LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 45 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
lancenater สมาชิก
· #1061
"มันเจ็บนะเฮ้ย!"แลนซ์ยกดาบตนขึ้นมาแล้วแทงใส่อกไทรเด็นก่อนดีดตัวออกมาจากการจับ
"ขอโทษนะครับคุณวาเจส แล้วก็ผมกลัวว่าถ้าเราสู้แบบเอาจริงแล้ว มันจะเกิดเรื่องแบบตอน...เอ่อ..."เขาพูดแค่นั้นก่อนใช้เทคนิคเดิม แต่ใช้ความเร็วมากขึ้นและเปลี่ยนการฟันธรรมดาเป็น"ตัดปีกนางแอ่น"ด้วยดาบสองเล่ม
FroZen สมาชิก
· #1062
ไซเลนส์เห็นเลนซ์โดนฟันก็ตกใจแต่ก็ไม่มีเสียงออกมา
เธอกางบาเรียให้แลนซ์อย่างไม่รอช้า กลัวจะบาดเจ็บอีกครั้ง
ส่วนคนอื่นเธอไม่รู้ว่าจะกางให้ดีรึเปล่า แต่เธอเชื่อใจแลนซ์มากกว่า..

ส่วนโซเดเนียที่รับการรักษาแล้วก้ได้แต่นอนอยู่อย่างนั้น
NAX99 สมาชิก
· #1063
วาเจสถูกจับเหวี่ยงตัวออกมา แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอบาดเจ็บหรือเสียจังหวะอะไรมาก
เธอถอยครูดออกมาก่อนจะกระโดดดีดตัว และตั้งท่าเร่งพลังออกจากมือ
"หลบ และหาจังหวะฟันให้ดีนะ แลนด์"เธอกล่าว
[เคล็ดวิชา : ลูกไฟมังกร]
ซักพักก็มีลูกบอลไฟสีเพลิงชมพูโผล่ออกมาจากมือของเธอเหมือนเมื่อตอนที่นอร์ทไลท์ เธอปาบอลเพลิงทั้งสองข้างปาอัดใส่ไทรเด้น
ซักพักเมื่อปาลูกแรกไป ชุดที่สองก็ออกมาอีก และเธอก็เริ่มปาใส่อีกหลายชุดใส่ไทรเด้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดปา
และรีบวิ่งตรงไปอย่างรวดเร็วขณะที่ลูกไฟที่ปาออกไปยังค้างอยู่ และอาศัยจัวหวะที่ไทรเด้นพยายามหลบง้างขาขวาเตรียมกะเล็งอัดท่อนลำตัว และง้างมือซ้ายเตรียมต่อยหน้า
zeya สมาชิก
· #1064
ทางด้านพวกไวเวริน์ที่เรียกอสูรทั้งหมดกลับมานั้นได้แต่นั่งมองเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นแต่ไม่สามารถจะไปช่วยได้เพราะเขาหมดแรงและพลังเวทย์แล้วส่วนเเองเจิลลีน่านั้นรักษาเกเบรียลและพื้นพลังของตัวเองที่เสียไปด้วย
maid guy สมาชิก
· #1065
ไทรเด็นนั้นโดนฟันด้วยดาบของแลนซ์แต่เขาพยายามหลบไฟแต่โดนต่อยที่ท้องและที่ใบหน้า มันจึงพ่นเลือดใส่หน้าและพุ่งเข้าหาแลนซ์ด้ยความเร็วเหลือเชื่อ

"เหวอ"แลนซ์นั้นโดนไทรเด็นกระหน่ำชกใส่ ไซเลนที่กางบาเรียไว้จึงไม่เป็นอะไรที่ร่างกาย แต่แลนซ์นั้นเกิดความกลัวขึ้นมาแทน

"หยุดนะ"เมื่อคารินตะโกน เชือกต่างๆได้เข้ารัดไทรเด็น เขานั้นเหมือนถูกมัดให้แขนติดกันในท่ากอดอก

"เดี๋ยวฉันจะฉีดยาสลบเอง"บลูตัสที่พยายามจะช่วยแต่ไทรเด็นใช้แรงเข้าว่าทำเชือกขาดแล้วพุ่งไปหาคาริน

"นายจะบ้าหรือ นี่น้องสาวของนายนะshot"เฮทและบลูตัสเข้ามาขวางไว้

แต่เมื่อไทรเด็นสบตากับคารินและเรย์ที่ฟื้นขึ้นมา เขานั้นกุมหัวเหมือนแตกเป็นเสี่ยงๆ

"อ้าก"เขาเอาหัวโหม่งพื้นจนพื้นยุบลงไป เมื่อเงยหน้าอีกครั้งตาที่เคยมีแต่สีขาวได้กลายเป็นสีเทาเกือบขาวอันเป็นสัญลักษณ์ว่าเขาคืนสติแล้ว

"ฉันขอโทษ"ไทรเด็นนั้นมองไปรอบๆเกือบทุกสายตานั้นเผลอมองเขาอย่างกลัวๆ ไม่เว้นแม้แต่พวกดาวเฮอร์โรเคส ไทรเด็นจึงหยิบปืนออกมามันเหมือนไม่ได้ออกแบบมาเพื่อฆ่าคนเพราะเหมือนปืนที่มีปากกระบอกสามขา

