LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Fight Board

พูดคุยทั่วไป 30 ธ.ค. 2012 ♥ 0 👁 56 💬 1,533

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

Fight Board

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สามารถสอบถามข้อสงสัยได้และมีสรุปเนื้อหาเพื่อให้ตามเนื้อหาได้ทันทุกๆ 2-3 หน้า และหน้าที่เป็นหลัก 10

==========================================

มีปัญหาแจ้ง :: [มีคำถามติดต่อ [email protected] / Facebook Thanakarn Lertsansaran] หรือ Board https://www.lolibaka.me/forum/1727

==========================================

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) ปล่อยให้ผู้อื่นรอนานเกิน 1-2 วัน ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามสามารถปรับอีกฝ่ายแพ้ได้ทันที
16) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

==========================================

ผู้ดูแล meumiu


สถานที่สู้มีลักษณะเป็นโคลรัสเซี่ยมคล้ายๆกับ FF13 ดังภาพ

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ข้อมูลสถานที่ ::
เป็นหนึ่งในห้วงมิติที่นักสู้จากโลกต่างๆจะมาเจอกันและสู้กัน ณ ที่แห่งนี้
1) มีลักษณะเป็นโดม และมีเพดาน
2) มีอากาศเพราะถึงจะบอกว่าอยู่ในห้วงมิติแต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยู่ในอวกาศ
3) *** เมื่อตัวละครแพ้ จะโดนวาปร์ออกไปห้องรับลอง หรือ ห้องปฐมพยาบาล
4) สถานที่ที่เป็นโดม (Basic Place) ไม่สามารถทำลายได้
PS.ห้องสมัครตัวละครเข้าร่วมต่อสู้อาจจะมีขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ตามแต่เห็นสมควร

สิ่งที่ควรรู้ก่อนการต่อสู้
1) ให้เกียร์ติผู้เล่นฝั่งตรงข้าม
2) ห้าม 18+ แต่ Service ได้
3) อย่าลืมคำนวนความสามารถของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่อัดฝั่งตรงข้ามลูกเดียว เป็นไอ้โง่ยืนเป็นไม้ให้เราตีต้นไม้
4) ความเก่งของตัวละคร ส่งผลต่อความสนุกในการเล่น
5) เข้าร่วมการต่อสู้ได้ทันที ไปแจมได้เลย
6) ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานที่ได้เอง แต่สร้างพื้นที่ได้
7) ไม่สามารถจัด Event ได้เอง
8) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,533 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
meumiu ผ สมาชิก
· #481
สรุปเนื้อหา
Kasadia World

การต่อสู้ระหว่างมนุษย์และปีศาจในที่สุดก็ได้เริ่มต้นขึ้น มีเหล่าผู้คนที่ล้มตายเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะคนหรือปีศาจก็ตาม ความเสียหายของฝั่งปีศาจค่อยๆหนักขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งปัจจุบันก็กินพื้นที่ไปกว่าครึ่งดินแดนของฝั่งปีศาจแล้วที่มนุษย์สามารถยึดแผ่นดินไว้ได้


===

ทางด้านกลุ่มที่เดินทางไปทะเลหมอก ตอนนี้พวกเขาเข้าไปในเขตแล้ว ก็เริ่มมีบางสิ่งบางอย่างให้เห็น เช่น ยักษ์ที่ทำจากเหล็ก หอคอยที่ทำจากเหล็ก ไปจนถึงเครื่องยนตร์ 4 ล้อ ที่เป็นซากลอยอยู่ตามน้ำ ไม่นานักพวกเขาก็มาถึงฝั่ง ซึ่งมีการตั้งแค้มป์ขนาดย้อมอยู่ มีคนราวๆ 50 คน พักอยุ่ที่นี้

ตอนนี้ผู้เล่นเดินทางมาถึงแล้ว และอยู่ที่ Camp ซึ่งจะมีหลายๆอย่างให้ซื้อก่อนเริ่มเดินทางสำรวจ

สถานที่ในเกาะทะเลหมอก

"พวกนายเตรียมตัวให้เสร็จแล้วไปเจอฉันที่ทางออกแคมป์นะ" แองจี้กล่าว

1) ร้านขายของ (จะมีพวกดาบ หอก ธนู และยารักษาขาย)
2) ทางออกแคมป์ (เมื่อไปที่นี้ Host จะกล่าวเหตุการณ์อีกที)
NAX99 สมาชิก
· #482
------------------------
Angel-is-egg สมาชิก
· #483
เล่นวิดีโอ YouTube

ที่แรกฉันคิดว่ามันจะมีอะไรที่จำพวกแปลกหรือผิดธรรมชาติเสียอีกในเมืองหมอกนี้เสียอีก ดูเหมือนว่าที่นี้จะเป็นศูนย์การค้าขนาดย่อยๆนะ...

ไม่แน่ว่ามันน่าจะมีอะไรซักอย่างที่สามารถบ่งบอกได้ถึงการมีอยู่ของ DK

"อ๊า อ๊า!เบื่อฉิบหายเลยว่ะค๊า"เสียงยัยเด็กโซเดเนียร้องโหวกเหวกขึ้น ฉันเลยพูดกลับ"ก็เรื่องของเอ็ง"แม่นี้เงียบไปพักใหญ่ก่อนที่จะร้องขึ้นอีก แถมยังทาบท่ามให้ฉันมาสู้ด้วย ไม่เอาหรอกตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมสู้นะ เอาไว้เสร็จเรื่อง DK ค่อยมากันอีกที อ่า ฮืมๆอย่ากวนกันซิเว้ย! @##$#%T%

หล้งจากเสร็จเรื่องยัยแตนตอด(ฉายาโซเดเนีย-รอนนี่ตั้งให้*)รู้สึกอายชะมัดแฮะเหมือนเป็นเด็กยังไงไม่รู้ทั้งที่อายุก็ 30 แล้ว...

"ว่าแต่แองจี้ฉันขอถามหน่อยซิ เหตุที่ฉันต้องพาเธอมาที่นี่ด้วย เพราะเธอเป็นคนที่รู้จักทางมาที่นี่ซินะ?"

รอนนี่ได้ถามแองจี้ พร้อมกับถามต่อไปอีกว่า

"ก่อนที่จะเกิดสงครามได้เกิดอะไรแปลกๆที่น่าจะเป็นชนวนสงครามขึ้นหรือเปล่า"
"ที่นี่ได้รับผลกระทบจากสงครามมากน้อยแค่ไหนไหม?"

นอกจากแองจี้แล้ว รอนนี่ได้เดินเข้าไปถามกับเจ้าของร้านขายของต่างๆด้วยคำถามแบบเดียวกันนี้ด้วย

ระหว่างนั้นเองก็มีอีกา 2-3 ตัวบินลงมาเกาะที่ขอบตัวเรือ ดูเหมือนว่าจะเป็นอีกาของรอนนี่

-------------------------
(บทยาร์ช)

มันเกิดขึ้นเร็วมากๆ...

ในสงครามนี้ฉันไม่ได้อยากจะฆ่าใครจริงๆหรอกนะ แต่เพราะมันจำเป็นนะ ขวานของฉันมันถูกย้อมไปด้วยเลือดของฝ่ายไหนบ้างฉันไม่รู้หรอก...

