LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 61 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
NAX99 สมาชิก
· #481
สรุปเนื้อเรื่อง
เหล่านักสู้ได้เดินทางเข้ามายังไทม์ซิสเมื่อ 3 ปีก่อน ณ ที่แห่งนี้ได้เกิดสงครามระหว่างทหารและโจรขึ้น ทัพของเซคุโนะได้รับชัยชนะ แต่ทว่าเขากลับถูกทรยศจากผู้ตรวจการเพราะความโลภ เซคุโนะ และเกรฟได้ตายในสงคราม เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ริวเซียเปลี่ยนไปและเมื่อเจอกับฤทธิ์ของยาเสพติด นั้นทำให้เธอเสียสติและคิดที่จะล้างแค้นและฆ่าทำลายรัฐบาลโลก ซึ่งเหล่านักสู้ต้องเดินทางไปยังช่วงที่ 12 จักรพรรดิได้มาเป็นศัตรูกับรัฐบาล และต้องหยุดยั้งริวเซียและปกป้องพี่น้องตระกูลอาซาคุนะเอาไว้ให้ได้

เหล่านักสู้ได้เดินทางมาพบกับแวนโซและเพื่อนของเขาที่รู้ถึงการข้ามมิติของเหล่านักสู้ ณ ตอนนี้ จักรพรรดิไฟได้โจมตีเมืองนอร์ธไลท์เพื่อเอาแรงงานของชาวเมืองมารับใช้ตน และตอนนี้เหล่านักสู้ได้พร้อมที่จะต่อสู้ปลดปล่อยนอร์ธไลท์แล้ว
lancenater สมาชิก
· #482
"สำหรับผมงานก่อความวุ่นวายมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วล่ะ"แลนซ์อาสาไปก่อกวนทหาร และจิมก็ตามไป
"ชั้นจะไปช่วยคนค่ะ"เรเทียตัดสินใจตามพวกปลอมตัว
ray สมาชิก
· #483
ณ นอกชั้นบรรยากาศ บน ยานอวกาศขนาดกลาง
"นี่ก็เป็นไอเดียที่ไม่เลวนะครับ...แต่ทำไมต้องวิธีนี้ล่ะครับคุณอลิส"ไรคอฟพูดออกมาด้วยเสียงหวาดๆ
"เธอเป็นประเภทประชิดตัวนี่ไรคอฟ แล้วถ้าใช้วิธีอื่นเธอเองอาจจะโดนสอยก่อนลงถึงพื้นด้วยซ้ำและเราต้องการสร้างความวุ่นวายในกองกำลังของอีกฝ่าย ดังนั้นวิธีนี้ล่ะดีที่สุดแล้ว"อลิสตบไหล่ไรคอฟเบาๆแล้วจับสายรัดยึดไรคอฟจนเข้าที่
"โอ๋ๆ ไรคอฟผู้น่าสงสาร ฉันจะไม่ลืมนายเลยนะ"โรซ่าพูดพลางแกล้งบีบน้ำตา แล้วสวมชุดกักอากาศและร่มชูชีพ
"....."นาตาช่าไม่พูดอะไรแต่จับสายรัดให้เข้าที่ด้วยตัวเอง
"เอาล่ะทุกคน หลังจากรัดเข็มขัดเข้าที่แล้วเราก็มาเริ่มกันเถอะ"อลิสว่าพลางปิดดรอปพ็อดแบบทิ้งจากชั้นบรรยากาศขนาดใหญ่มากพอจะใส่คนตัวใหญ่(มาก)ได้สี่คน(แต่ตอนนี้มีคนนั่งเพียงสองคนคือไรคอฟและนาตาช่า)
"ไรคอฟ, นาตาช่า พวกเธอมีหน้าที่สร้างความวุ่นวายภายในพื้นที่เพื่อสร้างโอกาศให้กับทีมแทรกซึม โดยโรซ่ามีหน้าที่ยิงสนับสนุนจากบนเนินเขาห่างจากตัวเมืองพอสมควร ดังนั้นเธอแค่เข้าสู่พื้นที่ด้วยhalo dropก็พอจ้ะ ส่วนพิกัดเดี๋ยวเซ็นเซอร์ในหมวกจะช่วยบอกเอง"
"ขอเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันไหมครับ"ไรคอฟพูดอีกครั้งด้วยเสียงที่สั่นกว่าเดิม
"ช้าไปแล้วล่ะจ้ะ"อลิสดึงคันโยกทิ้งdrop podลงสู่พื้นโลก เสียงกรีดร้องของไรคอฟดังสนั่นผ่านวิทยุสื่อสารก่อนที่อลิสจะตัดสายทิ้ง ตัวเธอโยกไปมาเล็กน้อยเหมือนกลั้นหัวเราะไว้เกือบไม่อยู่
"เอ้าโรซ่าจ้ะ อีกสามสิบวินาทีก็จะพ้นการเสียดสีแล้วเตรียมตัวซะนะ"
"ค่า ค่า"โรซ่าพูดอย่างเนือยๆพลางสวมหมวกซึ่งเป็นชิ้นส่วนสุดท้ายเข้าที่
"จะเข้าสู่จุดโดดภายในห้า...สี่...สาม..."ประตูของยานค่อยๆเปิดออก
"สอง...หนึ่ง...ไป!!!"โรซ่ากระโดดออกจากยานไปสู่การต่อสู้
-----------------------------------------------------------------------
สรุป - นาตาช่าและไรคอฟทิ้งตัวลงมาจากชั้นบรรยากาศด้วยdrop podลงไปที่เมืองนอร์ธไลท์ ส่วนโรซ่านั้นhalo jumpลงไปห่างจากตัวเมืองเพื่อหาจุดยิงสนับสนุน
zeya สมาชิก
· #484
"พวกเราขอไปทางท่อระบายน้ำละกัน....."นาเซกิพูดเฟแรงค์และิอินโฟโนต่างพยักหน้าทั้งสามนั้นไม่ค่อยชอบอะไรเอิกเกริกเท่าไหร่นัก
NAX99 สมาชิก
· #485
“เอาละ ถ้ากำหนดอะไรกันได้แล้ว ก็ไปกันเลย นี่ก็เริ่มมืดแล้ว การปลอมตัวก็คงทำได้ดีอ่ะนะ”มาเรียว่า ก่อนจะรีบเดินไป แต่ซักพักเธอก็หยุดเดิน “เอ่อ ลืมแนะนำตัวไปเลย ฉันร้อยตรีมาเรีย, มาเรีย เจเนสซี่ ยินดีที่ได้รู้จักพวกนายล่ะ”
“พวกเราคือ…”คิดกับเคย์ดูเหมือนจะพูดอะไร แต่อายาเนะกับคราโรสรีบมาอุดปากเอาไว้ซะก่อน
“จะแนะนำตัวก็ได้นะ แต่อย่าพูดเรื่องที่มาจากต่างมิติเชียวละ นอกจากพวกเราแล้ว ไม่มีใครรู้เรื่องที่พวกเธอมาจากต่างมิติเลยนะ ห้ามบอกใครเด็ดขาด! เข้าใจ?”พวกเขากระซิบที่ข้างหูของคิดและเคย์ พวกเขาพยักหน้า และพวกคราโรสก็ปล่อยให้พวกคิดแนะนำตัวตามปกติ มาเรียสงสัยเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้เอะใจอะไร