"นั่นมันปืนย้ายมิติ"เรย์พูดแล้วไทรเด็นได้ยิงลงพื้น ที่พื้นนั้นเกิดหลุมมิติขึ้นมาแล้วไทรเด็นร่วงลงไป พวกเขาสังเกตว่าหน้าของไทรเด็นนั้นเหมือนคนที่เป็นทุกข์จากการก่อบาปของตน

"ไม่"เรย์และคารินที่พุ่งไปคว้าเขาแต่ก็ไม่ทัน เมื่อเขาร่วงลงไปยังหลุมมิติ ประตูมิติก็ได้ปิดลง

"ทำไมกัน"เรย์พูดพร้อมน้ำตาคู่กับคาริน เราเพิ่งเจอกันไม่นานก็จากกันแล้วชะตากรรมทำไมเล่นตลกได้แบบนี้กัน"
meumiu ผ สมาชิก
· #1066
"ดูเหมือนเรื่องจะจบแล้วสินะครับ" Tale กล่าวขึ้น โดยอยุ่ๆเขาก็มาโผล่มาไม่มีปี่ไม่มีขุ่ย เมื่อนั้นบริเวณรอบๆมีแสงระยิบระยับเหมือนแสงของหิ่งห้อย ลอยขึ้นจากพื้นดินจำนวนมาก
zeya สมาชิก
· #1067
"แว๊กส์....อาคนนี้มาไงเนี้ย"สองแฝดกอดกันกลมส่วนแองเจิลลีน่านั้นได้แต่มองหน้าเทลเกเบรียลนั้นมองมาทางที่ผู้ดูแลมิติเช่นกัน

---------------------------------------------------------

ที่มิติของเทลอยู่นั้นเซโก้ที่กำลังศึกษาเอกสารอยู่นั้นก็ถึงกับตกตะลึงกับสิ่งที่ได้รับรู้จากเอกสารที่ได้มาราชันย์แห่งราชันย์นั้น

"เซซินี่....นี่แกทำบ้าอะไรของแก.....ไม่รู้หรือไงว่าแกจะต้องเจออะไร...ลูซิลมันไม่ได้ว่านอนสอนง่ายอย่างที่แกคิดนะ....นรกแล้ว"เซโก้คำรามจนไรก้ากับเฟแรงค์ที่พักรักษาตัวจนฟื้นตัวเต็มที่แล้วนั้นสะดุ้งตื่นขึ้นมา
lancenater สมาชิก
· #1068
"แสงนี่มัน....อะไรกัน"แลนซ์มองละอองแสงที่ขึ้นมาจากพื้น
meumiu ผ สมาชิก
· #1069
"เป็นแสงก่อนเกิดเหตุ Super Nova นะครับ เพราะโลกนี้เกิดความผิดเพี้ยนมากมายจากการกระทำของ Sailon ทำให้หลายอย่างผิดเพี้ยนไป และเมื่อประตูมิติถูกทำลายมิติก็กำลังจะกลับคืนสู่สิ่งที่มันควรจะเป็น" ว่าแล้วทั้งหมดก็เริ่มลอยขึ้น ถึงตรงนี้ Tale ก็หายไปอีกแล้วโดยไม่ให้รู้ตัว

Ending ในที่สุดจักรวาลนี้ก็เกิด Super Nova ขึ้นอีกครั้ง โลกแต่ละโลกแยกออกจากกัน และกลับคืนสู่ปกติ และช่วงเวลาในแต่ละช่วงเวลากลับคืนสู่สภาพเดิม เหล่านักสู้ได้คืนสู่ มิติแห่งการต่อสู้ ทว่า....ในมิติแห่งหนึ่ง ในเมืองที่เต็มไปด้วยกองทัพ Sailon , Sailon กำลังนั่งอยุ่บนบรรลังค์ แล้วมันก็พูดลอยๆขึ้นว่า

"นี้แค่เริ่มต้น...."
maid guy สมาชิก
· #1070
"ทำไม"เรย์พูดขึ้นหลังจากการกลับจากการต่อสู้"กะอีแค่คว้าไทรเด็นได้ก่อนที่จะหนีไปแค่นี้ก็ทำไม่ได้"
"หมอนั่นอาจจะกลัวอาละวาดใส่เราก็ได้"บลูตัสพูด
"แต่ชั้นเองแหละที่ดันมองหมอนั่นอย่างหวาดกลัวด้วย เขาจึงหนีไป"
"ไม่มีใครผิดหรอกเรย์"เดรโก้เอ่ย"ตอนนี้อย่างน้อยก็รู้แล้วว่าเขายังไม่ตาย"และเดรโก้ชักปืนออกมาเช่นกัน
"ทำอะไรน่ะ"
"ฉันจะตามหาหมอนั่นเอง"
"งั้นหนูไปด้วย"คารินพูด
"ไม่ได้ การเดินทางข้ามมิติด้วยตัวคนเดียวนั้นทำไม่ได้หรอกมันอันตรายเกิน"
"แต่ว่า"
"ไม่ต้องห่วงเรย์ หากฉันเจอเขาจะจับลากคอมาที่นี่ทันที"และแล้วเดรโก้ก็หายไปเช่นกัน
NAX99 สมาชิก
· #1071
“หนีงั้นเหรอ สุดท้ายก็หนีบาปของตัวเองงั้นเหรอ ใจเสาะจังนะ”วาเจสว่าพลางยืนเงยหน้าขึ้น”แต่ก็ยังดีกว่าฉันหน่อย ตรงที่ไม่ชิงตายน่ะนะ”เธอพูดสั้นๆ ซักพักเทลก็โผล่ขึ้นมา
“เอ้อ คิดจะโผล่ก็โผล่มานะไอ้หมอนี่”อายาเนะบ่นขณะ จ้องมองที่เทลที่โผล่ออกมา

