LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 70 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
lancenater สมาชิก
· #561
ก่อนที่แลนซ์จะเข้าไป เขาเห็นคิดหน้าตาดูเหมือนเพิ่งเห็นผีตัวเป็นๆมา จึงถาม"ไปเจออะไรมาครับเนี่ย"
"ไม่พพพพพพูดจะดดดดดดีกว่าครรรรับ"คิดตอบกลับมาพร้อมเอามือปิดบั้นท้ายไว้
แลนซ์และจิมเข้าไปในถ้ำ และทั้งคู่ก็กำอาวุธแน่นพร้อมสู้กับการโจมตีแบบสายฟ้าฟาดที่มีโอกาสเข้ามา
"เรเทีย...ชั้นจะช่วยเธอออกมาให้ได้"จิมคิด
maid guy สมาชิก
· #562
ก่อนรบ

"แย้ก!"คิดตะโกนก่อนที่จะหยิบระเบิดควันโยนลงพื้นและหายตัวไปในทันที และตามไปสมทบกับพวกมาร์คัสทันที

"ไปไหนมา"เคยพูดพร้อมกับแบกเป้ที่ใหญ่กว่าเดิม"อย่าบอกนะว่านายไปขโมยของอีกแล้ว"
"เกือบโดนดีแล้วไหมล่ะ"แล้วคิดก็เล่าเรื่องสยองที่เจอกับตัวเองให้ฟัง เคย์นั้นหัวเราะจนแขนกลออกมาจากกระเป๋า ส่วนสัตว์เลี้ยงของมาร์คัสนั้นหัวเราะในทันที

"สมควรแล้ว"มารืคัสพูดแค่นั้น"

มาร์คัสนั้นเลือกเหมือนเดิมก็คืออยู่ด้านนอกนั่นเอง เขากำลังวาดอักขระบนพื้นอีกครั้งหนึ่งโดยมีกราโรสคอยคุมเชิง

"หวังว่าคงไม่อัญเชิญอะไรแปลกๆอีกล่ะ"คราโรสพูด
"ถ้าคุณป้องกันผมระหว่างอัญเชิญละนะ"เขาพูด

ส่วนสองแฝดนั้นเข้าถ้ำดดยเคย์นั้นชักเอาหุ่นเชิดขนาดเล็กส่องแทนไฟฉายภายในถ้ำ
ray สมาชิก
· #563
"โอ้ว ร้อนชิบเป๋งเลย"ไรคอฟบ่นเนือยๆ พลางดึงฮู้ดดูดซับรังสีความร้อนลงเพราะความชื้นในชุด
"นายลองมาสลับกับฉันหน่ิอยไหมล่ะ ไอ้หัวหิมะขี้บ่นเอ็ย"โรซ่าพูดจากบนยอดหินที่เป็นจุดซุ่มของเธอซึ่งเป็นจุดที่โดนแดดเต็มๆ ถึงเธอจะมีผ้ากันรังสีความร้อนลายพรางทะเลทรายผืนใหญ่คลุมตัวอยู่แต่ก็ช่วยได้ไม่มากนัก
"..."ไร้คำพูดใดๆจากนาตาช่า เธอแค่เพียงเก็บแม็กกาซีนเข้าที่
"...นาตาช่าใช้เวลาสามนาทีในการเก็บของจากเดิมห้านาที ระวังไว้นะไรคอฟ เธอกำลังหงุดหงิด"โรซ่าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังกับไรคอฟเป็นครั้งแรก
"อะ จริงรึ"ไรคอฟค่อยๆหันไปทางโรซ่าพลางเหงื่อตก
"การสังเกตุแม้แต่สิ่งเล็กน้อยคือหน้าที่ของฉันและอีกอย่างฉันเองก็เป็นผู้หญิงนะ เพราะฉะนั้นเชื่อได้เลยว่าเธอกำลังหงุดหงิดเพราะอากาศร้อนหรือไม่ก็...วันนั้นของเดือน"เธอพูดด้วยน้ำเสียงชวนขนพองสยองเกล้า คราวนี้ไรคอฟถึงกับตัวสั่นด้วยความกลัว
"ม่ายๆ ไม่เอานะ คราวที่แล้วนี่ทำเอาฉันไม่กล้าเข้าไกล้เธอไปพักใหญ่เลยนะ"ไรคอฟลงไปนอนกอดเข่าพลางบ่นไม่เป็นภาษา โรซ่าแอบหัวเราะเล็กน้อยกับปฏิกิริยาของไรคอฟก่อนที่จะนึกถึงเหตุการณ์ในค่ายตอบเธอแอบส่องกล้องดูคนอาบนํ้...เก็บข้อมูล
"อุฮุๆๆ เด็กแฝดคู่นั้นก็ไม่เลวนะเนี่ย"เธอนึกถึงเหตุการ์ที่คิดเกือบโดนกีโอลวนลามพลางแอบส่งสายตาอ่านยากไปทางคิดและเคย์ ทำให้คู่แฝดรู้สึกเสียวสันหลังวาบโดยไม่มีเหตุผล
'...พวกนี้มันสติดีกันอยู่รึเปล่าฟระ'นักสู้และทหารที่อยู่ข้างนอกคิดเหมือนๆกันโดยไม่ได้นัดหมาย
-------------------------------------------------------------------
สรุป
นาตาช่า - เข้าไปในถ้ำ
โรซ่าและไรคอฟ - เฝ้าอยู่ข้างนอก(พลางทำเอาคนอื่นเริ่มสงสัยในสุขภาพจิตของทั้งกลุ่ม)
NAX99 สมาชิก
· #564
(ฝั่งด้านนอก)
“พวกพิลึกเหรอ? อืม ไม่รู้แฮะ ฉันเห็นในกลุ่มของฉันจนชินแล้ว”ฮาคุโตะพูดขึ้นมาอย่างลอยๆ

“ถ้าจะให้คุ้มกันล่ะก็ ดินทรายแถวนี้ถึงจะโคตรร้อนก็เหอะ แต่ก็มีพวกสารของธาตุเหล็กอย่างโซเดียม แมกนีเซียมอยู่ เพราะงั้นการสร้างกำแพงดินเหล็กน่ะ ทำได้สบาย” คราโรสกล่าวกับมาร์คัส “แต่ถ้าฉุกเฉินจริงๆขอดูดธาตุเหล็กจากมังกรของนายหน่อยล่ะกัน”

“.....นี่ พวกเธอคิดว่า ไอ้ทรายพวกนี้มันขยับเองได้เปล่า?”คาเนซึมิพูดกับทหารที่อยู่กับเธอ
“เอ๊ะ ไม่นะคะ ที่ฉันเห็นก็ทรายเหมือนๆกันหมด”ทหารรายนั้นตอบ
“เหรอ”เธอกล่าว ก่อนจะเดินออกไปจากเงาของโขดหิน “.......นี่รู้ไหมทรายนี่มันน่ากลัวมากเลยนะ อยู่ดีๆอาจมีพายุทรายพัดเข้ามาจนพวกเราปลิวกระเด็นไป อาจมีทรายดูดดูดพวกเราลงไป อาจมีพวกงูหรือแมลงมีพิษอาศัยอยู่ข้างใต้ รวมทั้ง...”
ฉึก! อึก!
“....อาจซ่อนศัตรูอยู่ข้างใต้ด้วย”เธอว่าการจะใช้ดาบเรียวยาวของเธอแทงลงไปในทราย ดาบนั้นแทงปักเข้าที่กลางอกของทหารจักรพรรดิผู้โชคร้ายทันที พวกทหารศัตรูเมื่อรู้ว่าตนถูกจับได้ซะแล้ว ก็เลิกอำพรางตัวในทรายและทยอยโผล่ขึ้นมาล้อมรอบทหารของรัฐบาลโลกทันที
“สีน้ำตาลกับสีเทา... ดินกับเหล็กเหรอ? ข่าวที่เล่ามาว่ามีแต่เหล็กผิดไปนิดแฮะ”กีโอว่าขณะสังเกตพวกผ้าพันคอ ผ้าโพกหัว ผ้าพันแขนที่บ่งบอกถึงสังกัดที่ศัตรูอยู่ ก่อนจะหยิบค้อนใหญ่คู่กายออกมา
“จะจักรพรรดิไหนก็ช่าง ถ้ามันสอดเข้ามาหาที่ตาย เราก็ต้องสนองให้หน่อย!!”ฮาคุโตะกล่าว ก่อนจะหยิบดาบโค้งออกมา และวิ่งเข้าใส่เหล่าทหารศัตรูทันที เหล่าทหารคนอื่นๆก็เช่นเดียวกัน และในที่สุดก็เกิดการปะทะกันขึ้น
“เฮ้ย นายจะอัญเชิญอะไรออกมาก็รีบทำ! ถึงฉันจะกันให้ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะคุ้มกันได้ถาวรน่ะเว้ย”คราโรสพูดกับมาร์คัส

