให้เธอกลายเป็นคนแบบนี้ เธอเองเป็นคนที่จิตใจดี
ถ้าเจอใครที่ขอร้องความช่วยเหลือ เธอก็จะไม่รีรอที่จะไป

ตอนนี้โซเดเนียอยู่กับกลุ่มพวกที่มาจากต่างมิติเหมือนกันมานาน และกลุ่มต่างมิตินี้ทำให้เธอเชื่อว่า
จะพาไปสิ่งที่ดีได้ เธอจึงเลือกที่จะช่วยฝ่ายคนที่รู้จักเยอะกว่า ซึ่งหมายความว่าเธอตัดสินใจที่จะไป
ช่วยเหลือเนียสและเอ็ด

ถ้าหากเธอตื่นละก็นะ...

==================================================

โซวไวซอร์(ช่วยเหลือเนียสและเอ็ด(เผ่าเฮอร์โรเคส))
โซเดเนีย(ช่วยเหลือเนียสและเอ็ด(เผ่าเฮอร์โรเคส))
ไซเลนส์(ไม่เข้าข้างฝ่ายใด)
maid guy สมาชิก
· #1342
"เจ้าบ้า"เนียสเอ่ยตอนที่แลนซ์นั้นพุ่งไปฟันไทรเด็น การกระทำดังกล่าวทำให้ไทรเด็นนั้นเสียจังหวะ ชั่วพริบตาเดียวกันนั้นเฮทยิงใส่หัวใจของไทรเด็นที่รอยกากบาทที่แลนซ์ฟันไว้ การโจมตีดังกล่าวทำให้หัวใจของไทรเด็นนั้นเสียหายอย่างสมบูรณ์และร่วงหล่น และจากความร้อนจากการยิงทำให้พลังงานเกราะของเขานั้นระเบิดกลางอากาศ

ไทรเด็น เดอุสพรามเสียชีวิต

การตายของไทรเด็นนั้นถึงจะทำให้พวกโปรเกรสถอยทัพก็จริง แต่นั่นทำให้เกิดข้อผิดพลาดอันใหญ่หลวง แผนการที่เชสวางไว้เพื่อช่วยลูกชายผิดพลาดเพราะการกระทำเพียงชั่ววินาที บัดนี้ตระกูลเดอุสพรามสิ้นค่า คารินและเรย์ได้แต่ซ่อนตัวในปราสาท

เผ่าโปรเกรสใช้ความตายของไทรเด็นประกาศเจตจำนงของตัวเองโดยใช้ไทรเด็นที่จงรักภัคดีที่สุดยังยอมรับ ทหารเฮอร์โรเคสนั้นจึงเข้ากับโปรเกรสและสังหารกษัตร์ของตนตามคำสั่งของหัวหน้าโปรเกรสที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด เฮทพยายามที่จะลอบสังหารแต่ผิดพลาด เขาสู้กับกองทหารเพียงผู้เดียวและตายด้วยน้ำมือของเอ็ด ลูกชายตัวเองที่เชื่อในกองทัพโปรเกรส ส่วนเรย์และคารินพยายามสู้กับผู้บุกรุกและถูกจับตัวไว้ ในตอนนี้ไม่ต่างไปจากเครื่องมิอระบายอารมณ์ทางเพศของทหารพร้อมคนรับใช้คนอื่นๆ พวกเธอถูกจำคุกใต้ดินในปราสาทของตนเอง เชสนั้นถูกฆ่าตาย ศพของเขารักษาไว้แต่ถูกเหยียดหยามต่างๆนาๆ

ในที่สุดเมื่อเผ่าเฮอร์โรเคสล่มสลาย เผ่าโปรเกรสได้ประกาศเจตจำนงที่แท้จริงคือ การยึดครองด้วยกำลังเพียงอย่างเดียว ส่วนเรื่องที่ไทรเด็นเล่านั้นเป็นเรื่องเมื่อร้อยกว่าปีก่อนที่ยกเลิกไปแล้วพร้อมประหารผู้ที่เป็นต้นคิดรวมถึงกษัตริย์ในยุคนั้น เดรโก้ที่ต่อสู้ภายในจิตใจของตนสำเร็จได้กลับมายังดวงดาว เขาพยายามสู้จนถูกล้อมด้วยเหล่ากองยานและพยายามสู้จนตายพร้อมกับเนียสและเอ็ดที่เปลี่ยนใจ เมื่อศัตรูคนสุดท้ายได้จากไป เหล่าโปรเกรสจึงยึดครองจักรวาลสำเร็จและยึดครองมิติอื่นๆด้วย

ที่เดียวที่ปลอดภัยคือมิติแห่งการต่อสู้ของเทล

Bad End
zeya สมาชิก
· #1343
(ได้รับอนุญาติจากเมดกายแล้วในการลงโทษครั้งนี้แล้ว)

แลนซ์ลืมตาตื่นขึ้นมาในโลกที่มีแต่สีขาวจนมองไม่เห็นอะไรสักอย่างนอกจากตัวเอง

"คุณทำอะไรของคุณ....."แลนซ์ได้ยินเสียงๆหนึ่งดังขึ้นเข้าหันไปเห็นเด็กหนุ่มผมสีเงินดวงตาสีฟ้าอมม่วงในชุดเสื้อลายเพลิงแขนกุดปกขนเฟอร์สีขาวมองกลับมาที่แลนซ์ด้วยสีหน้าไม่พอใจข้างกายเด็กหนุ่มนั้นคือเด็กสาวที่เหมือนจะเคยเห็นเป็นร่างที่เฟแรงค์เคยเลียนแบบมาแต่ร่างของเด็กสาวตรงหน้านั้นใส่ชุดสีแดงไม่ใช่สีดำซึ่งนั้นก็หมายถึงร่างต้นแบบนั้นเอง

"ผม...."แลนซ์นั้นมองหน้าเด็กหนุ่มแล้วพยายามนึกและในที่สุดเข้าก็นึกถึงเหตุการ์ณที่ทำให้ทุกอย่างมันดิ่งลงเหวเพราะตัวเขาเอง

"ผมไม่คิดเลยนะว่าคุณน่ะจะทำอะไรไม่คิดถึงเหตุการ์ณที่จะเกิดขึ้นน่ะ......เพราะความอยากทำตัวเป็นวีรบุรุษจนไร้สมองของคุณ...."เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงกร้าวร้าวและเดือดดาลจนเด็กสาวที่ยืนอยู่ด้วยจับแขนเขาเบาๆ

"เซออน...."เสียงของเด็กสาวเรียกทำให้เด็กหนุ่มนั้นเย็นลงเซออนถอนหายใจออกมาแรงๆดวงตาสีฟ้าอมม่วงมองไปที่แลนซ์

"ถ้าคุณอยากประกาศความเก่งกาจนักละก็งั้น....ลองเอาชนะผมให้ได้ละกันถ้าทำได้นะ....มูมุ๊.....เธอกลับไปก่อนก็ได้นะ..."เซออนพูดเด็กสาวพยักหน้าแล้วร่างของเด็กสาวก็สลายหายไปตอนนี้ในมือของเซออนปรากฎสิ่งที่ดูรูปร่างไม่ออกว่าเป็นอะไรออกมา

"ผมน่ะเกลียดพวกที่คิดว่าตัวเองจะต้องเป็นวีรบุรุษแล้วทำให้ผู้คนต้องมาเจอเรื่องบ้าๆแบบนี้"เซออนพูดเด็กหนุ่มผมเงินพุ่งเข้าใส่แลนซ์ทันที

