LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 61 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya สมาชิก
· #441
ทั้งสองมองหน้ากันก่อนที่ของที่ตนปล่อยไปจะพุ่งกลับมาหาทั้งคู่รากไม้จำนวนมากพุ่งขึ้นมากันเอาไว้นาเซกินั้นฉวยโอกาสนี้ที่มือปืนเลือดสนใจแต่สองคนนั้นพุ่งเข้าใส่มือปืนเลือดในระยะประชิดแล้วจู่โจมด้วยคาตานะคู่อย่างต่อเนื่องทันทีร่างของนาเซกินั้นรับพลังเวทย์ของมือปืนเลือดโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวสักนิด

"นั้นละนาเซะ......เป็นของเล่นที่น่ารักดีจริงๆ"ดาร์คเนสนั้นหัวเราะอยู่ในจิตใต้สำนึกของนาเซกิ

สรุป

นาเซกิ 90/100

อินโฟโน 90/100

เฟแรงค์ 90/100
NAX99 สมาชิก
· #442
CA
จังหวะที่แลนยกตัวอากิล่าและเขวี้ยงใส่กำแพงนั้น เขาตั้งหลักได้ทัน และถอยหนีจากกำแพงหนามของเรเทียมาได้
“พวกแก!! แค่ก แค่ก หนอย เล่นปลดปล่อยผนึก(ทุกคนเข้าใจว่าArchangel Mode!ของแลนคือพลังปลดปล่อยผนึกในโลกนี้)ใส่กันเลยเหรอ!!! ไอ้ขี้จลาด!!”อากิล่าพูดพลางไออกมาเป็นเลือดก่อนที่จะหนีถอยมาตั้งหลักได้ไกลพอควร ขณะนั้นเองเกรซก็ได้พุ่งเข้ามาฟันตัวของเขา อากิล่าที่เริ่มสะบัดสะบอมรับดาบของเกรซเอาไว้ได้
“แกมันธาตุน้ำซินะ พอดีเลย...”เขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะส่งธาตุพิษจากปลายดาบของเขาเข้าไปในตัวดาบของเกรซ โลหะนั้นถือเป็นสื่อกลางที่ดีอย่างหนึ่ง พิษจึงแล่นผ่านไปได้
“อย่าหวัง!!”ริวเซียที่พุ่งเข้ามา เตะเข้าไปที่หน้าของอากิล่าจนเขากระเด็นไปชนกับกำแพงไม้มุมหนึ่งก่อนจะหันกลับมาถามเกรชที่ถูกพิษเข้าไปว่า”เป็นอะไรมากไหม?”
“พวกแก!! ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด!!!!”อากิล่าที่เริ่มคลั่งนั้นพูดขึ้น ก่อนที่เขาจะออกมาจากซากไม้ที่ถล่มลงมาทับเขานั้นเอง
“สันดานชั่วๆของโจรเริ่มเผยออกมาแล้วแฮะ”

ฝั่งนาเซกินั้น เมื่อมือปืนพิษถูกคาตานะของเขาฟันออกเป็น 2 ท่อน จังหวะที่มันลอยตัวอยู่นั้นเอง มันก็แตกตัวของมันออก และปล่อยเลือดกรดของมันเข้าใส่นาเซกิอย่างรวดเร็วเหมือนห่ากระสุน จังหวะที่นาเซกิปัดการโจมตีอยู่นั้น เจ้ามือปืนก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและจ่อปืนเล็งไปที่เขาทันที (หลังจากที่นาเซกิถอยห่างออกไปไกลแล้ว มันก็จะกลับมากราดยิงคนอื่นเหมือนเดิม)

สรุป
อากิล่าเริ่มบาดเจ็บหนัก HP 45 %
FroZen สมาชิก
· #443
โซวไวซอร์หลังจากโดนกรดเข้าไปอีกครั้งก็นั่งหลบอยู่ในมุม
เพราะการโดนกรดกัดจากพวกนั้นไม่ใช่เล่นๆเลย

"อูยย ยังกัดไม่หายเลยแฮะ" ซอร์บ่นขณะดูแผลตัวเองพบว่ากรดมันกัดไปลึกพอตัวทีเดียว
พอลมพัดเข้ามาก็รู้สึกเจ็บแปลกๆ พอจะขยับทีก็เจ็บที ถึงแม้ฝืนได้ แต่ความเจ็บปวดของร่างกายก็ยังไม่หายอยู่ดี
ซึ่งช่วงจังหวะที่รู้สึกเจ็บจะความสนใจรอบข้างลดลงและอาจจะโดนโจมตีในช่วงนั้นก็ได้

พลาดจริงๆที่ไปเล่นแผนเสี่ยงแบบนั้น เขาคิดในใจ แบบนี้ก็คงไม่มีทางเลือกแล้วสิ?

โซวไวซอร์ล้วงเข้าไปในเสื้อหยิบกระปุกเล็กๆขึ้นมา ซึ่งหยิบมาเป็นครั้งที่สองหลังจากเข้ามิติ
"เอ้า ไม่มีทางเลือกแล้วละ" เมื่อตัดสินใจเขาก็พูดกับตัวเองเป็นการเตือนสติ ก่อนที่จะปักเข็มไปที่ไหล่
ตรงเส้นเลือดใหญ่เพื่อให้ตัวยาข้างในเข็มออกฤทธิ์เร็วขึ้น

เมื่อนั่งสักพักก็รู้สึกตึกตัวยาที่เริ่มออกฤทธิ์และความเจ็บปวดก็หายไป
และโซวไวซอร์ก็กดปืนเลเซอร์ชาร์จทันที

"เอาละ เริ่มรอบสองได้" เขาพูดขณะที่ลุกขึ้นอย่างเร็วและเริ่มยิงโจมตีในทิศต่างๆเพื่อช่วงคนอื่นสู้
ก่อนที่ยาจะหมดฤทธิ์

=====================================

ทางด้านโซเดเนีย

"อ๊าาา ไม่สำเร็จละคะ" เธอบ่นเมื่อทำอย่างที่ใจต้องการไม่ได้หลายครั้งติด
ท่าทางจะยากกว่าที่เพื่อนปีศาจสาวสอนเอาไว้มากๆ ขณะที่เธอเริ่มหงุดหงิด
เพราะไม่มีศัตรูให้อัดเล่่น หลังจากที่แพ้ไปแล้วถึงสองครั้งและไม่ได้ใช้หมัดมานาน
ทำให้เธอโมโหถึงขีดสุด

"จะเอายังไงดีละเนี่ยค้าาา? คนอื่นๆหายไปไหนหมดอ่าค่ะ??"
โซเดเนียกุมหัวร้องตะโกนเครียดๆใส่อากาศที่ว่างเปล่าโดยไม่มีใครอยู่แถวนั้น
แต่แล้วหางตาเธอก็สัมผัสอะไรบางอย่างได้ ทำให้เธอหันไปหาที่ทางนั้นทันที

เปลวเพลิง....

