LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 77 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #401
ชายปริศนาเลือกที่จะไปที่ทัพของเริวเซียโดนการแฝงตัวไปโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว(เขาจะโผล่มาอีกทีตอนต่อสู้ในสนามรบ)

หากใครไปยุ่งเขาจะหายไปอย่างไร้ร่องรอยด้วยระเบิดควัน
NAX99 สมาชิก
· #402
หลังจากที่เหล่านักสู้ในสนามรบสู้กับเหล่ากองโจรมาได้ซักพัก ริวเซียก็ได้ทำการสั่ง
“ถอยทัพ!!”เธอสั่ง มีทหารรายหนึ่งทำการเป่าแตรเพื่อเป็นสัญญาณ เสีงแตรนั้นดังสนั่นไปทั่วจนเกรฟที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งได้ยิน
“มาแล้ว!”เกรฟพูด
“เอ๊ะ ทำไมผมไม่ได้ยินอะไรเลย”นาเซกิพูด
“ฉันตาบอดอย่างนี้ จมูกกับหูฉันเลยดีกว่าใครเพื่อนอ่ะนะ”เขาว่า”แต่พวกเราก็ต้องรอสักพักให้พวกโจรพวกนั้นมันออกห่างจากค่ายไปอีกไกลหน่อย”

“ตามไป! ตามไป!! ไอ้พวกทหารพวกนี้มีน้ำยาแค่นี้แหละ ตามไปอย่าให้พวกมันหนีไปได้!! ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า”ทัพทหารของริวเซียที่วิ่งเข้ามาในป่ากำลังถูกพวกองโจรนั้นวิ่งไล่ตามมาติดๆ
“ทำไม ไอ้โจรพวกนี้มันวิ่งไวกันจัง!”ริวเซียบ่น
“คงเป็นโจรวิ่งราวกระมั่ง”จิมกล่าว
“ใช้เวลาเล่นมุขไหม!!”ริวเซียด่าทันที “เอาล่ะ ตรงนี้น่าจะไกลพอแล้ว! ทุกคนออกมากันได้แล้ว!!”เธอว่าก่อนที่ทัพทหารหลักหรือทัพของเซคุโนะจะโผล่ออกมา
“แย่ล่ะซิ! นี่มันกับดัก!!”
“เอาล่ะ วันนี้ของพวกแกจบลงแล้ว”ริวเซียกล่าว พลันด้านหลังของทัพกองโจร พวกต้นไม้ก็พากันล้มเพื่อปินกั้นทางหนีของพวกโจร
“ไอ้พวกทหารขี้ขลาด!!”พวกโจรด่า
“เขาเรียกว่ามีหลัการเว้ย!!”ริวเซียตอกกลับ ก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะเข้าตะลุมบอลกับพวกกองโจร

“เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว พวกนายกระโดดกันสูงพอรึเปล่า หรือว่าวิ่งไต่กำแพงได้ไหม?"เกรฟถาม เหล่านักสู้พาทำหน้างงๆ
"ถ้างั้น พวกนายก็หาวิธีมากันเองล่ะ ฉันจะรอที่ห้องของหัวหน้าใหญ่"เกรฟว่าก่อนจะใช้พลังแรงโน้มถ่วงที่เท้าค้ำยัน และวิ่งไต่กำแพงขึ้นไป
"ระวังด้วยล่ะ! อาจมีพวกโจรอะไรพวกนี้เหลือประปราย อย่าให้ถูกจับได้ล่ะ"เขาตะโกนเตือนออกมา ขณะที่เขาสิ่งไปถึงยอดกำแพงแล้ว

สรุป
กลุ่มเกรฟให้หาวิธีขึ้นกำแพง และลอบเข้าไปห้องของหัวหน้าใหญ่ให้ได้
กลุ่มริวเซียขอให้จัดการกับกลุ่มของกองโจรก่อน
maid guy สมาชิก
· #403
ชายปริศนาเริ่มจากการออกมาจากกลุ่มเขาตรงไปต่อยใส่พวกโจรก่อนเลยทันทีจนสลบในหมัดเดียว

"แก"ลูกสมุนอีกสองสามคนนั้นตรงไปหาชายผ้าคลุมนั้นกลับจับทุ่มพร้อมถอดข้อต่อและหลบการโจมตีพร้อมตีเข่าใส่อีกรายและกระโดดเตะใส่คนที่สาม

"พวกแกจงยอมแพ้ไปซะก่อนที่จะเจ็บตัวมากกว่านี้"เขาเตือน
lancenater สมาชิก
· #404
"เหอะ เตรียมตายได้เลย"แลนซ์แสยะยิ้ม เครื่องประดับส่องแสงสีแดงออกมา และตวัดคาตานะเป็นวงกว้างโจมตีใส่จนพวกมันกระจาย แต่อยู่ดีๆก็มีศัตรูมาด้านหลัง
เฟี้ยว!
พลาสม่าคัตเตอร์ถูกยิงใส่จนมันขาดครึ่งท่อน
"นั่นมัน...อะไร"ริวเซียตกใจกับมัน
"เวรแล้วครับพี่น้อง ดันเอาของแปลกๆมาใช้ที่นี่ซะได้"
แต่เรเทียที่กำลังร่ายเวทย์หยุดการเคลื่อนไหว(ไม่อยากฆ่าคน)ก็บอก
"เวทย์มนตร์เฉยๆค่ะ! แค่เวทย์มนตร์จริงๆ!"เรเทียแก้ต่างให้(ไม่งั้นเรื่องวุ่นแน่)
จิมฟาดดาบใบกว้างอย่างดุดัน และรวดเร็ว
maid guy สมาชิก
· #405
ชายปริศนานั้นพุ่งไปช่วยแลนซ์โดยที่ตนเองนั้นกลับตกอยู่กลางวงล้อมแทนโจรนายหนึ่งพยายามฟันมี่ต้นคอของเขา

เคร้ง!