ฟ้าว!ควับฉันคว้าตะขอเข้าที่ไปร่างๆร่างหนึ่งที่ฉันคุ้นเคยดีนัก
"กรอด!!!!!!!!!"ร่างนั้นขบเคี้ยวด้วยความโกรธแค้น ฉันอาศัยช่วงชุลมุนนั้นลากร่างนั้นเข้าไปใต้น้ำพร้อมทั้งตัวฉันเอง พวกเราตะลุมบอนกันใต้น้ำโดยฉันที่เป็นฝ่ายถูกกระทำเสียมากกว่าได้ลากร่างนั้นไปตรงจุดบอดใต้สะพานแล้วจัดการปลดตะขอออกให้

"วินนิก้าร์ ฟังฉันให้ดีนะ"แม่เสือดำผงะเล็กน้อยพร้อมทั้งหยุดการโจมตี หล่อนมองหน้าฉันด้วยสายตา...ที่ฉันไม่รู้สึกเป็นตัวหล่อนที่ฉันรู้จัก
"จัดการพวกมนุษย์นี้ซะ!"
"...."
"หึ!"วินนิก้าร์ยิ้มมุ่งร้ายก่อนที่จะเงื้อกรงเล็บเหวี่ยงฉันออกไป ฉันตั้งรับไม่ทันรู้สึกจุกเล็กน้อยที่โดนเหวี่ยงออกมาจากใต้สะพาน

"สัตว์ป่าไม่ว่าจะถูกเลี้ยงให้เชื่องมายังไงก็ยังคงมีสัญชาตญาณเดิมของมัน โดยเฉพาะยิ่งกลับวินนิก้าร์ที่มีอารมณ์อ่อนไหวด้วยแล้ว แม้แค่ไปสะกิดต่อมที่ว่าเล็กน้อยก็อาจทำให้สัญชาตญาณเดิมของสัตว์ป่ากลับมาสู่ตัวหล่อนได้"
By ฟราน

ไม่นะ! วินนิก้าร์ หลังจากที่ระลึกคำพูดของฟรานเสร็จ ยาร์ชถึงกลับผงะไปชั่วขณะ ถ้าจำไม่ผิด วินนิก้าร์ในตอนนี้ปลดแอกขั้นสู่ร่างระดับ 2 จากที่เคยได้ยินมาจากคำบอกเล่าของฟรานแน่ๆ

ในตอนนี้วินนิก้าร์ได้เริ่มอาละวาดไล่ทำร้ายผู้คนรวมทั้งปีศาจ(โดยฝ่ายมนุษย์จะโดนหนักหน่อย)
FroZen สมาชิก
· #484
โซวไวซอร์สะดุ้งเมื่อมีบัคจี้ อัล มิวและคิดมาช่วยกันช็อต
"โอ๊ย อ๊าก อะไรวะ" ซอร์พูดขึ้นเมื่อไฟฟ้าถูกตัวทั้งๆที่กุมหัวอยู่
"ทำบ้าอะไรของพวกแกวะ โอ๊ยย แค่นี้ปวดหัวก็แย่แล้วยังจะมาช็อตอีก อ๊ากก"

โซวไวซอร์พยายามหลบหนี แต่เพราะอาการปวดหัวยังอยู่จึงเคลื่อนไหวไม่ดีนัก
และก็โดนช็อตอีก โซวไวซอร์ชักคุมสติไม่อยู่เริ่มชักมีดออกมาแกว่งไปมา
แต่เพราะอาการปวดหัว ความแม่นยำจึงลดลงจากเดิม และแว่นก็ช่วยไม่ได้เพราะโซวไวซอร์ไม่มีสติจะไปมองมัน

บัคจี้กับอัลหลบมีดที่แกว่งไปมาอย่างง่ายดาย และมิวได้โอกาสก็พุ่งเข้าช็อตอีกครั้ง
"อ๊ากกกก พวกแกต้องการอะไรกันแน่วะ!" ซอร์ที่สติชักเลือนลางลงเรื่อยๆเริ่มโมโหอย่างควบคุมไม่อยู่
"ให้ไปร่วมสงคราม" บัคจี้ตอบและอัลก็เสริมว่า "คุณนี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ"

"อะไรก็ช่างหัวXXXเหอะโว้ย" ซอร์ที่อารมณ์ขึ้นตะโกนลั่น พลางกวาดมีดไปมา
แต่ก็ยังถูกช็อตเช่นเดิม ทำให้ซอร์ประเมินได้ว่าต้องถอยหนี และขอความช่วยเหลือ
"เฮ้ย ไอ้อีกา มาช่วยตูหน่อยสิวะ" แต่พอหันไป อีกาไม่อยู่เสียแล้ว
นี่ทำให้ซอร์หัวเสีย ตะโกนร้องลั่นว่า "โถ่ว้อยย!!!"

และสุดท้ายโซวไวซอร์ก็สะดุดล้มลง เพราะอาการปวดหัวร้ายแรงกว่าที่เขาคิดไว้ทำให้ขาของเขาไม่ทำตามที่สั่งเสียแล้ว
ทำให้หุ่นยนต์ทั้งสามได้โอกาสช็อตต่อเนื่อง

"ช่างมัน? ขณะที่คนตายกับเป็นพันเป็นหมื่นเนี่ยหรอ? นี่ไม่เห็นแก่ตัวแล้วจะเรียกว่าอะไรละ"
มิวพูดขึ้น บัคจี้เสริมอย่างดูถูก "คนขี้คลาดตาขาว พวกใจดำ"
คิดก็ตอบสั้นๆว่า "เยส.."
"พวกเอ็งหยุดพูดสักที รำคาญญญญญ!!" โซวไวซอร์พูดตะโกนครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะดับวูบไป

-------
ray สมาชิก
· #485
นาตาช่ายืนมองภาพสงครามจากบนต้นไม้ที่ห่างออกไปจากสงครามไม่มากนัก
"ไม่ลงไปช่วยพวกเขางั้นหรือครับ?"มินิเทลถามด้วยความสงสัย
"...ไม่ได้หรอก...สงครามครั้งนี้มีการจัดฉากอยู่เบื้องหลัง...ฉันไม่ยอมให้เลือดเปื้อนมือฉันเพราะคนเพียงกลุ่มเดียวหรอก"เธอตอบเรียบๆด้วยเสียงโมโนโทน
"เช่นนั้นก็ยิ่งต้องเข้าร่วมสู้กับพวกเขาไม่ใช่หรือครับ?"
"...ฉันใช้ชีวิตในสนามรบมานานกว่าพวกเขาทุกคน...คิดว่าฉันจะดูไม่ออกงั้นหรือว่าฝั่งปีศาจนั้นต่อสู้เพื่ออะไร?...รูปแบบการตั้งแนวรบของพวกเขาเน้นการป้องกันเป็นหลัก...เพื่อไม่ให้เหล่ามนุษย์เข้าไปถึงหมู่บ้านของพวกเขาที่ยังอพยพกันไม่เรียบร้อยนัก...บอกฉันด้วยเถิด.....เทล...เธอเห็นว่านั่นคือเหตุผลที่ฉันควรสู้กับพวกเขางั้นหรือ...หากถอยก็จะทำให้หมู่บ้านนั้นติดร่างแหของสงคราม...หากรุกหน้าก็รังแต่จะทำให้มีคนตายเพิ่มขึ้นทั้งสองฝ่าย...ในสายตาของฉันแล้วพวกเขาดูจะดีกว่าพวกมนุษย์ที่ฆ่าพวกเขาทิ้งอย่างไม่ใยดีเสียด้วยซ้ำไป...และไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่สามารถร่วมสู้ไปกับเหล่าอัศวิน...หรือพวกเขาที่มาจากต่างมิติได้หรอก"
"ทำไมหรือครับ?"
"...พวกเขามองเห็นสงครามเป็นเพียงสีขาวและสีดำ...ยังมองเห็นเส้นแบ่งระหว่างความดีและความเลวนั้นอย่างชัดเจน...แต่ทว่าในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่เลย...สงครามน่ะ...ไม่ว่าไครจะเป็นฝ่ายเริ่มหรือตอบโต้หรือแม้จะถูกจัดฉากขึ้นก็ตาม...เมื่อใดที่มันเริ่มขึ้น...ไม่ว่าจะฝ่ายไหนมันก็เลวเท่ากันหมดนั่นล่ะ"เธอพูกเสร็จแล้วก็เริ่มเดินออกไปตรงที่โล่ง
"คุณจะออกไปจากที่นี่งั้นหรือครับ?"
"...ด้วยสภาพปัจจุบันนี้ฉันไม่อาจช่วยเหลือพวกเขาได้ดีมากพอ...แม้กระทั่งเหตุผลที่จะสู้ฉันเองก็ไม่มี...ลาก่อนนะเทล...แล้วฉันจะกลับมา"เธอจากไปด้วยการเคลื่อนย้ายผ่านมิติ เหลือไว้แต่เพียงความว่างเปล่าเบื้องหลัง
---------------------------------------------
ขอlog offจนกว่าจะกลับมาจากการบวช
FroZen สมาชิก
· #486
บัคจี้ อัล มิว และคิดนิ่งเงียบไปทันใด พอเห็นโซวไวซอร์นอนนิ่งบนพื้น ไม่ได้ขยับแม้แต่น้อย
และบัคจี้ก็เป็นฝ่ายพูดก่อนว่า "เอาไงดีละ เจ้าหมอนี่สลบไปแล้ว"
"ช็อตมันให้ตื่นแล้วกัน" อัลพูดเรียบๆแบบหุ่นยนต์

ขณะที่ทั้งคู่กำลังเข้าไปใกล้ ซอร์ก็ขยับทันควัน
ซอร์ผู้เย็นชาตวัดมีดอย่างรวดเร็ว แต่บัคจี้กับอัลรู้ตัว จึงรีบบินออกจากรัศมีการฟัน

หลังจากหลบออกมาได้ อัลก็พูดยั่วซอร์ขึ้น
"แกล้งตายเพื่อหลอกฟัน? ขี้ขลาดอย่างที่บัคจี้พูดเลย"
คิดตอบสั้นๆว่า "เยส"
แล้วมิวก็เสริมว่า "เห็นแก่ตัว ใจดำ..."