"ท่าทางจะมีสู้กันตรงนั้นสินะคะ!" ปีศาจสาวกำหมัดอย่างตื่นเต้น และก็เริ่มทำสมาธิขึ้นใหม่
วงกลมสีม่วงสองวงซ้อนกันพร้อมสัญลักษณ์ II ขึ้นมาอีกครั้ง
ขณะหลับตาผมปลิวไสวเธอก็พูดขึ้นว่า "เดี๋ยวจะไปหาเดี๋ยวนี้ละคะ!!"

=======================================


โซวไวซอร์ 80% (โดนกรดกัด)
maid guy สมาชิก
· #444
เกรซโดนพิษไปเล็กน้อยแต่เธอนั้นรักษาตัวเองทัน และเธอนั้นเสกน้ำเพื่อรักษาอาการถูกกรดของซอร์

เกรซ HP90%

"ดีมากที่ถ่วงเวลาให้"มาร์คัสนั้นได้อัญเชิญโกเล็มหินขึ้นมาเพื่อทำลายนักรบเลือด และจังหวะนั้นเคย์ขว้างระเบิดสายฟ้าเพื่อทำการจับกุมอากิล่า

"ไม่มีบทให้สู้เลยตัวข้าเพราะดาบสั้นดันกลายเป็นเศษเหล็กไปแล้ว"
"เดี๋ยวฉันหลอมใหม่ให้ก็ได้"เคย์แซว"เสร็จศึกนี้ขอยืมกิ้งก่าไฟหน่อยละกันท่านมาร์คัส"
NAX99 สมาชิก
· #445
มือปืนเลือดนั้นถูกโกเลมหินทำลายจนถูกบดจนละเอียด มันกลายเป็นของเหลวสีแดงที่ค่อยๆซึบซับเข้าสู่ร่างของโกเลม แต่ความเป็นกรดของมันนั้นยังอยู่ มันเริ่มกัดกร่อนโกเลมหินจากภายใน จนในที่สุดโกเลมหินก็ถูกทำลายไปพร้อมๆกับมือปืนเลือด

ส่วนอากิล่านั้นเมื่อโดนทั้งเลเซอร์และระเบิดไฟฟ้าของเหล่านักสู้ถล่มใส่ เขาจึงเน้นการตั้งรับเพียงอย่างเดียว ถึงระเบิดไฟฟ้านั้นจะทำเพื่อให้เขาช็อต แต่ด้วยสัญชาตญาณของโจรที่ไม่ค่อยถูกกับการจับกุม เขาจึงหลบออกมาได้อย่างฉิวเฉียว
ไฟที่ค่อยๆลุกไหม้ภายในตัวอาคารนั้นเริ่มโหมกระหน่ำขึ้นจนเวทย์ธาตุน้ำนั้นเอาไม่อยู่ อากิล่าจึงใช้ประโยชน์จากควันไฟนั้น สร้างควันพิษขึ้นมา อีกทั้งตัวอาคารที่เป็นไม้ เขาจึงเริ่มส่งผ่านพิษผ่านทางเยื่อไม้เหล่านั้น และไม่คิดที่จะบุกเข้าไปตรงๆ

สรุป
นักรบเลือดถูกกำจัดไปอีก 1 ตัว เหลือเพียง 1 ตัวที่กำลังสู้กับจิม
อากิล่าเริ่มใช้พิษแพร่กระจายจากทั้งควันไฟและพื้นไม้
HP 38 % (ไม่สามารถทำการจับกุมได้)
lancenater สมาชิก
· #446
จิมเริ่มรำคาญ"โว้ย มันจะลีลาอะไรนักหนา เผามันก็เป็นควันพิษอีก"
แต่สุดท้ายจิมก็ตัดสินใจเผามันด้วยดาบจนระเหิย และเรเทียก็ร่ายเวทย์ชำระล้างพิษออกไปจากพื้นที่
แลนซ์ยกมือมาอุดจมูกแล้วเริ่มปักทวนที่พื้น
"แกมันจบแล้ว"แลนซ์ตวัดคลึ่นพลังจากพื้นใส่มัน (ถ้าหลบได้แลนซ์จะตวัดใส่อีกสองลูก)
maid guy สมาชิก
· #447
มาร์คัสและเกรซอาศัยจังหวะที่เจ้าทหารเลือดกำลังโจมตีจิม เมื่อจิมสร้างโอกาสแล้ว มาร์คัสได้ใช้ไอรอลที่แปลงกายเป็นสนับมือตรงเข้าชกและเกรซเข้าฟันซ้ำ

ปล.ถามหน่อยว่าให้ไวส์เวิลฟื้นได้หรือยัง
NAX99 สมาชิก
· #448
นักรบเลือดที่ถูกการโจมตีต่างๆนั้น มันรู้ดีว่าขืนสู้ต่อไปยังไงมันก็ไม่รอดแน่ เหมือนกับพรรคพวกอีก 4 ตัวที่ถูกทำลายไปแล้ว ดังนั้นหลังการโจมตีครั้งสุดท้ายของเกรช มันจึงตรงเข้ากอดตัวของมาร์คัสที่อยู่ตรงกลางของทุกคน และทำการระเบิดตัวเองทันที ระเบิดเลือดกรดนั้นปลิวกระเด็นไปทั่ว ถึงแม้ว่าตัวของมาร์คัสจะทนพิษอยู่บ้างก็ตาม แต่การโดนกรดในระยะประชิดขนาดนั้นก็อาจจะเกิดผลเสียหายขึ้นมาได้ หรือไม่เลย....

ทางด้านอากิล่านั้น เขานั้นแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงที่จะหลบได้อย่างคล่องเปลี่ยวแล้ว เมื่อเขากระโดดหลบคลื่นลมแรก คลื่นอีก 2 ลูกที่ตามมานั้นก็โดนเขาเต็มๆ
อากิล่า HP 10 %

"แค่ก แค่ก พวกแก!!"อากิล่าพูดอย่างเจ็บแค้น
"จงยอมแพ้ซะโดยดี ไม่เช่นนั้นพวกข้าจะไม่ปราณีเจ้า!"มาร์คัสพูดใส่
"อย่าหวัง!!! ย้าคคคคคคคคคคคคคค!!"อากิล่าแผดร้องอีกครั้ง เขาเร่งธาตุพิษไปที่ตัวดาบของเขาเพียงอย่างเดียวจนมันกลา และพุ่งเข้าใส่เหล่านักสู้ การโจมตีของเขานั้นเปิดช่องโหว่เอาไว้มาก นี่คงเป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายของเขาแล้ว...