ในทางท่อระบายน้ำนั้น เหล่านักสู้และพวกมาเรียนั้นเดินไปตามทางเรื่อยๆ
“ทำไมในนี้ถึงไม่มีทหารหรือศัตรูเลยซักคนล่ะ”ใครซักคนถามขึ้น
“ระบบระบายน้ำใต้ดินของนอร์ทไลท์ก็เหมือนกับเขาวงกตนะ นอกจากคนภายในแล้ว ไม่มีใครรู้ทางเดินในนี้หรอก ถึงจะมีแผนที่ก็ไม่ใช่จะเดินได้ง่ายๆนะ”มาเรียอธิบาย
“แถมเดินอยู่ดีๆ จะโดนจระเข้ในนั้นคาบไปแดรกรู้เปล่าก็ไม่รู้ด้วยแฮะ”คราโรสเสริม
” เพราะงั้นในนี้ไม่มีหรอก แต่ข้างนอกเนี่ยซิ…”ซักพักพวกเขาก็เดินมาถึงจุดๆหนึ่ง
“ให้ผู้ชายขึ้นไปก่อนไหม เดี้ยวโดนหาว่ามองใต้กระโปรงอีก”จิมว่า
“ในนี้มีคนใส่กระโปรงด้วยเหรอฟ่ะ!”อายาเนะพูด เมื่อพวกเขาขึ้นจากท่อระบายน้ำใต้ดินและเข้ามาอยู่ภายในเมืองนอร์ทไลท์กันหมดแล้ว จุดที่พวกเขาขึ้นมานั้นดูเหมือนจะเป็นเขตชุมชน มีอาคารบ้านเรือนที่สร้างด้วยซีเม็นส์ สูงบ้าง ต่ำบ้างตามฐานะเงินของแต่ละคน เรียงซ้อนติดกันเป็นแนวยาว ถนนนั้นเป็นถนนอิฐบล็อกที่เหมาะสำหรับเดินทางเท้า ดูจากบรรยากาศที่นี่คงจะคึกคักน่าดู แต่ตอนนี้เหล่าคนพวกนั้นกำลังถูกจับตัวอยู่ที่ไหนซักแห่งอยู่
“เปิดไฟ!!”เสียงผู้หญิงคนหนึ่งสั่ง พลันก็มีไฟสปอร์ตไลท์ส่องลงมาที่เหล่านักสู้ มีเสียงหวอสัญญาณเตือนดังไปทั่ว เหล่าพวกทหารฝ่ายศัตรูก็เริ่มโผล่ออกมาจากจุดต่างๆ พวกทหารที่สวมเจ็ตแพ็คเองก็มา ในมือนั้นถือปืนเตรียมยิง พวกทหารสไนเปอร์ที่ยืนอยู่บนหลังคาบ้านก็เช่นกัน เหล่าทหารนั้นแต่ละคนก็สวมผ้าพันคอ ผ้าโพกหัว ผ้าคลุมมือ หรืออะไรบางอย่างที่เป็นสีแดงชัดเจนซึ่งบ่งบอกถึงจักรพรรดิไฟ ส่วนบางคนก็มีสีเหลืองหรือสายฟ้า และสีเทาหรือแรงโน้มถ่วง
“มาคอยต้อนรับพวกเราเลยรึเนี่ย”เกรซว่า เธอจับดาบในมือเอาไว้แน่น
“ก็นึกอยู่แล้วอ่ะนะ ว่าเธอจะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง ฉันน่าจะจัดการเธอไปตั้งแต่วันนั้นเลยนะ”เสียงของผู้หญิงพูดขึ้น คนที่สั่งเปิดไฟเมื่อกี้ เธอยืนอยู่บนหลังคาบ้านหลังหนึ่ง มองไปที่เหล่านักสู้
“วาเจส!! ฉันกลับมาสะสางบัญชีกับเธอแล้ว!”มาเรียดึงดาบที่สะพายไว้ที่หลังออกมาก่อนจะชี้ปลายดาบไปที่หญิงสาวผมแดงเพลิงยาว สวมชุดรัดรูปดำทั้งตัวทับด้วยเสื้อกั๊กสีครีม สวมผ้าพันคอสีแดงสลับดำยาวที่โดนลมพัดจนเห็นเหมือนเป็นเปลงเพลิง สวมถุงมือเหล็กสีดำ ดวงตาสีฟ้าอ่อน ใบหน้าของเธอนั้นเรียบๆนิ่งๆ
“จักรพรรดิไฟเหรอ?”นาเซกิถาม
“ไม่ใช่ ยัยนี่เป็นรองจักรพรรดิไฟ”มาเรียกล่าว
“มาเรีย เจเนสซี่ เธอไม่มีทางช่วยพวกชาวเมืองได้หรอก เพราะเธอและพวกของเธอจะต้องจบลงตรงนี้แหละ”เธอเริ่มทำมือเป็นสัญญาณ และพวกเหล่าทหารก็กรุเข้ามาสู้กับพวกเขา พร้อมกับที่พวกทหารเจ็ทแพ็คกับทหารสไนเริ่มยิงปืนมาที่พวกเขา

“ดีเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาให้ยากเย็น”อายาเนะว่า เธอเริ่มใช้ขาของตนเตะเหล่าศัตรูพร้อมกับซัดมีดที่ห้อยตรงเอวใส่ศัตรู เมื่อปาใส่แล้ว เธอจะรีบวิ่งไปเก็บ และหยิบอันนั้นมาปาใหม่ไปเรื่อยๆ
“แต่ฉันอยากให้มีเวลาเตรียมตัวนิดหน่อยแฮะ แต่… เอ่อ ช่างเถอะ!”คราโรสบ่นขณะที่ใช้เวทคลื่นน้ำ จากธาตุน้ำที่ดูดมาจากทางน้ำใต้ดิน
“วาเจส! แกอยู่ไหน! ออกมาสู้กันตัวต่อตัวหน่อยเซ่!!”มาเรียตะโกนขณะที่เจ้าตัวกำลังใช้ดาบคาตานะของตนฟันหัวของเหล่าศัตรูจนตายกันไปหลายคน
“ไม่ต้องท้า ฉันก็มาอยู่แล้วล่ะ”เสียงนิ่งๆเรียบๆของเธอกล่าว ขณะที่เธอกำลังพุ่งเข้ามา และปล่อยหมัดของตนไปที่มาเรีย แต่เธอรับได้
“วันนี้ เรามาตัดสินกัน!”มาเรียกล่าว
“ย่อมได้”และทั้งคู่ก็แลกหมัดแลกดาบกันอย่างดุเดือดและรวดเร็ว

พลันขณะที่ทั้ง 2 ฝ่ายกำลังสู้กันอยู่นั้นเอง ก็มีอะไรบางอย่างตกลงมาจากฟ้า(ออริคุณ ray) เหล่าทหารต่างพากันสงสัย และรีบตรงไปจุดที่มีอะไรตกลงมานั้นเอง

ทางฝั่งฝ่ายปลอมตัวนั้น
“นายเอาตัวซ้าย ฉันเอาตัวขวานะ”คุโรคาเงะว่า
“อืม”แวนโวตอบก่อนที่ทั้งคู่จะยิงปืนสไนของตนแทบจะพร้อมกัน และทหารตรวจตรา 2 คนก็ล้มลง
“ทีนี้ก็ได้ชุดครบทุกคนแหละ”แวนโซว่า”กลุ่มของพวกเราแทบไม่มีตัวบู๊ด้วยซิ เพราะฉะนั้นพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะกันให้มากที่สุดจะดีกว่า”
“ปลอมตัวแล้วก็เข้าไปกันเถอะ ภายในเริ่มวุ่นวาย พวกมันคงไม่มาสนใจการแสดงตนยืนยันพวกหรอก”คุโรคาเงะย้ำ และทั้งหมดก็วิ่งเข้าฐาน ทำทีเป็นว่าโดนเรียกให้ไปช่วยพวกทหารภายใน พวกทหารที่เฝ้าอยู่ตรงประตู เมื่อเห็นดังนั้นก็ไม่ได้สงสัยอะไร เมื่อเข้ามาข้างในได้แล้ว
“เอาละ ต่อไปเราจะหาตัวประกันที่ไหนล่ะ”
“คุโรคาเงะ ดูเหมือนตัวประกันจะอยู่ในคุกใหญ่ ตรงส่วนตะวันตกของเมืองนะ”เสียงของโซเฟียเข้ามาทางวิทยุ
“งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว”
“ระวังตัวด้วยนะ ถึงจะเกิดความวุ่นวายขึ้น แต่ตรงนั้นก็ยังมีทหารตรวจตราอยู่เยอะล่ะ อ่ะ แล้วก็ ดูเหมือนคุณโยชิทากะจะอยู่ในนั้นด้วยนะ”
“เขาคนนั้นก็มาที่นี่ด้วยเหรอ!”คุโรคาเงะถึงกับตกใจเลยทีเดียว และเหล่านักสู้ก็ตรงไปที่คุกส่วนตะวันตก
“คงต้องเข้าทางประตูเล็กแล้วแฮะ”

สรุป
เหล่านักสู้ได้เผชิญกับรองจักรพรรดิไฟ วาเจส และเข้าทำการต่อสู้กับเหล่าทหารของพวกจักรพรรดิทันที
ส่วนฝ่ายปลอมตัวนั้นก็ได้ตรงไปทางคุกตะวันตก


หมายเหตุ
โฮสอาจติดธุระของมหาลัย ถ้ามีอะไรก็ฝากถามในเม้นได้ ช้าหรือผิดพลาดอะไรก็ขออภัยด้วย แต่จะพยายามมาให้ได้มากที่สุด
zeya สมาชิก
· #486
นาเซกิไม่รอช้ากำคาตานะคู่ไว้แน่นดวงตาสีฟ้านั้นมองเหล่ากองทหารที่พุ่งเข้าหาตนอย่างเดือดดาล

"เอาชีวิตคนบริสุทธิ์มาเป็นของเล่น.......ผมไม่ให้อภัยเด็ดขาด"นาเซกิพูดเเล้วพุ่งเข้าใส่ดาบคาตานะคู่ในมือตวัดกวักแกว่งอย่างรวดเร็วส่วนเฟแรงค์นั้น

"อะไรวะเนี้ย....."พวกมือปืนและสไนเปอร์อุทานเมื่อเฟแรงค์กลายเป็นมนุษย์วิหคหน้ายิ้มอีกครั้งทั้งสายลมและขนปีกใบมีดจำนวนมากสาดซัดเข้าใส่อย่างแม่นยำราวกับจับวาง

"ร่างของลีอองนี่ยังคงน่ากลัวได้จริง......ว่าๆไปก็คิดถึงเจ้าพวกไตตันแฮะ.....อย่าให้ชิ้นส่วนเจ้านรกนั้นไปโลกนั้นเลย.....แค่คิดว่ามันไปอยู่ในตัวลีอองนี่หรือเรย์......แค่คิดก็สยองไปล้านซาติแล้ว"เฟแรงค์นึกในใจอินโฟโนนั้นจัดการกับพวกทหารเลวที่เข้ามาปะทะกับตนอย่างรวดเร็วอสูรหนุ่มนั้นได้แต่แอบหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงเฟแรงค์ถึงชื่อใครบางคนที่เขาเองก็ไม่รู้จัก

