LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 63 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
lancenater สมาชิก
· #541
"......"(ไม่ว่าร่างไหนแกก็ไม่มีทางรอดหรอก)แลนซ์เริ่มพูดภาษาซาตานอีกรอบ
ดาบใหญ๋ถูกเหวี่ยงใส่วาเจส แต่เธอหลบได้ แต่เขาก็แทงกรงเล็บใส่เต็มๆเช่นกัน ถึงมันจะแลกกับการโดนโจมตีจนเลือดดำๆไหลก็เถอะ และเขาก็กระโดดลงมาตะปบไม่ยั้ง
แลนซ์? 64
"Chaos Sphere...."เรเทียร่ายเวทย์มนตร์ดำออกมาเรื่อยๆ
จิมเริ่มใช้ท่าสังหารที่โหดขึ้นเรื่อยๆ
จิม 87
แต่ว่าท่าทางปีศาจจะไม่สามารถกลึนกินแลนซ์ได้ แลนซ์จึงหลุดออกมาจากสภาพปีศาจ และจิมกับเรเทียก็หลุดจากการควบคุมเหมือนกัน
"ก..เกือบแล้ว"แลนซ์ค่อนข้างโล่ง
NAX99 สมาชิก
· #542
(ฝั่งวาเจส)
วาเจสนั้น ขณะที่กำลังพักขาของตัวเองนั้น เธอก็โดนสายน้ำอุ้มร่างออกไป ความจริงเธอหนีออกไปได้สบาย แต่ดาเนสดันพุ่งเข้ามาในน้ำ และจับตัวเธอไว้ซะแน่น
“อย่าหวัง!”ดาเนสพูดขณะอยู่ภายในน้ำนั้น วาเจสโดนทุ่มกับกำแพงเต็มๆ ส่วนดาเนสสลัดหลุดออกมาก่อน พลันเมื่อเธอยืนขึ้น ขาของเธอนั้นพร้อมแล้ว และแลนกับจิมก็พุ่งเข้ามาอีกที วาเจสก็ทำการเตะพวกเขากระเด็นทันที
“แฮ่ก แฮ่ก พวกนายนี่มัน…..ทำไม….ทำไมถึงต้องมายอมเสี่ยงตาย…เสี่ยงต่อสู้ในสนามรบแบบนี้…..ทำไมต้องมาขวางพวกเรา”วาเจสกล่าวก่อนจะใช้ความเร็วเหนือมนุษย์ของตนพุ่งมาโจมตีพวกมาเรีย
“คำตอบก็ง่ายๆ!! พวกเราต่อสู้เพื่อพวกพ้อง เพื่อชาวเมือง เพื่อทุกคน เพื่อความหวังของพวกเขายังไงล่ะ!!”มาเรียกล่าว
“เดี้ยวซิ นั้นมันคำพูดฉันไม่ใช่เหรอ!?”ดาเนสท้วง
“ไม่ว่าพวกเธอจะทำอะไร ไม่ว่าพวกเธอจะคิดจะทำอะไร พวกฉันจะไปหยุดหล่อน นั้นก็เพราะพวกเราคือความหวัง! คืออิสระยังไงล่ะ!!”พลันมาเรียก็ฟันวาเจสโดนอีกครั้ง ในจังหวะกับที่เรเทียปล่อยมนต์ดำใส่ วาเจสที่ไม่ทันสังเกตจึงโดนมนต์นั้นเข้าไปเต็มๆ และเธอก็กระเด็นออกไปไกลพอสมควร
“อิ….สะ….ระ…งั้น…เหรอ”วาเจสวาก่อนจะลุกขึ้นมาอีกครั้งอย่างยากเย็น ร่างปลดปล่อยผนึกของเธอสลายออกไปแล้ว

(ฝั่งเซเรคิก้า)
เซเรคิก้าเห็นมาร์คัสยิงถล่มปืนกลมิชไชส์มาใส่ตน แทนที่เธอจะเล็งทำลายมิชไชส์ เธอกลับปาบอลสายฟ้าบางอย่างใส่พวกอินโฟโน แน่นอนเมื่อมันชนกับเกราะกันสายฟ้า มันก็สลายไป
“เหอะ ยัยโง่เอ้ย! กลัวจนโจมตีพลาดเลยงั้นเหรอ!? ไอ้ของพรรค์นั้น ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!?”ดาร์คเนสกล่าวอย่างเย้ยหยัน
“อ่อเหรอ แล้วจะได้รู้ว่าใคร ที่โง่กันแน่!!”เธอว่าก่อนจะหว่านตาข่ายสายฟ้าขนาดอ่อนใส่พวกปืนกล มิชไชน์ พลันอาวุธพวกนั้นก็เปลี่ยนการโจมตีจากเซเรคิก้า มาที่พวกอินโฟโนแทน
“อะไรกัน!?”
“รู้จักประจุไฟฟ้าบวก-ลบไหมล่ะ? มันก็คล้ายกับแม่เหล็กนั้นแหละ!! ตอนนี้แกคือบวก แล้วอาวุธพวกนั้นคือลบยังไงล่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า ว้ายยย!!”ขณะที่เธอกำลังหัวเราะกับผลงานของตนเอง สายฟ้าที่เธอปล่อยไป ก็แล่นผ่านหน้าเธอไปอย่างเฉียดๆ ด้วยฝีมือของซอร์นั้นเอง
“หนอย แกนะแก!!”เซเรคิก้ากล่าวอย่างขุ่นเคือง ในขณะที่ซอร์นั้นกำลังยิ้มอารมณ์ดี
“เยี่ยมเลย! นายนี่มันคราโรสเวอร์ชั่นไม่มีแขนชัดๆ!”อายาเนะชมซอร์
“เอ่อ มันควรจะดีใจไหมล่ะนั้นนะ”คุโรคาเงะว่า
“ชิ!! คงต้องใส่สายฟ้าเพิ่มไปอีกเท่าหนึ่งแล้ว เอาไปซะ ปลาไหลสายฟ้า!!”พลันก็มีสายฟ้าฟาดลงไปที่พื้นอย่างแรง 5 ครั้ง แต่มันไม่โดนใครเลย
“พื้น! พื้น!! มันมาตรงพื้น!!”อายาเนะโวยวาย ในขณะที่มีสายฟ้านั้นกำลังลามไปมาบนพื้น อายาเนะรีบใช้เวทน้ำดีดตัวขึ้นทันที
“ปัดโธ่คงต้องบินขึ้นซะแล้ว”
“เฮ้ย เดี้ยว แต่พวกฉันบินไม่ได้นี่หว่า!!”มาซานาระว่า ก่อนจะใช้หลักง่ายๆนั้นคือ เหยียบศพของทหาร แต่เมื่อเหยียบแล้ว สายฟ้านั้นก็พุ่งเข้ามา ราวกับงูที่จ้องจะกัดเหยื่อ มาซานาระรีบปัดออกทันที “เกะกะดีจริงๆ”
ส่วนคุโรคาเงะนั้นได้ปีนขึ้นไปยืนอยู่บนตัวรถถัง แต่เขาไม่ได้เข้าไปข้างใน

สรุป
การต่อสู้กับวาเจสใกล้ถึง จุดสุดท้าย HP 13%
เซเรคิก้านั้นเริ่มทำให้เหล่านักสู้ไร้ที่ยืน HP 90%
zeya สมาชิก
· #543
ดาร์คเนสนั้นไม่ได้สนใจการโจมตีจากมิศไซสพวกนั้นเลยสักนิด อินโฟโนเองก็สะบั้นเปลวไฟของตนเข้าใส่อาวุธเหล่านั้นดาร์คเนสแค่ปลายตามองมิสไซส์อย่างเอือมๆ

"สายฟ้า.......มันก็เป็นไงแค่นั้นแสงแวบๆที่น่ารำคาญละน่า"ดาร์คเนสพูดพลางถอนเกราะมืออกละอองสีดำนั้นปกคลุมจนมองไม่เห็นมือของนักรบทมิฟ

"อ๊ะ.....อึก...."ทุกคนรอบๆหายใจไม่ออกราวกับถูกบรรยากาศที่แสนตกอึ้งบีบรัดเอาไว้จิตสังหารที่น่าขนลุกยิ่งกว่าอะไรแผ่ซ่านไปทั่วจนพวกทหารแทบยืนไม่ขึ้น

"ยังหรอก......เป้าหมายข้าไม่ใช่พวกแกแต่เป็นนางนั้น"ดาร์คเนสหัวเราะอย่างชั่วร้ายยิ่งกว่าเดิมดวงตาสีแดงวาวโรจน์เมื่อมองเซเรคิก้า นักรบทมิฟยื่นมือที่ไม่มีเกราะไปหาเซเรคิก้า

"ผู้ใช้เวทย์ด้วยสินะ.....ดีจริงๆ"ดาร์คเนสพูดแล้วจากนั้น

"อ่ะ.......อึก.....อือ"เซเรคิก้านั้นเริ่มหายใจราวกับโดนบีบคอไม่ออกทั้งๆที่ไม่มีใครเข้าใกล้อินโฟโนนั้นหันไปมองดาร์คเนสที่ยื่นมืิอและมองเซเรคิก้ามือที่ยื่นไปนั้นไร้ซึ่งเกราะหุ้มอยู่อย่างเคยละอองหมอกหนาจนมองไปเป็นว่ามือของดาร์คเนสนั้นเป็นยังไงและทำอะไรอยู่

"ดาร์คเนส.....นี่นาย"อินโฟโนพูดเมื่อเห็นสิ่งที่น่าจะเป็นมือของดาร์คเนสแต่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดาร์คเนสใช้วิธีอะไรมันไม่ใช้ทั้งธาตุและเวทย์มนต์ไม่แม้จะเป็นพลังจิตเลยด้วยซ้ำ