ที่ต้ขคอของเขานั้นมีกิ้งก่าประหลาดที่เป็นโลหะทั้งตัวกันที่ลำคอของเขาไว้ และมันก็พุ่งเข้าไปกัดคอชของชายที่พยายามฟันเขา

"พยายามเตือนแล้วนะ"เขาพูดอย่างเย็นชาและมีทหารอีกนายหนึ่งหมายจะฟันเขา

"ไอรอล"เขาเรียกชื่อสัตว์เลี้ยงของเขา มันเกาะแขนขวาของเขาเหมือนกับกระรอก
"คาฟต้า"กิ้งก่าเหล็กได้กลายเป็นดาบติดแขนเขาได้ใช้มันตัดคอโจรและมีอีกสองคนได้พุ่งมาหาเขา
"ซาลาแมนเดอร์"เขาพูดพร้อมชูแขนซ้ายมีกิ้งก่าสีแดงโผล่ออกมาและเผาทหารทั้งเป็น

"ไวร์เวิส กางปีก"เขาพูดเบาๆและมีปีกค้างคาวขนาดใหญุผุดขึ้นกลางหลังและบินขึ้นบนฟ้า เขามองเหล่าทหารที่พากันมึนงงเพราะไม่มีใครเห็นว่าปีกนั้นเป็นของกิ้งก่าสีเหลืองๆที่มีปีกของเขา

"พวกแกจงยอมแพ้ก่อนที่จะโดยฆ่าไปมากกว่านี้"เขาเตือนอีกครั้ง

มีกลุ่มคนอีกสามคนได้มองเห็นชายที่เป็นหัวหน้าของตนกางปีก พวกเขาได้ออกมาจากที่ซ่อนและพูดว่า"ตอนนี้เราได้สัญญาณจากมาร์คัสเสียที ได้เวลาลุยแล้ว"


ทหารที่กำลังถอยกลับมาที่ฐานของตน พวกเขาเห็นนักรบที่ใส่ชุดเกราะสีฟ้ายืนขวางอยู่ พวกเขากรูกันเขามาโดยไม่รู้ว่าชะตากำลังขาด

ฉับ

ดาบขนาดยักษ์ได้ฟันพวกเขาขาดเป็นเสี่ยงๆ เมื่อเจาตัวถอดหมวกออกพวกเขาตกใจเพราะว่าเป็นหญิงสาวผมสีฟ้าที่พกดาบใหญ่เกินตัว หน้าอกที่ใหญ่ของหลอนนั้นโดนเกราะบังเกือบมิด ที่เอ็วนั้นเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับต้นขาที่โชว์สัดส่วนเพื่อความคล่องตัวในการเคลื่อนไหว

เกรซคนนี้จะเป็นผู้ที่รบกับพวกนายเอง"เธอพูดพร้อมทั้งควงดาบ

ที่ป้อมนั้นพวกทหารบางคนที่พยายามปีนได้เห็นชายสองคนที่มาใหม่ พวกเขานั้นสาละวนกับเครื่องมือบางอย่าง ซึ่งชายคนแรกนั้นใส่แว่นตาและอีกคนโพกผ้าไว้ที่หัว

"คิดว่าจะใช้ได้ไหม"
"เออ"

ชายทั้งสองคนนั้นใช้หน้าไม้ยิงขึ้นไป ที่เอ็วมีเครื่องมอบางอย่างที่มีเชือกผุกไว้ พอลูกดอกไปถึงกำแพงพวกเขานั้นได้ใช้เครื่องมือดึงเชือกให้ขึ้นไปยังบนตึก

"ฉันบอกแล้วไงเจ้าคิดว่า เจ้าเครื่องนี้ใช้ได้"เจ้าคนที่ใส่แว่นทัก
"ฉันก้ไม่เชื่อจนกว่าจะเห็นว่าใช้ได้จริงว่ะเคย์ แกนี้นักประดิษฐ์จริงๆ"เจ้าคนโพกหัวพูด แต่ทั้งสองเจอทหาร

"ลองนี่หน่อยไหม"เคย์หรือนายแว่นเอาระเบิดโยนใส่ เมื่อระเบิดออกมาแล้วมันกลับเป็นแสงสว่างและชายที่ชื่อว่าคิดนั้นได้ขโมยกุญแจป้อมทันที เขารีบไปที่ประตูและไขทันที

"เสร็จโจร"คิดได้พูดขึ้น
"ก็แกมันโจรนี่หว่า"เคย์แซว
Angel-is-egg สมาชิก
· #406
ทางด้านรอนนี่กับโตตูนั้นได้เลือกที่จะเข้าฝ่ายทัพกับริวเซีย

"รอนนี่ ผู้หญิงที่มากับเราเมื่อครู่หายไปไหนแล้วล่ะ"
"ออร์เนลล่า เหรอ...ไม่รู้ซิ"รอนนี่พูดอย่างไม่ได้สนใจอะไรเธอมากนัก...