"มีคนทำให้เฟสยองด้วยนี่ไม่ธรรมดาแน่ๆ"อินโฟโนคิดแล้วก้านคอทหารที่หมายเข้ามาในระยะประชิด

สรุป


เฟเเรงค์จัดการพวกมือปืนและสไเปอร์ส่วนพวกนาเซกิจัดการพวกทหารที่บุกเข้ามาในระยะประซิด
ray สมาชิก
· #487
เมืองนอร์ธไลท์

"นี่หน่วยสังเกตุการณ์ที่ห้า! พบเห็นอะไรบางอย่างบนท้องฟ้ากำลังตกไปที่เขตเจ็ด! ทราบแล้วตอบด้วยเขตเจ็ด!"
"นั่นมันอะไรวะเนี่ย!"
"ทุกหน่วยล้อมรอบบริเวณเอาไว้!"
"OH FFFFFFUUU-"

โครมมมม!!!

drop podตกลงมากระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง ด้วยน้ำหนักของตัวdrop podเองรวมกับแรงโมเมนตั้มจากการทิ้งลงมาจากชั้นบรรยากาศทำให้เกิดช็อกเวฟอย่างรุนแรงจนทหาร ต้นไม้และตึกที่ไม่แข็งแรงพอถึงกับล้มลงไปกองกับพื้น หลังจากที่ทุกอย่างสงบลง ทหารรอบๆจึงเริ่มเข้ามาดูว่าอะไรตกลงมาจากท้องฟ้า สิ่งที่พวกเขาพบก็คือวัตถุทรงปิรามิตฐานรูปสี่เหลี่ยมสีดำขนาดใหญ่มากพอจะใส่หมีได้ซักสามตัวกำลังแดงและมีหมอกควันจากความร้อนตอนเสียดสีจากชั้นบรรยากาศ
"...ไอ้นี่มันอะไรวะเนี่ย"ทหารคนหนึ่งพูดออกมาโดยที่มือยังคงจับอาวุธเอาไว้แน่น
"ไม่รู้สิ แต่ไครส่งมันมาได้เนี่ย แค่แรงกระแทกตอนมันตกถึงพื้นก็มากพอจะขยี้รถถังได้เลยนะเนี่ย"เขาว่าพลางเอาปืนไปเขี่ยตรงบริเวณที่คิดว่าเป็นประตู
"...ไม่ว่าไอ้นี่จะเป็นอะไรก็เถอะ แต่ฉันว่ามันไม่...
ฉึก!!!
..มี..อะ..อ้อก!!"
มีดาบแทงทะลุออกมาจากตัวdrop podตรงบริเวณตัวล็อกประตู โดยทหารแสนซวยนายนี้ได้ไปยืนอยู่ตรงนั้นพอดี จากนั้นประตูก็ได้ดีดออกมาอย่างรุนแรงกระแทกทหารนายดังกล่าวลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น
"ทุกคนเตรียมพร้อม!!!"เสียงตะโกนสั่งการดังขึ้น แต่ทว่าก่อนที่ทหารจะได้ประทับปืนนายทหารคนนั้นก็ตัวเละกระจุยไปพร้อมกับเสียงดังสนั่นเหมือนเสียงปืนต่อต้านรถถัง ทหารโดยรอบถึงกับช็อกไปด้วยภาพสังหารโหดตรงหน้าพวกเขา
"...ไรคอฟ...ถ้าหูฉันดับล่ะก็แกได้เจอดีแน่"นาตาช่าเดินออกมาพร้อมกับใช้มือซ้ายจับหู โดยมือขวาของเธอนั้นสวมเกราะแขนเอาไว้และใช้มือข้างขวาข้างเดียวนั้นถือปืนขนาดใหญ่พอๆกับตัวเธอแต่มีความยาวพอๆกับปืนไรเฟิลปรกติเอาไว้ ปืนกระบอกนั้นมีควันลอยออกมาจากลำกล้องแสดงถึงความเป็นเจ้าของเสียงดังสนั่นนั้น
"โอ้ พื้นดิน! พื้นดินจริงๆด้วย!!"ไรคอฟลงไปนอนคลุกดินพลางน้ำตาไหลพราก
"..."นาตาช่าไม่พูดอะไรแต่ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย
"ยิง!!"มีทหารคนหนึ่งได้สติจึงสั่งการยิงออกไปด้วยความกลัว
โดยฉับพลัน ไรคอฟดีดตัวขึ้นมาพร้อมกับใช้ดาบประจำตัวปัดกระสุนทุกนัดที่เล็งมายังตัวเขาและนาตาช่า เปิดโอกาศให้เธอใช้ปืนกระบอกนั้นทำให้ทหารโดยรอบกลายเป็นเศษเนื้อไปด้วยความรุนแรงของกระสุนมหาประลัยนั้น
"ถ้าพวกแกอยากจะยิงฉันล่ะก็พวกแกยังต้องการปืนมากกว่้านี้เว้ย!"ไรคอฟว่าพลางปัดกระสุนไปโดนทหารอีกคน
"...หนวกหูโว้ยไรคอฟ...เปลี่ยนสถานที่ได้แล้ว"นาตาช่าหันไปมองไรคอฟด้วยสายตาอ่านยาก แต่มือก็ลั่นไกสังหารโหดทหารโดยรอบพลางค่อยๆเดินไปทางที่ยังมีศัตรูอยู่
"..yes ma'am"ไรคอฟว่าพลางเบนกระสุนไปทางอื่น
แต่บนอาคารไกล้ๆกันนั่นเองก็มีสไนเปอร์คอยซุ่มอยู่ โดยศูนย์เล็งนั้นจับจ้องไปที่นาตาช่า
"เสร็จฉันล่ะยัยตัวแสบ"เขากำลังจะลั่นไกแต่อยู่ๆนาตาช่าได้หันมาทางเขาราวกับรู้ว่าเขาอยู่ตรงนั้น ชั่วพริบตาที่ความลังเลเข้าครอบงำเขาก็โดนยิงเข้าที่กลางลำตัวเป็นโพรงขนาดใหญ่จนตัวเขาเกือบจะขาดออกจากกัน
"...ขอบใจนะโรซ่า"นาตาช่าพูดผ่านวิทยุ
"yes ma'am, ยินดีที่ได้ช่วยเหลือ"โรซ่าว่าพลางคัดปลอกกระสุนทิ้งแล้วดันกลับเข้าที่
"นี่อลิสนะจ้ะ ขอให้พวกเธอแยกย้ายกันไปรอบๆเพื่อสร้างความโกลาหลให้กับกองทัพศัตรูด้วย โดยนาตาช่าไปทางเหนือ ส่วนไรคอฟไปทางตะวันออกเพื่อไปยังจุดที่มีทหารอยู่หนาแน่น หลังจากนั้นให้ไปสมทบกันที่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือเพิ่อรวมพลกับโรซ่านะจ้ะ"อลิสพูดสื่อสารไปยังนาตาช่าด้วยวิทยุ
"...roger, เอาล่ะไรคอฟ แยกย้ายกันได้แล้ว"
"เป้าหมายรองล่ะครับ?"
"...นายทหารระดับสั่งการ อาวุธหนัก ยานยนต์ ทุกคนที่หันปืนใส่"
"พลเรือนล่ะครับ?"ไรคอฟถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"...ช่วยเหลือเท่าที่นายจะทำได้"เธอพูดพลางบรรจุกระสุนชุดใหม่เข้าที่
"loud 'n clear ma'am"ไรคอฟวันทยาหัตถให้นาตาช่าก่อนวิ่งไปทางภารกิจที่ได้รับมอบหมาย
----------------------------------------------------
สรุป - ทีมของนาตาช่าเริ่มทำการวินาศกรรมกองทัพจักรพรรดิไฟ
lancenater สมาชิก
· #488
ทางแลนซ์และจิม
"พวกแกมาใช้คนเป็นเครื่องมือแบบนี้ ไม่สมควรอยู่!"แลนซ์พูดก่อนชักคาตานะออกมาปะทะกับพวกศัตรู และตวัดคลื่นไปที่รองจักรพรรดิ์แห่งไฟ แต่ว่าไม่มีผล
แต่ว่ามันก็เปิดโอกาสบ้าง
"Lock On! Fire!"จิมเล็งเรลกันไปที่หญิงคนนั้นแล้วยิงด้วยความแม่นยำ
แต่แลนซ์ก็หันไปเห็นพวกนาตาชาและไรคอฟตกลงมา"ใครกันน่ะ"แลนซ์สงสัยมาก แต่เขาก็เลิกสนใจแล้วจัดการศัตรูต่อ
................................
ทางเรเทีย เธอใส่ชุดทหารปลอมตัวตามและพยายามแอบเดินตามพวกเขาไป
maid guy สมาชิก
· #489
เกรวได้ปลดผนึกเวทของดาบเธอทำให้ดาบนั้นขยายตัว และกุมดาบพร้อมตั้งท่า

