LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Fight Board

พูดคุยทั่วไป 30 ธ.ค. 2012 ♥ 0 👁 15 💬 1,533

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

Fight Board

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สามารถสอบถามข้อสงสัยได้และมีสรุปเนื้อหาเพื่อให้ตามเนื้อหาได้ทันทุกๆ 2-3 หน้า และหน้าที่เป็นหลัก 10

==========================================

มีปัญหาแจ้ง :: [มีคำถามติดต่อ [email protected] / Facebook Thanakarn Lertsansaran] หรือ Board https://www.lolibaka.me/forum/1727

==========================================

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) ปล่อยให้ผู้อื่นรอนานเกิน 1-2 วัน ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามสามารถปรับอีกฝ่ายแพ้ได้ทันที
16) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

==========================================

ผู้ดูแล meumiu


สถานที่สู้มีลักษณะเป็นโคลรัสเซี่ยมคล้ายๆกับ FF13 ดังภาพ

🖼 รูปจาก img.ihere.org (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)

ข้อมูลสถานที่ ::
เป็นหนึ่งในห้วงมิติที่นักสู้จากโลกต่างๆจะมาเจอกันและสู้กัน ณ ที่แห่งนี้
1) มีลักษณะเป็นโดม และมีเพดาน
2) มีอากาศเพราะถึงจะบอกว่าอยู่ในห้วงมิติแต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยู่ในอวกาศ
3) *** เมื่อตัวละครแพ้ จะโดนวาปร์ออกไปห้องรับลอง หรือ ห้องปฐมพยาบาล
4) สถานที่ที่เป็นโดม (Basic Place) ไม่สามารถทำลายได้
PS.ห้องสมัครตัวละครเข้าร่วมต่อสู้อาจจะมีขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ตามแต่เห็นสมควร

สิ่งที่ควรรู้ก่อนการต่อสู้
1) ให้เกียร์ติผู้เล่นฝั่งตรงข้าม
2) ห้าม 18+ แต่ Service ได้
3) อย่าลืมคำนวนความสามารถของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่อัดฝั่งตรงข้ามลูกเดียว เป็นไอ้โง่ยืนเป็นไม้ให้เราตีต้นไม้
4) ความเก่งของตัวละคร ส่งผลต่อความสนุกในการเล่น
5) เข้าร่วมการต่อสู้ได้ทันที ไปแจมได้เลย
6) ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานที่ได้เอง แต่สร้างพื้นที่ได้
7) ไม่สามารถจัด Event ได้เอง
8) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,533 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
nazzga สมาชิก
· #141
"พักผ่อนเรอะก็ดีน่ะแต่ก่อนหน้านั้น" เอลฟ์สาวหันไปที่บรูสตัน"ฉันต้องทำให้นายเงียบซักพัก" แล้ว She เธอก็ปาสิ่งๆ 1 ไปให้นายชุดเกราะคล้ายระเบิดแบบพัสเซิล
หลังจากนั้นเธอก็หลังกลับแล้วเดินไปที่กำแพงอีกด้านหนึ่ง แบบบไม่ให้โดนลูกหลงจากการดวนดาบ แล้วเธอก็หยิบสิ่งๆหนึ่งว่างไว้กับพื่น
"แกร๊กๆๆๆ" แล้วสิ่งนั้นก็เปลียนรูปร่างกลายเป็นชุดชายหาดจำลอง(แถมร่มบังแดดก็พระอาทิตย์เทียม)
ส่วนตัวเอเซล่าก็เปลียนชุดของตัวเธอเป็นชุดบิกินี้สีแดง ดูเซ็กซี้นิด ก่อนที่จะไปนอนอยู่บนผ้าใบใต้ร่มกันแดด


ตัวเลือกของบรูทตัน
-เล่นพัลเซิล(แต่งผลเอง)
-ปาขึ้นบนฟ้า:มันจะกลายเป็นกรงไฟฟ้าขัง
-ปาลงพื้น:พื่นสนามทั้งหมดจะกลายเป็นกาวดักหนู(ยกเว้นตรงกับดักไฟฟ้ากับพื่นที่ชายหาดจำลอง)
-ปาใส่คนอื่น(บอกด้วยว่าปาใส่ใครแต่อย่าปาใส่เอลฟ์สาว):จะมีเชือกหรือโซ่มาพันตัวคนๆที่โดนปาใส่จนเหมือนดักแด้
-ทำลายทิ้ง:ก็บึ้มสิคุณ
zeya สมาชิก
· #142
แองเจิลลีน่าร้องซิเมื่อเห็นปีกคู่งามของเธอลุกไหม้ ซัสคิวบัสสาวแม้จะบาดเจ็บแต่ยังคงฝืนบินบนฟ้าเพราะแน่ใจว่าถ้าลงไปอีกฝ่ายคงจะเตรียมอะไรที่เจ็บกว่านี้ไว้แน่ๆ

"น่าสนุกจริงๆ....."แองเจิลลีน่าคิดในใจพลางบินขึ้นสูงกว่าเดิมก่อนจะหมุนร่างอย่างรวดเร็วเปลวไฟที่ไหม้ปีกของเธอนั้นก็พลันดับลง ซัสคิวบัสสาวร่ายเวทย์รักษาตัวเองอย่างรวดเร็วพลางมองลงไปยังเบื้องล่างที่ออตโต้ยืนอยู่ด้วยรอยยิ้ม

"นี่พ่อหนู......รู้มั้ยว่าทำไมพวกฉันต้องมีปีกใหญ่ๆด้วยน่ะ"แองเจิลลีน่าถามออตโต้มองซัสคิวบัสสาวอย่างงงๆ

"ก็เอาพยุงร่างพี่สาวให้ปีกบนฟ้าได้ไงละครับ"เสียงออตโต้ดังขึ้นมาในหัวแองเจิลลีน่า ซัสคิวบัสสาวยิ้มเจ้าเล่ห์

"มันก็ใช้นะ.....แต่ยังมีอีกข้อจ๊ะ"แองเจิลลีน่าพูดด้วยเสียงมีลับลมคมนัยรอยยิ้มนั้นดูเจ้าเล่ห์อย่างสุดๆ แล้วปีกสีชมพูคู่นั้นก็ขยายขนาดขึ้นว่าเดิม

"ปีกของพวกซัสคิวบัสน่ะ.....เอาไว้สร้างพายุด้วยยังไงละแต่ส่วนใหญ่นะไม่ค่อยจะใช้กัน"แองเจิลลีน่าพูดจบก็โหมกระพือปีกอย่างรวดเร็วจนเกิดแรงลมที่รุนแรงไม่เพียงเท่านั้นซัสคิวบัสสาวยังร่ายเวยท์หางสุนัขป่าสีขาวนั้นก็มีสีฟ้าที่ปลายหางเพื่อเขียนอักขระเวทย์อีกครั้ง

"เวทย์ประสานเพลิงเหมันต์"แองเจิลลีน่าประกาศกร้าวเปลวไฟสีน้ำเงินเข้มถูกปล่อยออกมาจากมือไปรวมกับกระแสลมที่ตนสร้างมาก่อนหน้านั้น กลายเป็นพายุเพลิงที่น้ำเงินเข้มทุกที่ๆพายุนั้นพัดผ่านกลายเป็นเปลวเพลิงลุกใหม้ก่อนจะกลายผลึกน้ำแข็ง

"เอาละๆ....มาสนุกให้มากกว่านี้กันเถอะ....มาทำให้ฉันตื่นเต้นกว่านี้หน่อยเถอะพ่อหนุ่ม....พลังของเธอที่ต้องกลายเป้นของฉันในไม่ช้าน่ะ"แองเจิลลีน่าหัวเราะร่าเธอกำลังสนุกกับการต่อสู้อย่างสุดขีดนานมากแล้วที่เธอไม่ได้รู้สึกแบบนี้ ซัสคิวบัสสาวยังใช้สายฟ้าจู่โจมเพิ่มเข้าไปอีก

สรุป

ตอนนี้แองเจิลลีน่าเริ่มใช้การประสานของเวทย์มนต์กับความสามารถของซัสคิวบัสลุกไล่ใส่ออตโต้
Angel-is-egg สมาชิก
· #143
สวัสดี หนู ออตโต้

เอ๋...เอ๋ ตอนนี้รู้สึกว่าจะมีนายคนชื่อซอร์มาติดกับดักหนูแทนแม่นั้นซะแล้วซิ อิ๋บอ๋าย หนูไม่รู้สึกสนุกซักนิดที่จะต้องโดน"สูบ"พลังจากแม่นั้นนะ ถ้าหนูเกิดเป็นอะไรขึ้นมา...