"อย่าเสือกถามไอ้สำอางค์.......ว่างนักไปสงเคราะห์พวกเวรนั้นไป"ดารคเนสพูดดวงตาสีแดงนั้นวาวโรจน์ยิ่งกว่าเดิม
maid guy สมาชิก
· #544
มาร์คัสนั้นใช้ไวสเวิลในการบินขึ้นฟ้าเพื่อหลบการโจมตีของสายฟ้า ในตอนนี้เขากำลังกรุ่นคิดเลยว่าจะจัดการยังไงดี

"ดื่มเจ้านี่ก่อนดีกว่า"มาร์คัสยกขวดที่เขาเขียนเองว่าManaและดื่ม เขาทาหน้าเหเกย์ก่อนที่จะร่ายเวทอีกครั้งแต่คราวนี้มาแปลกเพราะเขานั้นหยิบไม้ที่ดูเหมือนกับคฑาของจอมเวท

"ธนูแสง"เขาร่ายเวทยิงใส่คู่ต่อสู้ทันที

ส่วนทางด้านเกรซ
เกรซนั้นหมดสติจากการฝืนใช้เวทโกเล็มขนาดยักษ์

"ซวยแล้วอาเจ๊สลบไปแล้ว"คิดนั้นพูดก่อนเลย
"งั้นเราลองชกวาเจสก่อนดีกว่า"เคย์นั้นกำหมัดไว้เบื้องหน้า หุ่นเชิดของเขานั้นทำตาม

"หมัดจรวด"เขายิงหมัดใส่วาเจสทันที
lancenater สมาชิก
· #545
"น่าจะจบได้แล้วสินะ"แลนซ์เริ่มวิ่งไปพร้อมเอาคาตานะฟันวาเจสไม่ยั้ง วาเจสหลบได้ แต่...
มันเปิดช่องให้จิมพุ่งไปแทง และเรเทียร่ายเวทย์ให้วาเจสนิ่งๆเปิดช่องให้คนอื่นโจมตี
"จบตรงนี้ล่ะ"แลนซ์ฟาดดาบใส่วาเจส
NAX99 สมาชิก
· #546
(ฝั่งพวกไปต้านทหาร)
[ฝ่ามือหมอบพสุธา]
[พายุทักษิณคลั่ง]
มีแรงอัดจำนวนมหาศาลกดอัดทับพวกอินโฟโนจนพวกเขาถึงกับจมดินไป ส่วนทางด้านมาร์คัสนั้นก็มีสายลมกรรโชกรุนแรง จนมาร์คัสต้องจับตัวมังกรของเขาไว้แน่น และหลุดออกไป ก่อนที่จะมีชาย 2 คนปรากฏออกมา คนแรกนั้นแต่งตัวคล้ายๆกับนักบวชหน่อยๆ ตาตี่ๆ มีหนวด เครา และผมสีเทาซึ่งดูน่าเกรงขาม ส่วนอีกคนเป็นชายหนุ่มที่แต่งตัวดูออกจะห้าวๆไปหน่อย แถมยังมีหน้าตาที่แอบดูจิตๆอยู่ด้วย
“จักรพรรดิลม เลโอ กับจักรพรรดิแรงโน้มถ่วง อนัตตางั้นเหรอ!?”มาซานาระกล่าว

“แค่ก แค่ก ขอบใจ! หนอย พวกแก! มันชักจะมากเกินไปแล้วนะย่ะ!! รับไป…”
“พอได้แล้ว เซเรคิก้า!! กลับมาที่ฐานซะ! ทัพใหญ่ของรัฐบาลโลกกำลังจะมาแล้ว”ชายหนุ่มที่แต่งตัวคล้ายนักบวชว่า
“ว่าไงนะ!? ให้ฉันหนีงั้นเหรอ!!?”
“เหอะ เป็ดอ่อนอย่างเธอนะ จะทำไรได้นอกจากจะทำแสงวับแวบเหมือนที่ไอ้หมอนั้น(ดาร์คเนส)พูดกันเล่า”ชายอีกคนพูดถากถาง
“จะเอาเรอะ!!”
“พอได้แล้ว! แรงงานชาวเมืองเราก็สูญเสียไปหมดเพราะไอ้เจ้าพวกนี้และไอ้เจ้าอีกา พวกเราจะมาเสียทหารโดยเปล่าประโยชน์ไม่ได้! กลับเดี้ยวนี้!!”ชายนักบวชว่า ก่อนจะมีอะไรบางอย่างคล้ายกับวาร์ปโผล่ออกมาที่ทั้ง 3 คน
“เชอะ! ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ ไอ้พวกขยะ!!”เซเรคิก้าว่าก่อนเธอจะหายไป และไม่ใช่แค่ตัวจักรพรรดิเท่านั้น พวกทหารจักรพรรดิก็วารป์หายไปด้วย
“มันมีเครื่องวาร์ปกันด้วยเหรอเนี่ย”คุโรคาเงะกล่าว และซักพักทุกอย่างก็เงียบลง เหลือเพียงแต่ซากศพเหล่าทหารที่พูดไม่ได้เท่านั้น และซักพัก พราทิตย์ก็พ้นขอบฟ้า เผยให้เห็นถึงวันใหม่ แสงอาทิตย์นั้นส่องเข้ามาที่เหล่านักสู้
“อ๊า เหนื่อยชะมัดเลย”อายาเนะว่าก่อนจะล้มตัวลง หยิบน้ำส้มขึ้นมาดื่ม
“แต่ทุกอย่าง ณ ตรงนี้ก็จบลงแล้วซินะ”มาร์คัสว่า
“อืม มันก็ไม่แน่นะครับ”อินโฟโนกล่าว
ซักพักก็มีเสียงโหวกเหวกตามมา มีชายผมดำตั้งตรง สวมเกราะและเสื้อแดงหนาเด่นมาแต่ไกล เสื้อในเป็นเสื้อกล้ามน้ำตาล กางเกงนั้นเป็นกางเกงเขียวทหาร ห้อยดาบเรียวโค้งคม วิ่งตรงเข้ามาที่เหล่านักสู้อย่างรวดเร็ว ข้างหลังนั้นมีกองทัพทหารที่ใส่ชุดดูเป็นทางการหน่อยไล่มา พวกเขาคือทหารของไทม์ซิส หรือทหารของรัฐบาลโลกนั้นเอง

“หายไปไหนของนายมาหว่ะ ฮาคุโตะ!!”อายาเนะกล่าว
“โทษที ฉันต้องไปพังประตูเมืองเพื่อให้กองทัพเข้ามาได้นะ”ฮาคุโตะว่า
“อืม ดี แต่นายมาช้าไปแล้วโว้ย!!”อายาเนะ คุโรคาเงะ มาซานาระกล่าวแทบจะพร้อมกัน
“เอ่อ จะว่าไป ไอ้พวกนั้นเป็นไงบ้างหว่า”คุโรคาเงะว่า ก่อนจะเปิดสัญญาณวิทยุจนดังสุดๆ เพื่อให้ทุกคนได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นข้างบนนั้น

(ฝั่งวาเจส)
วาเจสเริ่มสะบัดสะบอม เธอเริ่มที่จะวูบหมดสติลงได้ทุกเมื่อ การโดดหลบแต่ละทีนั้นเลิกยากเย็นและลำบาก และเธอก็โดนการโจมตีหนักมาก ก่อนที่เธอจะล้มลงนั้น เธอใช้หมัดของตนปล่อยพื้นเสียงดังสนั่นเป็นตัวค้ำยัน.ยังยืนไหว เธอเริ่มหายใจหอบขึ้น เลือดเริ่มไหลมากขึ้น การโดนการโจมตีของแลนและจิมนั้น แทบจะทำให้เธอแทบกระอัก
และหมัดจรวดที่พุ่งมานั้น เธอแน่ใจว่าหลบไม่พ้นแน่ พลางหลับตายอมรับชะตากรรม แต่พลันก็มีหมัดพุ่งเข้ามาซัดหมัดจรวดนั้นจนปลิวกระเด็นไป ชายหนุ่มผมเงินยาว สวมผ้าคลุมยาว แลดูสุขุม รูปร่างผอมสูง แต่มีกล้ามเนื้อที่แข็งแรง ดวงตาแฝงถึงความน่ายำเกรง ได้เข้ามาหาตัววาเจส
“ใครน่ะ!”
“ทะ ท่านพี่”วาเจสกล่าวก่อนเธอจะวูบสลบลงไป
“ทำได้ดีแล้วล่ะ”เขาว่า”ลงมือได้”พลันทั่วทั้งบริเวณก็มีระเบิดควันจำนวนมากเข้ามา เหล่านักสู้ต่างพากันแตกตื่นกันซะเล็กน้อย ก่อนที่ดาเนสจะใช้ธาตุลม พัดเอาควันเหล่านั้นหายออกไป เมื่อควันจางหายก็ปรากฏภาพของวาเจสที่ถูกพยุงโดยชายปริศนาหนีหายออกไปจากนอร์ทไลท์ พร้อมกับทหารบางส่วน
“หมอนั้นสงสัยคงจะเป็นจะเป็นจักรพรรดิไฟแน่ๆ ตามไปดีไหม”มาเรียพูดกับดาเนส ดาเนสคิดจะตอบไปอยู่ ถ้าเกิดพวกเขาไม่ได้ยินเสียงนี่
“ดะ เดี้ยว!? โซเฟียล่ะ!? โซเฟียหายไปไหนแล้ว!?”เนลว่า ก่อนที่ทุกคนจะระสับรพส่ายมองหาพวกพ้องของตน
“ซะ โซเฟีย! เธออยู่ไหนน่ะ!! โซเฟีย!!”แวนโซตะโกนหาเธอ แต่ก็ไม่มีอะไรตอบกลับมา
“แย่แล้ว! อาเจ้เองก็หายไปด้วย!!”เคย์โวยวาย
“ฉิบหาย! โดนหัวหน้าเอาตายแน่ๆเลย!!”คิดโหยหวน