"คมดาบวารี"เธอได้ฟาดฟันดาบอย่างรวดเร็ว คมดาบที่เธอปล่อยออกมานั้นคล้ายคลึงกับคาไมทาจิของมาร์คัสแต่เป็นคมจากน้ำพุ่งเข้าฟาดฟันเหล่าทหารชั่วที่รายล้อม

"อะไรกัน ผู้หญิงคนนั้นเป็นนักรบหรือจอมเวทกันแน่เนี่ย"ทหารชั่วได้ทักขึ้น
"ไม่รู้จักพาลาดินเรอะ"เธอพูดพร้อมกับฟาดฟันอีกครั้ง

"คราวนีขอทำตัวดีๆหน่อยละกัน"มาร์คัสพูดกับไอรอลของตนพร้อมกับร่ายคาถาอีกครั้ง
"กายหยาบประสานกายจิต กายจิตประสานกายหยาบ ข้าขอเลือกธาตุุโลหะ"และเขาร่ายเวทอีกครั้งและกลายร่างเป็นกิ้งก่าเหล็กขนาดสามเมตร แต่คราวนี้เขาพุ่งตรงและคอยตะปบเหล่าทหารอีกราย

"ตูม"เสียงแคปซูลdrop podหล่นลงมาแต่เขาใช้จังหวะนั้นกระโดดหลบจนถึงกำแพง เขานั้นใช้เล็บจิกไว้จนตัวห้อยต่องแต่ง

"พวกมาเสริมหรือ แต่มาวิธีนี้มันเกือบเอาเราเดี้ยงเหมือนกัน"เมื่อพูดจบมาร์คัสไต่กำแพงขึ้นไปเรื่อยๆราวกับกิ้งก่าที่กำลังไต่ต้นไม้อย่างรวดเร็วจนถึงหอคอยของสไนเปอร์ที่กำลังเล็งหัวของเกรซอยู่

"เฮ้ย ตัวเียอะไรวะ"ทหารที่กำลังถือปืนได้ตกใจและหันปืนเข้าใส่ปากของกิ้งก่ามาร์คัสที่อ้าเต็มที่

ปัง!

มาร์คัสนั้นใช้ปากกัดลูกกระสูนเอาไว้ก่อนที่จะทะลุถึงปาก

"บอกแล้วไงว่าให้ทำตัวดีๆหน่อยไอรอล" มาร์คัสพูดพลางกลืนลูกกระสูนและใช้ฝ่ามือพุ่งเข้าแทงมือสไนเปอร์คนแรกรายที่สองนั้นพยายามที่จะยิงแต่โดนหางของกิ้งก่าฟาดใส่ ร่างของสไนเปอร์รายที่สองนั้นขาดกระจุยส่วนรายที่สามอ้อนวอนขอชีวิต

"ได้โปรดครับท่านหากท่านยังมีสติอยู่ผมขอให้ท่านไว้ชีวิตด้วยครับ"
"อืมเอาไงดีหว่า"แต่ไม่ทันไรชายคนนั้นกลับโยนระเบิดใส่

ตูม!

"โด่เอ้ยไอ้โง่ ใครมันจะยอม...เฮ้ย"เมื่อควันได้หายไปร่างของกิ้งก่ายักษ์เหมือนจะโกรธหน่อยๆ

"งานนี้ฉันอนุญาตให้กินได้คนหนึ่งก่อน"มาร์คัสพูดและเจ้าไอรอลบังคับร่างของมาร์คัสเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิต

มาร์คัส Hp 97%
ไอรอลHp 99%

"เอาละ"มาร์คัสพูดหลังจากกิน?เสร็จแล้ว"มีสไนเปอร์อีกไหมหนอ"(หากมีอีกมาร์คัสจะกระโจนไปหาเพื่อโจมตีอีก)แต่สักพักมาร์คัสก็โดนการโจมตีของเฟแรงส์พัดมาโดนเขา ซึ่งโชคดีที่โดนแต่ส่วนที่เป็นเกล็ดเท่านั้น
"ก๊าซ(แปล-แกโจมตีชั้นทำไมวะ เดี๋ยวปั๊ดตบร่วงเลยนี่)"เจ้าไอรอลตะโกนเป็นภาษากิ้งก่า
"ใจเย็นๆ แค่โดนลูกหลงนิดหน่อยเอง"มาร์คัสปลอบ

ทางฝั่งคู่แฝด
"คิดว่าผมต่อสู้ไม่เป็นหรือครับเนี่ย"คิดนั้นได้หยิบมีดสองเล่มโดยเล่มแรกนั้นยืมมาและอีกเล่มนั้นมาร์คัสหลอมมาจากเกล็ดของไอรอลและเคย์นั้นหยิบหน้าไม้ขนาดพอๆกับปืนพกและระเบิดมือรอบเอ็ว

"แค่อย่างน้อยเราไปที่คุกก่อนดีกว่านา"เคย์พูดและทั้งคู่ได้ตามคุโรคาเงะและทำการสะเดาะกุญแจทันที

สรุป
มาร์คัสและเกรซอาละวาด
สองฝาแฝดกำลังไขประตูคุก(ใช้เวลาแป็บเดียว)
NAX99 สมาชิก
· #490
(ฝั่งของทหารจักรพรรดิไฟ)
นาตาซ่าที่วิ่งไปทางเหนือนั้น ได้พบกับพวกลุ่มของเหล่านักสู้ที่กำลังปะทะกับพวกกลุ่มจักรพรรดิ เธอจึงเข้าร่วมต่อสู้ทันที

วาเจสที่ถูกเรลกันยิงใส่นั้น เธอรู้ดีว่าจะมีอะไรบางอย่างยิงมาที่ตนแน่นอน เธอโยกตัวหลบ และก็วิ่งตรงเข้าไป และต่อยสวนที่ท้องของจิม หลายต่อหลายหมัดจนทำให้จุก ก่อนมาเรียจะพุ่งตรงมาช่วยจิม
“การจะดวลตัวต่อตัวกับเธอนี่มันลำบากจริงๆ เพราะดันมีตัวคอยจุ้นอย่างไอ้พวกนี้นี่แหละ”เธอว่าก่อนจะเอี่ยวตัวหลบอย่างว่องไว

“อืม สถานการณ์เริ่มไม่ดีแล้วแฮะ”เสียงของชายหนุ่มพูดจากทางหน้าจอมอนิเตอร์ “มีทั้งพวกนักรบภาคเหนือที่ลงมาด้วยวิธีแปลกๆ(พวกนาตาซ่า) มีทั้งนักรบมังกร(มาร์คัส) แล้วก็พวกสัตว์ทดลอง(เฟแรงค์)อยู่ด้วยแฮะ แถมยังมีดาบแสง(มาเรีย) กางเขนฟ้า(อายาเนะ) และก็หมาป่ากล(คราโรส)อยู่ด้วย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป กองทัพของเราได้เสียคนไปเยอะเป็นแน่”
“งั้นให้พวกฉันออกไปหาพวกมันไหมล่ะ? คิคิคิคิ”เสียงของหญิงสาวรายหนึ่งหัวเราะราวกับเป็นเรื่องสนุก
“ไม่ เรื่องตรงนี้เราใช้[ไอ้นั้น] จะดีกว่า แต่ตอนนี้ดูเหมือนที่คุกจะมีหนูสกปรกเข้ามาอยู่”ชายที่นั่งดูมอนิเตอร์ว่า
“แถมหนูตัวใหญ่ซะด้วย ใช้หมอนั้นเปล่า? เจ้าอีกาโสโครก อาซาคุนะ โยชิทากะน่ะ”ชายอีกคนกล่าว
“จะหนูตัวขนาดไหน แม่จะช็อตมันให้เกรียมหมดทุกตัวเลย อ่ะฮ่ะฮ่า!!”
“แล้วไอ้บ้า ที่มันลุยเดี่ยวตรงด้านตะวันออก(ไรคอฟ)นี่หละ”
“เราก็ใช้วิธีเดียวกันกับที่เราจะใช้ตอนนี้ไง”

เมื่อเหล่านักสู้ สู้ได้ซักพัก ก็มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งตรงเข้ามา
“ไอ้เจ้าพวกนั้นยังจะมาอีกเรอะ ฉันจะฆ่าให้หมดเลย”แลนกล่าว
“เดี้ยว! นั้นมัน ชาวเมืองนี่!!”อายาเนะว่า ใช้ชาวเมืองจริงๆ ถึงแม้พวกเขาจะผูกเชือกหรืออะไรที่คล้ายๆกับทหารจักรพรรดิ แต่สีหน้าและแววตาของเขากลับเรียบนิ่งสนิทราวกับไม่รู้สึกตัว พวกเขาถูกสะกดจิต
“เวงแล้วไง โดนไอ้เจ้าพวกนั้นเล่นเข้าให้แล้ว มาไม่ทันเหรอเนี่ย แบบนี้นอกจากต้องมาสู้กับพวกเขา ยังต้องคอยแยกระหว่างทหารจริงกับพลเรือนอีกเหรอเนี่ย ฮ่วย”คราโรสบ่น
“เดี้ยวซิ ที่พี่ตกลงเอาไว้ มันไม่ใช่แบบนี้นี่”วาเจสคิดภายในใจ แต่เธอก็ไม่ได้พูดมันออกมา