สรุป
ขอให้เหล่านักสู้ปิดฉากหัวหน้าโจรอากิล่า เจซินี่

ตอบเมดกาย สามารถใช้ได้ในอีก 2 คอมเม้น
maid guy สมาชิก
· #449
มาร์คัสนั้นจะแข็งแกร่งและทนพิษได้ก็ต่อเมื่อเขาได้ร่วมร่างกับสัตว์ของเขาแต่เพราะตัวเปล่าเลยได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงแม้เขาจะร่ายเวทได้ทัน

มาร์คัสHP 31%

"หลบเร็ว"เกรซตะโกนขึ้นมามาร์คัสนั้นพยายามทำการร่ายเวทประสานของเขาอีกครั้ง

"กายหยาบรวมกายจิต กายจิตรวมกายหยาบข้าขอเลือกธาตุไฟ"

แต่ทว่าไม่เกิดผลอะไร

"ชิ พลังชีวิตและพลังเวทไม่พอที่จะใช้ซะงั้น"เขาหลบการโจมตีแต่เขาเองก็แทบแย่เหมือนกันส่วนเกรซนั้นเปลี่ยนดาบน้ำให้กลายเป็นดาบธรรมดาและพุ่งเข้าฟันในทันที มาร์คัสนั้นได้ใช้ไอรอลโยนไปหาเพื่อป้องกันการโจมตีให้กับเกรซ(มันไม่ได้รับผลของพิษเพราะเกราะนั้นป้องกันพิษในระดับหนึ่ง)
NAX99 สมาชิก
· #450
ฉัวะ!
สิ้นเสียงการปะทะดาบระหว่างเกรซกับอากิล่า อากิล่าก็ถูกฟันเข้าที่คอ เลือดของเขานั้นพุ่งไหลออกมายาวเป็นน้ำพุแดง
"ทำไม...."เขาพูดก่อนที่เข่าจะทรุดตัวลง ดาบพิษของเขาหายไป"ก็ท่านบอกว่า...ถ้ามีเจ้านี่...ข้าจะ...ไร้เทียมทานไง....."และเขาก็ทรุดลงไปนอนกองกับพื้น
"บะ...บ้า....ที่....สุด"ดวงตาของอากิล่าเปิดเบิกกว้าง เขานอนแน่นิ่งไป และสิ้นลมหายใจลง เขาตายแล้ว
หัวหน้าโจร 1200 อากิล่า เจซีนี่ได้ถูกกำจัดลง

"เอาละ จบกันซักที พวกเธอบาดเจ็บหนักเลยนี่นา"เซคุโนะว่า ก่อนจะเริ่มใช้เวทฮิลของตนทำการรักษาเหล่านักสู้
"ส่วนเธอ แผลหนักเลยนี่นา เอ้านี่ สมุนไพรรักษาพิษกรดหวังว่าจะช่วยพวกเธอได้นะ"เซคุโนะกล่าวก่อนจะมอบสมุนไพรสีเหลืองแก่มาร์คัส ซอร์ และแลน
"ขอบคุณครับ"

"เรื่องนั้น ช่างก่อนเถอะ ท่านตา ไว้ออกจากที่นี่ได้ ค่อยไปรักษาทีหลังก็ได้"ริวเซียว่า"แต่ไอ้หมอนี่ เป็นแค่โจรธรรมดาทำไมถึงมีพลังเวทย์มากมายขนาดนั้น ไอ้[ท่านคนนั้น]ของมันเป็นใคร? หรือว่าจะเป็นเจ้า[คริสตัน]นั้น? เราต้องเอามันไปตรวจสอบหน่อยแล้ว"เหล่านักสู้บางคนทำท่าทีเลิ่กลั่กนั้นก็เพราะถ้าชิ้นส่วนของDKถูกนำไปตรวจสอบ พวกเขาจะต้องรู้ถึงการข้ามมิติแน่ๆ
"อืม ยังไงก็ต้องนำไปตรวจสอบนั้นแหละน่ะ ถ้างั้น พวกนายซักคนช่วยหยิบเจ้าคริสตันออกมาจากศพไอ้หมอนั้นที แล้วก็รีบตามมาด้วยล่ะ ไฟมันลามจนที่นี่จะพังแล้ว พวกฉันขอล่วงหน้าไปก่อนล่ะ"เกรฟว่าก่อนที่เขา ริวเซีย และเซคุโนะจะออกไปจากห้อง

“เร็วเข้า! รีบไปเก็บชิ้นส่วนของ DK ก่อนที่มันจะปรากฏร่างของมันออกมา”เทลจิ้วโผล่ออกมา กระซิบข้างๆหูของแลน
"อ้าว นี่คุณไปไหนมาน่ะ!?"แลนตกใจเพราะเทลโผล่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
"เพราะต้องค่อยระวังไม่ให้พวกเขาเห็นผม ผมเลยต้องเงียบเอาไว้นะ เอาละ เร็วเข้ารีบเอาชิ้นส่วนของDKใส่หนังสือเร็ว"แลนรีบหยิบหนังสือจากเทลมา พร้อมกับคว้าคริสตัลจากศพของอากีล่าขึ้นมา แต่ทว่าเมื่อเขาคว้ามัน เจ้าคริสตันนั้นก็แตกสลายไป
“เอ๊ะ? นี่มันหมายความว่ายังไง? ทำไมชิ้นส่วนของDKถึงแตกไปล่ะ หรือเพราะพวกเราไม่รีบเก็บ....”จิมสงสัย
“มะ ไม่ใช่นะ เราน่าจะทันเวลานี่นา”
“พวกเราทันครับ แต่ว่าชิ้นส่วนนี่เป็นของปลอม!”เทลจิ้วพูดเมื่อเห็นเหตุการณ์เป็นเช่นนั้น
“ของปลอมมันหมายความว่ายังไง”นาเซกิถามทันที
“ก็ไม่เชิงของปลอมหรอกครับ แต่มีคนทำการแยกพลังของชิ้นส่วนDK เพื่อสร้างของจำลองขึ้นมาครับ”
“ของจำลองงั้นเหรอ!?”
“แถมที่น่ากลัวกว่านั้น ก็คือมีคนที่รู้ตัวตนของชิ้นส่วนDK และตั้งใจที่จะใช้มันในทางที่ผิดครับ”เทลจิ๋วอธิบาย ทุกคนต่างพากันตกตะลึงกับเรื่องที่ได้เจอ
“พวกนายจะยืนบื้อกันอีกนานไหม อย่างโดนไฟคลอกเหรอ!!”ริวเซียตะโกนมาแต่ไกล

สรุป
อากิล่าถูกกำจัด
เหล่านักสู้พบว่าชิ้นส่วนนี่เป็นของเทียม
ในระหว่างที่ออกมาจากตำหนักที่ถูกไฟเผาให้เหล่านักสู้พูดคุยกันเอง หรือคุยกับNPC(เซคุโนะ เกรฟ ริวเซีย)ได้ หรือฮิวรักษาตัวเองได้ตามใจชอบ
*การพูดคุยกับNPCมีผลกระทบต่อเนื้อเรื่องในภายภาคหน้าได้
maid guy สมาชิก
· #451
"ขอบใจ"มาร์คัสพูดกับเซคูโนะก่อนที่จะใช้ยารักษา รวมทั้งร่ายเวทรักษาไวสเวิลของเขาและรีบพากันออกมาข้างนอก

"โอ๋เด็กดี ๆ"เขาพูดพลอบใจกิ้งก่าสีเหลืองของเขาพลางร่ายเวทรักษาและเขานั้นหยิบถุงอาหารออกมาให้พวกกิ้งก่าของเขากิน โดยเจาไวสเวิลกินช้าที่สุด ซาลาแมนเดอร์กินอย่างธรรมดาแต่เจ้าไอรอลกินแบบตายอดตายอยาก(หากใครถามว่าเนื้ออะไรมาร์คัสจะไม่พูดด้วย)

