LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 72 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
NAX99 สมาชิก
· #621
ริวเซียยืนเฉยๆเธอสร้างดาบน้ำแข็งขึ้นมาก่อนจะกวัดแกว่งดาบทำลายคลื่นดาบ ก่อนจะปาดาบใส่ดาร์คเนสหลายต่อหลายรอบ ส่วนลูกไฟนั้นเธอสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นมากันไว้ได้ทั้งหมด

เมื่อมาร์คัสพุ่งเข้ามาหาริวเซีย เธอก็สร้างโล่น้ำแข็งขนาดเล็กขึ้นมา
"เปล่าประโยชน์! น้ำแข็งของเธอ ทำอะไรฉันไม่ได้แล้ว!!"มาร์คัสพูด
"แน่ใจ? ช่องโหว่เยอะขนาดนั้นอ่ะนะ"ว่าแล้วเธอก็จับโล่นั้นเอียงเล็กน้อย แสงของพระอาทิตย์ที่ส่องลงมาหักเหสะท้อนเข้าไปในตาของมาร์คัส ถึงกับทำให้เจ้าตัวหยุดชะงัก ริวเซียอาศัยจังหวะนั้น วิ่งไต่ขึ้นไปบนตัวมาร์คัส แม้ว่าตัวมาร์คัสจะร้อน แต่เธอก็พอกันด้วยการห่อหุ้มความเย็นรอบตัว เธอขึ้นไปถึงหัว อ้อมหลังไปและสร้างหอกน้ำแข็งที่เรียวยาวขึ้นมา 2 เล่มเจาะเข้าไปกลางหลังช่วงข้อต่ออย่างรวดเร็วก่อนที่มันจะละลาย แม้ว่าภายหลังมันจะละลายแต่มันก็แทงลึกเข้าไปในร่างต้นของมาร์คัสจนน่าจะสร้างความเจ็บได้บ้าง และเธอก็ดีดตัวออกมา

ส่วนแลนด์ที่พุ่งมานั้น ริวเซียจัดการแช่แข็งดาบตามปกติจนดาบแตกออก ก่อนจะใช้ขาของต้นเตะเข้าไปที่ต้นคอ จนแลนด์ล้มคะนำหัวฟาดพื้นไป และริวเซียก็ทำการร่ายเวทแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

"ตรงพื้นระวัง!" พลันก็มีดอกไม้น้ำแข็งพรุ่ดขึ้นตรงพื้นเป็นจำนวนมาก ดาร์คเนสที่หลบจากการปาดาบนั้นได้เหยียบเข้าเต็มๆ มันแตกตัวออกและระเบิดออกมาเป็นมีดน้ำแข็งจำนวนมากพุ่งกระจายออกไปรอบทิศเหมือนกับระเบิดดาวกระจาย แถมมันยังแช่แข็งส่วนขาและท่อนล่างบางส่วนของดาร์คเนสอีกด้วย
(ถึงเผาหรือมาร์คัสเหยียบ มันก็จะแตกตัวกระจายออก)
ริวเซีย HP 93 %

ฝั่งอาร่อน อาร่อนนั้นแม้จะหมุนตัวอยู่ แต่เขาก็รู้เห็นสังเกตถึงทุกอย่างๆเป็นอย่างดีเขาหยุดหมุนและใช้แรงในการหมุนเมื่อกี้ของลูกตุ้มเข้าทำลายไฟและมิชไชส์บางส่วน
มันพุ่งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะไปโดนบลูตัสและมันก็รวบไปโดนอินโฟโนที่อยู่ในระนาบเดียวกันอีกด้วย
ทั้งคู่ปลิวกระเด็นไปพอควร ก่อนจะตกลงไปในทราย แต่ในทางกลับกันอาร่อนก็โดนมิชไชส์เหมือนกัน แม้จะใส่เกราะหนา แต่แรงกระแทกก็พอควร
"อ่อนหัดจริงๆ! คิดเหรอว่าการโจมตีจากด้านบนจะเป็นจุดบอดของข้านะ"อาร่อนกล่าว
อาร่อน HP 76 %
maid guy สมาชิก
· #622
การโจมตีของริวเซัยนั้นเปล่าประโยชน์เพราะว่าการรวมร่างของมาร์คัสไม่เหมือนกับการรวมร่างของเกรซที่เป็นร่างคนอยู่เพราะมาร์คัสรวมเป็นร่างเดียวกันกับสัตว์ของตน

Makes Hp 99%

มาร์คัสจึงจัดการพ่นลาวาใส่ทันที

บลูตัสเองเปลี่ยนมาตั้งป้อมและยิงเลเซอร็แบบลูกปลายใส่ทันที
lancenater สมาชิก
· #623
แลนซ์หันไปมองมาร์คัส"ให้ตายสิครับ แข็งแกร่งจริงๆ" แต่เขาก็ฟื้นฟูดาบตัวเองและพุ่งไปฟันต่อ
"คิดว่าของแบบนั้นจะมีผลต่อชั้นเหรอ"ริวเซียปัดการโจมตี
"ก็ไม่คิดแต่แรกแล้วล่ะครับ"แลนซ์โจมตีก่อกวนริวเซียเรื่อยๆ
"เสร็จแล้ว!"จิมชาร์จดาบเสร็จ และน้ำแข็งสีแดงฉานก็ก่อตัวออกมาจากดาบ
"ทุกคนระวังนะครับ"จิมพุ่งเข้าไป"Crimson Ice!"ดาบถูกฟันเป็นน้ำแข็งที่เป็นไฟและน้ำแข็งรวมกัน การโจมตีนี้เป็นการโจมตีที่แรงมากอย่างหนึ่ง แต่ว่ามันจะได้ผลเปล่าก็อีกเรื่อง...
แลนซ์ 89
zeya สมาชิก
· #624
"เฮอะ.....ง่ายไปก็หมดสนุกน่ะสิ.....แล้วอีกอย่าง...."ดาร์คเนสพูดแค่นั้นก่อนจะพูดภาษาประหลาดอีกครั้งแต่ครั้งนี้ต่างออกไปด้วยตาสีแดงนั้นวาวโรจน์ยิ่งกว่าเดิม

"อยากให้แกเจอใครบางคนวะ..."ดาร์คเนสพูดแค่นั้นแล้วลูกตาน่าขยะแขยงทั้งหมดนั้นหลุดลอยออกมาจากดาบของนักรบทมิฟมันลอยอยู่รอบๆดาร์คเนสก็ที่เขาจะูพูดภาษาประหลาดนั้นอีกครั้งดวงตาพวกนั้นแตกออกและกลายเป็นเหล่าดวงวิญญาณสีเทาเข้มลอยบ้างยืนบ้างอยู่รอบตัวดาร์คเนสส่วนใหญ่คือพวกวิญญาณที่เคยเป็นทหารที่ร่วมรบกับริวเซียเมื่อสามปีก่อนนั้นเอง

"โอ๊ะๆๆๆ......มีใครอยากให้แกเจอแนะยัยบ้า"ดาร์คเนสหัวเราะก็ที่ดวงตาอีกสองดวงจะแตกออกปรากฎเป็นร่างของเกรฟและเซคุโนะมายืนเคียงข้างนักรบทมิฟ ดาร์คเนสชี้นิ้วไปที่ริวเซียแล้วพูดภาษาบางอย่างพวกวิญญาณนั้นก็พากันจับอาวุธและกรูเข้าใส่ริวเซียโดยมีเกรฟและเซคุโนะที่จับอาวุธเดินไปหาอย่างช้าๆ

"แม้...โบนัสก้อนใหญ่เลยแฮะ.....ไม่นึกว่าตาแก่ของยัยบ้านั้นจะยังวนเวียนไม่ได้ไปพุดไปเกิดด้วย....เลยเอามาเป็นทาสซะ....ดีจังนะได้สู้กับคนสำคัญของแกแบบนี้น่ะ"ดาร์คเนสหัวเราะร่วนดวงตาสีแดงวาวโรจน์ก็จะเริ่มสะบั้นดาบเป็นคลื่นดาบจำนวนมาอีกครั้ง

"จงเกลียดชังและเครียดแค้นกันให้เต็มที่เถอะ.....ความรู้สึกพวกนั้นจะทำให้ข้ามีพลังกว่าเดิม"ดาร์คเนสนั้นพูดดวงตาสีแดงนั้นลุกวาวจนน่าขนลุก

เฟแรงค์ที่เห็นการกระทำแบบนั้นของดาร์คเนสนั้นเกือบจะฟิวส์ขาดแต่มันยังคงต้องหยุดริวเซียเอาไว้ให้ได้พยัคฆ์ทมิฟนั้นเปลี่ยนร่างอีกครั้งมันกลายเป็นมนุษย์หัีวทีวีที่ดูติ๊งต๊องส์และอ่อนแอแต่ทว่า

"อะไรวะนั้น"ใครบางคนอุทานเมื่อเห็นยานรบและปืนไฟจำนวนมากกราดเข้าใส่ริวเซียที่ติดพันกับพวกเเลนซ์ มาร์คัสและดาร์คเนสอยู่แม้จะโดนเเช่แข็งอาวุธพวกนั้นก้ยังมาเรื่อยๆเฟแรงค์ในร่างมนุษย์หัวทีวีนั้นกำลังทำบางอย่างเมือนกับต่อจิ๊กซอว์อยู่แต่มันออกมาเป็นรูปเป็นร่างและเฟแรงค์เองก็ต่อสิ่งที่เหมือนจิ๊กซอว์นั้นได้ด้วยความเร็วที่น่ากลัวจึงทำให้มันส่งอาวุธพวกนั้ออกไปได้เรื่อยๆ