ทางฝั่งคุก
“ในนี้มันก็สู้กันเป็นหมดนั้นแหละ แต่พวกนายสู้ได้เวอร์ๆแบบเจ้าพวกนั้นไหมล่ะ?”คุโรคาเงะกล่าวกับ 2 แฝด เมื่อเปิดประตูคุกที่ 2 แฝดไขเข้ามาได้ เหล่านักสู้ก็ค่อนข้างประหลาดใจกับภาพที่เห็น ซากทหารนั้นต่างพากันนอนตายกันหมด บ้างก็ถูกรัดคอ บ้างก็ถูกอะไรบางอย่างแทงทะลุ แต่ที่แน่ๆ พื้นบริเวณนั้นไม่มีเลือดนองอยู่เลย ราวกับเหล่าทหารแค่สลบไปเท่านั้น
“ฝีมือเขาคนนั้นแน่ๆ”แวนโซถึงกับกลืนน้ำลายตัวเอง คุกนั้นเงียบมาก และก็มืดมากเช่นกัน พวกนักสู้ค่อยๆเดินเข้าไปข้างในกันหมดอย่างช้าๆ ไฟในตัวคุกนั้น ก็เหมือนหลอดไฟจะถูกทำลาย พวกเขาใช้ไฟฉายในการเดินกัน
“พวกเรา ถอดหมวกออกให้หมด เขาจะได้เห็นเรา ว่าเราอยู่ฝ่ายเขา”คุโรคาเงะว่า
“เขานี่คือใครเหรอคะ?”เรเทียว่า
“อีกาที่คอยเชื้อเชิญคนสู่นรก อาซาคุนะ โยชิทากะครับ หรือพูดง่ายๆเขาคือพี่ชายของคุณริวเซียครับ”แวนโซกล่าว
“หืม? เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ อะไรง่ายๆเหรอ?”คุโรคาเงะว่า
“พูดง่ายๆเขาคือพรรคพวกของเราไงล่ะ”แวนโซพูดกลบเกลื่อน เหล่านักสู้เดินกันไปเรื่อยๆ ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงห้องโถงใหญ่ จู่ๆก็มีทหาร 2 คนกำลังวิ่งตรงมาที่เขา
“รับมือ….”
“ช่วยด้วย!! ช่วยพวกเราด้วย!!”เสียงทหารรายหนึ่งว่า ก่อนเขาจะถูกโซ่สีดำจากเงามืดแทงทะลุอกและโดนลากเข้าเงาดำไป ทหารอีกคนถึงกับเข่าทรุด และเริ่มตะเกียกตะกายหาทางรอดด้วยความกลัวสุดขีด
“หวะ เหวอ!! อย่าเข้ามา!! อย่าเข้ามานะ!!”ทหารรายนั้นว่า พร้อมกับสาดกระสุนเข้าไปในความมืดอย่างสะเปะสะปะ ก่อนที่จะมีโซ่โผล่ออกมาจากตรงไหนก็ไม่รู้ มันพันรอบคอของเขา และรัดคอเขาคนนั้น ทหารคนนั้นดิ้นทุรนทุรายอยู่นาน กว่าจะนอนแน่นิ่งไป




“…..แวนโซกับคุโรคาเงะเหรอ”เสียงในเงามืดว่าด้วยเสียงที่เรียบนิ่ง และเขาก็เดินเผยตัวออกมา ก้าวแต่ล่ะก้าวของเราเงียบนิ่งราวกับไม่ได้เดินอยู่ ชายผมสั้นดำ หน้าตาดูนิ่งๆแลดูหมอง สวมเสื้อคลุมส่วนเสื้อในนั้นเป็นเชี๊ตดำ และกางเกงขายาวของเขาก็เป็นสีดำด้วย สวมผ้าพันคอดำ มือของเขาพันโซ่ในมือเอาไว้แน่น “….มาเร็วดีนี่”เขากล่าวอีกครั้ง แวนโซกับคุโรคาเงะวันทยหัตถ์ทำความเคารพเขาทันที
“…แล้ว 3 คนนั้นล่ะ”
“พวกเขาเป็นพันธมิตรของเราครับ”แวนโซตอบ
“….เหรอ แล้วคนอื่นๆล่ะ?”
“ตอนนี้พวกเขากำลังสร้างความวุ่นวายภายในเมือง เพื่อให้เราเข้ามาช่วยตัวประกันครับ”
“….เสียใจด้วย แต่พวกชาวเมืองที่นี่ถูกพวกมันสะกดจิตหมดแล้ว ….และที่นี่ก็ไม่มีใครอยู่แล้วด้วย”
“เอ๊ะ!? แต่ทำไมพวกทหารถึง”
“กับดักไงล่ะ …..เพื่อล่อให้พวกเราเผยตัวออกมา” พลันหลอดไฟที่ถูกทำลายลงไปแล้ว กลับสว่างขึ้น และทั่งทั้งบริเวณตรงนั้นก็แลดูสว่างไปหมด “….พวกทหารของจักรพรรดิสายฟ้าเหรอ ….ช่วยไม่ได้แฮะ แวนโซ คุโรคาเงะ แล้วก็พวกเธอทุกคนรวมไปถึงพวกที่อยู่ในเมืองด้วย ภารกิจต่อจากนี้ของเธอก็คือหาเสาสัญญาณที่เป็นตัวส่งคลื่นสะกดจิต และทำลายมันซะ”
“แล้วเราจะรู้ได้ยังไงครับ”
“….จุดที่พวกจอมเวทมารวมตัวกันเยอะๆ ก็ตรงนั้นแหละดูจากจำนวนและความกว้างของคนและตัวเมือง น่าจะมี 3 จุดด้วยกัน ฉันขอตัวก่อนละ”เขาว่าก่อนจะวิ่งหายไป

“เป็นคนที่แปลกจัง”ติดพูดขึ้น
“ก็ตั้งแต่เขาเสียคุณตาและน้องสาวไป เขาก็กลายเป็นคนแบบนั้นนะครับ”แวนโซพูด เขาหมายถึงเหตุการณ์ที่แลซเกรชนั้นเอง “คุโรคาเงะติดต่อพวกโซเฟียได้ไหม?”
“แย่ชะมัด สัญญาณถูกรบกวน เราติดต่อใครไม่ได้เลย”
“ถ้าอย่างนั้น เราก็ต้องวิ่งไปบอกพวกเขาเองอย่างนั้นซินะ”เคย์ว่า
“ศัตรูมีกี่คน!?”
“5 คน ชาย 4 หญิง 1”เสียงของกลุ่มพวกทหารเริ่มไล่กระชั้นชิดเข้ามาเรื่อยๆ
“อย่าแตกตื่น! ศัตรูกำลังมา! ทุกคนรับมือและไปรวมพลกับพวกมาเรีย!!”แวนโซว่า พร้อมกับชักปืนคู่ลมและสายฟ้าของเขาออกมา ส่วนคุโรคาเงะก็หยิบช็อตกันออกมาถือด้วยมือขวา ส่วมือซ้ายถือลูกโม่ง
(ทหารของจักรพรรดิสายฟ้าจะเน้นความเร็วในการโจมตี และใช้อาวุธประชิดอย่างดาบและมีดเป็นหลัก)

สรุป
เหล่านักสู้ภายในเมืองจะต้องเผชิญกับกองทัพผสมระหว่างทหารของจักรพรรดิและชาวเมืองที่ถูกสะกดจิต
เหล่านักสู้ในคุกจะต้องตีฝ่าหนีออกมา และนำข่าวไปแจ้งกับทุกๆคน
lancenater สมาชิก
· #491
"จิมโว้ยยยยยย!!!"แลนซ์ตะโกนเมื่อเห็นจิมโดนอัด"ตายเถอะเอ็ง!"แลนซ์พยายามฆ่าอย่างระวังมากเพื่อไม่ให้ไปโดนชาวบ้าน และเขาก็พยายามแค่ทำให้ชาวบ้านหมดสติโดยเอาสันดาบโขกหัว และเขาก็ฟาดคลื่นพลังลูกยักษ์ใส่วาเจสสามลูกติด แต่ก็ทำให้แลนซ์เสียพลังงานไปเยอะ เขาพยุงตัวด้วยดาบและยิงพลาสม่าคัตเตอร์ใส่พวกลูกกระจ๊อก
"โธ่เว้ย! ถ้าเรเทียอยู่ตรงนี้คงมีโอกาสแท้ๆ!"จิมสบถ
จิม 85 (ใส่เกราะเหล็ก)
แลนซ์ 96
.......................................
"หลีกด้วยค่ะ"เรเทียร่ายเวทย์ดินพุ่งจากพื้นเป็นทางยาว แล้วสร้างกำแพงขวางพวกทหารสายฟ้าไว้ แต่อยู่ดีๆเธอก็รู้สึกว่าแฟนเธอและเพื่อนเธอกำลังอยู่ในสถานการณ์อันตราย จึงพยายามหนีออกมา
maid guy สมาชิก
· #492
ฝั่งคู่แฝด

"งั้นผมคงต้องบอกพวกมาร์คัสแล้วละครับ"เคย์พูดขึ้นและได้หยิบนกหวีดขึ้นมาแล้วเป่าเป็นจังหวะ จากนั้นจึงหยิบหน้าไม้ของตนขึ้นมา

"คิดว่าหน้าไม้ธรรมดาจะฝ่าพวกมันได้หรือ"คุโรคาเงะพูด
"ดูแล้วกัน"เมื่อเคย์นั้นยิงลูกดอก ถึงหมู่ทหารนั้นได้พากันหลบแต่ทว่า

บึ้ม!