ไม่รู้ว่าซอร์สนใจรึเปล่า แต่เขาก็พุ่งมาหาหุ่นยนต์ทั้งสี่ มือของซอร์อยู่ในท่าแทง
พอซอร์แทงออกไป มิวที่เป็นเป้าหมายก็หลบได้ทันท่วงที
อัลผู้วกมาข้างหลัง พอเห็นซอร์โจมตีไปแล้ว จึงได้โอกาสช็อตและรีบพุ่งไปหาเป้าหมาย

ซอร์เบรคเท้าดังเอี้ยด เขาหมุนตัวด้วยข้างเท้าที่เบรค ตวัดมีดใส่อัลที่วกมาข้างหลัง
แต่ขณะที่มีดกำลังจะโดนตัว บัคจี้ก็มาช็อตด้านข้างได้ทันเวลา ทำให้การเคลื่อนไหวซอร์ชะงักลง

อัลหนีออกมาแล้วพูด "ดูเหมือนเลือดขึ้นหน้าแล้วเนี่ย ไม่พูดไม่จาเลย"
"ล่อไอ้หมอนี่ไปที่สนามรบดีกว่านะ" มิวแสดงความเห็น
บัคจี้ฟังแล้วก็แสดงความเห็นว่า "เห็นด้วย"
คิดก็ตอบง่ายๆว่า "โรเจอร์"

และหุ่นยนต์ทั้งสี่ก็ล่อซอร์ออกไปจากที่ชมวิวแสนสบายของโซวไวซอร์สู่สนามสีแดงที่ย้อมไปด้วยเลือด

สงครามแห่งคาซาเดีย ระหว่างปีศาจกับมนุษย์

---------

ตอนนี้มาถึงเกาะแล้ว ทำให้โซเดเนียดีใจอย่างขีดสุด ที่จะหลุดความน่าเบื่อที่อยู่บนเรือ

เธอพุ่งตัวออกจากเรือทันใด และด้วยพละกำลังทำให้เธอพุ่งออกจากเรืออย่างเร็ว
และไปถึงพื้นดินของเกาะได้ปลอดภัย แต่พื้นดินไม่ได้ปลอดภัยด้วย มันยุบลงไปลึกเลยทีเดียว
แต่สาวปีศาจตนนี้ก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก เธอบิดขี้เกียจคลายเส้นทำให้ร่างกายส่งเสียงดังกรอบแกรบ

"เอาละค่ะ!!!!" โซเดเนียตะโกนขึ้นอย่างร่าเริ่ง "ไปตามหายักษ์เหล็กดีกว่าค่ะ!!"
ปีศาจสาวพุ่งตัวไปที่ทางออกของแคมป์ทันที โดยไม่สนใจถามไถ่ใครหรืออะไรทั้งนั้น
ไฟในตัวเธอลุกโชนอย่างแรงกล้า!!
meumiu ผ สมาชิก
· #487
ในสงครามนั้น ในเนินเขาแห่งหนึ่งซึ่งมีเนินผาสูง แถวๆชะงอนหิน เหล่าปีศาจได้รอบกรอบกลุ่มของพวกไทรเด็นเอาไว้

"มันกันไม่จบสิ้นสักที!!!" ลูดัสตะโกนพรางฟันดาบเข้าใส่พวกออค แถมยังมีพวกปีศาจมนตราที่บินยิงพวกเขาจากบนอากาศด้วยเวทย์มนตร์ไม่ก็ลูกศร

"จะว่าไปอัศวินคนอื่นหายไปไหนเนี่ย" อัศวินผมแดงหนึ่งใน G3 บ่นขึ้น (มีชื่อด้วย!!!)

====

ทางด้านทะเลหมอก

ที่หน้า Camp
แองจี้เห็นโซเดเนียเดินมาแล้วเดินผ่านไปออกนอกแค้มป์ไป ทำให้เธอต้องทักทนที
"เดี๋ยวๆ เธอจะไปคนเดียวเหรอนั้น?" แองจี้ตะโกนถามไป
maid guy สมาชิก
· #488
สถานการณ์ในตอนนีไม่สู้ดีนักเพราะกลุ่มของไทรเด็นที่รุกหน้ามาเร็วนั้นได้โดนทั้งกองทัพปีศาจล้อมกรอบพร้อมกับโดนวินนิก้ากวนอีก
"ชิ"ไทรเด็นเปลี่ยนดาบมาใช้ดาบไฟฟันใส่วินนิก้า ซึ่งโดนแบบถากๆด้วยดาบไฟ
"ฉันรับมือเจ้านี่เอง บลูตัส จัดการเลย"
"ได้เลย"บลูตัสที่อนน้บุกฝ่าเข้าไปด้วยท่าพุ่งชนพร้อมกับเอาฆ้อนไล้เหวี่ยงสะเปะสะปะจนอยู่กลางวง
"ทุกคนตั้งโล่ห์"เรย์ตะโกน
เมื่่อทุกคนตั้งโล่ห์แล้วบลูตัสได้กระโดดขึ้นฟ้าพร้อมกับหมุนตัวอย่างแรงแล้วจัดการทุบพื้นอย่างแรง ซึ่งรัศมีการโจมตีนั้นแรงเอาเรื่องเหมือนกับแผ่นดินไหวที่ทำให้เหล่าปีศาจนั้นพากันปลิวกระจายหรือไม่ก็กระดูกหักจากแรงอัดกระแทกแต่เคราะห์ดีที่เหล่าอัศวินนั้นได้ป้องกันตามคำสั่งของเรย ส่วนสามคนที่เหลือกระโดดให้สูงพอที่จะหลบการโจมตีและทั้งสามใช้หน้าไม่ของตนสาดรอบทิศใส่พวกที่บินบนฟ้า ส่วนวินนิก้าโดนลูกหลงจากเศษดินซึ่งตอนนี้แนวโล่งพอที่จะทำให้หนีไปได้

ท่านี้ทำให้บลูตัสสังเวยชีวิตไป20เปอร์เซ็น
FroZen สมาชิก
· #489
"ใช่ค่ะ!" โซเดเนียตอบรับอย่างแข็งขัน
เพราะเธอไม่เคยเจอสิ่งมีชีวิตที่ตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อน
เธอก็คึกคัก จึงอยากไปประลองกับมันอย่างสุดๆ
จะได้รู้ว่าใครมันแน่กว่าใคร!

ขณะที่ปีศาจสาวกำลังจะวิ่งออกจากค่ายก็ฉุกคิดขึ้นมาว่า
"ถ้าไปแล้ว เกิดหลงขึ้นจะทำยังไงดี"

ด้วยความคิดนี้บวกกับเหตุการณ์ในโลกของเธอในอดีตที่เธอหลงในป่าอยู่บ่อยครั้ง
ทำให้เธอไม่คิดจะออกไปอีก จึงตัดสินให้รอพวกแองจี้มาแล้วไปพร้อมๆกันดีกว่า

แต่ยังไงก็ตาม เธอก็ยังอยากสู้อยู่ดีด้วยใจอันร้อนรุ่ม
เธอเดินไปมาอย่างร้อนรน พร้อมมองพวกแองจี้ เป็นการบ่งบอกว่า "ให้รีบๆมาได้แล้ว!!"