(ฝั่งพวกที่เข้าไปข้างใน)
“เดี้ยว! หยุดก่อน”มาซานาระที่เดินนำแถวอยู่หน้าสุดกล่าว “ดับไฟฉายแล้วเงียบซะ” เขาพูด เมื่อทุกคนดับไฟจนหมด ก็เห็นว่าตรงหน้ามีอะไรบางอย่างกำลังส่องสว่างอยู่ พร้อมกับมีเสียงอะไรบางอย่างที่คล้ายกับเสียงสวดมนต์ดังมาแต่ไกล
“ฉันว่าพวกเราเข้ามาใกล้กับพวกมันแล้วล่ะนะ”มาเรียว่า ก่อนจะเดินไปพลันก็มีเสียงดังพิ้งค์!..............
“เอ่อ ขอโทษนะ สงสัยจะเผลอไปเหยียบกับดักหรือสัญญาณเตือนเข้าให้แล้วแฮะ”มาเรียว่า
“ระวัง! ก้ม!”แซนแลนด์ว่าก่อนจะมีมีดสั้นปามาชุดใหญ่ ทั้งหมดก้มกัน เลยรอดมาได้
“ไอ้พวกทหารรัฐบาลสกปรกมันมากันแล้ว!! พวกเราจัดการเลย!”พวกจักรพรรดิความมืดกล่าว ก่อนจะกรุกันเข้ามาจากในความมืดของถ้ำ

“ไอ้พวกนี่ มันถนัดโจมตีในทีมืดซะด้วยซิ โดยเฉพาะพวกทหารนินจา กราเซีย! ช่วยสร้างหลอดไฟเทียมที!”แซนแลนด์ว่า
“อื้อ! กำลังทำอยู่ แปบหนึ่งน่ะจ๊ะ”
“พวกนายจะใช้ไฟฉายส่องก็ได้นะ แต่มันก็คือดาบสองคม ที่ทั้งบอกตำแหน่งศัตรูและของตัวเองด้วย!”มาซานาระว่า ก่อนจะตั้งดาบต่อสู้ทันที

สรุป
พวกด้านนอกจะปะทะกับทหารจักรพรรดิดินและเหล็ก (ยังมีพวกปลอมตัวในทรายอยู่)
พวกด้านในถ้ำจะโดนการโจมตีจากทหารจักรพรรดิความมืด (มีพวกทหารนินจาที่โจมตีจากที่มืด)
zeya สมาชิก
· #565
นาเซกินั้นหลับตาลงเพื่อเปิดประสาทอย่างอื่นให้ทำงานมากขึ้นเขาตวัดคาตานะทั้งๆที่หลับตาอยู่เขาใส่พวกทหารเลวที่หมายจะสังหารตนได้อย่างเเม่นยำ อินโฟโนนั้นเป็นอสูรอยู่แล้วที่มืดจึงเป็นพื้นทีี่ถนัดของเขาเช่นกันอสูรเดเบลหนุ่มตวัดเรเปียเข้าใส่พวกทหารเลวเหล่านั้นอย่างรวดเร็วและแม่นยำ เฟแรงค์นั้นเลิกเห็นเอลฟ์แล้วมันเป็นตัวประหลาดอะไรสักอย่างที่น่ากลัวเข้าจัดการกับพวกทหารเหล่านั้นอย่างกราดเกรี้ยว
maid guy สมาชิก
· #566
"ธาตุดินแพ้ธาตุไม้ ธาตุดินเสริมพลังธาตุเหล็ก ดังนั้นฉันจะอัญเชิญภูติธาตุไม้ใครที่มีธาตุน้ำให้ช่วยด้วยเพราะธาตุเหล็กเสริมธาตุน้ำ"มาร์คัสพูดพร้อมทำการวาดอักขระ

"ส่วนคุณคราโรสหากจะใช้ธาตุเหล็กคุณดึงจากหางของไอรอลได้เลย"มาร์คัสพูดพร้อมขยายร่างของไอรอลและซาลาแมนเดอร์

"ซาลาแมนเดอร์ เผาทรายบริเวณนี้ด้วยพวกศัตรูจะได้ตายด้วยความร้อนและไอรอลทนเจ็บหน่อยละกันหากคราโรสเชาดึงเกล็ดแกออกมา"

และมาร์คัสทำพิธีเรียกสิ่งมีชีวิตธาตุไม้และธาตุน้ำด้วย

ส่วนทางด้านของทั้งสอง

ทั้งสองพี่น้องนั้นเห็นศัตรูในที่มืดอย่างชัดเจนคิดนั้นเป็นนินจาเลยเห็นชัดแต่เคย์นั้นใช้แว่นที่ประดิษฐ์ขึ้นจากห้องและดัดแปลงหุ่นเชิดของตนเล้กน้อยคราวนี้หุ่นเชิดนั้นเล็กกว่าตัวแรกแต่มีปืนอยู่แทนแขนของมัน

"กินนี่ซะ"เคย์นั้นยิงด้วยปืนเก้บเสียงและหน้าไม้ส่วนคิดนั้นโจมตีด้วยดาวกระจายทันที
lancenater สมาชิก
· #567
นินจาในความมืดได้พุ่งเข้ามาหวังจะโจมตีแลนซ์ แต่...
ฉูดดด!!!!!
แขนข้างที่ถืออาวุธมันถูกตัดขาดทันที! และหัวมันก็หลุดตาม!
แลนซ์เตะหัวมันใส่พวกที่ซ่อนอยู่อีกตัวให้มันขวัญเสีย และเขาก็หยิบคาตานะอีกเล่มที่ยังติดแขนข้างที่ตัดมาเอามาใช้ โดยแกะออกมาจากมือ
"ยืมแปบ"แลนซ์พุ่งเข้าไปโจมตัพวกมันด้วยการโจมตีแบบดาบสองมือ ป้องกันด้วยมือซ้าย และโจมตีด้วยมือขวา...
จิมที่สายเน้นการโจมตีค่อนข้างเสียเปรียบ ศัตรูหวังจะฟันเขาแต่ว่าเขาใส่เกราะเหล็กไว้จึงยังไม่เป็นไร
"ถ้าไอ้อาวุธพวกมันอาบพิษหรือว่าความมืดอะไรซักอย่างนี่ไม่น่าจะรอดแน่ตรู"
NAX99 สมาชิก
· #568
(ฝั่งด้านนอก)
"จะเอาธาตุน้ำเหรอ!?"คราโรสพูดพลางกวาดสายตาไปรอบๆ"ในนี้ไม่มีคนมีธาตุน้ำเลยนี่หว่า!! เฮ้ย แต่เดี้ยวก่อน..."พลันสายตาของเขาก็มองไปที่ต้นกระบองเพชร เขาพุ่งเข้าไปและจับมันด้วยแขนกลของเขาเอาไว้ ในต้นกระบองเพชรนั้นมีน้ำอยู่มาก เขาจึงดูดธาตุน้ำจากตรงนั้นมาได้
"เท่านี้ คงจะพอใช้ได้แฮะ"คราโรสว่า

ซาลาแมนเดอร์ที่เผาพวกอยู่ทรายนั้น ปรากฏว่าพวกนั้นแทบไม่สะทกสะท้านอะไรเลย
"ไอ้พวกนี้ ดูจากท่าทางสงสัยคงจะใส่เสื้อกันไฟกันความร้อนมาแหงๆ อีกอย่างนะ ทรายนะถึงเห็นร้อนอย่างนี้ แต่ข้างใต้ทรายนั้นเย็นพอจะกันร้อนได้เลยอะนะ"คราโรสว่า