ไง ออตโต้ น้องพี่?...
อีบักรอนนี่มันจะมากวนอะไรหนูตอนนี้ว่ะ?...แต่หนูก็พูดกับมันไปกำลังเจอกับอะไรบ้างอยู่?
ฮืม...น้องรัก ชาลี บราวน์อาจจะช่วยแกได้นะ
...เอ่อ...รอนนี่บอกแค่นี้ ก่อนทิ้งให้ออตโต้กำลังหลบหลีกมรสุมมหาภัย แถมการเคลื่อนไหวยังลดลงไปเพราะบ้างก็พลั้งเผลอถูกการโจมตีของเจ้าหล่อนจนต้องเสียเวลาละลายผลึกน้ำแข็ง หรือเคลื่อนไหวช้าเพราะถูกสายฟ้าฟาดเข้าให้ ออตโต้เริ่มรู้สึกยั๊วะขึ้นมาแล้ว

ทเวลพลัส...เขาเรียกชื่อ ขารับใช้ 4 ขาร่างยักษ์ออกมาก่อนที่กางเกราะสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่สามารถแปรการโจมตีของอีกฝ่ายให้สะท้อนกลับไปหาตัวของอีกฝ่ายได้...ทำให้พลังงานบางส่วนเริ่มพุ่งเข้าโจมตีที่แองเจลีน่า

ตอนนี้ทเวลพลัสพาออตโต้วิ่งมาถึงจุดกับดักที่ตัวเองวางเอาไว้...เขาคลายกับดักออกและเริ่มใช้ดาบชาลีบราวน์วาดเป็นวงกว้างเป็นวงกลมขนาดใหญ่ก่อนจะเกิดสัญลักษณ์ดาวห้าแฉก พร้อมทะเลเพลิงล้อมรอบป้องกันการโจมตีของแองเจลีน่า

เอ๋?...หนูไม่รู้มาก่อนแฮะว่าชาลีบราวน์ใช้ทำแบบนี้ได้ด้วย
เหมือนร่างกายของหนูบางส่วน...น่าจะถูกควบคุม...?

ออตโต้ได้แต่คาดเดาไปเอง...แล้วเริ่มใช้คลื่นพลังจิตบังคับให้การโจมตีของแองเจลีน่าอยู่ในสภาวะเฉื่อย และเบนไปทางอื่น จนเจ้าตัวสามารถมองเห็นเธอได้ชัดเจน

ออตโต้เริ่มประสานตา และเริ่มเล็งเป้าก่อนที่จะวาดดาบเป็นวงกลมเวทย์ห้าแฉกสีแดงแล้วฟันเข้าไปตรงกลางเกิดดาบเพลิงจำนวนมากพุ่งไปทางแองเจลีน่า

เอาล่ะ ได้เวลาหุบปากแล้ว
ออตโต้ว่าก่อนจะพุ่งผ่านไปทางวงเวทย์ห้าแฉกสีแดงอันเดิม พร้อมเป็นฝ่ายรุกแองเจลีน่าโดยการใช้ดาบฟาดฟัน ซึ่งทางเ้จ้าหล่อนก็มีรับสลับพลาดได้บ้าง

รวมทั้งการโจมตีเมื่อครู่ก็มีส่วนทำให้แองเจลีน่ามีบาดแผลไหม้ปรากฎขึ้นประปราย

ให้ตายเถอะการฟาดฟันดาบกลางอากาศนี้มันทำให้ฉันเคลื่อนไหวได้"อืด"ชะมัด รวมทั้งยังลดแรงในการฟาดันดาบใส่แม่นี้ด้วย

ถ้าโดนดาบออตโต้ฟาดฟัน
-จะเกิดสถานะติดไฟ และเคลื่อนไหวช้าลง
ถ้าหลบดาบของออตโต้ได้
-จะมีโอกาสในการสวนกลับออตโต้อยู่ไม่ใช้น้อย

---------------------
สรุป
1.ออตโต้กำลังฟาดฟันดาบกลางอากาศ(หรือโจมตีกลางอากาศ)ใส่แองเจลีน่า
maid guy สมาชิก
· #144
บลูตัสเห็นระเบิดเลยเลือกที่จะชกทิ้ง

บึ้ม!

ควันได้ปกคลุมหนาจนเรียกได้ว่าแทบจะคลุมร่างของบลูตัสมิดตัวเลยก็ว่าได้จนไม่รู้ว่าผลจะเป็นเช่นไรอยู่ชั่วครู่

"แค่ก ๆ ทำไมควันมันเยอะจังวะ"
"ท่านครับ การโจมตสุ่มสี่สุ่มห้าเป็นอันตรายต่อชีวิตได้นะครับ ถึงเกราะท่านจะแน่แค่ไหนก็เหอะ"
เสียงบลูตัสและอัลได้ดังขึ้นมา โดยทีี่แรงระเบิดทำให้ขาของมันหลุดออกจากหลุมที่เกิดขึนจากการยิงปืนใหญ่เลเซอร์ มันจึงดึงฆ้อนที่ติดพื้นและก็ได้ยินเสียงตะโกนว่า"ไอ้พวกปัญญานิ่มทั้งหลาย ใครแน่จริงเข้ามาอัดตรูให้ร่วงเซร่ว้อยยย"มันจึงหยิบปืนกลM249แล้วยิงกราดสองจุดคือ เอล์ฟสาวและจุดที่ได้ยินเสียง

สรุป
neolito L. jamelazo(ถ้าจำไม่ผิด)หรือเอล์ฟสาว ซอร์และอาซาคุนะ ริวเซีย(NAX99 )โดนสาดกระสูนใส่ ใครจะฉะกับบลูตัสก็เร่เข้ามา
FroZen สมาชิก
· #145
ดะ ดีละ เป็นไปตามแผน

ซอร์คิดอย่างดีใจเมื่อทุกอย่างเริ่มเป็นไปตามที่คิดเมื่อโดนลูกเตะจากไหนไม่รู้ส่งมาซะเต็มเหนี่ยว
โซวไวซอร์พุ่งจากพื้นสู่กลางอากาศตามแรงถีบของริวเซีย..

ซอร์คิดจะปล่อยตัวตามสบายให้โดนรุมตืบเพื่อกลับไปห้องพยาบาล..
แต่เมื่อเห็นประกายสายฟ้าแลบๆที่พื้น โซวไวซอร์ก็ม้วนตัวไปข้างหน้าอัตโนมัติ
และออกห่างจากจุดกับดักของออตโต้แล้วลงพื้นสไลด์ไปข้างหน้าอย่างสง่างาม

"..." โซวไว‘ซอร์’นิ่งเงียบไป หลังจากนั้นก็ต่อยท้องตัวเอง
ไอ้สัญชาตญาณงี่เง่า!! มาทำงานอะไรตอนนี้ฟร่ะ!!!
ซอร์กุมหัวอยากจะโขกตัวหู้ให้ตายซะตั้งแต่บัดนี้ เขาไม่เคยรู้สึกเกลียดสัญชาตญาณของตัวเองเท่านี้มาก่อนเลย

เฟี้ยว!! เสียงกระสุนของบลูตัสที่แหวกอากาศผ่านมา
ทำให้โซวไวซอร์ตื่นตัวอัตโนมัติ เขาวิ่งถอยหลังเป็นแนวฟันปลาและโยกตัวไปมาเพื่อหลบหลีกกระสุน
"เฮ้ยๆ ตรูบอกให้อัดเฟ้ย ไม่ใช่ให้ยิงมาไอ้บ้า!!" ซอร์พูดขึ้นอย่างโมโห
แถมไอ้สัญชาตญาณนี่ก็หลบหลีกเก่งเหลือเกิ๊น!! ซอร์คิดอย่างประชด เมื่อแผนที่วางไว้อย่างดีได้ล่มลงเพราะตัวเขาเอง

แล้วทันใดนั้นซอร์ก็เหยียบอะไรบางอย่างแข็งๆแล้วมันก็กลิ้งได้ด้วย..

โซวไวซอร์ที่ไม่รู้ตัวว่าเหยียบอะไรไป ก็ลื่นหงายหลังไปทันที และทำให้ของสิ่งนั้นลอยขึ้นฟ้า ปรากฏให้เห็นได้ว่ามันคือ.....

ระเบิดแสงที่ซอร์กำลังตามหานั้นเอง แถมสลักมันก็หลุดไปแล้วสิ..