ด้านอินโฟโนนั้นแม้จะเจ็บตัวจากน้ำหนักของบลูตัวแต่สำหรับอสูรอย่างเขานั้นมันไม่เท่าไหร่อสูรหนุ่มยันกายขึ้นมาอย่างช้าๆ

"ไม่ค่อยอยากทำแบบนี้เลย....."อินโฟโนพูดแขนของอสูรหนุ่มนั้นค่อยๆมีกล้ามเนื้อจนแขนเสื้อขาดแขนข้างนั้นไม่ดูเหมือนแขนมนุษย์แต่ดูเป็นแขนของอสูรไปเลยมันมีลายอักขระสีทองพันรอบแขนสีเทานั้นดาบเรเปียเล่มบางในมือก็เปลี่ยนรูปไปกลายเป็นดาบขนาดยักษ์แขนอีกข้างก็เปลี่ยนไปเป็นแบบเดียวกัน

"ผมใช้แค่บางส่วนก็พอ...."อินโฟโนพูดแล้วตรงเข้าใส่อาร่อนดาบนั้นฟาดใส่อาร่อนซึ่งตัวของชายแก่นั้นหลบได้แล้ะกำลังจะสวนอินโฟโนก็อัดเปลวเพลิงทมิฟเอาใส่ท้องของอาร่อนอย่างจังก่อนจะเหวี่ยงดาบยักษ์ของตนเขาฟาดอาร่อนกระเด็นไปพอสมควร

สรุป

เฟแรงค์ยังคงโจมตีระยะไกลด้วยการป่วนริวเซีย

ดาร์คเนสเรียกวิญญาณที่ตนดูดวิญญาณมาเป็นทาสสั่งโจมตีริวเชียส่วนตัวดาร์คเนสใช้การโจมตีระยะไกล

อินโฟโนเข้าปะทะกับอาร่อนระยะประซิด

ดาร์คเนส 75/100

เฟแรงค์ 85/100

อินโฟโน 90/100
NAX99 สมาชิก
· #625
"ไอ้บ้านั้น มันเอาวิญญาณคุณตามาใช้ แต่ไม่คำนึงถึงกราเซียเลยเหรอ!!"คราโรสพูด พลางมองไปที่ดาร์คเนส การที่เรียกวิญญาณคุณตาออกมานั้น ทำให้ทุกคนเลิกสนใจริวเซีย เพราะตอนนี้จิตใจของกราเซียที่ปวดร้าวนั้น มันสำคัญกว่าไหนๆ

ริวเซียยืนนิ่งๆ ตามความเป็นจริงการนำวิญญาณคนสำคัญของเธอมาเล่นกับเธอ เธอคงเดือดแค้นไปแล้ว แต่ไม่ใช่สำหรับเธอตอนนี้
"หึหึ หึหึ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "ริวเซียหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งจนทำให้ดาร์คเนสตกใจกับท่าทีที่ตรงกันข้ามกับที่พวกเขาคิด
"คิดว่าฉันแค้นเหรอ? เปล่า! คิดว่าฉันจะคลั่งจะบ้าเหรอ? บ้าสิ้นดี! ของพรรค์นั้นจะทำอะไรฉันได้!!"เธอกล่าวก่อนจะพูดอะไรแปลกๆออกมา การพูดนั้นทำให้เธอได้รับการโจมตีบางส่วนของจิม แต่เธอก็ไม่มีท่าทีแยแสอะไรใส่
พลันมือซ้ายของเธอก็กลายเป็นกงเล็บสีขาวเรียวยาวคล้ายกระดูก แต่ก็ดูแข็งเหมือนหินเหล็ก เธอใช้มันตบไฟลาวาของมาร์คัส จนมันเบี่ยงเบนไปทางอื่น

"เพื่อนเหรอ!? อาจารย์เหรอ!? ครอบครัวเหรอ!? แล้วไงล่ะ!!!"เธอว่า ดวงตาของเธอเบิกกว้างจนต้องสะดุ้ง เธอสร้างหนามน้ำแข็งขึ้นมาทิ่มแทงเหล่านักสู้โดยรอบ ก่อนจะเข้าไปซัดกับวิญญาณของเกรฟและเซคุโนะ แถมเธอยังหัวเราะสนุกไปกับมันอีกด้วย

"หยุดนะ!! พอที!! หยุดซักทีเถอะ!!!"กราเซียร่ำร้องออกมา การที่เห็นภาพพี่สาวของตัวเองกำลังทำร้ายคุณตาของตน ในขณะที่คุณตาคนนั้นก็ซัดกับเธอกลับ เป็นภาพที่สะเทือนใจสำหรับเธอเป็นอย่างมาก
"หนอย! อภัยให้ไม่ได้!! ไอ้หมอนี่มันทำเกินไปแล้ว!"มาเรียว่า ก่อนจะหยิบดาบขึ้นมา และใช้ธาตุแสงของตนฟันที่ตัวของดาร์คเนสเข้าไปที่กลางหลังอย่างเต็มแรง"แก! บังอาจทำให้เพื่อนของฉันต้องเจ็บปวด!!"

สรุป
การโจมตีของดาร์คเนสนั้น ทำให้ริวเซียเริ่มถลำลึก และจิตใจกราเซียยิ่งปวดร้าวมากขึ้น(เนื้อเรื่องเริ่มเอนเอียงสู่ BAD END)
(พักบทอาร่อนชั่วคราว (1 เม้น) )
lancenater สมาชิก
· #626
"บ้า...บ้าที่สุด...บ้าไปแล้ว...บ้าไปแล้ว!!!!"แลนซ์สติแตกหลังการกระทำที่ไม่คาดคิดของดาร์คเนส
"ไอ้สารเลว! ชั้นจะฆ่าแกก่อนจะช่วยคุณริวเซีย!"แลนซ์เริ่มเหยียบพื้นกระแทกจนร้าวและเริ่มใช้ร่างสุดยอด
"Archangel Mode Complete Form!"เกราะทองหุ้มร่างแลนซ์พร้อมกับดาบที่แปลงเป็นทวน น้ำแข็งกระจายไปโดนแลนซ์แต่ไม่มีผล แลนซ์ใกล้ถูกครอบงำแต่พยายามตั้งสติ
"ถ้า...ชั้นไม่ใจเย็น...ก็ใช้ธาตุแสงไม่ได้...เพราะจะกลายเป็นความมึด...และพลังมันจะเพิ่ม"
ทวนแทงไปที่ดาร์คเนส และทั้งคู่ก็ฟาดอาวุธใส่กันเรื่อยๆ
"แก! ทั้งๆที่ถ้าเราพยายามเราก็จะช่วยได้แล้ว แต่แกทำลายทุกอย่าง ก็เพื่อการกลึนกินที่บ้าบอของแก! แล้วก็ทำอะไรไม่สนใจคนอื่น! แถมยังมาพูดเรื่องที่ไม่ควรจะพูดกับคนที่กำลังจิตใจสลาย คนอย่างแกมัน!!!!"ทวนแทงใส่หน้าอกดาร์คเนสและถูกแทงรัวๆ ร่างดาร์คเนสถูกเหวี่ยง แลนซ์พุ่งไปตบซ้ำและเรียงลำแสงยักษ์ผ่านร่างปิดท้าย"ไม่สมควรอยู่!!!!"
"คุณริวเซียครับ คุณกราเซียครับ! ใจเย็นๆ หมอนั่นมันก็แค่พวกบ้า! นั่นไม่ใช่ท่านตา แค่ภาพลวงตาบ้าๆของมัน ท่านตาคุณไม่มีทางสู้กับคุณหรอก! ได้สติสิครับ!"จิมหลบน้ำแข็งและพยายามเรียกสติริวเซีย
แลนซ์ 85
อยู่ในสถานะบ้าไปแล้ว
maid guy สมาชิก
· #627
มารร์คัสคลายร่างมังกรชั่วคราว ทำให้ตัวเขาตอนนี้เสียพลังชีวิตไปส่วนหนึ่ง

Macus HP 75%

"ข้าขออัญเชิญเทพแห่งฝันเพื่อบรรเทาึวามเคียดแค้นของริวเซียและความเศร้าจากการจากลาของพวกเขาด้วย"

สรุปมาร์คัสใช้เวทต้องห้ามในการรับความแค้นของริวเซีย

ผลคือมาร์คัสสลบไปชั่วคราว๒คอมเม้นหากได้ผล
zeya สมาชิก
· #628
ในจิตใต้สำนึกนาเซกิที่เห็นว่าดาร์คเนสอ่อนกำลังลงจึงจัดการทวงร่างคือในทันทีคาตานะคู่ของตนนั้นสะบั้นลงไปในความมืด

----------------------------------------------

ด้านนอกพวกวิญญาณได้หายไำปอย่างฉับพลันร่างของดาร์คเนสเองก็เปล่งแสงสว่างออกมาปรากฎร่างของนาเซกินอนสลบล้มลงกับพื้นเฟแรงค์จึงลากนาเซกิออกมา