"ตัวข้าขออัญเชิญ คนก็ไม่ใช่ สัตว์ก็ไม่ใช่ ชิวิตแปลกแยกที่ถูกปฏิเสธ เหล่าลูกครึ่งเอ่ย จงออกมารับคำบัญชา"คาเนซึมิกล่าว ก่อนจะหยิบยันต์มาสองใบ เธอใช้มันเสกเรียกมิโนทอรัส และเซนทอร์ออกมาอย่างล่ะตัว ก่อนที่พวกมันจะพุ่งเข้าไปจัดการศัตรูของมัน
“โอ้ววววววววววววววววววววววววววววว!!”ฮาคุโตะนั้นวิ่งตรงเข้าไปหาศัตรูเดี่ยวๆ ตัวเขาตอนนั้น วิ่งไปเร็วมากแถมการโจมตีนั้นราวกับแรดที่พุ่งชน 1 คน 2 คน 3 คน 4 คน และอีกหลายๆคน ดาบของเขาแทงทะลุตัวพวกทหารเรื่อยๆ ฮาคุโตะวิ่งแทงจนมีซากเหล่าทหารทับบนตัวเขาเป็นกองพะนาด ก่อนที่เจ้าตัวจะอัดพลังไฟเข้าไปเต็มๆผ่านตัวดาบ ความแรงนั้นราวกับกระสุนช็อตกันที่จ่ออัดเข้าระยะเผาขน เหล่าซากทหารต่างปลิวกระเด็นขึ้นไปบนฟ้า “มีใครอีกมั้ย!!?” อาคุโตะท้า

(ฝั่งด้านใน)
เหล่านักสู้ใช้ว่าจะยืนเฉยรอศัตรูเข้ามาเพียงอย่างเดียว พวกเขาต่างก็เคลื่อนไปข้างหน้าด้วย พวกเขาต้องการที่จะทำลายพิธีกรรมของจักรพรรดิความมืด
“เอาล่ะ หลอดไฟเทียม พร้อมแล้ว!”กราเซียพูดขึ้น ก่อนจะโยนอะไรบางอย่างคล้ายลูกกลมส่องแสง พลันทุกอย่างตรงนั้นก็สว่างโร่ เผยให้เห็นศัตรูและทางไปต่ออย่างชัดเจน
“เท่านี้ ก็สบายขึ้นมาหน่อย”แซนแลนด์กล่าวก่อนจะใช้กงเล็บที่ยาวเรียวของตนพุ่งเข้าไปฟันเหล่าทหารอย่างรวดเร็ว
(ให้นึกถึงกงเล็บของคุโระในวันพีช)
“เอาล่ะ รีบไปกันเลยดีกว่า”และมาเรียก็พุ่งฝ่าเหล่าศัตรูออกไป ตรงจุดที่คาดว่าจะเป็นจุดพิธีกรรม

เมื่อพวกเขามาถึงจุดที่คาดว่าเป็นจุดพิธีกรรม ณ ตรงนั้น มีรอยอักขระขนาดใหญ่ที่กว้างพอๆกับสนามฟุตบอล มีเทียนสีแดงส่องสว่างตามจุดต่างๆ และมีการวาดลวดลายด้วยดินสอพอง และยังมีรอยเลือดที่คาดว่าน่าจะเป็นเลือดสัตว์ มีโครงกระดูกส่วนหัวของคน และสายเชือกตามจุดๆต่างห้อยตามมา แต่แปลกอย่างหนึ่งตรงที่ไม่มีเสียงสวดมนต์ที่ได้ยินตอนแรก และจอมเวทที่คาดว่าจะเป็นคนทำพิธีกรรม
“ไอ้เจ้าพวกนั้น มันมาทำอะไรที่นี่ล่ะเนี่ย”มาซานาระโพล่งออกมา
“รู้สึกสยองหน่อยๆแฮะ”เคย์พูดขึ้น
“แล้ว พวกศัตรูมันหายไปไหนกันหมดนะครับ”อินโฟโนกล่าว พลันก็มีเสียงๆหนึ่งแทรกออกมา
“โอ้ ดูเหมือนแผนที่ยัยนั้นวางเอาไว้จะได้ผลดีเกินคาดแฮะ”ทุกคนหันไปที่ต้นเสียง มีชายสวมผ้าคลุมขนสัตว์ดำ ทับด้วยเสื้อชุดสูทแบบหรู ผมสั้นดำ พร้อมกับหนวดเขี้ยวที่ดำสนิท ท่าทางดูเป็นพวกหยิ่งชอบกล
“โผล่หัวออกมาแล้ว จักรพรรดิความมืด โอซุระ”แซนแลนด์กล่าว
“เฮ้ย เฮ้ย อย่าเรียกชื่อข้าห้วนๆอย่างนั้นเซ่ ต้องเรียกข้าว่า”ท่าน”ด้วยเซ่ ท่านโอซุระนะเข้าใจเปล่า!?”
“ไอ้นี่ น่าหยะแหยงชะมัดเลย”เฟแรงค์คิดในใจ
“จะยังไงก็แล้วแต่ คราวนี้แกวางแผนอะไรอีกล่ะ?”มาเรียถาม
“ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ ทำไมคนอย่างข้าจำเป็นต้องบอกแกด้วยล่ะ!? ให้เห็นด้วยตาเลยจะดีกว่า เอ้าออกมาซิ กองทัพของข้า!!”โอซุระว่า ก่อนที่พื้นห้องนั้นจะมีสีแดงส่องสว่างโดยรอบ พลันก็มีอะไรบางอย่าง ที่ดูคล้ายกับลูกไฟวิญญาณสีฟ้าโผล่ออกมา ไฟดวงนั้นค่อยๆสว่างขึ้น ในที่สุดก็ปรากฏรูปร่างเป็นคนออกมา แต่ไม่มีร่างเนื้อ เป็นเพียงไฟวิญญาณที่สัมผัสได้เท่านั้น

“ฆ่า…ฆ่า….ต้องฆ่า….ต้องฆ่า….พวกรัฐบาล….โลก”เหล่าทหารนั้นต่างพูดออกมาพร้อมกัน ก่อนจะชัดอาวุธออกมา
“เรียกพวกซอมบี้ออกมางั้นเหรอ ธรรมดากว่าที่…”มาเรียพูดอยู่
“เดี้ยว ทุกคนดูนั้น!!”แลนด์ทักขึ้น พลันทุกคนก็สังเกตที่หัวไหล่มีตราสัญลักษณ์ของรัฐบาลโลกอยู่ พวกเขาคือคนที่ตายไปแล้วเมื่อ 3 ปีก่อนนั้นเอง
“ตรารัฐบาลโลก….นี่แก ทำอะไรพวกเขานะ!!”มาซานาระกล่าวอย่างฉุนเคือง
“ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ พวกแกคงไม่รู้ซินะ เหล่าทหารพวกนี้ไม่ได้ตายเพราะพวกโจรอะไรหรอกนะ แต่ตายเพราะรัฐบาลโลกอย่างพวกแกยังไงล่ะ!!”
“ว่าไงนะ!!”
“เพราะฉะนั้น ข้าเลยดึงแรงอาฆาตและความแค้นออกมา เรียกพวกเขาออกมา และให้พวกเขาฆ่าพวกแกสนองในสิ่งพวกแกทำกับเขายังไงล่ะ!!”

“แก อย่า…”มาซานาระกะจะพูด แต่ว่า…
“อย่าเอาคนตายมาเล่นตลกนะ!!”กราเซียตะโกนลั่น ทุกคนดูแปลกใจ ที่เธอกล้าพูดแบบนั้นคงเพราะที่นี่เป็นที่ๆครอบครัวของเธอได้ตายลงแน่ๆ…..
“เหอะ จะยังไงก็ช่าง เรื่องคราวนี้ ข้าจะขอดูความบันเทิงอย่างเงียบๆ ลาล่ะ!! ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ”โอซุระพูดก่อนจะหายไปในความมืด
สรุปพวกที่อยู่ข้างใน จะได้ปะทะกับทหารวิญญาณ (เหล่าทหารของเซคุโนะที่ไปปราบโจร)