--------------------------------

บทสงคราม

รอนนี่นั้นกำลังไล่ฟาดฟันศัตรูด้วยท่าโจมตีธรรมดาๆส่วนทางด้านโตตูนั้นเลือกที่จะโจมตีจากมุมสูง(ต้นไม้) โดยใช้ธนู

"ไง..."เสียงๆหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับตัวเจ้าของเสียงที่โผล่ออกมาตะบบเข้ากลางหลังของแม่สาวหัวหมาป่า
"อ่ะ!?"ไม่ทันจะได้พูดอะไร ออร์เนลล่าก็กระโดดลงกลางสมรภูมิพร้อมกับใบพายมีดจำนวนมากแล้วเริ่มเข้าห่ำหั่นฝ่ายศัตรู จนร่างของพวกศัตรูนั้นแหลกเละไม่เป็นชิ้นดี
(นึกถึงผลสตอร์เบอร์รี่ที่ถูกโยนเข้าเครื่องปั่น)
zeya สมาชิก
· #407
นาเซกิถอนหายใจเซ็งๆเพราะดาร์คเนสมากวนประสาทเขานั้นเองเด็กหนุ่มผมขาวถอนหายใจในขณะที่มองอินโฟโนเรียกอีกปีกออกมาเพื่อบินขึ้นฟ้า เฟแรงค์นั้นกลายเป็นเหยี่ยวสีดำพุ่งทะยานขึ้นไปตามอินโฟโน

"งั้นก็ใช้วิธีนี้ละ"นาเซกิพูดกับตัวเองแล้วเอาดาบเสียบกับกำแพงแล้วใช้ปีนกำแพงขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
FroZen สมาชิก
· #408
ขอแต่งตัดหน่อยๆนะ เพื่อความรวดเร็ว

===============================
โซเดเนียเข้ากับกลุ่มริวเซีย
โซวไวซอร์เข้ากลุ่มเกรฟที่ลอบโจมตี

================================

เมื่อโซเดเนียเห็นกองโจรก็พุ่งเข้าไปโจมตี เมื่อกองโจรคนหนึ่งโดนโจมตีเข้าก็กลิ้งไปไกลหลายเมตร
แต่เธอรู้สึกไม่มันเท่าไร เพราะกองโจรมันเปราะไปหน่อย แต่ยังดีที่มีเยอะ ไม่งั้นคงเบื่อไปนานแล้ว

ส่วนโซวไวซอร์ที่เห็นกำแพงเบื้องหน้าและหาวิธีกันก็ยิ้มเงียบๆ นี่ทำให้เขานึกถึงตอนไปทำภารกิจกับริรินเลยแฮะ
เมื่อมองไปข้างๆก็เห็นหนุ่มผมขาวใช้ดาบปีนขึ้นก็หัวเราะ ไม่นึกว่าจะใช้มีธีเดียวกับตัวเอง
โซวไวซอร์หยิบมีดคู่ใจที่ใช้เมื่อนานมาแล้วขึ้นมาในมือ เสร็จแล้วก็ลองแทงเข้าไปในกำแพงก็พบว่าพอเข้าไปได้บ้าง
ซอร์ดันตัวเองขึ้นไปพร้อมกับออกแรงวิ่งขึ้นกำแพง เพื่อก้าวไปได้สองสามก้าวก็ปักมีดเข้าไปใหม่แล้วดันตัวอีกที

เขาทำแบบนี้ไปเรื่อยๆจนถึงด้านบนของกำแพงในที่สุด


================================================

Edit:
และเมื่อเห็นสองตำหนัก และตำหนักทั้งสองอันก็ใหญ่พอๆกัน
เขาลองโยนเหรียญติดตัวขึ้นมาในมือ ซึ่งมาจากโลกของเขา
เพื่อเสี่ยงทายดู ถ้ามันออกหัวจะไปซ้าย ถ้าออกก้อย มันก็จะไปขวา

ผลออกมาคือออกก้อยนั่นเอง ดังนั้นโซวไวซอร์จึงเลือกที่จะไปตำหนักขวา
NAX99 สมาชิก
· #409
(ส่วนของริวเซีย)
"ยอมแพ้งั้นเหรอ!! ถ้าจะต้องก้มให้กับทหารหน้าโง่อย่างพวกแก สู้กันให้ตายกันไปข้างดีกว่า!!"โจรตัวใหญ่รายหนึ่งพูด
"เฮ้ย ไม่ดีมั้ง ไอ้พวกนี้มีพวกที่ท่าทางแข็งแกร่งเกินจะเป็นคนนะเฮ้ย น่ากลัวชะมัดหนีก่อนเหอะ"โจรกลุ่มหนึ่งพูด
"ไอ้ขี้ขลาด!! กะอีแค่มีตัวแปลกๆเก่งๆหน่อยโผล่ออกมา ทำเป็นกลัว พวกเรามีพวกเยอะกว่าเห็นๆ จะไปกลัวอะไร!"โจรหน้าเถื่อนคนหนึ่งพูด พวกกลุ่มโจรต่างเริ่มกังวลและแตกแยกกัน บางคนยังพร้อมที่จะสู้ ส่วนคนที่กลัวนั้นก็เริ่มไม่อยากสู้ และเริ่มพากันหนีหายออกไป
แต่ส่วนใหญ่นั้นยังคงตั้งหลักและต่อสู้กับพวกทหาร