เมื่อทุกๆอย่างเริ่มกลับไปสู่ดังเดิม คุโรคาเงะก้พูดขึ้นมาเบาๆขณะนั่งมองดูการเปลี่ยนแปลงไป”เป็นภาพที่น่ายินดีจริงๆเลยนะ”


ณ ที่โลกแห่งหนึ่ง
“หัวหน้า! หยุดก่อนครับ! หัวหน้าเซซินี่!!”นักวิจัยชายวัยกลางคนหนึ่งว่าขณะพยายามใช้ไม้เท้าพยุงร่างที่ครึ่งซ้ายของเขาหรือแขนขาซ้ายเขาไม่มีตามนักวิจัยหญิงคนหนึ่ง ผมสีดำหางม้า สวมเสื้อผ้าชุดวิจัย ทับกับเสื้อเชี้ตสมัยใหม่ทับด้วยเน็คไท เมื่อหันมาก็ปรากฏให้เห็นหน้าที่นิ่มนวลดูดีแต่ด้วยแววตาที่ดูวิกลจริตและดูบ้าคลั่ง ทำให้แลดูผวาเล็กน้อยหากจ้องหน้าเธอตรงๆ
“ละ ลูซิเอล มัน… มันเกินกว่าที่เราจะควบคุมมันได้แล้ว! ตอนนี้เรายังทัน รีบหยุดการทดลองและการวิจัยทั้งหมด!! และส่งมันกลับเข้ากรงเหมือนเดิมเถอะครับ!”เขาพยามกล่าว
“ห๋า พูดอะไรของนายนะ เกินเลย? หยุดการทดลอง? ดูเหมือนฉันจะหูฝาดไปนะ พูดใหม่อีกทีซิ”เธอว่าพลางแคะขี้หนู
“ลูซิเอล มันบ้าคลั่งเกินไป!! ขืนเป็นแบบนี้ไม่นานเราจะควบคุมมันไม่ได้ และเราจะพินาศกันหมด ท่านวัสวาสก็เคยบอกแล้วนี่ครับ!! เจ้าซาตานนั้นนะ...”พูดได้แค่นั้น ก็มีอะไรบางอย่างคล้ายขาของแมลงชนิดหนึ่งเข้าไปอุดปากของนักวิจัยคนนั้นทันที
“นั้นแหละ! ยิ่งดีเลย!! ฮ่ะฮะฮะ!!”หญิงสาวกล่าวพร้อมกับเอามือกุมหน้าขณะที่ยังหันหลังให้ “ให้มันคลั่งมากกว่านี้!! แสดงสัญชาตญาณดิบสัญชาตญาณของมันออกมาให้มากกว่านี้!! คำพูดของตาแก่ที่สมองดีแต่โง่ที่จะเอาไปใช้แบบนั้น ช่างหัวมันเซ่!! ฮ่ะฮ่ะฮะ ให้มันบ้า ให้มันคลั่ง ให้มันเถื่อน ให้เป็นซาตานมากกว่านี้ ข้อมูลที่ฉันได้มาจะได้มีประสิทธิภาพมากที่สุด!! ฮ่ะฮะฮะ!!
“แต่ว่า!”
“โฮ่ะ โฮ่ะ โฮ่ ถ้านายยังปากดีเป็นคนดีต่อไปอีก! ดูเหมือนฉันคงจะต้องส่งนายไปเป็นของว่างเจ้านั้นอีกคนซะแล้วล่ะมั้งเนี่ย”หญิงสาวว่าพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับนักวิจัยคนนั้น เขาแลดูจะกลัวมากเลยเหงื่อตกและเงียบลงไป
“หึหึหึ จะเป็นพระเจ้าหรือซาตาน ก็ช่างหัวมัน แต่รู้ไว้ซะ!! ฉันจะไปยืนเทียบข้างกับมันเอง ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!”
FroZen สมาชิก
· #1072
พอไซเลนส์กลับมาที่มิติเดิมก็รู้สึกโล่งอก แต่ว่าก็ทุกข์ใจเกี่ยวกับนักรบที่ชื่อไทรเด็น
ยิ่งได้ยินจากปากว่าการเดินทางแบบนั้นมันอันตรายเธอก็รู้สึกกังวลหน่อยๆ

แต่แล้วนักบวชสาวก็นึกถึงมิติเดิมที่เธออยู่ ทำให้รู้สึกลุกลี้ลุกลนขึ้นมา
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนแล้ว ถ้าหากมันถึงช่วงเวลานั้นขึ้นมา.....