(ฝั่งวาเจส)
“….เริ่มแล้วซินะ”วาเจสกล่าวออกมา ท่ามกลางความเงียบของหลายๆคน วาเจสเดินไปตรงจุดๆหนึ่ง กดอะไรบางอย่าง พลันก็มีจอมอนิเตอร์ฉายออกมา 2 จอ มันเผยให้ทุกคนเห็นภายในถ้ำ และนอกถ้ำ
“จิม! แลน!”เรเทียพูดออกมาทันทีเมื่อเห็นจิมและแลนท่ามกลางกองทัพผี
“มาร์คัสแล้วเจ้าพวกนั้นนี่!”เกรซพูดขึ้น
“ทุกๆคน”โซเฟียโพล่งออกมาเมื่อเห็นพวกพ้องของตนกำลังต่อสู้กันอยู่
“เอาละ ไหนดูซิ สิ่งที่พวกเธอบอกออกมาว่าทำได้ มันจะทำได้จริงไหม?”วาเจสว่าออกมา
สรุป
วาเจสเปิดมอนิเตอร์ให้พวกถูกจับกุมเห็น (ได้แต่มอง พูดสื่อสารไม่ได้)
(พวกที่ถูกจับตัวไป สามารถพูดคุยโต้ตอบกับวาเจสได้เรื่อยๆ ซึ่งมีผลต่อเนื้อเรื่องฉากต่อไป)
maid guy สมาชิก
· #569
ฝั่งมาร์คัส
"ข้าขออาจเอื้อม"เขาตั้งท่าร่ายเวท"หยิบยืมพลังของเหล่าเทพแห่งวิญญาณไม้ศักดิ์สิทธิ์และวิญญาณวารี"เขาร่ายเวทเสร็จแล้วปรากฎร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่สวมเกราะคล้ายกับเกรซแต่ร่างกายของหล่อนนั้นกลับเหมือนทำมาจากน้ำและร่างของสิ่งที่เหมือนกับมังกรที่เป็นไม้ทั้งตัวและหยั่งรากลงบนพื้นทราย

"มังกรไม้ศักดิ์สิทธ์หรือ"เขาพูดที่มังกรไม้และหันไปทางภูติสาว"ส่วนเธอน่าจะอยู่กับเกรซนี่น่า เทพอุนดีเน่"
"ตอนนี้เกรซถูกคุมขังอยู่"อุนดิเน่พูดขึ้นมา"และอีกอย่างตอนนี้นายน่าจะต้องการพลังของฉันด้วยนี่น่า"
"ครับ คราโรส"มาร์คัสสั่ง"นายเสกน้ำเลย เดี๋ยวอุนดิเน่จะขยายพลังเพื่อเพิ่มความสามารถของมังกรไม้เอง"
"ได้เลย"เมื่อคราโรสเสกน้ำแล้ว เหล่าน้ำที่ได้รับการขยายจากอุนดีเน่ทำให้มังกรไม้แข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก

"จงไป"เมื่อมาร์คัสสั่ง มังกรไม้นั้นใช้กิ่งไม้ตามลำตัวแทงเหล่าทหารทันทีเหล่าทหารที่อุ่ในดินและใต้ดินนั้นต่างโดนมังกรไม้สูบเลือดจนแห้งตายส่วนทหารเหล็กนั้นพยายามที่จะฟันแต่รากนั้นก็มาเรื่อยๆ

ทางฝั่งสองแฝด
ทั้งคู่นั้นทำการร้องเพลงในทันที
เล่นวิดีโอ YouTubeพร้อมกับเล็งที่หัวของซอมบี้

"ขอให้วิญญาณแค้นได้รับการปลดปล่อยและพักผ่อนด้วยเถิด"เคย์นั้นใช้หุ่นจักรกลของตนนั้นยิงที่หัวพร้อมกับคิดที่ปาดาวกระจายใส่หัวของซอมบี้

ทางฝั่งเกรซ
"วาเจส"เกรซเสนอ"ฉันมีข้อเสนอคือ ยอมมอบตัวต่อพวกรัฐบาลโลกเสียเถิดก่อนที่จะเกิดเหตุที่ร้ายแรงกว่านี้"
"คิดหรือว่าฉันจะยอม"วาเจสพูด
"เดี๋ยวก่อนสิ หลังจากนั้นฉัจะสังหารเจ้าตัวการที่ทำให้พวกเธอแค้นใจ หรือก็คือทำลายจากภายในไงดีไหม"เกรซเสนอแผนบ้าบิ่นขึ้นมา เพราะเธอจำได้เลาๆว่าทหารที่ฆ่าปู่ของริวเซียนั้นอยู่ในกลุ่มของรัธบาลโลกหากเธอสร้างผลงานจะทำให้พวกเธอมีโอกาสที่จะสังหารเขาทันที
zeya สมาชิก
· #570
นาเซกิมองเหล่าวิญาณด้วยสายตาปวดร้าวร่างของเด็กหนุ่มเรืองแสงเรือๆพลางพูดภาษาที่ไม่มีใครเข้าใจนักเด็กหนุ่มเดินไปหาเหล่าวิญญาณกำลังมุ่งมาหาตน

".........."นาเซกิยังคงร่ายภาษาที่ไม่มีใครเข้าใจต่อไปแต่ทว่าเหล่า่วิญญาณพวกนั้นหยุดซะงักและสลายหายไปร่าฃของเด็กหนุ่มเริ่มสว่วงขึ้นเรื่อยๆอินโฟโนนั้นจึงจัดการส่งพวกซอมบี้พวกนั้นไปโดนแสงจากร่างนาเซกิเฟแรงค์เองก็ล่อให้พวกวิญญาณไปหานาเซกิเช่นกันยิ่งวิญญาณเหล่านั้นถูกส่งไปหานาเซกิมากเท่าไหร่ร่างของนาเซกิยิ่งสว่างมากเท่านั้น

-----------------------------------------------------

ในร่างของนาเซกินั้นดาร์คเนสนั้นได้แต่หัวเราะชอบใจเหมือนว่าสิ่งที่นาเซกิทำนั้นเป็นประโยนช์ต่อตนอย่างมาก

"เจ้าจักรพรรดินั้นมันโง่สุดๆ......แต่ก็ดี.....หึๆๆๆ"ดาร์คเนสหัวเราะ
ray สมาชิก
· #571
ข้างนอกถ้ำ

"โอ้ คนที่ชื่อฮาคุโตะนั่นน่าสนใจแฮะ คนธรรมดาทำได้ขนาดนั้นนี่ฉันขอนับถือเลยนะเนี่ย"ไรคอฟว่าพลางปัดกระสุนแบบส่งๆ ตามองไปที่การสังหารหมู่ของฮาคุโตะ
"ถ้าถึงขั้นต้องผ่านประสบการณ์แบบนั้นมันก็ปรกติล่ะนะไรคอฟ"โรซ่าพูดขึ้นพลางเก็บพลอาวุธหนักที่อยู่ห่างออกไป"อู้ว ไอ้หมอนั่นมองหาแขนตัวเองด้วยแฮะ"แล้วเธอก็ทำการค้นหาเป็าหมายที่อาจเป็นอันตรายต่อกองกำลังส่วนใหญ่ได้
ทางด้านไรคอฟนั้นพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายด้วยความเร็วสูงพลางใช้ดาบของเขาปัดกระสุนออก
"ทุกคน! เล็งไปที่คนใช้ดาบนั่นซะ"พลันทหารจำนวนหนึ่งตรงนั้นก็หันปืนไปทางไรคอฟ แต่เขาก็เพียงแค่ยิ้มแล้วก็ฟาดดาบลงไปบนพื้นทราย ทำให้มีทรายจำนวนมากบดบังทัศนวิสัย โดยที่ไม่ทำให้โอกาศเสียเปล่าเขาตรงเข้าไปสับทหารกลุ่มนั้นเป็นชิ้นๆด้วยความรวดเร็ว
"อย่าดูถูกคนใช้ดาบเสียหน่อยเลย ฉันหาทางแก้ไขระยะของดาบฉันได้มานานมากแล้วเว้ย!"ว่าแล้วเขาก็วิ่งเข้าใส่ทหารกลุ่มต่อไป โดยรักษาระยะของเขาเอาไว้ในกรณีที่โรซ่ามีปัญหา