ริวเซียเมื่อเห็นแลนด์กับเรเทียพยายามปกปิดอาวุธก็งงซะพัก ก่อนจะเข้าใจว่ามันคืออะไร "อ่อ ที่แท้ก็ปืนที่พวกนักรบภาคเหนือมันชอบใช้กันนี่เอง นึกว่าอะไร พวกนายคงเห็นคนที่นี่เขาไม่ใช้พวกปงปืนก็เลยเข้าใจผิดคิดว่ามันแปลกซินะ จะใช้ก็ใช้ไปซิ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก"เธอว่าก่อนจะกลับเข้าไปต่อสู้กับพวกกลุ่มโจรต่อด้วยดาบคู่ธาตุน้ำแข็ง
"ว่าแต่ ไอ้หมอนั้นมีพลังธาตุเหล็กกับธาตุไฟงั้นเหรอ สายธาตุนี้ไม่ใช่สายบินนี่ อืม ช่างมันเถอะ คิดไปก็ปวดหัวเปล่า"เธอบ่นถึงคนที่ชื่อมาร์คัสที่ตะโกนกู้ก้อง พลันก็มีโจรรายหนึ่งง้างดาบมาฟันเธอ แต่พลันก็มีไฟลุกท่วมตัวเขา
"อย่าประมาทซิ ริวเซีย ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง สนามรบก็เป็นที่ที่ไม่ควรประมาทอย่างยิ่ง"ชายชราเซคุโนะที่ถือคทาใช้เวทย์ไฟจัดการกับโจรพูดสั่งสอนริวเซีย
"ขะ ขอโทษค่ะ ท่านตา"เธอกล่าวอย่างสำนึกผิด
"เข้าใจก็ดีแล้วล่ะ"ว่าเสร็จเขาก็ใช้เวทลมกับเวทไฟเพื่อสร้างพายุเพลิงขนาดใหญ่

(กลุ่มเกรฟ)
เมื่อพวกเหล่านักสู้ปีนกำแพงขึ้นมาได้ เขาก็เห็นตำหนักใหญ่สไตล์ญี่ปุ่นอยู่ 2 หลัง แต่ล่ะหลังนั้นใหญ่พอๆกัน
"แล้วหลังไหนคือตำหนักที่หัวหน้าใหญ่มันอยู่ล่ะ"ใครซักคนพูดขึ้นมา

สรุป
กลุ่มริวเซียพวกกลุ่มโจรจะต่อสู้กันต่อไป (กองทัพโจรเริ่มน้อยลงแล้ว)
กลุ่มเกรฟให้เลือกว่าจะไปตำหนัก ตำหนักไหน (ตำหนักซ้าย ขวา)
zeya สมาชิก
· #410
ทั้งสามคนมองหน้ากันเฟแรงค์มองหน้าอินโฟโนอสูรหนุ่มพยักหน้าก่อนจะบอกนาเซกิ

"เฟบอกว่าทางซ้ายน่ะ.....แต่แค่สมมุติฐานของเฟนะเพราะได้กลิ่นแปลกๆมาจากทางนั้นน่ะ"อินโฟโนพูดนาเซกิพยักหน้าเข้าใจ

"งั้นพวกเราไปทางซ้ายนะครับ"นาเซกิพูดพลางมองไปทางซ้ายที่พวกตนทั้งสามตกลงกันไว้

สรุป

พวกนาเซกิไปทางซ้าย
maid guy สมาชิก
· #411
"ฮึม"มาร์คัสทำเสียงราวกับข่มคิด"พวกนายนี่พูดดีๆคงไม่สินะ ก็ได้"เขาค่อยๆร่องลงพื้น

"กายหยาบประสานกายทิพย์ กายทิพย์ประสานกายหยาบข้าขอเลือกธาตุเหล็ก"

เมื่อเขาร่ายเวทจบ สัตว์ที่เขาเลือกหรือก็คือกิ้งก่าเหล็กตัวของมันได้กลายเป็นแสงและเข้ามาในตัวเขา เจ้าไวล์เวิสได้หุบปีกลง เขานั้นทำท่าราวกับเจ็บปวด

"อิโธ่เอ้ย นึกว่าแน่"ชายร่างใหญ่เข้าใกล้มาร์คัสและใช้ดาบฟันที่หัว

เคร้ง!

ดาบที่เจ้าตัวใหญ่พยายามฟันนั้นถุกมือซ้ายขนาดใหญ่ของมาร์คัสจับไว้ มือของเขานั้นช่างพิศดารเพราะมือนั้นเหมือนมือของปีศาจจำพวกมังกรที่มีเกล็ดโลหะ และดาบนั้นก็บิ่นพร้อมกับการกำมือของมาร์คัส

"พวกแกเลือกเองนะ"เขายกมือขวาที่กลายสภาพเช่นกันตะปบ โจรตัวใหญ่นั้นลำตัวของเขาได้ขาดแหว่งไปมาก ส่วนร่างกายมาร์คัสค่อยๆเปลี่ยนไปเหมือนกับปีศาจกิ้งก่าขนาดยักษืที่ตัวเป็นโลหะ เกล็ดต่างๆได้ออกมาห่อหุ้มร่างกายของเขาจนเหมือนสวมเสื้อเกราะส่วนหัวได้เปลี่ยนเป็นหน้าที่คล้ายกับงูจงอางและตาเป็นสีเหลือง

"กรร"เขาร้องคำรามและใช้หางฟาดใส่เหล่าโจรทั้งหลาย แม้พวกเขาจะพยายามฟันแต่ไร้ผลกิ้งก่ายักษ์ได้ทำการกัดคอและกลืนกิน(ที่กินจริงๆคือกิ้งก่าเหล็กหรือไอรอล)เหมือนมาร์คัสนั้นสูญเสียความเป็นคนไปชั่วคราว