"ให้ตายสิ.....เกิดมาก็พึ่งเคยเจอ 1 คน 2 วิญญาณอย่างแกนี่ละนาเซกิ....ไอ้คนที่ชื่อดาร์คเนสนี่มันแรงจริงๆ"เฟแรงค์นึกในใจ

-----------------------------------------------

ในจิตใต้สำนึกนาเซกิกับดาร์คเนสนั้นนั่งกันคนละต่างมองหน้ากัน

"ดาร์คเนสมันจะเกินไปแล้วนะ......."นาเซกิพูดดาร์คเนสนั้นไม่ได้มีท่าทีแยแสอะไรนาเซกิกัดฟันกรอด

"โลกทุกโลกมันก็เน่าเฟะทั้งนั้นละ...ก็แค่ว่ามันจะเน่าเฟะฟะขนาดใหน.....ข้าไม่ใช่มนุษย์นะเจ้าก็รู้.... graveyard messenger"ดาร์คเนสหัวเราะนาเซกิกำคานะแน่นดวงตาสีฟ้านั้นรู้ดีว่าถ้าเผลอโกรธหรือเกลียดไปละก็จะเข้าทางดาร์คเนสในทันที

"ฉันพลาดเองที่รู้ตัวช้าไปว่า่ในร่างฉันมีรีปเรมระดับอันตรายอย่างนายสิงอยู่......รีปเรมที่เกิดจากจิตใจชั่วร้่ายและกิเลสของมนุษย์มารวมกันอย่างนาย"นาเซกิพูดดาร์คเนสหัวเราะ

"แล้วคิดว่าจะขังข้าไว้ได้อีกนานแค่ใหนละนาเซกิ......โลกนี้น่ะมันเต็มไปด้วยพลังเวทย์......คนอย่างแกคงทนได้ไม่นานหรอก"ดาร์คเนสพูดนาเซกินิ่งเงียบไม่พูดอะไร
NAX99 สมาชิก
· #629
อาร่อนกันกระสุนต่างๆของบลูตัสเอาไว้ได้ ขณะเดี้ยวกันการโจมตีของอินโฟโนก็ทำให้เขาถอยร่นไปไกล แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกระแคงระคายมากนัก
"ยอดเยี่ยม! ไอ้หนูแกนี่มันเดือดดีจริงๆ!!"อาร่อนกล่าว ก่อนที่ซักพักจะมีวิทยุดังขึ้นมาจากด้านในเกราะของเขา เขาหยิบขึ้นมา และฟังอะไรซักครู่หนึ่ง
"บร่ะ!! อะไรหว่ะ!? กำลังสนุกได้ที่อยู่แท้ๆเลย!!"อาร่อนบ่น ก่อนจะหันไปตะโกนพูดกับริวเซีย
(การโจมตีของมาร์คัสไม่ได้ผล เพราะเธอไม่มีความแค้นหลงเหลือแล้ว)

"เฮ้ย!? นังหนูได้เวลากลับแล้ว!! เจ้านั้นมันเรียกแล้ว!!"
"ห๋า!? ชิ!! บ้าเอ่ย!! อย่างน้อยขอฆ่าเจ้าพวกขยะพวกนี้ซักตัวหน่อยไม่ได้รึยังไง!!"ริวเซียว่าหลังจากที่เห็นเหล่านักสู้หลายคนเริ่มแตกคอ สู้กันเองและหมดสภาพกันไปพอสมควร ซึ่งเธอเล็งเห็นเป็นโอกาส
"เหอะ! พวกอ่อนแอยังไงก็อ่อนแอวันยังค่ำ! คราวนี้พวกแกถือว่าโชคดีนะ เจอกันคราวหน้าฉันไม่ครณามือแน่!! ฮ่ะฮ่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"เธอกล่าวก่อนจะโยนน้ำแข็งแห้งปาใส่พื้น ฉับพลันก็เกิดหมอกควันหนา ปกคลุมไปทั่ว เมื่อสลายหายไปริวเซียและอาร่อนก็หายตัวไปทันที

"หนีไปแล้วงั้นเหรอ"คาเนซึมิกล่าว ก่อนจะเก็บดาบ ฉับพลันสัตว์อสูรของเธอก็สลายหายไปด้วย เหล่านักสู้คนอื่นๆก็เริ่มเก็บดาบ มีบางคนมองไปที่นาเซกิที่สลบอยู่อย่างเป็นเดือดเป็นแค้นกับเรื่องที่ตัวเขา(ดาร์คเนส)ทำลงไป
"แก!! ไอ้เจ้าบ้านี่!!"ฮาคุโตะว่า ก่อนจะวิ่งปรี่เข้าไปหมายจะซัดกับนาเซกิที่สลบอยู่ แต่แซนแลนด์มาล็อคแขนเอาไว้
"พอเถอะ! ฮาคุโตะ! ถึงต่อยไอ้หมอนี่ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก!!"
"แล้วจะให้ฉันยืนดูมันอยู่เฉยๆงั้นเหรอ!!"ฮาคุโตะว่า แต่เขาก็หยุดการกระทำนั้น เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของกราเซีย
"ฮึก ฮึก พี่ค่ะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ"กราเซียร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ท่ามกลางความร้อนที่แผดเผาลงมาของทะเลทราย

(เพื่อไม่ให้เสียเวลา ขอตัดมาอยู่ที่ยานเคลื่อนที่ทางบนทันที)

"อืม ได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้วล่ะครับ"แวนโซกล่าวในห้องประชุม ที่เขานัดเหล่านักสู้มาร่วมตัวกัน "อืม ผมควรจะด่า จะว่า หรือควรจะตักเตือนดีล่ะเนี่ย สถานการณ์ตอนนี้ บอกตรงๆ ผมทำตัวไม่ถูกเลยแฮะ"
"ด่าซิฟ่ะ! นายคิดว่าเรื่องแบบนี้คนมันจะยอมกันง่ายๆเหรอ!! กราเซียแค่เจอพี่ตัวเองก็จิตใจก็แทบจะแตกอยู่แล้ว ยังมาซ้ำเติมกันอีก ของแบบนี้ฉันไม่ยอมหรอก!!"คราโรสพูด
"อ่า คือ ยังไงผมก็ขอโทษด้วยล่ะกันครับ"นาเซกิกล่าว
"อืม ตอนนี้กราเซียก็เก็บตัวอยู่ในห้อง ใครๆเรียกออกมาก็ไม่ยอมตอบ ดาเนสกับฮาคุโตะก็เดือดแบบสุดๆไปเลย นี่ยังไม่นับคุณโยชิทากะที่ทำไรอยู่ก็ไม่รู้อีก"คุโรคาเงะพูด
"แล้วแบบนี้เราควรจะทำยังไงกับดาร์คเนสไม่ให้มันออกมาดีล่ะ"
"ให้ผมตามประกบล่ะกันครับ!"แลนด์เสนอขึ้น"ผมพอมีพลังที่จะสะกดเขาได้อยู่"
"ถ้างั้นก็ฝากด้วยนะ แลนด์คุง"อายาเนะกล่าว

"แล้วนี่ พวกเราจะไปไหนกันต่อล่ะ" มาร์คัสพูดขึ้นมา
"อืม ตอนนี้การเคลื่อนไหวของจักรพรรดิยังไม่มีอะไรเลย เราก็คงต้องรออ่ะนะ"คุโรคาเงะพูด
"ถ้าอย่างนั้น วันมะรืนฉันขอลานะ"แวนโซพูดขึ้นมา
"เอ๊ะ จะไปไหนเหรอ?"เนลถาม
"อ่อ ไปเยี่ยมคนนะ พอดีว่าฉันนัดเขาเอาไว้ ถ้าโซเฟียยังอยู่ก็คงดีอ่ะนะ"
"ใครเหร..."แลนด์กะจะพูด แต่คราโรสมาห้ามเอาไว้
"ชู่ อย่าถามนะ นี่นะเป็นเรื่องส่วนตัว.."
"ไม่ต้องหรอก คราโรส เขารู้จักอยู่แล้วล่ะ"แวนโซว่า"พวกคุณก็มาด้วยซิ... ไปเยี่ยมรุ่นพี่เอสกัน"

(ฝั่งถูกจับตัว)
ทุกๆคนนั่งกันอยู่เงียบๆ ทั้งหมดกินอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะจนหมด แรกๆก็ระแวง แต่เมื่อโซเฟียเริ่มกิน พวกเขาก็กินตาม เมื่อกินเสร็จทุกคนก็เริ่มที่จะพักผ่อน ซักพักก็มีเสียงเปิดประตูเหล็กดังขึ้น พร้อมกับวาเจสและสายรัดข้อมืออะไรบางอย่างอีก 3 อัน วาเจสจัดการปลดโซ่ตรวนตรงเท้าของทั้ง 3 คน มัดอะไรบางอย่างที่มือ
เกรซถามว่า"นี่คืออะไร" แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
เมื่อวาเจสมัดเสณ้จเรียบร้อย เธอก็พูด"ตามฉันมาซิ"
เกรซแสดงท่าทีขัดขืนเล็กน้อยในตอนแรก แต่ต่อมาก็ยอมตามไปดีๆ พวกเขาออกมาในที่ๆหนึ่ง มันเป็นทางเดินยาวที่มืดสนิท มีเพียงแสงไฟที่พอส่องสว่างจากเปลวเทียนส่องให้เห็นอยุ่บ้าง
"อย่าเดินซี้ซั้วล่ะ เกิดไปจับกับดักหรือกลไกอะไร ฉันไม่แคร์หรอกนะ"วาเจสกล่าวอีกครั้ง และเดินนำหน้าไป เหล่านักสู้ต่างเดินตามเธอ