Boss

เซออน HP 100%
ray สมาชิก
· #1344
"......"/"......"มีเพียงความเงียบภายในห้องประชุมที่เต็มไปด้วยทหารดัดแปลงพันธุกรรม
"...ไครก็ได้ช่วยบอกฉันทีซิ...ว่ามันเกิดอะไรขึ้น"นาตาช่าถามขึ้น ก่อนหน้านี้เธอสวมหน้ากากดัดแปลงพิเศษเพื่อการแทรกซึมและเพื่อการสื่อสารที่ดียิ่งขึ้น ในตอนนี้เธอไม่ได้ใส่มันเธอจึงต้องกลับมาพูดช้าๆเช่นเดิม
"นั่นสิ! ฉันกำลังจะถึงตัวนาตาช่าอยู่เพื่อเอาหูแมวนี่ไปสวมอยู่แล้วแท้ๆเชียวนะ!"รินพูดขึ้นพลางโบกหูแมวสีดำในมือของเธออย่างน่าเสียดาย เธอเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่มโดยน้อยมากกว่าไรคอฟสองปี มีผมสีดำสนิทและนิสัยที่ร่าเริงเหมือนเด็ก
"ริน..ขอร้องล่ะ เห็นแก่ไรคอฟกับฉันคนนี้ที่อยู่ทีมเดียวกันกับนาตาช่าด้วยเถอะ"โรซ่าพูดขึ้นพลางเอามือนวดขมับ
"พวกฉันกำลังจะกลับไปที่จุดถอนกำลังอยู่เลยนะ แล้วนี่จู่ๆมิติเล่นล่มไปแบบไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้มันจะเหนือความคาดหมายไปไหนกัน?"มิคาอิลพูดขึ้นพลางจิบชาดำ
"ก็เพราะว่ามีปัจจัยที่อยู่เหนือมิติของพวกเราเข้ามาเกี่ยวด้วยน่ะสิ"อลิสพูดขึ้นพลางทำท่าที่ดูเหมือนจะไม่พอใจแต่เพราะหน้ากากกันแก็สของเธอจึงไม่มีไครนอกจากคนที่นี่ดูออกว่าเธอแสดงอารมณ์แบบไหนออกมา "หูแมวนั่นฉันอุตส่าห์ไปขอร้องแซคให้ทำแบบที่มันจะกลายเป็นหูจริงๆเมื่อโดนสวมแท้ๆเลย"
"....ปัจจัยที่อยู่เหนือมิติของพวกเรา...งั้นหรือ?"เรเว่นพูดขึ้นอย่างช้าๆแต่น้ำเสียงชวนเสียวสันหลัง เขามีผมสีดำและแผลเป็นจางๆเหนือตาขวา
"อย่าเครียดไปหน่อยเลยน่าเรเว่น ก็รู้อยู่ว่าไม่พอใจแต่ช่วยเลิกทำหน้าแบบนั้นใส่คนอื่นจะได้ไหม"คราวนี้เป็นซิกมุนต์ เขามีผมสีน้ำเงินและรอยยิ้มที่ดูจะแปะติดอยู่อย่างถาวรบนหน้าของเขา
"เอาล่ะครับ ผมว่าเรารีบจบการประชุมนี้ก่อนแล้วรอให้อารมณ์ทุกคนเย็นลงก่อนจะได้ไหมครับ"ไรคอฟพูดขึ้นพลางเหงื่อตก พวกเขาทุกคนยกเว้นรินนั้นล้วนมีประสบการณ์มากกว่าเขาทั้งสิ้นแต่พวกเขากลับทำตัวราวกับไม่แคร์ภาพลักษ์ของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย เหนือสิ่งอื่นใดนั้นคือเขากลัวว่าห้องนี้จะกลายเป็นลานประลองภายในไม่ช้านี้ถ้าพวกเขายังคงโมโหกันอยู่
"นั่นสินะครับ"ซิกมุนต์สนับสนุนไรคอฟโดยมีโรซ่าและมิคาอิลพยักหน้าตอบ ห้องประชุมเงียบไปเล็กน้อยก่อนที่อลิสจะพูดขึ้น
"เช่นนั้นการประชุมครั้งนี้จะเลื่อนไปเป็นครั้งหน้า เอาล่ะทุกคนพักได้!"เธอพูดขึ้น แต่ในขณะเดียวกันก็ส่งสัญญาญให้กับริน

"มีช่องว่าง!!!"รินนั้นตะโกนขึ้นพลางพุ่งเข้าใส่นาตาช่าหมายจะสวมหูแมวให้เธอ
รินนั้นเป็นสายความเร็วที่เหนือยิ่งกว่าไรคอฟแต่ขาดพลังทำลาย เธอจึงทดแทนมันด้วยความแม่นยำและปฏิกิริยาตอบสนองแทน ทว่าทั้งหมดนั้นก็ไม่อาจสู้ประสบการณ์และปฏิกิริยาตอบสนองที่ไวยิ่งกว่าของนาตาช่าได้ รินนั้นโดนจับล็อกข้อมือไพล่ไปด้านหลังทั้งสองข้างอย่างไม่ยากเย็นนัก
"...otkazano(ขอปฏิเสธ)"นาตาช่านั้นจ้องเขม็งไปที่ริน แต่ก่อนที่เธอจะทำอะไรไปได้มากกว่านั้น เธอก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาสวมอยู่บนหัวของเธอเสียก่อน
"อื้ม ใส่แล้วดูน่ารักอย่างที่ว่าจริงๆนั่นแหละ"ซิกมุนต์นั้นพยายามกลั้นขำพลางมองสำรวจผลงานของตน
"ใช่แล้วล่ะ นาตาช่าน่ารักที่สุดเลยล่ะ!!"รินตะโกนเสียงดังลั่นพลางกอดรัดตัวนาตาช่า โดยไม่แยแสจิตสังหารที่แผ่พุ่งออกมาจากตัวเธอเลยแม้แต่น้อย
"vkhodyashchiy(incoming)!!!"ไรคอฟตะโกนพลางดึงตัวโรซ่าและมิคาอิลออกจากห้องอย่างหัวซุกหัวซุน