ในถ้ำ

เหล่าวิญญาญค่อยๆสลายหายไปเพราะความสามารถของนาเซกิ นาตาช่ามองไปที่เหล่าวิญญาญเหล่านั้นพลางส่งวิญญาญพวกเขาด้วยภาษาที่นักสู้คนอื่นไม่เคยได้ยินมาก่อน
เล่นวิดีโอ YouTube
"...Pokoysya s mirom(ขอให้พวกท่านจงหลับอย่างสงบเถิด)
Zemlya tebe pukhom(ขอให้ผืนแผ่นดินโอมอุ้มท่านไว้ในอ้อมกอดของนาง)
Mir prakhu tvoyemu(ขอให้พวกท่านจากไปอย่างสงบด้วยเถิด)"เธอส่งสายตาอาลัยไปให้พวกเขาก่อนที่จะกลับมาพูดภาษากลางอีกครั้ง
"ไปเถิดเหล่าทหารกล้าเอ๋ย...พวกเธอไม่สมควรต้องมาเจอชะตากรรมแบบฉันเลย...จงไปเถิด...อย่าได้กลับมาบนโลกแห่งชีวิตที่น่าชิงชังนี้เลย"เธอมองพวกเขาค่อยๆหายไปทีละตน
"ช่างน่าอิจฉาเสียเหลือเกิน...ที่พวกเธอได้หลับลงอย่างสงบเสียที....อีกนานเพียงใดกันนะ?...อีกนานเพียงใดที่จะถึงตาฉันกัน..."ตอนนั้นเองที่เธอสังเกตุเห็นนักสู้บางคนมองมาที่เธออย่างสงสัย
"เธอพูดอะไรออกมาน่ะ? นี่เธอคิดที่จะตายหรือยังไงกัน?"นักสู้คนหนึ่งถามขึ้นมาอย่างสงสัย
"...กายเนื้อที่อยู่ตรงนี้นั้นอาจจะอยู่ในที่ที่มันควรอยู่...หากแต่เป็นจิตใจนี้ต่างหากล่ะที่ไม่สมควรอยู่ตรงนี้"เธอพูดออกมา
"ช่างมันก่อน! พวกเรายังมีศึกอยู่ตรงหน้านะ!"นักสู้อีกคนตะโกนขึ้น นาตาช่ามองไปที่เหล่าวิญญาญเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะหยิบปืนที่สะพายเอาไว้ข้างหลังออกมา
'...คงต้องให้รอไปก่อนสินะ'เธอตั้งท่าพร้อมอีกครั้ง มองหาสิ่งที่คาดว่าอาจเป็นอันตรายต่อนาเซกิที่ตอนนี้รับมือเหล่าวิญญาญอยู่
---------------------------------------------
สรุป
ไรคอฟและโรซ่า - รับมือกองทหารข้างนอก
นาตาช่า - คุ้มกันนาเซกิ
lancenater สมาชิก
· #572
"เข้ามา"แลนซ์ตวัดคาตานะทั้งสองมือเป็นวงกลมโจมตีพวกผี เมื่อแลนซ์ได้ยินเรื่องที่นาตาชาพูดก็ตกใจและรีบบอก"ช่างมันก่อน! พวกเรายังมีศึกอยู่ตรงหน้านะ!"
แต่อยู่ดีๆทุกคนก็ได้ยินเสียงจิมที่ฟันดาบใส่พวกมันไปแหกปากไป
"ว้าก! บอกตำแหน่งทุกคนที่พวกแกจับไปนะโว้ย! แล้วไอ้หัวหน้านี่ไม่ยอมออกมาสู้ตรงๆเหรอ*ะ โอ้วววววว"จิมตอนนี้โมโหมาก แต่ก็พลาดโดนผีโจมตี
จิม 93
"จิม!"แลนซ์วิ่งเข้าไปช่วย แต่ว่าก็โดนโจมตีใส่จนล้มไปเช่นกัน
แลนซ์ 90
.....................................
"จิม! แลนซ์!"เรเทียที่ถูกขังตกใจมากที่ทั้งคู่โดนโจมตีใส่
"พอเถอะ! ปล่อยพวกเขาไป! ถ้าจะทำอะไรก็มาทำที่ชั้นแทนสิ!"
"ไม่ล่ะ พวกนั้นคิดที่จะขวางพวกเราเอง และพวกเธอก็ยังเป็นเครื่องมือให้ชั้นได้อยู่"วาเจสตอบ
"กรอดดด..."
NAX99 สมาชิก
· #573
(ฝั่งในถ้ำ)
เมื่อพวกเหล่านักสู้ไปได้ซักพัก ทหารของจักรพรรดิความมืดที่เป็นคนก็เริ่มโจมตีเหล่านักสู้จากระยะไกลด้วยปืน หน้าไม้ และบ้างก็แทรกตัวอยู่ในเหล่าพวกผี ลอบโจมตีจากด้านหลังนักต่อสู้ไปด้วย
“ระวังล่ะ! อย่าให้ไปโดนเจ้าพวกผีเด็ดขาด!!”ทหารรายหนึ่งพูดกับเพื่อนร่วมทีม
“เก่งกันจริงนะ ไอ้เรื่องลอบกัดกับรุมกันนะ”มาเรียกล่าว
“ทุกคนระวัง!!”พลันก็มีเคียวขนาดใหญ่สีดำพุ่งตัดเข้ามา มันหมุนเป็นวงเกลียว พุ่งเข้าโจมตีใส่พวกนาเซกิ
(หากนาเซกิหลบ มันจะหมุนไปโดนพวกแฝด และหากพวกแฝดหลบ มันจะหมุนเป็นบูมเมอแรงกลับมาหาพวกแลนด์ และถ้าแลนด์หลบ จะกลับไปหามือเจ้าของ แต่ถ้าหากตั้งรับการโจมตี จะโดนแรงกระแทกและพลังงานความมืดที่รุนแรงจนกระเด็นออกไป แต่เคียวจะกลับไปหาเจ้าของ)

(ฝั่งนอกถ้ำ ยังไม่เกิดอีเว็นส์พิเศษ)

(ฝั่งวาเจส)
“ตัวการ? ทำลายภายใน? พูดอะไรของเธอ ตัวการทั้งหมดก็คือตัวรัฐบาลโลกทั้งหมด และคิดว่าฉันจะเชื่อเหรอว่าหล่อนจะช่วยจะร่วมมือกับฉันนะ จะบ้าเหรอ”วาเจสตอบเกรซ
“แต่ในนั้นมีทหารดีๆอยู่ด้วยนะ ตัวการทั้งหมดมันก็คือพวกทหารบ้าอำนาจ ชื่อเสียงลาภยศ ถ้าเรา…”
“ฆ่า 1 อีก 1 ก็มา ฆ่า 2 อีก 2 ก็มาใหม่ คิดเหรอว่าการลงโทษ และเชือดไก่ให้ลิงดูจะทำอะไรได้ สันดานคนมันแก้ไม่ได้หรอกนะ ที่พวกเรากำลังจะทำก็คือเปลี่ยนแปลงระบบ ล้มล้างมันซะ และพวกเราจะปกครองกันเอง”
“ไอ้แบบนั้น มันเผด็จการชัดๆ!!”โซเฟียกล่าว”สิ่งที่พวกคุณกำลังก็คือการบังคับ แล้วชี้นิ้วสั่งให้เป็นไปในทางที่พวกคุณต้องการไม่ใช่เหรอ!! นั้นเหรออิสระของคุณ นั้นมันคุกชัด!!”
“แต่ทุกคนก็เท่าเทียม! มีกินกันทุกคน! ฐานะเท่ากันทุกคน! ไม่มีการแบ่งแยก! ไม่มีการเหยียดชนชั้น! นั้นแหละ โลกที่ฉันต้องการ!! ถ้าไม่อย่างนั้น….”
“อะไรค่ะ!!”
“แม่ฉันคงไม่ยอมตัดแขนเพื่อให้ฉันกับพี่มีกินเพื่อมีชีวิตรอดต่อไปเหรอ!!”
(หมายเหตุ พวกที่พูดกับวาเจส สามารถพูดคุยได้เรื่อยๆ โดยมีผลกับเนื้อเรื่อง)
zeya สมาชิก
· #574
นาเซกินั้นมองเคียวที่พุ่งเข้ามาด้วยสายตาว่างเปล่ามองเหล่าวิญญาณที่สลายหายไปร่างของเขายิ่งสว่างกว่าเดิมอินโฟโนกับเฟแรงค์นั้นทำลายอาวุธที่พุ่งเข้ามา อินโฟโนกัดฟันกรอดเฟแรงค์นิ่งเงียบร่างของมันพุ่งไปจัดการกับเคียวโดยไม่สนใจพวกผีแม้แต่น้อย

"..........."นาเซกินั้นยังพูดด้วยภาษาที่ไม่มีใครเข้าใจเช่นเดิมแต่ทว่าเขาซักคาตานะคู่ออกมาแล้วจับด้วยท่าถนัด