“เฮ้ย! ยัยเด็กที่ชื่อเรเทียนั้นล่ะ!? หายไปด้วยเหรอ นี่พวกนายรู้อะไรบางไหม!?”คราโรสกล่าวก่อนจะหันไปพูดกับพวกแลน
“ห๊ะ เอ๊ะ!? บ้าน่า!!”แลนโวยวาย
“เรเทีย!! เรเทีย!!”จิมตะโกนลั่นไม่มีเสียงตอบรับจากเธอ

“ปัดโธ่เอ่ย พลาดท่าเข้าให้แล้วไง!!”ดาเนสกล่าวพลางทุบกำแพงจนร้าว
“ทุกคน! รีบกลับเข้ามาที่ยานฐานก่อน”อายาเนะว่าผ่านทางวิทยุ
“กลับเหรอ!? พรรคพวกของเราโดนจับตัวไปแล้วนะ รู้รึเปล่า!? โซเฟีย แล้วก็คนที่ชื่อเกรซกับเรเทียนะ!”ดาเนสตอบกลับ
“ฉันรู้แล้วล่ะ เพราะพวกเราเปิดวิทยุฟังพวกเธอตั้งแต่ที่จักรพรรดิไฟโผล่มาแล้วล่ะ แต่ไม่ใช่ว่าฉันไม่เข้าใจเธอหรอกนะ แต่สิ่งที่พวกเราพอจะทำได้ในตอนนี้นะ มีแค่นี้เท่านั้นเอง เอาล่ะกลับมาที่ฐานก่อนเถอะ”มาซานาระพูด
“โธ่เว้ย!!”ดาเนสสบถเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น และเหล่านักสู้ต่างก็เดินทางกลับออกมาจากตรงนั้น ถึงแม้ว่าภารกิจกอบกู้นอร์ธไลท์จะสำเร็จ แต่พวกเขากลับไม่รู้สึกว่าพวกเขาได้ทำสำเร็จเลย…..

สรุป
เหล่านักสู้ทุกคนจะกลับมาที่ยานของรัฐบาลโลก(ยานมีลักษณะคล้ายยานเคลื่อนที่ทางบกในกัมดั้ม X ขออภัยโฮสต์หารูปไม่เจอ) หรือจะออกไปทำอะไรนอกยานหรือภายในเมืองนอร์ทไลน์ซึ่งกำลังเก็บกวาดอยู่ก็ได้ ในระหว่างนี้ขอให้ทุกคนทำอะไรได้ตามสะดวก หรือจะไปพูดคุยกับNPCก็ได้ (งดการคุยกับดาเนสและ แวนโซ เพราะพวกเขาอารมณ์ยังไม่ดี)
มีคริสตันที่วารป์ไปยังโลกของเทลอยู่ภายในห้องส่วนตัวของแต่ละคน


สรุปเนื้อเรื่อง
เหล่านักสู้ได้เดินทางเข้ามายังโลกไทม์ซิส พวกเขาได้เห็นกับอดีตของริวเซียที่ถูกทางรัฐบาลโลกทรยศ และพวกเขาก็ได้เดินทางยังเวลาปัจจุบันที่กองทัพ 12 จักรพรรดิกำลังโจมตีอยู่ ณ ที่นั้น พวกเขาได้พบกับแวนโซและเหล่าเพื่อนพ้องของเขา พวกเขาได้ทำการกอบกู้เมืองนอร์ทไลท์ที่เหล่าทหารจักรพรรดิไฟ สายฟ้า และแรงโน้มถ่วงโมตี เพื่อเอาชาวเมืองไปเป็นแรงงานและตัวประกัน แต่เหล่านักสู้ก็เอาชนะวาเจส รองจักรพรรดิไฟ และขับไล่กองทัพจักรพรรดิออกไปได้ ทว่าพวกพ้อง 3 คนของพวกเขาจับตัวไป ซึ่งสิ่งที่พวกเขาพอจะทำได้ในตอนนี้คือต่อสู้กับทหารจักรพรรดิและนำพรรคพวกกลับมา
ภารกิจต่อไปของพวกเขานั้นจะเป็นไร ต้องติดตามกันต่อไป

ระบบNPC Party
ผู้เล่นจะสามารถเลือกตัวละครมาช่วยสู้ ช่วยเหลืออะไรต่างๆ พูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้ หรือซ่อมแซมสิ่งของ และแนะนำอะไรต่างๆแต่เหล่านักสู้ได้ (หมายเหตุ *หมายถึงคนที่รู้ตัวตนของเหล่านักสู้ ซึ่งสามารถเลือกคนที่มีสัญลักษณ์นี้ได้มากสุด 3 คน)
1.มาเชล ดาเนส อาวุธ ดาบคู่ ธาตู แสง-ลม สายโจมตี-ความเร็ว
2.มาซานาระ อุนซึกิ อาวุธ ดาบใหญ่ ธาตุ ความมืด-เหล็ก สายโจมตี
3.มาเรีย เจเนสซี่ อาวุธดาบคาตานะ ธาตุ แสง-แรงโน้มถ่วง สายโจมตี
4.ฮานาเสะ ฮาคุโตะ อาวุธดาบทะลวง ธาตุ ไฟ-ดิน สายโจมตี
*5,ฮาเนล คุโรคาเงะ อาวุธปืนหลายหลายชนิด ธาตุ แรงโน้มถ่วง-เหล็ก สายสนับสนุน
*6.คราโรส วอร์เซ็นส์ซีกี้ อาวุธแขนกลธาตุ ธาตุ แล้วแต่สถานการณ์ สายป้องกัน-สนับสนุน
*7.ซึคิมาจิ อายาเนะ อาวุธมีดหลายเล่ม ธาตุ ลม-น้ำ สายความเร็ว
*8.อีน๊อฟ แวนโซ อาวุธปืนคู่และไรเฟิล ธาตุ สายฟ้า-ลม สายสนับสนุน
*9.เนล อาวุธ พืชต่างๆ ธาตุพืช สายรักษา-เวทย์

NPC บังคับประจำอีเว็นส์ – ฮาคุโตะ
ผู้เล่น 3 คนแรกที่มาตอบเม้นก่อน สามารถเลือกNPC Partyได้เพียงอย่างล่ะ 1 คน (เขียนในวงเล็บว่าเลือกใคร ไม่ต้องบอกตรงๆว่าจะเลือกใคร)
lancenater สมาชิก
· #547
จิมนั่งเครียดเรื่องที่เรเทียถูกจับไป เขารู้สึกไม่ดีมากว่าเธอจะโดนอะไร และเขาก็ได้เดินไปคุยกับมาซานาระ
แลนซ์ได้คุยกับมาเรียเรื่องการใช้ดาบเล็กน้อย และเขาก็ได้เดินไปที่คริสตัลวาร์ปเพื่อจะทำอะไรบางอย่าง...
ดวลกับรอนนี่...
จิม-คุยกับมาซานาระ
แลนซ์-(เลือกมาเรีย)และไปที่โลกเทลเพื่อดวลกับรอนนี่
maid guy สมาชิก
· #548
-
maid guy สมาชิก
· #549
"กรรร"
"ขอโทษครับx2"ทั้งสองแฝดนั้นถูกกิ้งก่าขนาดยักษ์บีบคอที่รอบตัวพวกเขานั้นมีกิ้งก่าไฟที่กำลังหลับอยู่ ส่วนเจ้ากิ้งก่าลมนั้นมองเจ้าสองคนในร่าง2เมตรอย่างกังวล

"ทำไมพวกนายปล่อยให้พวกเขาจับหล่อนไปกัน"มาร์คัสพูดพลางขยับสิ่งที่เหมือนเม็ดยาบางอย่างซึ่งสองแฝดนั้นกลัวมันเป็นอย่างมากเมื่อมาร์คัสนั้นพยายามที่จะป้อนเข้าปากพวกเขา

"ขอร้องละครับอย่าป้อนยาทรมานเลยครับ"ทั้งคู่ประสานเสียง

"นายหยุดก่อนจะดีไหม"ฮาคูโตะพูดเมื่อเห็นมาร์คัสกำลังลงโทษพวกเขา

"ชิ"มาร์คัสสั่งให้ปล่อยสองแฝดลงไป

"ฉันขอถามหน่อยว่าพวกเขาจับเจ้าหล่อนไปไว้ไหน"มาร์คัสถามฮาคูโตะ

ปล.ศึกต่อไปมาร์คัสเลือกคราโรส
NAX99 สมาชิก
· #550
(เนื่องจากยังไม่มีคนเลือกNPC Party + ไม่ใช้สิทธิ์ในการเลือก โฮสต์จึงทำการเลือกมาซานาระแทน)

“นายอย่าเคลียดเลย”มาซานาระพูดกับจิม ที่แลดูเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด
“แต่ถ้าพวกนั้นพยายามบีบเค้นบังคับหรือทรมานเธอเพื่อให้เธอบอกอะไรขึ้นมาล่ะ!?”
“ไอ้เจ้าพวกนั้นคงไม่ทำอะไรหนักๆอย่างนั้นหรอก และพวกมันก็ไม่ถามหรอก เพราะทำไมรู้มั้ย” แลนส่ายหน้าและมาซานาระก็พูดต่อ
“เพราะในกลุ่มจักรพรรดิบางคนเคยเป็นคนของรัฐบาลโลกนะสิ เพราะฉะนั้นเรื่องเกี่ยวกับจำนวน กองทัพ ตำแหน่งคนในกองทัพ จุดอ่อนจุดแข็ง พวกนั้นรู้หมด คำตอบที่รู้อยู่แล้ว เจ้าพวกนั้นมันไม่ถามหรอก เพราะฉะนั้นวางใจได้ อีกอย่างพวกนายเป็นคนนอกด้วยมั้ง มันคงไม่ถามหรอก”มาซานาระกล่าว ก่อนที่คอของเขาจะตกลง “แต่โซเฟียเนี่ยนะสิ….”