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะต้องหาห้องประชุมใหม่จริงๆแล้วล่ะ
lancenater สมาชิก
· #1345
"...."แลนซ์มองไปที่เท้า
"........"เขาไม่พูดอะไรอีกแล้ว
"ถูก ผมทำทุกอย่างล่มสลาย และเละเทะ และไม่มีชิ้นดี และสมควรถูกรังเกียจ...."แลนซ์ชักดาบออกมา เหมือนมีเสียงด่าจำนวนมาก ก่นด่า สาปแช่ง และไล่เขาไปตายดังในหัวเขา
"ไม่มีอะไรชดใช้ได้...."เขามองไปด้านหน้า และเริ่มจ่อดาบที่คอตัวเอง
"ความตายมันเหมาะสมที่สุด...สำหรับผมแล้ว....ไอ้คนทำตัวเป็นวีรบุรุษโง่ๆ และคิดว่าตัวเองทำถูก"
.........................
"คิดจะทำยังไงกับเจ้าหมอนี่ล่ะ"ชายคนหนึ่งกำลังคุยกับเด็กหนุ่มอีกคนในที่ไกลออกไป
"......ทุกคนเกลียดชั้นจนไม่มีใครยอมรับแล้วล่ะ....."เด็กหนุ่มตอบกลับ
"ทำลายเจ้านั่นทิ้งไปเลย ตอนแรกก็เสียดายนิดๆนะ แต่ว่าคงจะดีที่สุด"ชายคนนั้นว่า
"แต่ว่าฆ่าเลยคงยังไม่จบ เดี๋ยวทุกคนก็จะมาว่าชั้นเหมือนเคย ชั้นที่คิดว่าตัวเองเก่ง ดี และหลายๆอย่าง แต่ก็เป็นสวะวันยังค่ำ เดี๋ยวจะมีการมาว่าว่าทำอะไรโง่ๆ ทำทุกอย่างล้ม ทำสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้ไปถึงสามรอบ ขยะจริงๆ ฮะๆๆๆๆๆๆ"
"เอาเป็นว่าให้หายไปชั่วคราวแล้วกัน"
............................
แลนซ์อยู่ดีๆก็แตกสลายกลายเป็นแสง หายไปจากตรงนั้น และไม่สามารถหาเจอได้อีก
.....................
เด็กหนุ่มเริ่มน้ำตาไหลออกมา และหยิบมือถือออกมาดูอะไรบางอย่าง มันเต็มไปด้วยคำด่าที่เขาไม่อยากจะอ่าน
"เอ็งทำบ้าอะไร"
"กูคิดผิดที่ให้อภัยเอ็ง"
"......"
"ทำอะไรลงไปเนี่ยแลน"
"ผม...คิดผิดจริงๆ"
"ได้ ไม่ว่าจะทำอะไรตอนนี้ก็โดนบ่นอยู่ดี ไม่ทนแล้วโว้ย!!!"เด็กหนุ่มหรือว่า"ผู้แต่ง"วางมือถือก่อนเริ่มทำอะไรบางอย่าง
..................................
แลนซ์ลุกขึ้นมาอยู่ในที่บางที่ มันไม่มีอะไรเลย มีแต่ความว่างเปล่า
"ฮะ....ฮะๆๆๆ ตายซักที ไม่มีความสูญเสียในชีวิตอีกแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆ"แลนซ์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
"เปล่าหรอก ยังไม่ตาย"ชายหนุ่มคนที่คุยกับผู้แต่งได้ออกมา
"....ที่นี่ที่ไหน"แลนซ์ถามชายคนนั้น
"ชั้นน่ะเหรอ...[ต้นแบบ]ของ[แลนซ์]ทุกคนยังไงล่ะ"
"?"
"จริงๆแล้ว จักรวาลก็มีหลายที่อย่างที่รู้ และที่ๆนายเคยมาก็เป็นหนึ่งในนั้น และที่นี่ก็คือจักรวาลที่ชั้นสร้างขึ้นเอง จักรวาลที่ทุกๆอย่างเป็นไปตามที่ชั้นต้องการยังไงล่ะ"
"...ดีจังนะ ทุกอย่างเป็นไปตามที่คิด ไม่เหมือนชั้น กลายเป็นขยะที่สมควรถูกฆ่าไปแล้ว"
"ไม่หรอก"ชายหนุ่มคนนั้นยื่นมือออกไปข้างหน้า และมีประตูปรากฎบานหนึ่ง
"นี่คือจักรวาลที่ชั้นเคยออกแบบมาแล้ว คำนวณไว้ว่าถ้านายล้มเหลวในชีวิตจนไม่มีอะไรดีซักอย่าง ที่นี่จะเป็นคำตอบของนาย ที่ๆไม่มีใครคิดจะขัดใจนาย ที่ๆไม่มีกฎระเบียบ และไม่มีคนมาว่านายซักคน นายจะทำอะไรก็ทำไป"
"....มันคงเป็นคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับสวะอย่างชั้นสินะ"แลนซ์ตัดสินใจเดินเข้าไป
"ถ้านายคิดจะกลับใจหรืออะไรก็ออกมาได้ตามสบายนะ"
และประตูก็ปิดลง..............
.......................
แลนซ์อยู่ในที่จักรวาลนี้มาหลายปีแล้ว สร้างตอนจบที่มันควรจะจบลงของแต่ละที่ๆเขาเคยทำล้มเหลว แต่มันก็ไม่ใช่ของจริง และมันก็แค่แบบจำลอง
"ชั้นมันเลวเองสินะ"
.................
ผู้แต่งได้ทำการดิ้นอย่างเป็นบ้าเป็นหลังเมื่อเห็นการรายงานสถานะต่างๆในหน้าเฟซบุ๊ค
"โอเค ชั้นพร้อมแล้ว ด่าอะไรก็มาเลย ลงโทษอะไรก็เชิญ เหนือนามธรรมอะไร เกรียนอะไร พระเอกอะไร ตัวสวะอะไร จะมาร้องไห้หรือว่างอนอะไร กูไม่ทนแล้วโว้ยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!"เขาว่าก่อนกดไปที่ช่องแชท และพิมพ์อะไรบางอย่าง.....
maid guy สมาชิก
· #1346
ในขณะที่เหล่านักรบดัดแปลงกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน ในห้องของเทลนั้นมีหนังสือสีขาวที่ไทรเด็นเคยได้พลิกหน้ากระดาษขึ้น ไทรเด็นที่สวมชุดติดแขนเสริมออกมาจากหนังสือพร้อมเรย์ที่มี6แชนและเฮทที่มี2แขน

"เหมือนว่าจะเกิดมิติบิดเบี้ยวขึ้นมานะ"ไทรเด็นทักและเดินไปที่สมุดที่เป็นมิติของตนก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันเริ่มเสียหายจากการบิดเบี้ยวของมิติ

"จะทำยังไงดี คารินและลูกเมียของเฮทอาจยังอยู่ในนี้ก็ได้"เรย์พูดกับเฮท
"ก็ไม่ยาก"ไทรเด็นเอ่ย"ก็แค่ถามเจ้าเทลว่าทำยังไง"

นักสู้ทุกคนนั้นไปที่ห้องของเทล ทุกคนตกใจเพราะไทรเด็นยังไม่ตาย

"หมายความว่าอะไร"ใครสักคนทัก"ทำไมนายไม่ตายฎ
"คงเพราะออกมาจากห้วงมิติครละเวลาละมั้ง แต่ที่แน่ๆคือว่าพวกนายทำการหยุดพักร้อนของฉันหายไปเลยนะเฟ้ย"และไทรเด็นหยิบเล่มเก่ามาวางบนหนังสือสัขาว สักพักหนึ่งมันค่อยๆหลอมรวมกันจนกลายเป็นหนังสือที่เป็นมิติของไทรเด็น และพวกเขาสวมเดราะในตอนที่สู้กันก่อนหน้านี้ราวกับถูกย้อนเวลาและหายไปในหนังสือพร้อมเหล่านักสู้ พวกเขากลับมาในช่วงที่เฮทเริ่มสู้กับไทรเด็นอีกครั้ง

Power

ไทรเด็นนั้นสาดกระสูนใส่อย่างไร้ปราณีเช่นเดียวกับเฮทที่สาดด้วยไรเฟิล ไทรเด็นบิดตัวหลบและกราดใส่ เฮทนั้นก็บินหลบเหล่าห่ากระสูนเช่นเดียวกัน

"ชิ หลบไวชิป"ไทรเด็นนั้นบ่นระหว่างที่ใช้ปืนกลกราดใส่ เฮทยังคงหลบหลีกเรื่อยๆ ไทรเด็นนั้นใช้มิดไซย์แทน แต่เฮทนั้นกลับใช้ปืนกลขนาดเล็กยิงใส่ทุกนัดจนระเบิด

"บ้าจริง"ไทรเด็นนั้นชะลอแหลังจขากที่เฮทนั้นยิง การระเบิดนั้นบังสายตาของไทรเด็น เขานั้นกางโล่ห์พลังงานของเขาพร้อมฝ่าแต่เฮทที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้นประทับปืนเรียบร้อย

วาบ!
ตูม!