-------

ส่วนซอร์ก็ยังวิ่งไล่ฟัน บัคจี้ มิว อัล คิด โดยที่ตัวเองกำลังเข้าสู่สนามแห่งสงครามเรื่อยๆ

============
meumiu ผ สมาชิก
· #490
ด้านองค์ชายฟารอน ที่ดูสนามรบอยู่ไกลๆ ทันใดนั้นเขาก็ได้สั่งบางอย่างออกไปยังลูกน้องของเขา

(เล่าย้อนเล็กน้อย)ในค่ำคืนหนึ่งก่อนการต่อสู้ที่หุบเขาแถวชะง่อนหิน กลุ่มไทรเด็นได้ตั้งเต็นท์พัก ลูดัสได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับมิราจว่า

เธอคือองค์หญิงองค์สุดท้องของอาณาจักร Kasadia เธอชื่นชอบการเป็นอัศวินที่ช่วยเหลือคนอ่อนแอ เหมือนพี่สาวขององค์หญิงแต่ว่าวันหนึ่งตอนเธอไปเที่ยวเล่นกับพี่สาวเธอแต่ทว่า.....เกิดเหตุนักฆ่าบุกเข้ามา พี่สาวเธอพยายามปกป้องเธอจนบาดเจ็บสาหัสแล้วเกือบล่วงลงสู่หน้าฝา ตอนนั้นข้าอยุ่ไม่ไกล พยายามวิ่งไปช่วย ตอนนั้นร่างขององค์หญิงเต็มไปด้วยบาดแผลพยายามยื้อชีวิตพี่สาวที่กำลังจะตกหุบเขาไป.....แต่ทว่าสายไป ที่มือขวาของนางเหลือแค่ปลอกแขนอัศวินเท่านั้น
หลังจากนั้นองค์หญิงก็ใช้มือขวาอีกไม่นานเกิดจากอาการบาดเจ็บจากการถูกอาวุธมีพิษ

(จบเนื้อเรื่องเล่าย้อนหลัง)


=======

กลับมมาที่ชะง่อนหินในกลุ่มลูดัสหรือไทรเด็นทหารที่เหลือมีแค่ไม่ถึง 15 แล้ว ส่วนใหญ่หายสาปสูญไม่ก็ตายไป และแต่ละคนก็เริ่มล่อแล่ยกเว้นกลุ่มไทรเด็น ฝนที่ตกหนัก ฟ้าฝ่า และบรรยากาศเกือบจะมืด แต่ยังมองเห็นได้อยู่

[url]http://www.youtube.com/watch?v=fU7BJjrp2xg&list=PLpCCKzpFLEIqO5axPLoGd0GdqNlvpPAGo&index=3[/img]

ทันใดนั้นก็มีเวทย์ชุดใหญ่ที่ยิงมาจากไหนไม่รุ้ จนเกิดกลางระเบิดกลางวงพวกเขาแบบไม่ทันตั้งตัวจนทุกคนกระเด็นไปทั่วทิศทั่วทาง แต่โชคดีที่ไม่มีใครตกไป แต่ทว่ามิราจไปอยู่ตรงสุดขอบชะง่อนหิน แถมอาวุธก็หลุดตกไปแล้วด้วย เหล่าปีศาจแห่กันเข้ามา

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

คำอธิบาย ตอนนี้ผู้เล่นอยู่บนหุบเขาสูง โดยสีตรงที่มิราจอยุ่จะเป็นส่วนของชะง่อนหิน และ สีเทาที่ผู้เล่นและปีศาจอยู่จะเป็นส่วนของพื้นภูเขา สีฟ้าเป็นเหว

Taleจิ๋ว รีบเตือนขึ้น (ด้วยภาษาที่คุยไปยัง Player) "ช่วย มิราจให้ได้ภายใน 3 Comment แต่ถ้าช่วยไม่ได้ เหตุการณ์จะดำเนินไปตามปกติ ตามเนื้อเรื่องที่ควรจะเป็น"

[HP Mirage 25%]
[Debuff Slow ลดอัตราการเคลื่อนไหว 80%]
[Bleeding เลือดลด 5% ทุกๆ Comment]
[No Attack ไม่สามารถโจมตีกายภาพใส่ศัตรูได้]
[Exposed พลังป้องกันลด 25%]
maid guy สมาชิก
· #491
"ท่านมิราจ"ลูดัสที่ตะโกนลั่นเพราะมิราจทำท่าจะตกแหล่ไม่ตกแหล่ไทรเด็นจึงตะโกนว่า"เรย์ ตามมา เฮทบลูตัส คุ้มกัน"
ไทรเด็นและเรย์นั้นได้ใช้คล็อคอัพระดับ1เพื่อเพิ่มความเร็วในการเข้าไปช่วยแล้วโจมตีเหล่ามอนสเตอร์ที่เข้าใกล้จนถึงตำแหน่งD28(บลูตัสและเฮทอยู่ที่ีF30) แต่เมื่อไปถึงมิราจกลับทำท่าจะตกไปไทรเด็นจึงกระโดดโดยที่แขนขวาของเขายิงตะขอและเชือกฝังที่พื้นแล้วโหนเชือกไปหา ส่วนเรย์นั้นคุ้มกันเชือกดังกล่าว ไทรเด็นนั้นอุ้มที่เอ็วของเจ้าหญิงพร้อมพูดว่า"ขอเสียมารยาทหน่อยนะ"
"เธอมีด้วยหรือ กรี๊ด"ก็สมควรจะกรี๊ดหรอกเพราะรอกที่ฝังไว้ที่แขนนั้นได้ดึงไทรเด็นขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนเกือบลอยละลิ่วจนไปสมทบกับพวกบลูตัสแล้วไทรเด็นจัดการอุ้มมิราจในท่าเจ้าหญิงแต่วิ่งเร็วพอสมควรไปหาคารินทันที
"คารินรักษาเธอโดยด่วน"
"ได้ค่ะ"
"แย่แล้วshot"เฮทนั้นพูดผ่านเครื่องมือสื่อสาร
"อะไร"
"ตอนนี้เรย์นั้นโดนล้อมอยู่ เราพยายามที่จะช่วยแต่พวกมันมีมากเกินไป"
"ว่าไงนะ"
เมื่อไทรเด็นมองมาที่เรยื เรย์นั้นโดนล้อมอยู่โดยที่บลูตัสพยายามที่จะฝ่าไปแต่เหล่าทัพปีศาจนั้นก็เข้ามาเรื่อยๆ ส่วนเรย์นั้นพยายามที่จะฝ่าออกไปด้วยการเตะต่อยและใช้ระเบิดระเบิดเหล่าปีศาจราวกับมันรู้ว่าควรรุมเรย์ในตอนนี้
"พี่เรย์"

ชะตากรรมของคุณเรย์
1ฝ่าออกไปได้โดยบลูตัสมาช่วยด้วย(แต่โดนโจมตี)
2โดนจับไป ให้บรรยายด้วยว่าโดนจับอย่างไรเพราะเรย์นั้นสะเดาะเชือกเก่งพอตัว
3คนอื่นมาช่วยทันก่อนหลวงพ่อตัดสินใจ
Angel-is-egg สมาชิก
· #492
บ้างครั้งสงครามก็เเหมือนกับการหลงป่า เราไม่รู้ว่าควรจะเริ่มที่ตรงไหนแล้วจบลงที่ใด

ดูเหมือนว่าในตอนนี้สถานการ์ณจะเริ่มเป็นฝ่ายปีศาจที่ได้เปรียบ รวมทั้งผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ มีผลทำให้วินนิก้าร์เคลื่อนไหว Slow ลงเล็กน้อย ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะหายไปที่ไหนซักแห่ง ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

ระหว่างนั้นยาร์ชก็ได้จัดการทหารปีศาจในสภาพร่อแร่ๆออกมาไปตรงที่จุดบอดในสนามรบแล้วเริ่มเค้นข้อมูล

"แกรู้จักเจ้านี้ไหม?"ยาร์ชถามพร้อมทั้งคว้าเอาภาพของ DK ออกมาให้ทหารปีศาจรายเดิมดู
"ก่อนจะเกิตสงคราม เกิดเหตุอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ที่พอจะเป็นชนวนสงครามไหม"

(จะเลือกตอบหรือไม่ตอบก็ได้ ผลที่ได้เธอจะรักษาอาการบาดเจ็บให้)

ทางด้านเรย์ อยู่ๆก็เหมือนมีของเหลวสีดำปรากฏขึ้นพร้อมทั้งดูดซึมร่างกายเธอให้จมหายไป ไม่ว่าเธอจะพยายามทำยังไงก็ไม่มีทางพ้นจากการถูกดูดกลืนของสิ่งนั้น

จนกระทั่ง...เธอไปโผล่ที่ตรงบริเวณไทรเด็น ยืนอยู่
"แก!!"ไทรเด็นจำได้ทันทีว่านั้นคือ วินนิก้าร์ที่เจ้าตัวพึ่งฟันไปถากไปก่อนหน้านี้รวมทั้งบลูตัสที่อยู่ในอารมณ์เดียวกันกับไทรเด็น วินนิก้าร์ไม่พูดอะไรนอกเสียจากใช้ดวงตาสีเหลืองอำพันจ้องมองอีกฝ่ายก่อนจะค่อยๆกลืนร่างกายตัวเองให้หายไปกับความมืดข้างล่าง(เหมือนน้ำซึมบ่อทราย แต่เปลี่ยนเป็นของเหลวสีดำ)