"......."สิ้นภาษาประหลาดนาเซกิที่ร่างทั้งร่างสว่างนั้นก็พุ่งเข้าหาพวกวิญญาณทันทีและเมื่อเหล่าผีโดนแสงนั้นสลายเป็นวงกว้างกว่าเดิม

"ข้าคือผู้ส่งสาร........กายข้าคือสิ่งบอกผ่าน......เหล่าเจตจำนงค์ที่ยังพันผูกกับพันธะอันแสนเศร้าเอ๋ย.......ปลดปลงต่อความสัจธรรมเถิด"นาเซกิพูดประโยคสุดท้ายออกมาเด็กหนุ่มวาดคาตานะไปทั่วทุกทิศทุกคนเริ่มเห็นร่างที่ซ่อนตัวอยู่มากขึ้น อินโฟโนกำเรเปียแน่นเฟแรงค์กลายร่างเป็นมังกรขนาดกลางเตรียมการโจมตี
maid guy สมาชิก
· #575
ฝั่งเกรซ

"ถ้าอย่างนั้น พวกแกก็ทำแบบเดียวกันนั่นแหละ พวกแกแค้นเพราะรัฐบาลโลกทำกับแก และพอแกขึ้นครองได้และพวกแกก็จะเปลี่ยนโลกที่เหมาะแก่พวกแกจนเข่นฆ่าคนจนวงจรดังกล่าวนั้นวนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้จบนั่นแหละ"เกรซลุกขึ้นและถอดข้อต่อที่ล่ามแขนและชกใส่วาเจสทันที

"แกทำอะไรของแก"วาเจาพูดและชกใส่เกรซอีกครั้ง แต่เกรวนั้นก็ตอบโต้อักหลายๆครั้งจนเหนือยหอบ

"แค้นใช่ไหม"เกรซพูด
"ใช่"
"ที่ต่อยไปตอนแรกคงหายแค้นสินะ"เกรวพูดแบบนั้นทำให้วาเจสงงไปสักระยะ
"แต่ที่ทำไปนั้นทำให้ฉันนั้นแค้นและตอบโต้ เและก็วนเวียนไปไม่รู้จบและสุดท้ายคือ ความเจ็บปวดทั้งสองฝ่ายและความพินาจต่างหาก"เกรซถ่มเลือดลงพื้นก่อนที่จะนั่งพัก

ฝั่งแฝด

คิดนั้นรู้ตัวว่ามีคนจะแทงข้างหลังเลยชิงหลบและฟันพร้อมกับเอาหลังของตนชนกับเคย์ ส่วนเคย์นั้นบังคับให้หุ่นกลของตนกราดปืนใส่เหล่าทหารทันที
NAX99 สมาชิก
· #576
(ผั่งในถ้ำ)
พลันหลังจากที่แสงสว่างส่องออกไปรอบๆแล้ว
เคียวที่เฟแรงค์ทำลายไปนั้น มันเริ่มสลายเป็นผงสีดำๆอย่างเห็นได้ชัด ก่อนมันจะเริ่มคืนสภาพเป็นเคียวเหมือนเดิม และมันก็ลอยกลับไปหาเจ้าของดังเดิม ตัวเจ้าของนั้น เมื่อเหล่านักสู้ได้เห็นต่างพากันตกใจ เขาคือนักสู้ที่เคยต่อสู้ร่วมกับพวกเขา ชายที่ออกไปกำจัดโจร ปล่อยให้เหล่านักสู้หนีและตายในสนามรบ

ชายนักรบตาบอดผู้ถือเคียวใหญ่เกินตัว เกรฟ แกรนคอนส์
“นั้นมันเพื่อนของพี่ริวเซีย คุณเกรฟนี่”กราเซียเมื่อเห็นบุคคลตรงหน้า เธอถึงกับเอามือกุมปาก
“คะ คุณเกรฟ”แลนด์ถึงกับตะลึงกับภาพที่เห็น
แต่ ณ ตอนนี้เขากลายเป็นวิญญาณที่เป็นเครื่องมือของจักรพรรดิความมืดไปแล้ว เขาได้แต่บ่นพึมพำว่าฆ่ากับฆ่าและฆ่าเท่านั้น
ออร่าความมืดในตัวเขาแสดงให้เห็นถึงพลังที่มากกว่าคนอื่นๆ ไม่ใช่เพราะว่าเขามีความแค้นมากมาย แต่เพราะพลังในตัวของเขาที่มากกว่าคนอื่นๆอยู่แล้ว และยิ่งธาตุในตัวของเขาคือความมืดและลม นั้นทำให้พลังของเขาแกร่งกล้ามากขึ้น

เกรฟยืนนิ่ง มองศัตรูตรงหน้าของเขาอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะตวัดเคียวเป็นแนวยาว เป็นคลื่นลมตัดสีดำหลายคลื่นพุ่งใส่เหล่านักสู้ ขณะเดียวกันเขาเองก็พุ่งอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าใส่ศัตรูที่อ่อนแอและใกล้ที่สุด 2 แฝดนั้นเอง

สรุป เหล่านักสู้ ได้ปะทะกับเกรฟที่กลายเป็นวิญญาณร้ายไปแล้ว
เกรฟ HP 100%

(ฝั่งวาเจส)
“คุณเกรซพูดถูก การกระทำของคุณตอนนี้ มันไม่ต่างไปจากที่คุณได้เคยโดนในอดีตเลย ถึงมันจะน่าเศร้าที่คุณต้องยอมทานแขนของแม่เพื่อประทังชีวิต แต่สิ่งที่คุณกำลังทำนอกจากจะทำให้คนอื่นๆนั้นเป็นเหมือนคุณแล้ว มันอาจจะเลวร้ายกว่าเดิมอีกนะคะ”โซเฟียกล่าว
“ตอนนี้มันอาจเลวร้ายก็จริง แต่ถ้าทุกอย่างจบลง ปัญหาเหล่านั้นจะหมดไป ทั้งความยากจน และเรื่องคอร์รับชั่นด้วย”

“แน่ใจเหรอคะ? ปัญหายากจน ปัญหาคอรัปชั่น ปัญหาต่างๆที่คอยเรื้อรังและรบเร้าพวกเราทุกคนมานาน เราต้องร่วมมือช่วยกันแก้ไขนะคะ สิ่งที่คุณทำนอกจากไม่ช่วยแล้ว ยังทำให้ทุกอย่างเลวร้ายกว่าเดิม คุณแก้ไขมันไม่ได้หรอก”โซเฟียยังคงกล่าวต่อ สิ่งที่โซเฟียพูดดูเหมือนจะไปจี้ใจดำของวาเจส เธอแสดงอารมณ์ออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“หนวกหู! พวกเธอจะมาเข้าใจอะไรฉันล่ะ!? เธอนะหุบปากไปซะ!!”
“แนวคิดของจักรพรรดิที่คุณคงกำลังคิดว่าสิ่งที่คุณทำนั้นมันกำลังถูก แต่จริงๆแล้วผิดมหันต์เลยค่ะ! คุณก็แค่เป็นเครื่องมือที่ถูกหลอกใช้งานจนถึงเวลาที่พังลง แล้วก็โยนทิ้งเท่านั้นเอง!! ตอนนี้คุณจะกลับใจยังทันอยู่นะคะ!!”