โล่ห์พลังงานของไทรเด็นแตกเป็นเสี่ยงๆ เขาสะบัดตัวเพื่อเลี่ยงแรงระเบิดและเขานั้นใช้เรลกันยิงที่เฮททันที

ตูม!

เฮทที่หลบไม่ทันนั้นโดนเข้าที่ปืนของตน เฮทหันมาใช้ไรเฟิลที่เป็นหัวกระสูนและบินหนีไทรเด็นที่สาดกระสูนแต่เหมือนจะไม่ง่ายสำหรับไทรเด็นเพราะเฮทที่ใช้ตาเทียมประกอบลำกล้องเล็งยิงใส่ไทรเด็นที่บินตาม

"ถึงจะแรงและคล่องตัวว่า"นัดที่มาทีหลังพร้อมพวกเรย์ได้ตามมาสมทบและช่วยกันปราบเหล่าทหารโปรเกรส"แต่สักพักคง"

กระสูนของเฮทนั้นเหมือนจะหมด เฮทนั้นถอดซองกระสูนออก ไทรเด็นนั้นพุ่งเข้ามาหาทันที

"ติดกับแล้ว"เฮทนั้นตั้งปืนทันที กระสูนที่เหลือในลำกล้องนั้รพุ่งตรงไปหาไทรเด็นด้วยแรงระเบิดดินปืนในปลอกกระสูน กระสูนออกจากปากลำกล้องตรงไปยังไทรเด็น แต่เขายิ้มในทันที

กิ้ง!

ไทรเด็นใช้ดาบของตนป้องกัน เฮทที่ตะลึงพยายามหลบแต่สายเกินไป เขาโดนฟันที่ไอพ่นเสริมและร่วงลงมาแต่เรย์นั้นบินสมทบและพุ่งเข้าหาและเตะใส่แต่ไทรเด็นนั้นป้องกันด้วยดาบ

"นัด นายมาช่วยด้วยสิ"เรย์ทัก
"นัด ฉันว่านายมากับฉันดีกว่า"ไทรเด็นเอ่ย
"ไทรเด็นคราวนี้ฉันเชื่อนายนะ"นัดนั้นได้บินเข้าไปช่วยไทรเด็น แต่กำลังเสริมของเฮอร์โรเคสนั้นมีมากขึ้น ไทรเด็นจึงยิงพลุสัญญาณและหนีไปพร้อมผู้ที่สนับสนุนเขาทันที(คนที่เลือกข้างโปรเกรส)

"ทุกคน"เรย์พูด"รีบกลับกันเถอะ ตอนนี้อาการของครอบครัวฮอคอายน่าเป็นห่วง"
"รับทราบ

-----------------------------------------------------------------------------
สรุปฝ่ายตัวละคร(สำคัญ)
เผ่าเฮอร์โรเคส
โลนวูฟ
ริน
ซอร์
ไซเล็น(ดันกลับฐานเลยให้อยู่ฝ่ายนี้)
โซเนเดีย

เผ่าโปรเกรส
เรเว่น
ซิกมุนต์

ไม่สังกัดฝ่ายใด
แลนซ์
เฟแรงส์และผองเพื่อน
ฮาคุโตะ(รอแต่งว่าอยู่ฝ่ายไหน)

ตำแหน่งที่คนจะอยู่
เผ่าเฮอร์โรเคส
1ห้องปฏิบัติการวางแผน
2คลังแสง
3โรงอาหาร
4ห้องพักของทหาร(แยกชายหญิง)
5ห้องเก็บยาน
6ห้องพยาบาล

เผ่าโปรเกรส
1ห้องไทรเด็น(และนัด)
2ห้องวางแผน
3โรงอาหาร
4โรงเก็บแร่
5ห้องเก็บยาน
6ห้องพักทหาร(แยกชายหญิง)
FroZen สมาชิก
· #1347
"หืม..เรื่องเป็นแบบนี้นี่เอง" โซวไวซอร์ที่ไปถามคนที่อยู่ในเหตุการณ์จึงได้รู้เรื่องราว
สาเหตุที่ทรยศ พร้อมกับพวกกำลังเสริมหลายคนและบางคนเป็นคนจากต่างมิติ ซึ่ง
รู้ได้จากการเปรียบเทียบลักษณะของคนที่แต่งตัวโลกนี้

โซวไวซอร์คิดหนักเพราะบางคนไม่รู้ความสามารถด้วยซ้ำว่าทำอะไรได้บ้าง แล้วต่อไป
จะเกิดเหตุการณ์อะไรก็คงจะไม่รู้อีกแล้วด้วยพลังของพรรคพวกที่เข้าไปใหม่ของอีกฝ่าย
ชายหนุ่มเกาหัวให้ยุ่งเหยิงอีกครั้ง และเดินไปมาในห้องพักของตัวเอง

"บ้าชะมัด.. คิดไม่ออกเฟ้ย" โซวไวซอร์หัวเสีย "อืม ไปคลังแสงดีกว่า น่าจะช่วยอะไรได้"(!?)
เมื่อตั้งใจหมายไว้แบบนั้นซอร์จึงเดินไปยังคลังแสงทันที

-----------------

ส่วนทางโซเดเนียถูกด่ายับเยินจากฝ่ายทหาร เพราะเธอดันหลับไประหว่างที่เขารบกัน
ปีศาจสาวที่ตัวเปื้อนดินเปื้อนฝุ่นยืนสำนึกผิดด้วยสีหน้าเจี๋ยมเจี้ยม เธอดูจ๋อยไปถนัดตา
แล้วเดินกลับไปที่ห้องของตน

นักบวชสาวไซเลนส์เริ่มเป็นกังวลขึ้นมาเมื่อไม่เห็นแลนซ์กลับมาที่ฐานสักที เธอเดินวนเวียน
ไปรอบฐาน ถึงแม้จะเหนื่อยแต่ก็ยังเดินหาต่อไป เมื่อผ่านไปนานเข้าเธอจึงเริ่มคิดไปไกลว่า
แลนซ์อาจจะตายไปแล้ว เธอเม้มปากบางๆเล็กน้อย ก่อนส่ายหัว ไม่ๆ แลนซ์อาจจะแค่หลง
ทางหรืออะไรสักอย่างแน่ๆ! นักบวชสาวกำสมุดกับปากกาแนบตัวไว้แน่น และมองท้องฟ้า
อย่างเหม่อลอย


ขอให้เขาปลอดภัย..!!