สรุป
ให้เหล่านักสู้สามารถทำธุระ หรืออะไรส่วนตัวได้บนยาน
สามารถพูดคุยกับNPCได้ (ยกเว้นนาเซกิที่สามารถพูดคุยกับNPC ได้เฉพาะบางคน และหากสุ่มเดินสถานที่จะเจออีเว็นส์พิเศษเฉพาะ)
ในห้องส่วนตัว มีคริสตันที่วาร์ปไปโลกของเทลอยู่

สรุปเนื้อเรื่อง
เหล่านักสู้ได้เดินทางมายังไทม์ซิส ณ ที่นั้น พวกเขาได้เจออดีตและครอบครัวของริวเซีย พวกเขาได้ต่อสู้กับ 12 จักรพรรดิที่กำลังทำสงครามกับรัฐบาลโลกและได้ต่อสู้กับริวเซีย ทว่าการกระทำของดาร์คเนสนั้นเหมือนกับการราดน้ำมันเข้ากองไฟที่ทำให้สถานการณ์แย่ลง ต่อไปพวกเขาจะเจออะไร ขณะเดียวกันกับที่วาเจสเริ่มที่จะทำอะไรบางอย่างกับคนที่ถูกขังไป ต่อไปจะมีอะไรรอตรงหน้าอีก? ต้องรอชมกันต่อไป...

สถานที่ที่ไปได้บนยาน
1.ห้องพักผ่อนของเหล่านักสู้
2.ดาดฟ้ายาน
3.ห้องอาหาร (NPC ส่วนใหญ่อยู่ห้องนี้ ตอนนี้)
4.ห้องพยาบาล
5.ห้องฝีกซ้อมต่อสู้
6.ห้องวางแผน
7.บาร์เหล้า
8.ห้องซ่อมแซมอุปกรณ์
9.ห้องของกราเซีย (เนลและคาเนซึมิจะยืนหน้าห้อง)

อีเว็นส์พิเศษ หากนาเซกิสุ่มเดินสถานที่จะพบกับเหตุการณ์บางอย่าง(การอยู่ในห้องส่วนตัวก็ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดี)

ระบบNPC Party
ผู้เล่นจะสามารถเลือกตัวละครมาช่วยสู้ ช่วยเหลืออะไรต่างๆ พูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้ หรือซ่อมแซมสิ่งของ และแนะนำอะไรต่างๆแต่เหล่านักสู้ได้ (หมายเหตุ *หมายถึงคนที่รู้ตัวตนของเหล่านักสู้ ซึ่งสามารถเลือกคนที่มีสัญลักษณ์นี้ได้มากสุด 3 คน)
1.มาเชล ดาเนส อาวุธ ดาบคู่ ธาตู แสง-ลม สายโจมตี-ความเร็ว
2.มาซานาระ อุนซึกิ อาวุธ ดาบใหญ่ ธาตุ ความมืด-เหล็ก สายโจมตี
3.มาเรีย เจเนสซี่ อาวุธดาบคาตานะ ธาตุ แสง-แรงโน้มถ่วง สายโจมตี
4.ฮานาเสะ ฮาคุโตะ อาวุธดาบทะลวง ธาตุ ไฟ-ดิน สายโจมตี
*5,ฮาเนล คุโรคาเงะ อาวุธปืนหลายหลายชนิด ธาตุ แรงโน้มถ่วง-เหล็ก สายสนับสนุน
*6.คราโรส วอร์เซ็นส์ซีกี้ อาวุธแขนกลธาตุ ธาตุ แล้วแต่สถานการณ์ สายป้องกัน-สนับสนุน
*7.ซึคิมาจิ อายาเนะ อาวุธมีดหลายเล่ม ธาตุ ลม-น้ำ สายความเร็ว
*8.อีน๊อฟ แวนโซ อาวุธปืนคู่และไรเฟิล ธาตุ สายฟ้า-ลม สายสนับสนุน
*9.เนล อาวุธ พืชต่างๆ ธาตุพืช สายรักษา-เวทย์
10.กีโอ ดีทอยส์ อาวุธฆ้อนขนาดใหญ่ ธาตุดิน-เหล็ก สายโจมตี
11.อาเคนาส แซนแลนด์ อาวุธกงเล็บยาว ธาตุลม-ดิน สายความเร็ว
12.โรโซเบะ คาเนซึมิ อาวุธดาบและยันต์ ธาตุความมืด-แรงโน้มถ่วง สายเทคนิค
13.อาซาคุนะ กราเซีย อาวุธเวทย์ สายเวทย์-รักษา-สนับสนุน

NPC บังคับประจำอีเว็นส์ – แวนโซ มาเรีย
ผู้เล่น 3 คนแรกที่มาตอบเม้นก่อน สามารถเลือกNPC Partyได้เพียงอย่างล่ะ 2 คน (เขียนในวงเล็บว่าเลือกใคร ไม่ต้องบอกตรงๆว่าจะเลือกใคร)
(การเลือกNPCครั้งนี้มีผลต่อเนื้อเรื่องและบอสที่จะโผล่ในศึกต่อไป)
lancenater สมาชิก
· #630
แลนซ์ที่รับคำไปนั้นเพราะเขาคิดว่าถ้านาเซกิคิดจะทำอะไรแบบนั้นอีก(ความจริงดาร์คเนสทำ)ก็จะฆ่าทิ้งเพราะเขาโมโหกับการกระทำนั้นมาก
"ผมไม่ได้ทำมันหรอกครับ ตัวตนอีกคนของผมต่างหากที่ทำ และผมพยายามจะผนึ..."
"อย่ามาแก้ตัวให้มาก ถ้าทำแบบนั้นอีกชั้นจะ ******** แกซะ"
แลนซ์ที่ยังไม่รู้ความจริงได้มองนาเซกิราวจะฆ่าทิ้งตรงนี้ แต่เขาทำไม่ได้ เขาจึงต้องพยายามจับตามองไว้ และถ้าเขาทำอีก เขาก็ยังมีพลังที่จะหยุดการเรียกของนาเซกิได้
จิมเริ่มเครียดกับการแตกคอกับทุกคน และการที่เรเทียโดนจับไป
.........................
ด้านโซเฟีย
เรเทียได้ถามวาเจสว่า"เธอกำลังจะทำอะไร"
.............
เลือกดาเนสกับมาซานาระ
zeya สมาชิก
· #631
นาเซกิถอนหายใจเขารู้ซึ้งถึงนิสัยของดาร์คเนสดีเกินพอ เด็กหนุ่มผมขาวนั้นนั่งนิ่งเงียบอินโฟโนนั้นจะเข้ามาใกล้แต่เด็กหนุ่มปฏิเสธ อสูรหนุ่มนั้นถอนหายใจแรงๆ

" 1 คน 2 วิญญาณภาระที่หนักอึ้งของนายสินะนาเซะ...."อินโฟโนถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะเดินไปที่ห้องอาหารเฟแรงค์ที่เคยเจอกรณีแบบนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากให้ทุกคนรู้เรื่องนี้เองมันจึงไปที่ห้องพักของมัน นาเซกินั้นลุกขึ้นแล้วเดินไปโดยมีแลนซ์เดินตามไม่ห่างและระหว่างทางที่เดินผ่านห้องของกราเซียนั้น

"จะไปใหนของนาย...."คาเนซึมิจับบ่าของนาเซกิเอาไว้มองเขาตาขวางแล้วอยู่ๆเธอก็สะดุ้งซักมือกลับ

"ขอตัวครับ.....ผมอยากไปซ้อมฝีมือ.....เพราะพลังของผมยังแข็งแกร่งไม่พอ....เลยกลายเป็นแบบนี้"นาเซกิตอบแล้วเดินไปยังห้องฝึกซ้อมทันที

สรุป

นาเซกิไปห้องฝึกซ้อม อินโฟโนไปห้องอาหาร เฟแรงค์ไปห้องพักตัวเอง
ray สมาชิก
· #632
ห้องพยาบาล