“นายอยากรู้วิชาดาบซินะ เอาดีๆฉันก็ไม่ได้เก่งถึงขนาดจะไปสอนใครหรอก แต่เห็นแก่ความมุ่งมั่นและความรู้สึกที่นายมีต่อพวกพ้องที่โดนจับไป ฉันจะสอนเคล็ดดาบวิชาหนึ่งให้ มันคือการตวัดดาบอย่างรวดเร็วจนตัดปีกของนกนางแอ่นที่กำลังบินถลาลมได้ มันคือ [ตัดปีกนางแอ่น] “มาเรียกล่าวกับแลนที่เข้ามาถามเธอ

“ฉันคงจะรู้หรอกนะ ไอ้เจ้าพวกนั้นเล่นวาร์ปหนีจนพวกเรา สะกดรอยไม่ได้อย่างนั้นนะ”ฮาคุโตะกล่าว “แต่ถ้าจะให้เดาน่าจะเป็นฐานใหญ่ไม่ก็ฐานย่อยของพวกมันที่ซ่อนอยู่ที่ไหนซักแห่งแน่ๆ ซึ่งพวกเราก็ต้องหาพวกมันเจอให้ได้ และช่วยพวกเขาออกมา” เขากล่าวอย่างมั่นใจและหนักแน่น ทั้งๆที่เพื่อนของเขาก็โดนจับตัวไปเหมือนกัน

“ประกาศ! ประกาศ! ขอให้กลุ่มthe sun of alive และทุกๆท่านที่ร่วมศึกในนอร์ทไลท์มาร่วมตัวที่ห้องวางแผนด้วย ประกาศ….” มีเสียงประกาศดังขึ้นทั่วยาน เหล่านักสู้ได้ไปรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว และที่นั้นโยชิทากะก็กำลังยืนอยู่
“อ้าว แล้วคุณแวนโซล่ะ”จิมถามขึ้น
“สงสัยไปดื่มเหล้าย้อมใจแหงๆ เหมือนตอนที่รุ่นพี่หมอนั้นต….”
“ฮาคุโตะ!!”คุโรคาเงะตะโกนห้ามไว้ก่อนทันที
“ทะ โทษที เผลอไปหน่อย” ฮาคุโตะว่า ก่อนที่ทุกคนจะเข้าการประชุม
“…ไม่ต้องเสียเวลาเล่าให้มากเรื่องนะ …ต่อจากนี้พวกเธอจะต้องเดินทางไปที่ภาคใต้เพื่อหยุดยั้ง แผนการของจักรพรรดิความมืดและเหล็ก ที่คิดจะทำพิธีกรรมบางอย่างที่เทือกเขาแลชเกรซ…”
“อ่ะ!!”มีใครคนหนึ่งเอะใจ จนทุกคนหันมามอง ที่ตกใจนั้นไม่ใช่เรื่องแปลก ก็เพราะภูเขานั้นเป็นที่ๆริวเซียประสบกับเหตุร้ายนั้นเอง “ปะ เปล่าครับ”เขาว่า ก่อนที่ทุกคนจะมาฟังโยชิทากะพูดต่อ
“….และที่นี่ จะมีคนที่จะต้องไปกับพวกเธอ 4 คนด้วยกันร้อยโทมาซานาระ ร้อยตรีมาเรีย จ่าสิบเอกฮาคุโตะ จ่าสิบโทคราโรส จะเป็นคนคอยช่วยเหลือพวกนายเอง ….ส่วนรายละเอียดปลีกย่อยเดี้ยวร้อยตรีกีโอ ร้อยตรีคาเนซึมิ จ่าสิบเอกแซนแลนด์ จ่าสิบโทกราเซีย ที่ประจำการอยู่ที่นั้นจะอธิบายเอง …ก็มีเท่านี้แหละ มีใครมีคำถามอะไรไหม?”
“มีคำถามค่ะ!”ดาเนสว่า ก่อนจะยกมือขึ้น “เรื่องตัวประกันที่ถูกจับตัวไปจะเอาไงค่ะ!?”
“…เรื่องทางนั้น หลังจากเราส่งตัวพวกเขาที่เมืองเฮฟฟอร์ดที่อยู่ใกล้ๆกับเทิอกเขานั้นแล้ว พวกเธอที่เหลือและฉันจะทำการสืบและช่วยเหลือต่อไป”โยชิทากะกล่าว “ถึงเป็นแค่คำพูด ฉันก็จะพยายามให้ได้มากที่สุด”
“มีคำถามครับ!”คราโรสยกมือขึ้น”เรื่องคราวนี้ที่ที่เราจะไปกัน พวกเราไม่ทราบเรื่องราวหรือเค้ามูลเลยซักนิด ไม่ทราบว่าไปได้แหล่งข่าวมาจากไหนรึครับ?”
“…ทางเบื้องบนสั่งมานะ แถมเจ้าตัวยังเร่งจี้เรื่องนี้มากซะด้วย ถึงกับลงพื้นที่เพื่อคอยคุ้มพวกเราอย่างกระชั้นชิด บอกตรงๆฉันก็สงสัยเหมือนกัน….”เหล่านักสู้บางคนทำการกระซิบกระทราบ เพราะบางทีเขาอาจเป็นคนที่ฆ่าพวกคุณเซคุโนะก็เป็นได้
“ถ้าไม่มีคำถามอะไรแล้ว ก็แยกย้ายกันได้ ภายในเวลา 2 วันพวกเราจะเคลื่อนที่ไปถึงที่นั้นทันที”

สรุป
ให้เหล่านักสู้พักผ่อนตามอัธยาศัย
สถานที่ที่ไปได้บนยาน
1.ห้องพักผ่อนของเหล่านักสู้
2.ดาดฟ้ายาน
3.ห้องอาหาร
4.ห้องพยาบาล
5.ห้องฝีกซ้อมต่อสู้ (มาซานาระและฮาคุโตะกำลังฝึกดาบ)
6.ห้องวางแผน (ดาเนสและคุโรคาเงะกำลังคุยกันอยู่)
7.บาร์เหล้า (แวนโซกำลังดื่มเหล้าอย่างหนัก โดยที่อายาเนะมาปลอบใจ)
8.ห้องซ่อมแซมอุปกรณ์ (คราโรสจะอยู่ห้องนี้)

อีเว็นส์พิเศษ หากตามหา??เจอจะพบกับเหตุการณ์บางอย่าง
zeya สมาชิก
· #551
ดาร์คเนสนั้นมีท่าทางเซ็งจัดนักรบทมิฟนั้นมองพวกทหารอย่างเซ็งๆดวงตาสีแดงฉานนั้นมองไปรอบๆแล้วถอนหายใจแรงๆ

"เฮอะ......น่าเบื่อ"ดาร์คเนสพูดจู่ๆร่างของดาร์คเนสก็สลายหายไปกลับมาเป็นนาเซกิอีกครั้งเด็กหนุ่มผมขาวนั้นมองหน้าอินโฟโนกับเฟแรงค์

"รายนั้นไปทำอะไรใครหรือเปล่าครับ"นาเซกิถามทั้งสองส่ายหน้าพร้อมกัน

"ยัง.......แต่พวกทหารของอีกฝ่ายคงผวาหมอนั้นไปอีกนานเลยละ....."อินโฟโนพูดเฟแรงค์เอียงคอมอง

"รายนั้น....."เสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัยของเฟแรงค์ดังขึ้นมาในหัวของอินโฟโนอสูรหนุ่มแค่ยิ้มบางๆให้กับพยัคฆ์ทมิฟ

"เอาไว้คุณจะรู้เองครับเฟ.....ผมเองก็บอกไม่ถูก"อินโฟโนพูดพลางเกาหัวตัวเองแล้วหัวเราะอายๆ

"ข้าไปพักละ........ยังทำใจไม่ถูกเหมือนกันที่อาจจะต้องเจอกับแม่นั้น.....ริวเชียก็เหมือนกับข้า....ข้าเข้าใจดี"เฟแรงค์พูดพลางเดินไปยังห้องพักของตนนาเซกินั้นมองเฟแรงค์เดินจากไปก็มองหน้าอินโฟโนแล้วก็เดินไปห้องพักของตนเช่นกันอสูรหนุ่มยืนนิ่งเงียบหลับตาแล้วนึกถึงเหตุการ์ณของโลกตน

"โฮกะ......รอผมหน่อยนะ.....ถ้าผมหาวิธีทำลายเจ้าสิ่งนั้นและช่วยทุกๆคนในอาณาจักร์ของเราให้เป็นอิสระให้ได้"อินโฟโนพูดด้วยเสียงแผ่วเบาเขาเองก็รู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งตัวจนอยากพักไม่ต่างกับทั้งสอง