==========================================

โซวไวซอร์ (คลังแสง)
โซเดเนีย (ห้องพัก)
ไซเลนท์ (ห้อง...พัก)
ray สมาชิก
· #1348
-เผ่าโปรเกรส-

"เอาล่ะครับ คิดว่าแนบเนียนพอแล้วล่ะ"ซิกมุนต์พูดขึ้น ตอนนี้เขาสวมชุดพลทหารของเผ่าโปรเกรสหลังจากสมัครเข้ากองทัพ การเปิดเผยประวัติศาสตร์เบื้องหลังของไทรเด็นนั้นทำให้มีคนจากฝั่งเผ่าเฮอร์โรเคสมาเข้ากับฝั่งโปรเกรสไม่น้อยพวกเขาจึงสามารถแอบปะปนไปกับคนอพยพได้ไม่ยาก
"...อืม"เรเว่นตอบกลับ ทั้งคู่ตรวจเช็คเครื่องแบบอีกครั้งก่อนที่จะออกไปหาข้อมูลเพิ่มเติม

เรเว่นและซิกมุนต์ - ไปห้องพักของทหาร

---------------------------------------------------
-เผ่าเฮอร์โรเคส-
"อย่างอนไปหน่อยเลยน่า นาตาช่าน่ะน่ารักที่สุดน้า~"รินยังคงวนเวียนรอบๆตัวนาตาช่าอยู่
"เงียบๆหน่อยได้ไหม ไอ้หูนี่น่ะมันไวต่อเสียงมากกว่าเดิมอีกนะ"นาตาช่าตอบกลับ ตอนนี้เธอใช้หน้ากากผิวหนังเทียมอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอมีหูแมวเพิ่มขึ้นมาด้วยด้วยเหตุผลบางประการ

*************************
"หมายความว่ายังไง....ที่ว่าเอาออกไม่ได้น่ะ..."นาตาช่าถาม
"ก็เอาออกไม่ได้น่ะสิ เพราะตอนที่ฉันทำมันขึ้นมาฉันไม่ได้คิดวิธีถอดมันออกมาเลย"ไอแซค นักวิทยาศาสตร์ประจำห้องค้นคว้าและผลิตยุธภัณฑ์ตอบกลับอย่างไม่ยี่หร่ะ "แล้วอีกอย่างนะ ตอนนี้เธอเองก็ต้องออกไปแล้วด้วย ถ้าจะใช้วิธีแบบเฉพาะหน้าน่ะไม่ทันแน่นอน"

*************************

และเพราะเรื่องราวดังกล่าวนั้นเองที่ทำให้เธอต้องลงมาทำภารกิจโดยที่ยังคงมีหูแมวนี่งอกออกมาแทนหูปรกติของเธอ

"ขอสาบานเลยว่าถ้าไอ้เจ้านั่นมันแค่หาข้ออ้างให้ฉันใช้หูนี่ต่อไปแล้วล่ะก็-"แต่เธอนั้นก็ถูกขัดจังหวะเมื่อมีคนสวมชุดขาวติดเครื่องหมายกาชาดวิ่งมาหา
"นี่! พวกเธอน่ะมีประสบการณ์ทางการแพทย์หรือเปล่า!"เธอตะโกนอย่างเร่งรีบ
"ถ้าปฐมพยาบาลล่ะก็พอช่วยได้อยู่ค่ะ!"รินตอบ
"มี แต่เป็นแบบที่ค่อนข้างจะรุนแรงหน่อยนะ"นาตาช่าตอบ พลางเอามือปิดหูของเธอเพราะเสียงตะโกน
"ดีเลย มาทางนี้เร็วเข้าตอนนี้พวกเรากำลังขาดมือมากเลยล่ะ"แล้วทั้งคู่ก็ถูกพาไปที่ห้องพยาบาล

นาตาช่าและริน - ไปห้องพยาบาล
maid guy สมาชิก
· #1349
เผ่าเฮอร์โรเคส

พวกทหารที่อยู่ในห้องพักนั้นบางคนนั้นแทบจะเรียกได้ว่าหมดกำลังใจไปเล็กน้อย

"ช่วงหลังๆนี้ทำไมศัตรูเหมือนรู้การเคลื่อนไหวของเราราวกับรู้ล่วงหน้าเลยว่ะ"
"บางครั้งเหมือนความลับของเรารั่วไหล"
"เป็นไปไม่ได้น่า"
"ดูสิ โดยเฉพาะสามปีหลังมานี่พวกมันโจมตีเราหลังจากสงครามจักรกลพวกมันเล็งตอนที่เราอ่อนลงไปแถมพอบุกโจมตีบางครั้งมันก็รู้สึกตัวก่อนอีก"
"แถมตอนนี้ไทรเด็นดันไปอยู่ฝ่ายโปรเกรสอีกเรียกได้ว่าแทบแย่แล้ว"
"ไม่เป็นไร เรย์และคารินยังอยู่ พวกเขายังพอยันเจ้านั่นได้อยู่ ยิ่งไทรเด็นไม่กล้าทำร้ายคารินเพราะเป็นน้องสาวของตัวเองด้วย"

ทางโซไวซอร์นั้นดูคลังแสงของค่าย เหล่าทหารช่างนั้นกำลังบำรุงรักษาและบางคนก็รับชุดเกราะใหม่เพื่อเตรียมการรบอยู่

ส่วนทางด้านห้องพยาบาล

นาตาช่าและรินนั้นรีบไปช่วยคนเจ็บที่รบกันในสนามรบราวกับเป็นภาคต่อของสงคราม บ้างโดนโจมตีจากฝ่ายตรงข้าม บ้างโดนลูกหลงจากการโจมตีของไทรเด็นและเฮท

"บ้าจริง"คารินนั้นบ่นในขณะที่กำลังถือเลื่อยที่เหมือนแสงเลเซอร์ ที่เตียงคนไข้นั้นแขนของเขานั้นขาดกระจุยจากการถูกระเบิดซีกขวา ตั้งแต่กลางท่อนแขนนั้นเหวอะไปราวกับโดนระเบิดจนมือหายไปและขาอีกข้างหนึ่งที่น่องเหลือแค่ครึ้งเดียว"แบบนี้คงได้ต้องใช้มาตรการเด็ดขาด มอร์ฟีน50cc"เธอหยิบหลอดยาและแทงที่ต้นคอคนไข้นั้นสลบทันที จากนั้นเธอใช้ที่ห้ามเลือดรัดเหนือแผลเล็กน้อยพรือมถือเลื่อย แล้วก็

ฉับ!

เธอตัดขาและแขนที่เหวอะหวะบางส่วนออกและโยนลงที่ถังสำหรับใส่เศาอวัยวะของคนไข้เพื่อนำไปกำจัดทีหลังและเธอใช้ยาบางอย่างทาที่แผล แผลนั้นแทบจะหายสนิทในเวลาไม่นาน

"พวกเธอสองคนรีบขนไปห้องพักผ่อนได้เลย"คารินสั่งนาตาช่าและริน

ทางเผ่าโปรเกรส

ทางพวกทหารในหองนั้นเล่นชกกันแบบไม่เกรงใจกันเพราะฮึกเหิมจากการชนะการต่อสู้จนส่งเสียงเอะอะโวยวาย พวกเขานั้นเหมือนผู้ชนะกลายๆเพราะว่ามีทหารที่เป็นสายอยู่คนหนึ่งในนั้นเอง และข้อมูลที่พวกเรเว่นได้รับคือพวกเขาจะทำการวางแผนจะขุดแร่หรือโจมตีเฮอร์โรเคสดี

ส่วนไทรเด็นนั้นนั่งพักผ่อนในห้องส่วนตัวที่มีแค่สองคนต่อห้อง

"ไทรเด็น"นัดถามก่อนเลย"นายคิดดีแล้วหรือว่าจะไม่ชวนน้องสาวนายและพี่นายมาด้วยน่ะ"
"ฉันคิดดีแล้ว"ไทรเด็นตอบ"เพราะว่าตอนนี้คงไม่เหมาะสมหรอก ต่อให้กล่อมยังไงก็คงไม่เชื่อเพราะพวกเฮอร์โรเคสก็กล่อมให้เชื่อไปแล้ว"
"แล้วมีวิธีดีๆไหมเล่า"
"ก็แค่ลักพาตัวมา จับกรอกยากล่อมประสาทแค่นี้ก็เสร็จแล้ว"
"เล่นงี้เลยเรอะ"
"ขอให้เป็นวิธีสุดท้ายแล้วกัน"และไทรเด็นนั้นลุกจากเตียง แต่นัดถามก่อนเลยว่า"แล้วนายวางแผนอะไรไว้หรือเปล่า"