"เจ้าบ้านั่นเอาอีกแล้ว"เกรซบ่นพลางไล่ฟันทหาร


ส่วนฝาแฝดคิดและเคย์

"เฮ้ยแก ปลดล็อคปราสาทเร็วๆสิวะ"เคย์เร่งคิดที่กำลังสะเดาะกุญแจ
"ขอเวลาอีกสิบวิ ได้แล้ว"คิดปลดปราสาททางซ้าย
lancenater สมาชิก
· #412
"เหวย! นั่นมันอย่างกับผมตอนคลั่งไม่ใช่เลยเรอะ!"แลนซ์ตกใจที่มาร์คัสกลายเป็นร่างเหล็ก
"แต่ว่าเธอดูเหมือนจะเข้าใจเรื่องอาวุธเรานะคะ"เรเทียพูดเกี่ยวกับริวเซีย แต่เรเทียก็พลาดโดนฟันเสื้อขาดบางส่วน พวกศัตรูทำหน้าหื่นน้ำลายย้อยกัน
"ตาย!"จิมชาร์จดาบเป็นสีแดงแล้วฟันพวกหื่นกระจุย และมีแสงสีแดงออกมาตอนฟันด้วย
"โหดแท้ โหดแท้"แลนซ์หันไปพูดก่อนฟันพวกมันไปเรื่อยๆ
NAX99 สมาชิก
· #413
“ถึงจะมีแต่พวกแปลกๆก็เถอะ แต่แบบนั้นมันคนแน่เหรอ!”ริวเซียตกตะลึงต่อภาพที่เห็น ถึงเธอจะเคยเห็นพวกใช้พลังธาตุเหล็ก สร้างร่างกายตัวเองให้กลายเป็นเหล็กมาเยอะก็ตาม แต่แบบนี้เธอเองก็เพิ่งเคยเห็น
“หวังว่าหมอนั้นคงไม่ใช่พวกสัตว์ทดลองที่หนีจากการทดลองของนักวิทยาสตร์บ้าๆหรอกนะ”เธอว่า
“ทุกคน! พวกโจรเริ่มเหลือน้อยแล้ว! ตอนนี้พวกเราเข้าไปถล่มฐานของมันกันเลย!!”เซคุโนะว่า เหล่าทหารต่างพากันโห่ร้องอย่างฮึกหรึมและต่อสู้กับพวกโจรที่คิดจะสู้ พวกโจรที่กลัวต่างก็พากันวิ่งหนีกระจัดกระจายเข้าป่าไป

(กลุ่มเกรฟ ตำหนักซ้าย)
เมื่อพวกนักสู้เลือกเข้ามาในตำหนักซ้าย พวกเขาเดินเข้าไปในทางที่ยาวมาก
“ทำไมทางมันยาวอย่างนี้ล่ะ” ใครคนหนึ่งบ่นขึ้น
ฉับพลันประตูที่พวกเขาเข้ามาก็ปิดลง และก็มีท่ออะไรบางอย่างถูกปล่อยออกมา
“แค่ก แค่ก กะ แก๊สพิษ นี่มันกับดัก หนีเร็ว!”คิดว่าขึ้นมา
“พังกำแพงออกไปเร็วเข้า”เคย์ว่าก่อนจะพยายามทำลายกำแพง แต่กำแพงนั้นกลับเป็นกำแพงเหล็ก ไม่ใช้กำแพงไม้ตามที่พวกเขาเห็น
“ไอ้เจ้าพวกหน้าโง่มันติดกับพวกเราแล้ว พวกเรา ลุย!!”มีกลุ่มกองโจรวิ่งบุกเข้ามาหาพวกเขา แถมพวกมันยังสวมหน้ากากันพิษด้วย
"พอดีเลย แก ขอยืมหน้ากากหน่อย"เคย์ว่า ก่อนเขาจะดึงหน้ากากออก แต่พลันก็มีไฟฟ้าช็อตที่มือของเขาทันที"อะไรเนี่ย"
"หึหึ หน้ากากนี่ได้ใส่รหัสเอาไว้ พวกแกไม่มีทางได้เอาไอ้นี่ไปสวมได้หรอก!!"โจรกลุ่มหนึ่งพูด
ที่ปลายทางที่พวกกองโจรออกมา ถ้ามองดีๆจะเห็นแสงสว่างๆหริบๆ มันคือทางออกจากตำหนักซ้ายนั้นเอง

(กลุ่มเกรฟ ตำหนักขวา)
เมื่อถึงตำหนักขวานั้น เหล่านักสู้ต่างงเห็นเลือดและซากศพโจรกระจัดกระจายไปคนล่ะทิศละทาง กำแพงประตูนั้นได้พังลง
“ฝีมือของเกรฟล่ะมั้ง”ซอร์ว่าก่อนที่เหล่านักสู้จะเดินเข้าไปข้างใน ทางเดินนั้นสั้นกว่าที่คิดซักพัก พวกเขาก็ถึงห้องๆหนึ่งที่ดูเป็นประตูใหญ่และมียามโจรยืนเรียงกันอยู่
“นั้นใคร....”ยังไม่ทันพูดจบ หัวของโจรคนนั้นก็ขาดลง และเกรฟก็ยืนอยู่ตรงนั้นในมือของเขาถือเคียวสีดำขนาดใหญ่ซึ่งเขาสร้างมาจากพลังธาตุมืด
“มาคนเดียวเหรอ? คนอื่นล่ะ”
“พวกเขาเข้าไปในตำหนักอีกหลังหนึ่งนะ”
“นั้นมันกับดัก.... หึ ช่วยไม่ได้ หวังว่าพวกนั้นจะปลอดภัยกันดีนะ เอาล่ะ นายตามฉันมาซิ”
“พวกเรากำลังจะไปไหนงั้นเหรอ?”ซอร์ถามขึ้น
“ไปเด็ดหัว ตัวหัวหน้าโจรน่ะ”