นาตาช่าค่อยๆลืมตาตื่นขี้มา เธอได้กลิ่นแอลกอฮอลส์และยาฆ่าเชื้อเธอจึงรู้ว่าที่นี่เป็นห้องพยาบาลและในกรณีที่เธอได้กลิ่นก็หมายความว่า...เธอไม่ได้ใส่หน้ากาก
"...chyot(บ้าชิบ)"เธอค่อยๆดึงตัวขึ้นมานั่ง เมื่อเธอสำรวจตัวเองก็พบว่าแขนขวาเธอได้ถูกเข้าเฝือกยาวไปจนถึงหัวไหล่ ชุดexoskeletonได้ถูกถอดออกเหลือเพียงชุดผู้ป่วยเท่านั้น เธอมองไปที่ถาดเงินข้างตัวก็เห็นภาพสะท้อนใบหน้าส่วนที่ถูกหน้ากากปิดเอาไว้เป็นเวลานาน ใบหน้าของเธอตั้งแต่ไต้ดวงตาลงมาเหมือนกับถูกแล่เอาผิวหนังออกมาจนเห็นแต่เพียงชั้นกล้ามเนื้อสีแดงสด ริมฝีปากหายไปเผยให้เห็นฟันแหลมคมราวกับสัตว์ร้าย หลังจากเธอมองภาพสะท้อนนั้นได้สักพักเธอก็หยิบผ้าพันแผลมาพันรอบใบหน้าตั้งแต่ใต้ดวงตาลงมาจนถึงรอบคอ แล้วใช้ผ้าที่เหลือทำเป็นสายคล้องคอแล้วใส่เฝือกลงไปเพื่อความสะดวกในการเคลื่อนที่ แล้วเธอก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องพยาบาล
"เดี๋ยวก่อนสิคะ คุณยังไม่หายดีนะคะ"นางพยาบาลเมื่อเห็นนาตาช่าลุกขึ้นจากเตียงจึงออกมาห้ามไว้
"...อาการบาดเจ็บแค่นี้ไม้เป็นอะไรหรอก...ฉันต้องการหาอะไรดื่มหน่อยน่ะ"
"กระดูกแขนขวาที่หักนั่นอาจจะไม่ร้ายแรงก็จริงนะคะ แต่เนื้อเยื่อที่ใบหน้าของคุณนั่นอาการร้ายแรงมากเลยนะคะ กรุณารอจนกว่าพวกเราจะหาทางแก้ไขได้ด้วยเถอะค่ะ"
"....ไม่เป็นไร...ปล่อยมันเอาไว้แบบนี้แหละ"เธอพูดออกมาเรียบๆ สร้างความประหลาดใจให้กับพยาบาลที่เห็นว่าเธอดูจะไม่ได้ใส่ใจบาดแผลของเธอเลย แล้วนาตาช่าก็ค่อยๆเดินออกจากห้องพยาบาล เพื่อมองหาอะไรดื่ม

ทางเดินหน้าห้องอาหาร

"...ไม่ได้เห็นใบหน้าหลังหน้ากากของคุณนาตาช่ามาเสียตั้งนาน...จะกี่ครั้งผมก็รับไม่ได้ซักทีที่มีคนทำแบบนั้นกับเธอ...รับไม่ได้เลยซักนิดเดียว"ไรคอฟเดินไปทางห้องอาหารพร้อมกับโรซ่าพลางคุยกันเรื่องของนาตาช่า
"...นั่นเป็นเรื่องปรกติของซีรี่ส์ที่หนึ่งอย่างเธอ ตอนนั้นยังไม่มีเทคโนโลยีการควบคุมจิตใจได้ดีพอ การจะบังคับให้โคลนอย่างพวกเราในตอนนั้นที่ต่อต้านคำสั่งได้ก็มีแค่เพียงการทรมานเท่านั้นแหละ...โดยเฉพาะเธอที่เจ้าผู้อำนวยการนั่นดูจะชอบทรมานเธอเป็นพิเศษน่ะ"โรซ่าว่าพลางจิบเหล้าในกระติกสีเงินขนาดเล็กของเธอเพื่อทำให้ใจเย็นลง
"...พักเรื่องนี้กันก่อนเถอะครับ ถึงห้องอาหารแล้วพูดเรื่องนี้ไปมีแต่จะทำให้จิตใจพวกเขาว้าวุ่นมากไปกว่านี้เท่านั้นล่ะครับ"ไรคอฟพูดพลางเปิดประตูเข้าห้องอาหาร
--------------------------------------------------------
สรุป
ไรคอฟและโรซ่า - อยู่ห้องอาหาร
นาตาช่า - มองหาบาร์เหล้า
maid guy สมาชิก
· #633
กลุ่มของมาร์คัสที่ตอนนี้ได้บลูตัสร่วมทางด้วยได้ประชุมก่อนในห้องพัก

"ฉันงงว่าทำไมนายไม่หายไปเหมือนทุกครั้ง"มาร์คัสถามขณะที่บลูตัสจัดการสวมหมวก
"เทลบอกว่าเพราะเกิดการบิดเบี้ยวในเรื่องมิติ ฉันจึงได้ย้อนมาในคาซาเดียอีกครั้งน่ะสิเห้นบอกว่าเกิดจากเจ้าDKเนี่ยแหละ"
"เพราะนายตายไปในมิติของพวกไทรเด็นสินะและจากการปั่นป่วนมิติเลยกลับมาใหม่ และขอเดานะว่าหากนายไปยังโลกเออร์โรเคสอีกครั้งนายจะตายหรือไม่ก็ทำให้มิติผิดเพี้ยนอีกใช่ไหม"
"ใช่"บลูตัสพูด"เทลบอกอย่างนั้น"
"หัวหน้าตามทันได้ไงเนี่ย"สองแฝดบ่นและเคย์นั้นออกไปอีกครั้ง

"นายจะไปไหน"คิดถาม
"ไปซ่อมหุ่นกลและดัมมี่ที่ใครไม่รู้ทำพัง"
"เชอะ"คิดบ่นพลางออกไปยังห้องเพื่อไปยังที่บนดาดฟ้า

"ฉันจะไปดูอาการของกราเซียหน่อย"มาร์คัสพูด"ฉันอาจจะไปเยียวยาจิตใจเธอได้และอาจจะขอแรงเพราะเธอมีเวทรักษาด้วย"
"ฉันไปห้องวางแผนดีกว่าเผื่อจะได้รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง"บลูคัสที่สวมหมวกเสร็จแล้วไปข้างนอกทันที

สรุปตัวเลือกและห้องที่ไป
มาร์คัส-ห้องกราเซีย
คิด-ดาดฟ้า
เคย์-ห้องซ่อมแซมอุปกรณ์
บลูตัส-ห้องวางแผน

ตัวเลือก
มาร์คัสเลือกอาซาคุนะ กราเซีย
คิดเลือกแวนโซส์หากเจอระหว่างทาง
NAX99 สมาชิก
· #634
ที่บาร์เหล้า
คุโรคาเงะได้บังเอิญมาเจอกับนาตาซ่าที่กะจะมาหาอะไรดิ่มพอดี เมื่อเห็นเขาก็พูดทักทายเธอ
"ดื่มไหม? เดี้ยงเลี้ยงให้ล่ะกัน" เขาพูด นาตาซ่าพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเข้าไปในบาร์ด้วยกัน
คุโรคาเงะสั่งเหล้ามาดื่มทั้งขวด ส่วนนาตาซ่านั้น แล้วแต่เจ้าตัวจะสั่งแถมเธอยังทำหน้าแลดูเครียดๆด้วย
"ฉันไม่ถามหรอกนะ ว่าไปได้แผลนั้นมาจากไหน ไปโดนอะไรมาบ้าง"คุโรคาเงะกล่าว"คนเราทุกคนมันก็ต้องมีอดีตที่ไม่อยากนึกถึงนั้นแหละนะ เพราะงั้นฉันไม่ถามหรอก คนอื่นๆก็ด้วย"

โรงอาหาร
“สู้! สู้! สู้! สู้! สู้! นั้นแหละ!! เอ่อ!! เอ่อ!! อู้เร้ว!! เราได้ผู้ชนะแล้ว! แซนแลนด์ค่า!!”อายาเนะที่ทำเป็นพิธีกรเชียร์การแข่งง้อข้อของแวนโซกับแซนแลนด์นั้น
“บ้าเอ่ย! เสียจนได้ พับผ่าซิ!!”คราโรสบ่นออกมาพร้อมกับเหล่าทหารคนอื่นๆ หลังจากเจ้าตัวนั้นแทงแวนโซเอาไว้ตั้งเยอะ
“อืม ขอโทษทีล่ะกันนะ”
“….เพื่อนเจอเรื่องขนาดนั้น ทำไมถึงยังร่าเริงอยู่ได้นะ”อินโฟโนพูดขึ้นมาลอยๆ แต่มาซานาระมาได้ยินเข้าเลยพูดตอบ
“ร่าเริงนั้นแหละ ดีแล้ว รู้อะไรไหม? การมัวแต่นั่งเครียด นั่งซึมเศร้ามันไม่ช่วยอะไรหรอก มีแต่จะแย่กว่าเก่า ในสงครามนะ ไม่มีคำว่าได้หรอก มีแต่เสียกับเสียทั้ง 2 ฝ่าย คนที่อยู่ข้างๆวันนี้ พรุ่งนี้อาจหายไปก็ได้ใครจะไปรู้ เพราะฉะนั้นตอนที่มีชีวิตอยู่นี่แหละ จึงต้องร่าเริงในส่วนของเราและคนที่ตายไปแล้ว รู้ไหมว่าใครเป็นคนพูดประโยคนี้กับฉันเป็นคนแรก”
“เอ่อ….คุณกราเซียเปล่าครับ?”
“ใช่ กราเซียนั้นแหละ เพราะฉะนั้นฉันคิดว่าเธอน่ะต้องไหวแน่ๆ”