"ชักเหลือนอยเต็มทีแล้ว"มาร์คัสพูด"ท่านเกรฟผมขอศพพวกโจรได้หรือไม่ครับ"เขาถาม(และมาร์คัสจะทำการเก็บทีหลังตอนที่คนไม่อยู่)

ส่วนเจ้าสองแฝดนั้นถามเซคูโนะทันทีเลยว่า"มีดาบหรือร้านขายอุปกรณ์หรือไม่ครับ"

ส่วนเกรซนั้นสนใจที่จะคุยกับริวเซย์เรื่องร่องรอยของโจรอื่นๆ

"คุณริวเซียคะ"
"อะไรยะ"
"คือว่าพวกมันคงไม่ได้มีเท่านี้แน่ ดังนั้นเราควรสืบหาพวกมันเพิ่มเติมนะคะ"
zeya สมาชิก
· #452
"เอาเรื่ิองเลยแฮะ......แต่ก็ดีที่มันจบๆลง"อินโฟโนพูดพลางเก็บดาบของตนเข้าที นาเซกินั้นถอนหายใจโล่งอกส่วนเฟแรงค์นั้นนอนหมอบอยู่ใกล้อินโฟโนทั้งสามนั้นมองหน้ากัน

"มีของปลอมด้วย.......คนพวกนี้ไม่ใช่เล่นๆนะครับ"นาเซกิพูดทั้งสองพยักหน้ารับอินโฟโนกำหมัดแน่น

"ผลึกนั้น.....ใช่แน่ๆ.....ที่โลกของฉันต้องเป็นแบบนั้นเพราะผลึกนั้น"อินโฟโนพูดเฟแรงค์มองหน้าอินโฟโน

"ใจเย็นๆก่อนเถอะอิน......เรายังมีเรื่องที่ต้องทำอีกมาก....."เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นในหัวอินโฟโนอสูรหนุ่มถอนหายใจ

"นั้นสินะเฟ........นี่คงแค่เริ่มต้นสินะ"อินโฟโนพูดนาเซกินั้นยืนนิ่งเงียบ
lancenater สมาชิก
· #453
"ชิ ของปลอมสินะ"แลนซ์บ่น
"ว้อย ไอ้ของแบบนี้ยังจะปลอมอีก"จิมโวยวาย
"เอาน่าค่ะ อย่างน้อยพวกเราก็ไม่มีใครตายนะคะ"เรเทียบอก
เมื่อได้รับการรักษา แลนซ์ก็ไม่ปฏิเสธ เพราะถึงบอกว่าไม่รับพิษ แต่จริงๆ ก็รับน้อยกว่าเดิมนิดหน่อยเท่านั้น จริงๆก็รับไปเหมือนกัน
ขณะเดินทาง แลนซ์นึกขึ้นได้จึงลองถามริวเซียว่า"ช่วยเล่าเรื่องคุณทีครับ"
NAX99 สมาชิก
· #454
เกรฟถามมาร์คัสทันทีเลยว่า”นายจะเอาไปทำอะไรฟ่ะ!?”เพราะว่ากันตามตรง ถ้าเกิดศพโจรมันไม่ได้มีร่องรอยพิเศษหรืออะไร พวกเขาจะไม่เอาไปเด็ดขาด
“ก็...ขอเอาไปตรวจสอบนิดหน่อยนะครับ”
“อืม...งั้นก็ตามสบาย แต่อย่าลืมทำหลุมศพให้พวกเขาด้วยล่ะ”
“หลุมศพ??”
“ถึงยังไงพวกเขาก็เป็นคนและมีชีวิตเหมือนพวกเรา อย่างน้อยการตายของเขาก็เหมือนการปลดปล่อยจากบาปที่พวกเขาก่อ เราทำหลุมศพให้เขาก็ยังดี นี่เป็นธรรมเนียมของทหารของเราทุกคนนะ เดี้ยวเสร็จจากนี่ก็เริ่มกันเลย”เกรฟกล่าว

“เอาไว้ กลับไปที่เมืองก่อนล่ะกัน”เซคุโนะกล่าวกับ 2 แฝดอย่างไมตรี “ไว้ถึงเมืองก็ถามริวเซียเอาก็ละกัน เธอรู้เรื่องพวกนี้ดีกว่าตาแก่อย่างฉันอีก”

“มันก็ต้องทำอย่างนั้นอยู่แล้วไม่ใช่รึย่ะ!?”ริวเซียพูดกับเกรซ “คิดว่าไอ้พวกโจรที่มันหนีตายป่าราบ มันไปไหนกันหมดล่ะ!? อาจเป็นหัวหน้าของหัวหน้าพวกมันอีกที หรืออาจจะไปรวมกลุ่มกลายเป็นกลุ่มโจรกลุ่มใหม่ก็ได้ เราต้องจัดการจนถึงที่สุด ให้แน่ใจว่ามันจะไม่ก่อความเดือดร้อนให้กับใคร!” เธอกล่าว
“เล่าเรื่อง? เล่าอะไรฟ่ะ อัตประวัชิชีวิตส่วนตัวฉันเหรอ!? นี่ฉันมีชื่อถึงขนาดต้องมาเล่าเรื่องให้แกฟังเหรอ”ริวเซียกล่าวกับแลน ก่อนจะยื่นรูปๆหนึ่งให้ ในรูปนั้น เรียงจากซ้ายไปขวา มีเด็กผู้ชายคนหนึ่ง คู่สามีภรรยาคู่หนึ่ง ด้านหน้ามีเด็กหญิงกำลังอุ้มทารก ถัดขวามาอีกก็คือชายแก่ซึ่งก็คือคุณตาเซคุโนะ และเด็กผู้หญิงยิ้มตาขวางๆซึ่งแค่ดูก็รู้ได้เลยว่าคือริวเซียนั้นเอง
“ทำหน้าอึ้งๆอะไร คนเขาอุตส่าห์ให้ดู คนริมซ้ายสุดนั้นพี่ชายฉันเอง 2 คนนี้ก็พ่อแม่ฉัน ตรงกลางก็คือน้องสาวอีก 2 คนของฉัน ขวาก็คือฉันกับคุณตา จะให้พูดอะไรอีกล่ะ”เธอกล่าวอย่างแลดูอายๆที่เอารูปครอบครัวมาให้ชาวบ้านดู “เอาเถอะนี่มันก็รูปเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ป่านนี้ท่านพ่อ-ท่านแม่ก็คอยเฝ้าดูพวกเราจากโลกโน้นอ่ะนะ ถึงยังไงฉันก็ต้องพยายามในส่วนพวกท่าน ตอนนี้ถึงฉันจะอายุแค่ 20 แต่ก็เป็น ร้อยโทแล้วนะค่ะ พวกท่าน!! อ่ะ! นะ นี่ฉันมาพูดบ้าอะไรให้พวกแกฟังเนี่ย ลืมๆไปเถอะยะ!”ริวเซียว่าก่อนจะเดินลิ่วๆไป โดยที่เจ้าตัวนั้นลืมภาพถ่ายครอบครัวของตนไว้กับพวกแลน.....