ไพรด์คุง ไซเลนส์นึกถึงชื่อคนๆหนึ่ง เธอหวังว่าเขาจะมาช่วยโดยเร็ว..
แต่ว่าเธอเองกลับไม่อยากออกจากที่นี่เหมือนกับตอนแรกที่มาถึงแล้ว
ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง

โซเดเนียเองก็ยังคงนอนอยู่กับพื้นนิ่งๆ.... พร้อมกับเสียงกรน
ครอกยาวๆ เผยให้เห็นฟันเขี้ยวที่แหลมคม น้ำลายไหลออกจากมุมปากลงพื้น
ตาหลับสนิทเหมือนไม่รู้เรื่องราวอะไร ดูจากมุมปากแล้วท่าทางจะสะใจกับการต่อสู้เมื่อกี้นี้
zeya สมาชิก
· #1073
เมื่อทุกคนกลับมาถึงมิติของเทลนั้นมีเสียงทะเลาะกันของเซโก้กับเทลดังสนั่นออกมาจากห้องสมุดทุกคนรีบวิ่งไปดูเหตุการ์ณโดยทันทีก็เห็นไรก้ากับเฟแรงค์ยืนกันอยู่หน้าห้องสมุดด้วยสายตาไม่ค่อยเข้าใจอะไรเท่าไหร่นัก

"เกิดอะไรขึ้นไรก้า....."แองเจิลลีน่าถามไรก้าส่ายหน้าอย่างจนปัญญาเฟแรงค์เองก็เช่นกันและเมื่อเห็นพวกอายาเนะอยู่ในกลุ่มนั้นด้วยไรก้านั้นก็ถอนหายใจแรงๆออกมา

"ก็พอหัวหน้าได้อ่านเอกสารเกี่ยวกับเซซินี่ที่คาเนซึมิให้มา.....แล้วหัวหน้าก็มาทะเลาะกับเทลอย่างที่เห็นนี่ละ"ไรก้าพูดแล้วเสียงทะเลาะกันของเซโก้กับเทลก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

"เข้าไปเถอะ...ยืนอยู่อย่างนี้มันไม่รู้เรื่องหรอกนะ....ว่าเซโก้มันเป็นบ้าอะไร"ใครบางคนพูดขึ้นมา

(เมื่อจะเริ่มเนื้อเรื่องของโลกมีผู้เล่นเดินเข้าไปในห้องสมุดตั้งแต่ 13.00น. จนถึง 20.00น. ของวันที่ 4 พ.ย )
lancenater สมาชิก
· #1074
"เฮ้อ...ทั้งๆที่เพิ่งจะสู้เสร็จ ก็มีเรื่องใหม่เข้ามาแบบทันทีเลยแฮะ"แลนซ์ทำการเดินเข้าไปในห้องสมุด
"แต่หวังว่าจะไม่เป็นเรื่องใหญ่โตนะ"แลนซ์เข้าไปในห้องสมุดของเทล แต่ก็หันหลังกลับไปเห็น
"จิม? เรเทีย?"
"ใช่แล้วล่ะครับ"จิมตอบกลับมา
"หายไปซะนานเลยนะ แล้วที่นี่เกิดอะไรขึ้นไปแล้วล่ะ"
"ก็ เอ่อ...พวกเรา...แต่งงานกันแล้วล่ะ"
"โอ้ ยินดีด้วยนะ"
"แต่ได้ยินว่าตอนนี้มีเรื่องนี่คะ จะให้ช่วยมั้ยคะ"
"ก็ดีเหมือนกัน ผมว่าอีกไม่นานพวกเราคงต้องไปสู้ต่อล่ะ ทำไมมันถึงมาแบบ non stop นะ"แลนซ์เดินเข้าไปในห้องสมุด
FroZen สมาชิก
· #1075
ไซเลนส์ได้หลุดจากภวังความคิดทันทีเมื่อได้ยินเสียงทะเลาะกัน
จึงทำให้รู้สึกกังวลใจขึ้นมาเลยจำเป็นต้องตามไป

ส่วนโซเดเนียก็ยังคงนอนกรนหลับอยู่บนพื้น และละเมอกลิ้งตัวไปข้างๆ
NAX99 สมาชิก
· #1076
"เอาล่ะ เรามาโหวดกันดีไหม"อายาเนะเอ่ยขึ้นมา
"โหวดอะไรเหรอ?"วาเจสถาม
"เราควรให้ใครซักคน1ใน3คนนี้คือเนล แวนโซ และคาเนซึมิ เข้ามาดี? ฉันโหวดเจ้มืดมน"
"งั้นฉันโหวดแวนโซ"ฮาคุโตะว่า
"ฉันโหวดเนล"วาเจสพูด และทุกคนก็หันไปหาคุโรคาเงะ
"บักเงาดำ เอาใคร?"อายาเนะว่า
"ไว้ซักพัก ค่อยนั้นล่ะกัน อีกอย่างสงสารพวกนั้นแย่ตาย"คุโรคาเงะว่า พร้อมกับเอาเหล้าที่ไปหยิบมาจากโรงอาหารขึ้นมาดื่ม
"ถ้าเจ้าพวกนั้นไม่มาเผชิญกับเหตุร้ายๆแบบนั้น แล้วเมื่อไรมันจะได้เรื่องล่ะเฮ้ย คือ....เรื่องแบบนี้ซักวันมันก็ต้องเจอเปล่าหว่ะ"ฮาคุโตะว่าขึ้นมา
"อืม เนลนี่แค่ได้ยินชื่อยัยนี่ก็ขวัญหนีดีฝ่อ แวนโซก็เพิ่งเจอปัญหาชีวิตมาหมาดๆ เจอยัยนี่ได้พุ่งไปตายเร็วขึ้น ส่วนคาเนซึมิก็ทำงานเกี่ยวกับเซซินี่มาเยอะ คงจิตตก....แต่ยัยนั้นมันก็จิตตกตลอดเวลานี่หว่า เอา คาเนซึมิล่ะกัน"เขาว่า พร้อมกับหันมาหาอีก 3คนที่เหลือ"แล้วใครจะออกล่ะ"