แล้วอยู่ๆระเบิดแสงที่อยู่กลางอากาศนั้นก็ทำงานขึ้นทัน แสงประกายวาบไปทั่วลานประลอง
ซอร์ที่มองระเบิดแสงนั่นก็โดนไปด้วยเช่นกัน

"อว๊ากกกกกก!! ตาช้านน!!!! แอ๊กก!!" ซอร์ร้องลั่น พร้อมกับหล่นลงพื้นอย่างดัง แล้วกระเด้งลอยกลับไปข้างหลัง
โครม!! ซอร์ชนเข้ากับผนังเต็มๆ ด้วยทั้งร่างที่บาดเจ็บเป็นทุนเดิมอยู่แล้วส่งผลให้เกิดอาการช็อคของร่างกาย
ทำให้ซอร์สลบไปทันที แต่ด้วยยาที่ซอร์ฉีดไปจึงทำให้ร่างกายไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย ..

และด้วยสถานะภาพที่ไม่สามารถต่อสู้ได้นี้ ทำให้โซวไวซอร์ถูกวาปกลับไปยังห้องฟื้นฟู หรือที่เขาเรียกว่าห้องพยาบาลนั่นเอง..

หลังจากที่ซอร์ถูกเคลื่อนย้ายไปที่ห้องพยาบาลเรียบร้อยแล้วก็มีเสียงแหลมๆแต่ว่าเบาดังขึ้นท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือนของคนที่ยังอยู่ในลานประลอง

.....ปิ๊ป...

มันดังมาจากปืินเลเซอร์ของซอร์นั่นเอง มันส่งประกายแดงวาบออกมาแวบหนึ่ง ก่อนที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม
แล้วมันก็โชว์ข้อความอันๆหนึ่งขึ้นมาที่ขอบด้านข้างของปืน

..unlocked...

--------
สรุป
- ซอร์ทำให้ระเบิดแสงทำงานกลางอากาศ แสงสีัขาวจากระเบิดกระจายไปทั่วลานประลอง
- ซอร์เผลอทิ้งอาวุธปืนเลเซอร์ไว้อย่างไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งมันอยู่ส่วนใดส่วนหนึ่งของลานประลอง

-สถานะคนเขียน : ตั้งแต่พรุ่งนี้ผมจะไม่ว่างมาแต่งจนกระทั่งอาทิตย์หน้านะครับ
ray สมาชิก
· #146
intruder01ยืนมองสภาพของทีมเวิรค์ที่ตอนนี้เป็นเพียงแค่อดีตไปแล้ว
"...กลับมาสู้กันเองอีกแล้วสินะ"เขาบ่นลอยๆ
"ฉันคิดว่าเป็นความคิดของผู้จัดงานนะ ที่ให้พวกเรามาสู้กันเองก็เพื่อให้ทุกคนรู้จักสไตล์การต่อสู้ของคนอื่นๆและปรับสไตล์ของตัวเองให้เข้ากันเมื่อสถาณการณ์จำเป็นน่ะ"
"...ตอนนี้ปืนเลเซอร์over heatจนเสียหายไปแล้วล่ะ คงต้องขอส่งคืนพร้อมกับUGAVล่ะนะ"เขาวางปืนเลเซอร์ลงบนตัวเครื่อง
"รับทราบค่ะ"แล้วUGAVก็ทำการวาร์ปออกไปจากสนาม ทิ้งไว้แต่เพียงความว่างเปล่า
"...คงต้องดูแลตัวเองไปก่อนสินะ"ว่าแล้วเขาก็หยิบปืนพกSOCOMขึ้นมาด้วยมือซ้ายและชักมีดcombatออกมาด้วยมือขวา
"ในการขนส่งเสบียงครั้งต่อไปต้องการอะไรพิเศษหรือไม่?"
"...ช่วยปรับปืนheavy bolterให้เป็นแบบใช้คนถือได้ไหม?"
"รับทราบ ปรกติแล้วปืนนี้มีแบบมือถืออยู่แล้ว คงไม่เสียเวลาผลิตมากนัก คิดว่าทันเวลาการส่งเสบียงครั้งต่อไปแน่นอน"
"...ขอบใจนะ"
"มีแค่อาวุธเบาแบบนี้ไม่เป็นไรงั้นหรือ?"
"ไม่มีอะไรที่มีดฉาบอดามันเทียมกับปืนพกแล้วก็ลูกเล่นเล็กน้อยโค่นไม่ได้หรอกนะ"ว่าแล้วเขาก็ออกเิดินไปหาคู่ต่อสู้
-----------------------------------------------------
สรุป - intruder01เหลือเพียงปืนพกและมีด(และลูกเล่นเล็กน้อยที่ยังไม่เปิดเผย)
zeya สมาชิก
· #147
"แม้ๆ....ยังมีลูกเล่นอีกเยอะเลยนี่พ่อหนุ่มนั้น"แองเจิลลีน่าคิดซัสคิวบัสสาวนั้นแม้จะบาดเจ็บแต่เธอนั้นก็ยังคงรู้สึกสนุกกับการต่อสู้กับเด็กหนุ่มตรงหน้า

".....อืม.....มาไม้นี้เลยเหรอ..."แองเจิลลีน่ามองหมาไฟฟ้าและออตโต้ที่พุ่งขึ้นมากลางอากาศพร้อมเปลวเพลิงจำนวนมากและอำนาจจิตของออตโต้ที่ทำให้เธอเคลื่อนที่ช้าลง

"อยากจะเอาจริงให้มากกว่านี้อ่ะนะ.....แต่ว่าจานหลักรออยู่"แองเจิลลีน่าคิดก็จะทำอะไรบางอย่างที่ออตโต้คาดไม่ถึง

"ตูม!!!!!!"เสียงระเบิดดังขึ้นเป็นเสียงที่เกิดจากการที่แองเจิลลีน่าพุ่งตัวด้วยความเร็วจนน่าตกใจเข้าหาออตโต้ก่อนจะหุบปีกของตนใช้แรงปะทะบวกกับแรงโน้มถ่วงลากเด็กหนุ่มมาปะทะกับพื้นสนาม

"ใจจริงก็อยากจะกินเธออยู่หรอกนะพ่อหนุ่มแต่ว่า.....เธอไม่ใช่เป้าหมายของฉัน"แองเจิลลีน่านั่งค่อมเด็กหนุ่ม(ท่านั่งค่อนข้างเซอร์วิส)แล้วพูดอย่างสบายๆซัสคิวบัสสาวปรายตาไปมองบรูตัสที่เตรียมกราดกระสุนใส่ทุกคนที่หวังจะเข้ามาใกล้

"นั้นต่างหาก....ความสามารถกับพลังของเธอน่ะสุดยอดก็จริงนะ...แต่ว่านั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ"แองเจิลลีน่าพูดออตโต้มองอย่างไม่เข้าใจ

"ฉันน่ะต่างจากซัสคิวบัสตนอื่นๆจนพวกเดียวกันมองว่าฉันผ่าเหล่าบางละนอกคอกบางละ....แต่เป้าหมายของฉันคือการก็อปปี้เอาความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ที่หมอนั้นมีออกมา"แองเจิลลีน่าพูดพลางลุกขึ้นยืนแล้วฉุดออตโต้ให้ลุกขึ้นยืนแล้วร่ายเวทย์รักษาให้เด็กหนุ่ม

"อยากจะถามสินะว่าฉันทำแบบนั้นแล้วได้อะไรน่ะใช่มั้ย"แองเจิลลีน่าหัวเราะคิก

"บอกให้ก็ได้นะฉันน่ะอยากจะเอาชนะอะไรที่มันดูแล้วไม่ใช้เวทย์มนต์หรือการโจมตีด้วยพลังพิเศษดู....รู้มั้ยพวกวิทย์อะไรเนี้ยชอบอวดอ้างตัวเองว่าไขปริศนาได้ครอบจักรวาล.......ฟังดูหลงตัวเองซะมัด....เพราะงั้นถ้าฉันรู้และหาวิธีเอาชนะพวกวิทย์อะไรนั้นด้พวกมันก็จะด้หุบๆปากพวกมันซะบ้าง....ไม่กล้ากร่างหาว่าพวกฉันน่ะก็แค่สิ่งมีชีวิตธรรมดาไม่ใช่อสูรแสนน่ากลัวหรืออะไรที่อธิบายไม่ได้พวกนั้น"แองเจิลลีน่าตอบดวงตาคู่สวยมีประกายวาวโรจนอย่างไม่พอใจ

"ฉันก็อยากรู้แพ้รู้ชนะกับเธอน่ะนะ....แต่ต้องเก็บไว้ก่อน....ถึชนะเธอแต่แรงไม่มีเหลือพอไปฉะกับหมอนั้นคงไม่สนุกแน่ๆ"แองเจิลลีน่าพูดแล้วจู่ๆซัสคิวบัสสาวก็ปรากฎรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มาอีกครั้ง