🖼 รูปจาก upic.me (เว็บฝากรูปนี้ปิดไปแล้ว)
ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นห้องโถงใหญ่ กลางห้องนั้นมีรูปปั้นพระพุทธรูปอยู่และมีเสาตั้งอยู่รายล้อมห้อง ตรงกลางนั้นมีชายคนหนึ่งกำลังยืนหันหลังให้พวกเขา
“อย่างที่เจ้าตริสตันนี้บอกจริงๆด้วย ทุกๆอย่างนั้นเป็นกับดัก และก็มีหนูสกปรกประปนเข้ามาในนี้เยอะซะด้วย”
“แกคือหัวหน้าใหญ่เหรอ”เกรฟเป็นฝ่ายถามก่อน
“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ฉันคือหัวหน้าใหญ่ของกองโจร1200 อากิล่า เจซีนี่ อากิล่า นั้นคือชื่อของฉัน”เขาว่าและก็หันกลับมา อากิล่าแลดูเป็นหนุ่มที่ดูเจ้าสำอาง ผมยาวม่วงอาวจรดบ่า ตาสีเขียวอ่อน สงมเสื้อคลุมที่ดูเดินลำบาก แต่กลับมีร่างกายที่แสดงให้เห็นว่าเขาแข็งแกร่งพอที่จะเป็นหัวหน้า และที่สำคัญในมือของเขามีคริสตันสีฟ้าที่กำลังส่องแสงระยิบระยับ
“นั้นน่าจะเป็นชิ้นส่วนของDK”ซอร์คิดภายในใจ
“จะดีเหรอ เปิดข้างหลังเป็นช่องโหว่กว้างขนาดนั้นน่ะ”
“ฉันดมกลิ่นแล้ว พวกลูกจ๊อกของแกแถวนี้ฉันฆ่าจนหมดแล้ว ไม่ต้องห่วง”
“ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นซะหน่อย”พลันแสงของคริสตันก็ส่องแสงสว่างขึ้น
เกรฟได้ยินเสียงแปลกๆ จึงสั่งซอร์ว่า “ระวัง!!” พลันก็มีอะไรบางอย่างสีแดงพุ่งผ่านหน้าพวกเขาไป มันกลายเป็นนักรบที่ใส่ชุดเกราะเต็มตัว 6 ตัว และถืออาวุธแตกต่างกันออกคือดาบ หอก ปืน ธนู กงเล็บ และคทา
“เลือดนี่นา!”ซอร์รู้ได้ทันที
“ก็แค่นักรบที่สร้างมาจากน้ำ เพียงจากเปลื่ยนมาเป็นเลือดนี่นา”เกรฟว่าก่อนจะใช้เคียวของตยตวาดแทงตัวของนักรบเลือดไปตัวหนึ่ง เมื่อหอกได้สัมผัสกับตัวนักรบ มันก็ถูกย่อยทันที
“อะไรกัน!?”เกรฟตกตะลึง แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ฟันมันขาดเป็น 2 ท่อน นักรบเลือดนั้นเมื่อถูกฟันขาดมันก็กลับไปเป็นเลือดอีกที ก่อนจะรวมตัวกลายเป็นนักรบเลือดอีกครั้ง
“ระวังตัวด้วย นอกจากมันจะมีความสามารถในการฟื้นตัวแล้ว เลือดของมันยังเป็นกรดด้วย!!”เกรฟกล่าวและพวกเขาก็เปิดฉากทำการต่อสู้กับอากิล่าทันที


สรุป
กลุ่มโจรเริ่มถอยร่น เซคุโนะได้สั่งทหารให้บุกโจมตีฐานที่มั่นทันที
เหล่านักสู้ที่เลือกตำหนักขวาเขาทำการต่อสู้กับอากิล่าและนักรบเลือด 6 คน
ตำหนักซ้ายนั้น เหล่านักสู้ได้เผชิญกับแก๊สพิษและศัตรูที่สวมหน้ากากป้องกันพิษ นักสู้จะต้องฝ่าทัพโจรไป ถึงจะเจอทางออกจากตำหนักฝั่งซ้าย (ไม่สามารถหยิบหน้ากากศัตรูไปใส่ได้)
(คนที่อยู่ทัพของริวเซียสามารถมาสู้กับอากิล่าได้ นับเวลาจากโพสต์ประกาศว่าจะมาสู้ 2 คอมเม้น)
lancenater สมาชิก
· #414
ทั้งสามได้ทำการจัดการศัตรูไปเป็นจำนวนมาก และทั้งหมดก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างอยู่อีกทาง
"ชั้นจะไปก่อนน่ะ"แลนซ์วิ่งไปตามทางที่สามารถไปตำหนักขวาได้
"ร..รอด้วยครับ"จิมกับเรเทียวิ่งตามไป
"พวกนี้ขวางทางจริงค่ะ"เรเทียร่ายเวทย์ดินกระแทกพวกมันออกไป
(จะไปช่วยสู้บอส)
zeya สมาชิก
· #415
"ซิ"อินโฟโนนั้นพุ่งทะยานออกมาอย่างรวดเร็วในมือกำดาบเรเปียแน่นเปลวเพลิงสีดำลุกโชนขึ้นมาจากดาบแล้วตวัดเปลวเพลิงนั้นใส่กองโจรพวกนั้น