"แหงอยู่แล้ว นายไง"อายาเนะว่า พร้อมกับชี้ฮาคุโตะ
"เฮ้ย ไม่ใช่ฉัน วาเจสต่างหาก"ฮาคุโตะว่า
"ห๊ะ! ทำไมฉันล่ะ ฉันว่าอายาเนะที่เหนื่อยง่ายน่าจะเหมาะกว่านะ"วาเจสพูด
"แต่ฮาคุโตะที่เอะอะชนๆๆเหมือนแรดฉันว่าเหมาะกว่านะ!"อายาเนะพูด และพวกเขาสามคนก็เถียงกัน

คุโรคาเงะเอามือมาก่ายหน้า"มั่นใจว่าเถียงเสร็จ แม่งก็ไม่ยอมออกอยู่ดี"เขาว่าและเดินไปที่ๆเทลกับเซโก้กำลังทะเลาะกัน ก่อนเดินไปหา ก็พูดกับไรก้าเล็กน้อย
"ขอโทษเรื่องก้อนมะเร็งร้ายอย่างเซซินี่ของเราด้วยล่ะ"
maid guy สมาชิก
· #1077
"เอาละตอนนี้"เรย์พูดหลังจากที่พวกเขาจัดการซ่อมแซมเกราะกันแล้ว "เราควรไปช่วยเหลือพวกเซโก้ดีกว่า อย่างน้อยก็ตอบแทนที่พวกเขาช่วยพวกเราเถิด"
"อืม"คารินเอ่ย
"เห็นด้วย"บลูตัสสนับสนุนและเฮทพยักหน้าตาม และทุกคนไปที่มิจิของเทลทันที
zeya สมาชิก
· #1078
เมื่อทุกคนมาถึงก็เห็นเซโก้นั้นยืนเถียงกับเทลแบบเอาเป็นเอาตายหมาป่าสีน้ำตาลนั้นมีสีหน้าเครียดและเอาจริงอย่างเห็นได้ชัด

"ก็บอกแล้วไง...มิตินี้มันโลกของฉัน....แค่ฉันคนเดียวก็พอแล้วเทลอย่างลากคนอื่นไปด้วยจะได้มั้ย"เซโก้คำรามเทลนั้นก็มีสีหน้าเครียดพอๆกับเซโก้

"มันคงจะไม่ได้หรอกครับคุณเซโก้....ผมก็บอกคุณไปแล้วนี่ครับว่าพลังของคุณน่ะ..ถ้าส่งคุณไปมันก็ไม่ต่างจากให้ DK นั้นทำลายโลกของคุณอยู่ดี..."เทลพูดแต่ดูเหมือนราชันย์แห่งราชันย์จะไม่ได้ฟังที่เทลพูดดื้อดึงจะไปเพียงลำพังอยู่ดี

"โธ่เว้ย...แกนี่มัน..."เซโก้คำรามเหล่าไนท์นั้นยืนคุ้มกันเทลอยู่จึงทำอะไรไม่ค่อยได้ถนัดจึงได้แค่คำรามเท่านั้นทั้งสองต่างจ้องกันไม่ว่างตา

"มันเกิดอะไรขึ้นครับเนี้ย....."จิมถามไรก้าได้แต่ส่ายหน้าพลางมองหัวหน้าตนนั้นทะเลาะกับเทลซึ่งไม่มีท่าทีว่าจะได้ข้อสรุป

"ก็นะ....โลกที่เจ้าตัวอันตรายนั้นอยู่คราวนี้คือโลกของพวกคุณไงละครับ....คุณไรก้า"เสียงๆหนึ่งดังขึ้นเรียกความสนใจจากทุกคนแล้วร่างของหญิงสาวผมสีชมพูกับเด็กหนุ่มผมสีโลหะปรากฎตัวออกมาจากมุมมืดของห้องสมุดเทลละสายตาจากเซโก้หันไปมองผู้มาใหม่ทั้งสอง

"เบลด.....เฟรยก้า...ผมนึกว่าพวกคุณกลับไปหาคนๆนั้นแล้วซะอีก"เทลพูดเด็กหนุ่มผมสีโลหะนั้นยิ้มบางๆ

"ผมจะกลับได้ยังไงครับ...ในเมื่อผมยังมีอีกภารกิจอยู่นี่ครับ"เขาพูดพลางมองไปที่พวกไรก้าที่หันมามองเขาด้วยความสงสัย