ไทรเด็นชะงักสักครู่ก่อนพูดว่า"ไม่มี"ประตูนั้นปิดลง นัดนั้นทำหน้าสลดอยู่และพุดพึมพำว่า"ฉันนึกว่านายวางแผนอะไรเสียอีกรอดูสถานการณ์ก่อน"


-----------------------------------------------------------------
ทำการโหวตว่าควรมีศึกกี่ครั้งดี
1ครั้ง
ข้อดี เนื้อหาดำเนินเร็ว
ข้อเสีย ไม่สามารถย้ายฝ่ายได้

2ครั้ง
ข้อดีจะสามารถย้ายฝั่งได้และเหมาะสำหรับคนที่คิดเปลี่ยนใจร่วมศึกกลางคัน
ข้อเสียเนื้อหายืดยาวกว่าแบบแรก
FroZen สมาชิก
· #1350
"ไม่มีอะไรดีๆในคลังเลยแฮะ" โซวไวซอร์พูดพร้อมกับเกาหัวหน่อยๆ "เอาเหอะ
ส่วนเรื่องนั้นก็ช่างมันไปแล้วกัน เพราะเราก็ได้แค่รับมือกับมันเท่านั้นแหละ"
จากนั้นเขาก็เดินเข้าโรงอาหารเพื่อหาอะไรกิน

โซเดเนียยืนอยู่กลางห้องของตัวเอง โดยมีวงเวทสีแดงหมุนวนอยู่รอบ
เธอหลับตาพร้อมกับผมที่ปลิวสยายเหมือนกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

ไซเลนส์ที่นั่งห่วงอยู่นาน ก็ตัดสินใจตัดใจไปชั่วคราวก่อน
เธอจึงนั่งทำสมาธิในห้องต่อไปโดยไม่กินอะไร
zeya สมาชิก
· #1351
ไม่มีใครรู้แต่เฟแรงค์นั้นได้หายไปจากกลุ่มแล้ว

"เจ้าเสือดำแฟนเธอเขาไปใหนซะละ...บลู"อาเรนเต้ถามบลูนั้นแค่ยิ้มบางๆ

"เฟน่ะไปทำสิ่งที่เขาถนัดที่สุดยังไงละ....ความทรงจำของผู้คนน่ะไม่มีทางโกหกกันได้ง่ายๆหรอกนะ....เมื่อถึงเวลาเดี๋ยวเฟเขาจะให้พวกเราไปร่วมด้วยเอง"บลูพูดอาเรนเต้กับRV4 มองหน้ากันด้วยสายตางุนงง

-----------------------------------------------------------

ตอนนี้เงาของใครบางคนนั้นเฟแรงค์ได้แอบซุ่มซ่อนตัวอยู่ในเงานั้นอย่างเงียบเชียบเพื่อที่จะล่วงรู้สิ่งที่เป็นไปให้ได้มากที่สุดและหาโอกาสเหมาะที่จะลงมือ เฟแรงค์นั้นถูกสร้างมาให้เป็นทั้งมือสังหารและสายลับการแฝงตัวไปในเงาของผู้คนและเฝ้ารอโอกาสหรือล้วงข้อมูลของคนหรือสิ่งที่มันอยากรู้จึงไม่ได้เป็นเรื่องยากสำหรับมันแม้แต่น้อย

-----------------------------------------------------------

ณ มิติของเทลเบลดนั้นมองดูเซออนที่เดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

"นายน้อย..."เบลดยังพูดไม่ทันจบเซอนก็ส่ายหน้าเหมือนไม่ต้องการให้อีกฝ่ายนั้นถามอะไรก่อนจะเดินไปยังประตูคริสตัลที่ผู้เป็นนายเหนือหัวของเบลดสร้างขึ้น

"เซออนเองคงจะกลุ้มใจไม่น้อยเลยสินะครับ..."เทลถามเบลดนั้นได้แต่มองผู้ดูแลมิติ

"ตอนนี้มิติต่างๆเริ่มขาดความสมดุลเพราะดีโมริชั่นไนซ์และผู้คนที่ข้ามไปยังมิติอื่นเพื่อหาผลประโยนซ์ใส่ตัวเองจนสมดุลมันถูกทำลายไปถึงขนาดนี้ผมว่าในอีกไม่ช้าก็เร็วนี้....ท่านอื่นๆก็คงจะต้องตื่นขึ้นมาจากนิทราแล้วละครับ....."เบลดพูดดวงตาสีโลหิตคู่นั้นเหม่อมองชั้นหนังสืออย่างครุ่นคิดเทลเองก็แค่อ่านหนังสือไปเงียบๆไม่ได้พูดอะไร
maid guy สมาชิก
· #1352
ในขณะนั้นเอง เสียงวิทยุที่เฮอร์โรเคสดังขึ้นมาเพื่อให้รวมตัวกันขึ้นมา พวกเขาเข้าไปและพบกับชายระดับที่น่าจะพอๆกับเชสยืนอยู่

"ฉันชื่อเซมบ้า คร๊าก ฉันทำหน้าที่เป็นนายพลในที่แห่งนี้แทนเชสที่หมดสติ ตอนนี้พวกเราค้นพบเครื่องขุดเจาะของพวกโปรเกรส ดังนั้นขอแบ่งเป็นสามทีมคือ ทีมเฝ้าระวัง ทีมสำรวจและทีมโจมตี ดังนั้นเลือกให้เรียบร้อย"


ส่วนฝั่งโปรเกรสนั่นที่ห้องประชุม มีชายที่ฉายผ่านทางภาพโฮโลแกรมออกมาโดยสวมผ้าคลุมทั้งตัวราวกับปกปิดร่างกาย เขาบอกพวกโปรเกรสว่าฎขณะนี้พวกมันจะโจมตีเครื่องขุดเจาะ ดังนั้นแบ่งเป็นสองทีมคือ ทีมป้องกันและโจมตีฐาน เราจะอาศัยจังหวะที่พวกมันบุกโจมตีเข้าจู่โจมมันทันที"

------------------------------------------------

วิธีการเลือก บอกเราว่าเลือกที่ไหนให้บอกที่เฟส
zeya สมาชิก
· #1353
บลูนั้นได้ข่าวมาจากเฟแรงค์ทั้งอาเรนเต้และ RV4 เองนั้นก็เตรียมพร้อมหากมีอะไรไม่คาดฝันเกิดขึ้น

------------------------------------------------------------

เบลดนั้นดูเหมือนจะเตรียมตัวทำอะไรบางอย่างเทลนั้นได้แต่มองเหมือนจะรู้ว่าเด็กหนุ่มผมสีโลหะนั้นได้รับคำสั่งอะไรมาแต่เทลก็นิ่งเงียบเอาไว้
maid guy สมาชิก
· #1354
ในตอนนี้พวกเฮอร์โรเคสได้ยกทัพบางส่วน โดยครั้งนี้คารินนั้นนำทัพไปก่อน

"เพื่อป้องกันการบาดเจ็บของทหารเลยต้องมา"นี่คือสิ่งที่เธอเสนอกับเรย์ที่ตอนนี้ทำการสำรวจหาฐานทัพส่วนเฮทและครอบครัวนั้นอาสาเฝ้าทัพ

ไม่ทันไรแนวหน้าของคารินนั้นรายงานมาว่าพวกของโปรเกรสนั้นรู้ตัวก่อนว่าพวกเขาโจมตี การโจมตีจึงได้เปิดฉากขึ้นทันที
ray สมาชิก
· #1355
นาตาช่าและรินนั้นตามไปกับกองทัพในฐานะของฝ่ายแพทย์สนาม
"ริน ตอนนี้พวกเราเกือบจะอยู่ที่แนวหน้าดังนั้นเจออะไรน่าสงสัยให้เธอคอยตามประกบคารินเอาไว้ด้วย"นาตาช่าพูดพลางเก็บอุปกรณ์ทางการแพทย์ใส่ลงในเป้ ตอนนี้เธอสวมชุดทหารแบบทั่วไปของเฮอร์โรเคสแต่คาดแถบกาชาดเอาไว้ที่แขน และที่ด้านหน้าและหลังของเสื้อกันกระสุนของเธอเองก็มีสัญลักษณ์กาชาดอยู่เช่นกัน "ส่วนฉันต้องออกไปในพื้นที่สู้รบเพราะมีแพทย์สนามไม่เพียงพอที่นั่น เธอมีคำถามอะไรหรือไม่?"