------------------------------------------------------------

นาเซกินั้นเข้าสู่การหลับใหลเขาเจอกับดาร์คเนสในห้วงจิตสำนึก

"คิดจะทำบ้าอะไรอีกละครับ.....ดาร์คเนส"นาเซกิถามดาร์คเนสหัวเราะออกมาเบาๆ

"พลังของพวกมัน......เหล่าจักรพรรดินั้น....น่าสนจริงๆ....ข้าน่ะต้องการจะฆ่าพวกมันเพื่อพลังนั้น"ดาร์คเนสหัวเราะลั่นนาเซกิกำคาตานะแน่นดวงตาสีฟ้าใสมองไปยังนักรบทมิฟด้วยความชิงชัง

"......."ไม่มีคำพูดอะไรนาเซกิพุ่งเข้าใส่ดาร์คเนสเต็มแรงนักรบทมิฟตวัดดาบยักษ์ของตนขึ้นมาป้องกัน

"ใจร้อนจริงๆ........เอาเถอะ.....วันนี้ข้าเหนื่อยจนไม่มีอารมณ์เล่นกับเจ้า.....เก็บแรงไว้ซำแหละพวกมันดีกว่าเยอะ"ดาร์คเนสพูดแล้วหายลับไป
maid guy สมาชิก
· #552
คิดและเคย์นั้นหลังจากที่ได้รับข่าวสารทั้งคู่นั้นได้ไปที่ห้องซ่อมแซมอุปกรณ์เพื่อซ่อมแซมหุ่นดัมมี่ของคิดแลหุ่นกลของเคย์

"แล้วหัวหน้าจะไปไหนครับ"าฝแผดถามพร้อมกัน
"ไปดาดฟ้าสักหน่อย"มาร์คัสนั้นพูดพลางเดินไปที่ดาดฟ้า

เมื่อเขานั้นไปถึงเขาได้วาดอักขระเวทเอาไว้ก่อนโดยอักขระเวทของเขานั้นเป็นอัคระเวทเปล่า เมื่อทำการร่ายเวทจึงจะสามารถอัญเชิญอสูรจากต่างมิติได้ทันที
FroZen สมาชิก
· #553
โซวไวซอร์ยืนมองดูผู้คนอย่างเงียบๆ
หลังจากศึกพวกนี้ทำให้รู้สึกเหนื่อยล้าเหลือแสน
พิษที่ทำร้ายตรงช่วงขาดูเหมือนจะยังไม่ค่อยหายดีสักเท่าไรด้วย
จึงจำเป็นต้องการหาที่พักผ่อน

ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ก็ไม่ถึงกันต้องการทันที
โซวไวซอร์จึงเดินไปรอบๆยานเพื่อสำรวจห้องต่างๆ

เมื่อเดินผ่านห้องฝึกซ้อมก็เห็นคนสองคนกำลังสู้กันอยู่ แต่นั่นก็เพียงการฝึกซ้อมเท่านั้น
เขามองอย่างเอื่อยเฉื่อยผ่านคนทั้งสอง ก่อนที่จะเดินไปต่อ

จนมาเจอกับห้องที่มีประตูที่เรียงกันเป็นแถวทำให้เขามั่นใจได้ว่านี่คนเป็นที่พักของเหล่านักสู้เป็นแน่แท้
เขาเกาหัวอย่างคร้านๆ ก่อนที่จะเลือกสักห้องที่ว่างๆ แล้วลงไปนอนใต้เตียง

แต่ไหนแต่ไรแล้วเขาก็นอนพวกตามพื้นตามมุมตึกหรือที่ต่างๆระหว่างทำภารกิจอยู่แล้ว
การนอนใต้เตียงจึงไม่เป็นปัญหาใดๆ เพราะว่าชินไปเรียบร้อยแล้ว

ก่อนที่จะหลังลงไปก็นึกถึงอยู่สามอย่าง
สาวผู้ใช้น้ำแข็ง กลุ่มพวกที่ถูกจับตัวไป

คนแรก เขานึกอยากจะไปช่วยหยุดยั้งการกระทำอันบ้าระห่ำของเธอ
ส่วนกลุ่มนั้น เขาหวังไว้ว่า ให้ทุกคนรอดปลอดภัย...

เขาปรือตามองใต้เตียงอย่างเงียบๆก่อนที่จะจมเข้าสู่โลกแห่งความฝันที่ว่างเปล่าและมืดสนิท...

-----------------------------------------------
Frozen : [Log off] ชั่วคราว
lancenater สมาชิก
· #554
"..."แลนซ์กลับมาจากโลกเทลและมาพบจิม
"ไม่ได้ไปสู้กับเขาเหรอครับ"จิมถาม
"เขาปฏิเสธน่ะ"
แลนซ์เดินไปที่ห้องฝึกดาบเพื่อหาผู้ที่จะช่วยซ้อมท่าไม้ตายใหม่
จิมเดินไปที่ดาดฟ้ายานและเจอมาร์คัสกำลังร่ายเวทย์
NAX99 สมาชิก
· #555
อีเว็นส์ “Happy Birthday” ไม่เกิดขึ้น
“เฮ้ย เมื่อคืนมีใครมาจุดเทียนหรือจุดอะไรในห้องอาหารด้วยรึเปล่า?”คราโรสถาม ขณะที่เจ้าตัวเข้ามาคุยกับแวนโซที่โดนอายาเนะพยุงตัวอยู่
“อะ...อืม....ฉันคิดว่า....ไม่นะ...”แวนโซที่กำลังเมาค้างพูด
“โฮ่ หรือว่านายเห็นพลังงานบางอย่างเข้าให้แล้วนะ”อายาเนะพูด
“จะบ้าเรอะ!! ว่าแต่ นายไหวแน่นะ แวนโซ เล่นดื่มตั้งแต่หัววันยันเที่ยงคืน คอนายนี่มันแข็งพอๆกับคุโรคาเงะเลยหว่ะ”
“...เหรอ....อุ้บ....ฉันคิดว่าดีขึ้นแล้วล่ะนะ เอ่อ นี่ คราโรส ฉันมีเรื่องจะบอกนายเกี่ยวกับภารกิจที่เราจะไปครั้งนี้....”
“ห๊า?”

“อืม อยากให้ช่วยฉันซ้อมนะ ซ้อมได้ แต่มันไม่เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นหรอกนะ”มาซานาระกล่าวกับแลนที่มาวานเขาให้ช่วยซ้อมสู้
“ทำไมล่ะครับ!?”
“ถึงเรียนรู้ไป แต่ถ้าไม่ได้ใช้จริง มันก็เท่านั้นใช่มั้ยล่ะ ประสบการณ์และการต่อสู้จริงน่าจะเป็นตัวช่วยศึกที่ดีมากกว่า แต่ถ้านายอยากซ้อมขนาดนั้น ให้ฮาคุโตะเป็นคู่มือล่ะกัน”มาซานาระว่าก่อนจะคืนสภาพดาบจากดาบใหญ่เป็นดาบปกติ ก่อนจะเดินออกไป
“ระวังหน่อยล่ะกัน ฉันเป็นพวกสายการโจมตีแรง+ทะลวงหน่อยนะ”ฮาคุโตะว่าก่อนจะซ้อมสู้กับแลน

วันต่อมา ยานของพวกเขาก็ได้จอดเทียบท่ากับเมืองแห่งหนึ่ง เมืองนี้เป็นเมืองทะเลทราย อากาศนั้นร้อนอบอ้าวอย่างเห็นได้ชัด อารมณ์บรรยากาศของเมืองให้บรรยากาศดินแดนอาหรับอย่างชัดเจน ถ้าเทียบกับบนยานที่อากาศนั้นเย็นอยู่หน่อยๆ ยานของพวกเขาเทียบท่าที่ปลายชานเมือง แดดของเที่ยงวันแผดเผาจนพื้นนั้นร้อนระอุ เห็นไออย่างเห็นได้ชัด เพื่อการบรรเทาความร้อน พวกเขาเลยสวมผ้าคลุมมากันหมด
“ร้อนนนนนนนน!! แขนฉันร้อนนนนนนหมดดดดแล้วววววว!!”คราโรสที่บังเอิญแขนเป็นแขนกลเหล็กนั้น เริ่มโวยวาย
“โวยวายมาก เดี้ยวก็คอแห้งเร็วหรอก”มาเรียกล่าว ก่อนจะกระดกน้ำ

“เมื่อเหล่านักสู้ได้ออกมาจากยานกันหมดแล้ว เหล่านักสู้บางคนที่ไม่ได้ไปด้วยก็บอกลา
“เจอกันอีกที คราวหน้านะครับ”แวนโซว่า
“ระวังเนื้อระวังตัวด้วยล่ะ”อายาเนะกล่าว
“โชคดีนะเว้ยยยยย!”ดาเนสกล่าว ก่อนที่ยานนั้นจะเคลื่อนที่ห่างออกไปไกล