“ท่านเซคุโนะ ท่านผู้ตรวจการมาถึงแล้วครับ!!” ทหารรายหนึ่งมาตะโกนเรียกพวกเขา
ทหารทั้ง 2 ฝ่าย ทั้งของเซคุโนะและของผู้ตรวจการได้เดินมาเผชิญหน้าต่อกัน น่าแปลกที่กองทัพของผู้ตรวจการนั้นมากกว่ากองทัพของเซคุโนะหลายเท่า เซคุโนะที่เป็นผู้บัญชาการสูงสุดได้เดินนำหน้าทัพออกมา เขายืนวันทยหัตถ์ทำความเคารพ พลันชายวัยกลางคนใส่แว่นหนาและดูน่าเลื่อมใสก็เดินออกมา
“ทหาร!! ขอทำความเคารพท่านผู้ตรวจการอายาชิ โครโนสแห่งพื้นที่ภูมิภาคบี๊กแกรนด์เมาเท่น!!”เซคุโนะสั่งพลันทหารทุกนายก็ยืนวันทยหัตถ์กันทุกนาย
“ทำได้ดีมาก ท่านเซคุโนะ ข้าประทับใจท่านจริงๆ ที่ท่านสามารถเอาชนะกองโจรนี้ที่สร้างความวุ่นวายและกังวลใจให้กับข้ามาช้านาน แถมท่านยังชนะด้วยทหารที่น้อยกว่าหลายเท่าอีกด้วย”โครโนสกล่าว
“ไม่หรอกท่าน ข้าก็แค่ชายชราในสงครามคนหนึ่งก็เท่านั้นเอง”เซคุโนะกล่าว
“แหม นั้นซินะ ข้าว่าท่านเองก็ควรจะได้เวลาที่จะไปฟักผ่อนบ้างแล้วนะ อายุท่านก็ 75 ปีแล้วนะ”
“เห็นทีจะไม่ได้ ข้าเองยังมีหลานตัวน้อยที่ต้องดูแล คอยปกป้องแทนลูกสาวและลูกเขยของข้าที่ตายจากไปเมื่อ 10 ปีก่อน ข้าพักไม่ได้หรอก”
“งั้นข้าจะช่วยให้ท่านพักอย่างสงบเอง”
“ฮะ ฮะ ฟังดูตลกดีจังเลยท่าน แต่ท่านจะช่วย....”
ปัง!!
“...ยังไง!”
“ทะ ท่านตา!!”ริวเซียตะโกนดังลั่น ทั้งเหล่าทหารและเหล่านักสู้ต่างตกตะลึงต่อภาพที่เห็น ผู้ตรวจการคนนั้นคว้าปืนขึ้นมายิงเซคุโนะ ทุกคนในกองทัพของเซคุโนะพากันช็อค ตะลึงแตกตื่น ชายชราเข่าทรุดลงไปที่พื้นและเริ่มหายใจหอบ
“ถ้าท่านชนะศึกครั้งนี้เอง รัฐบาลโลกจะต้องปูนบำเหน็จรางวัลให้ท่านเป็นผู้ตรวจการแทนข้า และข้าก็จะถูกปลดตำแหน่งออก แต่ถ้าศึกครั้งนี้ท่านแพ้และตายในสนามรบ และข้าก็กำจัดพวกโจรได้เอง รัฐบาลโลกต้องมองข้าใหม่แน่ๆ! แถมข้ายังได้ทั้งชื่อเสียงและอำนาจมากขึ้นไปอีก!!”
“ระ....ริว.....เซีย.....หนี....ไป!”
“ไม่ต้องห่วง ข้าจะเขียนกลอนสดุดีให้ท่านให้หลายๆคนได้ร้องไห้เพื่อท่านเอง”
ปังๆๆ!!
สิ้นคำพูด ผู้ตรวจการก็ทำการยิงชายชราอีก 3นัด ร่างของชายชราร่วงลงไปนอนนิ่งกับพื้น อาซาคุนะ เซคุโนะได้จากโลกนี้ไปแล้วต่อหน้าต่อตานักสู้ทุกคน
“ทะ ท่าน....ตา....ท่านตา วะ ว้าคคคคคคคคคคคคคคคค!!! แก!! ตาย!!!!”ริวเซียที่เห็นคุณตาของตัวเองถูกฆ่าอยู่ต่อหน้า เธอแทบบ้าและคลั่ง และคิดที่จะฆ่าโครโนสเพียงอย่างเดียว เหล่าทหารคนอื่นๆก็รู้สึกเช่นนั้น ทุกคนต่างวิ่งเขาไปหมายจะฆ่าศัตรูที่อยู่ตรงหน้า
“เอาละ เหล่าทหารทุกนายเอ่ย จงฆ่าพวกเขาให้หมด!!”โครโสสั่งอย่างเยือกเย็นก่อนจะเดินหลบหน้าออกไปข้างหลังทัพของเขา ปะปนกับเหล่าทหาร จนไม่มีใครเห็นหน้าอันใสซื่อ แต่จิตใจเต็มไปด้วยความโลภของเขา

สรุป
เหล่านักสู้เข้าต่อสู้กับทหารของผู้ตรวจการ (ไม่สามารถทำการเข้าไปสู้กับผู้ตรวจการได้)
Angel-is-egg สมาชิก
· #455
หลังเสร็จจากศึกที่ตำหนักขาว

"เอาล่ะ~"
"อือ..."

ออร์เนลล่าคว้าร่างของรอนนี่ขึ้นมานั่งบนหลังม้าเหล็ก"ต๊กโต"ยานพาหนะของเธอ แล้วสั่งให้รอนนี่นั้นจัดการคุมบังเหียนม้าไปทิศทางเดิมที่เธอพาเข้ามาที่นี้อย่างรวดเร็ว
"แต่...ฉันไม่เคยขี่ม้ามาก่อนเลยนะ"
"ผ่อนคลายเถอะ...เจ้านี้นะคุมง่ายมากแค่สั่งมันไปในทิศทางที่มันจะไปก็พอแล้ว"
"..."
รอนนี่ไม่กล้าขัดขืนอะไรมากนัก นอกจากยอมเป็นลูกไล่ให้ออร์เนลล่าอย่างไม่เต็มใจเท่าไรนัก
-------------------------
"รอนนี่!เจ้าหายไปไหนมา"โตตูพูดขึ้นพลางเงยหน้ามองไปบนหลังม้าที่มีออร์เนลล่านั่งอยู่ข้างหน้าและกำลังทำอะไรบางอย่างที่ดูเหมือนการร้อยเครื่องประดับ ส่วนทางด้านหลังที่กำลังกุมบังเหียนม้าอยู่นั้นคือรอนนี่...

"พอดีมีเรื่อง"คาราคาซัง"อยู่นะ ขอโทษทีนะ"รอนนี่่ยังคงอยู่ในมาดนิ่งเฉย...
โตตูนั้น ไม่ได้ว่าอะไรมากนอกจากพูดว่า"นั้นมันม้าที่มีลักษณะเหมือนม้าศึกชั้นเลิศเลยนินา"แล้วออร์เนลล่าก็ได้ชักชวนให้โตตูขึ้นมานั่งบนม้าด้วยกัน...