"แต่ไงซะ....ก็ขอชิมหน่อยนะ"แองเจิลลีน่าพูดจบก็ใช้ความเร็วของตนแนบริมฝีปากอวบอิ่มของตนประทับบนริมฝีปากออตโต้ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปในปากของเด็กหนุ่ม ออตโต้ตกใจจนผลักซัสคิวบัสสาวออกไปเด็กหนุ่มมีท่าทีเหนื่อยหอบอย่างเห็นได้ซัด

"คิดไว้ไม่ผิดเลยใช้ได้....ไว้จัดการเจ้านั้นเสร็จเรามาสนุกกันต่อละกันนะคิกๆ"แองเจิลลีน่าพูดแค่นั้นก่อนจะบินขึ้นอีกครั้งร่างของซัสคิวบัสเริ่มมีเส้นใยบางๆห่อร่างเอาไว้

"อ้อ...ฉันกำลังเข้าสู่การพักฟื้นพลังเวทย์น่ะ....ใยพวกนี้ช่วยปกป้องฉันจากการโจมตีระหว่างฟื้นพลัง"แองเจิลลีน่าพูดเส้นใยนั้นค่อยกลายเป็นรังใหมเรืองแสงลอยอยู่กลางอากาศในที่ๆค่อนข้างสูง

สรุป

แองเจิลลีน่ายุติการประลองกับออตโต้และเข้าสูสภาวะรังใหมฟื้นพลังเวทย์

กรณีมีคนไปโจมตีรังใหม

ใช้เวทย์หรือพลังจิต - จะสะท้อนไปโดนคนอื่นรับซวย

โจมตีด้วยอาวุธระยะไกล - อาวุธจะถูกรังใหมสลายไป

การโจมตีระยะใกล้(ถ้าไปถึง) - จะสามารถทำลายรังใหมได้
Angel-is-egg สมาชิก
· #148
สวัสดี ฉัน ออตโต้

อะ...อะไรกัน อยู่ๆแม่นี้ก็หยุดการโจมตีแถมยังมานั่งทับตัวหนูอีก...ซึ่งหนูจะบอกอะไรให้นะ หนูนะไม่รู้สึกอะไรนอกจากสะพรึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับหนูนะ ตั้งแต่เสันผมยังอยู่ในโครโมโซมยังไม่เคยมีใครมาทำอะไรกับหนูแบบนี้เลยนะว้อย หนูพยามดันและลุกขึ้นแต่แม่นี้นะแรงเยอะชะมัด...

หลังจากนั้นแม่นั้นก็ได้พูดถึงความประสงค์ของตัวเองให้หนูฟัง

บอกให้ก็ได้นะฉันน่ะอยากจะเอาชนะอะไรที่มันดูแล้วไม่ใช้เวทย์มนต์หรือการโจมตีด้วยพลังพิเศษดู....
-ออตโต้คิดในใจ-เอาไว้คราวหน้าหนูจะบอกรอนนี่มาปะแม่นี้แล้วกัน นายนี้ถนัดพลังกายภาพนะ....

รู้มั้ยพวกวิทย์อะไรเนี้ยชอบอวดอ้างตัวเองว่าไขปริศนาได้ครอบจักรวาล.......
-ออตโต้คิดในใจ-หนูว่าบางอย่างมันก็พิสูจน์ได้จริงๆนะ แต่บางอย่างมันก็อยู่เหนือเหตุและผลอย่างคุณเป็นต้น...

ฟังดูหลงตัวเองซะมัด....
-ออตโต้คิดในใจ-หนูว่าไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ทุกคนที่เป็นแบบนั้นหรอก ไอสไตน์เป็นต้น"จินตนาการสำคัญกว่าความรู้" ไม่รู้ว่าคุณเคยได้ยินหรือเปล่าน่ะ?

เพราะงั้นถ้าฉันรู้และหาวิธีเอาชนะพวกวิทย์อะไรนั้นได้พวกมันก็จะได้หุบๆปากพวกมันซะบ้าง....
-ออตโต้คิดในใจ-หนูว่าก็ดีนะ หนูอยากเห็นคนที่ฟุกุชิมะกลายพันธุ์มีปีกผีเสื้อบินเก๋ๆ...

ไม่กล้ากร่างหาว่าพวกฉันน่ะก็แค่สิ่งมีชีวิตธรรมดาไม่ใช่อสูรแสนน่ากลัวหรืออะไรที่อธิบายไม่ได้พวกนั้น
-ออตโต้คิดในใจ-มีปมอย่างนี้เองซินะ แต่ว่าตัวหนูนะบางครั้งก็สามารถคำนวณหาค่าการโจมตีโดยการใช้คลื่นด้วยสิ่งที่เรียกว่า"ฟิสิกส์"นะ...แต่ว่าบางอย่างก็อาจคำนวณไม่ได้เหมือนกัน มันเหมือนกับโยนหินเข้าไปกลางแม่น้ำกระแสคลื่นกระจายไปทั่ว กระทบฝั่ง ก่อนจะสะท้อนกลับที่เดิม แต่แม่น้ำเต็มไปสิ่งมีชีวิตและอื่นๆอีกหลายสิบแสน
สรุปนะ...ถึงทางทฤษฎีอาจจะคำนวณความแปรปรวนของกระแสคลื่นได้ แต่ปัจจัยนับร้อยเปลี่ยนแปลงคลื่นไปจนแม้แต่สุดยอดสมองกลก็ไม่อาจคำนวณรูปคลื่นสะท้อนได้

ฉันก็อยากรู้แพ้รู้ชนะกับเธอน่ะนะ....แต่ต้องเก็บไว้ก่อน....ถึชนะเธอแต่แรงไม่มีเหลือพอไปฉะกับหมอนั้นคงไม่สนุกแน่ๆ
-ออตโต้คิดในใจ-...ค่ะ

แต่ไงซะ....ก็ขอชิมหน่อยนะ
-ออตโต้คิดในใจ-เอ๋?........

ชั่วพริบตาหนูก็ถูกแม่นั้นจูบด้วยรสสัมผัสของภูตพรายนะ...นะ นี้มัน French Kiss นี้นา...ถึงชาวฝรั่งเศสอย่างฉันจะจูบกันเป็นเรื่องปกติ แต่ก็ไม่เคยเจอรสสัมผัสแบบนี้มาก่อนนะ...แต่ฉันยังพอมีสติที่จะผลักแม่นี้ออกไป...

เพราะการจูบเมื่อครู่...ทำให้ออตโต้ถึงหน้าเปลี่ยนสี แดงเข้าไปถึงหูภายใต้หมวกมีฮู้ดที่เขาสวมใส่อยู่ เขาถึงกับระล่ำระลักภาษาฝรั่งเศสบ้านเกิดตัวเองออกมาเป็นกระแสคลื่น ที่ทุกคนน่าจะพอได้ยิน...แต่ฟังไม่ออก เด็กชายถึงกับทรุดกับที่พร้อมกับกุมดึงฮู้ดมาปิดหน้า ขารับใช้ 4 ขาทเวลพลัสมองด้วยความไม่เข้าใจ ในปากคาบชาลีบราวน์มาวางไว้ข้างๆออตโต้ กระแสพลังเวทย์ที่เด็กหนุ่มสร้างเริ่มคลี่คลายลงจนเหลือแต่พื้นว่างๆ

แน่นอนรสจูบนี้ส่งผลกระทบไปถึงรอนนี่ ชายหนุ่มถึงกับชะงักหยุดการสื่อสารกับน้องชายไปชั่วขณะ...