"ทำมันให้จบไวไวด้วยล่ะ"เธอทิ้งท้าย

--------------------------------------

บทรอนนี่

ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ข้อมูลอะไรแฮะ
"กา กา!"เสียงอีกาตัวหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับบินมาเกาะที่ปีกของรอนนี่ มันเริ่มสื่อสารอะไรบางอย่างกับเขาด้วยภาษาที่เขาเข้าใจอยู่คนเดียว
"อือ หื้อ ตอนนี้กำลังเกิดสงครามขึ้น ยาร์ชก็เข้าร่วมด้วยอย่างนั้นเหรอ"รอนนี่คิด

ฉันคิดว่าฉันควรจะสำรวจที่นี่จากพื้นที่มุมสูงเพื่อที่จะเจออะไรซักอย่างที่เป็นข้อมูลที่น่าสนใจ

แล้วรอนนี่ก็สั่งให้อีกาตัวเดิมนั้นบินไปสำรวจพื้นที่บริเวณโดยรอบทันที
(ได้ข้อมูลอะไรหรือไม่ได้ก็ช่วยบอกด้วย)
meumiu ผ สมาชิก
· #493
[ประกาศ] ระบบ Freeze

ระบบ Freeze เป็นระบบ หยุดเนื้อเรื่องไว้ รอผู้เล่นกลุ่มอื่นตามมาทัน

เช่น ฝั่งทะเลหมอก ไปถึงจุดหมายแล้ว จะโดน Freeze รอเนื้อเรื่องฝั่งไทรเด็นตามมาทันนั้นเอง
maid guy สมาชิก
· #494
"ยังไงก็ขอบใจแกว่ะ เจ้าบ้า"ไทรเด็นได้ตะโกนใส่พื้นที่วินนิกาเคยอยู่แล้วไทรเด็นมองไปยังกองหลัง
"เจ้าพวกกองหลังนี่มันอะไรกันเนี่ย"ไทรเด็นตะโกน"นี่มันกะจะกำจัดเจ้าหญิงเลยเรอะไงเนี่ย"
"งานนี้ชักทำให้ฉันโมโหแล้วshot"เฮทที่ตอนนี้เตรียมเหล่าตลับกระสูนของหน้าไม้เพราะไม่อยากใช้อาวุธที่ทันสมัยของตน
"ไทรด็น พี่ยังไม่อยากให้นายเปิดเผยเทคโนโลยีของพวกเรา ดังนั้นนานกับบลูตัสไปคุ้มกันเจ้าหญิงซะ"
"ครับพี่" แล้วไทรเด็นได้ถอยมาแนวหลัง เฮทนั้นตอนนี้รวบรวมสมาธิทั้งหมดที่ตาขวาและได้สวมหน้ากากเพิ่มอ๊อกซีเจนและตอนนี้ได้หยิบหน้าไม้ขึ้นมาพร้อมกับโยนตลับหน้าไม้หลายสิบอันขึ้นฟ้า
"ท่าไม้ตาย สายฝนโลหะ"เฮทนั้นยิงหน้าไม้ระรัวซึ่งเมื่อหมดแล้วเขาทำการเปลี่ยนตลับหน้าไม้อย่างรวดเร็วขระที่ตลับหน้าไม้ใกล้ถึงพื้นด้วยความเร็วสูงมากเกินกว่าที่จะยิงได้ด้วยคนเดียวจนเหมือนยิงด้วยธนูของทั้งกองทัพโจมตีทั้งทางบกและอากาศจนมีที่ว่าให้สำหรับเรย์แทรกเข้ากลาง แต่เรย์ที่เร่งความเร็วเช่นกันได้กระโดดหมุนตัวราวกับลูกข่างได้โปรยลูกระเบิดทั้งหมดที่ซื้อมาจากร้านแองจี้รอบทิศทาง
"ท่าไม้ตายพายุมรณะ"เรย์พูดเมื่อระเบิดต่างๆลงถึงพื้นแล้วแต่จากการคำนวณของเรย์นั้นไม่โดนพวกเดียวกันเลย


สรุป แต่ละคนใช้ท่าไม้ตายถล่มกองทัพปีศาจให้หมด
ท่าไม้ตายแต่ละคนใกล้หมดแล้วเหลือแต่ท่าที่สองของไทรเด็นและติ๊ต่างว่าเป้นท่าไม้ตายคือยิงดาบเลเซอร์ให้ตกเป็นห่าฝน
FroZen สมาชิก
· #495
ขณะที่กลุ่มหุ่นยนต์ของบัคจี้กำลังล่อซอร์ไปยังสนามรบก็พบ
ปีศาจกลุ่มหนึ่งกำลังรวมตัวอยู่บนหน้าผา
"เจอปีศาจกลุ่มใหญ่แล้ว ดูท่ากำลังจะเสียเปรียบด้วย" บัคจี้พูดขึ้น
มิวพูดต่อว่า "งั้นล่อไอ้หมอนี่เข้าไปเลย"
คิดกับอัลตอบพร้อมกันว่า "โรเจอร์"

และทั้งหมดก็ล่อซอร์เข้าไปในกลุ่มปีศาจ
พวกปีศาจมองไม่เห็นบัคจี้ อัล มิวและคิดเลย เพราะเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็ก
ผิดกับซอร์ที่ตัวใหญ่อย่างเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกันแล้วซอร์กลายเป็นจุดเด่นมากพอ
ที่จะทำให้พวกปีศาจมองไม่เห็นหุ่นยนต์ที่ล่อกลุ่มนี่มา

พวกปีศาจบางส่วน พอเห็นซอร์เข้าก็จะเข้าโจมตี แต่พอเห็นมาคนเดียว
ต่างก็ยิ้มกันเอง แล้วให้ปีศาจตนหนึ่งมาสู้แทน
เพราะเมื่อเปรียบเทียบกองกำลังที่ยิ่งใหญ่ของตนแล้ว
มนุษย์คนเดียวที่บุกมาก็เหมือนมดไปสู้กับช้างนั่นละ

ปีศาจตนหนึ่งเดินออกมาข้างหน้าชักดาบ หมายมั่นจะฆ่าเต็มที่ ส่วนตนอื่นก็เข้าไปจู่โจมกองกำลังอัศวิน
"มีคนเดียวอย่ามาทำซ่าเจ้ามนุษย์เอ๋ย" ปีศาจที่ชักดาบออกมาพูดด้วยน้ำเสียงดูหมื่น
ขณะที่ซอร์กำลังวิ่งมาหากองทัพตน "พวกมนุษย์นะมันก็แค่-"

พูดยังไม่ทันจบ ซอร์ก็ดีดตัวมาหา ปีศาจที่ถือดาบเหวี่ยงอาวุธใส่ในแนวขวาง
"-สวะเท่านั้นแหละโว้ย"

แต่ซอร์หาได้สนใจคำพูดไม่ เขาเอามือตบลงข้างหน้า เป็นจังหวะเดียวกับดาบมาถึงพอดี
ทำให้ตัวซอร์ขึ้นไปกลับหัวกลางอากาศ ส่วนดาบกระแทกลงพื้น

"หิอ!?" ปีศาจผู้ถือดาบแปลกใจ แต่ความรู้สึกนี้ยังไม่ทันหายไป ก็รู้สึกวูบที่คอเสียแ้ล้ว
ซอร์ที่หมุนตัวตวัดมีดไปหมาดๆโดนน้ำสีเขียวเท รดตัวเต็มๆ สีพวกนั้นไม่ได้มาจากไหน
แต่มาจากปากแผลที่คอของปีศาจที่โจมตีซอร์เมื่อครู่นั่นเอง

"....." ปีศาจที่ถือดาบพูดไม่ออกเพราะตำแหน่งหลอดลมได้ขาดไปเสียแล้ว จึงไม่มีเสียงอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย
และดาบก็หลุดจากการจับกุม เพราะมือที่จับกำลังอุดที่คออยู่ แต่ก้หยุดเลือดที่พุ่งออกจากคอไหลไม่ได้อยู่ดี

แต่ซอร์ก็ไม่ได้สนใจปีศาจตนนี้ และกลุ่มหุ่นยนต์ที่ไล่ล่ากันเมื่อกี้อีกต่อไป
เมื่อลงมาถึงพื้น ชายผู้เย็นชาก็พุ่งเข้าจู่โจมกลุ่มปีศาจที่อยู่ข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง

====

ซอร์ในตอนนี้จะไม่พูดอะไร และทำสีหน้าเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
และใช้อาวุธมีดเท่านั้นด้วย
*ซอร์ตอนนี้ไม่สนใจว่าใครเป็นใครหรอกนะ ฆ่าหมด
NAX99 สมาชิก
· #496
(บทเอส)
"แปลกจัง ทำไมระเบิดไม่ทำงานล่ะ"เสียงเรย์พูดขึ้นหลังจากที่ระเบิดถูกปาลงบนพื้นมาได้ซักพักหนึ่งแล้ว
"หมายถึงระเบิดพวกนี้เหรอ พี่สาว"
"นายมัน....ธันซาเดอร์ เอส ไม่ใช่เหรอ" ใช่ ฉันเอง ฉันเดินออกมาพร้อมกับระเบิดที่ไม่ทำงานแล้วจากพวกกองทัพปีศาจ ฉันใช้ระบบCBรีบเก็บ+ทำลายก่อนมันจะระเบิด ฉันทิ้งมันลงพื้นกระทืบมันทิ้งเผื่อมันมีระบบระเบิดในกรณีไม่ทำงานอะไรพวกนี้ที่้ซะก่อน
"คราวแรกก็ไอ้เสือดำ คราวนี้ก็เป็นนายงั้นเหรอ!? นี่มันหมายความว่ายังไงกัน!!?"เฮียถึกไทรเด็นพูด
"ก็ไม่มีความหมายอะไรนี่ ฉันก็มีเหตุผลของฉัน นายก็มีเหตุผลของนายไปซิ"ฉันพูด
"ก็บอกไอ้เสือดำไปแล้วไง ว่าฉันทำไปเพราะต้องการจะหาไอ้เจ้านั้นใน...."
"แค่นั้นเองเหรอ? ไม่มั้งเฮีย ฉันได้ยินจากเฟหมดแล้ว ให้กลัวจะได้หนีไปเหรอ? ความคิดพรรค์นั้นเนี่ย นายเป็นนักรบจริงๆเหรอ?"
"แก!!"
"เดี้ยวบลูตัส!"เรย์พูดขึ้นมา

"อะไรเนี่ย ค่าความแปรปรวนอารมณ์ของเอสกำลังสูงขึ้น"เคาน์พูดจากอีกฟากของวิทยุ
"หมอนั้น เอาเรื่องตัวเองไปเทียบกับคนอื่นอีกแล้วแฮะ"เซล่าพูดขึ้นมา"แบบนี้แย่แฮะ"

"ไม่อยากฆ่าใคร อยากยุติสงครามด้วยการรบ ไอ้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่งของนายเนี่ยก็แค่ของลวงตา ที่ฉันเห็นมีแต่คำว่าแก้แค้นในตัวของนายนั้นแหละ"
"ว่าไงน่ะ!"
"องค์หญิง!!"ฉันเรียกตัวเจ้าหญิงเจ้าปัญหา"ช่วยตอบคำถามฉันหน่อยได้ไหม?"
"อย่าไปฟังมันน่ะองค์หญิง"สาวคนเขียว(1ในg3)พูด
"ได้ ว่ามาซิ"องค์หญิงมิราจพูด

"ถ้ามนุษย์เกิดออกมา เขามีสิทธิ์มีชีวิตรึไม่"
"กะ ก็ต้องมีซิ"
"แล้วปีศาจล่ะ"
"แหงอยู่แล้ว ต้นตอความชั่วร้ายต้องขจัดให้หมด!"เธอตอบอย่างมั่นใจ
"สอบ.....ตก! ดูเหมือนฉันจะหวังเธอสูงเกินไปแฮะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ และชักกงเล็บตรงมือออกมา

"ไทรเด็น! เฮท! รีบพาองค์หญิงหนีไป ตรงนี้ฉันกับบลูตัสจะจัดการเอง!"เรย์กล่าว
"ตะ แต่ว่า"ไทรเด็นพูด
"ไปซะ!!"
"ระ ระวังตัวด้วยนะ!"ไทรเด็นพูดก่อนจะตีฝ่าทัพปีศาจหนีออกไปอีกทาง
"มาสิ! เข้ามาเลย!!"ฉันท้า

สรุป
เอสหยุดระเบิดของเรย์ และเข้าทำการต่อสู้กับบลูตัสและเรย์

ปล.
ถึงเมดกาย รบกวนอย่าเมินบทของเอส แก้บทโผล่ตัวนี้มา 3 รอบแหละ เห็นใจหน่อยครับ -*-
meumiu ผ สมาชิก
· #497
[HP Mirage 25%]
[Debuff Slow ลดอัตราการเคลื่อนไหว 80%]
[Bleeding เลือดลด 5% ทุกๆ Comment]
[No Attack ไม่สามารถโจมตีกายภาพใส่ศัตรูได้]
[Exposed พลังป้องกันลด 25%]

V Angel-is-egg , maid guy , FroZen , NAX99


[HP Mirage 5%]
[Coma :: Status - 99.99%,No Action]

ข้อแก้เนื้อหาของ Nax99 นะครับ (ไม่ตรงกับบุคคลิกตัวละคร)

"องค์หญิง!!"ฉันเรียกตัวเจ้าหญิงเจ้าปัญหา"ช่วยตอบคำถามฉันหน่อยได้ไหม?"

"......" ดูเหมือนแทบจะไม่มีแรงตอบอยู่แล้ว แต่ก็มองด้วยสายตาอันเลืองลางในอ้อมกอดของไทรเด็น โดยห้อยอยู่ตรงชะง่อนหิน

"ถ้ามนุษย์เกิดออกมา เขามีสิทธิ์มีชีวิตรึไม่"

ไม่มีคำตอบจากเธอ.....

======

"ชิ ดันมีคนมาขวาง" ชายคนหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในที่ไกลๆและแอบจ้องมองอยู่ ซึ่งเขาคือคนที่ร่ายเวทย์โจมตีใส่นัน้เอง แล้วเขาก็ได้วาปร์หายไป

======
maid guy สมาชิก
· #498
ขอแก้เนื้อหาเล็กน้อย ไทรเด็นชวยมิราจให้อยู่บนพื้นเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้คารินกำลังรักษา

"ไงละเจ้าโง่"เรย์ตะโกนใส่หลังจากที่หลบการโจมตีของเอส "พวกเราน่ะไม่ได้รบเพราะว่าอยากฆ่าหรอกแต่หาควางจริงต่างหาก"เรย์เตะก้านคอไมโนทอร์ตัวหนึ่งแล้วจัดการหักคอ
"หลายคนมักหาว่าพวกเราเป็นพวกไร้ความเมตตาแต่เพราะในสงครามการหยุดการฆ่าคนหมายถึงเราต้องตายเสียเองshot"เฮทที่ตอนนี้ใช้หน้าไม้ยิงสะกัดเฉพาะปีศาจที่ยังสู้อยู่เท่านั้น
"จริงๆพวกนี้เขามีเมตตาแต่เพราะสงครามพวกเขาไม่มีทางเลือก พวกเขาจึงต้องสู้รบ"บลูตัสพูดพร้อมสู้กับโทรล์ที่ใช้ขวานยักษ์แต่บลูตัสใช้ฆ้อนสะกัดการโจมตีเอาไว้
"เพราะฉะนั้นพวกฉันจึงต้องฆ่าพวกมันให้เจ็บปวดน้อยที่สุดไง"ไทรเด็นที่ใช้ดาบเสียบกลางหัวใจของโทรล์พร้อมกระทุ่งซ้ำด้วยเท้าและใช้ดาบที่ปักเป็นแท่งส่งให้เขานั้นกระโดดไปตัดคอ แล้วจากนั้นก็พุ่งมาขวางเหล่าทหารที่เข้ามาหาเอส

"ท่านไทรเด็น ท่านมาขวางทำไม"
"อย่าเลยทหาร เขาก็เป็นมนุษย์เหมือนกันดังนั้นพวกนายใจเย็นๆก่อน อย่าเพิ่งทำอะไรเขา"
"เจ้านาย"บัคจี้ที่ตอนนี้บินกลับมาหาตนพร้อมตัวอื่นๆด้วย"ตอนนี้เราล่อเจ้าโซไวซอร์เข้าร่วมรบแล้ว"
"ดีมาก"เรย์พูด"เฮท นายไปสมทบกับเจ้านั้นแล้วกัน"