หน้าห้องกราเซีย
"นี่ เนล คนรู้จักของแวนโซนี่ มีคนที่มีคน 2 คน อยู่ในร่างด้วยเหรอ?"คาเนซึมิกล่าวกับเนล เนลนั้นไม่ค่อยรู้จักนาเซกิดีเลยพูดไปเท่าที่รู้ว่า
"อ่า ก็ไม่นะ เธอหมายถึงคนสองบุคลิครึเปล่า?"
"ไม่ใช กรณีนั้นคือคนเพียงแค่[คนเดียว]แต่จิตใจสับสน แต่คนเมื่อกี้คือ[คน2คน]ที่อยู่ภายในร่างเดียวกัน"
"เอ่อ คือ ฉันไม่เข้าใจแฮะ....."เนลตอบกลับ คาเนซึมิถึงกับถอนหายใจ เพราะเธอไม่รู้จะอธิบายยังไงให้เข้าใจ ซักพักมาร์คัสก็เดินมาตรงหน้าห้องกราเซีย คาเนซึมิชิงพูดตัดบทก่อนที่มาร์คัสจะพูด
“นายจะเข้าไปคุยก็ได้นะ ฉันไม่ห้าม แต่ไม่รู้ว่าเธอจะฟังรึเปล่า เล่นปิดล็อคประตูลงกลอนซะแน่นเลย ฉันเองก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากกันเจ้าหมอนั้น(นาเซกิ)หรือใครมาพูดร้ายๆแรงๆเท่านั้นเอง”
“เข้าใจล่ะ งั้นฉันจะพูดจากตรงนี้ล่ะ….”ซักพักก็มีเสียงเปิดประตูออกมา กราเซียนั้นเอง เธอออกมาจากห้องด้วยท่าทีที่สดใสยิ้มแย้มแตกต่างจากตอนก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง เมื่อเปิดประตูออกมาแล้ว
“กราเซีย…!”ทุกคนต่างเรียกชื่อเธออกมาพร้อมกัน
“แหะ แหะ เนล คาเนซึมิ แล้วก็มาร์คัสคุงมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้กันล่ะ? ยืนกันแบบนี้ไม่เมี่อยกันบ้างเหรอ?”กราเซียกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส
“เอ่อ ก็เธอ…”
“อ่ะ ไม่ได้นะ มายืนหลังขดหลังแข้งอยู่ตรงนี้ เดี้ยวกระดูกก็เปราะหมดหรอก อย่างน้อยขยับไม่ให้ร่างมันหยุดนิ่งซิ”
“คือ…”
“จริงซิ คุณยายที่โรงอาหารบอกว่าวันนี้จะทำน้ำสมุนไพรสูตรอร่อยพิเศษด้วยล่ะ ถ้าพลาดล่ะก็ไม่ดีแน่ ฉันไปก่อนนะ!”กราเซียว่าก่อนจะวิ่งลับหายไป
“กะจะไม่ให้พวกเราพูดเลยแฮะ”มาร์คัสพูดขึ้นมา
“ทำไงได้ล่ะ ดูในห้องของเธอซิ กลิ่นน้ำตาแล้วก็น้ำมูกตลบอบอวลเต็มไปหมดเลยล่ะ”เนลว่าขึ้นมา ภายในห้องของกราเซียที่มืดสลัวเพราะเธอปิดไฟ ปิดหน้าต่างจนหมด
“เธอก็แค่ยิ้มกลบเกลื่อนนั้นแหละนะ”คาเนซึมิพูดขึ้น “แต่มันก็ไม่แน่ใจเสมอไปน่ะนะ ดอกไม้กลางสนามรบที่เริ่มเหี่ยวอาจกลับมาบานแล้วก็ได้ แต่ว่าการแบกรับนี่….มันทรมาณน่าดูแฮะ”เธอพูดก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น

ห้องฝึกซ้อม
ดาเนสกำลังฝึกดาบอยู่เพียงลำพัง แต่พูดว่าฝึกคงไม่ถูก เพราะตอนนี้เธอกำลังอารมณ์เดือดแบบสุดขีด ที่เธอมาซ้อมนั้นก็เหมือนกับการระบายความโกรธนั้นออกมาเธอกวัดแกว่งดาบไปมาอย่างรวดเร็วดุดัน และรุนแรงจนน่ากลัว ดาเนสนั้นฟาดฟันดาบไปเรื่อยจนรอบๆห้องนั้นมีรอยขีดข่วนของดาบเต็มไปหมด แต่ถึงกระนั้นด้วยเทคโนโลยีของห้อง รอยขีดข่วนเหล่านั้นก็ค่อยๆหายไป แต่ด้วยความเร็วและความแรงกำแพงจึงสมานรอยไม่ทัน
ดาเนสเริ่มเหนื่อยหอบ บนหน้านั้นเปื้อนเหงื่อเต็มไปหมด แต่เธอรู้สึกว่ายังไม่พอ เธอถอดเสื้อนอกออก เหลือเพียงเสื้อรัดรูปสีดำ พลันนาเซกิก็เข้ามาในห้อง
“แก!!”ดาเนสทิ้งดาบวางไว้บนพื้น ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปซัดกับนาเซกิ นาเซกิยืนหลับตารอรับชะตากรรมที่ตนนั้นจะต้องโดนอยู่แล้ว ดาเนส ต่อยเข้าไปที่หน้าของนาเซกิเต็มๆ แรงหมัดนั้นแทบทำให้ตัวของนาเซกิกระเด็นจนไปชนกับกำแพงเต็มๆเลยทีเดียว
“แฮ่ก แฮ่ก โว้ย ไม่โล่งเลยแฮะ! ต่อยแกไปแล้ว ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย! โว้ย!!”ดาเนสพูดออกมา”รู้อะไรไหม? ฉันไม่ได้ต่อยแกเพื่อกราเซียคนเดียวหรอกนะ แต่ฉันต่อยเพื่อคุณตากราเซีย เพื่อคุณโยชิทากะ เพื่อทุกๆคนที่โศกเศร้าไปกับการกระทำของแก ในฐานะหัวหน้ากลุ่มแล้ว ฉันอภัยการกระทำนั้นไม่ได้หรอกนะ ไอ้การกระทำของแกที่ทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะนั้นนะ มันไม่ต่างไปจากพวกจักรพรรดิที่ยกคำอ้างสวยๆหรูๆมาพูด ในขณะที่มือกำลังเปื้อนเลือดที่มาจากการฆ่าคนบริสุทธิ์หรอกนะ”
“ผมเองก็ไม่ได้อยากให้เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้หรอก แต่ตัวผมอีกคน…”
“เลิกเอะอะอ้างอีกคนซักซิ! ถ้าอีกคนมันเก่งกว่านายมากนัก ก็พยายามให้เก่งกว่ามันเซ่! ถ้ามันยากนัก! ก็ไปมุดหัวหนีหายไปเถอะ!”
“…พูดนะมันง่าย แต่ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ”
“ก็ทำให้มันง่ายเซ่!! เริ่มจากให้ร่างกายแข็งแรง จิตใจก็แข็งแกร่งตามมา ถ้าทำไม่ได้ก็เชิญโดนอีกคนมันยึดร่างเองล่ะกัน!!"ดาเนสกล่าวก่อนจะหยิบดาบขึ้นมาอีกครั้ง และเริ่มฝึกดาบของเจ้าตัวเองอย่างเดี่ยวๆตัวใครตัวมัน

ฝั่งวาเจส
วาเจสตอบกลับเรเทียว่า”ตามๆมาล่ะกัน”ซักพักก็มาถึงประตูใหญ่บานหนึ่ง เพื่อเปิดออกไปก็พบกับห้องโถงกว้างแห่งหนึ่ง มีต้นเสาลายโรมันตั้งคอยค้ำยันเพดานตั้งเป็นหย่อมๆ และมีเหล่าพวทหารจักรพรรดิที่สังกัดอยู่ในหน่วยต่างๆแล้วแต่สีจะระบุ เหล่าทหารต่างเดินมาคุยและทักทายวาเจสบ้างเป็นบางคนที่เห็น
วาเจสนำพาพวกโซเฟียเดินผ่านวงล้อมเหล่านั้นจนมาถึงห้องๆหนึ่ง ป้ายด้านข้างนั้นเขียนว่า “ห้องวารป์”
zeya สมาชิก
· #635
"ทำไมแกไม่สู้.....ฝีมือของแกมันแน่นอนอยู่แล้วนี่"ดาร์คเนสตะคอกนาเซกินิ่งเฉยเขายอมโดนดาเนสซัดอยู่อย่างนั้น

"พอซะทีเหอะดาร์คเนส......นายน่ะไม่เข้าใจความรู้สึกของมนุษย์หรอก"นาเซกิสวนดาร์คเนสนั้นหัวเราะชอบใจ

"เอ่อ.....ข้าไม่รู้และข้ากำลังอยากรู้แล้วสิ.....เจ้าลืมไปบางอย่างมั้งนาเซะ"ดาร์คเนสหัวเราะร่วนนาเซกิสะดุ้งเฮือก

"ยะ......อย่าบอกนะว่า....."นาเซกินั้นนั่งลงไปกองกับพื้นแลนซ์เตรียมจะโจมตีแต่รูปแบบมันไม่ใช่แบบเดิมหมอกควันสีดำนั้นลอยออกมาจากร่างนาเซกิไปอยู่ในระยะไกลพอสมควรก่อนจะก่อร่างเป็นดาร์คเนสยืนหัวเราะเยาะ