ที่หัวของลูกดอกได้ถูกติดด้วยระเบิดแสงจึงทำให้พวกทหารต่างพากันชะงัก

"และนี่คือชุดต่อมา"เคย์นั้นยิงไปที่มือของทหารแต่ละคนในทันที และคิดนั้นได้วิ่งลุยไปหาทหาร พวกทหารนั้นกำลังจะยิงแต่คิดนั้นใช้ผ้าคลุมบังสายตาไว้

ฉับ!

พวกทหารที่ถือปืนนั้นมือขาดในทันที

ทางด้านมาร์คัส

"หืม"มาร์คัสได้ยินเสียงนกหวีดความถี่สูงเพราะเขานั้นได้รวมร่างกับเกราะ เขาจึงทราบสถานการณ์ภายในทันที

"ชิ เกรซ พวกชาวบ้านโดนสะกดจิตไว้ ดังนั้นอย่าได้ทำร้ายพวกเขา"

เมื่อได้ยินดังนั้นเกรซนั้นได้นำดาบปักที่พื้น

"ออกมากรงขังวารี"เมื่อเธอร่ายเวทแล้ว น้ำได้ผุดออกมาเพื่อกักขังคนธรรมดาที่ถุกสะกดจิตเอาไว้ ถึงพวกเขาจะสามารถหายใจได้แต่ก็ทำอะไรมิได้"ใครพอรู้วิธีแก้ไขได้บ้าง"เธอถามทุกคน

"เอาละ ทีนี้ก็"มาร์คัสได้กระโจนและพุ่งไปหาวาเจสทันที
zeya สมาชิก
· #493
นาเซกินั้นมองพวกชาวเมืองที่ถูกสะกดจิตและพวกทหารเลวนั้นบุกเข้ามาเด็กหนุ่มผมขาวกำคาตานะแน่นเขาไม่ชอบสถานการ์ณแบบนี้เลย อินโฟโนนั้นมองไปที่เฟแรงค์ในร่างมนุษย์วิหคร่อนลงมาบนพื้นอย่างนิ่มนวลก่อนจะร่างนั้นจะกลายเป็นเด็กสาวคนหนึ่ง

"จะทำอะไรของคุณเนี้ยเฟ"อินโฟโนถามเฟแรงค์แค่ยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วจู่ๆเฟแรงค์ก้ปล่อยคลื่นพลังจิตออกมาพวกชาวบ้านที่โดนสะกดจิตนั้นฟุบสลบลงไปกองกับพื้นส่วนพวกทหารเลวนั้นยืนนิ่งเป็นรูปปั้นอยู่ครู่นึงแล้วหันปืนและอาวุธไปยังฝ่ายตนเองแล้วเริ่มลุยเข้าใส่ฝ่ายตัวเอง

"เลวไปเจอเลวกลับ......นี่ละถึงจะสาสม"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นในหัวอินโฟโนอสูรหนุ่มนั้นมองหน้าของพยัคฆ์ทมิฟในร่างหญิงสาวที่เริ่มเรียกมีดพลังจิตออกมา

"....."ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากอสูรหนุ่มเขารู้ดีว่าเฟแรงค์ชิงชังสงครามและพวกทหารเลวแค่ใหนนาเซกิเองก็นิ่งเงียบไม่พูดอะไรนอกจากมองพยัคฆ์ทมิฟในร่างหญิงสาวทำแบบเดิมซ้ำในทุกครั้งที่ก้วยย่างไปยังกองทัพศัตรู
NAX99 สมาชิก
· #494
(ฝั่งคุก)
“อืม นี่ซินะ ที่ว่าเล็กพริกขี้หนูนะ”คโรคาเงะชม 2 แฝด “แต่…” พลันเขาก็หยิบลูกโม่งของเขาขึ้นมายิงทหารที่กำลังฟาดดาบมาที่เขา “บอกแล้วนี่ ว่ามันไม่ได้ใช้เป็นแต่ปืน”
“นายบอกตอนไหนเหรอ?” แวนโซถาม
“ตอนน้ไงล่ะ”
ตึง!!
ด้านหลังของพวกเขาดังขึ้น มันมาจากกำแพงดินที่เรเทียสร้างขึ้น
“พวกมันอยู่นั้น จัดการพวกมันเลย!”ทหารตัวใหญ่ๆ ถือค้อนขนาดใหญ่เตรียมสู้ ส่วนทหารคนอื่นๆก็ไม่ได้ถือปืนอีกแล้ว อาวุธของพวกมันเริ่มเปลี่ยนเป็นมีดและดาบแทน
“เอาละ เข้ามาเลย”คิดว่า ก่อนจะเตรียมพุ่งโจมตี แต่คุโรคาเงะมายื้อตัวเขาเอาไว้ก่อน
“ไอ้บ้า จะบ้าสู้ไปไหน ตอนนี้หน้าที่ของเราไม่ใช่มาสู้กับพวกมันนะ”คุโรคาเงะว่า ก่อนจะใช้ซ็อตกันยิงเพดานด้านบน และเพดานก็ร่วงกราวลงมาด้านล่าง “คงพอถ่วงเวลาได้ ไปกันเถอะ”
“เฮ้ย แก ขอยืมหน่อย!?”แวนโซว่า ก่อนจะหยิบวิทยุจากศพศัตรูคนหนึ่งมา “คงพอจะรู้ได้อ่ะนะ ว่าพวกมันจะทำอะไรต่อ”

“ตายซะ!”กลุ่มทหารรายหนึ่งตรงเข้ามา
“หลีกไป!!”คุโรคาเงะกล่าวก่อนจะกวาดช็อตกันตีฝ่าไป

(ฝั่งในเมือง)
วาเจสนั้นหลบการโจมตีด้วยคลื่นพลังของแลนได้อย่างสบาย และรวดเร็ว ก่อนจะกระโดดขึ้นไปข้างบนอย่างสูง และฟาดขาลงมาที่แลน ถึงเขาจะรับมันเอาไว้ได้ แต่แรงกระแทกที่วาเจสอัดลงไปนั้นแรงจนทำให้ขาของเขาถึงกับจมดิน
พลันมาร์คัสที่พุ่งเข้ามาหาเธอนั้น เธอก็รีบหลบออกทันที แต่มาร์คัสจับขาของเธอเอาไว้ได้ และทำท่าจะใช้มืออีกข้างตวาดเธออีกครั้ง แม้จะถูกจับตัวอยู่ แต่เธอเร่งธาตุไฟที่มือของเธอ และต่อยสวนกับมือที่ตวาดเข้าที่เธอ พลันก็ถีบตัวเองขึ้นมาและต่อยแขนของมาร์คัสจนเธอหลุดออกจากการถูกจับ แต่ขาของเธอก็พลอยได้รับบาดเจ็บไปด้วย
วาเจส HP 85 % (ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับมาเรียด้วย)

วาเจสเตรียมตัวสำหรับการโจมตีครั้งต่อไป สายตาของเธอเล็งไปเหล่านักสู้ที่เข้ามาสอดการต่อสู้ของเธอ แต่ก็มีเสียงอะไรบางอย่างเข้าที่วิทยุของเธอ”ค่ะ ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ”วาเจสว่าก่อนจะกระโดดขึ้นหลังคาบ้านหนีไป
“จะไปไหน วาเจส!”มาเรียตะโกนเรียก ก่อนจะกระโดดตามไป
“เดี้ยวซิ!! มาเรีย!” อายาเนะว่า
“เธอมีความแค้นอะไรกับยัยนั้นรึเปล่าครับ?”จิมถาม
“ก็ดูจากสภาพก็ไม่มีอะไรมากนะ แค่สู้แพ้แล้วอยากล้างอาย ตามวิถีนักรบของยัยนั้นนะ”คราโรสตอบ