สรุป กลุ่มไทรเด็นตอนนี้สูกกับปีศาจที่คิดสู้กับตนเท่านั้นส่วนไทรเด็นเบรกพวกทหารที่จะมาสู้กับเอสและเฮทไปสมทบกับซอร์(คู่นี้ในสงครามหากไม่จำเป็นจะไม่พูด)
กรณีที่เอสโจมตีไทรเด็นจากด้านหลัง ไทรเด็นจะหันดาบมาแทงจากข้างหลัง

ปล.ไม่ได้เมินแต่ว่าบทของเฟแรงค์มันบังเลยต้องแต่ง(เพราะเฟแรงค์จับคู่กับเอสเลยถือเป็นคนเดีวกัน)และในสงงครามการสู้กันเองน่ะแต่งยากเอาการเลยไม่ได้แต่ง
zeya สมาชิก
· #499
(เน็ตเน่าเลยไม่ได้มาต่อ)

เฟแรงค์ไม่ได้พูดอะไรเสือดำมองหน้าไทรเด้น

"มันก็แค่คนกระหายสงครามที่ไม่มีข้อแก้ตัวอื่นนั้นแหละ"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวไทรเด้นเสือดำมองแสงที่ส่องประกายจากบนฟ้า มันจึงงับเอสที่เเขนเบาๆ

"ให้ไปรวมตัวกันสินะ......แผนสุดระห่ำของหัวหน้านายนี่น่ะ"เอสพูดไทรเด้นถึงกับสะดุ้ง

"ลืมเจ้าหมาป่านั้นไปซะสนิท......นี่พวกแกคิดจะทำอะไรกันแน่"ไทรเด้นถามเฟแรงค์ปรายตามอง

"จะบอกแกหาพระแสงอะไรมิทราบ.......ตอนนี้พวกเราน่ะเหลือแค่ทำให้วินนิการ์สงบลงทุกอย่างก็เซ็คเมตแล้ว"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวไทรเด้นอย่างเย้ยหยัน

"เฮ้ย.....เดี๋ยวสิแกน่ะ"ไทรเด้นตะโกนได้แค่นั้นเฟแรงค์ก็แปลงร่างเป็นมอไซค์สุดไฮเทคสีดำสนิทพลางเร่งเครื่องเพื่อเรียกเอส

".....แกนี่มันโคตรสารพัดประโยนช์จริงๆเฟแรงค์.....ลึกๆก็โล่งอกที่ไม่ได้อยู่คนละฝ่ายกับแก...ถ้าคิดเอาจริงที่นี่คงไม่เหลือสินะ"เอสพูดพลางขึ้นคร่อมมอไซค์นั้นพลางจับแฮนด์แน่นเพียงไม่นานมอไซคคันนั้นก็เร่งเครื่องพุ่งไปกลางอากาศแล้วทะยานขึ้นไปยังท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง

-------------------------------------------------------

ไรก้าที่เห็นวินนิก้าร์นั้นกำลังอาละวาดอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้และเข้าทำร้ายยาร์ทก็ทำการบางอย่าง

"ขอโทษด้วยละกันวินนิก้าร์"ไรก้าพูดแล้วใช้เวทย์บางอย่างกับร่างของวินนิก้าร์

"กริ๊ด!!"วินนิก้าร์กรีดร้องแล้วล้มลงอย่างหมดสติยาร์ซมองหน้าไรก้า อัศวินไร้กายมองกัปตันสาว

"เด็กคนนี้คนของเธอสินะ...."ไรก้าถามยาร์ซแค่พยักหน้ารับ

"งั้นก็ดูแลเด็กคนนี้ให้ดีสิ......ข้าไปละ...หัวหน้าเรียแล้ว....ถึงไม่มีวินนิก้าร์แผนพวกข้าก็ไม่ได้เปลียนไป"ไรก้าพูดแล้วร่ายเวทย์บางอย่างให้กับวินนิก้าร์

"แองเจิลลีน่ารู้ว่าข้าก็อปเวทย์นิทราแห่งห้วงคำนึงมา.....ได้โดนยัยนั้นโดยไป 4-5 วันไม่หยุดแน่"ไรก้าพูดกับตัวเองเบาๆพลางมองร่างของวินนิก้าร์ที่เรืองแสงก่อนที่ตัวเองจะกลายเป็นละอองสีแดงสลายหายไป

---------------------------------------------------

"เจ้าพวกเกราะเดินได้นั้นทำให้วุ่นวายไปนิดหน่อยแต่ทุกอย่างก็โอเคละนะ"เซโก้ในร่างเทพที่กลับเป็นตัวตนเดิมคือหน้า หูและหางกลับมาเป็นสุนัขป่ายิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์

"เอาละตอนนี้ไล่ห้พวกเอสไปเคลียสะพานกับบริเวณรอบๆนั้นให้โล่งแล้ว...จากนั้นก็"เซโก้พูดแค่นั้นก็กางแผนที่ๆซื้อมาตอนเดทกับแองเจิลลีน่าเป็นแผนที่เกียวกับอาณาจักรของแดนมนุษย์และแดนมาร ดวงตาสีฟ้าใสนั้นไล่นิ้วไปตามแนวตะเข็บชายแดนที่เป็นบริเวณป่าและแม่น้ำที่งั้นทั้งหมด

"อืมๆ.....ยุ่งยากใช้ได้เลยแฮะแต่เอาเถอะ"เซโก้นอุบอิบก่อนจะซักดาบออกมาจากดาบแล้วทำให้แผนที่นั้นลอยอยู่กลางอากาศแล้วไล่ดาบดาบแนวนั้นจากอีกฝั่งถึงอีกฝั่งของแนวชายแดนธรรมซาติที่กั้นกลางระหว่างสองเผ่าพันธุ์เอาไว้

"วางชนวนแล้วที่เหลือก็รอให้รอรายนั้นมาจุด........ถ้าไม่ถูกกันนักก็เอาแบบนี้ไปเลยสิ..."เซโก้ยิ้มเจ้าล่ห์พลางมองไปที่เต็นท์ของผู้บัญชาการทัพหลักของแต่ละฝ่าย

"เซ็คเมคพวกมันหลังบอมบ์"เซโก้หัวเราะเบาๆ

---------------------------------------------------

ไรก้าที่อยู่ชายฝั่งของสุดแนวชายแดนตามธรรมซาติฝั่งตะวันออกนั้นก็นำเคียวยมฑูตออกมาพลางกวาดเคียวนันไปเป็นวงกลมรอบอักขระเวทย์ค่อยๆปรากฎขึ้นมา ไรก้าเองก็ร่ายเวทย์นั้นอย่างใจเย็นเสียงของไรก้าที่กำลังร่ายเวทย์นั้นดูราวกับการบทเพลงสาปแซ่ง

----------------------------------------------------------

เฟแรงค์กับเอสที่ไล่เคลียสะพานข้ามชายแดนจนหมดก็มองหน้ากัน

"ไม่มีใครแล้วละ.....ขืนใครเข้ามาใกล้ตอนนั้นก็ถือว่ามันซวยเอง"เอสพูดเฟแรงค์พยักหน้าก็ที่พยัคฆ์ทมิฟจะกลายเป็นซอไซคอีกครั้งให้เอสขึ้นขี่ทะยานฟ้าไป เมื่อเห็นว่าไม่มีใครขวางอีกแล้วจึงมุ่งหน้าไปที่สะพานแต่ก็ต้องชนเข้ากับม่านพลังสีทองเข้าให้อย่างจัง

"บะ.....บ้าน่า.....เราไม่สามารถไปเสริมพวกที่อยู่ทางฝั่งปีศาจได้เลยแล้วนี่นพลังศักดิ์สิทธิ์นี่"หนึ่งในนั้นพูดอย่างสิ้นศรัทธา

--------------------------------------------------

ทางฝ่ายมิราจนั้นมีทหารกล้ากลุ่มนึ่งที่วิ่งฝ่าเหล่าปีศาจเข้ามาถึงเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นที่สะพานว่าถุกสะกดด้วยพลังศักสิทธิ์ขั้นสูงเกินกว่าพลังเวทย์ของนักรบศักสิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นสิบเท่าตัว

"อย่าบอกนะว่าพระเจ้าจะทิ้งพวกเราให้ตายที่นี่นะ....ถึงได้ทำแบบนั้น"นายทหารที่อยู่ในกลุ่มนั้นครวญขึ้นมาและเหล่าทหารเองก็มีทาที่หมดกำลังใจไปเกินครึ่ง