------------------------------
ที่กองทัพของเซคุโนะ

หลังจากที่ 3 หน่อเดินทางตามกองทัพโดยต๊กโตมาถึงที่ รวมทั้งได้เห็นเหตุการ์ณจราจลครั้งใหญ่ยิ่งของเหล่าทหาร2ฝ่ายเข้าห้ำหั่นกัน โตตูนั้นรีบออกตัวเข้าไปสู้กับทหารฝ่ายโครโนสด้วยขวานเล่มเดียว แต่ด้วยพละกำลังที่มีมากของเธอนั้นทำให้มันกลายเป็นขวานทรงพลัง จนฝ่ายทหารโครโนสบางคนถึงกับวิ่งหนีเธอแทนที่จะตั้งรับการโจมตีของเธอด้วยซ้ำ...

ทางด้านออร์เนลล่านั้นได้ชวนรอนนี่พูดคุยอะไรเล็กน้อยที่จุดลับสายตา ดูเหมือนว่าเจ้าตัว(รอนี่)ไม่มีท่าทีห่วงคนรักมากนัก...

"นายได้กินวิญญาณของเจ้าหัวหน้ากองโจรนั้นไหม?"
"ไม่...กินไม่ลง ฉันไม่ชอบพวกวิญญาณเจ้าสำอางค์นะ"
"เอ๋?~อย่างนั้นเหรอ?~"ออร์เนลล่าพูดประกอบกับการทำเครื่องประดับบางอย่างที่ดูคล้ายกับกำไลข้อมือ...

สรุป
โตตูเข้าสู้กับกลุมทหารฝ่ายโครโนส
lancenater สมาชิก
· #456
"อ...อะไรกัน"แลนซ์ช็อกกับการที่มีคนตายอีกคน เครื่องประดับส่องแสงสีแดงออกมา
"โอ้ววววว!!!!!!"แลนซ์ฆ่าฟันพวกมันอย่างบ้าคลั่ง เขาวิ่งเข้าไปหวังฆ่าไอ้เจ้าบ้านั่น แต่ว่าไม่สามารถทำได้ คนขวางเขามากไป เขาจึงฟันพวกมันอย่างไร้ความปราณี
"จิม! ยิงเรลกัน!"แลนซ์สั่ง
"แต่..."จิมไม่ค่อยอยากฆ่าคนแบบป่าเถื่อนเท่าไร
"ยิงซะ!"จิมทำอะไรไม่ได้นอกจากชาร์จเรลกันแล้วยิง พวกมันตายไปมาก
"จำไว้! แกต้องตายแบบหมูโสโครก! แกฆ่าคนเพื่อชื่อเสียงล้วนๆ อภัยไม่ได้!"แลนซ์ตะโกนประกาศกร้าว ตาแลนซ์เริ่มแดงก่ำ
แต่เครื่องประดับเริ่มส่องแสงสีน้ำเงิน และแลนซ์ก็หายคลั่ง
แต่เรเทียยังไม่มั่่นใจจึงร่ายเวทย์ขังแลนซ์ไว้ก่อน แล้วร่ายคลึ่นพลังที่ไม่อันตรายนักกระแทกทหาร ส่วนจิมฟันพวกมันแค่ไม่ถึงตาย
FroZen สมาชิก
· #457
โซวไวซอร์ไม่รู้จะช่วยริวเซียยังไงดี ถึงจะให้ยั้งใจเย็นก็ไม่ได้
เพราะทหารพวกนี้ก็จะมาฆ่าพวกเราเหมือนกัน ซอร์จึงยิงเล็งไปข้างหน้าก่อน


ส่วนโซเดเนียนั้นยังคงอยู่ที่เดิมจากตอนที่แล้ว ก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะหลงทาง
เลยนั่งคิด พอคิดไปมาสักพักก็นึกถึงใครบางคนขึ้นมา
"คุณตัวจิ๋วค่ะ" โซเดเนียพูดกับความว่างเปล่า "อยู่รึเปล่าค่ะ?"

"อยู่ครับ มีอะไรหรอครับคุณโซเดเนีย" เสียงพูดผ่านจากความว่างเปล่าขึ้นมา
เทลตัวจิ๋วปรากฏกายต่อหน้าปีศาจสาวผมแดง

"ช่วยพากลับไปที่มิติหน่อยได้ไหมค่ะ ตอนนี้หลงทางอะค่ะ" สาวผมแดงพูดอย่างเหนื่อยๆ
หลังจากพยายามใช้"เวท"ของเธอมาแล้วหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ
"รับทราบครับ เดี๋ยวจะพาไปเดี๋ยวนี้ละ" เทลพูดขึ้น

==========================================

โซเดเนียกลับไปยังที่มิติโดยเทลเป็นคนพาไป
zeya สมาชิก
· #458
"เกลียดชะมัดคนประเภทนี้"นาเซกิพูดพลางจับคาตานะคู่ในท่าที่ถนัดที่สุด อินโฟโนใช้เรเปียเข้าจัดการกับเหล่าทหาร เฟแรงค์ใช้ร่างเสือดำเข้าขยำ้ทหารที่เข้ามาทำร้ายมันอย่างป่าเถื่อน

"พวกแก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"เสียงเฟแรงค์ดังขึ้นในหัวของอินโฟโนนั้นเ้ป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความเครียดแค้นคนเห็นแก่ตัวพวกนั้น อินโฟโนนั้นตวัดเรเปียเข้าใส่เหล่าทหารของโครโสอย่างรวดเร็วนาเซกินั้นตวัดคาตานะคู่เข้าใส่พวกทหารเหล่านั้น
maid guy สมาชิก
· #459
ก่อนการต่อสู้กับทหารเลว

มาร์คัสได้แยกจากกลุ่มออกมาคนเดียว เขาอัญเชิญโกเล็มดินขนาดเล็กเพื่อที่จะทำหลุมและขุดหลุมให้กับพวกโจรนับร้อยรายโดยที่ไม่มีใครเห็นและได้ใช้หุ่นเชิดลากศพมารวมๆกันไว้และเขาร่ายเวทบางอย่างร่างกายของเหยื่อทุกคนได้ถูกย่อลงจนกลายเป็นชิ้นเนื้อและเขาได้บรรจุลงในถุง

"พวกโจรชั่วไม่มีค่าพอที่จะนอนอย่างสงบหรอก"เขาพูดพร้อมกับใช้โกเล็มกลบหลุมเปล่าและใช้ไวสเวิลบินไปสมทบ

________________________________________________________________________________________________________________________________________

ปะทะกับกองทหาร

"แก"เกรซนั้นตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ภาพของคนที่ตายในกองเพลิงได้แล่นเข้ามาในหัวของเธอ ภาพของหมู่บ้านที่ถุกเผาทำลาย ภาพของคนที่ถุกเหล่าปีศาจในคราบมนุษย์และโจรที่เป็นอมนุษย์สังหารตนและภาพของมังกรร้ายสีดำที่กำลังกลืนกินพ่อของตน