"นี่คือทางที่สบายที่สุดของพวกแก"อินโฟโนคำรามเพลิงสีดำทมิฟลุกโชนและไหม้ร่างของกองโจรตรงหน้าจนเป็นเถ้าถ่านเฟแรงค์ในร่างมังกรนั้นก็พ่นไฟใส่พวกกองโจรจากด้านบนนาเซกินั้นพุ่งไปตามช่องของเปลวไฟที่เปิดทางออกจัดการพวกที่เหลือรอดทันที
maid guy สมาชิก
· #416
เจ้อสองพี่น้องฝาแฝดสบโอกาสที่เฟสร้างไว้กระโดดตามหลัง พวกเขาได้กระโดดออกมาและใช้ปืนยิงเชือกยิงใส่กลางหลังเฟและกระโดดลงบนหลังเฟ

"ขอยืมหลังหน่อยนะ"คิดพูด

ทางด้านของมาร์คัสและเกรซ

มาร์คัสที่ตอนนี้มาถึงบอสนั้นกำลังถือกิ้งก่าเหล็กห้อยหัวอยู่ นี่เป้นวิธีการดัดสันดารของเขา

"เนื้อก็ให้กินเยอะอยู่แล้วยังจะตะกละอยู่นะเจ้าไอรอล"เขาบ่น
"กี้ๆ ๆ ๆ"มันร้องเหมือนสำนึกผิด
"นายนี่น้ามันอันตรายขนาดนี้ยังจะเลี้ยงอีกหรือ"เกรซบ่น"และอีกอย่าง นายไม่ได้กินจริงๆเสียหน่อยเจ้าไอรอลต่างหากที่กิน"
"แต่ฉันไม่ชอบอยู่ดีแหละที่ต้องมารับรสเลือดน่ะถึงจะเล็กน้อยก็เถอะ"

เมื่อทั้งสองไปถึงมาร์คัสได้เห็นว่าพวกนักรบเลือดนั้นรวมตัวอีกครั้ง

"ลองเอาไฟเผาหน่อนดีกว่า"มาร์คัสถือซาลาแมนเดอร์เผาพวกทหารเลือด

"ฉันว่าลองทำให้มันเจอจางด้วยน้ำดีกว่า"เกรซทดลองด้วยการเอาเวทน้ำใส่ดาบของเธอและแทงไปที่ตัวที่ถือดาบ
NAX99 สมาชิก
· #417
เมื่อพวกมาร์คัสกับเกรซใช้พลังไฟและพลังน้ำนั้น เหล่านักรบเลือดแม้จะโดนไฟกับน้ำเข้าไปก็ไม่เกิดอะไรขึ้นมา หนำซ้ำกรดในตัวของพวกมันก็ได้ทำการกัดกร่อนดาบของเกรชไปด้วย
“ถึงจะเผามันก็ไม่เป็นอะไรหรอก เพราะเลือดมันเข้มมาก และน้ำเพียงแค่นั้นคงชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือดและความแค้นของพวกเขาที่พวกแกฆ่าไปไม่ได้หรอก”อากิล่ากล่าวอย่าวเย้ยหยัน
“งั้นพวกเราจะทำอย่างไรกันดีล่ะ”เรเทียว่า
“สู้กับไอ้เจ้าพวกนี้ เสียเวลาซะเปล่าๆ จัดการตัวหัวหน้าเลยดีกว่า!!”เกรฟว่าก่อนที่ตัวเขาจะพุ่งเข้าไปหาอากิล่า
“โอ่ะโอ้ ไม่ดีล่ะมั้ง นายน่ะ”อากิล่าพูดก่อนที่นักรบเลือดตัวที่ถือกงเล็บจะพุ่งเข้ามาหาเข้าอย่างรวดเร็ว “อย่าลืมซิ ว่าลูกน้องของฉันไม่ได้มีคนเดียว”
“ถ้างั้น เจอนี่หน่อยเป็นไง”แลนกล่าว ก่อนจะยิงปืนพลาสม่าคัตเตอร์ไปที่อากิล่า กระสุนนั้นถูกยิงออก และเข้าไปในตัวของนักรบเลือดตัวที่ถือธนู และมันก็ถูกสะท้อนกลับมาที่ตัวของแลน
“อะไรกัน!? มันสะท้อนกลับมาได้ด้วย”แลนตะลึงในภาพที่เห็น ก่อนจะกระโดดหลบออกมา
“คิดเหรอว่าของเล่นพรรค์นั้น จะทำอะไรได้นะ เอาล่ะ หมดเวลาเล่นแล้ว เหล่าลูกน้องของฉันเอ่ย จงฆ่าพวกมันให้หมด!”อ่ากิล่าสั่ง และพวกนักรบเลือด 4 ตัวคือ ตัวดาบ ทวน กงเล็บ และคทา(ใช้เวทธาตุพิษ) ก็เข้าโจมตีเหล่านักสู้ เหลือเพียงแต่ตัวธนูและตัวปืนที่อยู่คอยคุ้มกันเขา และโจมตีจากระยะไกล
เพลงประจำตัวบอสได้ถูกบรรเลง
เล่นวิดีโอ YouTube

สรุป
อากิล่าเริ่มทำการโจมตีเหล่านักสู้
อากิล่า HP 100 %
นักรบเลือด HP 98 % (พลังชีวิตนับรวมกันหมด)
maid guy สมาชิก
· #418
"ม่านน้ำวารี"เกรซนั้นวาดวงแหวนเวทใส่เป็นกำแพงน้ำขวางกั้นการโจมตีเลือด ส่วนมาร์คัสนั้นกำลังคิดว่าจะใช้อีกทีไหม