"ชิบ......ต้องเป็นไอ้หมานั้นแน่.....ไอ้ตัวหัวหน้าของเจ้าพวกนั้น...เล่นไม้นี้เลยเหรอ"ไทรเด็นพูดพลางมองไปยังบัคจี้

"ไปตัวไอ้หมานั้น....แบบนี้มันเกินไปแล้วนะโว้ยไอ้แส่"ไทรเด้นคำรามพลางจัดการฮาร์ปี้ที่พุ่งเข้ามา

--------------------------------------------------

เอสนั้นมาถึงที่ๆไรก้านั้นกำลังร่ายเวทย์อยู่ เอสลงมาจากเฟแรงค์ พยัคฆ์ทมิฟกลับร่างเดิมพลางส่งกระดาษที่มีข้อความว่า

"ไรก้าตอนนี้ไม่สามารถจะขยับไปใหนได้และถ้าโดนโจมตีเวทย์นั้นจะต้องเริ่มร่ายใหม่ทั้งหมดอีกครั้งแต่ทว่านานเลยละ.....เพราะเวทย์นี้ใช้ทั้งพลังเวทย์ที่มหาศาลและพลังกายอย่างมากในการควบคุม"เอสมองหน้าเฟแรงค์ที่ไปนอนเอาแรงอยู่บนก้อนหิน

"ตอนนี้เจ้าพวกนั้นไม่รู้สินะว่าไรก้าเตรียมทำอะไรน่ะแค่ไม่กี่ชั่วโมงนี้แต่นานกว่านี้สินะ"เอสถามเฟแรงค์พยักหน้าแทนคำตอบเอสจึงไปนั่งบนก้องหินใหญ่อีกที่

"รายนั้นเริ่มแผนการสุดท้ายแล้วสินะหัวหน้าพวกนายน่ะ....ฮะๆๆๆบ้าดีแท้น้าหัวหน้านายนี่"เอสหัวเราะเฟแรงค์ไม่ได้มีท่าทียังไงมันนอนหมอบไปกับพื้นหินราบเรียบ

---------------------------------------------------

เซโก้นั้นมองวงไสยเวทย์ของตนที่ลอยอยู่เหนือก้องบัชาการหลักของทั้งสองฝ่ายอย่างใจเย็นแม้จะเสียเวลาและพลังเวทย์ไปมากแต่เขาก็ทำสำเร็จ

"เอาละเข้าสู่การฟื้นพลัง.....นับถอยหลังการเซ็คเมค"เซโก้พูดแล้วกลายเป็นรังใหมสีรุ้งลอยอยู่บนท้องฟ้านั้น

สรุป

วินนิก้าร์กลับไปอยู่กับยาร์ท(แบบหลับเป็นตาย)

พวกเซโก้กลับเข้าสู่แผนเดิมที่พวกเขาวางกันเอาไว้
Angel-is-egg สมาชิก
· #500
(บทยาร์ชก่อนถูกวินนิก้าร์เล่นงาน)
ดูเหมือนว่า ฉันจะไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย

แต่ฉันก็ทำการรักษาให้กับเจ้าทหารปีศาจนี้ก่อนจะบอกให้มันกลับบ้านไป มันมองฉันอย่างไม่เข้าใจอะไรนัก แต่ก็รีบเดินห่างออกไป

ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งของสงคราม...
ฉันรู้สึกสับสนกับสิ่งที่ทำไป เพราะไม่รู้ว่าฝ่ายไหนผิดหรือถูกกันแน่ แต่ฉันก็ไม่ได้ฆ่าใครไป(ฉันหวังว่ายังนั้น)

กรอด........
ห๊ะ!ฉันหันไปตามทางเสียงร้องที่ได้ยิน มีบางสิ่งพุ่งเข้ามาแล้วทำร้ายฉันแต่ดีที่ฉันเอาM21 ตั้งรับเข้าได้ทัน วินนิก้าร์ วินนิก้าร์!?...ตอนนี้หล่อนเริ่มพุ่งเข้ามาทำร้านฉัน ฉันพยายามหาทางที่จะหยุดหล่อนให้ได้...แต่ไม่มีเลย เหมือนกับว่าฉันไม่มีทางเอาชนะหล่อน ตอนนี้ฉันถูกเล่นงานจนเริ่มมีเลือดไหลซึม เสื้อผ้าบางส่วนฉีกขาด ฉันเริ่มมองเห็นอะไรไม่ชัดเพราะเลือดเริ่มไหลเข้าตาแล้ว

"กริ๊ด!!"วินนิก้าร์กรีดร้องแล้วล้มลงอย่างหมดสติฉันมองไปที่อบางอย่างที่คล้ายกับเกราะ เพียงแต่...มันไม่มีรูปร่าง และดูเหมือนว่ามันจะมองมาที่ฉันด้วย...

"เด็กคนนี้คนของเธอสินะ...."สิ่งที่ดูคล้ายเกราะไร้รูปร่างถาม ฉันได้แต่พยักหน้ารับ
"งั้นก็ดูแลเด็กคนนี้ให้ดีสิ......ข้าไปละ...หัวหน้าเรียกแล้ว....ถึงไม่มีวินนิก้าร์แผนพวกข้าก็ไม่ได้เปลียนไป"สิ่งนั้นพูดแล้วร่ายเวทย์บางอย่างให้กับแม่เสือดำ ตอนนี้หล่อนดูเหมือนว่ากำลังหลับอย่างสนิท

ฉันค่อยๆประคองร่างวินนิก้าร์ขึ้นแล้วเดินค่อยๆทำการรักษาตัวเองห่างจากพวกนั้น(ไทรเด็น)อยู่เล็กน้อย(แน่นอนห่างจากบริเวณที่พวกนั้นวางระเบิดไว้ด้วย)

เริ่มมีอีกาจำนวนมากมาย บินร่อนลงมาจิกกินตามศพของทหารมนุษย์ รวมทั้งปีศาจ

"กา กา "มีอีกาตัวหนึ่งบินมาหาฉัน เหมือนกับว่ามันมีอะไรที่บางอย่างจะบอกฉัน ฉันเข้าใจทุกอย่างที่มันพูด ไม่ผิดแน่อีกาของรอนนี่แน่นอน

ยาร์ช น้องรัก ไม่ว่าเราจะทำอะไรอยุ่ที่ไหนในตอน(มิติ)นี้ เราก็จะโดนใครบางคนหรือ องค์กรใดตรวจสอบเราได้หมด โดยผ่านสิ่งที่พวกเขามี ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม และมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นบทเป็นพระเจ้าอยู่ ส่วนพวกเราๆ เป็นได้แค่ อดัม กับ อีฟ ถ้าเราไม่ทำอะไรนอกลู่นอกทางตามพวกที่เล่นเป็นพระเจ้าอยู่ เราก็ดูเหมือนเป็นอิสระ แต่ถ้าเมื่อไหร่เราเกิดออกนอกลู่นอกทางเราอาจจะโดนแฉความลับหมดทุกอย่างหมดหรืออาจโดนฆ่าตาย เพราะอย่างนั้นขอให้หยุดการกระทำอะไรต่างๆที่บุ่มบ่ามในตอนนี้ และซุ่มดูพวกมนุษย์-ปีศาจต่อไป
ฺ
รอนนี่


-----------------------------------------
ทางด้านรอนนี่

กา กา!
ฮืม สถานการ์ณตอนนี้ ดูเหมือนจะมีอีกฝ่ายกำลังทำอะไรซักอย่างที่ดูเหมือนวางกำแพงเวทกั้นไม่ให้มีกำลังเสริมหรือห้ามทัพซินะ
กา กา!

รอนนี่คิดแล้วลูบหัวอีกา สัตว์เลี้ยงประจำตัว เขา แน่นอนมันไม่ได้มีแค่ตัวเดียว จำนวนของพวกมันมีมากมายเกินกว่าจะนับไหว และบางส่วนเขาก็ได้สั่งให้ไปสืบข่าวข้อมูลสงครามรวมทั้ง DK ในสมรภูมิระหว่างมนุษย์-ปีศาจ และสื่อสารกับยาร์ชที่นั้น...

----------------------------
สรุปเนื้อหา
1.ยาร์ชได้สุ่มดูพวกมนุษย์-ปีศาจจากจุดที่ปลอยภัยในสมรภูมิ
2.รอนนี่ได้ควบคุมอีกาจำนวนมากให้ไปสืบข่าวที่สมรภูมิ(แต่ดูเหมือนส่งไปกินบุฟเฟ่เสียมากกว่า)