มันเป็นจูบที่ยากจะลืมเลือนจริงๆ...และมันก็พาลทำให้รอนนี่นึกไปถึงใครซักคนด้วย

------------------------------------
สรุป
1.ออตโต้อยู่ในสถานะติดสตัน เพราะการจูบของแองเจลีน่า ทำให้อยู่ในสถานะไม่พร้อมในการต่อสู้ ไปซักระยะหนึ่ง
NAX99 สมาชิก
· #149
"......นี่ ดูอยู่รึเปล่าเนี่ย"ฉันกำลังสื่อสารทางจิต มั้ง ไม่รู้สิ แค่คิด ยัยยมทูตมันก็ตอบกลับในหัวฉันแล้ว
เอ่อ เอาเป็นว่าฉันกำลังสื่อสารกับยัยนั้นอยู่ในขณะที่ฉันกำลังใช้โล่น้ำแข็งกันกระสุนปืนที่ไอ้ควายถึกมันมากวาดใส่ฉันอยู่อ่ะนะ
"หืม? อึก....อึก ดูอยู่ซิ"ยัยนั้นตอบกลับมาแล้ว
"แล้วดื่มอะไรอยู่หว่ะคะ"ฉันตอบกลับอยากโมโห
"เหล้านะ เอาม่ะ?"
"ไม่อ่ะ ไม่อยากเมาตอนคนกำลังสู้อยู่"
"อ่อเหรอ"
"นี่ ขอถามไรอย่าง"
"ว่ามา"
"การต่อสู้ นี่ถือเป็นเรื่องธรรมชาติหมายความว่ายังไงนะ
"......อืม มันก็ต้องอยู่ที่ปัจจัยอะนะ อย่างสัตว์ป่าเนี่ยสู้เพื่อเอาอาหาร สู้เพื่อเอาคู่ของตนเอง
ส่วนมนุษย์อย่างพวกเธอก็สู้เพื่อความ"อยาก" อยากได้ อยากชนะ อยากฆ่า ซึ่งมาจาก"ความรู้สึก"ต่างๆที่ก่อให้เกิดความ"อยาก"ยังไงล่ะ ทั้งรัก โลภ โกรธ หลง เกลียด แค้น หยิ่ง ตระกละ ตัณหาราคะ ภาคภูมิ เพราะอยากนี่ไงมันถึงเป็นเรื่องธรรมชาติ"ยัยนี่อธิบายเรื่องยากๆแต่ก็ฟังดูง่ายๆดีแฮะ
"งั้นที่พวกนี้กำลังสู้อยู่เพราะอะไรล่ะ"
"เหอะ นายถึกนั้นสู้เพราะแค้นเลยอยากแก้แค้น
นาย01นั้นสู้เพราะอยากรู้อะไรซักอย่าง
แม่ซักคิวบัสนั้นสู้เพื่อสนองความตระกละในความรู้ของตน
ส่วนนายแว่นมาสู้เพราะเหย่อหยิ่งในพลังของตน
และพ่อหนูผ้าคลุมนั้น ทำตามคำสั่งพี่ชายก็จริง แต่จุดประสงค์ก็เหมือนกันนั้นแหละไขว่คว้าประสบการณ์ และสิ่งที่ตนไม่รู้"
"พ่อหนู พ่อหนูไหน?"ฉันสงสัย
"เอ้า ก็ออตโต้ไง นี่หล่อนคิดว่ามันเป็นผู้หญิงเหรอ"
"ตะ ตูไม่รู้เลยน่ะเนี่ย"ฉันช็อคเล็กน้อย แต่ฉันก็เจอคนแบบนี้มาแล้วนี่หว่า
"เอ่อ แล้ว ฉันล่ะ สู้ไปเพื่ออะไร"
"สู้เพื่อไถ่บาปของหล่อนไม่ใช่เหรอ"ยัยนั้นพูด มันก็ถูกอยู่หรอก แต่จริงๆแล้ว...ฉันว่ามันไม่ใช่น่ะ ยิ่งฉันสู้แล้ว มันยิ่ง"กระหาย" ยิ่งอยาก"สู้" ไม่สิอยาก"ฆ่า"มากกว่า
ไม่อยาก....ฉันไม่อยากกลับไปแบบเมื่อก่อน ฉันไม่อยากกลายเป็นคนที่ทำร้ายครอบครัวอีก ฉัน.....

"อ้าวๆ มัวเหม่ออะไรอยู่ มันมาแล้วนั้น"
"ห๊า!!"
แว๊บบบบบบบ
ระเบิดแสงจากที่ไหนซักแห่งทำงาน ฉันตาพร่าเล็กน้อย และมองไปที่ข้างหน้า ไอ้ถึกนั้นยังยิงปืนออกมาเรื่อยๆ
"ช่วยไม่ได้!!"ฉันเลิกกางโล่ และวิ่งตรงดิ่งหมายจะซัดเป้าหมายตรงหน้าให้อ่วม ในมือซ้ายและขวาฉันเสกดาบและมีดน้ำแข็งออกมา
"เตยได้ยินไหม ยิ่งหนัก ยิ่งจุดอ่อนเยอะนะ"ฉันเตะปืนขึ้นไปข้างบนและฟันมันออกเป็น 2 ท่อน พร้อมกับแช่แข็งขาของมัน คราวนี้เป้าหมายของฉันคือ "ไหล่ขวาที่มันฉนัด"

สรุป
ริวเซียเปิดฉากโจมตีบลูตัส ทำลายปืน และแช่แข็งขา

ตัวเลือกของบลูตัส
1.หลบไม่พ้น โทนแทงที่ใต้ไหล่
2.เอาส่วนอื่นมากัน น้ำแข็งจากดาบน้ำแข็งจะลามแช่แข็ง
3.ขู่ คำราม ริวเซียติดสตันเล็กน้อย
maid guy สมาชิก
· #150
couter Attack
บลูตัสคำรามใส่ริวเซย์ซึ่งทำให้ชะงักเล็กน้อยก่อนที่จะใช้ฆ้อนยักษ์ฟาดด้วยแขนขวาจนดาบน้ำแข็งแตกกระจาย น้ำแข็งนั้นได้ลามมาจากปลายฆ้อนแต่ยังไม่ถึงมือที่จับฆ้อน บลูตัสจึงใช้ปืนกลที่ติดแขนซ้ายยิงริวเซย์เพื่อหวังให้มันไปไกลๆเท่านั้นจนริวเซย์หลบแทบไม่ทัน

"ทำไมตรูตองถูกยึดติดกับพื้นบ่อยจังวะ"
"ท่านครับ ผมขอแนะนำให้ใช้ปืนไฟละลายน้ำแข็งก่อนดีกว่านะครับ"
"มีด้วยหรือวะ ทำไมไม่บอก"
"ผมจะบอกก็ต่อเมื่อถึงเวลาคับขันเท่านั้น นี่เป็นอาวุธสุดท้ายที่ผมแนะนำให้แล้ว"

บลูตัสจึงใช้ปืนไฟที่แขนซ้ายละลายขาที่ติดน้ำแข็งและฆ้อนยักษ์จนความร้อนลามมาถึงด้านในเกราะโดยเล็ดลอดช่องเพียงเล็กน้อยแต่ไม่ทำให้เป็นแผลไฟไหม้ มันดื่มน้ำยากันแข็งตัวอีกครั้ง

"ฮึม ตอนนี้สถานการณ์ไม่สู้ดีเสียแล้ว ไหนจะเจ้าคนใช้น้ำแข็งที่ตรงหน้าหรือยัยปีศาจที่กลายเป็นดักแด้อีก ดูเหมือนยัยนั่นจะเริ่มสนใจข้าละมั้ง"
"ท่านทำตัวเองแท้ๆยังจะว่าเขาอีก ดันไปท้าเขาไปเรื่อยเปื่อย"
"ว่าไงนะ"
"ก็พูดตามความจริง แต่ตอนนี้ผมขอแนะนำว่าหากท่านอยากจบแบบเร็วๆให้ใช้เลเซอร์แคนน่อนแบบลูกปลายดีกว่า ถึงจะไม่รุนแรงแต่ก็น่าจะทำให้คนอื่นโดนจังๆหลายดอกนะ"
"หนอย วิธีเจ๋งๆแบบนี้ทำไมไม่บอกแต่แรกวะ"บลูตัสด่าใส่อัลทันที "แต่ก็ขอเก็บไว้ก่อนละกัน ตอนนี้สนใจเจ้าคนที่อยู่ตรงหน้าก่อน"บลุตัสหยิบฆ้อนแล้วหมุนตัวเป็นลูกข่างแล้วหมุไปที่ริวเซย

สรุป
บลูตัสเสียปืนM249ไปแต่อาวุธอื่นที่ติดอยู่ที่ตัวมีปืนกลหมุนติดแขน ปืนไฟ ปืนเรลกัน(ยิงต่อเนื่องไม่ได้) จรวดมิดไซล์(ติดตามตัวด้วยความร้อนร่างกาย)และอาวุธสุดท้ายคือเลเซอร์แคนน่อนที่ตอนนี้ยิงแบบลูกปลายได้อย่างเดียวเท่านั้น(ไม่มีเพิ่มแล้วเดี๋ยวเทพเกินไป)

บลูตัสต่อกรตัวต่อตัวกับริวเซย์ แตหากแองเจิลลีน่ามาจะเปลี่ยนคู่ทันที

ตัวเลือกสำหรับริวเซย์
ไม่หลบ โดนฆ้อน(แล้วแต่ว่าจะโดนมุมไหน อาจโดนที่ด้ามจับก็ได้)
หลบ โดนปืน โดยมีให้เลือกสองชนิดคือปืนกลและปืนไฟ
โจมตี หากโจมตีด้วยน้ำแข็งจะสตั้นชั่วคราว แต่เพราะฤทธิน้ำยาจะทำให้น้ำแข็งละลายแถมยังเสี่ยงต่อการเจอโหมดคลั่งอีก