“เอ่อ แล้วพวกกีโอล่ะ? จะให้รออย่างนี้ กลางทะเลทรายก็ไม่ไหวนะ”
“อยู่นี่โว้ย! พี่น้อง!”เสียงห้าวๆของชายหนุ่มดังขึ้น ก่อนที่ทุกคนจะหันไปที่ต้นเสียง ชายกล้ามโตสวมเสื้อกล้ามเขียว ผมน้ำตาลแดง มีเคราเล็กน้อย ผูกเสื้อช่างกลไว้ที่เอว สวมกางเกงน้ำเงินขายาว ในมือถือค้อนขนาดใหญ่ที่กำลังเอาส่วนหัวทิ่มพื้นทรายมองตรงไปที่เหล่านักสู้ ข้างๆกันมีหญิงสาวผมดำยาว หน้าตาดูสละสลวย สวมเสื้อคลุมสีขาว ผ้าสีขาว กางเกงสีขาว ทุกอย่างบนตัวเธอนั้นเป็นสีขาว ดูแล้วเหมือนจะเป็นชุดไว้ทุกข์บางอย่าง แถมเธอยังพึมพำอะไรบางอย่าง
“โอ้ย! เห็นแบบนี้แล้วอิจฉาพวกเกิดเมืองร้อนชิบ!”คราโรสว่า
“ฮ่ะฮ่ะ ฮ่า โทษที นายเมืองหนาว พวกนายมากันเร็วดีนี่”กีโอหรือชายร่างโตกล่าว
“ก็นะ ยังไงพวกเราก็ต้องมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้นี่ ขืนช้าซักนาทีเกิดมีคนตายในนาทีนั้นขึ้นมาจะทำไง”มาซานาระกล่าว
“ใช่ ทุกนาทีย่อมมีคนตาย” หญิงสาวที่อยู่ข้างๆกีโอว่า “นาทีนั้นอาจอดตาย นาทีต่อไปอาจป่วยตาย นาทีต่อไปอีกอาจฆ่าตัวตาย นาทีถัดไปอาจโดนฆ่าตาย ทุกนาทีสิ่งมีชีวิตล้วนต้องมีอันเป็นไปอย่างไม่แน่นอน พรุ่งนี้อาจมีใครซักคนตรงนี้ตายก็ได้นี่ เพราะงั้นฉันถึงต้องแต่งชุดขาวเพื่อไว้ทุกข์แก่พวกเขาอย่างนั้นยังไงล่ะ”
“เฮ้ย คาเนซึมิ ใจคอเธอจะมืดมนตลอดเวลาเลยเหรอ”มาเรียว่า
“ไม่ได้มืดมน หรือโลกโสมมซะหน่อย มันคือความจริงนี่นา” คาเนซึมิตอบ
“ผมว่ามันก็เหมือนกันนะครับ”อินโฟโนว่า
“เอ้า เรื่องภารกิจคราวนี้เดี้ยวไว้ไปถึงค่ายจะเล่าให้ฟัง ตอนนี้กราเซียกับแซนแลนด์รอแย่แล้ว ไปกันเถอะ!”กีโอพูดอีกครั้ง ก่อนที่ทุกคนจะเดินขึ้นไปบนรถคันหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายรถบัส แต่มันกลับเคลื่อนที่ไปมาได้สะดวกแถมเร็ว ไม่อืดเหมือนรถบัสทั่วไป
“เกาะให้แน่นๆล่ะ ตรงนี้พื้นขรุขระมันเยอะ” กีโอว่าก่อนจะสตาร์รถและขับออกไป
“เผลอๆรถอาจคว่ำ ตายหมู่ก็ได้นะ”คาเนซึมิกล่าวอย่างมืดมน
“อย่าพูดสิเฟ้ย!!”คราโรสพูด”แล้วทำไมไอ้รถนี้มันไม่มีแอร์หรืออะไรเย็นๆบ้างฟ่ะ! ลมแม่งก็ร้อนชิบ!!”

ซักพักพวกเขาก็ขึ้นเนินที่เหล่านักสู้คุ้นเคย วิวเขาที่พวกเขาคุ้นเคย พื้นเขาที่พวกเขาคุ้นเคย ใช่แล้วมันเทือกเขาแลชเกรซที่เหล่านักสู้มาสู้กับกลุ่มโจรเพื่อปราบปรามรวมกับเซคุโนะ และเป็นที่ๆเซคุโนะได้ตายลง.....

“เอาละ ถึงแล้วจะทำอย่างไงต่อล่ะที่นี้”กีโอว่า
“ไม่รู้ล่ะ ให้พวกเขาไปพักผ่อนก่อนวางแผน เรื่องพรุ่งนี้ดีไหม”ชายหน้าตาดีๆหน่อย ผมยาวเงินแต่หัวเถิกเล็กน้อย หน้าตาแลดูจริงจัง สวมแจ็คเก็ตน้ำตาล ทับด้วยเสื้อยืดน้ำตาล กางเกงขาสั้นถึงเข่า รองเท้าบู้ทดำ ยืนกอดอกพูดตรงหน้าทางเข้าค่าย ซึ่งค่ายทหารนี้มีลักษณะคล้ายกับค่ายทหารของเซคุโนะก็ว่าได้
“เห็นด้วยอย่างแรง แซนแลนด์!! ฉันจะโดนเผาตายอยู่แล้วเนี่ย”คราโรสกล่าว
“เอ่อ นี่ พวกเรายังไม่ทันได้ทำอะไรเลยนะเว้ย” ฮาคุโตะว่า
“อ้าว แล้วกราเซียล่ะ”มาเรียพูด
“เธอก็ทำธุระส่วนของเธอยยู่นะ เลยมาไม่ได้”แซนแลนด์ว่า”เอ้ารีบเก็บข้าวของ ทำธุระให้เสร็จ เราจะได้วางแผน+คุยเรื่องราวให้มันเสร็จๆไปเลย”
“งั้น ฉันขอไปไหว้เจ้าที่ก่อนล่ะกัน”มาซานาระว่า
“เจ้าที่?”เคย์สงสัย
“คนที่ตายในเหตุการณ์ปราบโจรเมื่อ 3 ปีก่อนนะ”มาเรียว่า ก่อนจะเดินตามไป

สรุป
ให้เหล่านักสู้พักผ่อนตามอัธยาศัยในค่ายอีกครั้ง
สถานที่ที่ไปได้
1.คลังอาวุธ
2.ค่ายใหญ่
3.ค่ายพักผ่อนของเหล่านักสู้
4.ค่ายพักผ่อนของพวกกีโอ
5.ห้องพยาบาล
6.อนุสรณ์สถานรำลึกถึงทหารผู้เสียชีวิตเหตุการณ์เมื่อ 3 ปีก่อน
อีเว็นส์พิเศษ 1.ตามหากราเซียในค่ายทหาร

(บท??)
“อะ…อูย”เกรซตื่นขึ้นมาหลังจากที่เจ้าตัวสลบมาช้านาน เมื่อลืมตาขึ้น เธอกรู้สึกว่าตนอยู่ในห้องๆหนึ่ง ห้องนั้นมืดสลัว มีเทียนส่องสว่างพอให้เห็นอยู่ เธอกำลังนั่งอยู่บนโซฟายาวสีแดง ตรงหน้าเป็นโต๊ะที่พอสำหรับวางอาหาร และห้องนั้นก็เปิดแอร์เย็นมาก “ที่นี่ที่ไหน”
“ตื่นแล้วเหรอ คุณเกรซ”เรเทียที่นั่งอยู่ข้างๆเธอทัก เกรซทำท่าจะลุกขึ้น แต่ก็สะดุดกับอะไรบางอย่าง มือของเธอถูกกุญแจมือหินหนาล่ามเอาไว้ และตรงขาก็มีโซ่พันเอาไว้อยู่ เกรซพยายามจะรีดพลังเวทย์ทำลาย แต่ก็ทำไม่ได้
“กุญแจมือนี่เป็นกุญแจที่จะสะกดพลังเวทภายในตัวนะ พวกเราเอาออกไม่ได้หรอก อาวุธและเครื่องมือสื่อสารทั้งหมดเองก็ถูกค้นและริบออกไปหมดแล้ว”โซเฟียที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของทั้ง 2 คนว่า เธอก็โดนล่ามโซ่เหมือนกัน ซักพักก็มีเสียงฝีเท้าเดินมา พร้อมกับอาหารจำพวกขนมปังและซุปที่ดูน่าทาน
“เอ้า กินซักสิ”เสียงอันคุ้นหูนั้น + กับใบหน้าที่คุ้นเคย เธอคือวาเจสนั้นเอง ซึ่งเธอในตอนนี้นั้นสวมผ้าพันแผล และใส่เฝือกเอาไว้ แต่ดูจากท่าทางเธอน่าจะพอต่อยกำแพงให้ร้าวได้อยู่ “รีบกินเดี้ยวจะเย็นซะก่อน”
“ทำไม คุณไม่ฆ่าพวกเราไปเลยล่ะ?”โซเฟียเป็นฝ่ายเปิดคำถามก่อน
“……..พวกเธอยังใช้เป็นข้อต่อรองกับพวกเพื่อนของเธอและพวกรัฐบาลโลกได้ยังไงล่ะ”เธอว่าก่อนจะเดินหลบมุมเข้าไปยืนอยู่ตรงเสาต้นหนึ่ง
“แล้วทำไมหล่อนถึงมาคุมพวกเราอย่างนี้ล่ะ?”เกรซถาม
“เพื่อจะได้แน่ใจว่า พวกเธอจะไม่ได้เล่นตุกติกหรือหลุดออกไปได้ยังไงล่ะ อีกอย่างฉันก็โดนพวกเธอเล่นเอาซะหนัก เลยต้องรักษาตัวอยู่ที่นี่น่ะนะ”วาเจสตอบ “อยากรู้ไหมว่าตอนนี้ พวกเราจะทำอะไรต่อไป”
“คุณจะฆ่าใครหรือจับใครมาอีกงั้นเหรอ?”โซเฟียถาม
“เปล่า เราจะให้เหล่าคนที่ถูกรัฐบาลโลกหักหลังออกมาแก้แค้นพวกรัฐบาลในสิ่งที่พวกเขาได้รับ ….เหล่าวิญญูชนที่เทือกเขาทางภาคใต้ ที่ภูเขาแลชเกรช”

สรุป พวกที่โดนจับตัวไปให้พูดคุยกับวาเจสได้
maid guy สมาชิก
· #556
ฝั่งเกรซ
"ชิ"เกรซพยายามหานกหวีตของเธอเพื่อเป่าเรียกหา แต่ก็