“หุบปาก!!”วาเจสว่าก่อนจะต่อยโซเฟียเข้าไปเต็มหน้า โซเฟียนั้นร่างกายเธอนั้นไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไร เธอเลยกระอักเลือดออกมา ก่อนจะไอแค่กๆ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็หันหน้าไปเผชิญหน้ากับวาเจสอย่างไม่เกรงกลัว วาเจสเหนื่อยหอบๆแฮ่กๆ ห้องที่แอร์แรงเย็น แต่เธอกลับรู้สึกร้อนระอุเป็นอย่างมาก เธอเริ่มเดินไปที่มุมหนึ่งของห้อง ก่อนจะนั่งทรุดนั่งกอดเข่ามอบลงไป….
(ให้เหล่านักสู้พูดให้เธอกลับใจ)
zeya สมาชิก
· #577
นาเซกิกำคาตานะของตนไว้แน่นกว่าเดิมเด็กหนุ่มมองวิญญาณตรงหน้าด้วยแววตาเศร้าสร้อยแล้วแล้วเริ่มพูดภาษาที่ไม่มีใครรู้จักอีกครั้งพุ่งตรงเข้าใส่เกรฟ อินโฟโนนั้นจึงเปลี่ยนรูปแบบมาค่อยป้องกันนาเซกิจากพวกจักรพรรดิมืดที่แอบอยู่และพวกวิญญาณ เฟแรงค์นั้นเปลี่ยนตัวเองเป็นจอมเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ค่อยสนับสนุนนาเซกิอีกแรง

----------------------------------------------------------

ดาร์คเนสที่อยู่ในร่างนาเซกิดวงตาสีแดงนั้นวาวโรจน์ด้วยความตื่นเต้นเมื่อรับรู้ถึงตัวตนของเกรฟในสถานะวิญญาณแค้นมันหัวเราะออกมาด้วยความยินดี

"นั้นละ.....นั้นละ.....เจ้านี่มันน่ารักจริงๆนาเซะ......ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ"เสียงหัวเราะของดาร์คเนสนั้นฟังดูน่ากลัวจนขนลุก
lancenater สมาชิก
· #578
"คุณเกรฟ!"แลนซ์ตกใจกับภาพตรงหน้ามาก"โธ๋ว้อย! เอาวิญญาณชาวบ้านมาเล่นกันได้นะแก!"
จิมเข้าไปสู้เพื่อเรียกสติวิญญาณเขา"คุณเกรฟครับ! ได้สติที ไปสู่สุขติเถอะครับ!"
"เปล่าประโยชน์"เสียงจากที่ไหนก็ไม่รูัดังขึ้นมา"มันไม่มีความคิดของตัวเองแล้ว"
"ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องใช้วิธีแบบโหดๆสินะครับ"แลนซ์พุ่งเข้าไปฟันที่เกรฟ และเขาก็พยายามหาช่องว่างเพื่อใช้ท่าใหม่...
"[ตัดปีกนางแอ่น]!"ดาบถูกตวัดด้วยความเร็วสูงใส่เกรฟ
...........................
"คุณอย่าพยายามหนีความจริงเลยดีกว่าค่ะ"เรเทียพูดขึ้น"วิธีของคุณแน่แล้วเหรอว่าจะดีที่สุด ฆ่าคนไปมากเพื่อให้เกิดความสงบสุข แต่ว่ามันแน่เหรอคะว่าวิญญาณของพวกเขาจะอยู่อย่างสงบสุข มันน่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้นะคะ ตื่นเถอะค่ะ ถ้าคุณยอมรู้ตัวตอนนี้คุณอาจหลุดจากการเป็นเครื่องมือได้นะคะ"
maid guy สมาชิก
· #579
เกรซถามกับวาเจสว่า"เธอคิดว่าเธอแค้นเป็นงั้นหรือ"พร้อมกับค่อยๆปลดเสื้อออกวาเจสมองที่กลางลำตัวของเกรซนั้นมีรอยแผลไฟที่ไหม้ไปตั้งแต่ท้องไปจนถึงกลางอก

"นี่เป็นแผลที่เกิดจากมังกรเพลิงที่ทำลายหมู่บ้านของฉันเมื่อนานมาแล้ว มันกินพ่อ แม่และพี่ชายของฉันต่อหน้าต่อตา ฉันเกือบโดนมันกินถ้าฉันไม่พลัดตกลงไปในเหว เคราะห์ดีที่รอดตายมาได้เพราะว่ามาร์คัสได้พบเจอก่อนที่ฉันจะตายเพราะไฟนรก เขารักษาฉันด้วยการอัญเชิญเทพมาสถิตในร่างฉันถึงแม้ตอนนี้จะหายไปแต่ก้เหลือแผลอันน่าเกลียดพร้อมความแค้น ในตอนแรกก็อยากนะแต่มาร์คัสเตือนว่าการมีชีวิตเพียงเพื่อล้างแค้นนั้นเป็นชีวิตที่สูญเปล่า หากล้างแค้นแล้วจะไม่เหลือความหมายของชีวิต ฉันจึงอุทิศตนให้กับการช่วยเหลือคนบริสุทธิ์ให้มากที่สุด"เกรซยื่นมือมาและพูดว่า"กลับใจเสียเถิด"

ฝั่งคู่แฝด
"เหวอ"คิดนั้นหลบการโจมตีของเคียวได้แต่เคย์นั้นเอาแขนของหุ่นกลข้างซ้ายบังตนไว้

ฉับ!

แขนของหุ่นเชิดนั้นได้ขาดหายไปเคย์นั้นถึงกับคลั่งในทันที

"หนอยแน่แก"เขาพูดพร้อมควักมาอีกตัวคราวนี้เป็นหุ่นกลที่เหมือนกับนักรบที่สวมเกราะทีเป็นเกล็ดมังกร เมื่อดูดีๆแล้วมันเป็นเกล็ดโลหะชนิดเดียวกับเปลือกของไอรอล ที่มือของหุ่นกลได้ติดกรงเล็บไว้ที่แขนทั้งสองข้าง

"นี่เป็นเกล็ดที่ได้มาจากการสลัดขนของไอรอล"เขาพูดก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่ ส่วนคิดนั้นเป่านกหวีตที่มาร์คัสให้มา

ทางฝั่งมาร์คัส
มาร์คัสโดนไวสเวิลนั้นเอาหางฟาดกลางหลัง เมื่อเขารู้ตัวก้พบมันพับปีกเป็นเครื่องหมายกากบาท

"เจ้าพวกนั้นเสียท่าหรือ"มาร์คัสพูด"งั้นฉันจะทิ้งเทพอุนดีเน่และมังกรไม้ศักดิ์สิทธิ์ไว้ที่นี่ก่อน"เขาพูดกับคราโรส
"นายจะทำอะไร"
"ไปช่วยพวกนั้น"เขาพูดพร้อมกำลังร่ายเวทอกครั้ง คราวนี้เขาทำการร่ายชุดใหญ่ไวสเวิลและไอรอลนั้นได้เรืองแสงขึ้น

"ข้าขอรวมร่างชั้นสูงด้วยกายทิพย์สองกายคือธาตุโลหะและธาตุลม คราวนี้ข้าขออาจเอื้อมใช้หลักการฝืนการรวมร่างเพื่อนำธาตุลมเสริมความเร็วของธาตุไฟ"เมื่อเขาร่ายเวทแล้วก็เกิดแสงล้อมรอบตัวเขา

เมื่อเขาร่ายเวทเสร็จแล้ว แสงดังกล่าวได้ห่อหุ้มร่างเขา ร่างของมาร์คัสขยายขึ้นเป็น7เมตรร่างกายที่เหมือนกับการ์กอยส์จากการรวมร่างกับไวสเวิลและไอรอลได้ทำให้มีเกราะหุ้มตัวอีกครั้งคราวนี้มาร์คัสได้กลายเป็นการ์กอยส์โลหะและกำลังบินขึ้นฟ้าทันที
NAX99 สมาชิก
· #580
(ในถ้ำ)
เกรฟโดนการโจมตีของนาเซกิเข้าไป เขาโดนอย่างเฉียดๆ จึงทำให้ร่างของเขามีบางอย่างคล้ายถูกเผา แต่ก็เป็นการไหม้เพียงเล็กน้อย และเมื่อเขาจะโดนเวทศักดิ์สิทธิ์ เหมือนกับว่าเป็นสัญชาตญาณของผีที่ไม่ถูกกับเวทนี้ เขาถึงถอยออกมาห่างๆ
การโจมตีของแลนด์และเคย์นั้น โดนตัวของเกรฟเต็มๆ นั้นก็เพราะเกรฟที่ตายไปแล้วนั้นไม่มีเกราป้องกันและประสาทสัมผัสที่รวดเร็ว เขาถึงหลบการโจมตีเต็มๆของทั้งคู่ไม่ได้ ถ้าเป็นคนปกติ คงจะโดนผ่าครึ่งท่อนเป็นชิ้นๆไปแล้ว แต่เพราะเกรฟเป็นวิญญาณไปแล้ว แผลที่ขาดนั้น จึงสมานเข้าไปได้ ก่อนที่เกรฟจะตวาดเป็นวงกว้างเพื่อให้โดนเหล่านักสู้ เหล่านักสู้ต่างหลบกันพ้นบ้าง ไม่พ้นบ้าง
แถมดูเหมือนเขาจะเรียนรู้การโจมตีของฝ่ายตรงข้ามไปด้วย นั้นก็เพราะเขาเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้น และสามารถหลบและกันการโจมตีถัดมาของแต่ล่ะคนได้
“ไม่ได้ผล ถ้าไม่ใช่การโจมตีด้วยธาตุแสงล่ะก็ การโจมตีของนายก็เหมือนกับฟันลมนั้นแหละ”มาซานาระพูดขึ้น
“บ้าเอ่ย! ถ้าเรเทียอยู่ตรงนี้ล่ะก็!”จิมพูดขึ้น
“ให้ฉันช่วยไหมล่ะ?”กราเซียพูดเสนอขึ้นมา”ฉันมีพลังธาตุแสงอยู่นะ”
เกรฟ HP 96 %