"แกน่ะเหนื่อยเกินไปจนทำให้พลังในการสะกดและผนึกข้าไว้ในร่างแกอ่อนลงมากนะนาเซะ.......ที่ผ่านมานี่ข้าเองก็สะสมความเกลียดชังและความแค้นเอาไว้มหาศาลเลยละ......รวมทั้งพลังจากความบ้าคลั่งของนังนั้นด้วย....ถึงจะแค่เวลาสั้นๆแค่ 20 ก็เหอะ......มีเวลาถ่มไปกับเจ้าสองคนนี้"ดาร์คเนสพูดดาเนสถึงกับหันมาแลนซ์อ้าปากค้างนาเซกินั้นค่อยๆยืนขึ้นทั้งๆที่ยังหอบอยู่

"ยังกับฉันจะยอม.......นายมันทำเกินไปแล้วดาร์คเนส"นาเซกิพูดดาร์คเนสหัวเราะเพราะเอาเข้าจริงนาเซกิยังไม่ฟ้ื้นตัวดีร่วมทั้งยังเสียพลังไปกับการใช้ฝืนดาร์คเนสไม่ให้ออกมาจากร่างแต่ไม่สำเร็จจนตัวเด็กหนุ่มผมขาวทรุดลงไปกับพื้นอีกครั้งนึงแต่ก็ใช้คาตานะคู่ของตนยันกายที่เริ่มปรากฎรอยแผลนับไม่ถ้วนและเลืดมันก็ซึมเสื้อผ้าของเด็กหนุ่มจนเห็นเป็นสีแดงเลือด

"น่ะ.......นายไปโดนอะไรมา....."แลนซ์ถึงกับอุทานเมื่อเห็นสภาพนาเซกิดาร์คเนสหัวเราะ

"ก็อะไรซะอีกละ.....ภายนอกพวกแกอาจเห็นข้าหรือนาเซะปกติแต่เอาเข้าจริงระหว่างที่ข้ากับมันแย่งร่างกันนั้นมันต้องต่อสู้กับข้าเพียงคนเดียวท่ามกลางพลังเวทย์และความชั่วร้ายขนาดนั้นแค่ได้พลังนิดหน่อยมันก็เลยพลิกกลับรวบรวมพลังสุดท้ายสะกดข้าไงละ.....พลังสุดท้ายจริงๆนั้นละ.....ตอนนี้นาเซะน่ะแทบจะไม่มีพลังแล้วพลังที่สะกดข้าไม่ให้จากร่างของมันออกมาเลยอ่อนลงแต่ข้าก็ิอยู่ข้างนอกได้ในเวลาสั้นๆเท่านั้นละ......เพราะนังนั้นมันดันรู้เรื่องที่ไม่ควรรู้เข้า.....ข้าเลยต้องอยู่กับร่างของนาเซะอย่างที่เจ้าเห็น......หนึ่งร่างสองวิญญาณไงละ....เอาละข้าพล่ามมาพอแล้วเริ่มจากเอ็งก็ไอ้ร่างทรงเทพเอ็งมันตัวเกะกะ"ดาร์คเนสพุ่งเข้าใส่แลนซ์แต่ทว่า

"เลิกบ้าได้แล้ว.......ผมไม่ยอมให้นายย่ำยีใครได้อีกแล้วแม้ว่านั้นหมายถึงผมต้องวนเวียนอยู่ในความว่างเปล่าของเจนต์จำนงค์ไปพร้อมกับคุณก็ตาม"นาเซกิเข้ามาขวางมันยิ่งทำให้บาลแผลเปิดเลือดสีแดงฉานใหลรินออกมาจากร่างนาเซกิมากกว่าเดิม

"นี่ยอมขนาดนั้นเลยเหรอ.....ก็ได้ดูสิตอนนี้เหลืออีก 15 นาที.....คิดจะถ่วงเวลาไว้จนวาระสุดท้ายสินะนาเซะ"ดาร์คเนสถามนาเซกิกำคาตานะแน่น

"ผมคือผู้ส่งสารแห่งสุสานส่วนนายคือรีปเรมระสูงที่อันตรายจนเกินกว่าจะปล่อยไว้......นี่มันก็โชคซะตาของเราไม่ใช่เหรอครับ"นาเซกิพูดพลางกำคาตานะแน่นร่างของเด็กหนุ่มผมขาวเริ่มมีอาการโซเซออกมาให้เห็นดาร์คเนสเอาดาบคู่ของตัวเองออกมาพวกแลนซ์และดาเนสยืนลังเลใจเพราะอาการของนาเซกินั้นเรียกว่าใกล้เคียงโคม่าเต็มทนทำให้ทั้งคู่อดทึ่งกับแรงใจของนาเซกิไม่ได้

"ผมว่า....ผมคงต้องทำอย่างที่คุณดาเนสพูดนั้นละครับ......แม้ว่าจะต้องลากหมอนี่ไปด้วยก็ตาม"นาเซกิหันมามองดาเนสแล้วหันไปมองดาร์คเนส

"เฮ้อ......เจ้านี่ละน้านาเซะ.....วางใจเหอะข้าจะทำเบามือกับเจ้าที่สุดแล้วกันเจ้ามันของเล่นของข้านี่"ดาร์คเนสพูดแล้วพุ่งใส่นาเซกิเด็กหนุ่มเตรียมตั้งรับ

สรุป

ดาร์คเนสออกมาจากร่างนาเซกิและกำลังประลองกัน

นาเซกิ 10/100

ดาร์คเนส 100/100 เวลาที่ดาร์คเนสเหลือ 12 นาที

ปล.ถ้าแน็กซ์มาแต่งสามารถกำหนดเวลาให้หมดเลยก็ได้
lancenater สมาชิก
· #636
"ตกลงว่า...การกระทำบ้าๆพวกนั้น...มันเป็นฝีมือแกสินะ"แลนซ์ชักคาตานะออกมา
"ใช่แล้ว ทั้งหมดมันคือฝีมือข้าเองล่ะ ฮ่ะๆๆๆ"ดาร์คเนสตอบกลับมา
"15 นาที..."
"ทำไม คิดจะยอมเหรอ"
"เปล่า"แลนซ์เดินถอย
"มันคือช่วงเวลาอันหฤหรรษที่ชั้นจะอัดแกให้ตายๆไปจากโลกนี้เลยไง!!!!"
แลนซ์พุ่งไปฟันดาร์คเนส ดาร์คเนสหลบได้ แต่แลนซ์ก็ชกหมัดใส่หน้าเต็มๆ
"ตายซะ แกมันเป็นคนก่อเรื่องทั้งหมด แกทำให้ชั้นต้องมาเข้าใจผิดเขา"ฉัว!!!"แกทำให้คนๆหนึ่งที่ไม่ผิดอะไรต้องมาทรมาน!"ฉับ!!!"แกเอาวิญญาณคนอื่นมาเล่น โดยไม่คำนึงอะไรเลยว่าเขาจะไม่สามารถไปสู่สุขติได้!"พล็อก!!!"แกมันทำร้ายจิตใจ มองว่าทุกคนมันไม่มีค่าอะไรสำหรับแก!!!"สวบ!"แกกล้ามาทำอะไรตามใจชอบ!"ฉูด!"และที่สำคัญ..."แคว่ก!!"แกทำให้คนอื่นร้องไห้ห้ห้ห้ห้ห้ห้ห้ห้"แลนซ์กระทึบพื้นเรียกเกราะออกมาสวมทั้งตัว
"Emperor Stab!!!!!!!!"แลนซ์ใช้ท่าไม้ตายสุดยอดตนกับดาร์คเนสทันที แต่หลังโจมตีเสร็จ ดาร์คเนสก็ฟันดาบใบพายใส่แลนซ์เต็มๆ
แลนซ์ 70
"เฮอะ ทำได้แค่นี้เองเรอะ"
"อย่างน้อยที่ชั้นใช่ธาตุเทพก็น่าจะมีผลบ้างล่ะน่า"แลนซ์พูดไปกระอักเลือดไป ก่อนหันไปถามนาเซกิว่า"ยังไหวมั้ยครับ!"
zeya สมาชิก
· #637
"ผะ......ผมยังไหวแต่การใช้พลังของแสงสว่างจัดการดาร์คเนสแบบนั้นมันไม่ได้ผลหรอกครับ......หมอนั้นมีครบทั้งบาปและกิเลศของมนุษย์......ถ้าไม่ใช่พลังของเทพหรือธาตุศักดิ์สิทธิ์ทำมันไม่ค่อยได้หรอกครับ"นาเซกิยิ่งหอบกว่าเดิมแต่พยายามพยุงร่างเอาไว้

"เหอะ......ก็อย่างที่นาเซะมันบอกนั้นละ.......เอาเถอะ.....ข้ายังมีเวลาเหลืออยู่อีกเยอะ"ดาร์คเนสหัวเราะพลางสะบั้นดาบใบพายออกมาเป็นคลื่นดาบจำนวนมาก นาเซกิเอาคาตานะของตัวเองออกมากั้นขวางคลื่นดาบที่พุ่งมาหาตนมันยิ่งทำให้ร่างของเขายิ่งบาดเจ็บหนักกว่าเดิมแต่นาเซกิก็กัดฟันทน