"เปล่าประโยชน์หรอกน่า"วาเจสพูด"ฉันได้ยึดนกหวีตที่น่าสงสัยเรียบร้อยแล้ว"
"ชิ"เกรซได้แต่บ่นเหมือนเธอจะพยายามใช้เวทแต่เพราะดาบที่เป็นเหมือนคฑาไม่ได้อยู่กับตัวดังนั้นเธอจึงเซ็งในทันที


หลังจากที่ได้ฟัง เกรซถึงกับตกใจ
"การล้างแค้นงั้นหรือ"เธอพูดขึ้นมา "การล้างแค้นของเธอนั้นทำไมต้องเอาคนบรสุทธิ์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยกันหา"

ทางด้านมาร์คัส

มาร์คัสตรงไปยังอนุสรณ์เพื่อไปเคารพคนที่เสียสละพร้อมกันนั้นเขาพยายามอัญเชิญวิญญาณผู้ตายเพื่อนำมาใช้ในสงครามด้วย

ส่วนเคย์นั้นไปคลังอาวุธเพื่อที่จะไปอัพเกรตหุ่นของตนเองและสร้างดัมมี่อีกสองตัวให้กับคิด(รวมแล้วมีสามตัว)

ส่วนคิดนั้นก็ แอบไปที่ค่ายพักผ่อนของกิโอเพื่อแอบไปขโมยของมีค่า
zeya สมาชิก
· #557
ในค่ายพักของพวกนักสู้นั้นนาเซกินั้นนั่งนิ่งเงียบกุมคาตานะในมือแน่นดวงตาสีฟ้าดูเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ อินโฟโนนั้นมองดวงไฟสีดำของตนเองเฟแรงค์ยิ่งไปกว่ามันจมไปในความนึกคิดของมัน

"บลู........ฉันยังไม่อยากเชื่อ......เธอจากฉันไปแล้วจริงๆงั้นเหรอ.....แล้วก็ริวเชีย...แม้ว่าฉันจะไม่รู้จักเธอสักเท่าไหร่...แต่เธอเหมือนกับฉันไม่มีผิด.......ที่ต้องสูญเสียคนที่รักไปเพราะไอ้พวกระยำนั้น"เฟแรงค์นึกถึงภาพในอตีดที่แสนเจ็บปวดภาพการจากไปของบลูคนรักของมัน

"อิสระที่เจ้าพวกนั้นพูดถึง.......เหอะ....ไร้สาระที่สุด"ดาร์คเนสที่อยู่ในร่างนาเซกินั้นเอ่ยขึ้นเด็กหนุ่มสะดุ้งโหยง

"ดะ....ดาร์คเนส"นาเซกิพูดด้วยเสียงแผ่วเบาดาร์คเนสนั้นก็เงียบหายไป

"จะเล่นบ้าอะไรของนายอีกละเนี้ย"นาเซกิได้แต่พึมพำอินโฟโนนั้นมองเปลวเพลิงทมิฟด้วยแววตาเจ็บปวดปนโศกเศร้า

"โฮกะ.....ทุกคน.....โธ่เว้ย!!!!"อินโฟโนคำรามพลางซกพื้นอย่างแรงจนพื้นยุบทั้งสองและคนในเต็นท์สะดุ้งตามๆกัน

"อะ.......ขอโทษครับ"อินโฟโนพูดแล้วเดินออกไปนอกค่ยพัก
lancenater สมาชิก
· #558
"ชั้นจะลองไปหาคนที่ชื่อกราเซียหน่อยน่ะ"แลนซ์พูดก่อนเดินหากราเซียที่ค่ายพวกกีโอ
จิมไปที่อนุสรณ์รำลึกผู้เสียชีวิตเพื่อทำความเคารพ
...................
เรเทียมองอาหารอย่างไม่ค่อยไว้วางใจ และถาม"เป้าหมายของพวกเธอคืออะไร"ถึงเธอไม่อยากจะต้องโดนจับแบบนี้ แต่ว่าคฑาเธอถูกเอาไปแล้ว...
NAX99 สมาชิก
· #559
(ฝั่งวาเจส)
“เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า? คนที่ต้องการแก้แค้นไม่ใช่พวกฉันซะหน่อย”วาเจสกล่าว “พวกเขาต่างหาก ทหารของรัฐบาลโลกด้วยกันเอง ทหารของอาซาคุนะ เซคุโนะที่ถูกรัฐบาลโลกที่เป็นพวกเดียวกันกำจัดนั้นต่างหาก แล้วก็ฉันก็บอกไปแล้วนี่ว่า เป้าหมายของพวกเราคือการปลดปล่อยและอิสระนะ ถึงพวกนายจะมองว่ามันป่าเถื่อน แต่สำหรับฉันแล้ว มันคงเป็นที่ๆเหมาะสำหรับคนอย่างฉันอ่ะนะ”
“แต่ พวกเธอก็จะลากคนบริสุทธิ์มาเกี่ยวข้องด้วย ใช่มั้ย!?”
“กรรมใดใครก่อ ผลกรรมนั้นก็ต้องตอบสนอง พวกเราก็แค่สนองความต้องการของดวงวิญญาณที่เต็มไปด้วยแรงแค้นที่ถูกพวกเดียวกันทรยศให้ได้ทำในสิ่งที่พวกเขาต้องการก็เท่านั้น พวกเราไม่ได้ไปบังคับให้พวกเขาฆ่านี่ พวกเราแค่หยิบความรู้สึกและความต้องการจริงๆของเขาออกมาก็เท่านั้นเอง”
“คุณแน่ใจเหรอค่ะ! ว่านั้นคือความรู้สึกและความต้องการของพวกเขาจริงๆนะ”โซเฟียกล่าว
“หึ...ไม่รู้ซิ”

(ฝั่งพวกกีโอ)
เมื่อมาร์คัสเชิญวิญญาณมาได้นั้น วิญญาณนักรบทหารดวงนั้นได้พูดคุยกับมาร์คัส ดวงวิญญาณดวงนั้นเมื่อรู้ว่าตนถูกเชิญมา และทำท่าลุกลี้ลุกลนเป็นการใหญ่กับมาร์คัส เขาพยายามพูดออกมา แต่เสียงของเขานั้นเป็นเสียงซ่า ซ่า ราวกับสัญญาณโทรทัศน์ แต่มาร์คัสก็พอจับใจความได้ และได้ยินดังนี้
“ชะ ช่ว.....ด้วย ......มืด ......ต้องก..ดึ......อาฆา........เพื่อ....หุ่นเช.......มัน....”พลันร่างของเขาก็ดับหายไป

คิดนั้นได้ลอบเข้าไปในค่ายของกีโอ ที่นั้น ดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่เลย เขาจึงเริ่มค้นและได้ค้นหาของจากสัมภาระของแต่ล่ะคน แต่ก็ไม่มีอะไรมากนอกจากสัมภาระของใช้ส่วนตัว
“พวกนี้ไม่คิดจะพกของมีค่าอะไรเลยรึไง? แล้วทำไมกระเป๋านี่ถึงมีแต่ของมนต์ดำชวนขนลุกเต็มไปหมดล่ะเนี่ย”คิดบ่น ซึ่งเป็นจังหวะกับที่กีโออาบน้ำเสร็จอยู่พอดี
“อ่า อาบน้ำตอนบ่ายนี่มันสบายตัวดีจริงๆเลยนะ”กีโอเดินมาในสภาพที่เอาผ้าเช็ดตัวมาพาดไหล์ ส่วนครึ่งล่างของเขาไม่มีอะไรใส่อยู่ โล่งโจ้งสบาย
“หืม?”กีโอเห็นคิดที่บังเอิญหันไปมองเห็นปืนใหญ่นีโออาร์มสตองและป่าไม้ใบหญ้าบนตัวกีโอ ถึงกับทำให้คิดอึ้งค้าง แต่สิ่งที่กีโอทำต่อมา ทำไมเขาอึ้งไปอีก “สนใจไหม?(ยาราไนก้า?)” กีโอว่าพลางกระพริบตาส่งซิกใส่คิด
(กีโอเป็นเกย์นะจ๊ะ)

แลนที่เดินตามหากราเซียนั้นได้เดินผ่านค่ายเต็นท์พยาบาล พลันเขาก็ได้ยินเสียงดังออกมา
“คุณกราเซียค่ะ! เพื่อนดิฉันโดนงูกัดมาอีกแล้วค่ะ”
“คุณกราเซีย ช่วยด้วย ผมโดนแมงป่องมันต่อยเข้าที่แก้มตอนกำลลังนอนอ่ะ โอ้ย ปวดจิ๊ดดดด”
“คุณกราเซีย เพื่อนผมเป็นลมแดดไปอีกคนแล้ว ช่วยด้วยครับ!”เสียงทหารในเต็นส์นั้นโหวกเหวกกันให้แซ่ด ทุกคนต่างผสานเสียงเรียกชื่อคนที่พอจะช่วยพวกเขาด้วยได้ ณ ตอนนั้น แทบจะพร้อมๆกัน
“เดี้ยวซิ เดี้ยวซิจ๊ะ ทุกๆคนใจเย็นๆกันก่อนนะจ๊ะ ฉันจะรักษาให้หมดเลยล่ะจ๊ะ”เสียงของหญิงสาวรายหนึ่งพูดอย่างอ่อนนุ่ม อ่อนโยน ร่าเริงและเป็นมิตร แลนเปิดเข้ามาดูในเต็นสท์ ก็พบกับหญิงสาวผมสั้นแดง สวมเชี้ตกากีใส่สบายๆ ทับด้วยเสื้อคลุมสีเขียวประดับลูกไม้ สวมกระโปรงสีม่วงอ่อน และสวมบู๊ตยาวขาวถึงหัวเข่า เธอผูกติดริบบิ้นที่ผมของเธอด้วย หน้าตาของเธอนั้นอ่อนเยาว์และก็น่ารักเป็นอย่างมาก เธอกำลังใช้เวทย์รักษาของเธอในการบรรเทาอาการบาดเจ็บของแต่ละคน ทุกๆคนนั้นเมื่อได้รับการรักษาแล้ว ต่างก็รู้สึกขอบคุณและอิ่มเอิบกันหมด
กราเซียสังเกตเห็นแลนที่เข้ามาจึงทักว่า
“อ้าว เด็กมาใหม่ที่พวกมาซานาระว่า คือเธอซินะ ฉันกราเซียจ๊ะ อยู่หน่วยรักษาเธอล่ะ”
“ผะ ผมแลน”
“คุณกราเซีย ช่วยด้วยค่ะ อาการหอบหืดไอ้หมอนี่ แย่แล้วค่ะ!”
“อ่ะ แปบนึงน่ะจ๊ะ”กราเซียว่าก่อนจะรีบวิ่งไปตรงจุดที่ทหารรายนั้นเรียก