ปล.วันอาทิตย์ไม่ว่าง วันจันทร์อาจมาดึก
NAX99 สมาชิก
· #151
เปรี้ยง!!
เสียงฆ้อนนั้นดังสนั่นไปทั่ว ระหว่างที่ไอ้ถึกนั้นฟาดฆ้อนลงไปเต็มๆลงบนตัวฉัน
หนวกหูจริงๆแฮะ
เพล้ง!! เฟี้ยวๆๆๆ
เสียงเศษเสี้ยวน้ำแข็งอันแหลมคมกระจัดกระจายออกมาจาก"ตัวปลอม"ของฉันพุ่งเข้าไปทิ่มแทงตัวของไอ้ถึก ให้อธิบายก็คงประมาณระเบิดดาวกระจายที่พี่ของฉันชอบใช้ล่ะมั้ง
คือ.....ขอโทษนะ คิดว่าฉันจะซัดตรงๆดื้อๆอย่างงั้นเลยเหรอ ฉันเปลี่ยนตัวตั้งแต่ที่แช่แข็งขา แล้วเอ็งหันไปสนใจที่ขาตั้งนานแล้วเฟ้ย การแช่แข็งก็แค่ตัวล่อเท่านั้นแฮะ ไอ้ที่เอ็งกราดยิงปืนนั้นก็ตัวปลอม ไอ้ควาย!!
และช่วงจังหวะที่หมอนั้นสนใจแต่เศษน้ำแข็งนั้น ฉันก็เพ่งมองดูอาวุธ "ปืนไฟเฉยๆ เรลกันก็อันตรายเกิน มิชไชล็ติดตาม ฉันไม่มีความร้อนร่างกายอยู่แล้ว แต่จำนานกับอานุภาพ จำนวนอันตรายกว่า"
ว่าแล้วฉันก็คิดจะทำลายปืนกลนั้นเอง ฉันพุ่งไปนั่งยืนอยู่บนฆ้อน แหม ไอ้ฆ้อนใหญ่ๆนี่มันยืนง่ายจังแฮะ และทำลายไกและลำกล้องปืนด้วยมือของฉันเองนี่แหละ(เวลามันแปบเดียว ฉันเสกของมาทำลายไม่ทันหรอก)
ต่อไป ขอเตะสักป๊าบเหอะ

สรุป
1.ริวเซียสร้างตัวปลอมและบลูตัสก็ทำลายมันจนกลายเป็นระเบิดหนามน้ำแข็ง
2.ริวเซียอาศัยจังหวะนั้นทำลายไกและลำกล้องปืนกล

ตัวเลือกบลูตัส
1.โดนเตะที่หน้า ถอยชะงักออกไป
2.ใช้ปืนไฟ เกิดความเสียหายเล็กน้อย
3.ใช้ฆ้อนปัด ริวเซีย กระโดถอยออกไป
4.เอามือปัด ริวเซียปลิวกระเด็นออกไป
Angel-is-egg สมาชิก
· #152
สวัสดี ฉัน ออตโต้

หลังจากที่ฉันสตันไปได้ซักพัก...ฉันก็เหมือนจะได้ยินความคิดที่น่าสนใจของพี่สาวริวเซียเข้าน่ะ...

ฮืม...ท่าทางพี่สาวเป็นคนที่ Cool น่าดูจากการอ่านความคิดและบางอย่างที่สื่อสารกับเธอนะ แถมยังรู้ว่าหนูเป็นผู้ชาย(หนูกะว่าจะสะสมความเข้าใจผิดของทุกคนแล้วเอาไปแลกค่าประสบการ์ณของหลวงพ่อซะหน่อย) ช่างเหอะชีวิตพี่เขา...ฉันคิด แล้วหยิบชาลี บราวน์จากปากของขารับใช้ 4 ขาก็จะสั่งให้มันไปพักผ่อนตามอัธยาศัย...ทเวลพลัสค่อยๆเลือนหายไป

ในเมื่อตอนนี้แต่ล่ะคนก็ทำหน้าที่ของแต่ละคนไป หนูเลยคิดว่าไปหาพี่ชายหน่อยจะดีกว่า.... ออตโต้คิด แล้วแว๊บไปหาพี่ชายที่ห้องปฐมพยาบาล...

ที่ห้องปฐมพยาบาล ออตโต้เล่าถึงเรื่องราวที่ตนเพิ่งประสบพบเจอมาให้พี่ชายฟัง
ทางฝ่ายรอนนี่ไม่พูดอะไร แล้วบอกให้ออตโต้กลับไปได้แล้ว(มันฟังดูเหมือนไล่มากกว่า)แต่ออตโต้ไม่ยอมออกพร้อมทั้งดึงดันจะอยู่กับพี่ชายเพราะไม่อยากลงไปสู้แล้ว(ความจริงกลัวแองเจลีน่า) รอนนี่จึงเดินขึ้นพร้อมทั้งสั่งให้น้องชายออกไปได้แล้ว ออตโต้จึงยอมโดยขอให้พี่ชายมาส่งตัวเอง

แต่พอมาถึงลานประลองออตโต้กลับยัดชาลีบราวน์ใส่มือรอนนี่พร้อมผลักเขาให้เข้ามาในลานประลองแทนตนพร้อมกับชาลีบราวน์

ตอนนี้ รอนนี่ได้แต่สตันกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขามองชาลีบราวน์ในมือพร้อมทั้งสงครามขนาดย่อมอยู่ตรงหน้า

เอาเหอะ...อย่างน้อยตอนนี้ร่างกายฉันก็โอเคแล้ว...

ที่เหลือก็คอยดูสถานการ์ณต่อไป...พ่อเทพบุตรแห่งความตายคิด แล้วคว้าชาลี บราวน์ออกจากฝักมาวาดเป็นวงกลมบนพื้นเกิดเวทย์ห้าแฉกเป็นไฟลุกขึ้นมา หลังจากนั้นเขาปักดาบลงบนพื้น รอนนี่คว้าแว่นตาดำมาใส่ลาดเอียงตัวไปทิศทางที่ดาบปักพร้อมยืนขาไขว้ข้างหนึ่งข้อศอกข้างขวาพิงกับด้ามดาบ ส่วนแขนข้างซ้ายพิงกับลำตัว

----------------------
สรุป
1.รอนนี่เข้ามาอยู่ในสถานประลองแทนออตโต้ และกำลังอยู่ในการชาร์ตตัวเองด้วยวงแหวนเวทย์ดาวห้าแฉก

ถ้าโจมตีด้วยเวทย์
-เวทย์ที่โจมตีจะแปรเปลี่ยนเป็นลูกไฟสะท้อนเข้าหาผู้ใช้
ถ้าโจมตีด้วยอาวุธ
-อาวุธจะถูกเผาไหม้ด้วยไฟ
ถ้าโจมตีทางกายภาพ
-จะถูกการสะท้อนให้อยู่ในสถานะติดทั้งไฟและคำสาป
maid guy สมาชิก
· #153
บลูตัส ถูกเตะที่กลางหน้าผากแต่ก็ไม่เป็นไรมาก มันจึงกระโดดถอยหลัง

"ปืนพังอีกละ อะไรกันนักกันหนาวะ"
"ท่านครับ ถ้าเป็นปืนนี้ผมซ่อมได้ครับด้วยการเก็บมาใว้ในโกดังก่อนนะ"
"เก็บให้หมดยกเว้นปืนไฟ" บลูตัสเก็บฆ้อน แล้วกำมือจนเหมือนปืนใหญ่ จากนั้นจึงชุบแขนด้วยน้ำมันแล้วจุดไฟ

"บ้าดีเดือดดีแท้ครับท่าน"
"หนวกหูโว้ย นี่เป็นการแก้แค้นที่แกพังปืนM249ของข้า" บลูตัสพุ่งเข้าใส่โดยหวังที่จะใช้หมัดชก แต่ริวเซย์หลบได้

"ทางนี้ เจ้าถึก"ริวเซย์หยอกล้อราวกับยั่วโมโห แต่ทว่าปืนใหญ่ที่กลางหลังพ่นเป็นไอพ่นหมุนตัวบลูตัสแล้วทำให้บลูตัสพุ่งเข้าหาอีกครั้งในระยะกึ่งประชิด