"DK ไปที่โลกของพวกเรางั้นเหรอ....แต่เรื่องแค่นั้นทำไมหัวหน้าถึงต้องมาทะเลาะกับเทลด้วยละ"ไรก้าถามเบลดนั้นมองไปยังเซโก้ที่ยืนเงียบไม่พูดอะไรได้แต่ก้มหน้านิ่ง

"ก็นะครับ...สำหรับเขาคงไม่ใช่เเค่เรื่องอัศวินนั้นแค่ตัวเดียวนี่ครับ....แต่ว่าคนที่ชื่อเซซินี่ดันไปปล่อยสิ่งที่...."เบลดนั้นยังพูดไม่ทันจบก็ถูกคลื่นพลังโจมตีเข้าใส่คนที่ทำคือเซโก้แต่เด็กหนุ่มผมสีโลหะป้องกันเอาไว้ได้

"อย่าพูดออกมาเชียวนะ......"เซโก้คำรามเบลดนั้นถอนหายใจออกมาแรงๆดวงตาสีเลือดนั้นมองไปที่เซโก้

"ถึงปิดยังไงก็ปิดไม่มิดหรอกครับคุณเซโก้...ตัวตนที่คนบ้าพวกนั้นสร้างให้เป็นพระเจ้าในโลกของคุณน่ะ....ตอนนี้น่าจะรับรู้ถึงพญามารที่คนบ้าพวกนั้นสร้างมาได้สักพักแล้วสินะครับ....."เบลดพูดเซโก้คำรามในลำคออย่างเดือดดาล

"หัวหน้า....ทำไมละ..."ไรก้าถามเซโก้หันไปมองทีมของเขาที่มองมาที่ราชันย์แห่งราชันย์นั้นนิ่งเงียบอยู่นาน

"........ไรก้านายเขามานายก็เห็นฉันอยู่ที่นั้นมาแต่แรกเพียงตัวเดียวแล้วสินะ..."เซโก้ถามไรก้าพยักหน้าเซโก้นั้นจึงพูดต่อทันที

"จริงๆฉันไม่ได้ดัดแปลงโดยเซซินี่หรอก....ฉันกับอีกคนเป็นสัตว์ดัดแปลงสองตัวแรกเริ่มของที่นั้น.....โดยหัวหน้านักวิจัยคนเก่า รัสวาส ฟากลาสเซ่ คนที่เริ่มคิดไอ้เรื่องระยำนี่"น้ำเสียงของเซโก้นั้นดูโศกเศร้าและเจ็บปวดเมื่อเล่าถึงอตีด

"แล้วอีกคนที่ถูกดัดแปลงพร้อมกับนาย...คนที่ถูกสร้างเป็นพญามารละเกิดอะไรขึ้นถึงหมอนั้นบอกว่าเซซินี่ได้ปล่อยมันออกมา....เซโก้"เรยถามเซโก้ถอนหายใจดวงตาสีฟ้าคู่นั้นมีความกังวลและความเจ็บปวดอย่างปิดไม่มิด

"ลูซิเอลเกิดบ้าคลั่งอาละวาดขึ้นจนไม่มีใครหยุดหมอนั้นได้.....ฉันในตอนนั้นเองก็ฆ่าเจ้านั้นไม่ลง...จึงทำได้แค่สะกดหมอนั้นเอาไว้....เพราะฉันไม่อยากเห็นมือของเจ้านั้นเปื้อนเลือด.....พอรู้ว่าลูซิเอลมันถูกปลดปล่อยออกมาแถมเซซินี่ที่พวกฉันคิดว่าตายไปแล้วตอนที่พวกฉันอาละวาดทำลายสถาบันนรกนั้น....แต่ฉันคิดผิด"เซโก้ตอบพวกแองเจิลลีน่ามองหน้าเซโก้ด้วยคำถาม

"ดาร์ลิ้งค์.....แล้วทำไมถึงไม่อยากให้พวกเราไปละ..."แองเจิลลีน่าถามเซโก้นั้นมองหน้าคนรักของตนเบลดนั้นมองไปยังพวกเซโก้แล้วมองหน้าราชันย์แห่งราชันย์ที่ยืนนิ่งเงียบ

"กลัวน่ะสิครับ.....กลัวที่จะเสียพวกคุณ.....และไม่อยากให้พวกนายที่เป็นคนจากต่างมิติไปเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตด้วยเพราะว่าศัตรูคราวนี้อันตรายมากเขาไม่อยากให้ใครต้องตาย......แต่แบบนี้ก็ถือว่าไม่ให้เกียร์ติคนอื่นนะครับ..."เบลดพูดเซโก้มองหน้าด้วยสายตาไม่พอใจ

"หัวหน้า....ถึงหัวหน้าจะไปคนเดียวแต่เดี๋ยวพวกเราก็ต้องตามไปอยู่ดีนะ....พวกเราก็ดื้อพอๆกับหัวหน้านั้นละ"ไรก้าพูดแองเจิลลีน่ากับเฟแรงค์พยักหน้า

"อย่ามาดูถูกพวกเราแบบนี้สิ ซ็อต"เฮทพูดพวกเรยนั้นยืนกอดอกมองหน้าเซโก้ด้วยสายตาเอาเรื่อง