"เปิดโหมดดาบวารี"เธอพูดก่อนที่จะใช้คลื่นซัดใส่เหล่าทหาร พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันถึงได้ใช้น้ำขนาดนี้

"เอาระเบิดสายฟ้าไปกินซะ"เคย์ที่โยนระเบิดใส่พวกทหารเลว พวกทหารคิดว่าระเบิดนั้นเป็นระเบิดธรรมดา แต่เมื่อได้ระเบิดกลับทำให้ร่างของเขาถุกเผาไหม้เป็นจุลไปหลายสิบคน

"หนอยพวกแก"คิดได้ขโมนดาบหลังจากการรบเขานั้นได้หยิบหน้าไม้ขนาดจิ๋วออกมาซัดกับพวกทหารแต่ถึงงกระนั้นพวกเขานั้นก็เหมือนทั้งป้องกันและถอยห่างจากมาร์คัส

"กายหยาบประสานกายจิต กายจิตประสานกายหยาบ ข้าขอเลือกใช้ธาตุไฟ"เขาร่ายเวทและได้แปลงกายอีกครั้งแต่เพราะคราวนี้เขาได้เปลี่ยนร่างกายให้ใหญ่โตกว่าสี่พร้อมเสื้อผ้าที่ขยายตามตัว ร่างกายของเขานั้นได้เปลี่ยนเป็นสีแดงราวกับเลือด กรงเล็บและหางงอกออกมา ส่วนหัวนั้นเริ่มเปลี่ยนไปจนคล้ายกับมังกร

"รับไป Fire Ball"เขาทำการเผาร่างของทหารให้กลายเป็นจุลในทันที
NAX99 สมาชิก
· #460
หลังจากที่เหล่านักสู้สู้กับเหล่าทหารของผู้ตรวจการไปได้ซักพัก
อาการบาดเจ็บและการเหนี่อยล้าจากการต่อสู้กับอากิล่า จำนวนทหารที่มีมากมาย การใช้พลังและเวทย์อย่างสิ้นเปลืองจนหมดแรงอย่างรวดเร็ว อาวุธเริ่มน้อย พลังเวทย์เริ่มอ่อนแรง การแก้ทางเวทของเหล่านักเวทต่างๆ ทำให้เหล่านักสู้เริ่มเสียเปรียบ
พวกเขาถูกดันตัวเองให้ชิดกับขอบหน้าผา ถึงแม้ว่าพวกเขาจะฆ่าทหารไปมากแล้วก็ตามที แต่จำนวนที่พวกมันถาโถมเข้ามานั้นก็เหมือนไม่ลดลงไปเลย
หนำซ้ำ พวกมันยังอึดและก็เก่งมากขึ้น เพราะเริ่มเดาการโจมตีของแต่ละคนได้
“ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ตายกันหมดแน่!”เกรฟคิดภายในใจ ถึงตาของเขาจะมองไม่เห็น แต่เขาก็รู้ได้ว่า เหล่านักสู้เริ่มเหนื่อยหอบ ริวเซียที่ทั้งคลั่งและเสียใจจนจะเสียสติ และทหารของเขาที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่คน หากสู้ต่อไปได้ตายกันหมด
“ฮึก ฮึก พวกแก! พวกแก! ต้องชดใช้!!”ริวเซียที่ได้รับบาดเจ็บที่เอวและตรงขา แผลของเธอแม้ไม่ลึก แต่ก็ได้แผลเยอะเหมือนกันเริ่มกล่าวอย่างโกรธแค้น น้ำตาของเธอที่ไหลลงมาล้างเลือดที่ติดหน้าทำให้เห็นว่าเธอร้องไห้เป็นสายเลือด เกรฟเดินเข้ามาหาเธอ จับไหล่สองข้างของเธอไว้แน่น
“ริวเซีย พอเถอะ พวกเราเอาชนะพวกมันตอนนี้ไม่ได้หรอก”เกรฟกล่าวอย่างสงบ
“จะให้ฉันยอมแพ้งั้นเหรอ!!”เธอกล่าวอย่างเกี้ยวกราด
“ไม่หรอก หนีไปซะ....ที่นี่ฉันจะจัดการเอง พวกเธอก็ไปด้วยล่ะ”เขาหันไปบอกกับเหล่านักสู้
“ไม่ พวกเราไม่หนี นอกจากคุณตาเซคุโนะแล้ว ถ้าต้องเสียคุณไปอีก ผมไม่ยอม!!”แลนกล่าวกับเขา
“จะบ้าเหรอ!! ของพรรค์นั้นฉันไม่เอาเด็ดขาด อย่างน้อยฉันก็ขอสู้จนตายพร้อมพวกนายยังจะดีกว่า!!”ริวเซียกล่าว

“......ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้แฮะ”เกรฟกล่าวก่อนจะใช้เคียวของเขาตวาดพื้น ตัดส่วนปลายของหน้าผาให้ตกลงไปข้างล่าง
“กะ เกรฟ!!”
“คุณเกรฟ!!”
“นึกให้ดีๆซิ ริวเซีย เธอยังมีพี่ชายและน้องสาวอีก 2 คนที่รอคอยเธออยู่นะ เธอต้องมีชีวิตต่อไปเพื่อกลับไปหาพวกเขา ลาก่อน ริวเซีย ลาก่อนทุกๆคน...”เกรฟกล่าวก่อนจะเดินเข้าไปหาศัตรู
“พวกนายพร้อมที่จะตายพร้อมกับฉันรึเปล่า!!”เขาพูดกับทหารอีกไม่กี่นายที่ยังเหลือรอดอยู่
“ครับ/ค่ะ!!”
“ดี!! ถ้างั้น ลุย!! เพื่อไทม์ซิส!!”และเกรฟก็ถือเคียวสีดำของเขาพุ่งเข้าไปสู้พร้อมกับเหล่าทหารที่เหลืออยู่ “ขอโทษนะ ริวเซีย ถึงเธอจะมองฉันเป็นแค่เพื่อนและไม่เคยคิดที่จะสนใจฉัน และถึงฉันจะได้แต่แอบมองเธอ และไม่ได้พูดมันออกมาตรงๆ แต่ฉัน...ก็รักเธอนะ” ชะตากรรมของเกรฟนั้น เหล่านักสู้นั้นรู้ดี.....
“เกรฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ!!!!”ริวเซียร้องตะโกนออกมา และภาพของเหล่านักสู้และริวเซียก็หายดำมืดไป