“อายาเนะ! คราโรส! ทุกคน!”เสียงของแวนโซตะโกนมาแต่ไกล พวกนักสู้ภายในคุกได้ตรงมาหาแล้ว“มาเรียล่ะ?”
“อ่อ กระโจนเข้ารังพญาผี้งไปแล้ว”อายาเนะกล่าว
“จะมาบ้าศักดิ์ศรีนักรบอะไรล่ะเนี่ย”คุโรคาเงะบ่น
“เหอๆ เอาดีๆ ฉันว่า กลุ่มเราแทบทุกคนมันก็บ้ากันหมดนั้นแหละ! เพียงแต่ไอ้ตัวเด่นๆมันไม่ได้มาอยู่ด้วยเท่านั้นเอง”คราโรสว่า
“เอ่อ เรื่องนั้น ช่างเถอะ เอาเป็นว่าตอนนี้ พวกชาวเมืองที่นี่โดนพวกจักรพรรดิสะกดจิตหมดแล้วล่ะ”
“อืม เห็นพวกชาวเมืองทยอยมาสู้กับพวกฉันเรื่อยๆนี่ มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นอ่ะนะ”คราโรสว่า
“เอาละ เมื่อกี้ฉันฟังจากวิทยุของศัตรู มีเสาที่คอยส่งคลื่นสัญญาณการสะกดจิตอยู่ทางด้านทิศ 10(ตะวันตกเฉียงเหนือ) 12(ทิศเหนือ) และ 14(ตะวันออกเฉียงเหนือ) นาฬิกาจากตรงนี้”
“ทิศ 12 นาฬิกานั้นมันที่มาเรียตรงไปนี่”นาเซกิกล่าว
“แถมตรงนั้นมีศัตรูป้องกันชุมนุมหนาแน่นมากด้วย ถ้างั้น เรากระจายกำลังไปตรง 2 จุดนี่ แล้วกลับมาโจมตีฐานใหญ่ทีเดียวเลยมั้ย?”คุโรคาเงะว่า
“แต่ฉันว่าคุณโยชิทากะคงจะจัดการให้ซะส่วนใหญ่แล้วนะ”
“เอ๊ะ? เขามาด้วยเหรอ!!”คราโรสและอายาเนะแลดูตกใจมาก
“อืม ถ้าอย่างนั้นเราแยก เป็น 2 จุดตามว่านั้นแหละ และรวมพลบุกโจมตีทีเดียวเลย”คุโรคาเงะกล่าว


ด้านนอกตัวเมืองนั้น โซเฟียและเนลกำลังรับสัญญาณวิทยุ
“ไม่ไหวเลย สัญญาณรบกวนไปหมด เราติดต่อพวกเขาไม่ได้เลย”โซเฟียว่า
“แล้วพวกดาเนสกับมาซานาระล่ะ?”
“ตอนกลางวันติดต่อไปแล้วนะ แต่ไม่รู้เขาจะได้ยิน….เอ๊ะ?”มีมอไซต์ 3 เครื่องวิ่งตรงไปที่ประตูเมืองของนอร์ธไลท์อย่างรวดเร็ว “มะ มาแล้ว! ดาเนส มาซานาระ และก็ฮาคุโตะมาแล้ว!!”


สรุป
ให้เหล่านักสู้แยกกันไปตาม 3 กลุ่มดังนี้
-ตามมาเรียไป
-ไปทำลายคลื่นส่งสัญญาณตรงทิศตะวันตกเฉียงเหนือ(คุโรคาเงะ คราโรส)
-ไปทำลายคลื่นสังสัญญาณตรงทิศตะวันออกเฉียงเหนือ(อายาเนะ แวนโซ)

(ถึงคุณ Frozen สามารถเริ่มต่อตรงนี้ได้เลย)
maid guy สมาชิก
· #495
มาร์คัสกลายร่างกลับคืนเป็นร่างคนพร้อมกับโยนอาหารให้ไอรอลหนึ่งชิ้น

"นายทำได้ดีมาก"เขาปลอบและเขาร่ายเวทอีกครั้งเจ้าไวสเวิลนั้นได้ขยายขึ้นอีกครั้ง

"เกรซ ตามฉันมาส่วนสองแฝด ตามแวนโซซะ"เขาสั่ง

"ทำไมฉันต้องไปด้วยเนี่"เกรซบ่น"ทำไมไม่ให้ฉันไปทำลายหอคอยทางตะวันตกเฉีงเหนือแทน"
"เพราะวาเจสเป็นธาตุไฟ ส่วนเธอเป็นธาตุน้ำ ฉันไม่สามารถสู้ได้แน่เพราะว่าธาตุลมเสริมไฟและโลหะนั้นโดนไฟมากๆก็แย่เอาการ"

"ได้เลย"และเธอก็ขี่หลังไวสเวิลและมาร์คัสขี่ที่หัวและบินตามหามาเรีย

สรุป
มาร์คัสส่งเกรซเมื่อเจอมาเรียและจะไปทำลายหอคอยตะวันตกเฉียงเหนือ
เกรซตามหามาเรีย
สองแฝดตามแวนโซไป
FroZen สมาชิก
· #496
มาต่อแล้วครับ orz
=============

โซวไวซอร์ที่กินแรงแล้วฟังเรื่องราวมาตลอดทางเห็นว่าตัวเองสมควรที่จะต้อง
เป็นฝ่ายขยับบ้างแล้ว และจะต้องช่วยริวเซียด้วย เพื่อตอบแทนหนี้ชีวิตไว้
ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรในตอนนั้น และรู้สึกแปลกตรงจุดๆนั้นเหมือนกัน

เขาสะบัดหัวไล่ความคิดออกไป เขาตั้งสมาธิกับเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป
แทนที่จะนึกย้อนไปข้างหลัง เพราะคิดตอนนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ ไว้คิดที่หลังก็ได้

โซวไวซอร์เห็นมาเรียก็คิดได้ว่าตามเธอไปแล้วกัน ถึงที่ผ่านมาจะไม่ได้สังเหตุฝีมือชัดๆ
แต่ก็เห็นว่าเก่งพอตัว แต่ว่าก่อนหน้านี้เธอได้รับบาดเจ็บนี่นะ ไม่รู้ว่าแผลนั้นจะหายดีแล้วรึยัง
เพราะอาจจะเกิดผลกระทบภายหลังและเป็นเหตุให้บาดเจ็บเพิ่มก็ได้...

โซวไวซอร์จึงตัดสินใจตามมาเรียไป แต่พอเห็นคนประหลาดๆที่ขี่อะไรประหลาดๆไปตามมาเรียแล้ว
เขาก็เปลี่ยนใจ
"ถ้ามีไอ้ตัวบ้ากับพวกบ้านั่นไปด้วยคงไม่มีปัญหาหรอกมั้ง" โซวไวซอร์พูดเบาๆก่อนที่จะเปลี่ยนเป้าหมาย
ไปทำลายคลื่นสังสัญญาณตรงทิศตะวันออกเฉียงเหนือแทน

=================================

โซวไวซอร์ -ไปทำลายคลื่นสังสัญญาณตรงทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (ไปกับอายาเนะ และแวนโซ)

ป.ล. จะพยายามมาต่อให้ได้ครับ ขอโทษทีครับ
lancenater สมาชิก
· #497
"เรเทีย!"จิมดีใจมากที่เธอยังรอดมาได้
"เอาล่ะ ตอนนี้เราก็มากันครบ พวกเราจะไปทางไหนดี"แลนซ์ว่า
"พวกเราไปทำลายที่ตะวันออกเฉียงเหนือแล้วกันค่ะ"เรเทียบอกก่อนร่ายเวทย์รักษาจิม
"ได้"แลนซ์ควงคาตานะแล้วลากกับพื้น
...........................
(พวกแลนซ์จะไปทำลายเสาที่ตะวันออกเฉียงเหนือกับแวนโซ)
ray สมาชิก
· #498
นาตาช่าออกวิ่งไปทางตะวันตกเฉียงเหนือพร้อมกับวิทยุไปบอกคนอื่นๆ
"...ถึงทุกคน ตอนนี้ทหารของฝั่งจักรวรรดิไฟได้ปะปนไปกับชาวเมืองที่ตอนนี้โดนสะกดจิต ระวังการเข้าปะทะด้วยเพราะพวกเขาถูกสั่งให้โจมตีฝั่งพวกเรา"
"Svoloch!!! ไอ้พวกบ้านี่มันน่าฆ่าให้ตายจริงๆ!!"
"...Hurensohn, ระยะไกลขนาดนี้ฉันจับจิตสังหารไม่ได้เสียด้วย"
"...ค้นหาและทำลายเสาสะกดจิตในทันที ไรคอฟไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนฉันจะไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนโรซ่าช่วยคุ้มกันทุกคนที่ไปทางเหนือด้วย, Nastacha out"
"prinyal!!!/Verstanden(รับทราบ)"
----------------------------------------------
สรุป
นาตาช่า - ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ
ไรคอฟ - ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
โรซ่า - ใช้ปืนสไนเปอร์ช่วยคุ้มกันคนที่ไปเสาทางทิศเหนือ
zeya สมาชิก
· #499
"พวกเราสามคนจะไปจะกับคราโรสละกัน....."นาเซกิพูดทั้งเฟแรงค์และอินโฟโนพยักหน้ารับ

"หวังว่าคงไม่เกิดเรื่องอะไรบ้าๆขึ้นมานะ"เฟแรงค์คิดแล้วกลายร่างเป็นมังกรสีดำทะยานขึ้นฟ้าไป