"...ที่แนวหน้านั่นก็มีการยิงสู้รบกันมากอยู่นะ เธอจะไม่หูหนวกเอาหรือ?"รินถามอย่างแคลงใจ เธอสวมชุดพยาบาลสีขาวติดสัญลักษณ์กาชาดเอาไว้ที่ด้านหน้าและหลังเสื้อ
"หากไม่ใช่เสียงของเธอแล้วล่ะก็ไม่มีอะไรจะทำให้ฉันเป็นอะไรได้อยู่แล้วล่ะ"นาตาช่าพูดพลางลูบหัวของรินเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไปกับกลุ่มแนวหน้า
FroZen สมาชิก
· #1356
โซเดเนียเห็นคารินแล้วจำได้ เลยพุ่งตามไปไม่ใช่เพื่อช่วยสงคราม ..แต่ช่วยเพื่อนนั่นแหละ
ถึงคารินจะลืมเลือนไปก็ช่าง โกรธแค่ไหนก็ช่าง ถ้ารับรู้ว่าเป็นเพื่อนกันเธอก็จะไปช่วยเหลือ
และครั้งนี้เธอก็เตรียมใจกับการไปรบเห็นคนตายแล้ว ถึงยังไงนี่ก็เป็นครั้งที่สาม..หรืออาจ
จะมากกว่านั้นที่เข้ามาเสี่ยงกับเรื่องคนตาย แต่ยังไงซะถ้าจะให้ฆ่าจริงๆเธอก็คงทำไม่ลง

ไซเลนส์รู้ข่าวมาว่ามีคนในวงมิติของตนเข้าต่อสู้ด้วย เธอลังเลเล็กน้อย แต่ยังไงเธอก็ไม่อยาก
ให้พวกเดียวกันฆ่ากันตาย เธอจึงเสนอตัวไปด้วยเพื่อลดการฆ่ากันให้น้อยที่สุด ถึงจะเดินช้า
กว่าคนทั่วไปหลายเท่าตัว แต่เธอก็จะพยายามที่จะไปช่วย

ถึงก่อนหน้านี้ไซเลนส์จะไม่เคยเข้าสงครามมาก่อนตั้งแต่อยู่ในมิติแห่งนั้น แต่จากความทรงจำ
ที่เล็ดลอดเข้ามาบางส่วน ก็ทำให้เธอรู้สึกว่าเคยผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้ว ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ชวน
ให้โล่งใจเท่าไรนัก

โซวไวซอร์รู้สึกว่าจะไม่ค่อยดีถ้าปล่อยไปเฉยๆ เพราะยังไงพวกต่างมิติพวกนั้นก็เป็นพวกเดียวกัน
จึงมีความเกี่ยวข้องกับเขา ด้วยความรับผิดชอบที่มี(มี?)เขาจึงต้องไปช่วยโดยไม่โต้แย้ง แต่ถึง
แบบนั้นเขาก็ไม่ได้อยากไปสู้อยู่ในกลางท่ามสงครามอยู่ดี ด้วยเหตุผลเรื่องจำนวนคน

ถึงโซวไวซอร์จะเก่งเทพแค่ไหน ถ้าเจอจำนวนเข้าไปก็อาจพลาดท่าได้ ถึงว่ามันจะเป็นลูกกระจ๊อก
ขนาดไหนก็เหอะ อีกอย่างการโจมตีของเขาก็ค่อนข้างที่จะโจมตีระยะกลาง-ไกลมากกว่า แล้วใน
สงครามก็ตะลุมบอนกันซะจนแทบมองใครเป็นใครไม่ออกแบบนั้น เขาคงตายตั้งแต่ยังไม่ทันออก
อาวุธแน่ๆ ดังนั้นโซวไวซอร์จึงไปสังเกตการณ์ห่างๆแทน เขาคิดว่าจะคอยช่วยสนับสนุนจากการยิง
ทางไกลด้วยเลเซอร์ใส่ศัตรูบางคนแทน ตอนที่พวกเดียวกันพลาดท่า หรืออ่านสถานการณ์รวมๆไว้ได้
maid guy สมาชิก
· #1357
การตัดสินใจของเหล่านัคกสู้บางคนกลับผิดพลาดเพราะคนใช้หอกนั้นพร้อมกองทัพนั้นได้บุกเข้าไปยังฐานทัพชั่วครรวของเฮอร์โรเคส

"บ้าชะมัด"เฮทพูด "เจ้าบลูดันมาที่นี่เสียได้Shot"

ส่วนฝั่งคารินนั้นมีคนพุ่งมาหาคาริน แต่เธอนั้นรับดาบได้ทัน เธอมองที่คนตรงหน้าก็พูดเลยว่า"น้องนึกแล้วเชียวว่าพี่ต้องอยู่ที่นี่"

ไทรเด็นนั้นก็ใช้ดาบของตนฟันใส่น้องสาวตน แต่คารินนั้นอาศัยความโค้งของมีดตนนั้นเบี่ยงวิถีและฟันที่ใบหน้า

"ไม่เลว"ไทรเด็นพูดพร้อมสวมหมวกนักรบ คารินก็เช่นกัน"ในที่สุดก็เข้าใจอาวุธแล้วสินะ"
"ค่ะ และเมื่อมีคำสั่งมาว่าให้จัดการพี่หนูก็ต้องสู้ให้เต็มที่"
"ข้าเองก็ต้องสู้ให้เต็มที่"แล้วไทรเด็นชักดาบคู่ ทั้งสองนั้นสู้กันราวกับจะฆ่าอีกฝ่ายให้ได้
FroZen สมาชิก
· #1358
โซเดเนียพุ่งเข้าไปต่อยใส่ทหารไฟตรงข้ามอย่างเมามัน มีบางคนสลบไปบ้างในการโจมตีครั้งแรก
บางคนต้องสองสามทีถึงจะเอาอยู่ แต่ก็ไม่ได้ยากเย็นเท่าไร ทั้งนี้เป็นเพราะเธอสู้กับศัตรูที่ยังไม่
ถึกมากนักเลยยังผ่านไปได้

ไซเลนส์กางบาเรียให้ตัวเองก่อนที่จะพุ่งเข้าไป ถึงแม้จะกลัวตอนที่ศัตรูขู่ตะโกนอย่างข่มขวัญ
จนเบาเรียกระเพื่อม แต่ว่าก็ยังคงป้องกันตัวนักบวชสาวไว้ได้อยู่ เธอช่วยกางบาเรียให้ฝั่งเดียวกันเอง
(ให้คนกับที่เธอรู้จักเป็นส่วนใหญ่) พร้อมกับมองไปรอบข้างอย่างหวังๆเล็กน้อย