เมื่อเหล่านักสู้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาก็พบว่าตนนอนอยู่บนพื้นสีขาวๆ ทิวทัศน์รอบๆนั้นเป็นหมู่ดาวต่างๆในตอนกลางคืน
“ที่นี่ ที่ไหน”นาเซกิพูดขึ้นมา
“ฟื้นขึ้นมาแล้วเหรอ”เหล่านักสู้มองไปที่ต้นเสียง ก็พบเกียงเซ็นกำลังยืนอยู่ ในมือของเขากำลังหมุนนาฬิกาทรายอยู่
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น”อินโฟโนถาม
“หลังจากที่พวกคุณตกลงไปในเหว ผมได้ทำการวารป์พวกคุณให้เข้ามาในมิติแห่งนี้ก่อนนะ”เขากล่าว
“นี่พวกเราทำไม่สำเร็จงั้นเหรอ”
“ไม่หรอกครับ นี่คือบทนำของเนื้อเรื่องทั้งหมด ซึ่งสิ่งที่พวกคุณได้ทำลงนั้น ถือว่าพยายามได้ดีที่สุดแล้ว ซักวันมันคงแสดงผลออกมาให้คุณเอง
“บทนำ?”เฟแรงค์สงสัยในใจ แต่เพราะพลังของเกียงเซ้น ทำให้ทุกคนรู้ว่าเขาอยากจะพูดอะไร
“ใช่ หลังจากที่อาซาคุนะ เซคุโนะ และเกรฟ แกรนคอนส์ตายไปในสนามรบอาซาคุนะ ริวเซียที่ได้ตกลงไปในเหวนั้น เนื่องจากด้านล่างนั้นเป็นแม่น้ำ เธอจึงรอดมาได้ แต่ว่า....”พลันเกียงเซ็นก็สร้างจอภาพมอริเตอร์ขึ้นมาให้ทุกคนได้เห็น ในภาพนั้นคือริวเซียที่พยายามตะเกียกตะกายขึ้นฝั่ง ด้วยสภาพร่างกายที่สะบัดสะบอม บาดเจ็บทั้งตัว เมื่อขึ้นฝั่งมาได้ เธอยังคงร้องไห้และเสียใจกับการตายของเซคุโนะและเกรฟ

“ทะ ท่านตา...ฮึก ฮึก ...เกรฟ.....ฮึก ฮึก....ทุกๆคน...ว้าคคคคคคคคคคคคค!!!”เธอนั่งร้องไห้ จนกระทั่งความคิดหนึ่งได้เข้ามาในสมองเธอ
“ต้องฆ่า! ต้องฆ่าไอ้เจ้าหมอนั้น!! ฉันต้องฆ่ามันให้ได้!!”เธอกล่าวอย่างโกรธแค้นเป็นอย่างมาก
“ใช่ เธอต้องฆ่าเขา ไม่ใช่แค่เจ้าผู้ตรวจการนั้น เจ้าพวกรัฐบาลโลกด้วย ที่ทำให้พวกของคุณและคุณต้องเป็นอย่างนี้””เสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น เสียงของเขาฟังดูอ่อนนุ่ม แต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย หน้าของเขานั้นอยู่ในมุมบอดพอดี พวกนักสู้จึงมองไม่เห็น
“นายเป็นใคร!!”
“ผมก็คือผู้ช่วยเหลือยังไงล่ะ!? อยากฆ่าผมก็จะช่วย อยากทำลายผมก็จะช่วย อยากปล้นผมก็จะช่วย ผมพร้อมที่จช่วยเหลือคนแบบคุณทุกเมื่อ แต่ก่อนอื่นทานนี่ก่อนซิครับ”เขาว่าก่อนจะยื่นยาอะไรบางอย่างให้ริวเซีย
“นั้นมันอะไรนะ”จิมถามอย่างสงสัย
“ยาเสพติดไง”เกียงเซ็นตอบทันที
“ยาเสพติด!!”2ฝาแฝดคิด-เคย์หันมามองหน้ากันก่อนจะพูดพร้อมกัน

“อย่านะครับ คุณริวเซีย!! อย่ากินมัน!!”แลนพูดขึ้น เสียงของแลนนั้นส่งไปไม่ถึง และถึงจะส่งถึงความสิ้นหวังและความแค้นก็คงอบงำเธอหมดแล้ว ริวเซียหยิบมันขึ้นมากิน หลังจากกินได้ซักพัก....
“เอาล่ะครับ เชิญหัวเราะได้เลย ปลดปล่อยสิ่งที่คอยเป็นตัวถ่วงอิสระของคุณ และทำในสิ่งที่อยากทำ อยากฆ่าก็ฆ่า อยากปล้นก็ปล้น อยากทำลายก็ทำลายซะให้หมด”ชายหนุ่มยิ่งยุเธอ ก่อนที่ริวเซียจะค่อยๆหัวเราะ
“ฮะ ฮะ.....ฮะ ฮะ......... ฮ่ะ ฮะ ฮะ ฮ่ะ.....ฮ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่าฮ่า!!!”เธอหัวเราะอย่างคนเสียสติ เกียงเซ็นปิดภาพทันที
“มันอาจจะทำให้บางคนรับไม่ได้ เพราะฉะนั้นผมขอปิดภาพเพียงเท่านี้นะครับ”เขากล่าว ทุกทั้งห้องนั้นเงียบสนิทจนเกียงเซ็นพูดอีกที “ภารกิจในคราวนี้ของพวกคุณก็คือจงหยุดยั้งอาซาคุนะ ริวเซีย และนำเธอกลับไปสู่ทางสว่าง! ผมจะส่งพวกคุณไปยังกาลเวลาปัจจุบันที่เหล่ารัฐบาลโลกประสบกับปัญหา 12 จักรพรรดิ และ ณ ที่นั้นผมได้เตรียมผู้ช่วยที่เชื่อใจได้ของโลกนั้นเอาไว้แล้ว”

“แต่พวกคุณสภาพร่างกายคงยังไม่พร้อม และยังช็อคจากการตายของพวกเขา เพราะฉะนั้นผมจะให้พวกคุณวารป์กลับไปหาพวกพ้องของคุณที่โลกของเทลได้ หรือพวกคุณจะนั่งพูดคุยปรึกษาอะไรก็ได้ เพราะการจะข้ามเวลาไปยังเวลาที่กำหนดนั้น ก็กินเวลาเอาเหมือนกัน”
สรุป
เกรฟได้ตายในสนามรบ ริวเซียได้ถูกความสิ้นหวัง ความแค้นและยาเสพติดเข้าครอบงำ
ตอนนี้ให้เหล่านักสู้สามารถไปที่โลกของเทล หรือพูดคุยปรึกษาวางแผนอะไรกันได้ ใช้เวลา 3 คอมเม้น


สรุปเนื้อเรื่อง
เหล่านักสู้ได้เดินทางเข้ามายังไทม์ซิสเมื่อ 3 ปีก่อน ณ ที่แห่งนี้ได้เกิดสงครามระหว่างทหารและโจรขึ้น ทัพของเซคุโนะได้รับชัยชนะ แต่ทว่าเขากลับถูกทรยศจากผู้ตรวจการเพราะความโลภ เซคุโนะ และเกรฟได้ตายในสงคราม เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ริวเซียเปลี่ยนไปและเมื่อเจอกับฤทธิ์ของยาเสพติด นั้นทำให้เธอเสียสติและคิดที่จะล้างแค้นและฆ่าทำลายรัฐบาลโลก ซึ่งเหล่านักสู้ต้องเดินทางไปยังช่วงที่ 12 จักรพรรดิได้มาเป็นศัตรูกับรัฐบาล และต้องหยุดยั้งริวเซียและปกป้องพี่น้องตระกูลอาซาคุนะเอาไว้ให้ได้