เพลงประตัวบอส
Violent Battle

(ฝั่งนอกถ้ำ)
“มาร์คัสระวัง!!”คราโรสตะโกนขึ้น ขณะที่กำลังมีลูกตุ้มเหล็กขนาดใหญ่เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 3 เมตร พุ่งเข้าใส่เหล่ารากไม้ที่กำลังโจมตีเหล่าทหารจนแตกหักกระเด็นไปคนล่ะทิศละทาง และมันก็พุ่งเข้าใส่มาร์คัสที่กำลังอัญเชิญอยู่ คราโรสรีบสร้างกำแพงขนาดใหญ่ขึ้นมาด้วยธาตุเหล็กของไอออล และธาตุดินของทราย แต่มันก็แตกอย่างง่ายดาย
“บ้าน่า! กำแพงนี่มันหนาแข็งพอๆกับเหล็กกล้าเลยนะ!!”คราโรสพูดขึ้น ก่อนที่ลูกตุ้มนั้นจะพุ่งเข้าใส่มาร์คัส
“ฮึบ!”มาร์คัสยืนตั้งรับ แต่แรงกระแทกนั้นถึงกับทำให้ขาที่เขายืนนั้นถึงกับจมดินและลากไถลไปไกล ขณะเดียวกับที่ฮาคุโตะได้ตรงมาช่วยกันดันลูกตุ้มนั้นให้หยุด
“แรงมัน! เยอะเกินไปแล้ว!”ฮาคุโตะพูด เพราะขนาดเขา 2 คนดันยังเอาไม่อยู่ กว่ามันจะหยุดนิ่ง ก็เล่นเอาทั้ง 3 ไถลพอควร
“อ่อนแอ! อ่อนแอ! หนุ่มสาวสมัยนี้อ่อนแอเกินไปแล้ว!!”เสียงของชายแก่คนหนึ่งพูดขึ้น กว่าจะดึงเจ้าลูกตุ้มนั้นกลับไปหาตัวเองอย่างง่ายดาย ชายแก่ที่ผมหงอกขาวเต็มหัว ไว้หนวดที่ขาวแล้วเหมือนกัน แต่ถึงชรากลับมีร่างกายที่กำยำแข็งแรงไม่แพ้คนอื่นๆ เขามีร่างกายที่ใหญ่โต ดุดัน แถมสวมเสื้อเกราะทหารแบบเต็มยศทั่วทั้งตัว ยกเว้นส่วนหัว

“แกมันพลตรี….ไม่สิจักรพรรดิเหล็ก อาร่อน /อาร่อน โตเกส นี่นา”คราโรสพูดขึ้นมา
“โฮ่ ขนาดสัมมาคารวะยังแย่เลยแฮะ”อาร่อนพูดขึ้น
“คนที่ทรยศไปอยู่ฝั่งนั้นอย่างแก อย่ามาทำเป็นพูดไปหน่อยเลย!!”ฮาคุโตะว่า
“เฮอะ พวกแกต่างหากที่ทรยศข้า! ข้านะน่ะทำงานรับใช้รัฐบาลโลกมาตั้งแต่ตัวสเปริม์ของแกยังไม่เกิด มาตั้ง 60 กว่าปี ข้าอุตส่าห์รับใช้ด้วยความภักดีมาตลอด แต่พวกมันกลับถีบส่งข้า ขับไล่ข้า ปลดออกจากตำแหน่ง และตั้งตำแหน่งให้กับไอ้พวกหนุ่มสาวกลัดมนปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างพวกแก!! ข้ายอมรับไม่ได้หรอก!!”
“ปัญหาคอร์รับชั่น เด็กเลี้ยงเลียขา ไม่สนใจข้าราชการเก่าแก่สินะ…”คาเนซึมิพูดอย่างเงียบๆ

“ก็ช่างซิ!! ไอ้พวกเลียแข้งขานะ เดี้ยวฉันจะทะลวงไส้เอง!! แต่ไอ้คนที่สร้างความเดือดร้อน ฆ่าคนอื่น บังคับคนอื่น เห็นชีวิตคนเป็นผักปลาอย่างพวกแก ฉันไม่อภัยให้เด็ดขาด!!”ฮาคุโตะกล่าวพร้อมกับตั้งท่าพร้อมต่อสู้
“โฮ่ จะเอาเหรอ ไอ้หนู แล้วพวกแกจะได้รู้ว่า จะมาสู้กับจักรพรรดิเหล็ก อาร่อนผู้นี้ มันยังเร็วไปอีก 100 ปีเว้ย! ไอ้หนู”อาร่อนว่าก่อนจะตั้งท่าต่อสู้เหมือนกัน
สรุป
พวกที่อยู่ข้างนอกจะได้ต่อสู้กับจักรพรรดิเหล็ก

(ฝั่งวาเจส)
วาเจสนิ่งเงียบ เธอมองดูมือที่เกรซยื่นมือมาอย่างนิ่งๆ ก่อนจะลุกขึ้น และเดินออกไปจากห้อง
“จะไปไหนนะ!!”เกรซถาม ไม่มีเสียงตอบรับจากเธอ และเธอก็เดินออกไป
“ให้เวลาเขาเตรียมใจซักพักเถอะค่ะ”โซเฟียพูดขึ้น”นี่เป็นเรื่องที่หนักหนาและเขาต้องตัดสินใจด้วยตัวของเขาเอง”
“แล้วถ้าเธอปฏิเสธล่ะค่ะ”เรเทียถาม
“ไม่รู้สิ แต่ฉันว่าเธอยังมีความดีเหลืออยู่ ตอนนั้นที่มาเรียสะบัดสะบอมกลับมา ความจริงวาเจสจะฆ่าเลยก็ได้ แต่เธอไม่ทำ และตอนที่ชาวเมืองออกมาต่อสู้ด้วย เธอก็ทำหน้าอึดอัดใจ แถมยังต่อสู้ตัวต่อตัวไม่ลากใครมาสู้ หรือให้ใครมาลอบกัดตอนสู้กับเธอเลยนี่ เกรซ” โซเฟียกล่าว
“อืม มันก็จริงแฮะ”
“บางที เขาอาจจะรู้เส้นทางต่อไปของเขาแล้วก็ได้มั้งคะ?”โซเฟียกล่าว
ขณะเดียวกับที่วาเจสกำลังมองดูบนฟ้าดูดาวอย่างพินิจพิเคราะห์ และหันไปมองมือของตนเอง….

สรุปเนื้อเรื่อง
เหล่านักสู้ได้เดินทางมายังไทม์ซิส ณ ที่นั้น พวกเขาได้พบกับอดีตของริวเซีย และได้ปะทะกับกองทัพของจักรพรรดิที่คิดจะล้มล้างรัฐบาลโลก ณ ขณะนี้ พวกเขากำลังทำการต่อสู้กับเกรฟ อดีตทหารและเพื่อนของริวเซียที่ตายไป ซึ่งเขาถูกปลุกขึ้นมาพร้อมกับเหล่าทหารคนอื่นๆโดยฝีมือของจักรพรรดิความมืด และถูกปลุกขึ้นมาด้วยแรงอาฆาตแค้น
ส่วนข้างนอกนั้น อาร่อน จักรพรรดิเหล็กก็ได้เข้ามาโจมตีพวกฮาคุโตะเช่นกัน
ในขณะเดียวกับที่เหล่าคนที่ถูกจับตัวไปนั้น กำลังเกลี้ยกล่อมให้วาเจสกลับใจ วาเจสจะตัดสินใจได้รึไม่ ดวงวิญญาณของเกรฟจะไปสู่สุขคติหรือไม่ และแผนต่อไปของพวกจักรพรรดิคืออะไร? ต้องติดตามต่อไป