ตัวเลือกสำหรับริวเซย์
หลบ=โดนไหล่หนามชนเล็กน้อยถึงปานกลาง
ไม่หลบ=โดนคร่อมตัวแล้วโดนกระหน่ำทุบ
โจมตี=ทำให้ช้าลง

พิเศษ กรณีแช่แข็งต้องตอบให้ได้ว่าเจ้าของกระทู้เกิดปีอะไร(ชวด ฉลู ขาล เถาะ ฯลฯ)
NAX99 สมาชิก
· #154
"ฮึบ" ฉันกระโดดตีลังกาถอยหลังกลับมาจากไอ้ถึกนั้น
เอาล่ะ ต้องวางแผน ซะหน่อย ตอนนี้การแช่แข็งคงทำไรมันไม่ได้แล้วมั้ง เล่นจุดไฟราดตัวแบบนั้น
เห็นแล้วนึกถึงไอ้บ้าดีเดือด 2 ตัวที่มาสู้กับฉันสมัยฉันยังเลวเลยแฮะ
อืม รู้สึกคนหนึ่งเกือบหนาวตายกับอีกคนแขนขาดน่ะ รู้สึก
เอ้อออ ฉันยังไม่อยาก"ปลดขีดความสามารถ"ด้วยซิ
แค่ปลดขั้นแรกตอนใช้กองทัพโครงกระดูกก็ล้าแทบแย่แหละ
เอ่อ เอาล่ะ เอาเป็นว่าไม่แช่มันก็ล่ะกัน แต่แช่อย่างอื่นแทน.....

ฉันกวักมือเรียกมันอย่างท้าทาย
"ทางนี้ เจ้าถึก" แล้วมันก็พุ่งมาอย่างฉุนเฉียว
อืม ฉันว่าฉันเปลี่ยนชื่อเล่นให้มันดีกว่า ดูดีๆไอ้นี่มันอย่างกับ อืม เอ่อ.....ชื่อไรนะ เอ่อ...มิโนทอรัสไง!! ครึ่งคนครึ่งกระทิง
งั้นเรียกมันว่าไอ้ทอรัสก็......ชื่อมันเท่ไปเปล่าหว่ะ เอ่อ งั้นไอ้กระทิงเดือดก็ล่ะกัน

ไม่แน่ใจว่าตัวมันจะร้อนพอรึเปล่า เอาเป็นว่า ฉันแค่ทำให้มันลื่นนิดหน่อยก็ล่ะกัน
และก็เป็นไปตามคาด หมอนั้นลื่นเสียหลักกับพื้นน้ำแข็งที่ฉันเสกรอบๆตัวฉัน
และฉันก็เลี้ยวตัวหลบเล็กน้อย
ฉัวะ!
"อุ๊บ" เฮ้ย ไอ้นี่มันใส่เกราะหนามตรงไหล่ด้วยนี่หว่า ลืมไปเลย เอ่อ เฉียดๆตรงหน้าอกขวาเล็กน้อยแฮะ แต่ไม่ลึกมาก ไม่เป็นไรหรอก และฉันก็ใช้เวทน้ำแข็งบรรเทาแผล
แล้วก็ตัวมันร้อนดีแฮะ แต่ถ้าเทียบกับไฟนรก ไม่สิไฟสีฟ้าก็พอมั้ง ห่างกันเป็นล้านเท่าเลยแฮะ บอกอะไรให้น่ะ ถ้าฉันเอาจริง นอกจากไฟทมิฬสีดำของนรกภูมิแล้ว น้ำแข็งของฉันละลายยากหว่ะ!!
ตอนนี้ ฉันกระโดดหลบถอยหลักก่อนดีกว่า

เอาล่ะ ตามกฏ 3 พลังแบบเบสิคๆเลยน่ะ
"โจมตี>ป้องกัน ป้องกัน>ความเร็ว ความเร็ว>โจมตี"
ไอ้หมอนี่เป็นพวกบ้าพลังซิน่ะ งั้นก็ต้องใช้ความเร็วชนะซิน่ะ
ว่าแล้ว ฉันก็งัดอาวุธยมทูตชิ้นที่ 3 ออกมาจากเสื้อคลุม
"พัดอาฆาต" พัดที่สร้างลมและความปั่นปรวนอันรุนแรงออกมา
ฉันโบกเบาๆ 1 ที และก็เกิดลมพายุน้ำแข็งรุนแรงพัดพุ่งตรงเข้าไปอัดหมอนั้น
ในขณะที่มันกำลังตรงดิ่งพุ่งมาอัดฉันอีกที

ไอ้กระทิงป่านั้นหลบได้ แต่.....
"อั่ก"เสียงร้องของมันร้องออกมา
โทษที ฉันลืมบอกไป ว่าฉันสามารถควบคุมมันได้ จนกว่ามันจะเจอและโดนตัวเป้าหมาย หึหึหึหึ
และฉันก็โบกอีก 5 ที
"เอ้า แน่จริง ก็หลบให้ได้เซ่ ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ ฮ่า" ฉันเริ่มหัวเราะออกมาเสียสติ


"..............ยัยนี่ เริ่มโดนอำนาจมืดควบคุมอีกแล้วแฮะ เอ้อ ทั้งๆที่พล่ามกับปากแท้ๆว่าไม่อยากเป็น แล้วจะใช้อาวุธยมทูตทำไมเล่า เดิมทีมันไม่ใช้ของที่มนุษย์จะใช้นะเว้ย สุดท้ายก็โดนจนได้"เสียงๆหนึ่งพูดขึ้นจากตัวกระจกนอกลานประลอง

------------------------------
สรุป
1.ริวเซียเสกน้ำแข็งตรงพื้น บลูตัสเสียหลัก
2.ริวเซียเริ่มใช้อาวุธยมทูตอีกครั้ง ซึ่งมันจะเริ่มครอบงำอำนาจมือของตัวเธอ และโถมพายุเข้าใส่บลูตัส

ตัวเลือกบลูตัส
1.อยู่เฉยๆ โดนโจมตีกระหน่ำ
2.ทำลายพายุ พายุสลาย แต่เศษน้ำแข็งยังคงอยู่
3.พุ่งเข้าหาริวเซีย โดนกระหน่ำด้วยพายุจำนวนมาก และเริ่มเคลื่อนไหวช้าลง
maid guy สมาชิก
· #155
บลูตัสเห็นน้ำแข็งกำลังเข้่าหาตัวเรื่อยๆแล้วรอที่จะรับการโจมตีจากมันเพราะมันเห็นว่าไม่ว่ายังไงมันก็คงไม่รอด

ซะเมื่อไหร่ล่ะ

"เนื่องจากผู้ใช้งานอยู่ในอันตราย เลเวอร์แคนน่อนจึงต้องทำงานเพื่อปกป้องชัวิตผู้ใช้"ปืนใหญ่เลเซอร์ได้ตังที่ไหล่อีกครั้ง แต่คราวนี้ปากกระบอกเปิดกว้างมากจนเกือบบังสายตาบลูตัส

"เฮ้ย ข้ายังไม่ได้ตั้งหลักเลย"
"ไม่เป็นไรครับ การยิงแบบลูกปลายจะไม่มีแรงสะท้อนเท่ากับแบบลำแสงใหญ่หรอกครับ และผมยิงระดับเบาด้วย"

เลเซอร์หลายลำแสงได้ยิงออกมามีทั้งใหญ่บ้างเล็กบ้างแต่ที่ใหญ่ที่สุดก้แค่พอๆกับแขนคน ถึงแม้จะเล็กแต่ก็ยิงต่อเนื่องและกระจายเหมือนกระสูนดันมาคุที่กระจายทั่วจอจนทำลายน้ำแข็งที่ลอยมากับสายลมแล้วบางส่วนพุ่งไปหานักสู้ทั้งริวเซย์และคนอื่นๆที่อยู่ในระแวกนั้น

สรุป การโจมตีบลูตัสแผ่กระจายทั่วสนามอย่างควบคุมไม่ได้จนทุกคนโดนลูกหลง
ตัวเลือกริวเซย์