โซวไวซอร์ใช้ปืนเลเซอร์เล็งการโจมตีจากระยะไกลกับเหล่าสไนเปอร์ที่ซุ่มอยู่เป็นบางคน และเมื่อว่าง
ก็ใช้ปืนไฟฟ้าให้ศัตรูบางคนชะงักการโจมตีไปเล็กน้อย แต่บางครั้งก็โดนพวกเดียวกันเองด้วย(มันเป็นเรื่องที่
ค่อนข้างยากที่จะเล็กใส่แต่ละคนในเมื่อปืนนี้ออกแบบให้เป็นการโจมตีโดยกว้าง) เขาพลางๆคิดไปว่า เมื่อไร
ที่พวก"คนที่เข้าไปกับฝ่ายตรงข้าม"จะออกมาสักทีหนึ่ง เพราะพวกนั้นมาจากต่างมิติ ซึ่งตอนนี้เขาแน่ใจแล้ว
ว่า เก่งกันจริงๆ ("รวมถึงตัวตูด้วย" โซวไวซอร์พูดอย่างภูมิใจเล็กน้อย) ซึ่งจะต้องเป็นตัวแปรของการแพ้ชนะ
ในสงครามนี้ โซวไวซอร์จึงจับตาดูรอบๆเป็นพิเศษ

เขาเห็นคนบางคนที่เขามั่นใจว่ารู้จักไปสู้กันแล้ว เขาก็ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว เพราะถือว่าเป็นการต่อสู้ของพวกเขา
อีกอย่างถ้าให้"พวกที่รู้จักกัน"เข้าสู้กันเองน่าจะได้ผลกว่าเยอะ (ซึ่งรู้จากการชะงักที่คุยกันไปพักหนึ่ง
ซึ่งปกติถ้าไม่ใช่คนรู้จักกันจริงๆ ก็ไม่ควรจะชะงักกันหรอก)

============================================

โซเดเนียบุกเข้าโจมตีไปในกลางสงคราม โดยไม่สนอะไร

ไซเลนส์กางบาเรียให้ตัวเองและคนรอบข้างที่เป็นพวกเดียวกัน

โซวไวซอร์ก่อกวนฝ่ายตรงข้ามด้วยการยิงสอยสไนเปอร์ฝ่ายตรงข้าม และ
ก่อกวนชะงักการโจมตีกับกลุ่มคนในสงคราม โดยไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับพวกไทรเด็น
maid guy สมาชิก
· #1359
เรย์ที่กำลังสำรวจนั้นได้ข่าวว่าคารินนั้นบุกโจมตีและกำลังสู้กับไทรเด็นเธอนั้นรีบพุ่งไปทางกลุ่มของคารินทันที

"พวกกลับฐานเดี๋ยวนี้ ส่วนฉันไปช่วยน้องก่อน"

ทางด้านของเฮทที่เฝ้าฐานนั้นจากการป้องกันของไซเล็นเขานั้นจึงเอาแต่ซุ่มยิง แต่บลูหรือชายถือหอกนั้นกลับตั้งหอกของเขาราวกับปืน

"จับเหยื่อดีกว่า"เขาขยับหอกของ มันยิงส่วนคมพุ่งไปยังเฮทและตรงไปหาเขาทันที

ทางด้านคารินและไทรเด็นนั้นคารินอาศัยความโค้งและความเร็วของดาบโค้งคอยเบี่ยงดาบและตงเข้าฟัน ไทรเด็นนั้นได้แค่คอยหลบปลายดาบ

"ชิ"เขาถอยจนสะดุดศพของทหารล้มลงไป คารินอาศัยจังหวะดังกล่าวกระโดดเข้าฟันทันที

"ยอมแพ้ซะเถอะท่านพี่"
"ฝันไปเถอะ"เขากอดอกและฟันเต็มแรงเป็นแนวกากบาท คารินที่กำลังฟันแนวเดียวกันเข้าปะทะจึงกระเด้นเพราะความแรง

"บ้าจริงติดกับเสียได้"เธอสบทและเห็นพี่ชายของตนนั้นกระโดดโดยถือดาบทั้งสองเล่มไว้เหนือหัว คารินจึงถือดาบกลับด้านและเอาแขนไขว้กันเพื่อรับการกระแทก แต่ไทรเด็นกลับแยกดาบของตนออกมาจนวาดเป็นแนวสามเหลี่ยม

"แย่ละสิ"คารินนั้นตกใจที่ตนนั้นตั้งท่าพลาด และไทรเด็นนั้นพุ่งเข้าใส่ เธอพยายามที่จะเอาดาบลงเพื่อป้องกันดาบของไทรเด็น แต่....

ฉับ!

แขนของคารินทั้งสองข้างนั้นลอยขึ้นกลางอากาศพร้อมกับเศษหน้ากากของเธอที่โดนพี่ชายแท้ๆฟันด้วย ไทรเด็นเก็บดาบของตนทันทีและมองน้องสาวที่ทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นและมองแขนของตัวเองที่ขาดตั้งแต่ข้อศอกแด้วยสายตาที่เบิกกว้างราวกับไม่เชื่อว่าพี่ของตนนั้นทำไปได้

"ท่าน....พี่........"

เปรี้ยง!

ไทรเด็นเตะที่หัวคารินอย่างแรง แรงจากการเตะนั้นทำให้หมวกกระจุย คารินนั้นปลิวตามแรงแต่ก่อนที่จะลงพื้นนั้นเรย์ที่ตามมาสมทบได้รับตัวคารินก่อนที่จะถึงพื้นเธอมองสีหน้าของน้องสาวที่ตาปิดไปครึ่งหนึ่งศีรษะดานซ้ายนั้นมีเลือดออกและเธอจ้องไทรเด็นที่รับแขนน้องสาวของเขาพร้อมดาบโค้ง

"ไทรเด็น แกทำกับน้องสาวแท้ๆได้ยังไง"เธอตะโกนก้องด้วยความแค้นไทรเด็นนั้นมองดูด้วยสีหน้าภายใต้หน้ากากที่ไม่แสดงอารมณ์ออกมา

"เพื่อความสำเร็จ ฉันยอมทำแม้ขายวิญญาณให้ปีศาจ"

SC
1ถอนตัวจากการต่อสู้
2สู้ต่อ

ปล.หลังจากนี้ผู้เล่นทุกคนตองเลือกแล้วว่าจะอยู่ข้างไหนระหว่างโปรเกรสหรือเฮอร์โรเคส
ray สมาชิก
· #1360
ทางด้านรินที่รีบมาหาเป้าหมายของตนนั้นเมื่อมาถึงเธอก็พบกับภาพที่ไทรเด็นนั้นตัดแขนของคารินพอดี
"KUSO(บ้าจริง)!"เธอนั้นต้องการที่จะหยิบดาบสั้นคลื่นความถี่สูงของเธอออกมายิ่งนักแต่เกรงว่าคารินจะอยู่ได้ไม่นานพอที่เธอจะจบการต่อสู้ได้ เธอจึงวิ่งไปที่เรย์และดูอาการของเธออย่างรวดเร็ว
"ส่งเธอมาทางนี้ด้วย คุณสู้ไปปกป้องเธอไปไม่ได้หรอกนะ!"เธอพูดกับเรย์พลางหยิบสเปร์ยห้ามเลือดออกมาฉีดไปที่แขนของคารินเพื่อหยุดการไหลของเลือดไว้