เมื่อเหล่านักสู้ได้ไปทำกิจกรรมส่วนตัวตามอัธยาศัยเสร็จกันหมดแล้ว
“เอาล่ะ ถ้างั้นก็อธิบายเลยนะ”แซนแลนด์ว่า “พรุ่งนี้ 8 โมง ให้ทุกคนแบ่งเป็น 2 กลุ่ม พวกเราจะทำการสำรวจถ้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งได้รับรายงานมาว่า พวกของจักรพรรดิความมืดกำลังทำพิธีกรรมอะไรบางอย่างอยู่ ซึ่งพวกเรามีหน้าที่เข้าไปขัดขวางและทำลายมันซะ กลุ่มแรกให้กระจายกำลังคอยดูลาดเลารอดูสถานการณ์อยู่ด้านนอกรอบๆถ้ำ ส่วนกลุ่มที่ 2 นั้นจะต้องเข้าไปในถ้ำร่วมกันกับพวกฉัน“
“เอ่อนี่ ขอถามหน่อยเพื่อความมั่นใจ นี่คงไม่ใช่ข่าวลวง หรือกับดักอะไรใช่ไหม? ได้รับรายงานมาว่างั้นเหรอ? ไอ้ตัวคนรายงานมันอยู่ไหนละ?”คราโรสว่า
“อืม เรื่องนั้น ตอบยากแฮะ.....” แซนแลนด์ว่าพลางเกาหัวแกรกๆ “แต่ตอนเราได้ยินข่าวนี้มาแรก เราก็ส่งคนมาสำรวจสอดแนมแล้วนะ ก็ปรากฏว่ามันเป็นเรื่องจริงอ่ะนะ ก็คงต้องขอบคุณนายหรือนางนิรนามที่มารายงานเราแล้วล่ะนะ”
“แถมท่านพันโทที่อยู่ที่เต็นสท์ใหญ่นั้นสั่งการมาเองเลยนะ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ”กีโอว่า
“เอาเถอะ ยังไงเรื่องที่พวกมันคิดวางแผนจะทำอะไรก็เป็นเรื่องจริง วันนี้พักผ่อนให้หนำใจ แล้วพรุ่งนี้เราไปลุยกับมันเลยดีกว่า”ฮาคุโตะกล่าว
“แต่ฉันว่านายเหมาะกับการเฝ้าหน้าถ้ำมากกว่านะ”กีโอแซว
“นั้นซิ ฮาคุโตะคุงนะ เป็นพวกเลือดร้อน ถึก แถมชอบทำอะไรเด่นมากๆด้วยนี่จ๊ะ น่าจะเหมาะกับการคุ้มกัน ตีฝ่า ตัวล่อแล้วล่ะนะ”กราเซียว่า
“ไงงั้นล่ะ เฮ้ย!”

เมื่อตอนเช้ายาม 8 โมงมาถึง กราเซีย แซนแลนด์ มาซานาระ มาเรียพร้อมกับทหารอีก 200 เศษ และเหล่านักสู้บางคนก็แต่งตัวพร้อมรบ และพร้อมที่จะต่อสู้เรียบร้อยได้ตรงเข้าไปในถ้ำ
ตัวถ้ำนั้นเป็นถ้ำหินหนาติดกับกำแพง ดูจากภายนอกนั้น เห็นได้ว่าเป็นถ้ำที่มีทางเดินยาว ภายในถ้ำนั้นมืดสลัวมาก จนต้องใช้ไฟฉายในการเดินทาง และมีสัตว์จำพวกค้างคาวหรือแมลงป่อง งู พวกนนี้อาศัยอยู่ ส่วนภายนอกถ้ำนั้น มีโขดหินขนาดใหญ่กับกระบองเพชรตั้งเป็นประปราย แดดที่แผ่ลงมานั้น ทำเอาหลายๆคนเข้าไปหลบร้อนตามเงาของโขดหินและส่วนต่างๆ
“ถ้างั้น ก็ฝากที่เหลือด้วยล่ะ”มาซานาระพูด
“โชคดีนะจ๊ะ ทุกคน”กราเซียกล่าวอย่างอารมณ์ดี
“เอ่อ นี่ คุณคราโรส”แลนได้มาสะกิดถามคราโรสก่อนจะแยกกันออกไป”ที่นี่เป็นที่ๆคุณตากับพี่สาวของเธอตายแท้ๆ ทำไมเธอถึงยังร่าเริงได้ล่ะ”
“อ่อ เป็นคติของเจ้าตัวนะ กราเซียคิดว่ารอยยิ้มของเธอนี่แหละที่จะเป็นสิ่งที่คอยเยียวยาและช่วยเหลือทุกคนในสนามรบ เพราะฉะนั้นเธอเลยร่าเริงตลอดเวลานะ เพราะงั้นทุกคนเลยขนามนามให้เธอว่า ดอกไม้กลางสนามรบยังไงล่ะ”คราโรสว่า “แต่ถ้าเกิดรู้ว่าพี่สาวตัวเองยังไม่ตาย แถมกลายเป็นคนเลวไปแล้วนี่ ฉันก็ทำตัวไม่ถูกแฮะ”
“เอ๊ะ? ทำไมคุณถึงรู้เรื่องนั้นล่ะ”แลนสงสัยเพราะมีแต่แวนโซเท่านั้น ที่รู้เรื่องนี้
“แวนโซบอกกับฉันนะซิ ถ้าเรื่องเมื่อ 3 ปีก่อน ฉันรู้เรื่องหมดแล้วอ่ะนะ แต่ถึงนายจะเห็นฉันขี้โวยวายอย่างนี้ แต่ปากฉันแข็งนะจะบอกให้ เพราะงั้นอดีต อนาคตไม่เปลี่ยนหรอก”คราโรสว่า

ส่วนพวกที่เฝ้ารออยู่ข้างนอกนั้นมีกีโอ ฮาคุโตะ คราโรส และคาเนซึมิ และเหล่านักสู้ที่เหลือ กับทหารที่กระจายกำลังไปรอบๆ
“อืม ทางนั้นเป็นไงมั้ง”มาเรียพูดผ่านทางวิทยุ เพราะแต่ละคนพักหลบแดดกระจายกำลังห่างกันออกไป
“ไม่มีอะไรหรอก แค่มีหนูตะเถากำลังโดนงูหางกระดิ่งฉกกินเมื่อกี้นี่เอง อ่า น่าเศร้าจัง ไว้อาลัยน่ะ”คาเนซึมิว่า
“ตรงนี้ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น”กีโอว่า
“ทางนี้ไม่มีเหมือนกัน โอ้ย แดดมันจะร้อนเกินไปแล้ว”ฮาคุโตะบ่น พลางมองไปที่คนๆหนึ่ง คนๆนั้นแต่งตัวดูเป็นคนใหญ่คนโตมีคนรับใช้หน้าจืดๆคนหนึ่งกำลังยืนถือร่มบังแดดให้ ชายคนนั้นหน้าตาแลดูเข้ม เคร่งขรึมมาก เขายืนนิ่งมองไปที่ตัวถ้ำ มือสองข้างนั้นกุมดาบที่ปักไว้กับพื้นไว้แน่น เขาสวมหมวกปีกกว้าง แถมดูมีสง่าด้วย “ไอ้พันโทนั้น มันคิดอะไรของมันอยู่นะ ไม่เข้าใจความคิดพวกคนใหญ่คนโตเล้ย”
สรุป
เหล่านักสู้เข้าไปในถ้ำที่ทราบข่าวว่าจักรพรรดิความมืดกำลังทำพิธีกรรมบางอย่าง และได้ตรงเข้าไปเพื่อหมายจะกำจัด
แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ รอข้างนอก กับเข้าไปข้างใน
(หากรอข้างนอก ให้เขียนด้วยว่า อยู่กับใคร)
zeya สมาชิก
· #560
นาเซกิ อินโฟโนและเฟแรงค์นั้นเข้าไปข้างในด้วยกันทั้งสามคนดาร์คเนสที่อยู่ในร่างของนาเซกินั้นยังคงสนุกกับการปั่นหัวนาเซกิแม้กระทั่งในตอนนี้ อินโฟโนนั้นสูดลมหายใจลึกๆไล่ความสับสนออกไปจากสมองตน เฟแรงค์นั้นทำกลายร่างเป็นเอลฟ์หนุ่มผมยาวตามปกติเพื่อการเตรียมพร้อมในการจู่โจม