"พวกผมก็จะไปด้วย....ถึงห้ามก็จะไปครับ"แลนซ์พูดจิมกับเรเทียยิ้มมาทางเซโก้

"เรื่องทั้งหมดที่มันแย่ลงก็เพราะยัยเซซินี่ไม่ใช่เหรอ.....ยัยนั้นเป็นคนของมิติฉันพวกฉันก็ต้องรับผิดชอบสิ"คุโรคาเงะส่วนไซเลนท์นั้นยืนมองอยู่เงียบๆ

"ไอ้พวกบ้า....อยากไปตายนักก็ตามใจ"เซโก้คำรามเทลหันมองมองเบลดด้วยซึ่งยืนยิ้มอยู่ส่วนเฟรยก้านั้นหายไปแล้ว

"งั้นผมจะเปิดประตูมิติละนะครับ"เทลพูดแล้วประตูมิติก็เปิดขึ้นเหล่านักสู้ก็เดินเข้าไปในประตูนั้นและภาพที่ทุกคนเห็นคือ

"นี่มันนรกขุมใหนกันนนนนนนนนนน"แลนซ์ถึงกับคำรามเมื่อเห็นสภาพบ้านเมืองที่ถูกห้อมล้อมด้วยทะเลเพลิงซากศพ ชิ้นส่วนและอวัยวะต่างๆของผู้คนที่กระจัดกระจายเลือดใหลคราบเลือดไปทุกหนแห่ง เสียงกรีดร้องของผู้คนและเสียงอาวุธปืนและเสียงระเบิดที่ดังสนั่นไปทั่วเมืองแห่งนั้นเรเทียนั้นรู้สึกว่าเหยียบอะไรบางอย่างเมื่อมองดูนั้น

"กริ๊ด!!!!!!!!!!!"เรเทียร้องลั่นเมื่อพบศพเด็กทารกยังไม่ถึงเดือนถูกฆ่าอย่างเหี้ยมโหดถัดไปไม่ไกลนักมีซากผู้หญิงที่น่าจะโดนกระทำย่ำยีแล้วฆ่าทิ้งซึ่งน่าจะเป็นแม่ของเด็กทารกนั้นเอง

"ยินดีต้อนรับสู่ขุมนรก"เซโก้คำรามเขาเกลียดภาพแบบนี้ที่สุดและเป็นเหตุผลที่เขาเกลียดสงครามเข้าเส้นแล้วที่ทุกคนได้เห็นต่อมาก็คือ

"ช่วยด้วยครับ....ช่วยผมด้วย"เด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาทางพวกเรย์ด้วยสภาพกระโพกกระเพรกเพราะขาช้ายของเขาหักจากการโดนทำอะไรสักอย่างซึ่งไม่นานก็มีอะไรและสัตว์ดัดแปลงที่ดูไม่ออกว่าเป็นตัวอะไรเดินตามมาด้วยเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานและเมื่อเจอพวกเซโก้และเด็กหนุ่มที่อยู่กับพวกเขา

"โอ๊ะ....พวกนายมาใหม่สินะ....ส่งเจ้าหนูนั้นมาดีกว่า....พวกเราจะได้ล่ามันต่อ"หนึ่งในทหารพวกนั้นพูดที่เหลือพากันหัวเราะ

"ถ้าบอกว่าไม่ละ"เซโก้คำรามพวกเขานั้นออกมาปกป้องเด็กหนุ่มคนนั้น

"อยากตายก็เชิญ.....กล้ามาเป็นศัตรูกับนายพลเบลราฟแบบนี้น่ะ"หนึ่งในทหารพวกนั้นพูดและมีทหารมาเพิ่มจนมีจำนวนมากว่ากลุ่มนักสู้เป็นเท่าตัว

อีเว้นท์ ปกป้องเด็กหนุ่มจากเหล่าทหารและสัตว์ดัดแปลงให้ได้ใน 5 คอมเม้นท์โฮรต์ (พวกทหารกับสัตว์ทดลองจะมาเรื่อยๆ)
NAX99 สมาชิก
· #1079
วาเจสเมื่อมาเห็นสภาพบ้านเมืองแบบนี้ เธอก็ได้ยืนอึ้งอยู่เงียบๆ ครั้นอดีตตอนที่เธอพับพี่และแม่ของเธอพยายามเอาชีวิตรอดจากสงครามก็หวนขึ้นมา เธอพยายามสะบัดหน้าไม่นึกถึงมัน
“อุ๊บ! เห็นแบบนี้ทีไรคลื่นไส้ทุกที.....”อายาเนะว่าพร้อมกับเอามืออุดปาก
“แต่นึกอีกที รู้สึกดีเล็กน้อย ที่คนฆ่าเด็กคนนี้ไม่ใช่แม่ของเขานะ ตอนนั้นน่ะนะ ไอ้การทดลองแวมไพร์นะ....”ฮาคุโตะกำมือเหล็กของตนแน่น”ยัยบ้านั้น บังคับให้แม่กินลูกตัวเอง มีอย่างที่ไหน!”