"ฉันลองใช้เจ้าซาลาแมนเดอร์อีกทีไหมหว่า"มาร์คัสพูดแต่เขากลับติดเจ้าไอรอลไว้ที่แขนและกระโดดเข้าฟันทันที
zeya สมาชิก
· #419
นาเซกิที่ฝ่าเข้าไปถึงก็รู้สึกถึงพลังเวทย์อบอวลอยู่โดยรอบเข้าได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจของดาร์คเนสดังขึ้น

"ฮะๆๆๆ......ข้าละชอบจริงๆกลิ่นอายแบบนี้"ดาร์คเนสหัวเราะก้องอยู่ในโสตประสาทนาเซกิ

"หลับไปเลยนายน่ะดาร์คเนส"นาเซกิขู่ฟ่อดาร์คเนสหัวเราะชอบใจ

"ยาก......แกกำลังจะไปถึงฝั่งนั้นแล้วนี่.....เจ้าปีศาจนั้นก็ช่วยแกเบาแรงไปเยอะแล้วนี่พิถึงเจ้าตัวใช้เวทย์ก็ให้ข้าเลนเหอะ.....เจ้าน่ะเก็บแรงไว้อาละวาดกับข้าคืนนี้ดีกว่าน่านาเซะ"ดาร์คเนสพูดนาเซกิกัดฟันกรอด

"หลับไปเลยนายน่ะ"นาเซกิพูดเขามาถึงตำหนักแล้วตามด้วย อินโฟโนและเฟแรงค์ในร่างชายหนุ่มท่าทางเถื่อนๆถือสมอยักษ์ตามมา

"ไหวนะ...."อินโฟโนถามนาเซกิพยักหน้า

สรุป

พวกนาเซกิเตรียมปะทะกับอากิล่า
Angel-is-egg สมาชิก
· #420
รอนนี่...

อะ...เอ๋?

อยู่ๆรอนนี่ซึ่งอยู่กำลังฟาดฟันพวกฝ่ายโจรป่าอยู่นั้นอยู่ๆก็รู้สึกได้ถึงอะไรที่พุ่งผ่านแล้วคว้าตัวชายหนุ่มขึ้นมาเร็วๆ

ฮี้!!!!

เสียงของม้าดังขึ้นพร้อมกับการปรากฎตัวของมัน...ลักษณะของมันเป็นม้าที่ประหลาดมาก สภาพที่ดูเหมือนห่อหุ้มด้วยเกราะเหล็กทั้งตัว และมีขนาดใหญ่กว่าม้าปกติทั่วๆไป ร่วมเมตรกว่าๆได้...

และผู้ที่บังคับมันมาก็คือ ออร์เนลล่า ที่พึ่งจะฟาดฟันพวกกองโจรไปเมื่อกี้นี้เอง

"ออร์เนลล่า!?"
"ใช่ ฉันเอง รูปหล่อ"ออร์เนลล่าพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆที่ดูเหมือนเสียงสังเคราะห์ผ่านทางช่องรูที่มีโลหะเส้นขนาดเล็กกั้นไว้บนปกคอเสื้อขนาดใหญ่ของเธอ

เธอฉุดให้รอนนี่ขึ้นมานั่งข้างหน้าบนม้าเหล็กของเธอก่อนจะควบไปที่ยังที่หนึ่งด้วยจุดประสงค์ที่ไม่แน่ชัด

------------------------------

ทางด้านโตตู เองนั้นเมื่อฝ่ายกองโจรล่าถอยไปแล้วก็เริ่มสอกสายตาหาคนรักของเธอเอง
"ข้า ทำเจ้าหายแล้วรึไงเนี่ยรอนนี่?"โตตูคิดในใจระหว่างที่ตามหารอนนี่ไปทั่ว และพยายามหาทางทั้งจากร่องรอยหรืออะไรก็ตาม ก็ไม่ทำให้แม่สาวหัวหมาป่านี้ค้นพบชายคนรักของตัวเองเลย...
---------------------------------
ทางด้านตำหนักขาว บนซากหลังคาบางส่วน
ออร์เนลล่านั้นได้ขึ้นมาอยู่ที่ข้างบนหลังคาพร้อมกับชวนรอนนี่นั้นมาเล่นอะไรด้วยกันซักอย่าง
"มาทายกันดูไหมว่าใครจะล้มก่อนกัน~"ออร์เนลล่าหมายถึงพวกมาร์คัส นาเซกิ และอากิล่า
"อืม...ไม่หรอก ฉันกำนดชะตาชีวิตใครไม่เป็น"
"ฮ่า ฮ่า เล่นมุขซินะ~"
"เออ..."

"จริงซิโตตูล่ะ!!"รอนนี่ถามพลางทำท่าจะลุกขึ้นแต่ถูกออร์เนลล่าจับเข้าที่แขนข้างซ้าย
"ไม่ต้องห่วงหรอกน้า~"ออร์เนลล่าพูดด้วยรอยยิ้มเริงร่า...แต่รอนนี่กลับรู้สึกไม่ชอบกับรอยยิ้มนั้นแปลกๆ
"มาเล่นกับฉันเถอะนะ~"
ความรู้สึกบางอย่างบอกให้รอนนี่ที่ทำท่าจะแย้งกลับใส่แม่นี่ จำต้องปิดปากลงและยอมทำไปตามเกมส์ของเธอ

โตตู...ระวังผู้หญิงคนนี้ไว้ด้วย...

สรุป
ทางด้านรอนนี่ถูกออร์เนลล่าบังคับให้ขึ้นมาเล่นกับเธอไปเรื่อยๆบนซากหลังคาบางส่วนของตำหนักขาว พร้อมทั้งดูสถานการ์ณของพวกที่กำลังสู้กันอยู่ด้วย
ทางด้านโตตูนั้นพลัดหลงกับรอนนี่