"น่ะ......นาเซกิ"แลนซ์อุทานเมื่อเห็นว่าอาการของเด็กหนุ่มผมขาวแย่ลงกว่าเดิม

"ไม่เป็นไรครับ......ผมยังไหว....."นาเซกิพูดในขนาดที่รับการโจมตีของดาร์คเนสไปด้วย

"แบบนี้นาเซกิตายแน่.......เราจะเอาไงดี"ทั้งสองคิดพร้อมกัน

สรุป

Boss ดาร์คเนส 90/100 เวลาที่เหลือ 11 นาที

ตัวเลือกของ NAX99 และ lancenater

ปล่อยนาเซกิให้สู้ต่อไป - ดาร์คเนสจะออมแรงไว้บางส่วนเพราะเจ้าตัวนั้นตายหากนาเซกิตายลง

ทำให้นาเซกิสลบ - ดาร์คเนสจะเอาจริงเพราะไม่มีนาเซกิค่อยมาขวางแล้ว

นาเซกิ 5/100
NAX99 สมาชิก
· #638
"อืม เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วยแฮะ"คาเนซึมิเดินเข้ามาในห้อง ในมือของเธอถือดาบที่ส่งกลิ่นที่ดาร์คเนสรังเกียจ มันถูกอาบน้ำมนต์มา
"มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ที่[คน2คน] มันจะอยู่ในร่างของคนเพียงคนเดียวได้นะ"คาเนซึมิว่าก่อนหันไปพูดกับนาเซกิ"ดูเหมือนว่านายจะคอยสะกดปลิงตัวนี้มานานเลยแฮะ"
"ปลิงงั้นเหรอ!!?"ดาร์คเนสฉุนที่โดนเรียกอย่างนั้น
"คนที่ไปอาศัยร่างคนอื่น คอยดูดพลังเวท พลังอย่างอื่นจากคนอื่นๆมาเพื่อประโยชน์ของตัวเอง จะไม่ให้เรียกปลิงที่คอยสูบฉีดเลือดคนอื่น แล้วจะให้เรียกว่าอะไรกันล่ะ?"เธอว่าก่อน ชักปลายดาบชี้ไปที่ดาร์คเนส"ดูเหมือนว่าจะเป็นปลิงตัวอ้วนใหญ่ซะด้วยซิ"

"งั้นนาเซกิคุง เดี้ยวฉันดูแลเองนะ"เนลว่าก่อนจะเริ่มใช้เวทรักษากับนาเซกิ
"เนล เดี้ยวหลังจากนี้อธิบายเรื่องทุกเรื่องให้ฉันฟังด้วยนะ"คาเนซึมิว่า เนลลังเลซักพักหนึ่งก่อนจะพยักหน้า "ดาเนส จะเอาด้วยไหม?"
"ขอผ่าน พอดีว่าฉันเป็นพวกเวลาเล่นเกมส์วางแผน แล้วเจอบอสที่ตัวละครรู้จัก จะใช้ตัวนั้นปิดฉาก และอีกอย่างนายแลนซ์คนนั้นก็เล่นบอกความรู้สึกกับสิ่งที่ฉันอยากพูดไปหมดแล้ว เอาไว้ฉุกเฉินจริงฉันไปแจมล่ะกัน งั้นฉันจะดูแลบักหัวขาวนี่เอง"ดาเนสว่าก่อนจะเดินไปหานาเซกิ"แต่ถ้าใจนายไม่สู้ฉันก็ไม่เอาด้วยหรอกนะ"

"งั้น ลุยเลยไหม แลนด์"คาเนซึมิว่า
"ครับ!"แลนด์ขานรับ ก่อนที่ทั้งคู่จะตรงเข้าไปลุยกับดาร์คเนส
ดาร์คเนสปล่อยคลื่นดาบออกมา คาเนซึมิจัดการฟันคลื่นเหล่าออก
"อย่างแก คงใช้เวทมนตร์อะไรด้วยไม่ได้ บังเอิญว่าฉํนไม่มีธาตุแสง แต่ก็พอมีศาสตร์ปราบฝีอยู่บ้างล่ะนะ"เธอกล่าวก่อนจะลูบตัวดาบ พลันมันก็มีลักษณะเหมือนชุบน้ำมนต์มาหมาดๆ คาเนซึมิจัดการฟาดดาบเข้าไปที่เอวลากขึ้นบน และตวัดเป็นรูปกางเขน

สรุป
คาเนซึมิจะจัดการกับดาร์คเนส
เนลจะคอยรักษานาเซกิ ส่วนดาเนสก็ยืนคุมเชิงอยู่รอบๆนาเซกิ
lancenater สมาชิก
· #639
"ท่าทางเราจะต้องรีบๆจัดการเจ้าปลิงตัวนี้ภายในเวลาที่เหลือสินะครับ"แลนซ์เดินไปแบบช้าๆไปที่ดาร์คเนส
"ใช่แล้ว"คาเนซึมิตอบกลับมา
"Let the blood party begun!"
เล่นวิดีโอ YouTube
แลนซ์แทงทวนที่ดาร์คเนส ดาร์คเนสรับไว้ แต่ว่าแลนซ์พุ่งไปด้านหลังและโจมตีรัว
ดาร์คเนสหันมาฟันแลนซ์ เกราะแขนแลนซ์กันไว้ได้ คลื่นถูกตวัดไปที่ดาร์คเนสสองลูก ลูกแรกโดน แต่อีกลูกถูกหลบได้และกระแทกกำแพงที่ถูกซ่อมแซมกลับมา
"เห ถ้าอย่างนี้ละก็ สู้ให้วินาศสันตะโรเลยก็ได้สินะ"
"ก็ได้ แต่อย่ามากแล้วกัน ไม่อย่างนั้นมันจะฟื้นฟูไม่ทัน"คาเนซึมิหันมาตอบก่อนไปสู้ต่อ
"ท่าไม้ตายแรงๆก็เอาไปแล้ว คงใช้ยังไม่ได้ เอาของแบบนี้ไปก่อนแล้วกัน"แลนซ์รวบรวมพลังของเทพไปที่หมัดและกระทุ้งที่ท้องดาร์คเนส
"ถ้าคุณคนนั้น(เซโก้)อยู่ตรงนี้นะ ป่านนี้มันเละเป็นโจ๊กไปแล้ว"อาวุธถูกฟาดไปจนดาร์คเนสลอยไปที่คาเนซึมิและก็ถูกโจมตีใส่กลับมา แลนซ์เดินไปที่ร่างที่ล้มอยู่ของดาร์คเนส
"ถ้าฆ่าแกตรงนี้ก็น่าจะได้สินะ"แลนซ์เล็งทวนไปที่หน้าของดาร์คเนสพร้อมแทง
แต่ดาร์คเนสก็.....
ตัวเลือก
-หลบ แลนซ์สู้ต่อ
-รับไว้ แลนซ์ถอยออกมาและเล็งเป้า
zeya สมาชิก
· #640
"เหอะ......"ดาร์คเนสจับทวนของแลนซ์เอาไว้แล้วออกแรงดันมันกลับไปหาแลนซ์ก่อนจะลุกขึ้นยืน ส่วนนาเซกินั้นเริ่มฟื้นบางแล้วจากเวทย์รักษาของเนล

"เฮ้ย!....."ดาร์คเนสร้องลั่นเมื่อถูกคาเนซึมิฟันเข้าที่กลางหลังถึงกับเซไปเล็กน้อย

"ขอรีดเลือดจากปลิงละ......แกมันสูบเลือดสูบเนื้อเด็กคนนั้นมาเยอะแล้วนี่"คาเนซึมิพูดนาเซกินั้ันถือโอกาสที่ดาร์คเนสสนใจคาเนซึมิพุ่งผ่านเนลและดาเนสเข้าใส่ดาร์คเนสและสะบั้นคาตานะคู่ของตนเข้าใส่

"แสบนักนะ....นาเซะ......แต่ก็ช่างเหอะเพราะนังนั้นข้าเลยได้เล่นสนุกกับความเจ็บปวดแบบนี้.....ฮ่าๆๆ.....นังเวรนั้นก็มีอะไรดีบางละ"ดาร์คเนสพูดนาเซกิตาวาวโรจน์ด้วยความโมโห

"อย่าพูดถึงลูน่าเซียแบบนั้นนะ......ลูน่าเชียไม่ใช่นาย"นาเซกิพูดแลนซ์ได้โอกาสพุ่งทวนเข้าแทงและซ้ำเข้าไปที่แผลที่โดยคาเนซึมิฟันจากด้านหลัง

"ไอ้ร่างทรงเทพ.....เสือกนักนะมึง"ดาร์คเนสสะบั้นดาบใบพายเข้าใส่แลนซ์แต่เด็กหนุ่มหลบได้ส่งผลให้คาเนซึมิพุ่งเข้ามาฟันด้านหลังอีกแผลแต่หนนี้คาเนซึมิก็โดนดาร์คเนสฟันเข้าใส่ตรงไหล่จนต้องถอยออกมา

"ขยันถ่วงเวลาจริงนะแก"ดาร์คเนสพูดเกราะของเขาเริ่มแตกบางแล้ว

สรุป

ดาร์คเนสเริ่มอ่อนกำลังเกราะเริ่มร้าว เวลาที่เหลือ 7 นาที

ดาร์คเนส 70/100

นาเซกิเริ่มฟื้นตัวจึงเข้าไปโจมตีดาร์คเนสอีกแรง

นาเซกิ 30/100