"อยากตายก็เชิญ.....กล้ามาเป็นศัตรูกับนายพลเบลราฟแบบนี้น่ะ....."
“ไอ้คนที่ต้องตาย มันพวกแกต่างหาก!!”ฮาคุโตะว่าดังลั่น และวิ่งพุ่งเอาแขนกระซวกอกของทหารคนที่พื้น พร้อมกับเฮตบัดให้ศพหลุดออกจากแขน จากนั้นก็ไปลุยกับคนอื่นๆ
วาเจสและคุโรคาเงะก็เริ่มโจมตีเหล่าทหารที่เข้ามาร่ายล้อม โดยก่อนจะเข้าต่อสู้ วาเจสได้กวาดขาเป็นวงกลม พลันก็เกิดวงกลมไฟขึ้นมาร่ายล้อมบริเวณเหล่านีกสู้และเด็กหนุ่ม และพุ่งไปโจมตีอัดใส่ทหาร
“ตรงนี้ ฉันเป็นฝ่ายคุ้นกันเอง”อายาเนะว่า พร้อมกับเขวี้ยงมีด 5 เล่ม ไปคนล่ะทิศ พลันก็เกิดวงแหวนเวทย์เกิดขึ้นมา เมื่อพวกทหารฝ่ากำแพงไฟเข้ามาในอาณาเขต ก็เหมือนมีน้ำแรงดันสูงอัดพวกเขาจากด้านล่างให้ลอยขึ้นไป และอายาเนะก็จัดการปามีดอัดตาม

วาเจสจัดการกับพวกทหารไปได้ซักพัก ก็เหมือนมีเสียงเห่าเหมือนหมาดังมา
“ระวัง สุนัขหลายตา!”คุโรคาเงะว่า พร้อมกันก็มีฝูงสุนัขจำนวนหลายสิบตัวพุ่งเข้ามาหาพวกเขา แต่มันไม่ใช่สุนัขธรรมดา มันมีหลายตา นอกจากตาที่ติดอยู่บนหน้า 2 อันมันมีตาหลายอันเหมือนตาแมงมุม และมันก็อ้าปากแหวกฉีกกว้างออกมามาก มันพุ่งกระโจนกัดเข้าหาวาเจส พร้อมกับปากที่กว้างพอจะเขมือบหัวคนๆหนึ่งให้หายไปได้ เขี้ยวและน้ำลาย รวมไปถึงกลิ่นปากอันเน่าเหม็นโซยออกมา วาเจสเอามือจับที่ปลายปากด้านบนและด้านล่าง และจัดการหมุนหักคอมันอย่างรวดเร็ว
“....รับรองมาอีกเป็นขโยงแน่”วาเจสว่า
“นี่มันไบโ*ฮาซา*ต์เหรอครับ!?”แลนด์ว่า
“หืม? มันคืออะไรอ่ะ? ผีดิบเหรอ? ปกติการทดลองทางชีวิตมันก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้วเปล่า”
lancenater สมาชิก
· #1080
"ไ*โอมันก็มีสิ่งที่คล้ายๆแบบนี้ล่ะครับ แถมมีกิ้งก่าสีเขียว อุ๊บ!!"แลนซ์พูดอะไรบางอย่าง แต่เขากลับตกใจกับสิ่งที่พูด ตลอดที่เขาเคยสู้มาเขาไม่เคยรู้จักสิ่งที่เรียกว่าไบโอ แถมกิ้งก่าอย่างมากที่เขาเจอก็เป็นพวกลิซาร์ดแมน แต่ว่าเขากลับมีความทรงจำบางอย่าง ความทรงจำเกี่ยวกับรหัสลับที่ทำให้ผู้ใช้มีชีวิตยาวขึ้น 30 ปี ความทรงจำเกี่ยวกับชายร่างยักษ์ถือแก็ตลิ่ง ความทรงจำเกี่ยวกับปืนบางกระบอกที่มีปากกระบอกสี่ช่อง และอสูรกายร่างยักษ์ ทั้งหมดมันเหมือนเข้ามาในหัว และแลนซ์ก็ทรุดลงไป
"ในที่สุด....ก็เข้าใจซักที...."
"ป...เป็นอะไรไปครับ!"จิมเข้าไปดู
"ไม่มีอะไรหรอก เออ จริงสิ! ปกป้องเด็กไว้!"แลนซ์ว่า
"ได้เลยค่ะ"เรเทียร่ายเวทย์บาเรียและเวทย์รักษาให้กับเด็กคนนั้น
"ซากศพเต็มไปหมด นรกจริงๆสินะ"จิมเร่งพลังงานในดาบเพื่อฟันทหารและอสูรดัดแปลง
"ในที่สุด ก็จำเรื่องในตอนนั้นได้หมดแล้ว"แลนซ์ว่าก่อนฟาดฟันใส่สัตว์ดัดแปลง และเข้าไปสมทบกับวาเจส
"ทั้งเรื่องที่ชั้นเกิดมา พ่อกับแม่ชั้น ไม่ใช่คนที่ตายไปหรอก ปีศาจไม่ได้ฆ่าพ่อแม่ผม ตัวผมไม่ได้เป็นลูกอัศวิน และ...ที่ผมเป็นอย่างนี้เพราะ...ในที่สุดก็กลับมาแล้ว"แลนซ์พึมพำเรื่องที่ไม่รู้เรื่องออกมา และท่าดาบของแลนซ์กลับต่างจากปกติ มันเหมือนกับคนบางคน