หลบ โดนถากๆ
ไม่หลบ ก็โดนน่ะสิ(เล็กหรือใหญ่แล้วแต่คนแต่ง)
โจมตี โดนปืนไฟสาดใส่

สำหรับผู้อื่น
หลบ โดนถากๆ(ผู้หญิงอาจมีเซอร์วิส)หรือไม่โดน
ไม่หลบ โดนตอดน้อยๆ
nazzga สมาชิก
· #156
"ไอ้พวกนี้มันอยู่สงบๆเป็นมั้ยเนี้ย" เอลฟ์สาวในสภาพสวมบิกินี้บ่น "อัดกันเป็นหมาแถวๆสาราขัณไปได้"
"ฟิ้ว!!!!!!!" ชุดท่อนบนของเจ้าหล่อนขาดไปส่วน 1 เอลฟ์สาวเริ่มมีน้ำโห่ขึ้นแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะแขนข้างหนึ่งของหล่อนต้องบปิดหน้าอกไว้
"ไอ้ก้อนเหล็กขึ้นสนิมเอ้ย! ชุดนี้ป๋าแกอุตส่าห์ซื่อให้เกือบล้านน่ะโว๊ย!!!" แล้วเธอก็ปาระเบิดชนิดหนึ่งใส่คนอื่นๆ โดยมีต้นมะพร้าวจำลอง(ทำจากไทเทเนี่ยมพิเศษ)เป็นที่บังกระสุน

ส่วนที่ปาไปก็มี ระเบิดสีแดงเป็นแบบรังมดคันไฟ(ปาใส่รอนนี่,ซอร์),ระเบิดสีเขียวเป็นกรดแบบไม่ละลายสิ่งมีชีวิต(ใส่ริวเซีย,รังไหม) และระเบิดสีดำรอยร้าวแดงเป็นแบบลาวา(ใส่บรูสตัน,01)

ตัวเลือกสีแดง
-โดนเต็มๆ(ติดสถาณะคันจนกว่าจะกลับจุดเซฟ)
-โดนเชียดๆ(ปัดอย่างด่วน)
-ไม่โดน

ตัวเลือกสีเขียว
-โดนเต็มๆ(เซอร์วิชทั้งตัว)
-โดนเชียดๆ(เซอร์วิชแค่ท่อนบน)

ตัวเลือกสีดำรอยร้าวแดง
-โดนเต็มๆ(โดนหลอมสิครับ)
-โดนเชียดๆ(เกราะบางส่วนจะละลาย)
-ไม่โดน(หลบทัน)
NAX99 สมาชิก
· #157
"คนส่วนมากใช้อาวุธเป็น แต่ไม่รู้จักถึงความอันตรายของมันเอง"เป็นคำพูดที่คุณตาของฉันสอนและฉันก็จำมาโดยตลอด

ยัยเอลฟ์นั้น อย่ามาก๊อบบี้คำพูดตูหน้าด้านๆงั้นเซ่ และอีกข้อสำอางหว่ะ!
แค่เสื้อบิกินี่แค่นี่ต้องราคาเป็นล้านเลยเหรอหว่ะ เสื้อน่ะแค่มีใส่ก็พอแล้ว เอาเงินนั้นมาไปซื้ออย่างอื่นดีกว่าเหอะ
และอีกอย่างไอ้ก้อนหนองโพนั้นมันอะไรกัน!! เห็นแล้วบาดลูกตาชิบหาย!
ตูแค่คัพBก็พอใจแล้ว ไอ้นั้นมันเขร้ไรฟร่ะ ไอ้ก้อนเนื้อไร้ประโยชน์นั้น!!
............เอ่อ ไร้สาระพอแหละ

ลองลิ้มรสชาติอาวุธของตัวเองหน่อยจะเป็นไง
"เอาคืนไป!!" ฉันโบกพัดอีกครั้ง ระเบิดสีเขียวๆนั้นถูกลมปลิวกลับเข้าไปหาเจ้าของของมัน
"ส่วนแก คงไม่รู้ซินะ ว่าเลเซอร์ก็จัดเป็นแสงชนิดหนึ่งน่ะ!!"
ฉันสร้างกำแพงน้ำแข็งออกมารอบๆบริเวณที่ฉันอยู่ในระยะ 10 เมตร
ไม่หนา แต่มีคุณสมบัติคล้ายกระจก....

ปิ๊งๆๆๆ ปิ๊งๆๆๆ ปิ๊งๆๆๆ ปิ๊งๆๆๆๆ
เสียงสะท้อนของเลเซอร์หลายๆเส้นที่ยิงมาหานั้น สะท้อนกลับออกไปหาตัวเจ้าของของมัน
ฉันปรับองศาให้มันสะท้อนกลับไปหานายเรียบร้อย หึหึหึหึ ไอ้กระทิงถึก
ต่อไปก็......
ฉันหยิบอาวุธยมทูตอันที่ 4 ออกมา มันคือ ดาบสั้นเล่มหนึ่งนั้นเอง

สรุป
1.ริวเซียสะท้อนการโจมตีของเอลฟ์สาวและของบลูตัส
2.ริวเซียงัดอาวุธยมทูตชิ้นที่ 4 ซึ่งมันทำไรได้นั้น ต้องดูต่อไป

ตัวเลือกเอเซล่า
โดน - เขียนเซอร์วิชได้ตามใจชอบ
หลบ - ต้นมะพร้าวละลาย

ตัวเลือกบลูตัส
อยู่นิ่งๆ - โดนเลเซอร์กระหน่ำ
หลบ - โดนเลเซอร์เล็กน้อย แต่ก็ยังดีกว่ายืนให้โดน
Angel-is-egg สมาชิก
· #158
ฮืม....

ระเบิดรังมดคันไฟ?...รอนนี่คิดแล้วเกราะพลังที่ตัวเองสร้างขึ้นมาก็ค่อยๆเผาไหม้เจ้ามดรวมทั้งป้องกันเขาจากการโจมตีของเอเซล่าและจากการโจมตีบลูตัสซึ่งบางส่วนเล็ดลอดมาถูกเขาบางส่วน
ฉันทำการเรียกอันเชิญไบเบิ้ลซาตานขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มคลายเกราะเวทย์ที่ใช้ชาร์ตพลังตัวเอง เขาหยิบชาลี บราวน์ ดาบคาตานะที่พึ่งใช้เป็นหลักปักค้ำยันตัวเองขึ้นมา

"อาวุธนั่นน่าสนใจดีนิ"รอนนี่พูดขึ้นเมื่อเห็นริวเซียงัดเอาดาบสั้นออกมา...แล้วหันไปทางเอเซล่า"หมดเวลาพักแล้วคุณผู้หญิง แต่พวกคุณใครคนใดคนหนึ่งพร้อมจะเสนอตัวประลองฝีมือกับผม ผมยินดีนะ"...ฉันถามแม่นางน้ำแข็ง(ริวเซีย)รวมทั้งเอฟล์สาว

ระหว่างที่รอนนี่รอฟังคำตอบก็งัดเอาฮาร์โมนิก้ามาเป่าเล่นเป็นทำนองเพลงThe Lonely Shepherd

ฉันเป่าฮาร์โมนิก้าเก่งอยู่พอตัวเลยล่ะ...
---------------------
สรุป
1.รอนนี่กำลังรอฟังคำตอบจากการดวลของริวเซียและเอเซล่า
2.ทำนองเพลงที่รอนนี่เล่น http://www.youtube.com/watch?v=1qsgBF7ZIsk
nazzga สมาชิก
· #159
เอลฟ์สาวได้เห็นระเบิดของตนกระเด็ณกลับมา เธอได้หลบไปต้นมะพร้าวอีกต้น 1 แล้วเธอเริมเบิกอาวุธอีกครั้ง "ขออนุญาตใช้ QA-436" แล้วจากนั้นก็มีเกราะมาประกอบร่างกับ เอเซล่าพร้อมก็ดาบขนาดยักษ์ 2 เล่ม ที่ติดมาพร้อมกัน "เธอได้เห็นดีกันยายผีเน่า เพราะดาบ เล่มนี้น่ะ เป็นแร่ประดิษฐ์ที่ทำลายเกราะและม้านกำบังทุกชนิด มันเป็นอาวุธสำหรับทำลายเกราะโดยเฉพาะ ส่วนอีกเล่มเอาไว้พาสิ่งๆ 1 กลับมิติเดิมของตัวเอง" เอลฟ์สาวมองริวเซียแบบเหมือนเจอคู่กัดแบบชาติปางก่อน "กลับหลุมไปซะ!"แล้วเข้าโจมตีริวเซียแบบไม่สนรอนนี เหมือนกับว่ามันคืออากาศสธาตุที่เหมือนมีแต่ก็ไม่มี
meumiu ผ สมาชิก
· #160
ประกาศ
1) ช่วงนี้ผู้ดูแลไม่ค่อยว่างจึงจะไม่นำตัวละครมาแจมช่วงนี้
2) เดี๋ยวมี Event ก่อนถึงหน้า 10
3) ผู้ดูแลติดงาน เสาร์-อาทิตย์ที่จะถึงนี้
4) ช่วงนี้ว่างๆกำลังทำเนื้องเรื่องและระบบ Role Play (Vel.Story) จึงขอแจ้งให้ทราบ ณ ที่นี้