สรุป

พวกเฟแรงค์ไปทำลายเสาส่งสัญญาณทางตะวันตกเฉียงเหนือ
NAX99 สมาชิก
· #500
(ฝั่งพวกแวนโซ)
“อืมก็ไม่อยากถามอะไรหรอกนะ? แต่เล่นส่งสัญญาณจากหอนาฬิกาแบบนี้ ขี้เกียจปีนชะมัดเลย”ซอร์บ่นขณะที่กำลังจับตัวทหารรายหนึ่งให้ตกลงไปด้านล่าง มันร้องเสียงหลงออกมาดังลั่น
“นี่ยังอีกไกลไหมนี่ครับ”
“อ่า ดูจากตรงนี้ มันก็….ใกล้ถึงแล้วล่ะนะ”อายาเนะพูด ในระหว่างที่ตนชะเง้อมองดูจากราวบันได และเขาก็ได้ยินเสียงเอะอะจากด้านล่าง
“ไอ้พวกนั้น คิดจะทำอะไรอีกฟ่ะ.... บรรลัยล่ะ! ไอ้เจ้าบ้าพวกนั้นมันเริ่มเผาหอนี่ไล่พวกเราขึ้นมาแล้ว”อายาเนะพูด ก่อนที่จะมีเปลวเพลิงลามไปทั่วตึกอย่างรวดเร็ว
“เรเทีย!”จิมดูเหมือนจะพูดอะไร เรเทียเข้าใจทันที และทำการร่ายเวทย์…
“เดี้ยว! พวกเธอคิดว่าเวทย์น้ำจะเอาไฟพวกนั้นอยู่เหรอ ดูจากที่มันลามเร็วขนาดนี้ ไอ้เจ้าพวกนั้นมันต้องราดน้ำมันเอาไว้ก่อนแน่ๆ!”แวนโซรีบพูดเตือนทันที
“แล้วพวกเราจะทำยังไงกันดีล่ะ”
“เอาไว้ขึ้นไปบนสุดก่อนเถอะ ค่อยคิดอีกที แม่งไอ้คนทำหอนี้แม่งก็คิดได้เนอะทำหอไม้! แทนที่จะทำหอคอนกรีตทั่วไปอ่ะ”อายาเนะเริ่มบ่น
“ฆ่าพวกมันซะ!!”เสียงพวกทหารจากข้างบนกู่ร้อง
“พวกเอ็งนี่ ก็สาระแนกันจังเลยเว้ย!”อายาเนะบ่นอีกรอบ

(ฝั่งพวกคราโรส)
“นี่ นาเซกิ”คราโรสถาม
“ครับ?”
“นายรู้สึกตัวมันเบาๆแปลกๆเปล่า”ที่คราโรสว่าดังนั้น
“ไวสเวิลก็บอกว่า ตัวเขาเองก็เริ่มหนักแปลกๆเหมือนกัน”มาร์คัสว่ากับคราโรส
“ถ้าอย่างนั้น ก็แสดงว่าเราใกล้กับพวกทหารของจักรพรรดิแรงโน้มถ่วงแล้วล่ะ”คุโรคาเงะว่า ก่อนที่พวกเหล่านักสู้จะเดินไปได้ซักพัก ตัวของพวกเขาก็เริ่มลอยขึ้น เฟแรงค์และไวสเวิลที่กำลังบินอยู่ก็เริ่มบินไม่ได้ ราวกับตรงนั้นเป็นห้วงฮวกาศที่คนเราลอยไปมา แต่หายใจได้
“พวกมันติดหลุมอากาศของเราแล้ว ฆ่ามัน!!”
“ใครมันจะเสร็จง่ายๆแบบนั้นฟ่ะ!”คราโรสว่า ก่อนจะใช้แรงดันอากาศในแขนกลของเขาดีดตัว เข้าไปหาพวกศัตรู และซัดกับพวกมัน
“ไอ้เจ้าพวกนี้มันคึกดีจริงๆ”คุโรคาเงะว่า ในสุญยากาศ อาวุธปืนของคุโรคาเงะนั้นทำอะไรไม่ได้เลย แต่เขาก็หยิบปืนอีกอันหนึ่งออกมา ก่อนจะเล็งไปที่พวกทหาร
ฉึกๆ
ปืนฉมวกถูกยิงออกมาจากปลายกระบอกปืนตรงเข้าสู่คอของทหารนายหนึ่ง ก่อนที่คุโรคาเงะจะดึงตัวฉมวกกลับ เพื่อดึงเขาให้เข้าใกล้ศัตรู
“เอาละ ลุยให้ถึงที่สุดไปเลยดีกว่า!”

(ฝั่งมาเรีย)
เมื่อเหล่านักสู้ตามมาเรียมาได้ซักพัก ก็พบกับเธอที่ตกอยู่ในวงล้อมศัตรู
“หลีกไป!!”เธอกล่าวก่อนจะตวาดดาบคาตานะของเธอไปเรื่อยๆ เพื่อเปิดทางไปที่บันไดสูงบันไดหนึ่ง ซึ่งหากมองไกลๆจะเห็นวาเจสที่กำลังวิ่งขึ้นไปบนนั้นอยู่
“หนอย ไอ้เจ้าพวกนี้มันจะเยอะเกินไปแล้ว!”เธอเริ่มบ่น ถึงยาสมุนไพรของเนลจะช่วยเธอได้บ้าง แต่การต่อสู้หนักแบบนี้ก็อาจมีผลต่อซี่โครงของเธอที่กำลังหักอยู่ได้
“ต้องการคนช่วยไหม มาเรีย เจเนสซี่!!”เสียงตะโกนของบุคคลหนึ่งดังไปทั่ว เหล่าศัตรูต่างหยุดสู้ มองหาต้นเสียง จนเห็นมีคนๆหนึ่งกำลังยืนอยู่บนกำแพงสูง ปรากฏภาพของชายหนุ่มคนหนุ่มสวมผมสั้นดำ เสื้อคลุมสีดำยาวจากไหล่ถึงตาตุ่ม เสื้อในเป็นเสื้อเชิ้ตดำ กางเกงขายาวเท่า ในมือนั้นกำลังถือดาบซามูไรพาดเอาไว้ที่บ่าของตน
“แกเป็นใคร!?”ทหารศัตรูถามเขาอย่างฉงน
“จำใส่ในกะโหลกเอาไว้ให้ดี ชื่อของฉันคือมาซานาระ มาซานาระ อุนซึกิ!! ฉันคือดาบที่คอยชำระล้างความชั่วอย่างพวกแกยังไงล่ะ!”พลันดาบของเขาที่ดูเป็นดาบญี่ปุ่นธรรมดาก็ขยายใหญ่ขึ้นจนใหญ่กว่าตัวของเขาซะอีก ก่อนเขาจะหยิบมันขึ้นมาและกระโดดลงมา และฟาดฟันดาบของเขาใส่เหล่าทหารของศัตรู ราวกับว่ามันหนักเหมือนแค่ท่อนไม้ธรรมดา
“ดาร์คเรนนี่!! ไอ้เจ้ากลุ่มพวกนั้น มันเริ่มรวมตัวกันมาแล้ว!!”
“ระวัง!! ข้างบน! ข้างบนนั้นมัน! ปีกอสูรเทพา!!”
พลันเมื่อมองขึ้นไปข้างบน ภาพของหญิงสาวผมเงินยาว สวมชุดคลุมขาว ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวครีม กับกางเกงขายาวน้ำตาลอ่อนที่กำลังอยู่บนฟ้าตัดผ่านหน้าพระจันทร์ ด้านซ้ายมีดาบสีขาวเรียบราวกับปีกเทวดา และดาบมือขวาที่ดำกริบราวกับปีกของมาร
“ส่วนฉันก็คือหัวหน้าของ The Sun of Alive ดาเนส!! มาเชล ดาเนส!! จำเอาไว้ในนรกไปเลย ไอ้พวกจักรพรรดิ!” เธอว่าก่อนจะกระโดดลงมาและฟาดฟันดาบทั้ง 2 เล่ม อย่างรวดเร็ว เกี้ยวกราด รุนแรง
“เหอะ ไอ้พวกขี้เก๊กเอ่ย”มาเรียบ่นเล็กน้อย ก่อนที่พวกเขา 2 คนจะตรงมาหาที่เธอ “มาช้านะ”
“หล่อนนะ มาเร็วไปต่างหาก แทนที่จะมาให้พร้อมๆกันไปเลย”ดาเนสว่ากับเธอ
“จ้า จ้า แล้วคนอื่นๆล่ะ”
“ฮาคุโตะ แล้วก็พวกเนลดูเหมือนจะไปช่วยพวกที่เหลือนะ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”มาซานาระพูด
“เอ่อ อย่าคุยให้เสียเวลามันส์เลย เอาละ มาเรีย มาซานาระ พร้อมที่จะลุยให้ถึงที่สุดหรือยังล่ะ กู้นอร์ทไลท์บ้านเกิดของฉัน พวกเธอ คืนมาเลย”ดาเนสกล่าวปลุกขวัญ
“เอ่อ!! เพื่อความหวังของนอร์ทไลท์!! และไทม์ซิส!!”มาเรียและมาซานาระตอบกลับ

สรุป
พวกที่ไปกับแวนโซจะติดอยู่ในหอนาฬิกา ที่ด้านล่างไฟเริ่มลามเข้ามา
พวกที่ไปกับคราโรสจะพบกับทหารของจักรพรรดิแรงโน้มถ่วง ซึ่งพวกเขาจะเดินหรือบินได้ลำบาก (สภาพเหมือนอยู่ในอวกาศแต่หายใจได้)
พวกที่ตามมาเรียจะเจอกับทหารกลุ่มใหญ่ของจักรพรรดิทั้ง 3 (ไฟ สายฟ้า แรงโน้มถ่วง) และต่อสู้กัน